grelina

[pawellac]

Na trop nowego potencjalnego leku wpadli właśnie amerykańscy i kanadyjscy
naukowcy. Ich artykuł publikuje wczorajszy numer dwutygodnika Neuron.
Grelina to kolejny z już całej serii hormonów regulujących uczucie głodu.
Nazwa pochodzi od słowa z języka hindi oznaczającego „wzrost”. Odkryto go
niedawno, bo rok temu. Wówczas wyizolowano go z krwi i stwierdzono
doświadczalnie, że w istotnym zakresie wpływa na odczuwanie apetytu. W
dzisiejszej pracy naukowcy posunęli się o ogromny krok dalej. Ustalili, że
grelina wytwarzana jest w dwóch miejscach w organizmie – w żołądku oraz w
niewielkiej części mózgu przylegającej do podwzgórza, o którym wiadomo, że
reguluje masę ciała. Dotąd nie znano przeznaczenia tej części mózgu. Badacze
za pomocą elektrod i znakowania fluorescencyjnym białkiem udowodnili
eksperymentalnie, że w kontakcie z greliną aktywizuje się określona grupa
neuronów w podwzgórzu. Fakt, że hormon ten jest wydzielany zarówno przez
żołądek jak i mózg daje nadzieję na wyjaśnienie podłoża psychogennych
zaburzeń łaknienia, takich jak anoreksja i bulimia. Konieczne są dalsze
badania w tym kierunku.
Badania kliniczne wykazały, że podawanie pacjentom greliny wzbudza u nich
uczucie głodu. Można jednak osiągnąć również odwrotny efekt poprzez
zablokowanie receptorów tego hormonu na neuronach lub ograniczenie jego
produkcji w organizmie. Niewykluczone więc, że grelina stanie się doskonałym
lekiem w leczeniu zaburzeń łaknienia i normalizacji masy ciała. Oby nie
powtórzyła się sytuacja z poprzednim słynnym „hormonem apetytu” – leptyną –
która nie spełniła pokładanych w niej nadziei.


Autor: Andrzej Pieńkowski
"Ekspres Naukowy"

21.02.2003

[pawellac]

O wyizolowaniu "hormonu głodu" poinformowali brytyjscy badacze. Według nich,
manipulowanie hormonem zwiększającym apetyt otwiera drogę leczenia zarówno
otyłości, jak i niedożywienia.
"Obecnie mało jest skutecznych środków na otyłość. Jesteśmy bardzo zadowoleni
robiąc krok w kierunku przyszłej terapii" - mówiła dr Alison Wren z Imperial
College w Londynie.
Wiele mechanizmów kontrolujących apetyt znajduje się w mózgu. Wren mówiła, że
grelina, nazwana tak od pochodzącego z hindi słowa oznaczającego wzrost, jest
pierwszym związanym z apetytem hormonem, jaki wyizolowano z krwi.
Wyniki badań, prowadzonych w jej placówce, opublikowano w piśmie "Journal of
Clinical Endocrinology and Metabolism". Zawierają one opis doświadczenia, w
którym ochotnikom - pięciu mężczyznom i czterem kobietom - podawano dawkę
greliny lub placebo i pozwolono im jeść tyle, na ile mieli ochotę.
Tydzień później eksperyment powtórzono, z tym że osoby, którym wcześniej
podawano placebo, otrzymały hormon, zaś ci, którzy brali hormon - dostali
placebo.
Wyniki badań pozwoliły stwierdzić, że ochotnicy, którym podawano hormon,
zjadali średnio 28 proc. więcej kalorii niż ci, którym podano placebo.
Wren ma nadzieję, że używając specyficznych leków można będzie manipulować
ilością hormonu i dzięki temu, drogą terapii, kontrolować głód.
Prof. Steve Bloom, kierownik Wydziału Medycyny Metabolicznej w londyńskim
Szpitalu Hammersmith, mówiąc o przewadze tego rodzaju terapii podkreśla, że
może ona znaleźć zastosowanie nie tylko w leczeniu pacjentów z otyłością, ale
także przy patologicznym braku apetytu, na przykład w chorobach nowotworowych.
"W takich przypadkach dodatek greliny może pomóc unormować nawyki żywieniowe" -
mówi Bloom.
Jakiś czas temu uczeni stwierdzili, że hormon stymuluje głód u szczurów.
Obecnie wykazali, że może także pobudzać u ludzi apetyt tak bardzo, że zjadają
niemal jedną trzecią więcej niż normalnie.
Inni naukowcy podchodzą ostrożnie do wyników ogłoszonych przez Brytyjczyków, ze
względu na doświadczenia z okrzykniętą jako "hormon otyłości" leptyną. Jej
badania nie doprowadziły do opracowania leku przeciwko otyłości.
Źródło: PAP, 11.03.2002 r

