Teoria spisku.

[Gość: www.zatorze.prv.pl]

Ostatnimi czasy w naszym regionie miały miejsce dość przerażające wydarzenia.
Kilka tygodni temu spłonął Zakład Produkcji Mebli Pana Kołakowskiego w
Kieżlinach. Parę dni temu podobna sytuacja miała miejsce w Iławie , gdzie
spora część majątku posła Umińskiego również zamieniła się w popiół.
Przyjmując owe pasmo nieszczęść w dziedzinie produkcji mebli za właściwe ,
łatwo wywnioskować , iż za kilka miesięcy w naszym województwie nie ostanie
się już żaden tego typu zakład.
Należy sobie więc w takiej sytuacji zadać pytanie czy owe niepowodzenia to
niefortunny los , pewnego rodzaju fatum , czy po prostu zgrabne tasowanie
kart w niejasnej grze.

Wariant kieżliński:
Na rynku meblarskim , podobnie jak w innych dziedzinach produkcji , nastała
recesja. Wytworzony towar czeka w magazynach. Pracownikom trzeba płacić ,
dodatkowo liczne koszty. Sprzedaż gwałtownie zmalała. Zakład zostaje
ubezpieczony – lepiej chuchać na zimne. Właściciel zakładu dowiaduje się o
zamiarach powiększenia obszaru Cmentarza Komunalnego w Dywitach – ma również
świadomość wolnych jeszcze terenów w dzielnicy przemysłowej Olsztyna –
ul.Lubelskiej i ul.Towarowej. W nocy , dziwnym trafem w zakładzie wybucha
pożar. Przedsiębiorstwo strawione całkowicie. Kołakowski oddaje miastu tereny
byłego zakładu w Kieżlinach na cele poszerzenia Cmentarza , otrzymując w
zamian lepsze tereny na ul.Towarowej ( lepsza infrastruktura drogowa ,
usytuowanie itp. ). Za pieniądze otrzymane z ubezpieczenia kupuje nowe
maszyny , stawia nowe hale produkcyjne.
Wariant iławski:
Meble ogrodowe to towar sezonowy , a więc zima nie służy ich eksportowi do
krajów Europy Zachodniej. Ponieważ do planowanego epicentrum najwyższej
sprzedaży pozostało jeszcze kilka miesięcy , warto byłoby pozbyć się
wyprodukowanego i zajmującego magazyny towaru.
W zakładzie wybucha pożar i podobnie jak w wariancie kieżlińskim właściciel
otrzymuje odszkodowanie ( a więc nastąpiła „sprzedaż” mebli ).

Oba te warianty są oczywiście czysto teoretyczne i nie opierają się na
żadnych dowodach. Ponadto zważywszy na mentalność polskiego społeczeństwa i
wspaniałe osiągnięcia polskich organów ścigania łatwo wysnuć wniosek, iż
takie warianty w Polsce nie mogłyby się sprawdzić...

[Gość: student]

Ciekawy przejaw dedukcji w sprawie b. dużych pieniędzy. Jak znam życie, to
aktywność w celu jego potwierdzenia nie będzie wielka. Pozdrawiam.

[Gość: mort]

Gość portalu: www.zatorze.prv.pl napisał(a):

