Zagraniczni mezowie:-) roznice kulturowe? piszcie!

[alltid_ung]

Jestesmy rozwiane po swiecie, to mozna przeczytac na tym forum. Teraz ja
probuje otworzyc nowy watek - ile z was zyje z zagranicznym mezem? Jak wam
idzie z kulturowymi roznicami?
Sama jestem mezatka od 13 lat. Moj maz jest szwedem, i dzieciaki "pol
szwedziaczki" i zyjemy calkiem dobrze ja mam wiekszy teperamet, moge krzyczec
glosno, moje wybuch zlosci maga byc bardzo nie mile, natomiast maz moj jest
tym spokojnym szwedem, z duza doza cierpliwosci - szwedzi sa wogole tacy
jacys "posprzatani" co mnie bardzo pasuje. Lubie jego spokuj, czasami powage
a czasami humor, odpowiedzialnosc. Jest chyba najlepszym ojcem na swiecie.On
jest moim przyjacielem. A jak u was?

[kerstink]

Nie czuje tego w moim przypadku. Wiecej problemikow
wynika z naszego wychowania i roznicy charakteru.
Zreszta, Polska i Niemcy sa bardzo zblizone, w porownaniu
np. z Europa i krajami arabskimi.
Dla mnie wiekszym problemem jest to, ze mimo tego, ze
spedzilam juz polowe zycia w Polsce i mam dobre kontakty
z ludzmi, to jednak do konca nie czuje sie tu jak u
siebie. Nie wyobrazam sobie, ze tu spedzam swoja
emeryture. Ostatnio przestalam sie tym martwic, ile mozna.

Teraz ja mam jeszcze pytanie: jak to jest z tymi mezami,
czy sie ucza jezyka zony w przypadku, gdy zyja w kraju
mezczyzny ? A ile mezow pojechalo za zona do jej kraju ?

Kerstin

[alltid_ung]

kerstink napisała:

> Nie czuje tego w moim przypadku. Wiecej problemikow
> wynika z naszego wychowania i roznicy charakteru.
>

Wychowanie i u nas sie rozni ale my to akceptujemy i nie analizujemy.Roznice
charakteru wystepuja rowniez u ludzi tej samej narodowosc. Moze mam latwiej niz
ty bo ja czuje sie w domu w Szwecji. Moj dom jest tam gdzie ja i moje dzieci.
Nie mam tej potwornej potrzeby mieszkania w Polsce, nawet jezeli "kocham"
Polske i uwielbiam tam jechac, pooddychac Warszawskim powietrzem pojesc dobrego
polskiego jedzenia. A na stare lata to pojade do Hiszpanii)))bede stateczna
matrona lezaca przy basenie z drinkem w reku
Pozdrawiam cie Kerstin i zycze spokoju ducha, pomietaj ze do domu masz
zawsze "nie daleko"

[alltid_ung]

A zapomnialam napisac - moj maz mowi po polsku. Jak - mozna dyskutowac ale
sobie radzi, czasami mysle ze lepiej mowi niz moje dzieci Z moja rodzina nie
ma problemow w porozumieniu sie. Tu w Szwecji spotkalam duzo mezczyzn ktorzy
przyjechali ze swimi zonami(uczylismu sie razem szwedzkiego). Np paru polakow,
amerkaninow, z Auatralji z Wegier i t d.

[kerstink]

Moj maz coraz wiecej rozumie przez dzieci, ale to jest na
poziomie nocnika, pieluchy, kanapki itd. Moja mama
zaluje, ze nie moze z nim porozmawiac. Sama sie
zastanawiala przez chwile, czy nie chodzic na kurs jezyka
polskiego.
Moze jak dzieci podrosna to i tata sie nauczy ?

Kerstin

[ewunia_uk]

Ja jestem od ponad 11 lat w szczesliwym stadle z Anglikiem

Wydaje mi sie, ze Polka + Anglik to bardzo dobre polaczenie. Wszystkie tego
typu zwiazki, jakie znam, daja sobie dobrze rade.

Anglicy ozenieni z Polkami twierdza, ze przykladamy duza wage do szczegolow,
lubimy miec wszystko do konca zaplanowane (nazywaja to control freak).
Anglicy natomiast podchodza do zycia z dystansem, bardzo trudno ich
wyprowadzic z rownowagi, wiele potrafia zniesc i prawie nigdy nie narzekaja.
Czyli sa idealnym dopelnieniem tej polskiej malkontenckiej natury )))

Ale tak powaznie, po tylu latach malzenstwa juz zaczynam zapominac, ze
jestesmy innych narodowosci.

Juz kiedys pisalam, ze tu gdzie mieszkam, nie ma zadnej Polonii, wiec sila
rzeczy wsiaklam w te angielska rzeczywistosc.

Wydaje mi sie, ze w porownaniu z polskimi mezczyznami, Anglicy, zwlaszcza ci
mlodszego pokolenia, bardziej respektuja rownosc kobiet. Do glowy by im nie
przyszlo oczekiwac obiadku na stole codziennie wieczorem. Raczej kto
pierwszy jest w domu, ten przygotowuje posilek. Sprzatanie i zajmowanie sie
dzieckiem tez jest w wiekszosci rodzin dzielone po rowno.

[kerstink]

Ten temat nie dal mi wczoraj spokoju. A jak teraz piszesz
o Anglikach, to musze cos dodac. Tez wlasnie mi sie
wydaje, ze mezczyzni w Niemczech, szczegolnie mlodzi, na
ogol bardziej sie przykladaja i uczestnicza w sprawach
domowych niz tu w Polsce. (Az czasami sie boje wyglosic
takie zdanie, bo juz od tak dawna jestem poza krajem.)
I to moze byc powodem niektorych naszych konfliktow. Nie
chce mi sie tego dokladnie analizowac, pewnie nie
zmieniloby to nic.

Kerstin

[alltid_ung]

kerstink napisała:

> Tez wlasnie mi sie
> wydaje, ze mezczyzni w Niemczech, szczegolnie mlodzi, na
> ogol bardziej sie przykladaja i uczestnicza w sprawach
> domowych niz tu w Polsce.

I tu ja sie z toba zgodze! "powiesilabym moich kuzynow" (polakow) bo ich
Nastawienie jest wlasnie takie -kobitki do garow- tu oczywiscie zdazaja sie
wyjatki ale uwazam ze generalnie polscy mezczyzni nie uczestnicza w zyciu
domowym na takim samym poziomie jak w innych krajach Europy zachodniej. To sie
zpewnoscia zmieni ale to poooootrwa Bo ja spotykam dziewczyny (polki)ktore
zaczynaja myslec ze "gary to moga byc tez dla chlopa=madre dziewczyny"

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=5989627

[kerstink]

Napewno wszystko idzie w tym kierunku. Obawiam sie, ze te
czasy sa jednak troche niekorzystne ze wzgledu na brak
pracy. Dotyczy to przeciez w duzej mierze kobiet z malymi
dziecmi, ktore po prostu nie moga byc dyspozycyjne. A
jednak praca zawodowa jest najlepszym argumentem, by
wymagac od partnera wiecej.
A druga sprawa, to tak czasem sie zastanawiam, na ile ci
mezczyzni naprawde musza tak dlugo siedziec w pracy, a na
ile to oni wola tam siedziec.

Kerstin

[alltid_ung]

No wlasnie praca zawodowa dle kobiet! Matki- Polki wychowuja swoich synow na
posozytow kobiecych. I tu uwazam ze chop dlatego bardziej angazuje sie w prace
zawodowa niz domowa. Polska stoi na niskim poziomie rownouprawniania ( niestety
jest mi bardzo przykro to pisac)Ale tu nadzieja w tym najmlodszym pokoleniu
otwarte granice stworza mozliwosc zobaczenia ják sie zyje w innym kraju. Bo
polka nie brakuje checi do "walki" brakuje przykladow za ktorymi mogly by isc.

[ewunia_uk]

alltid_ung napisała:

> Polska stoi na niskim poziomie rownouprawniania ( niestety
>
> jest mi bardzo przykro to pisac)Ale tu nadzieja w tym najmlodszym pokoleniu
> otwarte granice stworza mozliwosc zobaczenia ják sie zyje w innym kraju.

Troche odbiegam od tematu, ale wlasnie z tego powodu byloby mi trudno
przeniesc sie do Polski po tylu latach w Anglii. W Polsce zupelnie otwarcie,
publicznie i bez zenady wyglasza sie rozne mysoginistyczne, rasistowskie,
antysemickie, homofobiczne bzdury, za ktore w innych krajach moznaby nawet
skonczyc z wyrokiem sadowym. Spoleczenstwo na to przyzwala, a nawet nie widzi
w tym nic zdroznego.

Ja nie jestem na tyle optymistyczna, aby wierzyc w mlodsze pokolenie. Nasi
rodacy juz od wielu lat masowo jezdza za granice (gdzies czytalam, ze co roku
do londynu przyjezdza do nielegalnej pracy 200 tysiecy polskich studentow).
Ale chyba niewiele obserwuja. Wystarczy poczytac, nawet i na tym forum w
watkach o wejsciu Polski do UE, jak przerazajaca jest nieznajomosc realiow
zycia politycznego, finansow, podatkow, prawodawstwa, w krajach unii
europejskiej.

