Paweł Szot

[Gość: monika]

Pa, Pawełku. Będzie nam Ciebie brakowało w Krakowie.

[Gość: mara]

jestescie cudowni i to bardzo piekne slowa

[Gość: Babcia Basia]

Byłeśjednym z wielu przyjaciół Ani.Wiele was łaczyło, wspólne rozmowy, spotkania
podróże. Teraz juz na zawsze bedziecie razem spacerować po niebieskich
okolicachi rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać......Pozostaniecie w naszej pamięci.
Kasia Agata Dorota Maciek Michal Piotr i pani Basia

[Gość: Ala-Olsztyn]

Pięknie napisane. Nie wiem kim był Paweł, ale napewno był wspaniałym
człowiekiem.

[Gość: *****]

Paweł był człowiekiem o wielkim, pięknym sercu. Zawsze uśmiechniętym,
serdecznym. Kto Go znał doskonale zrozumie dlaczego tak strasznie Ciebie brak.

[animula]

Rytualem byly nasze spotkania w Swieta Bozego Narodzenia i Wielkanoc...Pawel i
Ania...Od lat razem choc nigdy nie byli para...Dopiero smierc musiala ich
polaczyc na zawsze...Ania pewnie powiedzialaby: "Tak mialo byc...
Wstrzasnieci ICH smiercia laczymy sie w smutku ze wszystkimi bliskim.
Ania,Artur i Adek

[Gość: mona]

Paweł Szot był wyjatkowym człowiekiem w dzisiejszych czasach i nie jest to
żaden truizm, czy kokieteria piszącego te słowa.
Dziękuje Jego rodzicom ,że nam go dali , wychowli w taki sposób o jaki dziś
trudno.
Sz.Państwo - Paweł pozostanie w naszych sercach, myslach na zawsze.

[Gość: ella]

a co stalo sie Ani?

[Gość: animula]

Ania zginela razem z Pawlem.Dzisiaj byl Jej pogrzeb...Byla niezwykle
uczynna,dobra dziewczyna...kochana...przyjaciolka na dobre i zle...zawsze mozna
bylo na Nia liczyc...Usmiechnieta,radosna,pelna zycia...To Ona wymyslala nowe
trasy wycieczek...zabierala nas ze soba w gory, na narty...do
Ojcowa.....wspierala ...lubila rozmawiac godzinami...przez telefon...to byla
taka Jej ucieczka przed smutkiem i samotnoscia...Kochalismy Ja wszyscy....To
Ona zorganizowala w tym roku Sylwestra zapraszajac wszystkich swoich
najblizszych...Miala nadzieje...ze Nowy rok okaze sie lepszy...ze spelnia sie
Jej marzenia...nie moge wiecej pisac....bardzo mi bedzie Jej brakowalo...

[Gość: de]

bardzo wspolczuje Wam. a jaki to byl wypadek?

[basia.basia]

Gość portalu: de napisał(a):

> bardzo wspolczuje Wam. a jaki to byl wypadek?

miasta.gazeta.pl/krakow/1,53181,3534933.html

żegnaj Pawełku

[Gość: ES-Ś]

Cokolwiek by nie napisać, nie odda to wielkości smutku, jaki przyszedł wraz z
odejściem Pawła. Paweł był wyjątkowy i każdy kto miał szczęście Go poznać
przyzna mi rację. Nie wiem czy się przyjaźniliśmy ... chyba tak :-) i jestem
wdzięczna losowi, że choć kawałek drogi mogłam przemierzyć wiedząc, że znam
Kogoś tak dobrego i tak niesamowitego. Nie będę tutaj pisać o tym, jakim był
profesjonalistą, bo po prostu był. Wolę napisać o tym, jakiego człowieka mi
teraz jest brak. Paweł miał rewelacyjne poczucie humoru, fantastyczny dystans
do wielu rzeczy, był przyjacielski, bardzo życzliwy, czasem dobrotliwy.
Strasznie Go brak ... bo był osobą, która miała być zawsze. Nawet nie próbuję
wyobrazić sobie, jak pusto jest teraz Jego najbliższym. Zawsze z ogromnym
ciepłem mówił o Rodzinie - Rodzicach, Siostrze, od kilku lat o siostrzeńcu, a
ostatnio o malutkiej siostrzenicy... i było to bardzo ujmujące. Dzieci siostry
zawsze wywoływały na Jego twarzy promienny uśmiech. I takiego uśmiechniętego
Pawła zapamiętam. Paweł zawsze o wszystkim pamiętał - urodzinach, imieninach, w
święta zawsze dzwonił do nas pierwszy, jako jeden z pierwszych gratulował
narodzin córki... Ostatni raz widzieliśmy się z Pawłem chwilę po jego
urodzinach, czyli tak naprawdę chwilę przed jego wyjazdem na wakacje. ... jaki
los jest przewrotny, jak nigdy nie wiadomo, kiedy pożegnanie jest z tych na
zawsze ... ciężko jest się oswoić ze stratą. ... pozostaje tylko nadzieja, że
po drugiej stronie, Ktoś serdecznie i cierpliwie będzie na nas czekał i kiedyś
będzie naszym przewodnikiem. Choć jeszcze nie teraz. Żegnaj Pawełku.

:-)

[Gość: E.S-Ś]

Jutro Twoje urodziny Pawełku. Uśmiecham się i wierzę, że Ty także uśmiechasz
się do mnie. Za chwilę rok , jak się widzieliśmy po raz ostatni, za miesiąc
rok, jak Ciebie nie ma...

Paweł Szot

[Gość: Echo]

Pawel,nie mozna powstrzymac lez,a przeciez nie tylko ja, tylu ludzi placze po
Tobie. Ciagle wracasz w myslach, obrazy, sytuacje. Ilez to drog razem
przedeptanych, Krakow zmierzony wzdluz i wszerz. Co Ci zawdzieczam ? Ze mam
piekne wspomnienia i jeszcze jedna wartosc trudna do opisania- ta przyjemnosc i
radosc, ktora plynie z kontaktu, przyjazni z czlowiekiem o Twojej kulturze,
wiedzy i wrazliwosci.Tego nie da sie przeliczyc na zadne pieniadze. Mialam
szczescie, ze Cie znalam. Modle sie za Ciebie i za wszystkich, ktorzy Cie
kochali, zreszta Ty o tym wiesz.Wierze, ze kiedys spotakmy sie tam na gorze, w
teatrze Pana Boga. Echo.

[Gość: Żuk Opalski]

Paweł był jednym z najbardziej promiennych ludzi, jacy chodzili po tej
strasznej ziemi. Teraz pustka - nie do wypełnienia