4 lub 5 rano dobry czas

Świętujemy

[Gość: BBB]

Minęło kilka tygodni. Stał się cud. Wróciliśmy do Europy. Kiedyś nasi
przodkowie uchwalili Konstytucję. Teraz także mamy konstytucję. Wydrukował ją
(konstytucję) Aleksander Kwaśniewski, bo On jest obecnie naszą chwałą.
Kiedyś, ponoć Jakub Jasiński napisał:

Do narodu
Narodzie ! Niegdyś wielki, dziś w smutnej kolei,
Wyzuty z siły, bogactw, sławy i nadziei,
Co niegdyś mocą broni i nauk wyborem,
Postronnych byłeś dziwem, pogromem i wzorem
Dziś pod jarzmem zhańbienia, klęsk i niewoli
Dumnych jesteś igrzyskiem i pastwą swawoli
Ty, coś orężem obce przemierzał narody,
Patrz co z tobą zrobiły domowe niezgody
Jużeś po długim smutku darem oświecenia
Począł wznawiać gmach silny dawnego znaczenia
I już widział z postrachem twój sąsiad niegodny,
Czym zostać może Polak, gdy wolny a zgodny.

[Gość: Jakub]

Eurożydostwo pokazało w tym dniu, że już od następnego sezonu Polaczki będą
miały w dniu 3 maja Święto Konstytucji Europejskiej.
- Koniecz z mażurkamy, koniecz z tymi poloneżamy, macie pożwolenie najwyżej na
wstępowego... eee, tego, chodzonego do europy. Nu, jeszcze możecie z nami
pokiwać nasze tańcze narodowe.

Niedojebkom SB

[kobylybbb]

Minął sobie tydzień. Jest tak jak jest. Niejaki Wiktor Gomulicki pisał:

Szermierzom prawdy

Nie czyńcie Prawdy groźną i złowrogą
Ani jej strójcie w hełmy i pancerze,
Niech nie przeraża jej postać nikogo,
Niech na się płaszcza krwawego nie bierze,
Niech objawionej nie lęka się rzesza
Jak schodzącego z Synai Mojżesza.

Ale ukażcie Prawdę w takim blasku,
By zakochały się w niej wszystkie serca,
By wśród grzmiącego wiernych sług oklasku
Wzruszył się czule nawet jej morderca,
By przed ofiarą kat, uczuwszy trwogę,
Miecz rzucił szepcąc: "Zbyt piękna... Nie mogę!

[Gość: Jakub]

Onegdaj, Wiktor Gomulicki napisał był też, na tym tu forum, poemat piękny o
starym księgarzu żydowskim. Albo też był napisał, na tym forum, przecudny
wiersz o pieśni żydowskiej, śpiewanej na weselu, gdy żonkoś żydek był sierotą.
Taką pieśń słyszeliśmy, gdy Tewje Topol wydawał pod Annopolem swoją najstarszą
córkę za krawca, jakżeby nie było, żyda i sierotę.

A te antysemity z "Gazety Wyborczej" wzięły i usunęły wiersze Wiktora
Gomulickiego z forum, bo niby podpadał pod ich żydowskie "naruszenie prawa lub
regulaminu na forum."
Michnik dobrze gadał: co żyd, to antysemita.

A żydzi na to, że Michnik jest kontrowersyjny.

Słucham z zachwytem

[kobylybbb]

Minęło kilka tygodni. Trochę się wydarzyło, o wiele więcej się mówiło,
wypłynęli znowu ci, którzy wydawało się, że już nie wypłyną. Wypłynęli i mówią
mądrze, bo to ludzie światowi i głęboko moralni.

Kiedyś hr. A. Fredro napisał

Poemat liryczny: O pierdzeniu...

Od prawieków w całym świecie,
Kogo kolka w boku gniecie,
Każdy sobie pierdzi chętnie,
Cicho, smutno lub namiętnie.

Stary, młody, mały, duży
Wszystkim dym się z dupy kurzy,
Każdy chętnie portki pruje,
Bliźnim pod nos popierduje.

Pierdzą panny, dobrodzieje,
Księża, szlachta i złodzieje,
Nawet papież chociaż miernie,
Też kadzidłem sobie piernie.

Pierdzą ludzie na siedząco,
Na stojąco i chodząco,
Pierdzą nawet przy kochaniu,
By dać taktu jak przy graniu.

Krasawice w wieku kwiecie,
Pierdzą cicho jak na flecie,
A poważne w wieku damy
Wypierdują całe gamy.

I w teatrze i w kościele,
W dnie powszednie i niedziele,
I filozof i matołek,
Każdy pierdzi ciągle w stołek.

Jeden przebrał w jadle miarkę
I ma w dupie oliwiarkę.
Gdy chciał pierdnąć na odmianę,
Obsrał okna, drzwi i ścianę.

Ten zaś smrodzi jak niecnota,
Jakby zjadł zdechłego kota.
A kiedy się czosnku naje,
To aż wiatrak w oknie staje.

A ten trzeci jest w chumorze,
Kiedy pierdnąć sobie może,
Więc natęża siłę całą
By popierdzieć chwilę małą.

Tam jąkała w kącie stoi
Dupę ściska bo się boi
Chciałby sobie puścić bąka
Lecz w pierdzeniu też się jąka.

Jednym słowem w całym świecie,
Kogo bzdzina w dupie gniecie,
Wszyscy niech se pierdzą chętnie,
Cicho, smutno lub namiętnie.

[Gość: Jakub]

Nie wiem, mam się dołączyć?

Prześladowanym

[kobylybbb]

Minęło kilka tygodni. Szopka trwa. Znaleźli się nowi prześladowani. Są
prześladowani z różnych względów, pośród których zemsta zajmuje poczesne
miejsce. Prześladowani spotykają się w ogródku.
Kiedyś Marian Hemar napisał:

Dziwne, jak punkt widzenia
Automatycznie zmienia
Skalę naszych kryteriów
Uznania czy potępienia.

Gdy my konfiskujemy -
Zasługa to narodowa.
Kiedy nas konfiskują -
Gwałcą swobodę słowa.

Kiedy nas zamykają -
Tyrani! Despoci! Kaci!
Kiedy my zamykamy -
Tośmy furt demokraci.

Kiedy my "Precz!" wrzeszczymy -
Tośmy patrioci polscy.
Ci, co "Precz" wrzeszczą na nas
Wywrotowcy warcholscy.

"Dwa a dwa cztery" u nas -
To dogmat, to teologia.
"Dwa a dwa cztery" u wroga -
Wulgarna demagogia.

[Gość: Jakub]

- Być prześladowanym albo nie być prześladowanym. Oto jest pytanie. - napisano
w oryginale rękopisu.

Shakespeare przystał na opuszczenie kontrowersyjnego słowa przez kopistę
królewskiego, dopiero po nazwaniu go antysemitą przez Wiesenthal Center.