[titicaka]

Witam...
Ja Polka ,on Hiszpan i dla mnie jest to polaczenie idealne )) .Ich stosunek
do kobiet osobiscie bardzo mi sie to podoba ,oczywiscie ze nie mozna
generalizowac ,ale to z czym sie spotkalam jest bez zarzutow.
Gotuja ,sprzataja ,so pomocni ,szarmanccy, nie mozna sie skarzyc.
I tak jak napisala Alltid uwielbiam wylegiwac sie przed domem w basenie !!! Ten
klimat to jest to.
Jesli chodzi o nauke polskiego to dopiero zaczal ) ,ale stara sie...stara .
Dzieciakow jeszcze nie mamy ,ale na pewno wkrotce sie o nie postaramy.
Roznimy sie jesli chodzi o kuchnie ,ale do tego juz przywyklam ,on nie.
Pozdrawiam
Bea

[edytkus]

ewunia_uk napisała:


>
> Ja nie jestem na tyle optymistyczna, aby wierzyc w mlodsze pokolenie. Nasi
> rodacy juz od wielu lat masowo jezdza za granice (gdzies czytalam, ze co roku
> do londynu przyjezdza do nielegalnej pracy 200 tysiecy polskich studentow).
> Ale chyba niewiele obserwuja.

Do USA tez co roku na wakacje przyjezdzaja tlumy polskich studentow (w celach
turystycznych oczywiscie ), ktorzy zamiast wywozic dobre przyklady wracaja
do kraju z przekonaniem ze Amerykanie to idioci (a najczesciej z zadnym nie
mieli kontaktu dluzszego niz 5 min.).

[kerstink]

Mysle, ze jest wiele czynnikow. To co mi sie rzuca tu w
oczy to takie:

Przekonanie, ze dziecko ponizej 3 lat nie powinno chodzic
do zadnego zlobka/przedszkola. Akceptuje sie babcie, z
czego jak mozna czytac na forum, wynikaja problemy. Albo
opiekunke. To z kolei jest bardzo kosztowne, i moim
zdaniem mozna miec pecha. Wiem, o czym pisze, bo sama
czuje sie pod ta presja, i nie wysylam swoich dzieci do
zlobka przed ukonczeniem 2 roku zycia. W Niemczech, tam
gdzie mieszka moja rodzina, dzieci najpozniej w tym wieku
zaczynaja chodzic do przedszkola i nikt rodzicom nie
zarzuca, ze tak robia. Ale tez czuje, ze stosunki
pomiedzy personelem w przedszkolu/zlobku i rodzicami tu w
Polsce sa na ogol inne, moze 'chlodniejsze', nie wiem,
jak to nazwac.
Mysle, ze ta kwestia jest wielkim utrudnieniem dla matki,
ktora mysli o powrocie do pracy. Nie mowiac o tym, zeby
sie dostac do panstwowego zlobka/przedszkola, to juz ta
praca musi byc - a jesli jakas matka chce ja dopiero
znalesc ? Bledne kolo.

Znowu powracam do pracy zawodowej. Srodowisko, w ktorym
pracuje moj maz, to tak zwane mloda generacja. Jak tylko
sie urodzi dziecko to strasznie zaczynaja zasuwac.
Zastanawiam sie, czy taka praca po 10iu godzinach moze
jeszcze byc wydajna ? I czy to sprzyja zone w decyzji o
powrot do pracy ? Wiedzac, ze cala reszta bedzie na jej
glowie ? Mozna kogos wynajac do sprzatania, ale zadna
opiekunka nie wychowuje dziecko (nie mowie, ze opiekunki
na ogol zle robia, ale nawet jesli ona ma dobre intencje,
to wychowac musza rodzice.)

Ten punkt to moje osobiste doswiadczenie: po calym
tygodniu takiej pracy moj maz po prostu pada. I
najchetniej by dlugo pospal (mamy male dzieci, ktore w
weekend budza sie kolo 6ej rano), potem dlugo czytal,
najchetniej nie wychodzil. Rozumiem jego zmeczenie. Ale
te dzieci sa i czekaja. I nie dosc, ze biedak musi sie
zmobilizowac i wstac, to jeszcze ja oczekuje JEGO
pomysly. Dodam, ze jak tylko dzwoni komorka, reaguje juz
bez oznak zmeczenia.

Pozdrawiam, Kerstin

[ma.pi]

kerstink napisała:

> Napewno wszystko idzie w tym kierunku. Obawiam sie, ze te
> czasy sa jednak troche niekorzystne ze wzgledu na brak
> pracy. Dotyczy to przeciez w duzej mierze kobiet z malymi
> dziecmi, ktore po prostu nie moga byc dyspozycyjne.

I tu wlasnie wychodzi dyskryminacja polskich kobiet w Polsce. Jakos na swiecie
kobiety z malymi dziecmi pracuja, robia kariery i sa dyspozycyjne. I zaden
pracodawca nie odwazylby sie powiedziec do mlodej kobiety, ze ja cie nie
zatrudznie, bo np. za pare miesiecy zajdziesz w ciaze.
Tylko, ze ja tez odnosze wrazenie, ze polskie kobiet same o sobie tez tak mysla
i dlatego tak sie dzieje.

[asiaasia1]

[asiaasia1]

Przepraszam , wyslalam przed chwila dluugiego posta o tym jak to jest w moim
partnerskim zwiazku . Tata moich dzieci przyjechal za mna do Polski z USA ,jest
Amerykaninem poch. karaibskiego (rodzice pochodza z Trynidadu )mowimy w domu po
angielsku . Chyba tak bardzo go wychwalalam w poprzednim poscie ,ze zniknela
jego tresc Nie rozumiem dlaczego ? Bylam zalogowana . Ciekawe czy ten post
dojdzie w calosci - robie probe . pozdrawiam . asia

[asiaasia1]

Skoro z poprzednim postem nie bylo teraz problemow , bede kontynuowac ...
Moj partner w naszym domu :
- wspaniale gotuje ( cala rodzina zachwycona , polska babcia probuje jego
przepisy
- sprzata , dba o swoje ubrania ( pranie , prasowanie )
- robi to ,czego ja nie lubie : myje szafki , lustra , lodowke , zajmuje sie
dywanami ,kapami itd...
- potrafi pielegnowac maluchy
- zajmuje sie dziecmi ,kiedy ja nie moge i zawsze , kiedy jestem na uczelni
- aktywnie uczesniczy w wychowaniu dzieci , ma swoje sposoby , metody
przemyslane i szczegolowe ,czerpie nie z ksiazek , ale z doswiadczenia i
swiatopogladu i ma dobra intuicje .
- urzadzil mieszkanie wprowadzajac do wnetrza swoje
rzezby ,obrazy ,rosliny ,tkaniny i muzyke ...
- poza tym jest normalnym facetem , z wyksztalcenia inz. elektronikiem ,obecnie
znowu w USA na kontrakcie . B.tesknimy za soba nawzajem
- ma zadbana , szczesliwa kobiete , nie Matke - Polke : )
pozdr. asia

[alltid_ung]

asiaasia1 napisała:


> - ma zadbana , szczesliwa kobiete , nie Matke - Polke : )
> pozdr. asia


I DZIEKI ZA TAKA SZCZESLIWA KOBIETE!!!!
TO W TAKIE DZIEWCZYNY JA WIERZE))))))

Mysle ze sama bym nia byla jak bym mieszkala w Polsce. Przeciesz mysmy (moj
rocznik i pare starszych rocznikow) protestowalo w Warszawie przeciwko ustawie
o aborcji w latach 80-tych!!! Bo ta ustawa nie pomagala w ochronie plodu ta
ustawa pomagala w "ucisku" kobietek.

[asiaasia1]

Temat aborcji jest w Polsce drazliwym tematem tabu tzn. albo lepiej milczec ,
albo zaraz zaczyna sie wielka dyskusja zwolennikow i przeciwnikow , ktora do
niczego nie prowadzi . Szkoda ,ze w tym prorodzinnym kraju ,gdzie niepracujaca
matka z kilkorgiem dzieci ma tylko nedzna pomoc spoleczna ,nie mozna normalnie
mowic o aborcji ...poza tym ,jesli chcesz miec wykonany zabieg i masz na to
pieniedze , to nie ma problemu .Ostanio mowi sie cos o dopuszczeniu aborcji ze
wzgledow spolecznych w PL . Zobaczymy ...

[ganga]

ha, a moj maz jest Polakiem i jest bardzo fajnym facetem )) I ojcem dla
naszych coreczek. I moim przyjacielem )) Co prawda nie sprzata, nie gotuje,
nie szyje , nie ceruje, nie zmywa naczyn, nie prasuje itp, bo mu na to nie
pozwalam (nie pracuje zawodowo i mam ochote sie jakos powyzywac ), ale gdy
nachodzi mnie totalne lenistwo, potrafi sobie poradzic z tym wszsytkim bez
problemu, z usmiechem na ustach (no, tu troche przesadzilam, hi hi hi)....

