Zaratustra - Stary Teatr

[Gość: teatroman]

Byliśmy chyba na dwóch różnych premierach! Kryzys Lupy stale się pogłębia.
Gdzie forma z czasów Kalkwerku, Zbrodni i kary, Malte czy Lunatyków?
Niestety równolegle z regresem twórczym rośnie reżyserska pycha. To niepokoi
najbardziej. Bałwochwalcze recenzje z pewnością temu wybitnemu człowiekowi
teatru nie pomagają.

[Gość: walpurgia]

No cóż, nie tylko Lupę dręczy pycha, ale panią recenzentkę gnębi podobna
przypadłość. O tym, że bez względu na okoliczności napisze pean zachwytu,
wiedzieliśmy od dawna. Tylko jak długo można małopolskich czytelników zarzucać
własnymi fobiami? Nawet jeśli są to lupofobie...

[Gość: ja]

Brawo! Jestem tego samego zdania.

[Gość: lupek]

Pani Targoń to nadworny krytyk teatru Krystiana Lupy. Chyba jej ktoś dyktował
tą recenzję albo pisała od bazartowskiego pokazu.

[Gość: torbień]

Problem polega na tym , że nie chodzi tutaj tylko o zachwyty nad teatrem
krystiana lupy. To jestem w stanie zrozumieć, chociaz nie do końca... Tutaj
chodzi o ślepotę na wszystko inne. Pani Targoń w większości swoich recenzji
prezentuję zblazowanie, brak wrażliwości i totalne zamknięcie na wszystko co
nie da się "ugryźć" mętem, chaosem i seksualną transgresją. Ciekawe czy sama
jest świadoma, że przepis na teatr został jej sprytnie zaimputowany.

Jaka Zbrodnia i Kara?

[Gość: ahab]

Cztery posty, jedziecie sobie po biednym Lupie i pani recenzentce, ale tak
troche dziwacznie, bo ja nie rozumiem czemu nikt nie zauważył, że teatroman (?)
się powołuje na "Zbrodnię i Karę" Lupy, której on w życiu swem, jako żywo, nigdy
nie popełnił.
Wiec jak to jest - chodzita na Lupe, czy tylko tak sobie narzekacie na sucho?
Acha, no mogło chodzić teatromanowi o "Braci Karamazow". Ale to ZASADNICZA jest
różnica.

[oryginal]

Ja nie chodzę na Lupę. Chodzę DO TEATRU. Chodzę by przeżywać to co dzieje się
na scenie.
Przeczytałam recenzję w Wyborczej i pełna nadziei poszłam do teatru. I co?
Pustka. Zero emocji, chaos na scenie. Sztuka się absolutnie nie trzyma kupy, ni
to próba pokazania filozofii Nietschego, ni to próba jej krytyki czy choćby
jest życiowego "zastosowania". To spektakl o niczym. Gadanina o niczym. Po
każdej przerwie wracałam jakby na inne przedstawienie. I żadne z nich nie było
dobre.
Wyszłam z teatru i tak sobie pomyślałam, że jest to właściwie przedstawienie
tylko dla tych, którzy... chodzą na Lupę. A nie do teatru.