> Ostatnimi czasy w naszym regionie miały miejsce dość przerażające wydarzenia.
> Kilka tygodni temu spłonął Zakład Produkcji Mebli Pana Kołakowskiego w
> Kieżlinach. Parę dni temu podobna sytuacja miała miejsce w Iławie , gdzie
> spora część majątku posła Umińskiego również zamieniła się w popiół.
> Przyjmując owe pasmo nieszczęść w dziedzinie produkcji mebli za właściwe ,
> łatwo wywnioskować , iż za kilka miesięcy w naszym województwie nie ostanie
> się już żaden tego typu zakład.
> Należy sobie więc w takiej sytuacji zadać pytanie czy owe niepowodzenia to
> niefortunny los , pewnego rodzaju fatum , czy po prostu zgrabne tasowanie
> kart w niejasnej grze.
>
> Wariant kieżliński:
> Na rynku meblarskim , podobnie jak w innych dziedzinach produkcji , nastała
> recesja. Wytworzony towar czeka w magazynach. Pracownikom trzeba płacić ,
> dodatkowo liczne koszty. Sprzedaż gwałtownie zmalała. Zakład zostaje
> ubezpieczony – lepiej chuchać na zimne. Właściciel zakładu dowiaduje się
> o
> zamiarach powiększenia obszaru Cmentarza Komunalnego w Dywitach – ma równ
> ież
> świadomość wolnych jeszcze terenów w dzielnicy przemysłowej Olsztyna –
> ul.Lubelskiej i ul.Towarowej. W nocy , dziwnym trafem w zakładzie wybucha
> pożar. Przedsiębiorstwo strawione całkowicie. Kołakowski oddaje miastu tereny
> byłego zakładu w Kieżlinach na cele poszerzenia Cmentarza , otrzymując w
> zamian lepsze tereny na ul.Towarowej ( lepsza infrastruktura drogowa ,
> usytuowanie itp. ). Za pieniądze otrzymane z ubezpieczenia kupuje nowe
> maszyny , stawia nowe hale produkcyjne.
> Wariant iławski:
> Meble ogrodowe to towar sezonowy , a więc zima nie służy ich eksportowi do
> krajów Europy Zachodniej. Ponieważ do planowanego epicentrum najwyższej
> sprzedaży pozostało jeszcze kilka miesięcy , warto byłoby pozbyć się
> wyprodukowanego i zajmującego magazyny towaru.
> W zakładzie wybucha pożar i podobnie jak w wariancie kieżlińskim właściciel
> otrzymuje odszkodowanie ( a więc nastąpiła „sprzedaż” mebli ).
>
> Oba te warianty są oczywiście czysto teoretyczne i nie opierają się na
> żadnych dowodach. Ponadto zważywszy na mentalność polskiego społeczeństwa i
> wspaniałe osiągnięcia polskich organów ścigania łatwo wysnuć wniosek, iż
> takie warianty w Polsce nie mogłyby się sprawdzić...

[Gość: hajduk]

Gość portalu: www.zatorze.prv.pl napisał(a):

> Ostatnimi czasy w naszym regionie miały miejsce dość przerażające wydarzenia.
> Kilka tygodni temu spłonął Zakład Produkcji Mebli Pana Kołakowskiego w
> Kieżlinach. Parę dni temu podobna sytuacja miała miejsce w Iławie , gdzie
> spora część majątku posła Umińskiego również zamieniła się w popiół.
> Przyjmując owe pasmo nieszczęść w dziedzinie produkcji mebli za właściwe ,
> łatwo wywnioskować , iż za kilka miesięcy w naszym województwie nie ostanie
> się już żaden tego typu zakład.
> Należy sobie więc w takiej sytuacji zadać pytanie czy owe niepowodzenia to
> niefortunny los , pewnego rodzaju fatum , czy po prostu zgrabne tasowanie
> kart w niejasnej grze.
>
> Wariant kieżliński:
> Na rynku meblarskim , podobnie jak w innych dziedzinach produkcji , nastała
> recesja. Wytworzony towar czeka w magazynach. Pracownikom trzeba płacić ,
> dodatkowo liczne koszty. Sprzedaż gwałtownie zmalała. Zakład zostaje
> ubezpieczony – lepiej chuchać na zimne. Właściciel zakładu dowiaduje się
> o
> zamiarach powiększenia obszaru Cmentarza Komunalnego w Dywitach – ma równ
> ież
> świadomość wolnych jeszcze terenów w dzielnicy przemysłowej Olsztyna –
> ul.Lubelskiej i ul.Towarowej. W nocy , dziwnym trafem w zakładzie wybucha
> pożar. Przedsiębiorstwo strawione całkowicie. Kołakowski oddaje miastu tereny
> byłego zakładu w Kieżlinach na cele poszerzenia Cmentarza , otrzymując w
> zamian lepsze tereny na ul.Towarowej ( lepsza infrastruktura drogowa ,
> usytuowanie itp. ). Za pieniądze otrzymane z ubezpieczenia kupuje nowe
> maszyny , stawia nowe hale produkcyjne.
> Wariant iławski:
> Meble ogrodowe to towar sezonowy , a więc zima nie służy ich eksportowi do
> krajów Europy Zachodniej. Ponieważ do planowanego epicentrum najwyższej
> sprzedaży pozostało jeszcze kilka miesięcy , warto byłoby pozbyć się
> wyprodukowanego i zajmującego magazyny towaru.
> W zakładzie wybucha pożar i podobnie jak w wariancie kieżlińskim właściciel
> otrzymuje odszkodowanie ( a więc nastąpiła „sprzedaż” mebli ).
>
> Oba te warianty są oczywiście czysto teoretyczne i nie opierają się na
> żadnych dowodach. Ponadto zważywszy na mentalność polskiego społeczeństwa i
> wspaniałe osiągnięcia polskich organów ścigania łatwo wysnuć wniosek, iż
> takie warianty w Polsce nie mogłyby się sprawdzić...

