Farmakologia (neuroleptyki) w ADHD

[1iwona1]

Witam wszystkich i proszę o opinie. Czy w/w leki są niezbędne w
leczeniu/radzeniu sobie z chorobą? Czy Wasze dzieci je przyjmują? Czy są
skuteczne, czy nie powodują uzależnień, otępienia, innych skutków
niepożądanych? Pytań jest dużo ale jestem nowicjuszem w tym temacie, a
zapowiada się, że zagoszczę na dłużej...

Pozdrawiam
Iwona

[halina.kantor]

Dobrzy lekarze podają środki farmakologiczne naszym dzieciom wtedy, gdy inne
metody nie pomagają, a najczęściej nie mogą pomagać, ponieważ bardzo trudno
zmusić szkołę, czy przedszkole do zastosowania terapii takiej jak potrzeba przy
adhd patrz:
www.awans.net/strony/adhd.html
wkładam ten link wszędzie, bo to ogromna kopalnia wiedzy.
I wtedy próbują z różnymi lekami, ritalin zapisują tylko w szpitalu na
litewskiej w Warszawie, chyba, że jeszcze gdzieś może w CBT, ale to Ci sami
lekarze, wtedy, gdy nic innego nie skutkuje, ale leki dobiera się metodą prób i
błędów.
Moi synowie są po pierwszych próbach, ale na razie nie dostają nic, choć
starszemu bardzo potrzebne są leki na zwiększenie koncentracji, ale 16 lutego
idziemy do psychiatry i zobaczymy co dalej.

[1iwona1]

halina.kantor napisała:

> Dobrzy lekarze podają środki farmakologiczne naszym dzieciom wtedy, gdy inne
> metody nie pomagają, a najczęściej nie mogą pomagać, ponieważ bardzo trudno
> zmusić szkołę, czy przedszkole do zastosowania terapii takiej jak potrzeba
przy
> adhd patrz:
> <a href="www.awans.net/strony/adhd.html"
>target="_blank">www.awans.net/ strony/adhd.html</a>

Dziękuję bardzo za odpowiedź. Jestem właśnie po pierwszej wizycie i od razu
mamy przepisany lek, dlatego jestem w szoku...

Pozdrawiam
Iwona

[halina.kantor]

Może lekarz nie potrafi uwierzyć, że będziesz w stanie zmienić stosunek do
dziecka, może sam zauważył np. Twoje ADHD i uważa, że jesteś zbyt impulsywna,
żeby sobie poradzić ze sobą i trudnym dzieckiem? To jest tylko Twoja decyzja,
czy podasz ten lek, czy będziesz się starała zmienić swój stosunek do dziecka i
stosunek otoczenia do dziecka, a może uznał, że dziecku jest to [potrzebne, żeby
uwierzyło w siebie?, jest wiele pytań, na które nikt nie da Ci odpowiedzi
wprost, musisz sama próbować i rozmawiać z lekarzem.

[1iwona1]

Sprawa wygląda chyba inaczej... To ja domagałam się rozważenia tej choroby już
kilka lat temu u psychologa. Wtedy wykluczył. Teraz mamy eskalację problemów w
szkole i ponownie udałam się na wizytę tym razem zaowocowało konsultacją
psychiatry i receptą na lek. Ja radzę sobie jakoś z dzieckiem (i chyba tylko
ja... dodatkowo jest mi łatwiej bo dziecko czuje, że ma we mnie
sprzymierzeńca), natomiast szkoła zdecydowanie je niszczy... Odnoszę wrażenie,
że lekarz wybrał rozwiązanie na szybko - czyli farmakologię - bo w zmianę
postępowania otoczenia szkolnego nie wierzy... Dziecko bardzo, bardzo się stara
ale nie daje rady... Emocje wygrywają.

Iwona

[1iwona1]

Choć jak się dobrze zastanowić, to trochę racji masz - mam zdecydowanie objawy
ADHD gdy ktoś mi radzi, żeby dziaciakowi solidnie przylać - to znikną wszystkie
jego problemy...

Iwona

[halina.kantor]

Rozumiem, że stajesz się agresywna w stosunku do tego kretyna, ja reaguję podobnie.

[1iwona1]

halina.kantor napisała:

> Rozumiem, że stajesz się agresywna w stosunku do tego kretyna, ja reaguję
podob
> nie.

Tak, tak, tak! To oczywiście utwierdza w/w kretyna w przekonaniu, że wszystko
jasne - matka wariatka to i dziecko takie.

Pozdrowionka
Iwona

P.S. I dalej nie wiem czy dać młodemu leki, czy konsultować z drugim
specjalistą, chyba jednak skonsultuję...

