Akademicka kara za szczerość

Boze, co za nieprawdopodobny idiotyzm. Zastanowcie

[Gość: ghost]

sie dobrze nad jego trescia. To jest wrecz szokujace.

Cytat:
Prof. Józef Tworkowski, dziekan wydziału kształtowania środowiska i
rolnictwa: - Moim zdaniem to nie problem przygotować się do tych
zajęć. Tym bardziej że oferowaliśmy doktorowi pomoc w tym zakresie.
Jak byśmy w ten sposób podchodzili do sprawy [że naukowcy nie mają
kwalifikacji do prowadzenia kolejnych zajęć - red.], nie byłoby w
ogóle nowych przedmiotów i dyscyplin.

**** Wniosek: Nowe przedmioty i dyscypliny powstaja dlatego, ze sa
wykladane przez ludzi nie majacych kompetencji, zeby ich wykladac...

Dostaje kolki z wycia ze smiechu i wewnetrznego szoku... to
powiedzial profersor a nie zalany facet pod budka z piwem.

tez byłem szczey

[w.korczynski]

Myślę, ze możnaby załozyć klub takich „wrobionych”. Ja tez zostałem
kiedyś wrobiony w zajęcia z przedmiotów, o których mało wiedziałem.
Musiałem się sporo uczyć, ale efekty oceniam jako raczej mizerne.
Po kilku latach okazało się, że w „moim” wydziale nie byłem
wyjątkiem, bo znakomita większość ludzi nie miała formalnych
kwalifikacji do prowadzenia zajęć, które „realizowali”. A niektórzy
mieli po 10 etatów (ponad 1900 godzin zajęć i kilkadziesiąt lub
stokilkadziesiat prac dyplomowych). Większość z tych uczonych
legitymowała się dyplomami Akademii Nauk Społecznych przy KC PZPR
lub podobnych uczelni. Por. np. wątek:

Kadra Akademii
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=60&w=3847550&a=3847550
Ja w 2001 roku wkurzyłem się (głównie z powodu tej ilości zajęć,
ale przy okazji odmówiłem dalszego prowadzenia zajęć z przedmiotów,
o których mało wiedziałem) i zacząłem głośno pytać jak to z tym
nauczaniem i nauką w Akademii Świętokrzyskiej jest. Pisałem o tym
m.in. do lokalnych gazet i Forum Akademickiego i, oczywiście w
pierwszej kolejności, do Rektora. W efekcie wyleciałem z pracy
mimo, że licząc „parametrycznie” byłem najlepszym etatowym
pracownikiem wydziału. Jeśli to kogoś ciekawi, to o tym jak
załatwia się takich mącicieli poczytać w Forum akademickim i wątku

Milcz adiunkcie
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=60&w=4502907&a=4502907
Sprawa ma również wątki humorystyczne; można poczytać jak Senator
RP odpowiada na pytania o znajomość języków obcych

A tak poza tym, wracając do pytań (artykuł)
www.kontrateksty.pl/index.php?action=show&type=news&newsgroup=3&id=1461

lub jakimi argumentami szermują obrońcy „zaatakowanych” naukowców
(watki na forum GW).

Czy ten śmieszny prof. Szplit?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=60&w=21740498&wv.x=1&s=0
Letnia Szkoła Zarzadzania w Kielcach brawo!!!!!!!!
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=60&w=5481164&a=5481164
Problem naszego szkolnictwa wyższego tkwi jednak m.in. w tym, że
prawie nikt problemu tu nie widzi. I tego zmienić się raczej nie da.

Waldemar Korczyński

Oto jak upada fasada tzw. Polskiej Nauki. Cieszmy

[Gość: kwinks]

się. Leń odkrywa mechanizm kombinowania przy przedmiotach,
specjalnościach i kierunkach. Kiedy wreszcie te stada prące
tysiącami na "atrakcyjne" kierunki typu ochrona środowiska,
politologia, europeistyka, stosunki międzynarodowe, itp, itd.
zrozumieją, że robi się ich w balona?

