Rektor Nicieja w NTO pelen goryczy

[Gość: 50-latek bez hab.]

Dzis w nto nasz rektor otwiera sie. Puszcza farbe, czy robi kolejny raz
sympatyczne oko do publicznosci? O co chodzi ? O to ze w Opolu niszczy sie
ludzi, ze zapanowala nienawisc, ze nikt nikogo nie docenia, ze trudno
cokolwiek zaproponowac, zalatwic, ze brak zyczliwosci ! Tych pytan jest
multum, ale czy sa szczere i prawdziwe ? Czy to tylko zraniona piekna dusza
ktora cierpi z braku pieszczoty, braku nieustannego masazu serca, jak to u
artystow ? Jedno z pytan jakie stawia srodowisku, brzmi: dlaczego nie mialem
kontrkandydata w wyborach ? Byloby to smieszne pytanie gdyby nie to, że to
tez w ustach Rektora miernik upadku środowiska.
Drogi Kolego Rektorze, to jest bardzo dobre pytanie ! Moze warto szczerze na
nie odpowiedziec. Nie ma tu wielkiej zagadki. Odpowiedz jest banalnie prosta:
konsternacja i zdumienie ! Wiekszosc sadzila, ze po 6 latach rektorowania i 4
latach senatorowania kolega rektor zechce teraz zabrac sie do prawdziwej
nauki, zechce swe skondensowane moce tworcze rozladowac, to wyglodzenie
intelektualne bez ktorego rasowy naukowiec ginie nasycic kontaktem z
oryginalnym tematem, nowo odkrytym żródłem archiwalnym. Wiec srodowisko
zareagowalo bardzo wlasciwie i humanitarnie: skoro ktos jest chory z
nienasycenia zaszczytami i na prawde musi, to trzeba dac obsesji
pierwszenstwo. Moze a nuz wyniknie cos z tej obsesji dobrego. No i srodowisko
sie nie pomylilo. Znow bedzie pare doktoratow honorowych, znow reflektor Pana
Boga zatrzyma sie na sekunde nad wzgorzem uniwersyteckim i wydobedzie z mroku
cierpiaca twarz artysty ( mam na mysli Grotowskiego :) ! A wszystko inne
zostanie jak bylo.
A teraz serio. Panie Rektorze, nie jest tak źle. Przecietna frustracji jest
w Opolu taka sama jak w Polsce, moze mniejsza nawet bo tu ludzie w Niemczech
siedza i ciezko pracuja, a jak wracaja na weekend oddaja sie pieszczotom
domowym i uprawiaja domowy-zoniny ogrodek. I w ratuszu mialby pan lepsze
wejscie, gdyby nie ranil pan duszy drugiego artysty jakim jest bez watpienia
prezydent Zebaczynski. Uniwersytet sie kreci, nawet miejscami rozwija, moze
byc tylko lepiej. Ja bym pana Rektora namawial do jeszcze wiekszej
zyczliwosci, jeszcze wiekszej wyrozumialosci i jeszcze wiekszej
powsciagliwosci. Nie wszyscy musza nas kochac, nie wszyscy dopieszczac. Nie
musimy byc chwaleni od wieczora do rana i od rana do wieczora. Swiat sie
kreci z dala od naszego pepka. Wazne by zachowac umiar, usmiech, pogode i
zyczliwosc. Daje i... nie oczekuje niczego ! Moze bedzie Panu Rektorowi
latwiej !

[Gość: też 50-latek]

Nie zrozumiesz o co chodzi, poniewaz nic dla tego miasta nia zrobiłeś. A
porównywać Nicieję z Zembaczyńskim to czysty debilizm / z twojej strony
oczywiście/ Dobranoc kmiotku.

