Czy się uda?

[azylek82]

Witajcie mam pomysł. Kto chce spróbować niech dołączy, kto nie niech sobie
daruje zbędnych komentarzy. Jestem bulimiczką i pragnę ponad wszystko w życiu
noramlnie funkcjonować i uwolnić się od dręczących myśli dot. jedzenia. Leczę
się ale tylko osoba przeżywająca to samo co ja jest w stanie w pełni mnie
zrozumieć. Może wspólnie damy sobie radę. Bedę odwiedzać tę stronę
codziennie. Wzajemne wsparcie bardzo pomaga. Może w ten sposób pokonamy
drzemiącego wewnątrz potwora - bulimię. Czy nam się uda zależy tylko od nas
samych.

[ineska222]

jestem z Tobą!!!!trzymam kciuki.tez jestem chora niestety

[azylek82]

4 dzień do przodu. Może tylko 4 a może aż 4. Byle tak dalej, trzeba się
podtrzymywać na duchu - prawda? :)

[keisha85]

jestem z toba:) tez od kilku lat walcze z tym bagnem, ktore dodatkowo wpedzilo
mnie tez w depresje ale wciaz chce walczyc:)

[azylek82]

Witajcie. Dzisiaj było baaaaardzo trudno. Nie ma co, objadłam się, ale
pomyslałam, że wstyd będzie napisać tutaj, że się nie udało. Dlatego mimo, że
pełna, jestem bardzo zadowolona i dumna z siebie. Najgorsze tego dnia za mną.
Można uznać 5 dzień do przodu. Na razie pomaga mi to forum. Zobaczymy na jak
długo. Mam nadzieję, że się uda. Dzięki za wpisy :)

[mott]

NO trzymam kciuki, jestem duchowo z Tobą jutro też spróbuj przeżyć 1 dzień
bez obżarstwa, dzięki za odpowiedz na mój post ,
pozdrawiam mott facet bulimik

[azylek82]

Witajcie. Kolejny dzień mogę z dumą zaliczyć do zwycięskich. Cały dzień
spędziłam poza domem. W związku z tym uniknęłam sytuacji problemowych.
Najważniejsze to mieć zaplanowany czas. Bulimia odzywa się wtedy, kiedy tego
czasu ma się za dużo - przynajmniej w moim przypadku, lub kiedy mam za dużo
spraw na swej małej, niepoukładanej główce i nie wiem od czego zacząć. Wtedy
właśnie pragnę uciec od wszystkiego. Nadmierne objadanie się jest najlepszym
sposobem na chwilowe wyłączenie się ze świata. Wiem to chore i zdaję sobie z
tego doskonale sprawę. Dlatego walczę o każdy dzień. Wracająć do myśli
początkowej 6 dzień do przodu :) Czy ktoś ma ochotę powalczyć ze mną?

[alexxx88]

Przyłączam się do was od jutra z tym koniec, nrmalne, zdrowe odżywianie a
nie...W sumie to miało być od dzisiaj ale kurdeee nie udało się wygrała znowu
ona , a tak lubie uczuci , gdy się rano budze i czuje głod ale niestety jutro
znów obudze się ze wzdętym brzuchem, pójde do szkoły, na lekcjach nie moge wtedy
zbytnio się skupić , myśle co zjem jak przyjde do domu...Ale nie MOWIE stanowcze
NIE i JESZCZE RAZ NIE, przez weekand powinno się udać i musi się udać , zresztą
nie tylko przez weekand tylko już do końca tygo dnia itd. MAm nadzieje ,że mnie
i WAM wszystkim się powiedzie jestem z wami!!!!!

[megris]

Azylek gratuluję.
Choc pewnie samo forum nie bedzie wystarczającą motywacją na zbyt długo to
jednak nie chce Ci "podcinać skrzydeł" w Twym poki co udanym boju.
Moze jednak wraz z tą próbą podejmij terapie?Co TY na to?

3mająca kciuki Megris ciepło pozdrawia .
:-)

[mott]

Ok dzielna jesteś , jutro też będe z tobą duchowo , pamiętaj że możesz przeżyć
jutrzejszy dzień bez ... , pozdrawiam
mott facet co się zowie ;)

[azylek82]

Dzięki za wsparcie. Wiem, że samo forum mi nie pomoże na dłuższą metę, ale
początki są najtrudniesze. Tych początków było już tak wiele, że nawet nie
pamiętam ile. Leczę się u psychologa i bardzo mi pomaga sama rozmowa z nim.
Najważniejsze było wyrzucenie z siebie tego wszystkiego co siedziało mi na
duszy. Forum mam jednak na codzień, mojego lekarza niestety nie. Dlatego piszę.
Pozdrawiam . Wielkie dzięki za wpisy. :) Jutro kolejna runda.

