Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: gotard]

Frakcja awandardystów dołącza swe dwa nagie noże i zanurza je w kurach.
Powodzenia w skubaniu konserwy!

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: widz]

Pachnie starym jak świat skandalem. Czy to prawda, że Grzegorz Sowa pokazuje
swoją goliznę i oblewa się atramentową krwią, wcześniej mantrując szkaradne
przekleństwo? Olsztyńscy milusińscy w garsonkach i pod krawatem mogą poczuć
się zażenowani. Brawo za odwagę nie tylko artystyczną, choć konserwatywny
walec już pewnie zapuścił silnik i nabiera rozpędu.

[Gość: ibn]

a mi to pachnie klakierem - sami sobie piszecie komentarze, panowie
z teatru, czy komuś za to płacicie ?

[Gość: babariba]

To taka nowa forma reklamy. W dodatku bezpłatnej ;)

[Gość: it]

żeby tylko plafon nie spadł z oburzenia!

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: plafon]

Sam jestem pracownikiem Teatru Jaracza i nie widzę nic zdrożnego w tym, że
pojedynczy pracownicy wyrażają swoje opinie na forum - mniej lub bardziej
szczęśliwie. Nie są one oficjalnym stanowiskiem Jaracza, ani nachalnym
autolansem. A "Noże w kurach" budzą kontrowersje. Kto uczestniczył w próbach
generalnych, ten wie, że jest to bardzo ryzykowny, choć niezwykle potrzebny
spektakl. Mam nadzieję, że czujni internauci nie przegapią spektaklu, obejrzą
go, po czym równie merytorycznie wyrażą swoje zdanie. Ich głos będzie bardzo
potrzebny.

[Gość: ibn]

zdrożne jest sugerowanie niezależnej opinii w sytuacji, gdy pisze ją
ktoś bezpośrednio zainteresowany w sprawę; poza tym dyskusyje
pozostaje, czy golizna na scenie jest jeszcze awangardą, czy już
tylko naśladownictwem wynikającym z braku wyobraźni

[Gość: loco]

Coś dużo w tym teatrze spektakli "potrzebnych", natomiast od lat żadnego, który
by się jakoś zaznaczył w skali krajowej. Poza tym: "Noże w kurach" znane są już
na polskich scenach od wielu lat, więc co to za sensacja?

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: plafon]

A jakie szanowny internauta w ogóle widział spektakle olsztyńskiego Jaracza?
Przedstawienia, które zaznaczyły się w skali krajowej w ostatnich trzech latach:
1. "Jackie"
2. "Żydówek nie obsługujemy"
3. "W.B."
4. "Wesele u drobnomieszczan"
Aby to dostrzec, trzeba jednak obserwować życie teatralne, z szerszej
perspektywy niż TV lub kolorowa prasa. Jeśli będzie to konieczne podam
bibliografię recenzji, udział w krajowych i międzynarodowych festiwalach,
opinie z prasy branżowej.
Golizna - zgoda, sprawa wręcz klasycznie problematyczna. Nie umniejsza to
jednak całości "Noży".

[Gość: ibn]

z tych czterech widziałem jedno przedstawienie, zresztą nie
nadzwyczajne; a pan, panie Plafon, jak często nawiedzał Teatr
Jaracza zanim poszedł pan tam pracować i zaczęli panu za to płacić ?

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: katarzyna]

Byłam na premierze. To znakomite przedstawienie, choć trudne dla
tego, kto nie zna sztuki.Naprawdę duży szacunek dla reżesera i
scenografa.No i oczywiście aktorów.A golizna jak najbardziej
uzasadniona.Czekam na fachowe recenzje teatrologów. Tylko, kto ich
zaprosi?

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Widz 2]

Gratulacje za środki wyrazu artystycznego. Dla mnie teatr jest
syntezą sztuk. I to wszystko znalazłam w tej sztuce.Tylko dlaczego
po premierze nie było spotkania z autorami tego pięknego widowiska?
W zamian poczęstowano lampką wina i wysłuchaliśmy mowy jak z "Misia"
na temat obrazków, które ktoś nie mający pojęcia o malarstwie
powiesił na ścianach holu teatralnego.