[kaszka66]

To ja napiszę wszystkim tym które nie były tak mądre jak Wy... ja biłam Kubę.
Potem płakałam, zaklinałam się, że tego robić nie będę, nienawidziłam siebie,
przysięgałam, że już na pewno nie... ale kiedy przyszedł "ten właśnie moment" -
ręka sama leciała... Mnie mama nigdy nie biła i tym większe mam poczucie winy.
W końcu moje trudy dały efekt i nie biję i nie pozwalam bić mojego Kuby. Na
pewno zrbiłam tym wiele złego (...).Na swoje usprawiedliwienie mogę tylko
powiedzieć, że to psychologowie mówili mi, że czasem trzeba...

[nieszki]

Ja napisze podobnie jak kaszka, moj Kuba tez nie raz dostal lanie, a potem mnie
meczyly wyrzuty sumienia. Staram sie panowac nad soba w krytycznych momentach o
w tej chwili juz prawie zawsze mi sie udaje, a raczej jemu nie udaje sie
wyprowadzic mnie do takiego stopnia z rownowagi, żebym go znowu uderzyla. Efekt
żaden - Kuby na bicie - a zal pozostaje.
Co do lekow, ja bardzo dlugo sie bronilam przed lekami, nie chcialam podawac,
ale nie udalo sie, moze z uwagi na, ze oprocz adhd doszla nerwica natrectw i
nie dalismy rady bez lekow. potem byla przerwa, ale w tej chwili nasilila sie
nerwica i znowu musielismy wrocic do lekarstw. poczatkowo Kuba bral
haloperidol, ale byl po nim senny, a i efekt prawie zaden. W tej chwili bierze
Rispolept i jest dobrze, nie zasypia, a efekty sa. Wolalbym zebysmy mogli tez
sam efekt osiagnac bez lekow, ale coz, chyba nie zawsze to jest mozliwe. Dodam,
ze Kubus jest pod stala opieka zarowno psychiatry, jak tez psychologa w
przedszkolu terapeutycznym. Wiec z tej strony ma zapewnione co tylko dalismy
rade. No ale od wrzesnia idzie do szkoly i nie wiem gdzie dalej z nim isc,
chyba zaczne od poradni psychologiczno - pedagogiczne.
pozdrawiam
Agnieszka

[halina.kantor]

Do Poradni Psychologiczno Pedagogicznej yudaj się z nim jak najszybciej, żeby
szkołę zaczynał już z opinią i żeby nauczyciele wiedzieli, że mają go traktować
inaczej.

[janmariadreptak]

Witam
Widzę, że panuje powszechne przekonanie, że branie leków jest jakimś strasznym
złem. Nie twierdzę, że jest to dobre, ale też nie demonizujmy. Lek może być
mniejszym złem.
Kilka osób widziało mnie i Tomka. Czy my wyglądamy na otumanionych czy otępiałych?
Ja jestem na lekach, a Tomek był. Inteligencji nam nie brak. Energii też.
Mimo leków zdołałem zmęczyć niewyżytego dobermana. Są świadkowie!

[halina.kantor]

Dreptaczku już się nie reklamuj tak wszędzie bo wystraszysz wszystkich i nie
przechwalaj sie tak tym pokonaniem dobermana. Ale jeżeli można bez leków żyć to
dlaczego nie, ja teraz bardzo chcę, żeby lekarz zapisał mojemu Piotrkowi coś co
pomoże mu w koncentrowaniu się, bo uważam , że właśnie teraz jest mu to bardzo
potrzebne.

[verowa]

taa, ani dreptak ani tomek nie wygladaja na otumanionych ani otepialych -
powiedizlaabym,z e wlasciwie to wygladaja na pobudliwych...
a dobkiem sie tak nie chwal, bo biedny dobek juz nie te lata ma, w dodatku
chorobe serca, zerowa kondycje w zimie i jeszcze rozcieta lape, wiec to sie nie
liczy
a wracajac do lekow - ja sie tez przed nimi bronie, rok juz mija, odkad sobie
powiedizlam, ze zadnych lekow na glupie adhd nie wezme. tymczasem im dluzej to
trwa, tym wyrazniej zdaje sobie sprawe z tego, ze bez lekow raczej nie podolam z
praca. wiec albo leki i praca, albo dupa blada

[janmariadreptak]

Dobra, już nie będę się chwalił.
Ale stoczyliśmy wspaniałą przepychankę!
I proszę zauważyć, że żadne z dzieci (brataniczki i synalek Verowej) przy nas
nie odniosło krzywdy!
Verowa, masz wspaniałego synka i wspaniałe brataniczki!