[azylek82]

Witajcie. Kolejny dzień mogę zaliczyć do udanych. Który to już? Nie pamiętam. W
każdym bądź razie, dzisiaj znowu sprawdziło się to, że gdy mam zagospodarowany
czas udaje mi się nie wymiotować. Najgorzej będzie w weekend. Wtedy może być
trudno. Może teraz już pomyślę o jakiejś wizycie na basenie czy spacerze. Może
kino. Zobaczymy. Mam nadziję, że mi się uda. Trzymajcie kciuki :)

[azylek82]

Już tydzień nie wymiotuję i jestem z tego powodu bardzo szczęśliwa. W końcu
mogę spojrzeć na siebie w lustro bez obrzydzenia. I chociaż z wielka
przyjemnością wpakowałabym do swojego żołądka mnóstwo jedzonka, nie zrobię
tego. Wogóle nie wychodzę ze swojego pokoju i piszę, bo to mi pomaga. Zaczyna
być ciężko. Czeka mnie najtrudniejszy etap do przebycia. Dobrze, że niedługo
mam wizytę z moim psychologiem. Muszę naładować się pozytywną energią.
Obowiązkowo. :)

[hannah88]

jestem na tym forum nowa, ale chętnie z tobą powalcze.ja juz wytrzymałam 5
miesięcy i znowu teraz mi sie wróciło.obecnie nie wymiotuje już tydzień i myśle
że nie będzie juz wpadki(mam taką ogromną nadzieję)ale bedziebardzo trudno.a
jak sobie radzisz zeby nie objadac się? bo ja sobie wlasnie z tym kompletnie
nie radze.co zrobic zeby nie jesc???? najgorzej jest wieczorem, na noc zawsze
najbardziej mi sie chce jesc.niech ktos mi cos poradzi. prosze.

[azylek82]

Witaj! Ja też mam problemy z objadaniem się. Ale robię to tylko w weekend.
Dlatego sobota i niedziela jest najgorsza. Na szczęście udaje mi się jak na
razie wyeliminować wymioty. Moja psycholog mówi, że wszystko przyjdzie z
czasem. Nie objadam się w tygodniu. Wiesz co robię. Po kolacji idę do swojego
pokoju i nie wchodzę już wogóle do kuchni. Staram się zająć czymkolwiek. Staram
się nie oglądać telewizji bo to, przynajmniej u mnie, wyzwala chęć schrupania
czegoś. Ale najważniejsze to próbować nie objadać się w tygodniu. Ja mam
nadzieję, że stopniowo wyeliminuję też objadanie się w weekendy (właśnie
pałaszuję czekoladę - ale wcale sobie tego nie wyrzucam). Najważniejsze to
wierzyć w to, że się w końcu uda - mam nadzieję! Pozdrawiam, do jutra.

[azylek82]

Witajcie. Jeżeli ktokolwiek jeszcze czyta moje forum. Miałam bardzo ciężki
weekend. Ale nie wymiotowałam. Objadałam się jednak i na pewno przybyło mi parę
kilo. Z tego względu wolę nie wchodzic na wagę, żeby się nie załamać. Jutro
będę musiała zastosować detox (hehe). Mój organizm pełen jest czekolady,
ciasteczek i wielu wielu niepożadanych produktów. Do jutra jeżeli ktokolwiek
jeszcze jest zainteresowany tym co u mnie :)

[hannah88]

Hejka. Ja byłam teraz kilka dni u kuzynek na feriach i wiesz co? nie chciało mi
się jeść ani się nie obrzerałam, ale jak tylko wróciłam do domu, od razu myśl-
jedzenie. Ja chyba nie mogę być w chacie. Pozdro pa

[azylek82]

Niestety dzisiaj mi się nie udało. Nie dałam rady. Pierwszy raz od chyba 2
tygodni. Ale nie poddaję się i walczę nadal. Od jutra kolejna próba. Do
dzieła... :( Właśnie najgorsze jest bycie samemu w chacie. Kiedy masz jakieś
towarzystwo nie objadasz się. Tymbardziej, że dla większości bulimia jest
wielką tajemnicą. Nie wiem jakie jest antidotum na to. Jedno wiem na pewno nie
poddam się i jak mi się uda to się z wami podzielę tym jak z tym wygrałam.
Pozdrawiam. Od jutra rusza kolejne odliczanie. Do dzieła...

[hannah88]

Nigdy się nie poddawaj. Uwierz w siebie. Mi pomaga inne myślenie. Codziennie
powtarzam sobie kilka razy: nie jestem gruba, kocham siebie i akceptuję siebie
taką jaka jestem. Wiesz, że to pomaga? Naprawdę. Warto spróbować a napewno nie
zaszkodzi. Najlepiej mów to do lustra.