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Maska]

No i mamy XXI wiek w tetrze Jaracza. Znakomite przedstwienie.Warte
polecenia szerszej niż Scena Kameralna -publiczności. Sytuacje
intymne pokazane z dużą wrażliwością.Środki wyrazu-
perfekcyjne.Poruszają wszystkie zmysły. Brawo.

[Gość: och]

garsonki i krawaty są stanowczo mniej obrzydliwe niż nachalna
reklama, a frakcja awangardystów okazuje się frakcją pochlebców
gotowych za kasę lizać tyłki przełozonym

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Plafon]

Moje pytanie o znajomość olsztyńskich spektakli skierowane było do loco. Ale
odpowiadam panu ibn: starałem się systematycznie odwiedzać teatr, choć -
oczywiście - nie było w tym szczególnej gorliwości. W pamięci utkwiły mi dwa
spektakle: "Pornografia" i "Msza za miasto Arras".
Nie wydaje mi się, aby aluzyjnie rzucona perspektywa "płacenia" uzasadniała
zaangażowanie w teatr. Z kilku powodów:
1. Nie dla każdego kasa jest motywacją. Zwłaszcza, że to śmieszna kasa,
frajerska nawet bym powiedział.
2. Zaangażowanie w teatr jest przede wszystkim wypadkową zespołu, który go
tworzy. Zaraz znowu pojawi się zarzut autolansu, ale jaraczowska ekipa jest
coraz lepsza. I nie są to najemnicy, którzy tam pracują, bo im się płaci.
Liberalny mechanizm nie działa. Istnieją wyższe sensy niż pensja.
3. Wilcze prawo internetu czyni nierzadko z olsztyńskiego teatru "chłopca do
bicia". Jednak porównajmy poziom Jaracza z lat 90. z jego obecną kondycją.
Problem tkwi w czymś innym: w dostępie do dominującego dyskursu, bo to on de
facto stwarza "wartości". Ktoś, kto zarzuca Jaraczowi prowincjonalność jest
nieodrodnym dzieckiem obrazu, jaki wmawia mu dyskurs, promując teatr
generalnie celebrycki. Przyjmując go, szydząc z własnego podwórka, okazujemy
się de facto frajerami.
Będę uparcie powtarzać, że "Noże w kurach" warte są obejrzenia i - mimo
wszystko - dziękuję za tę próbę merytorycznej dyskusji.

[Gość: ibn]

Jakbym słyszał siebie 10 lat temu...
Ale chodzi mi o coś innego: o nieumiejętnośc dostrzeżenia subtelnej
etycznej różnicy między tym, gdy o nieistotności pieniędzy mówi
ktoś, kto płaci i gdy o tym samym mówi ktoś, komu płacą. Jest pan po
niewłaściwej stronie, by w ogóle móc w sposób moralnie czysty na ten
temat się wypowiadać.

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Palfon]

czysty moralnie????? O moją moralność proszę się nie kłopotać, ma się dobrze,
zapewniam. A już myślałem, że porozmawiamy o teatrze.o Szkoda - wystrzegam się
ludzi, którzy projektują moralność na innych, w swej niewzruszonej wierze, iż
są depozytariuszami prawdy, moralności, etyki, czystość. Ale na "Noże" (w
końcu ich dotyczy wątek forum) nieodmiennie zapraszam i dziękuję za pogawędkę.
Dalsza rozmowa nie ma sensu.

[Gość: ibn]

znaczy, że zabolało :p

[Gość: och]

jak miło popatrzeć, jak w awangardystach budzi się konserwa...

[Gość: loco]

Gość portalu: plafon napisał(a):

> A jakie szanowny internauta w ogóle widział spektakle olsztyńskiego Jaracza?
Przedstawienia, które zaznaczyły się w skali krajowej w ostatnich trzech latach:
> 1. "Jackie"
> 2. "Żydówek nie obsługujemy"
> 3. "W.B."
> 4. "Wesele u drobnomieszczan"
> Aby to dostrzec, trzeba jednak obserwować życie teatralne, z szerszej
perspektywy niż TV lub kolorowa prasa. Jeśli będzie to konieczne podam
bibliografię recenzji, udział w krajowych i międzynarodowych festiwalach, opinie
z prasy branżowej.