- Być prześladowanym albo nie być prześladowanym - zastanawiał się Shakespeare.

Mój kraj

[kobylybbb]

Jan Pietrzak napisał:

Taki kraj

Jest takie miejsce
u zbiegu dróg
gdzie się spotyka
z zachodem wschód
nasz pępek świata
nasz biedny raj
jest takie miejsce
taki kraj

Nad pastwiskami
Ciągnący dym
Wierzby jak mary
W welonach mgły
Tu krzyż przydrożny
Tam święty gaj
Jest takie miejsce
Taki kraj

Kto tutaj zechce
W rozpaczy tkwić
Załamać ręce
Płakać i pić
Ten święte prawo
Ma bez dwóch zdań
Jest takie miejsce
Taki kraj

Nadziei uczą
Ci co na stos
Umieli rzucić
Swój życia los
Za ojców groby
Za Trzeci Maj
Jest takie miejsce
Taki kraj

Z pokoleń trudu
Z ofiarnej krwi
Zwycięskiej chwały
Nadejdą dni
Dopomóż Boże
I wytrwać daj
Tu nasze miejsce
To nasz kraj.

Mój kraj: Polin - Ziemia Obiecana

[Gość: Jakub]

Niedzielna złośliwość:

Są w Polin Żydzi, którzy uważają, że treść ostatniej strofki pietrzakowej
dotyczy właśnie ich.

Z pokoleń trudu
Z ofiarnej krwi
Zwycięskiej chwały
Nadejdą dni
Dopomóż Boże
I wytrwać daj
Tu nasze miejsce
To nasz kraj.

Nie płacz?! Nie trzeba?!

[kobylybbb]

W ubiegłym roku był Józef Szczepański "Ziutek". Niechaj będzie i w tym.

Dziś idę walczyć - Mamo,
Może nie wrócę więcej,
Może mi przyjdzie polec tak samo
Jak tyle, tyle tysięcy
Poległo polskich żołnierzy
Za wolność naszą i sprawę.
Ja w Polskę, mamo, tak wierzę
I w świętość naszej sprawy.

Dziś idę walczyć - Mamo kochana,
Nie płacz, nie trzeba, ciesz się jak ja,
Serce mam w piersi rozkołatane
Serce mi dziś tak cudnie gra.

Bo tak strasznie dobrze jest
Mieć stena w ręku
I śmiać się śmierci prosto w twarz,
A potem zmierzyć i prać bez lęku
Za kraj! Za honor nasz!

Dziś idę walczyć – Mamo!

[kobylybbb]

Pamięć, świadomość, wiara – wydaje się, że są to jedne z ważniejszych wartości
stanowiących o walorach narodu.
Te wartości nie u wszystkich rodzą się „same z siebie”.
Już sierpień. Miesiąc ważny w historii Polski, Świętokrzyskiego, Kielc.
Jest i Powstanie, i walki partyzanckie i Legiony i Bitwa Warszawska i
Solidarność i wiele innych. Te wydarzenia nie brały się znikąd. Wynikały między
innymi z pamięci, świadomości, wiary.
Pamięci o np. Batorych, Sobieskich, Kościuszkach, Wysockich, Langiewiczach,
Piłsudskich.
Często pamięć, świadomość i wiara nie prowadziły do sukcesu. Ale czy to
oznacza, że są złe?

Piękny dzisiaj księżyc. Tak to zwykle w sierpniu bywa :)

[Gość: Jakub]

Pełnie. Pełnia księżyca. Pełnia kłamstw. W przeszłości PZPR, Oleksy,
Kwaśniewski, Belka, Jaskiernia, złodziej z Kielc, ten z małpią gębą z
podkieleckiej wsi i ten zaspany też, i reszta czerwonogębnych, byli
prześladowani, nie pozwalano im organizować uroczystych obchodów Powstania
Warszawskiego, a temu żydowi Belce nie pozwalano nawet być synem powstańca
warszawskiego. Dopiero w tym roku, dzięki dojściu do władzy SLD i żydokomuny,
wszyscy wyżej wymienieni mogli urządzić sobie obchody swojego męczeństwa i
transmitować je na cały kraj, a nawet załatwić umieszczenie sekundowych migawek
w niektórych telewizjach europejskich i satelitarnych.
Do sputnika ich i - ziuut - do Łajki ...

[kobylybbb]

Pan Wojewoda, Pan Marszałek, Pan Prezydent starają się. Przy Panu Prezydencie
jest nawet Rada Kombatantów.
Scenariusz wszelkich właściwie uroczystości jest następujący:
- wieńce i kwiaty,
- sztandary, szum pawich piór,
- czasem salwa,
- czasem msza,
- czasem ktoś zaśpiewa,
- czasem – rączka, buzia, klapa, goździk.

To bardzo podsyca pamięć, świadomość i wiarę.

[kobylybbb]

Są także inne przedsięwzięcia dla sprawy.
Będzie Muzeum Sztuki sakralnej. Były i pewnie będą koncerty w kościołach.
Była „Europejska majówka”. Jest na chwałę Unii aleja lipowa (Panu Prezydentowi
lipa kojarzy się z Polską). Jest obelisk na chwałę Unii. Zasadzony zostanie
dąb. Ma być festiwal żydowski, bo Pan Prezydent nie chce zapomnieć o swoich
korzeniach. Ma być aleja posągów wielkich twórców kultury polskich i
zagranicznych (polscy po jednej stronie, zagraniczni po drugiej żeby się nie
pobili). Jest pomnik ślimaka na Kadzielni na chwałę Kielc. Jest także na
Kadzielni pomnik ze stali nierdzewnej, kojarzące się z pewnym organem żeńskim,
nie wiadomo na czyją chwałę.

To także bardzo podsyca pamięć, świadomość i wiarę.

[Gość: Jakub]

Na tym festiwalu, Lubawski będzie udowadniał, że nie jest socjalistą ani żydem.

[kobylybbb]

Nielekko było wstać :D

Nie narzekamy w Świętokrzyskim na nadmiar zabytków materialnych. Ale obok
zabytków materialnych są także zabytki duchowe. Mamy ich więcej niż w innych
regionach. Jest w Świętokrzyskim wiele miejsc pełnych uroku. Jest także wiele
miejsc, o których pamięć nie powinna zgasnąć. Są to miejsca walk, potyczek,
przemarszów, obozów Polaków, o których trzeba pamiętać, bo tam ginęli.
To powinno być bazą. Bazą dla kształtowania pamięci, świadomości i wiary. Nie
tylko naszych krajan, ale i innych.