Oczywiscie napisalam duzo i nie na temat )) Wybaczcie.

A chcialam tylko powiedziec, ze odkad jestem we Francji zastanawialam sie dosc
czesto, jak moglabym zyc z kims kto ma inne podloze kulutowe niz ja?! Z kims co
do kogo nie mialabym pewnosci ze mnie rozumie (w sensie doslownym, czyli
jezykowym)itp, itd. I mysle ze chyba bym nie mogla... Dlatego podziwiam Was!
Za odwage i sile!

[kerstink]

To wszystko zalezy od sytuacji. Wspolny jezyk ojczysty
tez nie gwarantuje, ze sie dogadasz.
Byc moze wiekszym zmartwieniem dla mnie beda moje dzieci.
Dla mnie jest to dziwne uczucie, ze moj syn mowi po
niemiecku, ale z polskim akcentem. Ciekawa jestem, jak
sobie pozniej poradzi ze swoim pochodzeniem - czy bedzie
sie juz czul Polakiem, czy bedzie sie czul rozdwojony ?
Niby to nie problem, szczegolnie w zjednoczonej Europie,
a jednak dziwnie. A przede wszystkim ciekawe.

Kerstin

[alltid_ung]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=582&w=6640524

[edytkus]

Pozwalam sobie przytoczyc wypowiedz z forum Twojego Stylu na temat "Zadbana
kobieta:prawda czy mit?" Dla wyjasnienia dodam ze wg tegoz watku mezatki i
matki to zaniedbane kury domowe:

Ja jestem Amerykanka...czytajac Wasze wypowiedzi, pewnie tez jestem
stereo-typowa Amerykanka.
Nigdy w zyciu nie pralam. Nie umiem zupelnie gotowac. A mieszkanie? Forget
about it!

Mimo ze naturalnie wylosowalam na genetycznej loterii, spedzam godziny co
dzien na sobie i na wygladzie: dlugie jasne wlosy, piekna skora, zawsze
swiezy manicure i pedicure, piekna figura, zawsze i wszedzie wywoskowana.

To zanczy dermatolog co miesiac, microderambrasion, 3 lata juz bez cukru,
sztuczne piersi i sztuczna opalenizna, masaze, zabiegi, kapiele, wybielanie,
woskowanie i pielegnacja. I wygladam jak Barbie. Male dziewczynki zawsze to
mowia na ulicy swoim mamusiom, ktore patrza jadowicie.

W Nowym Yorku jest wielka walka o taki wyglad. Ten wyglad mi pomaga BARDZO w
zyciu. Mimo ze mam 30 lat, wygladam na 24. To jest moja inwestycja.

Moj chlopak gotuje, pierze i sprzata. Pytany co ja robie, odpowiada
'spojrz na Nia!' i juz.

W Ameryce mezczyzni wola kobiety ktorymi moga sie pochwalic, o wiele
bardziej niz czysty dom czy obiad. Piekna kobieta jest symbolem statusu i
osiagniec. Zadko ludzie sie spotykaja w domach, raczej w restauracjach. I
piekna kobieta jest w Nowym Yorku niesamowicie potrzebna dla mezczyzny ktory
chce zrobic kariere. Uwazam tez ze kobiety w Ameryce nie maja takiego
poczucia ze wszystko musza same zrobic i bardzo dobrze. Smieja sie z
nierozpakowanych walizek po trzy tygodnie po wakacjach, kiedy dla Polek (np
mojej mamy) to bylby wstyd. Amerykanscy faceci sa tez o wiele lepiej
'wychowani' - nie znam zadnego ktory by sie osmielil zapytac np. dlaczego sa
naczynia w zlewie, I wiekszosc pomaga bardzo. Oni czesto mowia ze widzac
swoja dziewczyne myjaca lazienke, czuja sie zle psychologicznie ze nie stac
ich na codzienna gosposie, sa zli na siebie. Znam kilka par ktore uzywaja
surrogate gdy chca dzieci, zeby ONA nie psula sobie figury i 'nie tracila
czasu na ciaze, ktora tez czesto psuje kariere'.
W tym tez przyznaje ze Nowy Jork jest jak inny kraj wobez reszty kraju, gzie
nie jest tak drastycznie.
Staram sie wyjasnic ze w Stanach nie ma stygmy o stawianie siebie najpierw,
a poswiecenie jest nie doceniane. Moje kolezanki zartuja ze jak masz nie
zrobione pazury, to akurat wtedy poznasz faceta i on jeszcze sobie pomysli
ze zmywasz naczynia!

Trzeba o siebie dbac, i koniec! I to prawda ze Polki sa piekne: tu w
Ameryce, nie wiem ile razy poznalam kogos i jak mowie skad pochadze,
odpowiec jest zawsze ta sama 'Czym oni was w tej Polsce karmia, dziewczyny?
Najpiekniesze kobiety sa tam chyba!'

Pozdrawiam!"

Moj maz jest Amerykaninem, nasi znajomi to prawie wylacznie Amerykanie,
mieszkamy tuz przy Nowym Jorku i zupelnie sie nie zgadzam z powyzsza
odpowiedzia. Zreszta kto przy zdrowych zmyslach chcialby robic za dodatek do
mezczyzny?

[ewunia_uk]

Hihi ta "Amerykanka" wpadla z kolei w druga skrajnosc.

Ale fakt faktem, ze w wielu krajach pojecie "babskiej roboty" czyli
wychowywanie dzieci, gotowanie, sprzatanie, poszlo w zapomnienie. Traktuje
sie to po prostu jako obowiazki, ktore dzieli sie pomiedzy partnerow w
zwiazku. No wlasnie, nawet samo slowo "partnerzy" - w brytyjskim angielskim
uzywa go sie bez przerwy.

A tak z innej beczki, mnie ciekawi jeszcze jedno: z lektury chociazby
eDziecka wynika, ze w Polsce rola ojca w wychowaniu dziecka nie jest
doceniana. Nie wiem jak jest w Stanach, ale w Anglii przez ostatnie lata
ukazalo sie wiele badan, z ktorych wynika, ze to wlasnie ojciec, a nie matka,
ma decydujacy wplyw na ksztaltowanie sie osobowosci dziecka i jego
dostosowanie spoleczne.

Opublikowano np. bardzo ciekawe badania 1,000 dzieci na przestrzeni 15 lat.
Okazalo sie, ze dzieci, ktore jako niemowlaki byly regularnie kapane przez
ojca, w wieku szkolnym mialy mniej klopotow z nauka, w kontaktach z
rowniesnikami, problemow emocjonalnych, niz dzieci, ktore w niemowlectwie
ojciec kapal bardzo rzadko, albo wcale.

Ciekawa jestem, co by na to powiedzialy te mamy, ktorych mezowie pracuja do
pozna w nocy utrzymujac dom. Wiem, wiem, jest duze bezrobocie, ludzie nie
maja wyboru itd. Ale pamietam tez swego czasu dyskusje na forum na
temat "mamy pracujace vs mamy wychowujace dzieci". I padalo w tej dyskusji
wiele glosow typu: "ciesze sie, ze stac mnie na to, zeby nie pracowac, bo moj
maz pracuje od rana do poznej nocy i utrzymuje nas wszystkich".

Ja sama jestem pracujaca mama, i bardzo duzo moich kolezanek pracuje, rowniez
dlatego, zeby nie bylo takiej presji na "jedynego zywiciela", coby sobie zyly
wyprowal ) Poza tym w Anglii w ogole nie spotkalam sie z jakakolwiek
nagonka na pracujace mamy. W odroznieniu od Polski.

[kerstink]

Jak przeczytalam, co edytkus napisala, to tylko
pomyslalam, jakie jestesmy rozne. Ale mnie to szczerze
podbudowalo. Bo ja ostatnio czesto slysze jak ja mam
dobrze, ze mam opiekunke do jednego dziecka, a drugie
dziecko chodzi 4 godziny do przedszkola. Owszem, ale
bardzo chce wrocic do pracy (na jesien), bo moj maz to
jeden z tych, co pracuja tez noca i w domu i w pracy i ja
mam dosc tego, ze skoro nie pracuje, to automatycznie ja
jestem ta osoba, ktora zostaje z dziecmi. Ja jestem tylko
poinformowana, no bo taki styl jego pracy. Mam nadzieje,
ze jak tez znowu bede pracowac, to inaczej z nim mi sie
bedzie rozmawialo.

> doceniana. Nie wiem jak jest w Stanach, ale w Anglii
przez ostatnie lata
> ukazalo sie wiele badan, z ktorych wynika, ze to
wlasnie ojciec, a nie matka,
> ma decydujacy wplyw na ksztaltowanie sie osobowosci
dziecka i jego
> dostosowanie spoleczne.

Czy znasz jakis odsylacz, publikacje ? Chetnie pokaze
swojemu mezowi.