Widziałem wszystkie spektakle z wyżej wymienionych. Żaden z nich – moim zdaniem
– nie wybija się ponad poziom półamatorskiego teatru lokalnego. Wdzięczny byłbym
za jakieś poważne świadectwo, że jest inaczej, na przykład za obiecane wskazanie
konkretnych recenzji. Wystarczyłoby mi po jednej recenzji z każdego z tych
spektakli, autorstwa któregoś z liczących się krytyków, zamieszczonej w którymś
z głównych pism o zasięgu ogólnopolskim, mających własny dział kultury. Tylko
proszę nie powoływać się na „opinie z prasy branżowej”, ja pytam o teatr żywy,
prawdziwy, a nie o środowiskowe kółeczko Krewnych-i-Znajomych-Królika.

PS
Użyte w innej odpowiedzi wyrażenie "teatr celebrycki" trochę rozjaśnia mi
tutejszy sposób myślenia: MY, artyści, niedocenieni ale niezłomni, z misją,
mówiący wielkie, ważne i POTRZEBNE rzeczy...a po drugiej stronie ONI-celebryci,
z telewizyjnych seriali, tłukący forsę na kulturalnej papce dla idiotów. Jest to
sposób myślenia pachnący jakąś bohemą z naftaliny, podczas gdy wielka sztuka
teatru (a wciąż istnieje coś takiego na świecie) płynie dzisiaj zupełnie innym
nurtem i podejmuje zupełnie inne problemy. Szkoda czasu, by ciągnąć takie
banalne wątki. Czekam na obiecane recenzje, pozdrawiam.

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Plafon]

Miałem się już nie odzywać, ale muszę schylić się pokornie kilkoma
ekspiacyjnymi słowami. Milczenie wszak moraliści odbierają zawsze jako formę
tchórzostwa.
Przejrzeliście nas Państwo na wylot. Jesteśmy półamatorskim teatrem,
zakompleksionym. Recenzji rzeczywiście żadnych nie ma - blefowałem, a nawet
jeśli są to i tak nie usatysfakcjonują "ocha", w którym wyczuwam wielkiego
znawcę prawdziwej sztuki - daruję więc sobie kwerendę. Tylko się ośmieszę
analizami z Polityki, Przekroju, Dziennika, Dialogu, Didaskaliów, itp.
Owszem ibn-ie, strasznie zabolało. Przenikliwość intelektualna i argumenty ad
personam zawsze trafiają w punkt. Żal mi tylko, że Teatr Jaracza nie potrafi
zadowolić gustów części olsztyńskiej publiczności. O tej części publiczności
jest głośno w całej Polsce jako godnym partnerze w dialogu o teatrze.
I powtarzam: liczę na równie celne, przenikliwe i rzeczowe analizy "Noży w
kurach".

[Gość: loco]

No i już Plafon się obraził, już zabiera zabawki i chce iść do domu. To
Plafonowi było wolno zaczepić mnie ad personam ("A jakie szanowny internauta w
ogóle widział spektakle", "trzeba obserwować życie teatralne z szerszej
perspektywy niż TV lub kolorowa prasa"), ale jak ja poproszę o konkrety, to
zaraz w płacz: mamo, mnie krzywdzą.
A przecież byłoby takie proste podać choćby jedną-dwie ze wspomnianych poważnych
"analiz", np z wymienionej "Polityki", świadczących, że "w całej Polsce" jest
głośno o olsztyńskim Teatrze Jaracza. Proszę tylko o numer pisma, w bibliotece
sam sobie znajdę. No, proooszę o taką recenzję... Mam uklęknąć?

[Gość: widzka]

Palfon sobie odpuścił, ale dociekliwym internautom podpowiem, że nie trzeba
szukać recenzji w czytelniach, można zajrzeć na stronę e-teatr.pl i tam wpisując
w wyszukiwarkę tytuł spektaklu znaleźć prawie wszystkie teksty, które się
ukazały na temat danego spektaklu

np. o Jackie
www.e-teatr.pl/pl/repertuar/35959,szczegoly.html

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: widzka]

Barański z Gazety Olsztyńskiej napisał o "Nożach w kurach"
baranski.wm.pl/?p=572#comments
Nie zajął stanowiska za/przeciw, nie pochwalił, ale i nie zganił.