[jureg1]

gościu-jesteś zwyczajnym zakompleksionym biedakiem o bardzo małym rozumku

[Gość: spoko]

Odezwało się dwóch zajadłych fanów (czy może raczej - kiboli) prof. Nicieji,
dla których jakakolwiek krytyczna uwaga pod adresem JM to crimen laesae
maiestatis. Od razu posypały sie najgorsze wyzwiska i obelgi pod adresem gościa,
który nie wykazał się należytą czołobitnością w stosunku do JM. Gdyby nie to,
że jesteśmy w necie, a nie na jakimś stadionie, to pewnie poleciałyby jeszcze
bardziej ważkie "argumenty". Typowe zachowanie zakompleksionych prowincjuszy.
A ja miałem wrażenie, że właśnie takie przaśno-buraczane postawy i zachowania
krytykował prof. Nicieja w swojej gorzkich żalach na łamach NTO. Czyżbym się
omylił?

[jureg1]

pewnie.że się mylisz. Nie wmówisz mi również. ze Nicieja cieszy się z tego jak
go ocenia ten człowieczek bez habilitacji

[Gość: spoko]

Czy tylko ludzie z habilitacją mogą cieszyć się pełnią praw obywatelskich?
Czy tylko im przysługuje prawo oceniania innych? Czy każdy, kto tego progu nie
przestąpił, to tylko "człowieczek" a nie człowiek? Nie wiem, czy ci, którzy tak
obcesowo zaatakowali 50-latka bez habilitacji, sami zdązyli się już habilitować.
Jeżeli tak, to po raz kolejny okazuje się, że związek między długością tytułów
naukowych a poziomem kultury osobistej może być dość luźny. Jeżeli nie, to
zapewne ich oceny również nie będą cieszyć prof. Nicieji, bo kto by tam
przejmował się tym co myśli sobie "człowieczek bez habilitacji"...

[Gość: monika]

Może więc pora, żeby krytycznie odnieść się do wypowiedzi 50-latka bez
habilitacji.
Spoko broni prawa do oceniania innych. Faktycznie, nie można nikogo tego prawa
pozbawiać, lecz można zakwestionować sposób formułowania ocen. Post 50-latka
jest przykładem nieżyczliwości, o której pisał prof. Nicieja nałamach NTO.
1. 50-latek sprowadza tekst rektora do wypowiedzi "pięknej duszy, która cierpi
z braku pieszczoty". Następnie, aby go ośmieszyć, przypisuje profesorowi
pytanie, którego w tekście artykułu nie ma! Autor postu pisze: "Jedno z pytan
jakie stawia srodowisku, brzmi: dlaczego nie mialem kontrkandydata w wyborach ?
Byloby to smieszne pytanie gdyby nie to, że to tez w ustach Rektora miernik
upadku środowiska". Rektor nie pisał o upadku środowiska tylko stwierdził, że:
"Dziś z powodu braku życzliwej atmosfery ludzie zdolni uciekają na
Opolszczyźnie w wielką prywatność, bo nie chcą być wciąż atakowani ani
podejrzewani. Wewnętrzną emigrację do własnych domów obserwuję choćby w gronie
profesorów uniwersytetu. To, że byłem jedynym kandydatem na rektora, jest chore
i nienormalne". Jest to trafna diagnoza. Znam bowiem wiele osób, które działały
na rzecz Opola czy regionu, a dzisiaj nawet, jeśli jeszcze mieszkają w Opolu,
są zaangażowani w Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu czy Warszawie. Zresztą sama
niedawno na tym forum pisałam, że chyba wybiorę emigrację wewnętrzną.
2. Następnie 50-latek pisze, że wie co sądziła większość: otóż jego
zdaniem "większość sądziła, że po 6 latach rektorowania i 4
latach senatorowania kolega rektor zechce teraz zabrac sie do prawdziwej
nauki, zechce swe skondensowane moce tworcze rozladowac, to wyglodzenie
intelektualne bez ktorego rasowy naukowiec ginie nasycic kontaktem z
oryginalnym tematem, nowo odkrytym żródłem archiwalnym".
A może większość sądziła, że prof. Nicieja zdynamizuje rozwój uniwersytetu, że
ma dość siły i energii, żeby pogodzić funkcję menadżera z pracą naukową?
3. Ciekawe, na jakiej podstawie 50-latek sugeruje chorobę z nienasycenia
zaszczytami? Jakie są objawy tej choroby? Jakoś nie znalazł niczego w tekście
profesora, więc musiał wymyślić pytanie, aby tę chorobę móc zasugerować.
4. 50-latek pisze: "Przecietna frustracji jest w Opolu taka sama jak w Polsce,
moze mniejsza nawet bo tu ludzie w Niemczech siedza i ciezko pracuja, a jak
wracaja na weekend oddaja sie pieszczotom domowym i uprawiaja domowy-zoniny
ogrodek". Ciekawe, na jakiej podstawie formułuje ocenę nastrojów mieszkańców
Opola? W dodatku argument z pracą w Niemczech jest chybiony, bo dotyczy
niewielkiego odsetka mieszkańców miasta. Poza tym rektor nie pisał o frustracji
tylko o zniechęceniu z powodu braku życzliwości i braku szacunku, a także z
powodu opieszałości urzedników. Zadaje jedno z trzech (a nie multum, jak
twierdzi 50-latek) pytań: "Kiedy robiąc cokolwiek, najpierw
trzeba walczyć z inercją urzędników, a potem lękać się prześmiewców,
którzy wszystko skomentują nieżyczliwie, człowiek pyta siebie: co ja tu jeszcze
robię i po co?"
Zapewniam, że do zadawania takiego pytania: co ja tu jeszcze robię i po co -
skłaniają takie prześmiewcze, zjadliwe posty, jak 50-latka. Nie polemizuje on
bowiem z tezami zawartymi w artykule, tylko chce osmieszyć autora.
Dobrze byłoby, gdyby spoko przeczytał artykuł rektora. W jednym ze spoko się
zgadzam: obcesowe ataki i epitety na tym forum są przejawem braku kultury.
Jednocześnie uzasadniają postawienie przez rektora retorycznego pytania
(drugiego z trzech:-): "co można zrobić wspólnie dla regionu w takiej
atmosferze nienawiści?".
Na koniec pozwolę sobie z aprobatą przytoczyć jeden z postulatów
profesora:"Żeby dać sobie szansę, musimy jak najszybciej odbudować dobre
relacje między ludźmi, musimy odbudować wspólnotę. Dla przyszłości województwa
potrzebna jest atmosfera radości z tego, że komuś się udało zbudować dom, sklep
czy muzeum, nawet jeśli ten ktoś jest z innej partii".