[paulol]

Grelina znana jest od niedawna i rzeczywiscie wiaza sie z ta substancja pewna
nadzieje.
Grelina zwiesza pobieranie pokarmu dzialajac na receptory GHR znajdujace sie w
mozgu. Badania na szczurach wykazaly, ze wstrzykniecie greliny bezposrednio do
pewnych rejonow podwzgorza jak i pnia mozgu powoduje odpowiedz pokarmowa u
zwierzat (tutaj sprostowanie do pierwszego postu: w obrebie mozgu grelina
syntetyzowana jest w jadrze lukowatym, ktore jest czescia podwzgorza, a nie
jego struktura 'przylegajaca' W tej samym regionie produkowane sa wspomniane w
innym watku melanokortyny).

Rzeczywiscie mysli sie o zastosowaniu antagonistow ('blokerow') receptora, z
ktorym wiaze sie grelina u ludzi otylych oraz agonistow (substancji
stymulujacych receptor) u pacjentow z np anoreksja. Jednakze jest tu powazny
problem zwiazany z faktem, ze grelina rowniez pelni inne funkcje w organizmie,
niz tylko regulacja pobierania pokarmu. W szczegolnosci ma stymulujacy wplyw na
wydzielanie hormonu wzrostu (stad tez pochodzi angielska nazwa peptydu: GHRelin
G-growth H-hormone R-releasing). Zaburzenia wydzielania hormonu wzrostu bylyby
bardzo niepozadanym efektem ubocznym i jest to jeden z glownych czynnikow
spowalniajacych badania kliniczne nad grelina. W zwiazku z tym obecne badania
koncentruja sie nad okresleniem ktore receptory w ktorej czesci mozgu
odpowiedzialne sa przede wszystkim za wplyw na pobieranie pokarmu. Drugim
krokiem bedzie zaprojektowanie lekow, ktore wiazac sie beda z tymi wlasnie
receptorami.

[pawellac]

Jak wynika z badań prowadzonych pod kierunkiem Mathiasa Tschopa z firmy Eli
Lilly w Indianapolis to żołądek powiadamia ośrodek sytości i głodu w mózgu o
tym, że pora na posiłek. Wydzielany przez śluzówkę żołądka hormon, zwany
greliną, jest właśnie tym przekaźnikiem informacji do centralnego układu
nerwowego. Grelina zmniejsza też spalanie tkanki tłuszczowej, a przez to
zwiększa masę ciała. Jest to więc hormon, kóry dba o uzupełnianie i
magazynowanie energii w organizmie. Myszy, którym wstrzykiwano grelinę, stawały
się głodne i jadły więcej. Zwierzęta głodzone mają większy poziom greliny we
krwi, niż zwierzęta, którym pozwala się jeść. Jest to pierwszy wykryty czynnik
obwodowy, kóry wpływa na masę ciała, a którego zasadniczą rolą jest
przesunięcie tempa przemiany materii w kierunku oszczędzania energii w okresach
głodzenia organizmu. Prawdopodobnie dalsze badania nad greliną będą miały
istotne znaczenie w leczeniu zaburzeń odżywiania, takich jak otyłość czy
wyniszczenie.