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: MariaW]

Dlaczego - jeśli ktoś coś pochwali i rzeczowo skomentuje, to od razu jest posądzony o klakę? Boże, to takie polskie: przyłożyć po pochwale lub sukcesie!

Byłam na "Nożach" i jestem bardzo poruszona tym spektaklem. Nawet jeśli są pewnie rzeczy, z którymi się nie zgadzam albo raczej nie rozumiem, nawet jeśli wychowałam się na innym teatrze.

Nie jestem klakierka + chcialam powiedziec brawo!

mw

[Gość: ibn]

Droga Mario, chwalenie nie jest niczym złym, chyba że...ktoś chwali się sam i
pieje zachwyty na własny temat. To wydało mi się niesmaczne. Nie odnoszę się do
ostatniej premiery, ale rzygać mi się od tzw. "chwytów marketingowych".

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: zadzwiona]

Wow, teatr wzniecił dyskusję... nawet jeśli nie merytoryczną o spektaklu, to
brawo, że w ogóle udało się zachęcić ileś osób do naklikania paru słów o kulturze.
A na "Nożach w kurach" w środę było całkiem zabawnie i chyba nie ma co
straszyć, że to takie dziwne przedstawienie - owszem inne, ale ogląda się
ciekawie.

[Gość: loco]

Gość portalu: widzka napisał(a):

> internautom podpowiem, że nie trzeba szukać recenzji w czytelniach, można
zajrzeć na stronę e-teatr.pl


Jednak chyba będę musiał szukać w czytelniach. Stronę e-teatr znam dobrze, ale
tam nie widziałem recenzji potwierdzających wielkie uznanie dla olsztyńskiego
teatru, o jakim nas przekonuje Plafon, przeciwnie: raczej głosy dalekie od
entuzjazmu (nie licząc oczywiście dziennikarzy - nie krytyków! - lokalnych). Być
może coś przeoczyłem, albo redaktorzy e-teatru jakiejś recenzji nie uwzględnili,
dlatego prosiłem Plafona by spełnił obietnicę i dał namiary, np numer
wspomnianej "Polityki", a ja już sobie tekst sam odszukam.

Przy okazji: nie mam nic przeciw przedstawieniu "Noży w kurach", natomiast
śmieszy mnie kiedy ten spektakl - w teatrach na świecie zaliczany do bieżącego
repertuaru - u nas nazywa się "awangardowym" i traktuje jako nadzwyczajne
wydarzenie w nadzwyczajnym teatrze. Środki teatralne tutaj użyte były
"awangardowe" pół wieku temu.

Teatr Jaracza adresuje swoją ofertę do olsztyńskich studentów, do tego stopnia,
że kiedy oni nie chcą przyjść do teatru, to teatr idzie do nich... wciskając
każdy kit reklamowy - ale to taka marna będzie potem ich wiedza... I tak się
kółeczko zamyka.

Przypominam raz jeszcze: Plafon wymienił cztery spektakle z ostatniego czasu
według niego uznane za znaczące w skali krajowej: "Jackie", "Żydówek nie
obsługujemy", "W.B.", "Wesele u drobnomieszczan". Rozumiem, że nie doproszę się
dowodów "ogólnopolskich sukcesów" tych przedstawień? I pewnie zamiast tego
zostanę pouczony, że trzeba szanować to co mamy.