> Ciekawa jestem, co by na to powiedzialy te mamy,
ktorych mezowie pracuja do
> pozna w nocy utrzymujac dom. Wiem, wiem, jest duze
bezrobocie, ludzie nie
> maja wyboru itd. Ale pamietam tez swego czasu dyskusje
na forum na
> temat "mamy pracujace vs mamy wychowujace dzieci". I
padalo w tej dyskusji
> wiele glosow typu: "ciesze sie, ze stac mnie na to,
zeby nie pracowac, bo moj
> maz pracuje od rana do poznej nocy i utrzymuje nas
wszystkich".

A ja wole pracowac, i zeby moj maz byl wiecej w domu. I
czasami mysle, co bedzie, jesli jemu cos sie stanie (np.
z przepracowania) ? Ze swojej pracy nie jestem w stanie
utrzymac rodzine, pracuje na uczelni, i to tez w tej
chwili na pol etatu ze wzgledu na dzieci.
Brzmi to moze niesprawiedliwie, ale przez to, ze on
pracuje tak duzo, moja tak zwana kariera zawodowa jest
zawieszona i nie wiem, czy kiedykolwiek do niej wroce.
Wroce do pracy, ale wiadomo, ze pol etat to na prace
naukowa bardzo malo czasu. Ale w slowach moj maz mnie jak
najbardziej popiera, mowi, ze chce, bym pracowala. A ja
nie mam sumienia zostawic dzieci tak duzo czasu bez rodzicow.

Mysle, ze wlasnie ten problem nie wynika z roznic
kulturowych, tylko z roznego wychowania i roznego
podejscia do zycia. Ale zostaje ta presja na pracujace
kobiety w Polsce. I byc moze fakt, ze mezczyzni nawzajem
sie napedzaja w tej pracy (przynajmniej u mojego meza).
Aby bylo sprawiedzliwie dodam, ze jak moj maz juz jest w
domu, to ladnie potrafi sie bawic z dziecmi. Tylko dla
mnie to jest troche malo.

Kerstin

[w1313]

a ja sprzatam, piore, gotuje, do tego mam troje dzieci, psa, kotka i meza ,
ktory ciagle wyjezdza w trasy. I wiesz co nie chodze do manikiurzystki ani do
solarium dbam jak umiem sama o siebie. Mam 35 lat i nie wygladam na tyle.Tez
jestem bladynka ale nie robie siebie .... zeby pokazac sie przed ludzmi jaka
to moj maz wzial sobie lalke.Powinnas lezec na poleczce w sklepie z
zabawkami....A nie udzielac sie na forum

[ewunia_uk]

w1313 napisała:

> Powinnas lezec na poleczce w sklepie z
> zabawkami....A nie udzielac sie na forum

Oj Edytkus, tego sie obawialam - co prawda zaznaczylas, ze to nie jest Twoja
wypowiedz, ale o pomylke latwo.

Chyba przyjdzie Ci oficjalnie zdementowac, ze Barbie to nie Ty )))

[w1313]

P
dotyczy drugiego postu nademna

[edytkus]

No wiec wypowiedz dumnej z siebie i proznej Barbie to tylko cytat (taka z niej
Amerykanka jak i ze mnie), a Ewunia znowu pisala na temat rownego podzialu
miedzy kobietami a mezczyznami wiec o ktora z nas Ci chodzi?

Ewunia, w prasie amerykanskiej takze czytam o pozytywnym wplywie ojcow na
rozwoj intel. i emoc. dzieci, niestety w rzeczywistosci to matki zajmuja sie
pociechami. Moj maz nie potrafi poslac lozka, odkurzyl raz psujac przy tym
odkurzacz, nie wie jak uruchomic pralke i wcale sie do tych czynnosci nie pali.
Ba, a mimo to na komputerze sie nie zna, na wlasnym samochodzie tez nie,
obrazka na scianie rowno nie zawiesi (pomimo ze pol godziny przed wykonywal
jakies skomplikowane obliczenia) i w ogole ma dwie lewe rece. Za to jest
swietnym kierowca i kucharzem, czasem zmywa naczynia i robi zakupy, no i
zmienia pieluchy. Ale to wina jego matki, ktora nawet ostatnio wparowala gdy ja
obcianalam sobie z musu paznokcie (nawet nie malowalam) przed wyjsciem na
chrzciny u znajomych a moj maz podal mi akurat herbate. Oj ile sie nasluchalam
jakiego mam wspanialego meza, jak ona go swietnie wychowala a ja taka
niewdzieczna jestem. To samo slysze gdy trafi do nas podczas mezowego zmywania
naczyn, ale to ze ja robie to pare razy dziennie to juz nic. Dlaczego my
kobiety same sobie robimy na zlosc? Mezczyzni zawsze trzymaja sie w kupie,
zaden nie skoczy za kobieta w ogien podczas gdy me same sobie robimy swinstwa.
I to juz od najwczseniejszych lat, przeciez ile razy dawalo sie komus spisac
lekcje to najpierw byle ktoremu chlopakowi a nie nawet najlepszej przyjaciolce,
czyz nie? My baby mamy podla nature.

[w1313]

Dotyczy tej, ktora ma takie mniemanie o sobie.
Pozdrawiam

[edytkus]

Aaa, mnie jest jej zal, ale jak widac ona i jej partner znalezli sie w korcu
maku, tylko co bedzie jak uroda przeminie (przeceiz w pewnym wieku nawet
operacje nie pomoga) i jej partner nie bedie mial sie czym pochwalic? Albo on
jest jakims pantoflarzem. To nieprawda ze w USA kobieta jest potrzebna do
zrobienia kariery, za to uroda pomaga (ale nie w stylu Barbie, bo te moga
zrobic kariere tylko jako "egzotyczne tancerki"). Ta dziewczyna pisze ze jest
stereotypowa Amerykanka. Hmm, stereotypowa Amerykanka nie jest dodatkiem do
meza, pracuje zeby byc od niego niezalezna, chociaz bardzo czesto nie zajmuje
sie domem a poswieca sporo czasu na wyglad. Ona wspomniala o zastepczych
matkach na czas ciazy, jej zal tyh dzieci, jesli matki nie moga sie dla nich
poswiecic jeszcze przed urodzeniem a po beda oddane pod opieke nian - jaki jest
sens posiadania dziecka? Szczerze mowiac mamy znajomych w roznych kregach i
nawet te zamozne (mowa o multimilionerach) same rodza i wychowuja dzieci,
pomagaja (a nieraz sa wlasnymi szefami) w prowadzeniu rodzinnych firm, nie
lataja co dzien na silownie i do kosmetyczki a mimo to wygladaja swietnie i
maja... pomniejszone biusty. Zadna nie jest tylko ladnym obrazem z byle jakim
szkicem pod spodem.

[asiaasia1]

Czesc Mamy ,
Pokazalam dzisiaj mojemu bratu cytowany artykul o " Barbie ". Moj brat moze
uchodzic za eksperta : )przeczytawszy artykul stwierdzil , ze musial on zostac
napisany przez jakiegos faceta : ))))))Co wy na to ? Mnie sie wydaje calkiem
prawdopodobne ...
A co do mnie i mojego partnera ( w jezyku polskim nie znalazlam ladnego i
niewartosciujacego okreslenia na mezczyzne , z ktorym jest sie w zwiazku
nieformalnym ,ale o tym w innym watku ...) Uwazam ,ze pracowitosc i pomoc w
obowiazkach domowych zalezy wlasnie od wychowania i modelu rodziny w kulturze ,
z jakiej sie pochodzi . Nie bede przynudzac i rozpisywac sie jeszcze raz -
jest bardzo pozno , wiecej o tym napisalam w odpowiedzi dla w1313 w watku "
Polak ... Polakowi ..." : )))
Pozdrawiam
Asia + Maja ( 11- mies. )+ Baby ( 21 tyg. w brzuszku )

[wioleta4]

Po pieciu latach z Algierczykiem,potrzebowalam prawie roku na wyleczenie
depresjii.
Od trzech lat jestem szczesliwa zona francuza,i mama 5-cio miesiecznego
Damianka.
Mam bardzo zle doswiedczenia ze zwiazku z Arabem,i to co widze na codzien w
kraju gdzie zyje przeraza mnie,i mam ochote krzyczen"Dziewczyny wszyscy,tylko
nie oni"Chcialabym uslyszec inne opinie o zwiazkach z facetami z frajow
Mohameta.Czy mozn

[kiranna]

Moj maz co prawda nie jest Arabem, ale jest muzulmaninem.

To, co teraz napisze bedzie troche przydlugie, ale nie da sie krocej.
Kto chce niech czyta

W naszym spoleczenstwie panuje wiele stereotypow krzywdzacych muzulmanow, bo
ich po prostu nie znamy i poznac nie chcemy. Albo wyrabiamy sobie opinie na
podstawie kilku "ptaszkow". Problemu tolerancji dotykac nawet nie chce. Sama
czasem lapie sie na tym, ze bedac w Polsce pod presja otoczenia, na pytania o
meza odpowiadam, ze owszem moj maz jest Turkiem, ale cywilizowanym i potem
jestem zla na siebie za te slowa. Czasem w ogole milcze, szczegolnie po tym jak
zostalam personalnie zaatakowana i zwymyslana na pewnym forum po ataku na WTC.
Dla wiekszosci Polakow muzulmanin to albo terrorysta albo przemytnik albo
brudas i w ogole diabel wcielony.