[1iwona1]

Jestem przeciwna braniu leków jeśli są możliwości wypróbowania innych
rozwiązań. To odnosi się do wszystkich leków, nie tylko neuroleptyków. A mam
wrażenie, że w naszym przypadku można spróbować terapii bez leków. Ale nie
jestem ani fachowcem, ani nie mam doświadczenia w dziedzinie ADHD, więc zadałam
pytanie. Być może moje wrażenie o innych możliwościach jest błędne i robię
dziecku krzywdę myśląc, że można spróbować mu pomóc bez leków. Nie wiem...
Szukam właśnie tego mniejszego zła...

Pozdrowienia
Iwona

[kaszka66]

Iwono! Pisałam już dużo o Kubie, ale jeszcze napiszę. Był w trzeciej klasie.
Klasa integracyjna, wszystkie dzieci ("sztuk" 11)Kuba akceptuje. W klasie tej
nie było tak na prawdę zdrowych dzieci.(Cały czas wisiała groźba, że ją
rozwiążą, bo nie było zdrowych dzieci. Kuba był najzdrowszy). Cudowna
nauczycielka Ewa Kostko i druga nauczycielka. Dzieci nie miały zadawanych
lekcji do domu, wszystko robiły w klasie, wcale nie odbiegały poziomem od
innych klas, co sprawdziło się samo, gdy Kuba poszedł do klasy czwartej tzw.
normalnej. Po lekcjach chodził pływalnie codziennie, na art terapię prowadzoną
przez wykwalifikowane młode nauczycielki ( miałam wtedy pieniądze, żeby za to
zapłacić), tańczył w zespole tańca nowoczesnego, uczył się grać na gitarze.
Funkcjonował bardzo dobrze, test na koniec 3 klasy napisał na 5. Pani stała
przy jego stoliku i nie pozwoliła mu się rozpraszać. Nie musiał wtedy
przyjmować leków, przestał się moczyć w nocy.
Ale to niestety musiało się skończyć. Pieniądze się skończyły. Pani Kostko
przestała być wychowawczynią. Od czwartej klasy jest tyle do nauki, że nie ma
mowy o zajęciach pozalekcyjnych w dzień powszedni. No i przyszli nowi koledzy,
chyba wszyscy z chorobą komputerową... I w czwartej klasie zaczęła się
prawdziwa gehenna. Od grudnia Kuba zaczął przyjmować Thioridazin i imipraminę,
potem w miarę "rozwoju wypadków" inne leki. Pocieszam się tylko jednym, że Kuba
musi przystosować się do życia twardego, nie pod kloszem, a ja mu muszę w tym
pomóc. Tylko niestety nie starcza mi często rozumku, cierpliwości i opanowania.

[janmariadreptak]

Nie znam Twojego dziecka. Znam za to swoje. Więc jedyne co mogę mówić, to co sam
doświadczałem.
Próbowaliśmy wszelkich metod wychowawczych.
Efekt - żona popadła w depresję, a ja prawie. Dopiero po lekach dało się uzyskać
poprawę pozwalającą dawać sobie radę w życiu. Dzieciom i nam.
Oczywiście, każdy z nas jest inny. Ale pamiętajcie, że człowiek z nieleczonym
adhd robi nie tylko sobie krzywdę ale i otoczeniu. Nieświadomie, bo nie umie
inaczej. Ale robi krzywdę.
Podsumowując.
Szanowni rodzice dzieci z adhd, jeżeli macie problem, żeby wytrzymać
psychicznie, trzeba sięgnąć po leki. Jeżeli w was coś pęknie, to zrobicie sobie
i dziecku krzywdę. Bo będziecie nieszczęśliwi, zestresowani, znerwicowani. A
takiemu dziecku potrzeba ciepła i wsparcia. A jakiego wsparcia może dać rodzic,
który sam ledwo się trzyma?
Druga sprawa. Dziecko z adhd jest odrzucane przez rówieśników, co jest źródłem
olbrzymiego stressu. Czy trzymanie się zasady 'wszystko, byle bez leków' warte
jest tego? Mam wątpliwości.
Ja wiem. U wielu ludzi jest zakorzeniona silna obawa przed lekami
psychotropowymi. I ja to rozumiem. Bo też źle dobrany lek potrafi zrobić wiele
szkód. Całe szczęście, że jeżeli szybko się odstawi zły lek to odwracalnych.
I często pierwsza próba bywa nietrafiona.