[kobylybbb]

Mamy w Kielcach piękny, unikalny amfiteatr na Kadzielni. Mamy ziejące pustkami
(szczególnie w czasie wakacji) KCK, WDK i inne.
Na Kadzielni występują w lipcu harcerze. Czasem organizowany jest jakiś ambitny
koncert np. „Ich Troje”.
Kiedyś, w zarchiwizowanym już wątku „Mapa pamięci Kielc”, pozwoliłem sobie
wyrazić pogląd, że w sierpniu można by organizować na Kadzielni widowiska
historyczne lub może cykl widowisk lub spotkań o nazwie np. „Spotkania
Świętokrzyskie”.
A może coroczny przegląd pieśni i piosenek patriotycznych?
Z pewnością nie jest to myśl odkrywcza, ale powraca. Powiem więcej –
rozbudowuje się.
Miasto, co roku zamawia u artystów dzieła. W ubiegłym roku był to ślimak i
metalowy organ żeński. A czemu nie zmówić postaci symbolizujących formacje
walczące w Świętokrzyskim?! Może kosynier, ułan, legionista, partyzant?!
Te postacie mogą utworzyć szpaler. Mogą być tablice opisujące, kto zacz, kiedy,
gdzie i o co się bił. Może dzieciak na spacerze zainteresuje się facetem z
szablą, lancą, czy karabinem.
A może także kiermasze wydawnictw historycznych? A może kiermasze wydawnictw
fonograficznych z pieśniami patriotycznymi?
A może tzw. rajdy gwiaździste świętokrzyskimi szlakami do Kielc?

Czy to miałoby coś wspólnego z pamięcią świadomością i wiarą?

[Gość: Jakub]

Pytasz: - Czy to miałoby coś wspólnego z pamięcią, świadomością i wiarą?

Przecież powyżej sam piszesz o festiwalu żydowskim Lubawskiego. Taka jest jego
pamięć, świadomość i wiara.

[kobylybbb]

Żyją jeszcze świadkowie i twórcy historii. Będą może jeszcze żyli rok, dwa,
trzy, pięć?
Niektórzy mają jeszcze siłę, aby się spotkać i opowiedzieć.
Może zarejestrowałoby te opowieści Radio Kielce i TVP O Kielce?

Czasem, w trakcie takich opowieści, opowiadający lub słuchacz zapłacze.
Nie trzeba?!

Kieleckie Dzieci!

[kobylybbb]

Pamięć, świadomość i wiara są wg mnie bardzo istotne.
Historia się nie kończy. Historia trwa. Czy prominentne osoby służące
zniewoleniu Narodu lub będące synami, wnukami czy też innymi pociotkami tych
osób pozwolą i chcą, abyśmy pamiętali, byli świadomi i wierzyli?

Kieleckie Dzieci!

Czy posiadacie pamięć, świadomość i wiarę?
Czy pójdziecie w bój?




I to by chyba było kurwa na tyle :(

kolejnyCyniczny dziadyga chce wysyłać dzieci w bój

[przewalska]

Sam sie zabij, dziadygo!

[kobylybbb]

Czy uważasz, że wzorem np. Francuzów, Holendrów, Belgów itp. Kieleckie Dzieci
powinny informować gestapo o miejscu pobytu Żydów?

[przewalska]

o twoim miejscu pobytu na pewno powinny.

Pozdrawiam

[kobylybbb]

SB-ckich niedojebków z FMS :)))

[Gość: Jakub]

Przewalska myśli raczej o wzorze radzeckiego riebionka Pawki. Dzieci powinny
donosić do NKWD lub KGB na swoich rodziców.

Czas się odchamić?

[kobylybbb]

Od jakiegoś czasu zauważam, że coraz bardziej chamieję. Zresztą nigdy zbyt
kulturalny nie byłem. Nie chcę szukać usprawiedliwienia, ale ostatnio
rzeczywistość stała się jakby bardziej ciężka.

Ksiądz Jan Twardowski napisał:

Przestroga

Poziomka punktualna zawsze w połowie czerwca
gawron doświadczony odlatuje na zachód
storczyk obuwik trepek królewny
grzyb zajączek i świniak
dzwoniec z podbrzuszem żółtym latem pięknie zielony
jeszcze czerwone rydze
w październiku brązowe podgrzybki

Nie klnij do ciężkiej cholery
bo świat niebrzydki



Nie wiem czy posłucham :(

[Gość: Jakub]

Jak widzę, już od dawna nie chce Ci się czekać do 4 lub 5 rano, a pomysły masz
już przed północą. :)

Pozdrowionka, Dobranocka :)

[kobylybbb]

Gość portalu: Jakub napisał(a):
> Jak widzę, już od dawna nie chce Ci się czekać do 4 lub 5 rano, a pomysły
masz
> już przed północą. :)
>
> Pozdrowionka, Dobranocka :)

Zdrowie już nie to, świtu nie zawsze żem ciekaw, a i paliwa czasem brakuje :)))

Pozdrowionka :)))

Kto próżny?

[kobylybbb]

Minęło kilka tygodni. Wokół rozbrzmiewają różne głosy. Wczoraj ze zdumieniem
dowiedziałem się, że Naród uwielbia „pomazańca”. Zakomunikowała o tym gwiazda
kieleckiej radiofonii.

Ignacy Krasicki kiedyś napisał:

Nie nowina, że głupi mądrego przegadał;
Kontent więc, iż uczony nic nie odpowiadał,
Tym bardziej jeszcze krzyczeć przeraźliwie począł;
Na koniec zmordowany gdy sobie odpoczął,
Rzekł mądry, żeby nie był w odpowiedzi dłużny:
"Wiesz, dlaczego dzwon głośny? Bo wewnątrz jest próżny".

Myśl zjadliwa?!

[kobylybbb]

Czy aby dojść do normalności trzeba zrobić rewolucję?
Czy aby dojść do normalności trzeba zostać chamem i prymitywem?
Nie lubię być chamem i prymitywem, chociaż mija coraz więcej tygodni.
Kiedyś, niejaki Adam Asnyk napisał:

Póki w narodzie myśl swobody żyje,
Wola i godność, i męstwo człowiecze,
Póki sam w ręce nie odda się czyje
I praw się swoich do życia nie zrzecze,

To ani łańcuch, co mu ściska szyję,
Ani utkwione w jego piersiach miecze,
Ani go przemoc żadna nie zabije -
I w noc dziejowej hańby nie zawlecze.

Zginąć on może z własnej tylko ręki:
Gdy nim owładnie rozpacz senna, głucha,
Co mu spoczynek wskaże w grobie miękki -

I to zwątpienie, co szepcze do ucha:
Że jednym tylko lekarstwem na męki
Jest dobrowolne samobójstwo ducha.

[Gość: Jakub]

Może jeszcze nie gińmy, pozostała rewolucja. :) Nie obejdzie się bez przemocy,
tak to coraz bardziej wygląda.

Rozerwij się?!

[kobylybbb]

Minęły dwa tygodnie. Nie ma za dużo do śmiechu. Więc może trzeba posłuchać rady
Pana Zbigniewa Herberta?