[Gość: hajduk]

Gość portalu: www.zatorze.prv.pl napisał(a):

> Ostatnimi czasy w naszym regionie miały miejsce dość przerażające wydarzenia.
> Kilka tygodni temu spłonął Zakład Produkcji Mebli Pana Kołakowskiego w
> Kieżlinach. Parę dni temu podobna sytuacja miała miejsce w Iławie , gdzie
> spora część majątku posła Umińskiego również zamieniła się w popiół.
> Przyjmując owe pasmo nieszczęść w dziedzinie produkcji mebli za właściwe ,
> łatwo wywnioskować , iż za kilka miesięcy w naszym województwie nie ostanie
> się już żaden tego typu zakład.
> Należy sobie więc w takiej sytuacji zadać pytanie czy owe niepowodzenia to
> niefortunny los , pewnego rodzaju fatum , czy po prostu zgrabne tasowanie
> kart w niejasnej grze.
>
> Wariant kieżliński:
> Na rynku meblarskim , podobnie jak w innych dziedzinach produkcji , nastała
> recesja. Wytworzony towar czeka w magazynach. Pracownikom trzeba płacić ,
> dodatkowo liczne koszty. Sprzedaż gwałtownie zmalała. Zakład zostaje
> ubezpieczony – lepiej chuchać na zimne. Właściciel zakładu dowiaduje się
> o
> zamiarach powiększenia obszaru Cmentarza Komunalnego w Dywitach – ma równ
> ież
> świadomość wolnych jeszcze terenów w dzielnicy przemysłowej Olsztyna –
> ul.Lubelskiej i ul.Towarowej. W nocy , dziwnym trafem w zakładzie wybucha
> pożar. Przedsiębiorstwo strawione całkowicie. Kołakowski oddaje miastu tereny
> byłego zakładu w Kieżlinach na cele poszerzenia Cmentarza , otrzymując w
> zamian lepsze tereny na ul.Towarowej ( lepsza infrastruktura drogowa ,
> usytuowanie itp. ). Za pieniądze otrzymane z ubezpieczenia kupuje nowe
> maszyny , stawia nowe hale produkcyjne.
> Wariant iławski:
> Meble ogrodowe to towar sezonowy , a więc zima nie służy ich eksportowi do
> krajów Europy Zachodniej. Ponieważ do planowanego epicentrum najwyższej
> sprzedaży pozostało jeszcze kilka miesięcy , warto byłoby pozbyć się
> wyprodukowanego i zajmującego magazyny towaru.
> W zakładzie wybucha pożar i podobnie jak w wariancie kieżlińskim właściciel
> otrzymuje odszkodowanie ( a więc nastąpiła „sprzedaż” mebli ).
>
> Oba te warianty są oczywiście czysto teoretyczne i nie opierają się na
> żadnych dowodach. Ponadto zważywszy na mentalność polskiego społeczeństwa i
> wspaniałe osiągnięcia polskich organów ścigania łatwo wysnuć wniosek, iż
> takie warianty w Polsce nie mogłyby się sprawdzić...

[Gość: student]

Jest nadzieja. Wg Skiby (tyg. "Wprost") "Predzej prokurator Kapusta beknie przy
obiedzie, niż beknie złodziej, co w rządowej lanci jedzie". Obiad niedługo,
zatem uważnie słuchać:-)