[Gość: Była dyplomantka]

A teraz moze kilka slow prawdy o Doktorze Adomasie. Na jego
zajeciach, przez godzine przepisywalismy z folii bzdurne informacje,
zadnego wyjscia w teren, zadnych pomocy naukowych. Tylko stare dane
z ksiazek sprzed 1970 r. Moim zdaniem ten czlowiek, nie powienien
prowadzic zadnych zjec. Bylam dyplomantka w tej Katedrze, jestem
wiec w miare zorientowana w sytuacji. Doktor nie wyrobil pensum
dydaktycznego, bo po prostu mu sie nie chcialo. A godziny mu
przypisane musial poprowadzic ktos inny. Godziny pracy pana Doktora
to od 8 do maksymalnie 10.00. A potem do domu. Nigdy nie mozna go
bylo zastac. Szanowny pan Redaktor, ktory napisal ten artykul
powinien byl chyba porozmawiac z pracownikami Katedry, mysle, ze tam
uzyskalby rzetelne informacje. Ktos to dobrze napisal, ze ta gazeta
zaczyna sie robic jak brukowiec. Jak tak dalej pojdzie to 50%
pracownikow UWM w przyszlosci odmowi prowadzenia zajec z powodu
braku kompetencji. A to chyba dyskwalifikuje pracownika naukowego,
odmowa z powodu braku kompetencji. Z tego co bylo napisane w tym
artykule, wywniosowalam, ze nikt Panu Doktorowi nie kazal prowadzic
zajec z filozofii, tylko z przedmiotu, którego mozna sie nauczyc,
trezba tylko chciec. Ciekawe jak by to bylo, zebym ja powiedziala
swojemu Prezesowi, ze nie napisze tego opracowania bo nie mam
kompetecji, bo tego sie na studiach nie nauczylam. Jezeli chce sie
pracowac to nalezy byc elastycznym.
Komentarze do tego artykulu powinny pisac osoby w miare zorientowane
w temacie, a nie Ci, ktorzy wyweszyli tania sensacje.

Żal mi pani z dwóch powodów. Po pierwsze,

[Gość: kwinks]

że studiowała Pani ochronę środowiska na wydziale rolniczym (to tak
jakby uczyć się etyki w mafii), a po drugie, co wynika z
pierwszego, że nauczono Pani spłycania zagadnień przez zblazowanych
profesorów i doktorów-murzynów przyjmujących każdy przedmiot
niezależnie od swoich zainteresowań i doświadczeń. Pani post
pokazuje niestety, jak płytką szkółką jest studiowanie na
niektórych wydziałach UWM. Przyczyny tego stanu rzeczy tkwią w
rozdętych ambicjach władz mnożących niepotrzebnie kierunki i
specjalizacje, rozmieniając na drobne dydaktyczne zdolności
naukowców. Leniwi adiunkci nauczeni przez postkomunistycznych
dinozaurów na podręcznikach z lat 70-tych, w dodatku zagubieni w
układance przedmiotów pasującej do stale zmieniających się
standardów i do pensum. Oto obraz UWM i myslę wielu innych uczelni
w Polsce tzw. "cudu edukacyjnego".

[Gość: vortex]

> Żal mi pani z dwóch powodów. Po pierwsze,
> że studiowała Pani ochronę środowiska na wydziale rolniczym

a mi żal ciebie, żałosny ignorancie, który wypowiadasz się na temat wydziału,
którego nawet nazwy nie potrafisz sobie przyswoić...

Żal mi ciebie kwinksie,

[Gość: też doktor]

Duże słowa, ogólniki i tezy bez pokrycia. Byleby tylko opluwając
wyjać swoje żale i frustracje nieudacznika. Czepiasz się
uniwersytetu, ale rozwijane sa przecież inne kierunki niz rolnictwo
(to takze potrzebne!). Twoja wypowiedx nie trzyma się "kupy". Typowe
narzeniae frustrata.

Gazeta bierze w obronę leniwego i marnego adiunkta (którego prawo
pracy chroni przed zwolnieniem) a nieszcześliwi wykorzystują jako
pretekst do opluwania bezpodstawnego całego UWM. Masz Gazeto co
chciałaś, ale i tak elektoratu Leppera i Kaczystanu nie zyskasz (oni
i tak maja swoje jedyniesłuszne media). Coś jednak tracisz... A
wszytsko prze lenistwo zrobienia rzetelnego tekstu i poszukania
tematów pozytywnych, głębszych, coś wyjaśniających, coś opisujących.

Miodzio! Uderz w stół....No to posłuchajcie.

