Jak się zachować?

[Gość: Aneta]

Temat może nie związany ze ślubem i weselem ale może coś mi poradzicie. Od 3
miesięcy jestem mężatką ale rodzina męża nie za bardzo mnie akceptuje,
toleruje i ciągle mną pomiata. Tuż przed naszym weselem było wesele brata
mojego męża. Wyobraźcie sobie, że nie przyjechali, nie zaprosili nas. Przed
samym weselem zadzwonił do mojego męża brat z pytaniem o której przyjedziemy.
Tak więc nie mając zaproszenia ani na papierze ani ustnego domyśliliśmy się,
że mamy jechać i pojechaliśmy. W najbliższą niedzielę mamy u brata mojego
męża chrzciny. Jak się urodziło dziecki, to pojechaliśmy z prezentem w
odwietki i było ok. @ tygodnie temu do męża zadzwonił brat z pytaniem czy
będzie chrzestnym i na tym się skończyło. Nikt nie przyjechał, nie zadzwonił
ani nie przysłał nam żadnego zaproszenia. Dzisiaj pdezwali się na gg i kazali
mi poinformować męża co ma do niedzieli w związku z chrztem pozałatwiać.
Napisałam im, że trochę poźno o tym powiadamiają i będzie problem, że nie
wiem jak mąż to załatwi, bo do późna pracuje. A mój szwagier odpisał mi
chamsko, że to nie mój problem. Chlera jasna, to ja kupowałam wszystko, co ma
mieć chrzestny, bo mąż nie miał kiedy się tym zająć a on z takim tekstem. W
dodatku uświadomiłam sobie, że o mnie nikt nie wspomina. Tak więc nie wiem,
czy mam jechać na te chrzciny. Nie mam zaproszenia, nikt nic nie wspomniał o
NAS, jedynie o mężu jako chrzestnym. Co mam robić. Mam na chama jechać tak
jak pojechałam na ich wesele? Co Wy byście zrobili? Doradźcie coś. Proszę.

[Gość: ankh]

Ja bym nie pojechała i mój mąz w takiej sytuacji też by nie pojechał.

[annb]

Trudno doradzać nie znając rodziny.pozostaje mi zaapelować do twojego męża aby
wychował swoją rodzinę
A skoro to nie twój problem to i nie twój obowiązek-
czyli- Nie angażuj się, nie jedż, nie odwiedzaj,

a co mąż na takie zachowanie?

[Gość: werty]

[Gość: aaniaa]

mysle ze powinnas porozmawiac z mezem, co on na to. a na impreze nie jedz, oni
ciebie tam najwidoczniej nie chca, ale jeszcze spytaj meza.zycze wytrwalosci

[Gość: Aneta]

Wczoraj rozmawiałam z mężem na ten temat. Powiedziałam mu, że on skoro został
na chrzestnego poproszony to wie, że ma się tam stwić ale ja czuję się nie
zaproszona i wprost nie oczekiwana na tej imprezie. Wytłumaczyłam mu na
spokojnie, że nie chcę jego tym skrzywdzić i nie chcę, żeby ta sprawa
spowodowała jakies kłótnie między nami, bo to dotyczy bezpośrednio jego rodziny
i ich zachowania a nie jadąc nie robię jemu na złość. Tak więc ustaliliśmy, że
on powinien nawet ze względu na to dziecki, które nie jest winne, jechać a ja
nie pojadę.

[Gość: Aneta]

A czy uważacie, że powinnam mężowi powiedzieć, żeby pojechał tylko do kościoła
na chrzest i wrócił do domu. Żeby nie poszedł na jakieś tam przyjęcie? Jeśli
tam pójdzie, to będzie wyglądało tak jakby akceptował i tolerował ich
zachowanie w stosunku do mnie. Jeśli się postawi i pójdzie tylko do kościoła to
odczują, że on też czuje się urażony tym jak ja zostałam potraktowana. Co Wy na
to?