[Gość: spoko]

Właśnie przyczytałem po raz drugi to co ukazało się w NTO i rozśmieszyły mnie
pretensje Moniki o to, że 50-latek bez habilitacji nie podjął rzeczowej polemiki
z tezami prof. Nicieji. Żeby podjęcie takiej polemiki było możliwe, trzeba
najpierw sformułować jakieś tezy, nad którymi dałoby się dyskutować. Niestety,
wypowiedź prof. Nicieji to niemal same ogólniki i daleko idące uogólnienia,
od jakich powinien powstrzymywać się każdy szanujący się człowiek nauki. Pan
profesor ewidentnie przeszarżował, oskarżając wszystkich i wszystko, najczęściej
bez wskazania konkretnych winowajców i bez przywołania konkretnych faktów dla
podbudowania swoich zarzutów i pretensji (z jednym jedynym wyjątkiem, jakim są
wspomniane przez niego trudności z przeniesieniem do Opola figury św. Krzysztofa
z Kopic). Do kogo na ten przykład są adresowane jego zarzuty w stosunku do
lokalnych polityków, którym wytyka używanie inwektyw i języka obelżywego. Czy
chodzi mu o pyskówki między Szteligą i Garbowskim, czy o ciągłe wylewanie
w mediach pomyj na PiS , czy też o to, w jaki sposób różni pretendenci do władzy
w ratuszu starają się "dokopać" aktualnie urzędującemu prezydentowi miasta?
Może chodzi mu o sławetną nagonkę na wiceprezydenta Karbowiaka w 2004 r.,
a może raczej o to, że parę miesięcy temu jego samego (tzn. prof. Nicieję)
uznano za persona non grata w czasie ratuszowych uroczystości ku czci prezydenta
Kaczorowskiego? Nie wiadomo i trudno się tego domyślić komuś kto przeczytał
publikację w NTO. Przy takim poziomie ogólnikowości zarzutów wszyscy mogą czuć
się obrażeni tym co mówi JM, zwłaszcza zaś ci, którzy na co dzień starannie
unikają takich zachowań, jakie publicznie piętnuje pan profesor.