Nie mam problemow z mezem, jego rodzina czy naszym najblizszym otoczeniem, za
to mam problemy wlasnie z tymi, co to "wiedza lepiej, jak to jest z tymi
muzulmanami" z tymi, co gdy przyjezdzam do Polski zatroskanym glosem
pytaja "i jak ci tam w tym haremie?" (szczeka opada jaka to wiedze ludzie maja
o swiecie) albo probuja wyciagnac jakas sensacje o nas od moich rodzicow.
A ja na zlosc wszystkim mam bardzo udane malzenstwo jestem jedyna kobieta w
zyciu meza i jego pierwsza miloscia. Zawsze mowie, ze drugi raz za cudzoziemca
bym nie wyszla, ale za swojego meza - tak!

Mieszkamy razem od prawie 10 lat, od 5 lat jestesmy po slubie, wiec troche
czasu na poznanie sie mielismy, a 5 miesiecy temu po dlugich staraniach
zostalismy rodzicami)
Na pozor wszystko nas dzieli - narodowosc, kultura, jezyk, religia, korzenie
rodzinne, itp.
W rzeczywistosci maz jest dla mnie najblizszym czlowiekiem. Laczy nas jakas nic
telepatyczna, czesto dzwoni wtedy, kiedy o nim mysle, czesto mowimy
jednoczesnie to samo, zdarzalo nam sie nagle zanucic razem te sama piosenke
Jest czlowiekiem wrazliwym i uczuciowym, choc nie potrafi tych uczuc okazac.
Wiem, ze moge na nim polegac, chociaz to ja jestem silniejsza strona i
lokomotywa tego zwiazku. Z dziecinstwa moj maz wyniosl brak meskiego wzorca,
byl wychowywany przez ojczyma, ktory nie bardzo mial ochote zajmowac sie
cudzymi dziecmi. Mimo, ze teraz E. pracuje na kierowniczym stanowisku i uchodzi
za twardziela, tylko ja wiem ile go to kosztuje. Ma chwile zwatpienia, wtedy
wspieram go, pokazuje jego najmocniejsze strony, staram sie cos doradzic i
ciesze sie, ze liczy sie z moim zdaniem. Kiedys powiedzial, raz jedyny w zyciu,
bo do wylewnych nie nalezy, ze duzo sie ode mnie nauczyl, a mnie lzy stanely w
oczach. To wszystko oczywiscie po latach docierania sie i uczenia kompromisu.
Na poczatku tak rozowo nie bylo. Do rangi problemu urastalo zrobienie herbaty.
Jak to ja, niezalezna, feministka mam biec do kuchni i robic herbate, bo on tak
sobie zyczy? A moj maz wlasnie tak byl nauczony, matka gotowala, opierala,
podawala. Znajoma Angielka, tez zona Turka, pracujaca w naszej firmie na
wyzszym stanowisku niz jej maz, przekonala mnie, ze nie warto o takie bzdury
toczyc wojny - zrob mu te herbate i niech sie chlopak cieszy, ze porzadzil)
Dzis moj maz robi herbate nie tylko mnie, ale i naszym gosciom, czego np. nigdy
w zyciu nie zrobi moj ojciec, bo nie wypada )
Na poczatku bylam typem bluszcza, gdzie ty Kajus, tam ja Kaja Nie mialam
swojego towarzystwa, tylko meza. To tez rodzilo wiele nieprzyjemnych sytuacji,
kiedy on chcial wyjsc gdzies tylko z kolegami, a ja uparcie wisialam u jego
boku. Z grzecznosci nikt mi nigdy nie powiedzial, ze to nie jest dobry pomysl,
ale czulam gesta atmosfere. Dzis wiem, ze kazdy potrzebuje 5 minut tylko dla
Ciebie. Na pogaduchy z kolezankami o d.maryni meza nie zabieram, nie chodze z
nim tez na jego spotkania z kolegami. Kiedy spotykamy sie wszyscy razem z
zonami i mezami, to co innego. Ale zeby do tego dojsc potrzeba bylo czasu.

Moj maz jest powazny i chlodny w relacjach z innymi kobietami, nie jest typem
szarmanckiego dzentelmena, co to cmok w lapke, zeby wyszczerzone i bukiet roz
dla przyszlej tesciowej, wiec myslalam, ze nie spodoba sie, a tu prosze -
niespodzianka Moje przyjaciolki i mama, kiedy go zobaczyly po raz pierwszy
stwierdzily, ze to jest taki typ faceta, ktory wzbudza zaufanie, na ktorym
mozna polegac.

Kiedy w ciazy przelezalam 2 miesiace w szpitalu, moj maz byl przy mnie dzien i
noc, opiekowal sie mna, uspokajal. Doszlo do tego, ze kiedy nie wolno bylo mi
nawet wychodzic do toalety z powodu grozacego krwotoku moj maz przynosil basen,
a potem mnie myl. Mimo, ze rodzilam w bardzo prestizowym szpitalu i
pielegniarki wykonywaly swoja prace bez szemrania, natychmiast i z usmiechem na
ustach (serio!), moj maz wypraszal je z pokoju, bo wiedzial, ze bede sie
krepowac obcej osoby, a kazdy nacisk na macice mogl spowodowac nowy krwotok.

W ciagu tych 10 lat przezywalismy oczywiscie kryzysy i malzenskie klotnie.
Oboje mamy trudne charaktery, trudno jest nam ustapic, potrafimy tydzien ze
soba nie rozmawiac, a jednak nie mozemy bez siebie dlugo wytrzymac, wzajemnie
uzupelniamy sie i jednoczesnie bardzo jestesmy do siebie podobni.

Moj maz nigdy nie podniosl na mnie reki, chociaz jak sie klocimy, to chyba caly
dom to slyszy i czasem niektore przedmioty ucza sie latac
Nie jest zazdrosny, choc moze wolalabym, zeby troche jednak byl
Nigdy mnie nie ograniczal, wyjezdzam kiedy chce, wracam tez kiedy chce,
niewazne czy do Polski, z przyjaciolka do Wloch czy na Riviere Turecka.
Mam swoje karty kredytowe, maz zdaje sie na moj wybor w kwestii zakupow, nawet
samochodu czy mieszkania, ale ostateczna decyzje podejmujemy razem. Wiem, ze
wielu osobom z naszego otoczenia to sie nie podoba, probuja ingerowac w nasz
zwiazek i zal mi wtedy meza, bo z jednej strony musi zachowac twarz, a z
drugiej jest mu tak po prostu wygodniej zyc.
Pomaga mi czasem w sprzataniu mieszkania - nie powiem, zeby z piesnia na
ustach, ale jednak. Podlogi i dywany sa jego, a mieszkanie mamy niemale.
Najczesciej jednak korzystamy z uslug pewnej pani i nie ma problemu.
Kiedy trzeba, ale rzadko, umie cos drobnego ugotowac, czasem szykuje sniadanie,
szczegolnie jak mamy gosci z Polski i wtedy wszyscy wpadaja w zachwyt, a ja
udaje, ze tak jest zawsze)
Nie biega ze mna po sklepach, nie obrzuca mnie kwiatami i prezentami, bo tego
nie lubi i nie umie robic, a juz sie do tego przyzwyczailam. Za to ja mu czesto
robie niespodzianki i widze, ze cieszy sie jak dziecko, bo tego w swoim
rodzinnym domu nie mial.

Prowadzimy zycie expatow, czesto zmieniamy miejsca pobytu, zdarza sie nam nie
widziec kilka miesiecy w roku, ja jestem np. w Polsce, a moj maz jedzie w nowe
miejsce. Dojezdzam jak juz jest wszystko przygotowane, mieszkanie wynajete,
itp. Oczywiscie przy takich rozstaniach mamy potem straszne rachunki
telefoniczne do zaplacenia, ale sms-ow jakie do mnie wtedy wysyla nie kasuje,
pisze slowa, ktore nigdy mu przez gardlo nie przeszly i wtedy wiem, ze bardzo
mnie kocha

Mam dobra tesciowa, wierzaca muzulmanke, prosta, ciepla kobiete, ktora czasem
modli sie tez i za mnie, ktora przed nasza wizyta przygotowuje moje ulubione
potrawy i dzierga mi rozne serwetki, paputki i rozne roznosci, a jej przywoze
chustki na glowe z Milanowka. Kilka razy zostala ze mna w szpitalu, kiedy moj
maz musial wyjechac. Przegadalysmy cale godziny na babskie tematy, opowiadala
mi o swoim zyciu, pierwszym malzenstwie. Oj, ciezkie miala kobieta zycie, tym
bardziej ja szanuje. Czesto wstawala w nocy, zeby sprawdzic czy jestem
przykryta, myslac, ze spie. Nie mam watpliwosci, ze gdybysmy mieszkaly pod
jednym dachem mozliwe, ze tak milo by nie bylo, chociaz ona nalezy do bardzo
zgodnych ludzi, ale wiadomo, ze kazda kobieta lubi prowadzic dom po swojemu.