Huśtawka, diabelski młyn, strzelnica - to rozrywki ludzi pospolitych.
Umysły subtelne, natury refleksyjne wolą gabinet śmiechu. Jego
celem wzniosłym i ukrytym jest przygotować nas na najgorsze.
Oto w jednym lustrze pokazuje ciało nasze zdjęte z koła - nieforemny
worek połamanych kości, w innym ciało nasze zdjęte z haka po
długotrwałej suchej destylacji powietrza.
Odwiedzajcie gabinet śmiechu. Odwiedzajcie gabinet śmiechu.
To przedsionek życia, przedpokój tortury.

[djablu]

Byle nie granatem! :))) n/t

[kobylybbb]

Cieszmy się

[kobylybbb]

Minęło sobie dwa tygodnie. Niejaki Wyspiański napisał:

Wesoły jestem, wesoły...

Wesoły jestem, wesoły
i śmieję się do łez;
choć jesień już na poły,
kwitnący czuję bez.

Wesoły jestem, jary,
choć idą czasy burz;
widzę z otuchą wiary
kwitnących ogród róż.

Wesoły jestem, świeży...
- cóż to? na marach trup?
to ciało tylko leży,
lecz duch jak ognia słup.

Wesoły jestem, młody,
już zbywam zbytnich piór,
już idę w krąg swobody,
już słyszę gwiezdny Chór.

Już słyszę, biją dzwony
wysoko w niebios strop:
trup dawno pogrzebiony,
duch niesie pełny snop.

Ach, któryż jestem żywy,
czy ten, co leci wzwyż,
czy ten, co zmarł szczęśliwy,
ściskając w dłoni krzyż? -

Czy ten, co skrzydeł loty
przez żywot miał związane,
czy ten, co ciska groty,
o krzemień gwiazd krzesane? -

Czy ten, co legł przykryty
kirami i całunem,
czy ten, co mija szczyty
i drogę tnie piorunem? -

Czy ten, co legnie zmożon
przed świątyń własnych progiem,
czy ten, co niezatrwożon
na sąd ma stanąć z Bogiem? -

O, chcą ode mnie, chcą,
by hart był zawsze w sile,
by wciąż ich wzruszał łzą,
podniosłą łzą na chwilę.

By hart był w dźwięku słów,
by jęk był pełen siły,
by dreszczem wstrząsnął znów
i żywych, i mogiły.

Lecz nie dostrzegli snadź,
żem dość już chyba gadał,
by siłę Chóru znać,
by Chór mi odpowiadał.

Nie potrafię

[kobylybbb]

Nie potrafię się powstrzymać. Wstaje piękny dzień. Lekka mgiełka, słońce, nawet
samolot już przeleciał.
Przytoczę raz jeszcze:

Ukaż swą urodę, co jak ogień skrzypiec brzmi.
Przetańcz moją rozpacz, ukojenie ześlij mi.
Niczym ptak oliwną mą gałązkę nieś.
Tańczmy po miłości kres.

Tańczmy po miłości kres!!! :) n/t

[kobylybbb]

Mgliście, ale jest gdzieś słońce u góry :)

[Gość: Jakub]

Dałby Bóg piękny dzień :) To by się zaspacerowało trochę po słoneczku i po
liściach jesiennych :)

Taka sobie radość :(

[kobylybbb]

Minął sobie jakiś czas, Być może niedługo wypadnie nam się pożegnać. Rozpisałem
to niegdyś na zwrotki.
Leonard Cohen nazwał to - Dance Me To The End Of Love.
Niestety, nie znam nazwiska człowieka, który stworzył poniższą wariację. Tym
niemniej, na mnie działa.

Ukaż swą urodę, co jak ogień skrzypiec brzmi.
Przetańcz moją rozpacz, ukojenie ześlij mi.
Niczym ptak oliwną mą gałązkę nieś.
Tańczmy po miłości kres.

Ukaż swą urodę, niech świat cały bez nas trwa,
Niech twe ruchy czuję, jak w stolicy zła,
Niechaj poznam to, co we mnie tkwi głęboko gdzieś,
Tańczmy po miłości kres.

Tańczmy po zaślubin dzień, niech gra w nas słodki stan.
Twoja czułość wzmaga ten nieustępliwy tan.
Już mkniemy po obłoki, a ponieważ miłość jest,
Tańczmy po miłości kres.

Przybliż do mnie dzieci, które pragną ujrzeć świat.
Niech twe pocałunki zniszczą zasłon wszelki ślad.
Namiot ocalenia stwórz na ziemi pełnej łez,
Tańczmy po miłości kres.

Ukaż swą urodę, co jak ogień skrzypiec brzmi.
Przetańcz moją rozpacz, ukojenie ześlij mi.
Choćby w rękawiczce niechaj dotknie mnie twój gest,
Tańczmy po miłości kres.

[djablu]

Ja wole Susanne
albo prochowiec - femous blue raincout
co ty idziesz sie zabić?

[djablu]

Suzanne
Suzanne takes you down to her place near the river
You can hear the boats go by
You can spend the night beside her
And you know that she's half crazy
But that's why you want to be there
And she feeds you tea and oranges
That come all the way from China
And just when you mean to tell her
That you have no love to give her
Then she gets you on her wavelength
And she lets the river answer
That you've always been her lover
And you want to travel with her
And you want to travel blind
And you know that she will trust you
For you've touched her perfect body with your mind.

And Jesus was a sailor
When he walked upon the water
And he spent a long time watching
From his lonely wooden tower
And when he knew for certain
Only drowning men could see him
He said "All men will be sailors then
Until the sea shall free them"
But he himself was broken
Long before the sky would open
Forsaken, almost human
He sank beneath your wisdom like a stone
And you want to travel with him
And you want to travel blind
And you think maybe you'll trust him
For he's touched your perfect body with his mind.

Now Suzanne takes your hand
And she leads you to the river
She is wearing rags and feathers
From Salvation Army counters
And the sun pours down like honey
On our lady of the harbour
And she shows you where to look
Among the garbage and the flowers
There are heroes in the seaweed
There are children in the morning
They are leaning out for love
And they will lean that way forever
While Suzanne holds the mirror
And you want to travel with her
And you want to travel blind
And you know that you can trust her
For she's touched your perfect body with her mind.

radość :( płaszcz przeciwdeszczowy - prochowiec?

[djablu]

Famous Blue Raincoat
It's four in the morning, the end of December
I'm writing you now just to see if you're better
New York is cold, but I like where I'm living
There's music on Clinton Street all through the evening.

I hear that you're building your little house deep in the desert
You're living for nothing now, I hope you're keeping some kind of record.

Yes, and Jane came by with a lock of your hair
She said that you gave it to her
That night that you planned to go clear
Did you ever go clear?

Ah, the last time we saw you you looked so much older
Your famous blue raincoat was torn at the shoulder
You'd been to the station to meet every train
And you came home without Lili Marlene

And you treated my woman to a flake of your life
And when she came back she was nobody's wife.