[Gość: Lemur]

A oto drobny wybór recenzji "Jackie" i tekstów związanych z tym spektaklem, do poczytania dla bibliofilów, zauważam tylko, że napisały wszystkie liczące się gazety teatralne w Polandii:
Didaskalia – Paweł Sztarbowski, Stygmatyczka
Teatr – Monika Łącka-Martuszewska, Przez szparę w szafie
Dialog - Dorota Kowalkowska, Jelinek na rykowisku
Przekrój – Łukasz Drewniak, Mówiąc z pełnymi ustami
Gazeta Wyborcza-Kraków – Joanna Targoń, Jackie cały czas się krząta, 25.11.2008
Dziennik Teatralny Kraków, - Jagoda Tendera, Nic nie działa jak różowa sukienka 26 listopada 2008
1Verte. Krytyczny Magazyn Internetowy – Dorota Mieszek, Kopciuszek w pałacu księcia DyDo
kulturaenter.pl – Jan Czapliński, Post scriptum do pokolenia wieszaka
Portret On-Line 42-43 2008 – Urszula Pawlicka, Takie ubranie jak ja potrafi mówić
Portal Olsztyn dla Studenta – Natalia Ulatowska, Zwierzenia pierwszej damy
e-teatr – Paweł Sztarbowski, Strach
Teatralia, internetowy magazyn teatralny – Joanna Jaciuł, Jej wysokość Milena Gauer!
Gazeta Wyborcza-Olsztyn – Magda Brzezińska, Kim jest Jacqueline Kennedy, Teatralne hity 2008 roku w Jaraczu
E-teatr – Ada Romanowska, Wielki penis Jackie Kennedy
E-teatr – Jan Czapliński, relacja z Hajdparku, Hajdpark. Dzień siódmy
E-teatr – Hubert Michalak, Ogólnopolski Festiwal Teatrów Jednego Aktora. Dzień pierwszy

[Gość: loco]

Wolałbym gazety w Polsce, nie w Polandii. Ale właśnie. Popatrzmy. Z oczywistych
względów odsuwam na bok źródła lokalne, jak Gazeta Wyborcza Olsztyn czy Gazeta
Olsztyńska, podobnie Portal Olsztyn dla Studenta. Ośmielę się nawet nie
traktować poważnie przedsięwzięcia pod nazwą „Nowa Siła Krytyczna” – czytuję
teksty tam zamieszczane, lecz z pełną świadomością, że jest to akcja
pokoleniowo-środowiskowa, gdzie znajomi lansują znajomych reżyserów. Podobnie
śmieszne by było uznawać za autorytet w sprawach olsztyńskiego teatru Portret
On-Line, w końcu kiedyś zakładany przez Sieniewicza, który teraz w tym teatrze
działa.

Szukam publicystów nie-debiutantów, doświadczonych i przynajmniej w miarę
niezależnych, zwracających się do szerszych grup odbiorców. Co wtedy nam
zostanie z tekstów z podanej listy? Aluzje do estetyki kolorowych pisemek (a to
mnie Plafon zarzucał ich czytanie)...

Łukasz Drewniak, „Przekrój” (nr 40/02.10): „Mimo podziwu dla ekwilibrystyki
słowno-cielesnej aktorki (nie wiedziałem, że ze sztucznym penisem w ustach da
się wypowiedzieć jakieś zrozumiałe słowo) wolałbym, żeby zamiast kombinować,
reżyserka odtworzyła po prostu sugestywną wizję Jelinek. Bo bez jej obrazu
kobiety wołu sapiącego z wysiłku monolog Jackie traci połowę swej siły.”

Paweł Głowacki, „Dziennik Polski” nr 273 online: „Ogromna tragedia i pewnie
byśmy "Vivę!", "Galę" i "Fakt" na wieki wieków odrzucili, oraz dla wzmożenia
efektu malowniczo byśmy się pocięli - lecz nie da się. Już nawet żartować się
nie chce, bo już nie sposób słuchać kolejnego protest songu, co go na kilku
odwiecznych trywialnościach kolejna roztrzęsiona pisarka upichciła. O biednej
Jelinek mówię głównie, bo niby co jeszcze o trudzie Gauer rzec? Że przebrana za
spowiadającą się ze swego w litą sztuczność zmienionego życia Jackie Kennedy
Onassis - feministyczną gimnastykę aparatu mowy gimnastyką ciała całego wsparła
tak namiętnie, że aż jej toczek - szelma jeden! - z główki spadł niechcący?...