Jeżeli ktoś oczekuje rzeczowej polemiki, to sam powinien wypowiadać się
w sposób rzeczowy, odpowiednio uzasadniając swoje tezy i formułując je w sposób
zapobiegający nieporozumieniom, bez zbyt daleko idących uogólnień. Niestety
prof. Nicieja dał po tym względem bardzo zły przykład, wybierając konwencję tzw.
pyskówki. Tym samym torem podążyli później dwaj fani JM, sięgając po epitety
i wyzwiska w stosunku do 50-latka bez habilitacji. Ten ostatni odniósł się
w kpiący sposób do zapoczątkowanej przez JM pyskówki - to cała jego
"wina". Dużo większym winowajcą jest dla mnie ten, kto zaczął całą tę
nieszczęsną pyskówkę, wybierając taki właśnie nieeelegancki i podszyty
prywatnymi resentymentami sposób mówienia o problemach naszego miasta i regionu.
Moim skromnym zdaniem, kto jak kto, ale rektor państwowej uczelni wyższej nie
powinien wypowiadać się publicznie w takiej formie i takim językiem, bo szkodzi
w ten sposób nie tylko własnemu wizerunkowi medialnemu, ale także wizerunkowi
reprezentowanej przez siebie uczelni.

[Gość: jedi]

Masz sporo racji, ale gdyby rektor pisał ze szczegółami to pewnie musiałaby
zapełnić z 15 stron. Sporo sie nazbierało rożnych glupot. A co kandydowania to
Nicieja nigdy sie na to nie zgodzi. On i dziury w chodnikach? Wolne żarty.
Lubię rektora, ale uważam ze by sobie nie poradził.

[Gość: spoko]

Pomysł z kandydowaniem prof. Nicieji na prezydenta miasta to rzeczywiście
pomysł poroniony, bo jest to funkcja na tyle absorbująca, że jej sprawowanie
oznaczałoby wypadnięcie z obiegu naukowego na całe cztery lata. Straconego w ten
sposób czasu raczej nie dałoby się już nadrobić, zwłaszcza że obecny rektor UO
byłby za te cztery lata już na progu emerytury. Lepiej dla wszystkich (może poza
lokalnymi politykami z SLD), a zwłaszcza dla niego samego, żeby nadal zajmował
się tym co obecnie. Lepiej też, żeby nie wdawał się w żadne pyskówki medialne,
bo tylko psuje sobie w ten sposób image, które znacznie poprawiło się od czasu,
gdy w zeszłym roku postanowił trzymać większy dystans w stosunku do lokalnej
prasy (szkoda, że nie wytrwał zbyt długo w tym swoim postanowieniu).

[Gość: Prof]

Jedi masz rację.

[Gość: monika]