[Gość: kwinks]

Tkwiąc w olsztyńskim "świecie akademickim" nie widzi się rzeczy,
jakimi one naprawdę są. Kadra rolnicza, znana m. in. w latach
komuny z naukowo opracowanych dawek nawozów sztucznych dla PGR-ów
lub z meliorowania na siłę wszystkiego co się da, gdy przyszła
posucha na te fanaberie, przemalowała się na ochronę środowiska
(podobnie jak ich koledzy marsiści przechcili się na ekologizm, w
tym głęboki). Teraz cechą profesora UWM jest to, że zna się na
wszystkim. Zna się hasłowo, zaś do dydaktycznego wypełniania
swojego geniuszu popycha doktorów-murzynów. W ten sposób, zamiast
silnej biologii i silnej ochrony środowiska, mamy słabą biologię i
dwie słabe, z silnym nalotem rolniczym, ochrony środowiska i
oczywiście kilka słabych kierunków, do których urządza się łapanki
i różne triki, bo ludziska traktują studiowanie na tych wydziałach
jako ostateczność. Wreszcie w pażdzierniku zjawia się przypadkowa
czereda wybrana z najdalszych północno-wschodnich zaścianków. Dla
nich oczywiście nie robi róznicy, że rolnik wykłada ochronę
powietrza lub lasu. A biznes profesorski się kręci... I ty "tez
doktor" zapewne tkwisz w tym po uszy i łypiesz na habilitację w
zeszytach UWM, aby wejść do grona kortowskich swiętych krów,
oczywiście rolniczych.

[Gość: UWM1]

Jestes czlowieku albo gleboko sfrustrowany albo mocno
niedopieszczony albo do obrony pracy inz lub mgr nie bylo Ci dane
dojsc na tym wydziale.... trzeba miec naprawde bujna wyobraznie i
mnostwo nienawisci do ludzi, z ktorymi sie mialo kontakt, by takie
brednie wypisywac! O jakich to kolegach marsistach mowisz? O tych
zielonych ludzikach z jednym okiem? czy moze ci chodzilo o
MARKSISTOW? Jesli tak, to znaczy ze nie masz pojecia zielonego o
tym co piszesz (ekologizm jest pojeciem pokrewnym naukawosci) czyli
jestes ciezszym przypadkiem niz myslalem. Przeczytaj sobie glosno
co napisales i wez na wstrzymanie bo zle sie robi wokol...

[Gość: tez doktor]

"I ty "tez doktor" zapewne tkwisz w tym po uszy i łypiesz na
habilitację w zeszytach UWM, aby wejść do grona kortowskich swiętych
krów, oczywiście rolniczych."
Noooooo! Zgadłeś. choc nie do końca. Tkwię po uszy w uniwersytecie,
lypie na habilitację bo jestem ambitne a nie leniwy. mam nadzieję,
że po habilitacji wejde do zacnego grona pracowników samodzielnych.
Rolników na UWM nie jest wielu :). Wiadomości masz mocno
przestrzałe. Zeszytów to juz nie ma. Habilitację ocenia 4
recenzentów, w tym 3 zewnetrznych (2 wyznacza centralna komisja). Do
habilitacji poptrzebny dorobek, liczący sie dorobek.

A tyżes chyba zgorzkniały nieudacznik, może wyrotowany adiunkt, co
robił habilitację ze 20 lat i bezskutecznie :). Donosiki i
oczerniania nawet nie pomogły? A to pech.

Nauki rolnicze nie sa gorsze od innych. A na jakiej podstawie
piszesz, że słabe kierunki? Znasz sie na tym jak kura na gwiazdach.

[Gość: też doktor]

Ale Gazecie zależy chyba tylko na sensacji i skandalu... nie ważne
czy rzeczywistym, czy tylko wykreowanym. Sam tytuł artykułu jest już
bulwersujący. Obraża zbiorowo.

Kiedyś Gazeta miała ambicje być gazetą ludzi inteligentnych i
wykształcownych. Teraz się chyba przerzucili na widzów debilnych
seriali brazylijskich i nieszczęśników sfrustrowanych, którzy
dowartiościowują się przypinajac łatki i obrzucają błotem wszytskich
i wszytsko, zwłaszcza tych na świeczniku i z autorytetem
(pozazdrościli kaczystanowi zlepperowiałemu ataku na Wałęsę i
Geremka - każdy chce mieć swego lokalnego, małego do opluwania?).
Jak spojrzeć taka teraz moda w Polsce. Płytko i byle łajnem
obrzucić...

Najpierw spady (jak wy nas, tak my was) z Łodzi i Warszawy zaczęły
obrażać Olsztyn, że wiocha, że nudno, że prowicja itd. Narzekania
zblazowanych paniczyków, którzy nie mają zielonego pojęcia co się
kulturalnego w mieście dzieje. Od wielu miesięcy na różne płytkie
tamety atakują UWM (Małkowskiego temat już się zużył?). Myślę że
urosną w oczach zakompleksionych zawistników. Istna ściana płaczu...

