T. Torańska w Press

[milis2]

Dobry artykuł na stronie pressu (www.press.pl), pt. "Zdurniałam", tak żeby
nabrac dystansu do tego co się słyszy i widzi dookoła w mediach.

[Gość: W serek]

www.press.pl/Fragmenty

"Pamiętam swój pierwszy szok. Sprzed roku. Włączam radio i słyszę, jak rzecznik
prasowy prezydenta opowiada dziennikarzowi o wrednej Platformie, która teraz
awanturuje się, że nic od PiS-u nie dostała, a przecież wcześniej nie chciała
przyjąć funkcji marszałka. Choć było to tak, że PiS zaproponował Platformie
funkcję marszałka, Platforma wystawiła Bronisława Komorowskiego, a PiS
powiedział: „My nie chcemy Komorowskiego, chcemy Tuska”. To niuans, wiem, lecz
dla mnie to przekłamanie Macieja Łopińskiego, dziennikarza, którego znałam jako
współautora świetnej książki o podziemiu w latach 80. pt. „Konspira”, było
otwarciem oczu. Dlaczego zaserwował mi półprawdę?
Dziennikarz rozmawiający z Łopińskim nie zareagował. Nie powiedział: „Panie
ministrze, było trochę inaczej”. Nie wiem dlaczego. Może nie pamiętał, bo nie
przygotował się do rozmowy. A może wolał przemilczeć z oportunizmu. Lub źle
rozumianej grzeczności, że słów ministra prostować nie wypada.
Potem runęła lawina przeinaczeń powtarzanych dziesiątki razy przez agitatorów i
coraz łatwiej przełykanych i przejmowanych przez nas, dziennikarzy. Drobne
manipulacyjki, które weszły do obiegu i dzisiaj są trudne do sprostowania, bo w
wielu informacjach pół zdania jest prawdziwe, a pół fałszywe. Czuję się nimi
oblepiona."
__________________

"Wczytuję się, bo to nazwiska osób, które należy nienawidzić. Albo o coś
haniebnego podejrzewać. Dowiaduję się, co jest dobre. Dobrym uczynkiem jest
wejść do czytelni i ukraść zasoby archiwalne. Złym uczynkiem – nagrać i ujawnić,
jak minister proponuje posłance, że z moich pieniędzy pokryje jej długi.
Dobre dla Polski jest wchodzenie w koalicję z przestępcami – czytam. Po kilku
tygodniach obowiązuje doktryna, że kumanie się z warchołami jest niedobre.
Gazeta uzasadnia dlaczego. Po kolejnych dwóch tygodniach ta sama gazeta
obwieszcza mi, że na koalicji z warchołami zasadza się polska racja stanu."
__________________

"Kiedy czytam, słucham lub widzę w telewizji panów agitatorów, czekam, jaki
pretekst znajdą, by zaatakować, ośmieszyć, zniesławić. Temat dyskusji jest
nieważny. Długo nie czekam. Zgrabna przerzutka i już wiemy, że Kwaśniewskim
powinien się zająć prokurator, a Michnikowi w więzieniu było super – tylko jakoś
dziwnie niewiele osób (z panami agitatorami włącznie) chciało tam siedzieć. "
__________________

" Gdy słyszę dzisiaj Andrzeja Leppera, przeżywam to samo. Co dziennikarz ma
zrobić, kiedy zalewa go potok półprawd-półkłamstw? Bo z Jarosławem Kaczyńskim
jest inaczej. To mieszanka gierkowskiej obyczajowości i język Gomułki, lecz nie
tego z epoki popaździernikowej, tylko Gomułki z pierwszych lat powojennych."
__________________

" Dziennikarze w wojnie z agitatorami przegrywali od początku naszej wolności.
Pozwolili wmówić ludziom, że Mazowiecki wymyślił grubą kreskę, choć jej nie
wymyślił i w swoim exposé oświadczył: „Rząd, który utworzę, nie ponosi
odpowiedzialności za hipotekę, którą dziedziczy... Przeszłość odkreślamy grubą
linią. Odpowiadać będziemy jedynie za to, co uczyniliśmy, by wydobyć Polskę z
obecnego załamania”. Mazowiecki nigdy nie powiedział, że chce darować
komukolwiek jakieś winy i przewiny i że nie trzeba sądzić za zbrodnie.
My, dziennikarze, pozwoliliśmy wmówić ludziom, że w Magdalence podczas okrągłego
stołu doszło do tajnego porozumienia między stroną rządową a solidarnościową.
Wmawiać zaczęli Krzysztof Wyszkowski i Krzysztof Czabański z Porozumienia
Centrum. Jarosław Kaczyński przyciskany przeze mnie, jak było naprawdę,
powiedział w 1994 roku: „Ja wiem, że żadnych tajnych porozumień w Magdalence nie
było. Ja do Magdalenki nie jeździłem, ale mój brat Leszek jeździł, uczestniczył
we wszystkich posiedzeniach, mówił, że nic nie było, i ja mu wierzę”."
__________________

[Gość: gizmo]

Jestem w Szoku! Współpracownica GW oświadcza, że jej się PiS nie podoba.
Mi akurat spodobały się inne fragmenty. Że obecne "tuby PiS-u" przypominają
dziennikarzy z marca '68. Fragment o korzeniach KPP-owskich (ja bym w domu
powieszonego nie mówił o sznurze). I ten, że dziennikarze TVN nie pokusili sie
o partyjną lojalność lecz wybrali drogę obiektywnej relacji.
Tytuł tekstu brzmi "zdurniałam". I chciałbym się zgodzić i nie mogę. Śledzę
wypowiedzi i twórczość tej pani i wiem, że ona zdurnieć już nie może. Na
szczęście nie może też zacząć kłamać.

[Gość: szynszylka]

popieram,