spowiedz -pytanie

[karusia28]

witam.we wrzesniu mam slub koscielny,jak wiadomo trzeba odbyc spowiedz dwa
razy.my z moim "A" jestesmy juz po slubie cywilnym.w zwiazku z tym mam
pytanie czy mamy isc do spowiedzi dwa razy czy tylko raz?pytam poniewaz
slyszalam ze osoby ktore sa po slubie cywilnym badz mieszkaja razem moga
odbyc jedna spowiedz(mi natomiast ksiadz nic nie powiedzial o jednej
spowiedzi mimo tego ze wiedzial iz jestesmy po slubie cywilnym).kolejna
sprawa to-temat wspolzycia przed slubemtroche mnie krepuje mowienie o tym
ksiedzu na spowiedzi...no ale gdybym o tym nie wspomniala to tak naprawde
spowiedz bylaby nie wazna.jak wy poradzilyscie sobie z tym tematem?czy byly
jakies nietypowe sytuacje przy konfesjonale?nie prosze was o pisanie calego
przebiegu i opowiadanie jak bylo na spowiedzi ale moze ktoras z was podpowie
mi czy moge byc zaskoczona czym kolwiek podczas tej przedslubnej
spowiedzi.pozdrawiam.

[lee_a]

wszystko zalezey od księdza spowiednika na jakiego trafisz. A co do ilości
spowiedzi - decyzja księdza, u którego podpisujecie protokół. Jeżeli dał kartkę
na dwie spowiedzi, znaczy oczekuje dwóch... A ja opiszę ci moje doświadczenie
ze spowiedzi w kościele akademickim u Dominikanów w Poznaniu...
Otóż nasz proboszcz dał
nam kartkę do spowiedzi. Powiedział, że możemy iść do jednej, z tytułu
wspólnego mieszkania a jezeli chcemy to mozemy oczywiscie isc do dwoch i
zyc "jak brat z siostra". Zdecydowalismy sie tylko na jedna spowiedz, wiec
skreslilam to co bylo trzeba i udalismy sie do dominikanow. No i to byl nasz
blad. Nigdy w zyciu nie czulam sie gorzej potraktowana przez spowiednika.
Wiecie, gdyby to byla nasza pierwsza spowiedz przedslubna a nie ta przed
samym slubem, to ja bym ten slub odwolala i poszla do USC. Ksiadz, oj
przepraszam, ojciec, nakrzyczal ze polamalismy wszystkie zasady, ze w czasach
pierwszych chrzescijan by nas wyrzucili z Kosciola, ze nie powinnismy dostac
rozgrzeszenia, ale poniewaz mamy czelnosc brac teraz slub to on wyjatkowo sie
zgadza....... Niewazne bylo, ze sie kochamy, szanujemy, chodzimy do kosciola,
przyjmujemy kolęde. Zawsze bylam osoba wierzaca, brakowalo mi mozliwosci
przystepowania do komunii, cieszylam sie, ze teraz pojde do spowiedzi i
wyprostujemy to wszystko. A on mnie potraktowal jak smiecia... Zaluje, ze
poszlam do kosciola akademickiego, a nie do zwyklej parafii, w ktorej ksieza
wiedza jakie jest zycie. Zaluje, ze nie poprosilam naszego proboszcza, zeby
nas wyspowiadal przed slubem, pojechalismy tam, gdzie byla akurat spowiedz i
tak trafilismy. Ja prawie sie rozplakalam. Ten slub koscielny byl dla mnie
wazny i myslalam, ze spowiednik to zrozumie. A on gdyby mial kamien to pewnie
by rzucil.

[katia.seitz]

Ja będę niedługo w podobnej sytuacji. i też się boję.

Dziwi mnie swoją drogą jedna rzecz: w przeszłości robiłam rzeczy, które moim
zdaniem, w moim odczuciu, sumieniu, były o wiele gorsze, bardziej niszczące. Ale
jakoś na spowiedzi nikt nigdy mnie źle nie potraktował. Cóż, nie były to rzeczy
z dziedziny seksu...

Takie pocieszenie dla osób, które widziały film "Wielka cisza" o mnichach z
klasztoru w Alpach (niesamowity i piękny). Reżyser opowiadał o swoich
doświadczeniach z realizacji filmu, z kontaktów z mnichami, i wyraził taką myśl:
im dłużej obcuje z osobami głęboko wierzącymi, tym bardziej się przekonuje, że
ich wiara, relacja z Bogiem jest relacją bardzo indywidualną. A "religie
instytucjonalne" pozostają tylko punktem odniesienia. Nie zaś ramą, w której
masz się realizować i poza którą nie możesz wyjść.

[mapi9]

my nie jesteśmy po cywilnym ale mieszkamy razem i mamy syna.Jedną spowiedź
mamy,ksiądz nam to od razu oznajmił