Well I see you there with the rose in your teeth
One more thin gypsy thief
Well I see Jane's awake

[djablu]

Who By Fire
And who by fire, who by water,
who in the sunshine, who in the night time,
who by high ordeal, who by common trial,
who in your merry merry month of may,
who by very slow decay,
and who shall I say is calling?

And who in her lonely slip, who by barbiturate,
who in these realms of love, who by something blunt,
and who by avalanche, who by powder,
who for his greed, who for his hunger,
and who shall I say is calling?

And who by brave assent, who by accident,
who in solitude, who in this mirror,
who by his lady's command, who by his own hand,
who in mortal chains, who in power,
and who shall I say is calling?

[djablu]

I'm Your Man
If you want a lover
I'll do anything you ask me to
And if you want another kind of love
I'll wear a mask for you
If you want a partner
Take my hand
Or if you want to strike me down in anger
Here I stand
I'm your man

If you want a boxer
I will step into the ring for you
And if you want a doctor
I'll examine every inch of you
If you want a driver
Climb inside
Or if you want to take me for a ride
You know you can
I'm your man

Ah, the moon's too bright
The chain's too tight
The beast won't go to sleep
I've been running through these promises to you
That I made and I could not keep
Ah but a man never got a woman back
Not by begging on his knees
Or I'd crawl to you baby
And I'd fall at your feet
And I'd howl at your beauty
Like a dog in heat
And I'd claw at your heart
And I'd tear at your sheet
I'd say please, please
I'm your man

And if you've got to sleep
A moment on the road
I will steer for you
And if you want to work the street alone
I'll disappear for you
If you want a father for your child
Or only want to walk with me a while
Across the sand
I'm your man

If you want a lover
I'll do anything you ask me to
And if you want another kind of love
I'll wear a mask for you

Droga Djablu!

[kobylybbb]

Przetłumacz to proszę wszystko na polski, bo wbrew pozorom, jesteśmy
Polakami :DDD

[Gość: Jakub]

Wszystko jej się pojebało. Najbardziej tu pasuje właśnie to starosłowiańskie
słowo, używane przez wszystkich Słowian i Słowianki. Serce Słowianki :)

[djablu]

Przestraszył mnie, ze chce sie zabić

serce słowianki nie zna łez

[Gość: Jakub]

> serce słowianki nie zna łez

Zna, zna :)

[djablu]

Taka sobie radość :( solong..,bird on..,dance me..

[djablu]

So Long Marianne
Come over to the window, my little darling,
I'd like to try to read your palm.
I used to think I was some kind of Gypsy boy
before I let you take me home.

Now so long, Marianne, it's time that we began
to laugh and cry and cry and laugh about it all again.

Well you know that I love to live with you,
but you make me forget so very much.
I forget to pray for the angels
and then the angels forget to pray for us.

Now so long, Marianne, it's time that we began ...

We met when we were almost young
deep in the green lilac park.
You held on to me like I was a crucifix,
as we went kneeling through the dark.

Oh so long, Marianne, it's time that we began ...

Your letters they all say that you're beside me now.
Then why do I feel alone?
I'm standing on a ledge and your fine spider web
is fastening my ankle to a stone.

Now so long, Marianne, it's time that we began ...

For now I need your hidden love.
I'm cold as a new razor blade.
You left when I told you I was curious,
I never said that I was brave.

Oh so long, Marianne, it's time that we began ...

Oh, you are really such a pretty one.
I see you've gone and changed your name again.
And just when I climbed this whole mountainside,
to wash my eyelids in the rain!

Oh so long, Marianne, it's time that we began ...

Bird on the Wire

Like a bird on the wire,
like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free.
Like a worm on a hook,
like a knight from some old fashioned book
I have saved all my ribbons for thee.
If I, if I have been unkind,
I hope that you can just let it go by.
If I, if I have been untrue
I hope you know it was never to you.

Like a baby, stillborn,
like a beast with his horn
I have torn everyone who reached out for me.
But I swear by this song
and by all that I have done wrong
I will make it all up to thee.
I saw a beggar leaning on his wooden crutch,
he said to me, "You must not ask for so much."
And a pretty woman leaning in her darkened door,
she cried to me, "Hey, why not ask for more?"

Oh like a bird on the wire,
like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free.

Dance Me to the End of Love
Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

[kobylybbb]

I przestań grać w chuja, bo to panienkom nie wyoada :)))

[djablu]

Dance Me to the End of Love
Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Co wy tu robicie?

[Gość: Jakub]

Budujemy mosty dla pana starosty :)

[djablu]

Zuzanna cię zabiera w swoje miejsce koło rzeki
możesz słuchać przez noc całą jak przez fale suną łodzie.
Ona jest na wpół wariatką, lecz dlatego chcesz być tutaj.
Do herbaty ci podaje pomarańcze z Chin dalekich
i gdy właśnie chcesz powiedzieć, że nie możesz jej pokochać,
zmienia twoją długość fali i pozwala mówić rzece
żeś był zawsze jej kochankiem

I już chcesz z nią powędrować, powędrować chcesz na oślep,
wiesz że ona ci zaufa
bowiem ciała jej dotknąłeś myślą swą

Jezus był żeglarzem gdy przechadzał się po wodzie,
spędził lata na czuwaniu w swej samotnej wieży z drewna.
Gdy upewnił się że tylko mogą widzieć go tonący
Rzekł – żeglować będą ludzie aż ich morze wyswobodzi,
lecz załamał się nim jeszcze otworzyły się niebiosa;
zdradzony, niemal ludzki, zatonął w twej mądrości
tak jak głaz

I już chcesz z Nim powędrować, powędrować chcesz na oślep,
myślisz – chyba mu zaufam,
bowiem dotknął twego ciała myślą swą.

A Zuzanna za rękę prowadzi cię nad rzekę,
cała w piórach i łachmanach z jakiejś akcji dobroczynnej,
słońce kapie złotym miodem na Madonnę tej przystani,
pokazuje Ci gdzie szukać pośród śmieci, pośród kwiatów.
Tam są dzieci w rannej zorzy, bohaterzy w wodorostach,
wszyscy dążą do miłości i podążać będą zawsze
póki Zuzanna trzyma lustro.

I już chcesz z nią powędrować, powędrować chcesz na oślep,
wiesz, że możesz jej zaufać,
bo dotknęła twego ciała myślą swą.

Czas refleksji?

[kobylybbb]

Pan Norwid napisał:

Mówiono do mnie: "Szczęście na tym świecie
Wtedy jest tylko, gdy nieszczęścia nie ma."
Odpowiedziałem: "Czymże słońce w lecie,
Co otwartymi patrzy w świat oczyma?
Czy to jest doba, kiedy cieniu nie ma?"

