18.02 minął mi termin i cisza...

[ania28.1]

Kiedy ja urodze?
Mam nadzieje ze nie wdalam sie w slonice...
Moj synek nie wykazuje checi pojawienia sie na tym swiecie, cisza, spokoj
pozdrawiam

[aaala1]

Hej
Coś czuje ,że mnie czeka to samo)
Może jakiś porządki co??Bieganie po schodach. Nawet niezłe metody, ale szczerze
mówiąc mi się nie chce)
Pozdrawiam.

[jogaj]

Mi tez wlasnie 18 minal i tez cisza,syenk twardo siedzi i nic nie zapowiada
porodu. Porzadki,bieganie po schodach,seksik z mezem- u mnie nic nie
dziala,synek sam musi podjac decyzje o wyjsciu na swiat.
Ja tez mam juz dosyc,wszystko mnie denerwuje.
Pozdrowienia-Jola

jogaj- napisalam do ciebie na prywate :-)

[ania28.1]

ja tez mam dosyc- u mnie tez nic nie dziala...Dzisiaj wyszedl mi zly zapis ktg,
musze jechac na jeszcze jedno. Dzidzius spi i wszystko ma w nosie

[litva]

Laski!!! Bez paniki! Rozumiem co czujecie bo ja miałam termin 31.01 a urodziłam
10.02!!!10 DNI CZEKANIA!!! Nic to. Byłam przerażona perspektywą szpitala, ale
wyszedł mi on na dobre. Wiedziałam już gdzie co jest, badali mnie na bieżąco,
sporo się tam dowiedziałam i czułam bezpiecznie. Mój poród wywołała tzw próba
oksytocynowa wszystko trało 8 h i nie było źle! Trzymajcie się dzielnie i 7 dni
po terminie maszerujcie do szpitala!!
Powodzenia
Marta i Zuzka 10-dniowa już

[ania28.1]

prawde mowiac to ja jestem b spokojna i nie mam zadnego cisnienia. Jest mi juz
ciezko i mam dosyc blogoslawionego stanu...
Mi tez lekarka powiedziala ze czeka sie do 10 dni po terminie, chyba jednak
wolalabym uniknac oxytocyny i wywolywania porodu bo z tym tez roznie bywa.

mam nadzieje, ze Was pociesze!

[sonnya]

hej Mamunie,
jeszcze do tego weekendu bolaczki i radosci bycia brzuszatkiem przezywalam
razem z moja psiapsiolka, z tym, ze ona miala glownie bolaczki, bo termin 11
lutego nie zrobil jej dzidzi zadnej roznicy i spokojnie sobie siedziala w
brzuniu!
objawow - zero! skurczow na ktg - zero! szyjka - dluga, choc miekka... no szalu
dostawala!
w te sobote bylysmy umowione do tego samego szpitala oczywiscie na ktg, z
tym, ze ona juz nie odbyla tej wizyty! )))
w piatek wieczorkiem marudzila, ze "troszke ja pobolewa i chyba wezmie kapiel",
o 6 rano byla juz w szpitalu, a o 8:50 jej cudowna coreczka majtala juz nozkami
w szpitalnym lozeczku!!! naczekala sie bidula ponad tydzien, za to porod
(przepraszam za wyrazenie!), to bylo krotkie pierdniecie!
ciesze sie z jej szczescia, oblednie im zazdroszcze, ze sa juz razem, a ona
kaze mi sie cieszyc OSTATNIMI CHWILAMI spokoju! )
tylko, ze ja juz od tego spokoju staje sie strrrasznie niespokojna! ))
pozdrawiam wszystkie "drepczace" ))
niecierpliwa sonnya i (bardzo aktywny, choc "nie-wybierajacy-sie-tu-jeszcze")
syncio

[krolik_80]

Świetnie was rozumiem, ja urodziłam 11 dni po terminie. Nie wspominam miło tych
dni. Ale mój lekarz wyczekał, nie prowokował porodu i nie brał mnie do
szpitala. Oczywiście byłam pod jego stałą kontrolą. Synek urodził się te 11 dni
po terminie sam, bez "wspomagaczy". Na świat mu się nie spieszyło, za to jak
się zdecydował to zajęło mu to 2 godziny . Trzymam kciuki
za "przeterminowane".

[iwonady]

ja urodziłam 25.01 14 dni po terminie, na 4 próbie oxy!!!!!! Nikomu nie życze,
poród i tak zakończył się cc, choć był krotki i niebolesny. Ale ja wyczerpałam
limit "przypadków" wiec na pewno wszystko bedzie dobrze i dzidzia zdecyduje się
na opuszczenie brzuszka!!!!!
Zycze cierpliwości i powodzenia!

"DOMOWE SPOSOBY..."

[mamaaga5]

podaje wam link do dyskusji o "domowych" sposobach przekonania swojego babla, ze
juz czas obejrzec nasz swiat.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=20696352
pozdrawiam
Agnieszka z fasolka

wiecie co - zdaje się 24.02 jest pełnia

[muress]

...jak zaczniemy wtedy wszystkie rodzić "na hurra", to ciężko będzie o łóżka

ja pierwszy termin wyliczony z USG miałam na 16 - i nic. A od dobrych 3
tygodni już się tak czułam, jakbym miała rodzić za chwilę. Efekt taki, że do
dzisiaj jesteśmy 2w1 i nic nie wskazuje na to, żeby mały miał zamiar opuścić
mieszkanko.

A najbardziej mnie rozśmiesza mój wygląd jak leżę na boku - wyraźnie widać,
gdzie się kończę ja, a zaczyna brzuch i maleństwo. Tylko znacznie mniej mi
śmiesznie, jak muszę się podnieść albo przekręcić - prawie dźwigu potrzeba,
żeby tego lokatora z mieszkankiem podnieść. A jeszcze te nieustające bóle w
pachwinach i spojeniu... Jak muszę zmienić w nocy pozycję, to za każdym razem
siadam prawie z płaczem. Brak mi już cierpliwości do tych bóli, trwa to już
naprawdę długo - w pierwszej ciąży tak nie było!