Może chcą zwrócić uwagę. Możliwe, że przy takich "skandalach"
wzrasta kupowanie Gazety przez ludzi tak czy siak związanych z
Uniwersytetem i nauką. Ale czy nie są to kupna jednorazowe i
kończace zywot w koszu? I utrwalajace niechęc do Gazety. Po takim
pisaniu zacząłem kupowac Dziennik - tam więcej jest intelektualnych
tresci.

[Gość: krawiec]

co się dziwić, skoro "warsztat" dziennikarza GW-Olsztyn (a może i innych?)
ogranicza sie do telefonu. Wszystko (wywiad, opinia, komentarz) uzyskuje się
przez telefon, nie fatygując sie na rozmowę "na żywca". Stąd brak
wszechstronnego oglądu sytuacji (opinie współpracowników, studentów itp.).

[Gość: Lemiesz]

Czyżby tęsknota za wiadomymi wszechwiedzącymi Służbami?

[Gość: kwinks]

Te, "tez doktor"! Nikt tu nikogo nie opluwa, a inwektywy siejesz
głównie ty. Sfrustowany u wszystkich widzi frustrację. Nieudacznik
wyzywa innych od nieudaczników. Jaki jest więc z tych postów
wyłania się wizerunek i obraz środowiska, w którym tkwisz? Pomyśl
odrobinkę.

na UJ nie takie rzeczy sie dzialy

[Gość: jw]

Na UJ nie takie rzeczy się działy i prasa o tym nie pisała. Takich co mieli
odwagę mówić prawdę i odmawiali łamania prawa czy prowadzenia fikcji
edukacyjnej po prostu wyrejestrowano z kadry a GW o tym nie napisze bo jest
ściśle związana z UJ. I taka w tym cała tajemnica
np.
www.naukowcy.republika.pl/jubileusz.html
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?id=37
www.jwieczorek.ans.pl/inna%20prawda%20UJ.htm
Miłej lektury i wakacyjnej refleksji

Akademicka kara za szczerość

[Gość: PIT]

Nie jestem pewien, czy mogę wypowiedzieć się w dyskusji na ten temat, bo nie
znam człowieka i nie znam uczelni. Proszę więc o wybaczenie.
Skończyłem studia na renomowanej polskiej uczelni. Wymarzyłem sobie, że życie
ułożę sobie za granicą. Dostałem pracę na znanej zagranicznej uczelni –
sprzątałem. Ale tak się złożyło, że wykonywałem tę odpowiedzialną czynność w
budynku, w którym prowadzono badania znane mi z moich studiów. Gdy już okrzepłem
językowo zacząłem wdawać się w rozmowy merytoryczne. Wieść rozniosła się szybko
chociaż wcale nie powiało jakimś ciepełkiem. Skończyło się na tym, że pomogli mi
zdobyć pracę zgodną z moim wykształceniem.
Ale co mi się spodobało i co warto przenieść na nasze uczelnie.
Ludzie pracujący na uczelni byli związani albo z wybitnym uczonym i jego
problematyką, albo z tematem, albo z problemem zleconym. Płacono im za pracę i
osiągnięcia w tych zagadnieniach. Pracownicy nie mieli obowiązków dydaktycznych.
Ogłoszono natomiast konkursy na zajęcia dydaktyczne. Konkursy wygrywali nie
tylko pracownicy uczelni (ale to była ich prywatna sprawa). Za tym szły
dodatkowe pieniądze. Ludzie znani zabiegali przynajmniej o jeden wykład bo to
jakiś prestiż, ale byli tacy, co nie prowadzili dydaktyki. Gdy brakowało obsady,
to starano się „podkupić” pracowników, płacono za te zajęcia więcej, lub swoim
opłacano specjalizację na innych uczelniach. Ale bezwzględnie szanowano
specjalizację i tych, którzy prowadzą dydaktykę z niej wynikającą. Szczególnie
ceniono mających talent dydaktyczny, potwierdzony uczelnianymi kontrolami i
opiniami studentów.
Wracam jeszcze do mojej „uczelnianej” kariery. Gdy już pracowałem poza uczelnią,
to przez trzy lata otrzymywałem oferty wzięcia udziału w konkursie na zajęcia
dydaktyczne. Zawsze dziękowałem, ale realizm nie pozwolił mi na podjęcie
prawdopodobnie grzecznościowego zaproszenia. Grzecznościowego, bo dziedzina, w
której się specjalizowałem na studiach bała tam mocno obsadzona.
Chcę jeszcze powiedzieć o pewnej manierze panującej na tej uczelni. Bardzo źle
oceniano tam niewiedzę w dziedzinie, w której to nie powinno się to zdarzyć (np.
w specjalizacji, w prowadzonych zajęciach). Bardzo podziwiano człowieka
wykształconego za wiedzę w innych dziedzinach, niż tylko wynikającą z dyplomu (i
ja miałem tu wysokie notowania), ale również szanowano człowieka wykształconego,
gdy wiedział, czego nie wie i klarownie to stwierdzał.