[kara63]

ZA 5 DNI SKOŃCZE TRZYDZIEŚCI LAT. BULIMICZNE ZACHOWANIA MAM OD 15 LAT.WTEDY
ZWALAŁAM TO NA TZW. TRUDNY OKRES DOJRZEWANIA.TERAZ JESTEM JUZ DOROSŁA.I DALEJ
OBZERAM SIE, RZYGAM, WYPIJAM LITRY SENESU, JESTEM UPORZADKOWANA JAK CHOLERA,
ROZWALONA W SRODKU JAK DWIE CHOLERY, DALEJ MAM NATRETNE MYSLI I KRZYWDZE OSOBY,
KTORE KOCHAM.W ZESZLYM ROKU WAZYLAM 52 KILO, DZIS WAZE 62.CZUJE SIE GRUBA I
ZLA.NIE CHCE MI SIE ZYC.NIE STAC MNIE NA TERAPIE.CHYBA NIE BEDE MIALA JUZ
DZIECI.STRACILAM WSZELKA NADZIEJE.DOBRANOC.

[azylek82]

Witajcie. Njaważniejsze to nie poddawać się. Wszystko zależy od nas. Terapia u
psychologa nie pomoże, jeżeli same się nie spiemy i nie wypowiemy wojny naszemu
największemu wrogowi, który marnuje nam życie. Batalia jest bardzo trudna. Sama
nie wiem ile razy mówiłam sobie - od jutra koniec z wymiotowaniem. Jak narazie
nie udało mi się wygrac na dłużej niż miesiąc. Ale nie poddam się póki nie
zwyciężę. Mam słowo do kara63 nigdy nie możesz zwątpić w to, że się w końcu
uda. Wiadomo, że nic nie przyjdzie samo, trzeba dużo siły i wytrwałości. Ale
nie możesz zrezygnować z tej walki. Ja dzisiaj mam znowu pierwszy dzień bez
wymiotowania. Zacznijcie odliczać ze mną :)

[azylek82]

Witajcie! Zaczęłam kolejne starcie. Jest bardzo ciężko, ale nikt nie mówił, że
będzie łatwo. Bulimia to potężny przeciwnik, który atakuje znienacka. Kiedy
myślisz, że wszystko jest juz ok nagle okazuje się, że władzę nad nami nadal
sprawuje ONA - wredna i podstępna. To straszne uczucie. Ale jak już wcześniej
napisałam nie poddam się i drugi dzień zaliczyć mogę do zwycięskich. Giń
poczwaro drzemiąca gdzieś w głębi mojej chorej duszy :)

[azylek82]

Witajcie. Dawno sie nie odzywałam, ale dzisiaj nadrobię zaległości. U mnie
wszystko w porządku. Od 24 lutego zero wymiotów. Staram się maksymalnie
zagospodarować sobie czas wolny. Najgorzej jest wtedy kiedy jestem sama w domu,
ale chyba każda z was ma podobny problem. Teraz piszę żeby zająć czymś swoje
myśli. Na szczęście niedługo zawita mama w domu więc czuję się bezbiecznie. Ale
jest ciężko. W piątek mam spotkanie z moim psychologiem. Musi naładować mnie
pozytywną energią, bo czuję, że powoli tracę siły do walki. :)
P.S. Wiecie co nawet zrobiłam aby zająć czymś ręcę - szaliczek - polecam
dzięki temu uniknęłam paru dość trudnych sytuacji.

[mott]

Azylek , ciesze się że się trzymasz , zagospodarowanie czasu to b ważna rzecz
nie ma nic głupszego jak człowiek bez zajęcia, zaraz przychodzą do głowy
jakieś "pomysły", idż do psychologa jesli ładuje Ci baterie , mi pomaga Bóg w
zdrowieniu ale każda droga jest dobra , ważne zeby skuteczna , cały czas
trzymam kciuki
hej

[azylek82]

Witajcie. Mott co u ciebie? Leczysz się? Jutro mam wizytę u mojego psychologa.
Jak narazie wszystko idzie ok, ale czuję już wewnętrznie, że nie uda mi się i
moja psycha nie da mi obejść się bez wymiotów. Zaczynam ciągle myśleć o
jedzeniu. Tak intensywnie, że te koyłujące się w mojej głowie myśli nie
pozwalają mi sie na niczym innym skupić. Chyba sobie ulże. Wiem to jest
straszne, ale nie mam już siły. Niech już przyjdzie wiosna, może jak będzie
cieplej i przyjemniej na zewnątrz inaczej będę patrzyła na świat. Jak narazie
mam doła i chyba się poddam. :(

[tigerina]

NIE NIE NIE!!!!
Wytrzymaj prosze!!!i wyzal sie psycho...

mam nadzieje ze ona doda ci sily...
trzymam kciuki!!!NIE DAJ SIE CHOROBIE!!!!!!!!