Mówiono do mnie, acz innymi słowy:
Że z zapomnienia byt powstaje nowy.
O słodki bycie! - w szczęścia niepamięci,
Kiedy się tobie przypatruję bliżej,
Ty - bez uczucia, wolny trosk i chęci -
Zdajesz się wszego człowieczeństwa wyżej;

Jeżeli jesteś - jeżli czuwasz?... bycie!
Co ani zbawić, ani umiesz zdradzić,
Dlaczegoś stanął na doświadczeń szczycie,
By nie umierać z nami - ale radzić.
Przeklęte rady!...

Jeszcze, jeszcze - może
I na tej ziemi, choć jest kału stekiem,
Znajdzie się kilka rzeczy wielkich: morze
I to, co mędrcy nazywają - wiekiem,
I pączek róży, wreszcie grób, a przed nim
Wszystko, co śmiesznym zowią i powszednim,
I to, co wielkie nosi imię, wszystko!
I cała ziemia wielką jest artystką.

Artyzmu ziemi byłem zwolennikiem,
Na wielkie morze i dziś patrzeć lubię,
Na pączek róży także - lubo z nikim -
I w doczesności się pijanej gubię,
Nie śmiejąc wiekiem nazwać - i osądzić,
Że taki ogrom czasu można - błądzić.

A w grobie moim widzę podobieństwo...
Bo jakże mało będzie ze mnie: popiół,
Ni to radości godła, ni męczeństwo,
Ni tego słowa nad grobowcem: dopiął!
Ni róży polnej - nic, krom jednej z wiela
Tajemnic Pańskich: znaku Zbawiciela



P.S.
Przepraszam Djablu za brzydkie słowo :)

[Gość: Jakub]

4 lub 5 rano to dobry czas dla wyspanych. Wtedy można się reflektować.
Gdybyś wrócił, to moglibyśmy się poreflektować :)

Cóżeście z tym państwem uczynili?

[kobylybbb]

Nie jest wprawdzie 4 lub 5 rano, ale czas jest nieistotny. Jutro Święto. Święto
nierozerwalnie związane z imieniem Józefa Piłsudskiego.
Znalazłem wypowiedź Pana Marszałka. Wypowiedział te słowa 29 maja 1926r. Było
to już jakiś czas po odzyskaniu niepodległości. Jednak aktualność tych słów
poraża.

„Głównymi powodami obecnego stanu rzeczy w Polsce – to jest nędzy, słabizny
wewnętrznej i zewnętrznej – były złodziejstwa, pozostające bezkarne. Ponad
wszystkim w Polsce zapanował interes jednostki i partii, zapanowała bezkarność
za wszelkie nadużycia i zbrodnie.

W odrodzonym państwie nie nastąpiło odrodzenie duszy narodu. Gdy wróciłem z
Magdeburga i posiadłem władzę, jakiej nikt w Polsce nie piastował, wierząc w
odrodzenie narodu, nie chciałem rządzić batem i oddałem władzę w ręce zwołanego
przez siebie Sejmu Ustawodawczego, którego wszak mogłem nie zwoływać. Naród się
jednak nie odrodził. Szuje i łajdaki rozpanoszyły się. (...) Ustawiczne waśnie
personalne i partyjne, jakieś dziwne rozpanoszenie się brudu i jakiejś
bezczelnej, łajdackiej przewagi sprzedajnego nieraz elementu.

Rozwielmożniło się w Polsce znikczemnienie ludzi. Swobody demokratyczne zostały
nadużyte tak, że można było znienawidzić całą demokrację. Interes partyjny
przeważał ponad wszystko. Partie w Polsce rozmnożyły się tak licznie, iż stały
się niezrozumiałe dla ogółu. To wszystko skierowane było przeciw każdemu, kto
reprezentował państwo. (...)

Nie chcę czynić nacisku, ale ostrzegam, że sejm i senat są instytucjami
najbardziej znienawidzonymi w społeczeństwie. Róbcie raz jeszcze próbę. Nacisku
nie będzie. Żadna siła fizyczna nie zaciąży nad wami. (...)

Nie może w Polsce rządzić człowiek pod terrorem szuj i temu się przeciwstawiam.
Wydałem wojnę szujom, łajdakom, mordercom i złodziejom i w walce tej nie
ulegnę. (...)

W rozkazie moim do wojska powiedziałem, że wziąwszy państwo słabe i ledwie
dyszące – oddaliśmy obywatelom odrodzone i zdolne do życia. Cóżeście z tym
państwem uczynili? Uczyniliście zeń pośmiewisko! (...)

Boję się, że sejm chce pozostać. A trzeba, abyście panowie rozeszli się na
pewien czas, bo musi się przecież stać coś nowego. (...)

Moim programem jest zmniejszenie łajdactw i utorowanie drogi uczciwości.
Czekam, a zapewniam panów, że się nie zmienię. Trzeba przejść ponad partyjne
interesy, dać oddech państwu i elektowi. Elekt musi posiadać honor ponad chęć
zarobienia kilkudziesięciu groszy. Jeżeli chodzi o mnie, to powtarzam raz
jeszcze, że się nie zmienię. Będę ścigał złodziei! Zastanówcie się nad tym,
panowie, przemyślcie i przedyskutujcie...”

Byle mieć skrzydła

[kobylybbb]

331 lat temu była bitwa. Jan Sobieski pobił się pod Chocimiem z Turkami. Turcy
otrzymali baty, a Jan Sobieski został Janem III.
Jakiś czas potem niejaki Ernest Bryll napisał tekst, którego fragment jest
poniżej. Tekst nie dotyczył draki pod Chocimiem, ale tam także byli goście ze
skrzydłami.

Jadą husarze od pracy z połamanymi skrzydłami,
Które jak garb ogromny skrywają pod płaszczami

A te skrzydła połamane: deszczem, ogniem wysmagane.
A te skrzydła jeszcze grają, jeszcze polskie pieśni znają.
A te skrzydła jak sztandary niepodległej, starej Wiary.
Jeszcze mają blask, jeszcze mają blask.

A te skrzydła okrwawione, w tylu bitwach poranione
Choć zmalały, spopielały: jeszcze siły nie straciły.
Jeszcze są jak dawniej były.
Jeszcze skrzydła dawnej chwały mogą unieść nas.

Minął sobie rok

[kobylybbb]

Rok niezbyt ciekawy, ale niosący także zarodek nadziei. Bo zaczęto demaskować
szubrawców. Zaczęło się od szczebli wysokich. Ale chyba dlatego na prowincji
także strach przed nazwaniem nikczemności po imieniu zaczął ustępować. Tym
niemniej zbrodnicze szajki bronią się ze wszystkich sił. Przykre jest to, że
niektórzy im wierzą.
Ale już jutro zacznie się nowy rok. Poeta pisał:

Na nowy rok

Słyszycie? Północ już bije,
Rok stary w mgły się rozwiewa,
Jak sen przepada...
Krzyczmy: Rok Nowy niech żyje!
I rwijmy z przyszłości drzewa
Owoc, co wiecznie dojrzewa,
A nie opada.