Wszyscy wiedza, ze jestem chrzescijanka, mam to nawet wpisane w tureckim
dowodzie i nigdy prz

[kiranna]

Ups, nie wiedzialam, ze tyle "natworzylam" ! :o
ale wypada dokonczyc, jak sie zaczelo.



Wszyscy wiedza, ze jestem chrzescijanka, mam to nawet wpisane w tureckim
dowodzie i nigdy przez 10 lat nie spotkalam sie z jakimkolwiek komentarzem z
tego tytulu. Moj maz obchodzi ze mna Boze Narodzenie, a ja z nim jego swieta,
bo taka tradycje wynieslismy z domu, a nie ze wzgledow religijnych. Oboje
jestesmy niepraktykujacy, dawno temu ustalilismy, ze Bog jest jeden i to nam
wystarczy. Zreszta obracamy sie w miedzynarodowym i wielowyznaniowym
srodowisku, wiec nie moze byc inaczej.
W Stambule jest kilka kosciolow katolickich, w jednym nawet odbywaja sie msze
po polsku i wiem, ze niektore dziewczyny z malzenstw mieszanych uczestnicza w
nich. Ja nie odczuwam takiej potrzeby. Ale kosciol jest otwarty dla
zwiedzajacych, wiec wszyscy znajomi Turcy juz tam z nami byli.

Przez pierwsze 5 lat w domu porozumiewalismy sie tylko po angielsku, dla obojga
jednak to byl jezyk obcy, czasem zdarzaly sie pomylki i wzajemne pretensje.
Potem przeszlam na turecki, bo uwazam, ze przynajmniej jedna strona musi na
100% rozumiec co mowi i byc odpowiedzialna za swoje slowa Mysle, ze przy
dziecku maz nauczy sie tez polskiego, zna nieco rosyjski, wiec powinno mu byc
latwiej. Pare slow zna, oczywiscie, tyle, zeby "pogadac" z tesciami
Moi rodzice meza uwielbiaja, ojciec szczegolnie, uwaza, ze maz jest jakby jego
sobowtorem z mlodosci. Pochodza z podobnych rodzin, podobnie wszystko, co w
zyciu osiagneli zawdzieczaja sobie. Tylko, ze moj ojciec jest typowa glowa
rodziny, co powie, tak ma byc i juz, do kuchni za zadne skarby swiata nie
wejdzie, o sprzataniu nie mowiac, natomiast wydaje mi sie, ze my z mezem
wypracowalismy sobie uklad bardziej partnerski. No coz, inna generacja

Duzo moglabym tu podac przykladow, ze malzenstwo z muzulmaninem moze byc udane,
to zalezy przeciez m. in. od wychowania, szacunku dla odrebnosci partnera i
dobrej woli wzajemnego porozumienia sie, a nie tylko religii. I nie oszukujmy
sie - rowniez od stopnia wyksztalcenia, szerokiego swiatopogladu, szczegolnie
tu na wschodzie.

Jestem po dwoch powaznych zwiazkach z Polakami, flirtow nie licze
Jeden rozpadl sie po 4 latach z winy niedoszlej tesciowej-bluszcza, ktora nie
raczyla zauwazyc, ze jej synus ma juz grubo po 30-tce.
Po drugim, krotkim, ale tresciwym wyszlam rozsypana na kawaleczki, stlamszona,
ponizona, z depresja. Kilka razy pobita, zamykana w domu na klucz, obrazana
przez psychopate-zazdrosnika, ktory wyliczal ile czasu powinno zabrac mi
dojscie z parkingu do domu czy wyjscie do sklepu po chleb i nie daj Boze
przyszlam 2 minuty pozniej. Podsluchiwal moje rozmowy telefoniczne, wyliczal
pieniadze co do grosza, wymusil na mnie zwolnienie sie z bardzo dobrze platnej
pracy, "a wszystko to, bo Ciebie kocham" I nie byl to jakis obszczymurek,
ale tak zwana "dobra partia", z porzadnej rodziny z tradycjami, katolik. I nie
na gluchej wsi, a w srodku Warszawy.

Tak wiec widac, ze mozna znalezc bratnia dusze 2000 km od domu w egzotycznym
dla nas kraju i spotkac odmienca kulturowego w sasiedniej dzielnicy.

pozdrawiam

[aga_rn]

Kiranna,
super opowiesc, przeczytalam jednym tchem ...
Wiesz, ja mam w rodzinie troche podobna sytuacje, Arab z rodziny o tradycjach
muzulmanskich, sam niepraktykujacy ( i raczej niewierzacy ), no i Polka -
katoliczka.
Roznica taka ze ze maja za soba dluuuga historie, ponad trzydziesci lat
malzenstwa, a od ponad 20 lat mieszkaja w Polsce.
Poczatki byly bardzo ciezkie, z tych samych wzgladow po ktorych pisalas ( tyle
ze ignoracje ludzi w pocztkach lat 70-tych mozna bylo przynajmniej wytlumaczyc
brakiem wiedzy i brakiem tzw. exposure do innych kultur ).
Ale trudne pocztki zaowocowaly dlugim, szczesliwym zwiazkiem, pelna akceptacja
rodziny, znalezieniem swojego miejsca w polskim spoleczenstwie ktore do
tolerancyjnych niestety nie nalezy. Zreszta to dziala rowniez w obie strony,
bo rowniez zdarzaja sie kobiety ktore przekonuja sie na miejscu, np. w arabskim
kraju, u boku meza muzulmania, jaka pomylke popelnily. Wiem to z opowiadan
mojej "czlonkini rodziny" ( moja ciocia )ktora widziala to na wlasne oczy (
( przed powrotem do kraju mieszkala przez pare lat w jednym z krajow
arabskich ).
Sama byla super zaakceptowana przez rodzine meza. Tu musze wspomniec ze Twoja
tesciowa bardzo przypomina mi opis tesciowej mojej cioci, bardzo opiekunczej
wyreczajacej swoja synowa we wszystkim, i zawsze majacej dla niej dobre slowo.
Pozdrowienia,
Aga RN

[dorotka1970]

Dziekuje ci bardzo za ten tekst. Zrobilo mi sie tak cieplo na sercu, super, ze
ktos potrafi tak pieknie napisa, to co ja rowniez mysle.
Moj maz wprawdzie nie jest muzulmaninem, tylko Niemcem, ale brak tolerancji
nie dotyczy tylko innego wyznania. Wiekszosc operuje stereotypami, bo tak jest
latwiej.
Powiem szczerze, ze po WTC sama mialam brzydkie mysli, chociaz przypominalam
sobie zawsze, ze bycie zlym czy dobrym czlowiekiem nie zalezy od tego, w
jakiego Boga wierzymy i czy w ogole. Mysle, ze wiekszosc uprzedzen bierze sie
w takim wypadku ze strachu, ale to oczywiscie nikogo nie usprawiedliwia, a
nakreca spirale nienawisci...

Pozdrawiam cie serdecznie,
Dorotka

--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

[kiranna]

Dziewczyny, a ja Wam dziekuje za bardzo cieple slowa)
Miejmy nadzieje, ze wraz z wejsciem do Unii nasze spoleczenstwo zacznie byc
choc troche bardziej tolerancyjne, zobaczy jak zyja inni, ze Europa to nie
tylko rasa biala czy chrzescijanie i przestanie uwazac Polske za pepek swiata.
Dobrzy i przyzwoici ludzie sa w kazdym spoleczenstwie, tak jak i czarne owce.
Nie ma kultury i mentalnosci lepszej czy gorszej, sa po prostu inne, odmienne.
Najciekawsze jest, ze to, co my czesto myslimy o Arabach, Turkach, Egipcjanach
i calym swiecie muzulmanskim, oni mysla o nas ) serio! Niezrozumienie,
nietolerancja i przekonanie o wlasnej wyzszosci jest po obu
stronach "barykady", ale wydaje mi sie, ze od nas jako ludzi majacych lepszy
dostep do szkol, ksiazek, mediow, swiata powinno sie wymagac wiecej. Nie
zarzucam staremu ledwo umiejacemu czytac i pisac Turkowi, ze patrzy na mnie
podejrzanie albo nawet splunie na moj widok (!), bo jem np. wieprzowine
(zreszta moj maz i znajomi rowniez), ubieram dekolty i przyjechalam sama do
obcego kraju. Jego prawo nie znac i nie rozumiec obcej kultury, bo niby skad?
Ale rece mi opadaja jak slysze rozne "komentarze" od osob majacych sie za
inteligentnych, z dyplomem w kieszeni, czesto pracujacych na wysokich
stanowiskach i zyjacych w srodku Europy w XXIw. I wtedy juz nie wiem kto z nich
reprezentuje bardziej zacofany swiatopoglad.