Akademicka sitwa

[Gość: znawca]

W wypadku profesora Borodzieja chodzi o konflikt między frakcjami. Musiał
uderzył tutaj jak najbardziej celnie w środowisko warszawskie, a przede
wszystkim w sitwe z Uniwersytetu Warszawskiego.
Dr Musiał, tak jak wynika z jego własnych uwag pragnał zainicjować merytoryczną
dyskusję na temat prac niektórych historyków.
Konflikt pomiędzy Musiałem a Borodziejem zaczał sie w roku 2001, po
opublikowaniu w Niemczech krytycznej recenzji Musiała z okazji wydania
niemieckiego pracy doktorskiej Borodzieja z 1985 roku. Praca ta krytykuje min.
Armie Krajowa, przedstawiajac ją jako organizacje wrogą narodowi polskiemu.
Gęsto cytuje w niej Borodziej wspomnienia byłych ubeków zwalczajacych po 1945
podziemie. Jedyną słuszną formacją zbrojną według Borodzieja była Gwardia
Ludowa. A przecież była to organizacja marginesowa i nie mająca w wielu
regionach żadnego poparcia. Trudno zresztą wierzyć twierdzeniom Borodzieja, że w
wiejskich regionach chłopi wspierali właśnie komunistów. Jest to wypatrzone i
sfałszowane spojrzenie na historię wojenną i powojenną.
Tłumaczenie tendencyjnej publikacji z 1985 roku, nie wywołało żadnej dyskusji,
ani w Polsce, ani w Niemczech. Wręcz przeciwnie, Borodziej jest czesto
zapraszany na wykłady do Niemiec i dostaje tam nagrody.
Dyrektor Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie prof. Ziemer dobiera
sobie pracowników jak mu się podoba. Przeważnie zajmują się oni historią
najnowszą lub politologią, i to w instytucie historycznym. Ziemer nie ma
pojęcia o historii Polski, doktorat robił bodajze o kolonialiźmie w Afryce.
Później po 1981 przerzucił się na Polskę, bo temat był modny. Z pewnością Ziemer
ma pewną wyuczoną wiedzę. Tutaj konflikty są praktycznie np. z Musiałem
zaprogramowane. Problemem nie jest jednak Ziemer, tylko jego konszachty z
Borodziejem i jego sitwą.
Weźmy np. pod uwagę recenzję prac Borodzieja, które Musiał opublikował w mniej
znanym czasopiśmie „Arcana“ z Krakowa, ponieważ „Kwartalnik Historyczny“ i
Przegląd Historyczny“ (oba Warszawa) odmawiają mu ich publikacji. Przypatrzmy
się kolegium redakcyjnemu „Kwartalnika Historycznego“: Tomasz Kizwalter,
Wojciech Kriegseisen, Michael G. Müller.
Michael Müller, to ten który krytykuje Musiała w prasie niemieckiej. Müller jest
ze strony niemieckiej szefem komisji podręcznikowej. Müller doktoryzował sie w
Berlinie, podobnie jak profesor historii europy wschodniej Troebst z Lipska
(znajomi), który mial dobry kontakt z Wóycickim, bylym szefem Instytutu
Polskiego w Lipsku.
Ze strony polskiej uczestniczą w komisji prof. Traba jako szef, równocześnie
dyrektor placówki PAN w Berlinie, Wojciech Kriegseisen, profesor UW, redaktor
„Kwartalnika Historycznego” (przyjaciel pani prof. Augustyniak UW, historia
nowożytna), no i dr hab. Krzysztof Ruchniewicz, koordynator naukowy projektu,
decydujący o autorach.
Ruchniewicz, byly habilitant u Borodzieja załatwil prof. Troebstowi gościnną
profesurę w Instytucie im. Brandta we Wrocławiu, którego był wówczas
dyrektorem. Prof. Troebst zajmuje się historią Polski, ale nie mówi po polsku.
Wykłady były tylko po niemiecku i Troebst promował na wykładach niemiecką wizję
wypedzeń, jest on zwolennikiem centrum wypedzeń w Görlitz. Troebst razem z