[1iwona1]

Postaram się opisać naszą sytuację. Choć w kilku słowach jest to bardzo trudne.
Syn nie jest do końca zdiagnozowany. To ja w miarę narastania problemów
zaczęłam podejrzewać, że Jego zachowanie i brak hamulców nie do końca zależą od
Jego woli. Sugerowałam psychologowi rozpatrzenie ADHD już w przedszkolu.
Uspokoił mnie, że to zwykła niedojrzałość emocjonalna, ma wysokie IQ, to musi
być kosztem emocji, nie ma ideałów. Trudno mi dyskutować - w końcu to ta druga
strona jest fachowcem i ma doświadczenie. Ostatnio problemy szkolne przybrały
takie rozmiary, że zdobyłam kryteria kliniczne ADHD - i z wydrukiem z
zaznaczonymi objawami, które mają u nas miejsce - udałam się do psychologa
(oczywiście czas oczekiwania na wizytę bardzo spowalnia działanie). Ilościowo
syn nie spełnia kryteriów klinicznych, ale jest bardzo blisko. Tym razem wizyta
zaowocowała konsultacją psychiatryczną i od razu lekiem. To mnie dziwi, martwi,
bo zawsze wydawało mi się, że leki stosujemy wtedy, gdy nie ma innej drogi.
I tutaj ważna informacja - oczywiście, że jest mi (nam rodzinie) ciężko, ale
nie jest to sytuacja ekstremalna. Najważniejsze jest by pomóc dziecku, bo to
jemu jest najtrudniej. Bardzo przeżywa te problemy, bardzo się męczy.
Ja radzę sobie z nim więcej niż dobrze, choć oczywiście też mamy trudne
momenty. Syn chodzi do zwykłej (nieintegracyjnej) szkoły. Koledzy go akceptują
(choć wiedzą że wystarczy go podpuścić i jest fajna afera, i niektórzy to
wykorzystują).
Problemem na dzień dzisiejszy jest, by kadra pedagogiczna zaczęła z nim
pracować w inny sposób, jak również uświadamiać innym dzieciom, że dziecko nie
jest niegrzeczne tylko chore, co jest o tyle trudne, że kadra też musi w to
wierzyć... A ze świadomością w temacie ADHD każdy wie jak jest. I właśnie
dlatego, że mam dość siły (pomimo wielu wylanych łez, znacie to przecież) by
wspierać dziecię, chciałabym spróbować bez leków. Oczywiście mogę się mylić.
Jedno jest pewne - moje starania nie wystarczą. Potrzebne jest działanie
kompleksowe - moje i szkoły, i nad tym w tej chwili pracuję...
Rozmawiałam z synem i ustaliliśmy różne metody, które mogą mu pomóc. Jeśli
dziecko stwierdzi, że nie daje rady, oczywiście, że wspomożemy się lekiem.

I tu potrzebuję od Was informacji - jakie są oznaki źle dobranego leku? Na co
zwrócić uwagę?

Pozdrawiam
Iwona

Pozdrawiam
Iwona

[janmariadreptak]

Dobrze dobrany lek więcej pomaga niż szkodzi.
Źle dobrany otumania, zmniejsza inteligencję, powoduje senność. A czasem ma
wręcz odwrotne działanie od zamierzonego! Nie ma reguły.
Wiele leków ma następujący cykl - przez pierwszy miesiąc jest etap nasycania -
bywa, że nie ma reakcji. W drugim miesiącu zaczynają się pojawiać efekty. Przy
czym bywają również przejściowe nieporządane. Pierwszą ocenę należy zrobić nie
wcześniej niż pod koniec drugiego miesiąca. Ale jeżeli nie jest dobrze po
trzecim, trzeba zmienić lek. Czasem trzeba wycofać się wcześniej, jak widać, że
delikwent bardzo źle reaguje.
Tylko koniecznie trzeba pamiętać o okresach przejściowych! Nagłe odstawienie
leku może być niebezpieczne dla zdrowia. Też pomiędzy lekami należy zachować co
najmnie 2 tygodnie przerwy.

[porta2]

Dreptaczku, przekonamy się, bo tylko niektórzy widzieli, a to jakieś
towarzystwo wzajemnej adoracji, to jak wierzyć?