Joanna Targoń, „Gazeta Wyborcza”, Kraków nr 275 online: ”Tak potraktowana
"Jackie" Jelinek zbliżyła się niebezpiecznie do wzoru, którego twórczynie
spektaklu unikały jak diabeł święconej wody - do historii z ambitniejszego
kolorowego pisma, w którym można przeczytać i o wizerunku, i o walce z nim, i o
lalce Barbie wzorowanej na Jackie K.”

I to by było tyle na temat „awangardy” i „wydarzenia, o którym mówi się w
kraju”. Czekam na obiecany namiar na "Politykę", gdzie kryteria oceny są na ogół
surowsze.

[Gość: Lemur]

Świetny chwyt. Cytaty negatywne. Podalem wszystkie zrodla. Gdzie wyimki z Dida, Dialogu i Teatru, czyli najwazniejszych pism teatralnych?

[Gość: loco]

Swoje kryteria podałem BARDZO WYRAŹNIE: > Szukam tekstów publicystów
nie-debiutantów, doświadczonych i przynajmniej w miarę niezależnych,
zwracających się do szerszych grup czytelników.
Wyraźnie też zaznaczyłem, już kilka wpisów wyżej, że prawdy o spektaklu nie
szukam w "pismach branżowych", o charakterze pokoleniowym, czy wręcz koteryjnym.
Nie interesują mnie recenzje teatralne czy literackie, polegające na tym, że
kolega organizuje koledze reżyserowi czy pisarzowi spotkanie autorskie i klakę w
swoim mieście, a potem - rewanż. W "Polandii" życie kulturalne często tak
funkcjonuje, ale są też na świecie kryteria poza-kumplowskie. Dlatego w większym
stopniu ufam ocenom krytyków, którzy przeszli twardą szkołę pisania i oceniania
na forum ogólnopolskim, pod okiem czytelników, którzy nie pędzą życia z darmowej
premiery na premierę, lecz czytają recenzję, a potem ewentualnie idą i płacą za
bilety.
I jeśli przeczytają, że coś jest "awangardą", to oczekują rzeczywiście nowych
form teatralnych, a nie gorzkich użalań nad ciężkim życiem gwiazdy na
świeczniku, na miarę "Vivy", jak w przypadku "Jackie" czy innej Księżnej Diany.
Teatr wymaga czegoś więcej, niż podejmowania tematów z codziennej prasy
brukowej, te rzeczy mam w domu w telewizji. Wasze podejście do sztuki teatru
świetnie zresztą oddaje połączenie słów w tytule tego wątku: "awangardowa, modna
premiera w Jaraczu". Awangardowa i modna to może być bluzka.

[Gość: dorota]

Polecam ten spektakl WSZYSTKIM!!!!!!!! Byłam w środę, chyba grają
jeszcze w przyszłym tygodniu.

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Młoda]

A mnie to przedstawienie przyniosło wymierną korzyść. Uświadomiłam sobie, że słowa czy język, ktorymi się posługujemy są zastane, zapozyczone i często nie oddają naszych myśli, odczuć, gniewu, zachwytu. Bo co to znaczy "świetny spektakl". W moim idywidualnym odbiorze znaczy tyle, że jeszcze raz chciałabym go zobaczyć. Żeby więcej zrozumieć, bo tam jest wiele prawd, pokazanych w sposób poruszający. Polecam!! Warto obejrzeć jeszcze raz. Naprawdę warto.

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: dr. C]

Drogi Loco.

Dokonałeś sporej pracy nad wyszukaniem negatywnych opinii dotyczących
'Jackie', lekceważysz krytyków bez dorobku i nazwisk. Sieradzki, Nyczek, ba,
Słonimski też kiedyś nie mieli nazwisk i dorobku. Ale to Twoje prawo. Tak, jak
masz prawo do odrzucenia tego typu spektakli. Pewnie Twoje pokolenie i krytycy
z niego się wywodzący tez kiedyś uznawani byli za ignorantów i barbarzyńców.
Prawda?

Zauważ też, że spektakle Szczawińskiej to w ogóle jedyne spektakle z Olsztyna,
o których w ogóle pisze prasa ogólnopolska.
I jeszcze dwa pytania: proszę o definicję "czegoś więcej", co ma się znaleźć w
teatrze czy na niego składać. Chętnie przeczytam definicję. I drugie:
widziałeś 'Noże w kurach' i 'Jackie'?