Nie sformułowałam zadnych pretensji. Moze zacytujesz?
Nie jest to artykuł naukowy, tylko publicystyczny. Jest to głos w dyskusji,
jaka toczy się od kilku tygodni na łamach NTO. W tego rodzaju wypowiedziach nie
umieszcza sie przypisów, ani wielu dowodów na poparcie sformułowanych tez. W
dyskusji tej nie chodzi o to, aby wskazywać konkretnych winowajców i stawiać
ich pod pręgierzem, lecz o to, by pokazać problem. Nie masz racji pisząc, że
podał tylko jeden przykład.
Prof. Nicieja pisząc o języku nienawiści przywołał audycję radia Opole - Salon
polityczny, gdzie rzeczywiście często dyskusja jest rodem z magla.
Rektor pisze o słownym bandytyzmie wypowiedzi polityków na łamach prasy. Kto
czyta regularnie nasze regionalne gazety nie potrzebuje egzemplifikacji (vide:
wypowiedzi radnego Kowalskiego na temat przywódcy PO posła Korzeniowskiego, czy
wystąpienia na sesji rady młodych radnych, którzy nie dyskutują na temat
problemu tylko szermują inwektywami, jesli wyniki badań im nie pasują, to
próbują dyskredytować autora, mówiąc, zresztą bezpodstawnie, o lewicowości,
socjalizmie etc. zamiast podjąć dyskusję na temat tych wyników).
Nie sądzę, że chodziło rektorowi o - jak twierdzisz - "sławetną nagonkę na
wiceprezydenta Karbowiaka w 2004 r." Jaka to nagonka i jaka sławetna? Gdyby
dziś zapytać mieszkańców o co chodziło, zapewniam, że wielu nie pamiętałoby.
Sama ją dobrze pamiętam. Właśnie, ten, kto podjął polemikę z poglądami
Karbowiaka w rodzaju, że rozstrzeliwanie bojowników ruchu oporu przez
hitlerowców było zgodne z prawem, a proces norymberski farsą, był od razu
poczęstowany epitetami, że komunista, lewizna itp. Nawet jeśli w tej polemice
używano wyłącznie argumentów i prezentowano przeciwstawny pogląd do poglądów
wice prezydenta, który głosił tezy bliskie ideologii nazistowskiej
(rozstrzeliwanie winnych zbrodni bez sądów itp.), to i tak dostawali między
oczy obelgami i pomówieniami, na łamch prasy i tu na forum GW. Domaganie sie
odwołania takiego wiceprezydenta, co umożliwiłoby mu głoszenie takich poglądów
jako osoba prywatna, zostało potraktowane jak zamach na demokrację.
Twoje argumenty, że ogólne tezy rektora obrażają tych, którzy nie szermują
obelgami i inwektywami w politycznym dyskursie są wątpliwe. Ci, których to nie
dotyczy, nie czują się obrażeni, tylko podzielają ten pogląd, bo właśnie taki
styl dyskusji przeważa (np. wypowiedź o braku kultury politycznej byłego posła
Szczygielskiego w artykule o K. Kobiałce w tym samym numerze NTO).
Nie wiem, dlaczego zgłaszasz zastrzeżenia do języka autora. Piszesz o
podszytych resentymentach. Sadzę, że jeśli ktoś sam na własnej skórze odczuł,
czym jest język nienawiści, a także doświadczył prześmiewczych ocen
niewątpliwych jego dokonań, jest równie uprawniony do napisania takiego tekstu
jak ten, który na emigracji wewnętrznej przez "mędrca szkiełko i oko" obserwuje
niezdolność do kompromisu, brak rzeczowej dyskusji nad problemami miasta i
regionu, blokowanie słusznych pomysłów tylko dlatego, że zgłaszają je oponenci
polityczni itp.
Polecam artykuł z "Wprost" na temat wsparcia, jakiego udzielają uczelniom
władze miasta Poznania i Wrocławia.
Nasze władze natomiast zgłosiły wniosek do programu stypendialnego UE dla
studentów bez sprawdzenia, ilu jest studentów w dzielnicach zgłoszonych do
programu rewitalizacji i musiały umowę aneksować, bo otrzymano pieniądze dla 98
studentów, a spełniało kryteria w tych dzielnicach zaledwie 14. Zresztą
niezrozumiałe jest zgłoszenie do programu rewitalizacji Zakrzowa i Nowej Wsi
Królewskiej, a nie degradującego się osiedla Metalchem. Dlatego Opole nie
otrzymało pieniędzy z tego programu, oprócz zredukowanych o 85% środków
uzyskanych na stypendia.
Mogłabym podać więcej przykładów na uzasadnienie twierdzeń rektora, jak bardzo
szkodliwy jest brak współpracy z powodów politycznych. Istotą demokracji jest
właśnie zdolność do poszukiwania optymalnych rozwiązań dzięki dyskusji z
perspektywy róznych ideologii, a także zdolność współdziałania ponad podziałami
politycznymi, jak np. utworzenie koalicji w Niemczech.

