Chyba potrzebuję psychiatry.....

[i_ja_tez]

Witajcie dziewczyny,
otóż jestem w 19tc, na początku miałam problemy, miałam krwawienia,
teraz też jestem raczej leżąca, ponieważ mam zagrożenie
przedwczesnym porodem. I jak tak leżę to wschłuchuję się w swoje
ciało i strasznie się denerwuję. Odczuwam ostatnio czasami
pobolewania po bokach brzucha, tak na wysokości spojenia łonowego,
oraz poniżej pępka. Dodatkowo kłuje mnie w pochwie i po zewnętrznych
narządach płciowych. Czasem mnie trochę mdli.
Najgorsze są noce, ciągle śni mi się mój lekarz. Np. na USG
połówkowym mówi że dziecko jest upośledzone, albo, że jestm w
szpitalu i muszą mi usunąć dziecko. Budzę się i nie mogę spać. Męczę
się okrutnie ((
jak mogę sobie pomóc???

[cytrynowa.lemoniada]

Co to znaczy że jesteś "raczej leżąca" Lekarz kazał Ci leżeć cały
czas czy nie? Bo jeśli nie to idź do pracy albo zajmij się czymś
pożytecznym np zapisz się na kurs angielskiego, od takiego leżenia i
patrzenia w sufit na pewno mozna ześwirować. A to że coś pobolewa -
no tak to jest że w ciąży ciało się zmienia, macica rośnie itd i
masz prawo coś czuć. A poważne wątpliwości rozstrzygaj z lekarzem a
nie na forum. Na sny nikt Ci nie pomoże, jeśli całą dobę myślisz
tylko o ciąży i dziecku. Poczytaj jakąś książkę (nie o ciąży), nie
czytaj ciążowych gazet, czy forów, zycie kobiety cieżarnej naprawdę
nie musi się toczyć tylko wokół jednego tematu..

[i_ja_tez]

Raczej leżąca tzn.mam głównie leżeć, czyli praca odpada całkowicie,
kursy poza domem też. także sprzątanie.
Książki po przeczytaniu 1/3 przestają mnie interesować, z tv tylko
Discovery oglądam dłużej niż godzinę, internet dobry na 15 minut.
Mąż wraca zwykle ok.14-15.00 to już mi się mniej nudzi.

[marlesek]

witaj
doskonale Cie rozumiem ja mimo, że nie mam zagrożonej ciąży to ciągle mam obawy
czy moja córeczka urodzi się zdrowa, czy nie ma wad genetycznych mimo, że
badania wyszły niby prawidłowe. Nie umiem sie cieszyc ciązą tylko sie zamartwiam
i ciągle towazyszy mi lek i strach. Meczy mnei ta cała sytuacja i nie umiem
sobei z nia poradzić. Wiem ze wszystcy którzy pisza iz trzeba zając swoje mysli
czyms innym mają racje tylko pisac jest łatwo radzić też a rzeczywistosc wygląda
inaczej.
ostatnio czytam ksiązki ile się da i jakie się da wtedy nie mysle i nie
zastanaiwam sie i nie martwie. moze i ty zacznij czytać moze i tobie to pomoże.

[kaetchen]

Nie potrzebujesz psychiatry
Bóle w pochwie, po bokach i macicy (takie ciągnące jakby) są całkiem normalne -
bo to więzadła podtrzymujące macicę się rozciągają, plus ona sama rośnie.
Co do snów - to w ciąży potrafią się takie rzeczy śnić, szczególnie, jeśli w
ciągu dnia intensywnie myślisz o tym, co złego może spotkać Twoje dziecko. Sen
jest tylko odzwierciedleniem Twoich obaw i lęków, a te w ciąży są szczególnie
duże (zwłaszcza, że nie masz codzienniej kontroli nad rozwojem dziecka).
Tak jak radziły moje przedmówczynie - zajmij się czymkolwiek innym, poczytaj
jakąś fajną książkę, poćwicz oddychanie (głębokie wdechy i wydechy same w sobie
uspokajają, tylko nie przesadzaj z głębokością oddechu i długością ćwiczeń, żeby
nie dostać hiperwentylacji), pooglądaj tv/filmy, może poucz się czegoś co zawsze
Cię interesowało - a od razu wszystko się uspokoi. I pamiętaj, że Twój stres
negatywnie wpływają na dziecko..

[ognista998]

eee....to normalka że się martwisz, na spanie wypij sobie gorące mleko mnie to
zawsze pomagało i głowa do góry jak ciąża jest zagrożona, że wymaga leczenie
abo bardzo długo wyczekiwana to normalne że człowiek się boi bardziej niż w
pozostałych przypadkach.....jedno jest pewne strtes bardziej szkodzi dziecku niż
pobolewania. pzdr i 3maj się i nie denerwuj się tak

[malinka_w_szkocji]

Kochana - nie martw się!

My z mężem od 20 tc wiedzieliśmy, że nasz synek ma wadę wrodzoną i może nie
przeżyć. Przeszliśmy koszmar. Miałam myśli samobójcze, zamartwiałam się,
modliłam, złorzeczyłam Bogu, obwiniałam się. Po prostu piekło. Aż tu 20 września
przyszedł na świat Loluś. Maleńki. Zdrowy i normalny. Lekarze powiedzieli, ze to
cud.

Nie martw się zatem na zapas!

Ciąża to piękny czas - wykorzystaj go na maksa - w internecie poszukaj wózka,
mebli, wyprawki, pomysłów na urządzenie pokoju. Czytaj ciekawe książki i oglądaj
dobre filmy, bo po porodzie nie będziesz miała na to czasu. Uśmiechaj się jak
najczęściej i gadaj do brzusia! I pamiętaj, że jak Cię coś pobolewa, to dlatego,
że bąbel rośnie a Twój organizm razem z nim - a więc jak boli to znaczy, że
wszystko gra! Buziaki

[ambivalent]

Mnie takie mysli ostatnio nachodza. Ale wydaje mi sie, ze to normalne w koncowce ciazy i staram sie o tym nie myslec. Nie jest to latwe ale powtarzam sobie, ze martwienie sie na zapas nic nie da.
Kazda z nas chcialaby miec pewnosc, ze dziecko urodzi sie zdrowe, ze nie zachoruje pozniej, ze wyrosnie na madrego i szczesliwego czlowieka. Niestety nikt nie moze nam tego zagwarantowac. Bedziemy sie juz tak martwic do konca zycia

[kaetchen]

Oj tam.. zaraz martwić do końca życia..

Wspierać, pomagać, uczyć rozsądku trzeba, a nie się martwić. Nie ma czasu na
martwienie, bo wtedy nic innego się nie robi..