dzieko a sters w ciąży

[aankaa1]

Jestem w ogromnym stresie z powodu obawy o wady u dziecka, test PAPPa nie
najgorszy, ale wg. testu potrójnego ryzyko 1:57. Ryczę co 5 min., nie mogę
opanować stresu, napiszcie mamy o ile oczywiście miałyście podobne stresy w
ciąży czy jakoś odbiło się to na zdrowiu maleństwa, czy taka nerwowość
powoduje również nerwowość u dziecka?

[r.kruger]

Od 10tc dzieci wyczówają nasze nastroje.Jeśli tobie smutno dzidzi też
w poprzednim poscie napisałaś że bardzo zależy Ci na tym dziecku-czy
zagrożeniem jest wada śmiertelna? przepraszam że prosto z mostu ale nie znam
tego badania

[diablica26]

Nie martw się!Niewolno się stresować ja jak zaszłam w ciąże ciągle myślałam że
zaraz poronię że może coś jest nie tak...Od 2 tygodni dała sobie spokój nie chcę
ani siebie ani dzidzi stresować to stres jest największym wrogiem i od stresu
mozna poronić także...Co ma byc to będzie ciągle sobie powtarzam że będzie
ok,myślisz że ja nie myslałam że moje maleństwo może być chore?ale to myslenie
jest chore...uspokój się mi pomaga rozmowa z dzidzią choć to dopiero 9-10
tydzień.Głaszcze brzuch mówię:mamusia kocha maleństwo,rośnij zdrowiutkie,jesteś
bezpieczny....Lepsze to niz ciągły płacz i nerwy./mi to naprawdę pomaga mój stan
psychiczny się polepszył,Tobie też radzę taką metodę-rozmowy z dzidzią.A
słyszałam że jak mama jest nerwowa przez ciąże to potem dziecko nie spi po
urodzeniu i też jest zalęknione.Wszystko będzie ok!Usmiechnij się!

[aliciap]

USG genetyczne powinno ci przyblizyc na czym stoisz, jesli jesdt to zespol downa
czy rozszczep kregoslupa bedzie widac .

a co do stresow-wiadomo ze to sie odbija na dziecku , ale ludzie przez tragedie
przechodza bedac w ciazy i jest ok z dzieckiem.

w moim tescie poczwornym wyszlo ze dziecko moze miec rozsczep kregoslupa,
zadzwonili do mnie ze szpitala ze mam przyjechac na usg na drugi dzien.
w dniu w ktorym zadzwonili doprowadzilam sie do takiwgo stanu psychicznego ze
wyiotowalam przy piciu wody , myslalam ze oszaleje....
ale potem zaczelam myslec o tym swszystkim inaczej ...i sama siebie uspokoilam,
przygotowujac sie na potwierdzenie przypuszczen -czyli ze dziecko bedzie miec te
chorobe.

wiec pomyslalam tak:
sa ludzie na swiecie ktorzy nosza te chorobe , ktos tych ludzi urodzil ,
dlaczego ja nie mialabym byc jednych z matek takiego dziecka? nie moge
powiedziec:dlaczego ja ! dlaczego wogole ktokolwiek?
jakby nie bylo to moje dziecko i bede je kochac jakie jest ,dam mu tyle milosci
ile sie da , bo jest moje ,inie wazne czy uposledzone czy nie.
Dla wyjasnienia rozszczep kregoslupa-spina bifidia : dzieci za ta choroba czesto
rodza sie z wodoglowiem , maja sparalizowane konczyny dolne do konca zycia i
bardzo czesto sa uposledzone umyslowo , wolno sie rozwijaja, wiele z nich umiera
wczesnie w zwiazku z wodoglowiem.to tak po krotce.

wiec potem kiedy dowiedzialam sie ze usg nie wykazuje tej choroby oczywiscie
bylam szczesliwa ale nie skakalam do sufitu bo bylam przygotowana na najgorsze i
jakby nie bylo co by mi nie powiedziano nie przestawalam kochac mojego dziecka.

[aankaa1]

Dzięki. Nie chodzi o wadę śmiertelną, chodzi o ZD, tylko naprawdę nie chcę
dyskusji co bym zrobiła, proszę. Wiem, ze wszystkie mamy bardzo się obawiają o
swoje maleństwa, ale u mnie to są strasznie silne stany lękowe, przeraźliwa
obawa, nie mogę tego opanować. Ostatnio odmówiono mi badań prenatalnych - testu
potrójnego, robiłam na własną rękę, potem okazało się, że mogę je zrobić
bezpłatnie, w sumie NFZ zwróci mi koszty ale nerwy, stres, poczucie zgrożenia,
niekompetencji ze strony lekarzy i nieciekawy wynik składają się na silny lęk.
Zresztą bałam się ciąży właśnie ze wzgledu na obawy o zdrowie maleństwa.
Wzięłam relanium, mogę brać w ciąży ale nie pomaga niestety, staram się myśleć
o dziecku ale nie mogę się opanować. Zdaję sobie sprawę, że na pewno taki stres
oddziaływuje na dziecko, nie wiem czy zawsze, czy jest jakaś szanasa że go nie
znerwicuję.

[r.kruger]

Trochę o tym myślałam, po pierwsze przed każdym napadem paniki głęboki
wdech.Myśl o zdrowym dziecku,o miłości,przypomnij sobie marzenia
Miałam bardzo zagrożoną pierwszą ciąże,głośno przekonywałam siebie że będzie
dzidziuś mimo że łzy płynęły mi po policzkach.Czasem przez chwile głośno
krzyczałam i...troche pomagało.Znalazłam sobie talizman i na nim skupiałam
myśli.Kiedy największy stres minął okazało się że już nic nie może mnie
zasmucić.Nie wiem czy stres bardziej szkodzi dziecku czy tobie.Trzymam kciuki
za dobry nastrój i wyniki.A na forum Listopad 2005 dzielimy się dobrym
humorem,może troche odwruci to twoją uwagę.
Pozdrawiam

[majan2]

Wszyscy mowia, ze nalezy ograniczac stres w ciazy, ale mysle ze trudno przezyc
9 miesiecy i sie przez ten czas niczym nie denerwowac i nie stresowac. Moja
babcia umarla jak moja mama byla w 7 miesiacu ciazy ze mna i jakos niezle sie
trzymam (odpukac), choc nie mam natury optymistki, moze to sie od tego
wzielo.