Promieniowanie wokół nas

[Gość: @]

Pierdoły

[Gość: Spisane z netu.]

Kiedy przyniosłem do domu pierwszy kamień (wydłubany na podwórzu przez mojego
stukniętego jamnika wielki i pospolity, ale dość ładny otoczak)
żona po pewym czasie kategorycznie zażądała usunięcia go z mieszkania.
Stwierdziła bowiem, że trzymanie w domu kamieni przynosi pecha, czy też może
nawet być przyczyną poważniejszych nieszczęść. Nie jestem do dziś pewny, czy
żartowała wtedy, niemniej jednak kamień wkrótce wylądował na swoim
dotychczasowym miejscu. W miarę jak nieco później pojawiały się w domu kolejne
tego rodzaju obiekty, przeganiany z nimi a to do piwnicy to zaś na strych,
kilka razy jeszcze nasłuchałem się o ich fatalnym wpływie. Kiedy w lecie
ubiegłego roku w moim mieście zobaczyłem plakat - zapowiedź mających się
wkrótce odbyć Targów Magii i Medycyny Naturalnej, uknułem pewien plan tajemny
czem prędzej pognałem go zrealizować. Skoro, pomyślałem, żona ma tak negatywne
odczucia związane z moim kamienio zbieractwem, niechże wypowiedzą się na ten
temat fachowcy. Szkodzą te moje kamienie, czy też poglądy żony między bajki mam
włożyć? Dobyłem z pudła sześć brył uranowych minerałów (każda z nich mocno
radioaktywna), licznik geigera i tak wyposażony poszedłem na ową magiczną
imprezę. Czegóż tam nie było! Amulety, talizmany, fengszuje rozmaite, słonie
górnotrąbiaste, dymy, brzękadła, mikstury, kulki, wstążki i wisiory, Chińczyk z
igłami do kłucia, nakładacze rąk do nakładania i zanosząca się dzikim,
nikotynowym kaszlem wróżka do wróżenia. Zdrowa żywność też była. No,
najzwyczajniej cuda wszelkiego nagromadzenie i bógactwo wielkie. Wypatrzyłem
stoisko gdzie leżało także nieco minerałów. Czekałem dłuższy czas, wysłuchując
przy okazji wykładu na temat niezwykłego oddziaływania rozmaitego wzoru
mosiężnych blaszek. Na oko każda z nich wyszła spod jakiejś prasy, więcej z
przemysłem mającej wspólnego niż z magią. Nie przeszkadzało to oczywiście
właścicielowi interesu twierdzić jakoby któraś z blach szczególnie dobrze
wpływała na nerki, czy też inne podroby. Nie jestem oczywiście w stanie choćby
z grubsza nakreślić obrazu zasobów wiedzy tajemnej jakie zaprezentował ów
człowiek. Stojąca przede mną kobieta słuchała tego z niekłamanym
zainteresowaniem, co więcej aktywnie brała udział w rozmowie również wykazując
się wielką znajomością rzeczy. Trochę mi w zdumieniu szczęka opadła kiedy tak
podsłuchiwałem. Wreszcie przyszła kolej na mnie. Przyznaję, nie do końca
prawdziwie przedstawiłem swój problem w taki oto sposób:

"Proszę pana, mam tu kilka minerałów które są dla mnie pamiątką z wakacji w
górach. Nie chcę się ich w związku z tym pozbywać, a jednocześnie moja
żona nie darzy ich sympatią. Co więcej, nalega aby je wyrzucić twierdząc,
itd... Nie wiem, czy to tylko przesąd, czy może "coś" w tym istotnie jest i
odczucia żony są słuszne. Czy może pan to rozstrzygnąć?"

Poszło w ruch tzw. wahadełko. Badanie polegało na kontroli wirowania tego
przyrządu nad każdym z kamieni, przerywanej stuknięciami o blat stołu gdzie
rzecz się działa. Znaki rozmaite czyniąc w niespełna minutę magik zakończył
misterium po czym orzekł:

"Większość tych kamieni jest dla pana żony zupełnie obojętna i jak najbardziej
mogą znajdować się w mieszkaniu. Te (tu wskazał odpowiednie) są całkowicie
neutralne względem otoczenia, natomiast ten (wskazał, w oczach miał żelazo, a
głos obniżony) wpływa na nią bardzo niekorzystnie i powinien być jak
najszybciej usunięty"

W taki oto autorytatywny sposób tajemnica lęków żony została ostatecznie
wyjaśniona! Aby dopełnić tego stanu jawności wydobyłem z kieszeni licznik. Nie
pytał mnie pan - powiadam, co to za kamienie, nie zwrócił też pana uwagi
ich niezwykły ciężar. Tak więc i ja nie śpieszyłem się z wyjaśnieniami. Jednak
teraz chciałbym powiedzieć (tu włączyłem licznik który zaterkotał jak karabin
maszynowy), że zawierają uran i wszystkie bez wyjątku są mocno radioaktywne.
Czy nadal potwierdza pan ich "neutralność" i mogę spokojnie przetrzymywać je w
domu, czy też może już nie? No niee.. - oto cała odpowiedź jaką uzyskałem od
magika. Atmosfera zrobiła się nieco napięta, zgromadziło się paru gapiów. W
ramach rekompensaty za stracony ze mną czas pozostawiłem magikowi jeden z moich
kamieni. Jak sądzę i on i ja nie uniknęliśmy w czasie tego spotkania kłamstw.
Pozostaje tylko pytanie który z nas okazał się większym oszustem?


PS: Kamień "skazany" na wygnanie ułaskawiłem i nadal jest on w moim zbiorku.

[Gość: `]

No i jaki z tego wniosek? Dla mnie żaden.

Promieniowanie wokół nas

[Gość: Gość z opolskiego]

Bzdety...

[agnostyk11]

Ta pani - Barbara Lisiak - nadaje się do sejmu. Tam z całą pewnością potrzebna
jest wiedza na temat - gdzie się znajduje woda ( do lania z mównicy).

Promieniowanie wokół nas

[teresamolis]

Pani Barbara napewno ma rację. Postawiłam dom nie myśląc o
promieniowaniu i radiostecie. Dzisiaj mam problem taki o jakim pisze
się w artykule . To bardzo utrudnia życie (nie zdawałam sobie
wcześniej z tego sprawy), a dzisiaj jestem zmęczona i nie tylko ja.
Co moge taraz zrobić by móc tu żyć, spać wypoczywając? Może jest na
to rada? Jeśli tak to proszę mi ją podać.

[arisa75]

Osobiście proponowała bym spotkać się z Panią Barbara Lisiak. To świetna radiestetka, moja była wykładowczyni z Collegium i to czego doświadczyłam w praktyce wywarło na mnie niesamowite wrażenie. Niewidzialne staje się widzialnym..., ale trzeba odczuć to na własnej skórze, nie komentując czegoś z czym nie miało się styczności.
A co do Pani problemu - istnieje możliwość ustawienia ekranów radiestezyjnych, eliminujących szkodliwe promieniowanie.
Życzę powodzenia

[Gość: adam]

pokazywali ich kiedyś w tvn - to oszuści; każdy opowiada co innego i
kase równo koszą