Acha, zeby nie bylo watpliwosci. Moje malzenstwo uwazam za udane, ale przede
wszystkim NORMALNE. Nie znaczy to, ze nie ma miedzy nami roznic kulturowych czy
zwyczajowych, ale jako ludzie inteligentni staramy sie wzajemnie zrozumiec i
znalezc wspolny punkt, a jesli sie nie da, to w imie tego udanego zwiazku po
prostu przymknac oko i powiedziec sobie "no coz, widocznie ten typ tak
ma...")

serdecznie pozdrawiam i przepraszam za dlugie posty, ale ja po prostu na te
tematy nie umiem krocej )
Anka

[edytkus]

Na studiach mialam zajecia z ludzmi roznych narodowosci, m.in. z Turczynkami.
Jakos nigdy nie pomyslalam ze sa Muzulmankami, ale i tez nigdy nie myslalam o
Turcji jako zacofanym kraju (tymbardziej ze Eurowizje wygrali ) Chociaz na
pewno Kiranna masz racje ze dla wielu osob jak kraj nie lezy na Zachod od
Polski to napewno jest zacofany a jego mieszkancy to barbarzyncy.

PS. Jak sie nazywa "turecka czapka"? Taka z pomponem, w ksztalcie doniczki, czy
ona cos symbolizuje itp? Tak mnie nagle zaciekawilo

edytkus- ta czapka to fez. n/txt :))

[dorrit]

[kiranna]

widze, ze ktos juz mnie ubiegl w odpowiedzi
fez, zgadza sie, ale najciekawsze jest to, ze my fez kojarzymy z Turkami,
natomiast jest to nakrycie glowy bodajze z Maroka (po turecku Maroko to wlasnie
Fez), a w Turcji noszono go na przelomie wieku tylko przez bardzo krotki
okres czasu ) No coz, na filmach do tej pory mozna zobaczyc, ze jak ktos ma
fez na glowie, to gra Turka, dlatego wiele osob kojarzy fez wlasnie z Turcja
pozdrawiam
Anka

[edytkus]

Dzieki dziewczyny za uswiadomienie na temat nakrycia glowy.
No wlasnie, jak czesto z zupelnie niewinnych drobiazgow rodza sie stereotypy na
temat narodow.

[ewunia_uk]

kiranna napisała:

> najciekawsze jest to, ze my fez kojarzymy z Turkami,
> natomiast jest to nakrycie glowy bodajze z Maroka (po turecku Maroko to
wlasnie
>
> Fez), a w Turcji noszono go na przelomie wieku tylko przez bardzo krotki
> okres czasu ) No coz, na filmach do tej pory mozna zobaczyc, ze jak ktos
ma
> fez na glowie, to gra Turka, dlatego wiele osob kojarzy fez wlasnie z
Turcja :
>

No wlasnie, mnie tez sie wydawalo, ze fez to raczej z Maroka, a co do filmow,
to chyba nosili te fezy w "Casablance", a to przeciez w Maroku sie dzialo.

[kiranna]

Wlasnie wczoraj na polskiej TV 4 lecial film "Morderstwo w Orient Expressie".
Jak wiadomo Orient Express ruszal ze Stambulu. No i wlasnie mozna bylo sobie
obejrzec orientalne dawne kostiumy. Mezczyzni w fezach, turbanach (nb. turban
po turecku oznacza DAMSKIE nakrycie glowy ), panie zakryte od stop do glow,
no i oczywiscie mnostwo zebrzacej dzieciarni. Brakowalo tylko wielbladow i
osiolkow, no ale to w koncu dworzec kolejowy, w dodatku bardzo w tamtych
czasach ekskluzywny.
I przyznam sie szczerze, ze jadac pierwszy raz do Turcji 10 lat temu bylam
bardzo rozczarowana, ze w wiekszosci ludzie ubrani sa po europejsku (gdzie te
turbany?!), a ja tu nastawilam sie na 100% orientu i z uporem maniaka
dopytywalam sie o te wielblady i osiolki, a Turcy patrzyli na mnie jak na
wariatke, ktorej pomylily sie epoki) Od dziecka zreszta fascynowal mnie
orient, ten dalszy i blizszy. Patrzac wstecz teraz widze, ze moj przyjazd do
Turcji nie byl taki przypadkowy, jakby moglo sie na poczatku wydawac, moze
dlatego generalnie dobrze czuje sie na wschodzie.
pozdrawiam

[alltid_ung]

pisze tu bo twoj post swiatczy o tym ze wrzucamy wszystkich do jednego worka.
ja spotkalam duzo muzulmanow kobiet i mezczyzn i wiem ze nie wszyscy sa zli.
Islam to nie zla religia tylko niektozy ja zle tlumacza(i tu zaznaczam ze to
jest tak samo w religij chrzescijanskiej)Ja wiem duzo o tej religij bo chcialam
bo mam przyjaciol mozulmanow, ale znam tez te zle przypatki. To moglybysmy
dyskutowac na innym forum ale ciesze sie ze spotykam ludzi ktorzy maja dobre
doswiatczenie w kontaktach rozno religijnych. Ja sama chce byc tolerancyjna
religijnie i wlasnie jeden islamista powiedzial do mnie "mam respekt dla ciebie
bo jestes wierzaca i nie gra roli w jakiej religji".


Wskoczylam troche w "srodek" dyskusji ale troche stracilam przez ladna pogode:-
))
Pozdrawiam wszystkie dziewczyny

[paulinapaulinapaulina]

Przeczytałam wszystkie posty o wszystkich supermężach. Nawet do głowy mi nie
przyszło, że w wątku o takim tytule znajdę peany na cześć.. Myśląc o różnicach
kulturowych, przywołuję wszystko to, co dzieli, a nie co łączy (wiadomo co
łąćzy udane małżeństwo).

A zatem: dzielą upodobania kulinarne. Na początku nie było mowy o zjedzeniu
zielonej sałaty, botwinkę, z której gotuję najpyszniejszą zupę świata, uważano
za pokarm dla kur, kalafior był traktowany jak mutant popromienny, bób
podobnie. Mleko do tej pory nie może być pasteryzowane, herbata z 3(!!) łyżkami
cukru. Z drugiej strony dla mnie nie do zjedzenia jest narodowe ukranińskie
danie - wędzona słonina zakąszana surową cebulą. Oczywiście wszystko zapijane
samogonem babcinej roboty. To "prymitywne" odżywianie, nie ukrywam, pod moim
wpływem, uległo dalekoidącym zmianom cywilizacyjnym.

Dzielą obyczaje: do dziś nie mogę znieść, kiedy babcia męża witając się z nami,
całuje wszystkich w usta! Odwracam wtedy głowę (no, trudno!) i dostaję w ten
sposób całusa w okolicy ucha. Muszę tego samego nauczyc i moją córkę. W ogóle z
higieną nie jest za dobrze. Uzębienie przeżarte próchnicą u dzieci 5 letnich
(!!) u nikogo prócz mnie nie wzbudza odrazy. Nawet u ciotki stomatologa.

Staram się, będąc poza terenem własnego działania, dostosować do sytuacji,
kiedy na imieninach spontanicznie podejmowana jest decyzja, że wszyscy
imieninowi goście zostają na nocleg u solenizanta. Solenizant nie widzi w tym
nic niestosownego, a gościom nie przeszkadza brak własnej szczoteczki do zębów,
spanie z przygodnymi ludźmi w cudzej pościeli, poranny kac i pójście do pracy w
odzieniu cokolwiek wczorajszym.

No i wreszcie "gościniec". Wielowiekowym obyczajem z każdej podróży należy
przywieźć KAŻDEMU jakiś prezent. Rozumiem, że jadąc w gościnę, jakoś z pustymi
rękami nie wypada. Dodatkowo, zawsze trzeba podarować coś "aby ucieszyły się
dzieci". Ale wręczanie dezodorantu marki Old Spice staremu koniowi, jakim jest
mój szwagier, uważam za przesadę. Podarki należą się bliższej i dalszej
rodzinie, nawet wtedy, gdy z braku czasu ich nie możemy odwiedzić. Wtedy
zostawia się prezenty u krewnych z prośbą, żeby przekazali. Te prezenty
doprowadzą mnie kiedyś do rzeczy ostatecznych. Objętościowo to wychodzi
trzypoziomowa torba podróżna. Na marginesie wspomnę o kosztach - minimum 500
zł. Ostatnio było 1000zł.

"Gościniec" dostajemy również i my, kiedy to szanowna rodzinka zechce złożyć
nam wizytę. Wymienię tylko ostatnie cuda (podarowane przecież w najlepszych
intencjach): komplet posrebrzanych szklaneczek przypominających lampiony
nagrobne, brakowało tylko krzyżyka na froncie; arkorokowy dzbanek udający
kryształ + dwie szklanki (nie pytajcie mnie, dlaczego dwie); obraz anioła
stróża z niebieskimi skrzydłami i wyciągniętą ręką nad dwojgiem uroczych dzieci
maszerujących brzegiem rzeki, obraz jest wysadzany kawałkami lekko
przybrudzonego bursztynu i chyba w założeniu ma udawać obraz święty (jestem
niewierząca, ale nawet tego nie mówię rodzinie, bo wiadomo Polak = katolik,
nikt zza granicy mi nie uwierzy).