Rok stary jak ziarnko piasku
Stoczył się w czasu przestrzenie;
Czyż go żałować?
Niech ginie! bez łzy, oklasku,
Jak ten gladiator w arenie,
Co upadł niepostrzeżenie
Czas go pochować.

Bywały lata, ach! krwawsze,
Z rozpaczy jękiem lecące
W przeszłości mrok.
A echo powraca zawsze,
Przynosząc skargi palące...
Precz z smutkiem! Życzeń tysiące
Na Nowy Rok!
Spod gruzów rozbitych złudzeń
Wynieśmy arkę rodzinną
Na stały ląd!
Duchowych żądni przebudzeń,
Potęgą stańmy się czynną
Bacząc, by w stronę nas inną
Nie uniósł prąd.

Rozumu, niezgiętej woli,
Prawdziwej duchowej siły
I serc czystości!
A Bóg nam stanąć pozwoli,
I z naszej skromnej mogiły
Dzieci się będą uczyły,
Jak żyć w przyszłości.

W olbrzymim pokoleń trudzie
Bądźmy ogniwem łańcucha,
Co się poświęca,
Nie marzmy o łatwym cudzie!
Najwyższy heroizm ducha
Jest walką, co nie wybucha,
Pracą bez wieńca.

Uderzmy w kielichy z winem
I bratnie podajmy dłonie,
Wszakże już czas!
Choć różni twarzą lub czynem,
Niech nas duch jeden owionie,
Niech zadrży miłością w łonie
I złączy nas!

Bo miłość ta, która płynie
Z poznania ziemskiego mętu,
Jest światłem dusz!
Choć Bogu wznosi świątynie,
Potrafi zstąpić bez wstrętu
I wyrwać słabych z odmętu
W pośrodku burz.

Niech żyją pierwsi w narodzie,
Jeżeli zawsze są pierwsi
I w Poświęceniu!
Gdy z czasu potrzebą w zgodzie,

W szlachetnym czynie najszczersi, Swą dumę umieszczą w piersi,
A nie w imieniu!

I ci, co żadnej spuścizny
Na grobie matki nie wzięli
Prócz łez - niech żyją!
Jeżeli miłość ojczyzny
Jako synowie pojęli
I na wyłomie stanęli,
Gdzie gromy biją.

Spełnijmy puchary do dna
I życzmy sobie nawzajem
Szczęśliwych lat!
Niech myśl powstanie swobodna
I światło błyśnie nad krajem!
Bogu w opiekę oddajem
Przyszłości kwiat.

Tych naszych braci, co cierpią,
Miłością naszą podnieśmy
Męczeński ród.
Niech od nas pociechę czerpią,
Nadzieję w ich sercach wskrześmy,
Wołając: jeszcze jesteśmy
Niech żyje lud!

[Gość: student]

Kazdy dobry czas sie kiedys koñczy.

Może ktoś mi ubliży inteligentnie

[Gość: babetka]

Jako, że nie ma kobylybbb, a to jest wątek, w którym jest trochę poezji, to
postanowiłam się tu dopisać.
Od jakiegoś czasu uczestniczę w tym forum. Od jakiegoś też czasu kilka osób
stara się mi dopiec, obrazić i nie wiem co tam jeszcze. Gdyby to robili jeszcze
w sposób dowcipny i inteligentny, to sama bym się uśmiechnęła. Niestety,
prezentują poziom taki, jaki prezentują, czyli poziom członka PZPR.
A dawnymi czasy, jeszcze przed PZPR, a nawet przed PPR i KPP, byli ludzie,
którzy potrafili dopiec z fantazją.
I był też sobie pan Daniel Naborowski, który popełnił pono utwór taki:

DO ZŁEJ BABY

Babo bez zębów brzydka, babo nieszczęśliwa,
Babo niewdzięczna, babo cnocie nieżyczliwa,
Babo pełna zdrad, babo pełna niesforności,
Babo zwodnico dawna, babo szczyra złości,
Babo, która przedawasz panienki cnotliwe,
Babo, która namawiasz mężatki wstydliwe,
Babo niemiłosierna, którą jad wydawa,
Babo, na której skóra jak żaba chropawa,
Babo smrodliwa, pełna plugastwa wszelkiego,
Która o nikim słowa nie rzeczesz dobrego,
Przeklęta babo sama, co przeklinasz ludzi,
Babo, którą czart zawsze na cnotliwych budzi,
Pijanico wierutna, zamtuzie wytarty,
Która cycem obwisłym karmisz młode czarty,
Babo sekutna, która swoim czarowaniem
Przechodzisz i Medeą, i Cyrce, mym zdaniem,
Babo, któraś niegodna, że cię ziemia nosi,
Kiedy cię z kwaśną twarzą sam diabeł roznosi,
Babo, któraś się nigdy grzechów nie kajała
Ani tym suczym okiem na nie nie płakała,
Babo, która gdy puścisz wiatr z zadu sprośnego,
Pukasz właśnie jak z działa gnojem nabitego,
Babo wdzięczna jak tygrys abo niedźwiedzica,
Babo takiego jako Tyzyfone lica,
Lubo Megera, lubo której życzy sobie
Szatan, aby się w piekle mógł ogrzać przy tobie,
Wiedmo i sykofanto z swymi pacierzami,
Które jako kot morski markotasz zębami,
Babo, która to czynisz, że nad przyrodzony
Bieg swój strumień potężny bywa w zad wrócony,
Babo, która na ziemię ściągasz miesiąc z nieba,
A jasne słońce czynisz ciemne, jako trzeba,
Gdy jedno zachcesz swymi niezbożnymi słowy,
Babo, której wzrok wilczy urok jest gotowy
Małym dzieciom, że w łonie u matek schnąć muszą,
Babo czartu oddana i z ciałem, i z duszą,
Godna nie tak powroza, by cię obieszono,
Ale raczej, aby cię na popiół spalono,
Babo pełna trucizny wszelakiej i jadu,
Babo, któraś czartowi wyleciała z zadu,
Babo, która swoim tchem powietrze zarażasz,
Babo, która na każdy dzień Boga obrażasz,
Babo bezecna, i tak myślisz sama sobie,
Że się Bóg sprawiedliwy nie pomści na tobie,
Nieszczęsna sekutnico, któraś już tak siła
Panieneczek uczciwych panieństwa zbawiła,
Handlując jak szkapami, nad prawo do tego,
Paniami poczciwymi i domu zacnego,
Nie boisz się piekielnych sędziów za swe złości,
Eaka, Radamanta, Minosa srogości,
Skryj się, sprośny babsztylu, powietrzna zarazo!
Skryj się, wieku naszego nieszlachetna zmazo,
Któraś światu znajoma sprawami brzydkimi,
Przechodząc i Taidę wszeteczeństwy swymi,
Babo, która gorącem ogona chciwego
Przewyższyłaś Laidę Koryntu sławnego,
Babo - niech mi odpuści, kto czyta - tak zdrowa,
Że więcej gnoju puszczasz niż największa krowa,
Babo, która jak kozieł śmierdzisz szczyrym potem
I wszędy parchu pełno za twoim obrotem,
Stary kurpiu i wiechciu, i regestrze stary,
Godnaś, Lucyperowi żeby cię dać w dary,
Boś jest wyobrażeniem a właśnie owego,
Co wieniec ma na wierzchu z szybu smrodliwego,
Popraw się, babo, na tej swojej wdzięcznej twarzy
Albo mi się za jedno tysiąc złych słów zdarzy.