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: MariaW]

Dobry wieczór!

Zastanawia mnie skąd ta Twoja zaciekłość, loco. Skąd? Idąc Twoim tokiem rozumowania z pierwszego wpisu: może masz jakiś interes w tym zdecydowanym atakowaniu? Atakujesz młodych czy młodszych (tak twórców jak i krytyków), odbierasz im prawo do własnego głosu. Pozwólmy na głos inny od naszego. Nie wiem, do jakiego pokolenia należysz. Moje pamięta z autopsji Beatlesów - nazywanych wówczas przez starszych długowłosymi wyjcami! I spektakle Swinarskiego.

mw

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Ciekawska]

A Ci którzy tak jadą po Jaraczu to w ogóle do niego zaglądają czy nie chodzą
dla zasady?
Ciekawe czy Loko obejrzał "Noże w kurach", przyznam, że czekam na jego opinię.
Ale może on uznaje tylko gwiazdorskie spektakle z Jandą, Trelą i gwiazdami z tv...

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: Dr.C]

Teatr, a przynajmniej ten, który nie jest zaplanowany jako czysta rozrywka, o co Harrowera i Jelinek trudno posądzać, ma mówić o rzeczach bliskich widzowi - czyli przede wszystkim aktualnych, wskazywać mu różne aspekty tego, co zna i tego, czego jeszcze sam nie odkrył. To chyba dlatego dziś Antygona Wajdy czy "Mistrz i Małgorzata" w warszawskim Współczesnym z lat 80. nie obeszłyby już nikogo.

A co się tyczy celebrytów, to byli oni bohaterami sztuk od zarania teatru. Dlaczego nie mieliby być i dziś? Jackie u Jelinek i Szczawińskiej to nie tylko celebrytka. Pójdx na spektakl, żeby się o tym przekonać. Jelinek zresztą nie pisze do 'Vivy'...

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: rubel]

też jeszcze do LOCO:
chwytasz się argumentów jak tonący brzytwy
postulujesz teatr i krytykę "Starszych" a sam zachowujesz się radykalnie jak
żółtodziób - brak konsekwencji !
jednak nie tylko bluzka czy (uprzedzając pewnie twoją ripostę) coś z odzieży
może być awangardowe. chyba, że rościsz sobie prawo do zmian znaczenia wyrazów
i utartych związków hhehheeeee ! wyluzuj !

[Gość: ibn]

Teatr Jaracza jest prowincjonalny - i nie widzi tego tylko ktoś, kto
innego teatru nie widział. Ale nie należy w słowie "prowincjonalny"
dopatrywac się tylko negatywnych konotacji. Teatr "na żywo", choćby
i prowincjonalny, zawsze będzie miał większą siłę oddziaływania niż
najlepszy nawet Teatr Telewizji. Nie przeszkadza temu ani to, że
aktorzy seplenią, ani że się mylą - magia i tak działa. I tu musze
zmartwić drogiego Plafona - w latach 90. też działała ta sama magia,
chociaż Plafon jeszcze nie pracował w Jaraczu. Tandem Kijowski-
Sieniewicz w niczym nie polepszył ani nie pogorszył jakości
spektakli Jaracza. Były prowincjonalne, są prowincjonalne i pewnie
będą, choćby nie wiem jak mocno buntowało się przeciwko temu ego
jego dyrekcji.

Awangardowa, modna premiera w Jaraczu

[Gość: rubel]

prowincjonalny, to fakt, ale trzeba szczegolnie docenic takie tytuly jak Noże i Jackie, jak to, co proponuje Margines, co sie czasem udaje na Małej Scenie (widzialem niezle Zydówki, dobry Produkt, fajne WB), na Demoludach, na Spotkaniach (BRAWO!!! za Klatę rok temu!), To sa jednak rzeczy niebanalne i nieprowincjonalne.

[Gość: ak]

www.youtube.com/user/Skafilet#p/u

[Gość: Eryk]

Całą sztukę przesiedziałem w bufecie.