Ruchniewiczem wydali publikację o przezwyciężaniu historii.
Kto decydował o takiej pozycji która dostala Kinga Hartman, konkubina
Wóycickiego? Z pewnością saksońskie ministerstwo oświaty zasięgało opinii, ale
czyich? Oczywiście fachowców od historii Europy wschodniej z Niemiec.
Pani Hartmann, która jest pedagogiem, a jej pojęcie o historii jest dosyć
mgliste, organizuje teraz konferencje na temat wspólnego podręcznika, a gośćmi
na konferencjach są min. Wóycicki i Ruchniewicz.
Wóycicki odszedł z IPN, który teraz krytykuje, ale w czasach kiedy był jeszcze
redaktorem naczelnym „Zycia Warszawy“ sprzedawał sie jako gorliwy katolik i
bliski współpracownik
Mazowieckiego, obecnie jest lewicowcem jak Borodziej. Wspólnie z Borodziejem
wydali jedną publikację już w 1997 roku, wówczas Wóycicki dostał seminaria na
Uniwersytecie Warszawskim. Wóycicki doktoryzował się bardzo późno, bo w roku
2000 na Uniwersytecie Wrocławskim na temat stosunków polsko-niemieckich u prof.
Zybury, specjalisty od starszej literatury niemieckiej. Po tym doktoracie był
już wykładowcą (bez żadnego doświadczenia akademickiego, czasowo był nawet
dyrektorem Centrum Stosunków Międzynarodowych w Warszawie.
Będąc dyrektorem Instytutu Polskiego w Lipsku zapraszał tam często na wykłady
Zyburę, swojego promotora oraz Ruchniewicza. Wóycicki zainicjował też tzw.
rozmowy w „Schlesisches Museum“ w Görlitz, na które byli zapraszani Zybura i
Ruchniewicz. Oba Instytuty Polskie w Düsseldorfie i w Lipsku za dyrektoratu
Wóycickiego miały kiepską sławe. W Düsseldorfie mocno skłócił się z tamtejszą
Polonią. Potem przeszedł w 2004 roku do IPN, a w 2007 roku wrócił do kariery
akademickiej i został dyrektorem Instytutu Niemiec i Europy Północnej w
Szczecinie, gdzie już wcześniej był pełnomocnikiem rektora Uniwersytetu
Szczecińskiego ds. współpracy międzynarodowej pełniąc równocześnie funkcję
dyrektora Instytutu Polskiego w Lipsku.
Wóycicki ma świetną karierę akademicką przed sobą, w końcu ma może 10 artykułów
na swoim koncie, wszystkie na temat stosunków polsko-niemieckich. W roku 2007
otrzymał nawet za swoje posługi “krzyż zasługi RFN“.Warto obejrzeć prezentację
internetowę instytutu w Szczecinie. Członkami zarządu są min. Borodziej, Kerski,
Hambura, Krzemiński i Zybura.

Wspomniany już profesor od literatury Zybura jest równocześnie profesorem w
Centrum im. Willy Brandta we Wrocławiu, którego dyrektorem był przez kilka lat
Ruchniewicz. Zybura zasłynał nie tylko swoimi poczytnymi opowiastkami o
Niemczech i Niemcach w Polsce, w których demaskuje on „komunistyczną propagandę“
i ale też i artykułami w gazetach.
Najlepszy artykuł był o niemieckim Krakowie, który walczył z Łokietkiem. Chodzi
tutaj o tzw. bunt niemieckich mieszczan krakowskich w 1311 roku, którzy pragnęli
osadzić na tronie krakowskim Wacława Czeskiego. W rzeczywistości ten
„specjalista“ od historii pomylił Przemysła Wielkopolskiego walczącego w latach
1280ych z Wacławem, zmarłym w roku 1305.
W radzie naukowej Centrum im. Willy Brandta we Wrocławiu zasiadają min. profesor
Wrzesiński, promotor obydwojga Ruchniewiczów, oraz profesor Ziemer, dyrektor
Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie.
Na zdrowie!