Demony demokracji

[Gość: babetka]

Znów pojawiły się demony. Będzie lustracja. Elity masowo przechodzą na
emerytury i renty.
Kiedyś w miesięczniku politycznym "Opcja na prawo" wyczytałam coś takiego:

NA LUSTRATORA

Wściekły i zawzięty, podły, obrzydliwy,
Zły, podstępny, wredny, ohydny i mściwy,
Zielony z zawiści, strzykający jadem,
Goni co sił w nogach inkwizycji śladem.
Marzy, by nareszcie porozpalać stosy,
Torturować bliźnich, obalać etosy.
Nieustannie myśli
- piątek to, czy świątek -
O pięknej i krwawej rzezi niewiniątek.
I całymi dniami
- czy zmierzcha, czy dnieje -
Pianę toczy z pyska, nienawiścią zieje.
A po nocach pisze
- długo, do świtania -
Listy kandydatów do wymordowania.
Jak temu zaradzić? Nie mamy wyboru!
Na pomoc wzywamy znów ludzi honoru.
By Polska nie sczezła w lustracyjnym szale,
Ciebie dziś prosimy: "Ratuj, Generale!".
Ocal ty nas przed nim
- miły panie bracie -
Osadź go w areszcie, albo w internacie,
Niechaj zgnije w pudle, albo i w gułagu...
Kłaniam się z szacunkiem.
Ślusarz z Pafawagu

Marmurowe trumny

[Gość: babetka]

Napisał poeta:

W podziemiach Wawelu

Czy znasz młody przyjacielu,
Groby królów na Wawelu?
Poznaj skarb ten dawnej cnoty,
Co ozdabiał czas miniony,
Najcenniejsze to klejnoty,
Z całej polskiej twej Korony.
Na kolanach idź mój mały,
Przed te trumny marmurowe,
I u szczątków dawnej chwały,
Ze czcią pochyl twoją głowę.
Tu nadziei żar i wiary,
Niech się w sercu twem rozgości,
Na ołtarzu tym ofiary,
Poświecenia i miłości.
Tu uczucia najgorętsze,
W młodem swojem rozpal łonie,
Bo tu wszystko, co najświętsze,
W tym złożono Panteonie!
Pod tych mrocznych wiązań stropem,
Legł król kmiotków pełen chwały,
Co nie szablą, ale snopem,
Podparł polski tron wspaniały.
Tu Jagiełło, na świątnicach
Starych bogów, krzyże dźwiga;
Obok cudna, z łzą na licach,
W sarkofagu śpi Jadwiga!
Ci co blaski światła siali,
I praw ludu wiernie strzegli:
Męże czynu, hartu stali,
Dwaj Zygmunci tutaj legli.
Tu szczerbiona w krwawym boju,
Batorego szabla świeci;
A tam znowu, po dniach znoju,
Syty zwycięstw, legł Jan trzeci!
Dalej widzisz moja duszko,
Wawrzyn wstęgą przewiązany;
Tutaj spoczął nasz Kościuszko,
Wódz, nad innych ukochany!
Obok niego, dziecię moje,
Książę Józef legł ze sławą,
Co do walki, polskie woje,
Marszałkowską wiódł buławę!
Wszystkoż, wszystko tak posnęło,
Jak te sławy naszej świadki?
Wszystkoż wszystko tak minęło,
Jak na grobach więdną kwiatki?
Precz z rozpaczą! Choć z mogiły,
Roześmieje się kwiat w wiośnie!
Wiec zaczerpmy tutaj siły,
Bo z przeszłości - przyszłość rośnie!

Żal po Preziu Alku znaleziony w internecie

[Gość: babetka]

Nie płacz Alek, bo tu miejsca brak
Na fałszywe łzy
Po sejmowych salach hula wiatr
Dmie w rozpite łby
Patrz czerwoni śliczny prawdy sens
Roztrwonili w grach
W półlitrówkach pustych S.O.S
Wysyłają w świat

Ref.: Żegnam was, już wiem
Nie załatwię wszystkich swoich spraw
Idę sam, właśnie tam
Gdzie czekają mnie
Towariszczów kilku mam, od lat
Dla nich zawsze śpiewam, dla nich gram
Jeszcze raz żegnam was
Tam spotkamy się

Proza życia to przydomek Kat
I z tym można żyć
PZU, osocze, ropy smak
Aby Preziem być
Towarzysze moi z dawnych lat
Obrastacie w tłuszcz
Już was w swoje szpony dopadł szmal
Zdrada płynie z ust

Ref.: Żegnam was...

[Gość: kobyłybbb]

oj babetka, babetka

[Gość: z]

Wprawdzie dzisiaj poniedziałek

[Gość: babetka]

I nie wiem dlaczego przypomniał mi się ten tekścik, bodajże Krzysztofa
Dukszewicza. I chodzi mi to od rana po głowie. Nucę i nucę :)
A może właśnie dlatego, że poniedziałek?

Nie rozmawiajmy już o cenach,
Wieczór gwiazdami się rozpalił,
Z tych żalów nic nam nie przybędzie,
Więc po co się na darmo żalić?

Porozmawiajmy dziś o sobie,
Polsce nic złego się nie stanie,
Porozmawiajmy choć o niczym,
To będzie sposób na przetrwanie.

Jutro ludzie nam się rzucą do gardła,
Na ulicach, na przystankach PKS,
Wraz ze świtem i dzwonkami tramwajów,
Znów wypełznie kolejkowy bies.

Lecz póki co to się zanurzmy
W pościeli krochmalonej może,
I pozostawmy dzień za sobą,
Ten dzień kolejnych upokorzeń.

A kiedy kołdra nas ogrzeje,
I życie męczyć nas przestanie,
Porozmawiamy chwilę szeptem,
To będzie sposób na przetrwanie.

Jutro znowu się będziemy zabijać,
O tę Polskę, o tę miskę itp.
Wraz ze świtem i dzwonkami tramwajów
Gdzieś odpłynie nasz spokojny sen.

Ale do końca nocy jeszcze,
Zostało nam tych godzin pare,
My zabijamy się od rana,
Więc teraz nie patrz na zegarek.

Albo pomilczmy chociaż chwilę,
Wtuleni w ciepłe już posłanie,
Zostawmy te wieczory dla nas,
To będzie sposób na przetrwanie