[Gość: aaniaa]

a moze powiedz mu, zeby on porozmawial z rodzinka swoja na ten temat, bo to na
prawde nie ma sensu, lepiej taka sprawe zalatwic wczesniej niz ciagnac ja przez
kilka lat.moze to wlasnie on powinien sie postawic, bo to jego rodzina i to o n
powinien im wytlumaczyc, ze jestes jego zona i ze albo toleruja was razem albo
nie spotykaja was wogole.

[Gość: Kasia]

Współczuję! 3 miesiące po ślubie i takie cyrki!? Ja bym poszła na te chrzciny!
Na złość! Jak Ci się w ogóle układa z mężem? Ja też jestem 3 mies. po ślubie i
jest pięknie! ozdrawiam i życzę szczęścia!

[Gość: Aneta]

Z mężem jest w porządku, bo nie jest taki jak cała reszta jego rodziny. A
wymyśliłam coś jeszcze. Może oboje powinniśmy jechać ale tylko do kościoła?
Przecież mi bez zaproszenia do kościoła wypada pojechać, no nie? A po chrzcie
pa pa i do domku, a oni niech sobie balują tam sami. Tylko nie wiem co mój mąż
na to, bo wie, że rodzinka cała się wścieknie za takie nasze zachowanie. A mój
mąż jest taki, że ze wszystkimi chce dobrze żyć. To bardzo ugodowy człowiek.

[Gość: olka]

Ugodowym ludziom włażą na głowę,kup mu książkę o asertywności.Twój mąż musi
bronić Ciebie,nie pozwalać rodzinie na znieważanie Cię.Musicie się bronić.

aneto z chwilą slubu coś się zmieniło

[annb]

twój mąż nie jest już tylko synem al e jest przede wszystkim mężem.
pamietasz słowa-opuści matkę swoją i ojca i zamieszka z żoną swoją?

Twój mąż chce i jest ugodowy -to dobra cecha na przyszłość-ale nie może udawać
ze pada deszcz kiedy ktoś pluje na głowę jego zonie.
ciężka sprawa z taką rodziną...widać że próbują czy nadal mają nad nim władzę a
sposób wybrali sobie ...oględnie mowiąć co najmniej prymitywny.
lojalność względem rodziny nie polega na stawaniu z nimi w jednym szeregu i
rzucaniu w zonę kamieniem.
nie ta droga

jeśli jesteś katoliczką i sakrament chrztu tego dziecka jest dla ciebei wazny
to idzcie razem do koscioła-mąż bedzie podawał dziecko do chrztu i
przyjmował zobowiązania wynikające z tego.
ale na obiad już iść nei musicie, bo jak..on na rosołek a ty na kanapke w tym
czasie do maca?
po kosciele zaproś męża gdzieś na obiad abyscie nei musieli gotowac i żeby
ten dzień też zyskal coś ze święta
i tyle
powodzenia

ps. nadal w głowie mi się nie mieści że to chrzestny płaci za chrzest....(bo o
tym pisałaś w innym watku)




> Z mężem jest w porządku, bo nie jest taki jak cała reszta jego rodziny. A
> wymyśliłam coś jeszcze. Może oboje powinniśmy jechać ale tylko do kościoła?
> Przecież mi bez zaproszenia do kościoła wypada pojechać, no nie? A po chrzcie
> pa pa i do domku, a oni niech sobie balują tam sami. Tylko nie wiem co mój
mąż
> na to, bo wie, że rodzinka cała się wścieknie za takie nasze zachowanie. A
mój
> mąż jest taki, że ze wszystkimi chce dobrze żyć. To bardzo ugodowy człowiek.

[Gość: Aneta]

No ja też narazie najlepiej jestem nastawiona do tego, żeby razem jechać do
kościoła a potem razem wrócić do domu. Nie wiem już jak mam się zachować, co
robić. Ale w rodzinkę się wpakowałam.
A co do opłaty za chrzest, to niestety u nas jest taki zwyczaj, że chrzestny
opłaca chrzest.