A propos, składania wizyt: wizyty rodziny są nie zapowiedziane. Trwają w
zależności od woli odwiedzających od paru dni do paru tygodni. Polska jest
przecież "takaya krasivaya" ) Zapowiedziane wizyty też bywają, a owszem.
Dzwoni ciotuchna w okolicach świąt Bożego Narodzenia z życzeniami: no to gdzieś
na wiosnę odwiedzimy was. Zapraszam serdecznie i po pół roku żałuję tej
decyzji. Ciotuchna wespół z małżonkiem i dwojgiem dzieci staje na progu w
Wielką Sobotę: no, przecież uprzedzaliśmy, że przyjedziemy...

My, bracia słowianie, jesteśmy do siebie szalenie podobni, a jednak ... )

Paulina

[ewunia_uk]

Paulina, swietny post, ale sie usmialam!

Jesli chodzi o roznice kulturowe, to ja bardziej je zauwazam u innych rodzin i
u rodziny meza, bo w naszym domu maz ich nie egzekwuje

[lolyta]

Zafascynowala mnie arkorokowa kopia krysztalu. Jak toto wyglada? masz jakas
fotke?

[paulinapaulinapaulina]

No nie, nie będę fotografią profanować dzieła sztuki

Ale opowiem jeszcze o innym prezencie...

Moja teściowa raczyła zmienić miejsce stałego zamieszkania. Jej wybór Musiała
sprzedać w zasadzie wszystko, czego dorobiła się w życiu - dom, mieszkanie,
meble, samochód itp. To czego nie udało się spieniężyć, mogła zapakować
maksymalnie w 11 toreb podróżnych. Przed wyjazdem zadzwoniła do mojego męża i
zapytała, czy czegoś potrzebuje z rodzinnego domu. Pewnie miała na myśli garnki
albo patelnie... Mój małżonek bez zastanowienia poprosił o przywiezienie
książek, które tu w Polsce są nieosiągalne, a przez to bezcenne.

Kiedy mama wreszcie przyjechała, okazało się, że ... książek zapomniała.
Zostały u sąsiadów, marne 6000 km stąd!! Natomiast w 11 torbach przywiozła,
oprócz rzeczy osobistych, 4 stare dywany!! Jednym z nich nas obdarzyła. Dywan
owszem wełniany, ale zupełnie odbiegający kolorystyką od dominującej w
mieszkaniu. Zapach, który wydzielał do złudzenia przypominał obieloną wapnem
piwnicę. Poleżał tak u nas w pokoju dobre 15 minut, po czym zapadła decyzja o
jego deportacji i o kupnie nowego.

Boże! Przypomniałam sobie, że za 2 tygodnie przyjeżdża do mnie szwagierka z
czwórką dzieci. Ciekawe, co też przywiozą? Wprost nie mogę się doczekać! )

Paulina

[dorrit]

Paulina, ja tez jestem ciekawa, co Ci przywioza... Powiesz nam?
Twoje opowiesci - masz pojecie? - to dokumenty ze swiata, ktorego niedlugo
pewnie nie bedzie!

[dorrit]

Paulina, ja tez jestem ciekawa, co Ci przywioza... Powiesz nam?
Twoje opowiesci - masz pojecie? - to dokumenty ze swiata, ktorego niedlugo
pewnie nie bedzie! To tak na pocieszenie... ))

[fasolka3]

Rzuce cien na ten piekny watek. Moj maz:

- nie pomyl szklanki odkad jestesmy po slubie.
- zrzuca na mnie wychowanie dzieci
- nie uczy sie jezyka
- jest b b b. netolerancyjny
i i i i ....

Jest Niemcem. Pecha mialam

[dorotka1970]

fasolka3 napisała:

> Rzuce cien na ten piekny watek. Moj maz:
>
> - nie pomyl szklanki odkad jestesmy po slubie.
> - zrzuca na mnie wychowanie dzieci
> - nie uczy sie jezyka
> - jest b b b. netolerancyjny
> i i i i ....
>
> Jest Niemcem. Pecha mialam

No to rzeczywiscie pecha mialas. Ale chyba ma jakies zalety?
Moj tez jest Niemcem, ale zmywa jak trzeba (albo wklada rzeczy do zmywarki),
gotuje (tzn. razem gotujemy, bo ja mu pomagam , lubi myc okna i prasowac
(oprocz poscieli), czasem odkurza, jest bardzo tolerancyjny i ma superackie
poczucie humoru (inaczej bym za niego nie wyszla . Z jezykiem kiepsko, bo
ma malo czasu, ale sie stara przynajmniej na tyle, zeby pare slow do mojej
mamy moc powiedziec. Dzieci pewnie beda glownie na mojej glowie (przynajmniej
jedno juz niedlugo , ale to mi nie przeszkadza (taka mam nadzieje).
Wlasciwie to nie wiem, czy miedzy nami sa jakies roznice kulturowe. Na pewno
sa duze roznice miedzy nim i facetami w Polsce, szczegolnie w szacunku do
kobiet (mnie nie wystarcza calowanie w raczke, a wrecz tego nie cierpie).
Przynajmniej tymi facetami, ktorych ja znam. Oczywiscie na plus dla mojego
meza. Ale on kilka lat juz nie mieszka w Niemczech, wiec moze to ma jakis
wplyw...

Pozdrawiam,
Dorotka
--------
Swiat lubi ludzi, ktorzy lubia swiat

Do FASOLKI3

[siwa7]

To naprawde mialas pecha.... Moj maz takze jest Niemcem,ale nie oznacza to,ze
nic nie robi w domu.Robi wszystko to co i ja....czego sie po nim nawet nie
spodziewalam Przez cala ciaze byl dla mnie prawdziwym oparciem i cierpliwie
znosil moje "humory" i nie mysle,zeby cokolwiek zmienilo sie po porodzie.Nie
wierze,zeby zachowanie czlowieka zalezalo od tego jakiej jest
narodowosci...raczej od tego jakim jest sie czlowiekiem.Pozdrawiam.

Witam zona Szweda!!!

[dianakatra]

Witam ja rowniez posiadam meża ze Szwecji, jest wspaniałym człowiekiem,
opanowany, zawsze idzie do przodu nigdy się nie poddaje dosłownie góry by
przenosił hehe. Mamy 5 miesieczną córeczkę Dianę. Bedzie mi miło wymienic się
doswiadczeniem, a propos gdzie mieszkacie w Szwecji??

[alltid_ung]

dianakatra napisała:

> Witam ja rowniez posiadam meża ze Szwecji, jest wspaniałym człowiekiem,
> opanowany, zawsze idzie do przodu nigdy się nie poddaje dosłownie góry by
> przenosił hehe. Mamy 5 miesieczną córeczkę Dianę. Bedzie mi miło wymienic się
> doswiadczeniem, a propos gdzie mieszkacie w Szwecji??

Wpoludniowej Szwecji 100 km od malmö

[dianakatra]

Hej pozdrawiam Cię. My co prawda teraz mieszkamy w Polsce, ale mój mąż ma dom
w miejscowości Svedala w południowej Szwecji. Jeździmy tam na wakacje, cisza,
spokój, dużo zieleni. A jak Twoje wrażenia z tego kraju???

[dundee_girl]

Moj maz jest Australijczykiem i nie powiem kulturowo roznica jest ogromna, ale
to tylko dodaje pikanterii naszemu zwiazkowi. Co roku jezdzi ze mna do Polski
na wakacje i uczy sie polskiego.
Na codzien najlepiej chodzilby w szortach i sandalach i ogladal rugby, luz i
zero nerowow to jego motto, ale wiekszosc australijczykow jest takich wiec nie
ma sie co dziwic.

Podsumowujac: jest super i nie zamienilabym go na zadnego innego, a co bedzie
za lat 10, 20 to tylko czas pokaze:o))

Pozdraiwam

[acutecompute]

ciekawy watek i ciekawe posty .oczywiscie mozna rozmawiac o kuturowych
nalecialosciach ale zgodzicie sie ze wszystko i tak zalezy od czlowieka.
MOJ jest Anglikiem i jak juz wczesniej kolezanki wspominaly jest osobnikiem nie
dajacym sie wyprowadzic z rownowagi ( czy to ta slynna angielska flegma ?)a
nawet powidzialabym nudnie pozytywnie nastawionym do swiata .zaleta takiego
podejscia do swiata jest np beznamietne wystawanie w korku i co najwyzej
rzucanie humorystycznych wizji zasniecia za kierownica.
Moj anglik nie znosi herbaty i fish and chips!
za to potwierdzam ze w porownaniu z polskimi mezczyznami jest bardziej
feministycznie do zajec domowych nastawiony niz ja.
nie ma czegos takiego jak w polsce ze ty sie zajmujesz domem a ja pracuje w
zwiazku z tym nic juz nie wykonam .
kiedys przeczytalam znakomita ksiazke wegierskiego emigranta Mikes'a jak byc
brytyjczykiem.
( how to be a brit) gdzie bylo takie wesole zdanie = ludzie na kontynecie
prowadza zycie seksualne , anglicy maja termofory z goraca woda.
nie potwierdzam