ciągle krwawienia - POMOCY

[madziai]

jestem na poczatku 9 tygodnia i od tygodnia w szpitalu. Mam krwawienia - nie mylic z plamieniami - od 8 dni, nie są jakieś obfite, ale są. Dostaje codziennie elektrolity i 3 x dziennie luteine. W ogóle żadnej poprawy, jestem załamana. Na szczęście póki co z dzieciątkiem oki. Proszę poradzcie cos...

[angeika89]

Witaj...Nie wiem co mogłabym Tobie poradzić.Jedynie co to mogę trzymać kciuki żeby wszystko było w porządku.Ja swoją pierwszą ciążę straciłam w 10 tyg i też krwawiłam,do tego były poprzedzające to bóle brzucha...Mam nadzieję że u Ciebie się to tak nie skończy...Trzymaj się

www.suwaczki.com/tickers/dqprj44j24tj1f5a.png

[lidek0]

Kak rozumiem miałaś usg, sprawdzany przyrost bety i progesteron? Wiadomo od czego te krwawienie?

[madziai]

To koniec - dokładnie 8 dni temu dowiedziałam się na USG, ze moja kruszynka umarła...Właśnie nie wiadomo dlaczego...dawali tylko luteine i kazali leżeć...
Do dzis nie moge sobie z tym poradzic i juz chyba tak pozostanie...chcialabym momentami umrzec

[angeika89]

Jejku Kochana tak mi przykro...Nie wiem co Ci powiedzieć,żadne słowa nie uleczą Twej duszy...Ja też długo dochodziłam do siebie,pierwszy miesiąc praktycznie przepłakałam...Twój Aniołek patrzy na Ciebie z góry.Jeszcze się wszystko ułoży.Ja teraz mam Synka i Tobie też się uda.Trzymaj się i bądź silna.Płacz Koczana to na prawdę dużo pomaga...Jestem z Tobą.

[madziai]

Dzięki za słowa otuchy - naprawdę staram się wrócić do normalności, ale cały czas mam poczucie wielkiej niesprawiedliwości...OGROMNEJ

[angeika89]

To normalne...Też się zastanawiałam dlaczego akurat mnie to spotkało,że ludzie którzy nie chcą mieć dzieci je mają,a ja swoje upragnione straciłam...Na prawdę wszystko się ułoży,mnie bardzo pomogła kolejna ciąża...Będzie dobrze.Trzymaj się

[kamagama]

Wrócisz do normalności,zapewniam Cie. Teraz jesteś w żałobie,pozwól sobie na nią.Minie troche czasu i zaczniesz myśleć o kolejnej ciąży. Ja poronilam druga ciążę.Bylam w szoku,bo miałam juz jedno dziecko i bezproblemowe zajscie i donoszenie ciąży,a tu nagle cos poszlo nie tak.Do tego w domu musiałam udawać,ze wszystko jest ok,żeby zapewnić spokój dwulatce. Bardzo mi pomogla rozmowa z moim ginekologiem,który wytlumaczyl mi to co się stalo od strony medycznej,zlecil dla mojego spokoju jakies badania,a z drugiej strony pomogla mi rozmowa ze znajomym księdzem,który pomógł mi to poukładać sobie od strony duchowej.Moj mąż przezywal nasza stratę na swój sposób,chcial jak najszybciej próbować dalej. Pół roku zeszlo,zanim zdecydowałam sie znowu sprobowac,mimo ze od poczatku lekarze dawali zielone swiatlo.I trymestr byl bardzo stresujący,choc ciąża od poczatku do końca ksiazkowa.Teraz mam ślicznego,zdrowego bobasa,rezolutnego Starszaka i Aniolka tam na gorze. Sciskam Cię mocno,zobaczysz ze będzie dobrze