[annb]

jak masz ochotę pomailować zapraszam do "się" na skrzynkę
a jak się zachować
odpowiem tak
wejśc do koscioła, zając miejsce, wstawać kiedy trzeba klekać kiedy trzeba a na
końcu przyjąc błogosławieństwo i wyjść ......i wrocić do domu względnie
restauracji
i nie wdawać się w żadne przepychanki słowne z rodziną

[Gość: ola]

Bardzo Ci wspolczuje tego co przechodzisz - to rowniez dla Twojego meza musi
byc nielatwe. Ja na Waszym miejscu poszlabym do kosciola i wrocila do domu
(obydwoje) - w koncu chyba jasno postawione zaproszenie na impreze nie padlo?
Poza tym w ogole nie miesci mi sie w glowie proszenie o bycie chrzestnym kogos
przez telefon a potem ustalanie szczegolow przez GG. No chyba ze mieszkacie
daleko od siebie - jesli tak faktycznie jest to w waszym przypadku "im dalej
tym lepiej".
Pozdrawiam i zycze wytrwalosci

[Gość: Aneta]

Wiesz Olu, nie mieszkamy wcale tak daleko od siebie. Po prostu brat mojego męża
ma taki już jest i ma taki stosunek do mnie. On się nie martwi tym co wypada a
co nie. Zapraszać? A po co? To nie wiedzą, że mają przyjść? - A ja właśnie nie
wiem i nie pójdę. Ten człowiek nie wiedzi nic złego w tym, że poprosił na
chrzestnego przez telefon, chociaż niewiele wcześniej był u nas i jakoś nie
mógł wtedy poprosić. Tak samo jak byliśmy w odwietkach to też przecież mógł coś
kulturalnie wspomnieć ale niestety tyego nie zrobił. Ale jak widać jego żona
chyba wcale nie jest tlepsza, bo też nie dba o te rzeczy.
Oboje z mężem jesteśmy na nich wściekli ale ustaliliśmy, że dziecko nie jest
niczemu winne. Ja nie pojadę wcale a mąż ze względu na dziecko pojedzie do
kościoła i potem na krótko na obiad. Spełni swój obowiązek względem tego
maluszka i wraca do domu. A bratu przy rodzicach ma zamiar zakomunikować
dlaczego mnie nie ma i wygarnąć mu wszystko. Ale oboje stwierdziliśmy, że moi
teściowie stwierdzą, że Wojtek źle się nie zachował ale ja uniosłam się
honorem, więc to ja jestem tą złą. Wiemy to i jesteśmy świadomi, że niebawem
wpadną tu do nas i zrobią awanturę na całego. Mąż to chciał, żebym jechała z
nim na techrzciny i potem na obiad i że on przy mnie wygarnie tam wszystko, bo
jednak chce, żeby tam z nim była. Ja jednak nie wyobrażam sobie jechać teraz do
nich i tyle. Ale piekło się z tego zrobi, już to widzę. Szkoda mi tylko mojego
męża i tej malutkiej, którą będą chrzcić.

[Gość: grzesio]

myślę ,że wygarnięcie,to nie jest dobry sposób.A juz napewno na tym obiadku.Mąż
musi ze swoją rodzinką porozmawiać i postawić sprawę jasno.Jeśli nie ,to będzie
coraz gorzej.Ja miałem podobne problemy z teściową.Żona nawet jak widziała ,że
źle robi bała sie cokolwiek powiedzieć " bo to jej matka i się obrazi"Ja
dla "dobra sprawy"znosiłem jej fochy(teściowej).Ale nie ma siły, to wcześniej
czy później musi pęknąć.Teraz z teściową wogóle nie rozmawiam(i dobrze mi
ztym),i się nie odwiedzamy.Gdyby żona kiedyś porozmawiała z nią,może było by
lepiej.Więc niech mąż pogada z nimi ,jak ma być źle to i tak będzie,ważne by
trzymał Twoją stronę.Jak nic nie wskóra to chociaż będziesz wiedziała na czym
stoisz.Oczywiście na obiadek nie musisz iść.A do kościoła i owszem,jak przydą
teście z awanturą to powiedz ,że kazanie było w kościele.A tak na poważnie to
to ogromna rola męża w takiej sytuacji.Gdy moja mama się wtrącała,i chociaz
miała racje,dostawała bure odemnie(śmiała sie wtedy sama z siebie) i może
dlatego układ moja mama i moja żona był konspektowy.Trzymam kciuki za Twojego
męża.Tylko niech pamięta,kto głośno mówi tego się słyszy,kto mądrze mówi tego
się słucha...