[miisiola]

ejo a czy znajdzie sie gdzies pomoc psychologa tak zeby za to nie płacic, tez
mam wszystkiego dość, nie chce mi sie nawet wstawac bo wiem ze zaraz bedzie
lodówka... ale wiekszosc "pomocy" jest troszke droga... chciałabym byc cały czas
poza domem albo spać zeby nie widziec tej lodówy:(

[mott]

No własnie Azylek , może spróbujesz mojej metody ( tz nie mojej ale u mnie
dziala), poddałem się i doszedłem do wniosku że jestem bezsilny wobec tego
nałogu ( choroby)a póżniej zwróciłem się pokornie do siły wyższej ( umnie
jest to Bóg u Ciebie może być inna )o wsparcie , pomoc , bo samemu jest bardzo
ciężko , ostanio ( 1,5 miesiąca) pomimo idealnych warunków miałem tylko 2
wpadki .
Nie ma sensu sie obwiniać za napad kieruje tobą choroba , nie ty ją wybrałaś.
Napewno pomaga terapia i psycholodzy ale bez swoje sily wyzszej może być trudno.
pozdrawiam , myślę że dasz sobie rade , tylko szukaj ...

[tigerina]

Mott masz racje...
jezeli znajdzie sie motywacje wszystko mozna osiagnac...

bo najgorsze jest to poczucie bezsensu w nas..ta depresja...mysli ze "nic juz
nie ma sensu"...
To nas przytlacza...i nie mamy sil walczyc...

Trzeba znalezc sobie jakis zyciowy cel..inny niz odchudzanie...

Latwo jest jednak pisac...gorzej go znalezc...
znalezc...i wytrwac w swych postanowieniach...

ale teraz mamy wielki post...najlepszy czas na zmainy...

warto sprobowac!!!

[tigerina]

misiola a skad jestes i ile masz lat??
Bo jezeli jeszcze sie uczysz to poszukaj pomocy w placowkach Poradni
Psychologiczno-Pedagogicznych w swoim regionie...Na pewno takie sa...Tam pomoc
jest bezplatna

[azylek82]

Witajcie. Dzisiaj miałam wizytę u mojego psychologa i naładowałam się pozytywną
energią :)Małymi kroczkami i do celu. To jest najważniejsze. Rzeczywiście
rozpoczął się Wielki Post może to będzie dodatkowa motywacja do zaciętej walki.
Dzięki za wpisy. Każda odpowiedź działa na mnie bardzo mobilizująco. Jestem
wewnętrznie tak bojowo nastawiona i wkurzona na bulimię i siebie, że do niej
dopuściłam, że nie przyjmuję wogóle do siebie myśli, że może mi się nie udać! I
Wy też musicie w to uwierzyć, że w końcu się uda. Przecież musi, co? ( ale ze
mnie optymistka hehe):)

[azylek82]

Witajcie. Nic się raczej nie zmieniło, poza jednym ważnym dla mnie faktem,
który nastąpił. Po tych wszystkich latach powiedziałam w końcu o moich
problemach mojemu ukochanemu facetowi. Powiem wam, że czuję się teraz dużo,
dużo lepiej. Nie muszę już przed nim grać tego, że wszystko jest u mnie ok.
Wielki ciężar spadł mi teraz z serca i zyskałam większe wsparcie. Polecam
naprawdę. Jeżeli ukrywacie waszą chorobę przed swoimi najbliższymi to wyrzućcie
to z siebie i naprawdę poczujecie się lepiej. Trzymajcie się i do napisania :)

[azylek82]

Witajcie! Muszę się pochwalić już od dosyć dawna nie wymiotuję. Mam doskonały
sposób na to, aby uniknąć sytuacji kłopotliwych. Tak więc drodzy bulimicy w
obliczu nadchodzącej wiosny spróbujcie zorganizować sobie jakoś czas. Ja chodzę
na aerobik, pływam, zapisałam się na naukę języka angielskiego. I uwierzcie mi
to pomaga. Dlatego weźcie się w garść i zacznijcie stanowić sami o sobie. Nie
dajcie się bulimii i nie okazujcie swojej słabości. Nie chcę starcić już ani
jednego dnia mojego cennego życia. Za niedługo odezwę się ponownie. Pozdrawiam
i trzymam za wszystkich kciuki. :)))))

[mott]

BRAWO BRAWO , tak trzymać azylek :)