Ja już zapominam:)

[agamama123]

Czytając to forum uswiadomiłam sobie, ze juz wiele rzeczy zapominam I choc
wydawało mi sie, ze wszystko będę pamietać do końca zycia to okazało sie to
nie prawdą Nie pamietam nazw poszczególnych zabiegów, leków itp. I dobrze mi
z tym! Nasz szpitalny koszmar trwał prawie rok. przez ten czas walczylismy o
zycie synka z całych sił choć było trudno. Bardzo trudno...
Teraz Kacper jest duzym chłopcem. Ma 6,5 roku a o jego przezyciach
przypominaja tylko blizny i coroczne kontrole.
I cieszy mnie to. Bo nie spełnił sie czarny scenariusz, bo mam w pewnym sensie
zdrowego synka, bo nie myślę o łzach, strachu. Powoli zacierają sie złe
wspomnienia. I tak jest dobrze

[monawk]

Aga, tak jest bardzo dobrze.
Ja na razie cały czas wyobrażam sobie jak już mu wyciągną rurkę intubacyjną, wtedy wezmę go na ręcę i chyba będę musiała uważać, żeby z miłości nie udusuć)) A potem będę sobie wyobrażała, jak pojedziemy do dziadków nad morze i będziemy spacerować plażą, budować baby z piasku
A potem to już właśnie będę wszystko zapominać i przypominać tylko na czas kontroli.
Ot taki mam właśnie plan. Mam nadzieję, że jak Kuba będzie miał 6,5 roku (jak Kacper) też napiszę, że już zapomniałam!

[agamama123]

Nie zapomnę na pewno: Kacperek miał 3 miesiące, leżał na kardiochirurgii po
bandingu. Pojechałam do niego póxniej niz zwykle bo zaspałam na pierwszy
autobus. Byłam na oddziale około szóstej rano. Wchodze na salę i... cisza...
Taka dziwna, nieznajoma...
Najpierw strach a potem... Boze co ja czułam gdy pierwszy raz od 3 miesięcy
mogłam wziąść mojego synka na ręce BEZ KABLI! Bez rurek! Cały mój! Przytuliłam
go wtedy tak bardzo mocno, stanęłam w drzwiach sali i płakałam... Mogłam go
przyltulić
Tego nie zapomne nigdy i zapomnieć nie chcę W tym całym nieszczęściu to był
najpiekniejszy moment
Zobaczysz, juz niedługo... Przytulisz.. ukochasz Życzę Ci tego z całego serca:

[monawk]

no i się poryczałam...

[agabro]

Minęły 3 miesiące od operacji. Cale wieki, ale tak krótko...
To cały czas do mnie wraca. Wraca z taka silą, że nie mogę sobie z tym poradzić.
Chcę zapomnieć. Mam jeszcze dużo czasu.
Jednak jednego nie chce zapominać. Najważniejsze są dzieci, rodzina, miłość.
Dlatego chociażby nie skasowalam sms, którego wysłałam do wszystkich
znajomych "Zuza samodzielnie oddycha! Wraca na oddzial! Hip hip Hura!"