[Gość: Aneta]

Wiesz Grzesiu, u nas takie rozmowy już nie raz były. Przyjeżdżali teściowie na
rozmowę, która kończyła się płaczem i wrzaskiem. Oni nie potrafią rozmawiać, bo
od razu przyjeżdżają z bojowym nastawieniem. Tak więc mojego męża podejrzewam,
że wszyscy tam napadną z wrzaskiem, przegadają i nie dadzą mu dojść do słowa.
Teściowa twierdzi i ciągle powtarza, że chce żeby były dobre stosunki w
rodzinie, więc ja powinnam starać się i wkupytać się w ich łaski, bo to ja
przyszłam do rodziny. To tak ma być? Ja mam się starać, płaszczyć przed nimi i
spokojnie znosić ich kopniaki? Na tym to polega? Dla mnie coś tu jest nie tak.
Znosiłam wystarczająco długo ich chamskie traktowanie, poniżanie mnie itd.
Dosyć tego, mam swój honor i szacunek do samej siebie. Nie jestem jakimś
wyrzutkiem a oni w niczym sie są lepsi ode mnie. Znam swoją wartość. Będę ich
szanowała jak oni zaczną mnie szanować. I mam zamiar od tej pory traktować ich
tak jak oni mnie. Dosyć pobłażania.

pomylenie pojęć

[annb]

więc
nikt nikomu do rodziny nie wszedł
wy załozyliscie swoją
(takie postawienie sprawy bardzo pomaga)
dwa-jesli ktoś w moim domu wrzeszczałby na mnie-pokazałabym drzwi
proste
proste
a na takie traktowanie najlepiej działa metoda zdartej płyty-nie zyczymy
sobie, nie potrzebujemy...i cały czas...my.....

[Gość: Aneta]

Drzwi im pokazać nie mogę i wyprosić, bo mieszkanie w którym mieszkamy kupili
teściowie. Fakt, że jest prawnie wszystko na mojego męża i nawet nie ma
wspomniane w żadnych papierach, że to ojciec je jemu kupił ale fakt jest
faktem. W dodatku ciągle słyszymy wypominki, że to nie nasze mieszkanie, że oni
je kupili więc jest ich. Niestety nie stać nas na własne mieszkanko więc musimy
to znosić. mam nadzieję, że wkrótce czegopś się dorobimy i kupimy nasze własne.
Wspomnę, że już raz mieliśmy się stąd wyprowadzać ale oczywiście teściowie
podnieśli lament, że przecież to dla nas kupili, że to nasze itd. Potem jednak
usłyszeliśmy, że to wcale nie jest nasze. To są fałszywi ludzie, już nie raz o
tym się przekonałam, oboje się przekonaliśmy.

[annb]

na kogo jest akt notarialny?

[Gość: Aneta]

Akt notarialny jest na mojego męża, więc prawnie ojciec nie ma żadnych praw do
tego mieszkania. Ale my z mężem nie czujemy się jakbyśmy byli u siebie. W
dodatkuwiem, że gdyby ojciec mu powiedział, że ma oddać to mieszkanie, to by mu
oddał, bo nie kupił jego za swoje pieniądze. Nie poczuwa się, że to jego
własność, a ojciec jak najbardziej uważa, że to jego.

[Gość: grzesio]

Tego sie obawiałem.Hm... Ja bym postaral się o jakiś kredycik i pomyślał o
zmianie mieszkania.(nie znam waszej sytuacji materialnej).Ciężka sprawa.Może
coś wynająć?Jest ryzyko,bo przy kłopotach,to by dopiero z Tobą pojechali.no nic
mądrego chyba nie wymyśle,trzymam za Was kciuki,nie daj sie...

[annb]

tak jak grzesio radzę, poszukać czegoś innego, wziac kredyt, to sprzedac i
pieniadze w nowe wlozyc
wtedy się rozejdze po kosciach
albo zagrozić mamusi ze się po miescie rozniesie ze wlasnego syna z mieszkania
wyrzuca....