[zonadreptaka]

Iwono,
nie napisałaś jaki lek przepisano Twojemu dziecku,
za to w tytule wątku dałaś "neuroleptyki".
Trochę mnie to dziwi.
W ADHD stosuje się zwykle leki przeciwdepresyjne, od imipraminy poczynając,
a nie neuroleptyki - bo to leki z zupełnie innej bajki.
O różnicy można przeczytać na przykład tu:
www.synapsis.pl/dex?id=183
www.synapsis.pl/dex?id=182
Pozdrawiam
Żona Dreptaka

[1iwona1]

> nie napisałaś jaki lek przepisano Twojemu dziecku,
> za to w tytule wątku dałaś "neuroleptyki".
[...]
> Pozdrawiam
> Żona Dreptaka

Thioridazin
który ma syna nieco wyciszyć, cokolwiek to oznacza...
Dzięki za linki i spostrzeżenie.

Pozdrowienia
Iwona

[kaszka66]

Stosowałam Thioridazin w ubiegłym roku (Kuba był w 4 klasie). Przepisany przez
psychiatrę lubelskiego. Skutków ubocznych nie było. Dość dobrze działał, tzn.
przeciwdepresyjnie. Strasznie trudno mi ocenić, bo wiele czynników działana
dziecko poza lekarstwem, ale wydaje mi się, że nawet było z Kubą lepiej niż
teraz gdy bierze Rispolept. Jednak Kuby problemy ze skupieniem się nigdy nie
ustały. Ma tą dobrą cechę, że był tani... Mówili mi o Thioridazinie - stary,
wypróbowany lek.
Istotne są też dawki...

[1iwona1]

kaszka66 napisała:

> Stosowałam Thioridazin w ubiegłym roku (Kuba był w 4 klasie). Przepisany
przez
> psychiatrę lubelskiego. Skutków ubocznych nie było. Dość dobrze działał, tzn.
> przeciwdepresyjnie. Strasznie trudno mi ocenić, bo wiele czynników działana
> dziecko poza lekarstwem, ale wydaje mi się, że nawet było z Kubą lepiej niż
> teraz gdy bierze Rispolept. Jednak Kuby problemy ze skupieniem się nigdy nie
> ustały. Ma tą dobrą cechę, że był tani... Mówili mi o Thioridazinie - stary,
> wypróbowany lek.
> Istotne są też dawki...

Bardzo dziękuję za odpowiedź. Sporo się dowiedziałam czytając to forum ale
dalej mam mętlik pod czaszką (i chyba tak pozostanie). Kurcze i dalej mam
wrażenie, że decyzja o leku jest zbyt pochopna...

Pozdrawiam serdecznie
Iwona

[mamjuske]

tez miałam watpliowości mnóstwo dawac nie dawać.Może bez leków?Mój syn ma 9 lat
mniej wiecej rok temu został zdiagnozowany.od kilku miesięcy bierze
ritalin.daje mu przed pójściem do szkoły.I jest ok.na razie odpukać ,żadnych
skutków ubocznych nie ma - je normalnie rośnie też nie jest śpiący.I znacznie
zmniejszył mu sie koszmar szkolny.Pisze na lekcjach w miare uważa i nie ma
ochoty odkręcić sobie glowy nad która nie panuje.Nie jestem entuzjastką leków
ale...

[awka27]

Cześć. jestem na forum bardzo świerza,ale w temacie ADHD mam już troche za
sobą.Mój syn zostł zdiagnozowany przez Artura Kołakowskiego (jeden z
najwybitniejszych w polsce specjalistów od ADHD)ma 100% objawy i oczywiście
duże problemy w szkole(2 klasa)Do momentu przedłożenia zaświadczeń nie
nadążałam z wymianą zeszytów uwag.Syn ma mieć przepisany ritalin i tu właśnie
moje pytanie: do niedawna tego leku nie było jeszcze w polsce,należało go sobie
sprowadzić. Do polski miał trafić pod nazwą metylofenidat.Czy lek już jest w
kraju?Czy może pani go sprowadzała.Jeśli tak to jaki jest tok postepowania?

[janmariadreptak]

Witam
Apropos Ritalinu znalazłem coś takiego:
hyperreal.info/drugs/go.to/art/1579
Tam jest artykuł dość krytycznie odnoszący się do stosowania środków
psychotropowych. Więcej powiem, ja się zgadzam z wieloma tezami postawionymi w
tym artykule!
1. Leków nie należy dawać 'dla poprawienia samopoczucia', czyli jeżeli nie ma
objawów chorobowych.
2. Nie zawsze każdy lek daje dobry rezultat w każdym przypadku. Ritalin nie jest
wyjątkiem.
3. Nie są do końca zbadane skutki podawania psychotropów dzieciom
4. Aż za dobrze są znane skutki pozostawienia adhd nieleczonego (świadczy o tym
choćby wiele wypowiedzi na forach dotyczących adhd)