[Gość: spoko]

No, jeżeli zorganizowane wywieranie nacisku na pracodawcę (prezydenta miasta
Opola), żeby zwolnił z pracy człowieka (wiceprezydenta Karbowiaka) tylko
dlatego, ze ten posiada takie czy inne, nie pasujące komuś innemu poglądy na
historię i politykę międzynarodową, mieści się, Twoim zadaniem, w ramach
demokratycznych norm politycznych, to mamy zasadniczo odmienne wyobrażenia
na temat takich pojęć jak demokracja i prawa człowieka. Przypominam, że
sygnatariusze osławionego apelu o odwołanie Karbowiaka próbowali wymusić na
prezydencie miasta złamanie obowiązującego kodeksu pracy, zabraniającego
dyskryminowania kogokolwiek w stosunkach pracy ze względu na przekonania
polityczne (art. 11 indeks 3 kp). Moim zdaniem był jeden z większych skandali
politycznych na Opolszczyźnie w ostatnich latach.

Nie utożsamiam się z poglądami Karbowiaka, które w niejednej kwestii są mi
bardzo dalekie. Robienie nagonki na człowieka z powodu jego przekonań uważam
jednak za rzecz skandaliczną, zwłaszcza gdy na każdym niemal kroku obserwuje
się stosowanie podwójnej miary w tego typu sprawach. Robi się nagonkę na
prawicowego wiceprezydenta miasta, ale za rzecz normalną uznaje się obecność
w życiu publicznym, a także na wyższych uczelniach, starych komuchów, którzy
nie tylko głosili kiedyś jawnie antydemokratyczne poglądy, ale także czynnie
wspierali antydemokratyczny reżim komunistyczny, jak choćby osławiony "filozof"
Kozera z WSP/UO czy były esbek Kłosiński, zatrudniony na tej samej uczelni na
stanowisku dyrektorskim. Ta moralna dwulicowość w traktowaniu ludzi prawicy
oraz byłych(?) komuchów jest dla mnie najbardziej oburzająca.

Prof. Nicieja był niestety jedną z tych osób, które w 2004 r. podpisały apel
o odwołanie Karbowiaka, podobnie jak wspomniany powyżej "filozof" Kozera czy
były poseł na sejm PRL, Jan Goczoł, który w 1968 r. jako jeden z dwóch pisarzy
opolskich czynnie włączył się do reżimowej kampanii propagandowej przeciwko
“syjonistom” i opozycyjnie nastawionym intelektualistom. Wszystko to był jeden
wielki skandal! Poprzez swój udział w tym skandalu prof. Nicieja przyłożył
niestety ręki do utrzymywania się w naszym mieście niezdrowej atmosfery, którą
obecnie tak krytykuje.

[Gość: Nick]

Ja też pamiętam całą tę aferę z próbą wymuszenia dymisji Karbowiaka w 2004 r.
i śmiem twierdzić, że Monika mocno mija się tu z prawdą, licząc zapewne na słabą
pamięć innych internautów. Dla odświeżenia pamięci przytaczam dotyczący tej
sprawy fragment rękopisu książki Z. Bereszyńskiego:




Ledwie tylko ucichła “awantura o senatora”, rozkręcono kolejną tego
typu kampanię, atakując tym razem wiceprezydenta Karbowiaka za to, że parę lat
wcześniej, nie pełniąc jeszcze żadnych funkcji publicznych, w ramach polemiki
z redakcją narodowo-radykalnego pisma “Szczerbiec”, dał wyraz swoim
niekonwencjonalnym zapatrywaniom na niektóre sprawy i wydarzenia z okresu II
wojny światowej. Również tym razem zaczęło się od publikacji w “Nowej Trybunie
Opolskiej”, która 19 lutego 2004 r. okrzyknęła Karbowiaka “skandalistą”,
wzywając jednocześnie czytelników do udziału w internetowej sondzie na temat
tego, czy powinien on podać się do dymisji. Opublikowany wówczas przez “NTO”
wywiad z wiceprezydentem Karbowiakiem dostarczył jego przeciwnikom kolejnego
pretekstu do ataków - za przedstawienie własnych poglądów na wojnę w Iraku i na
postępowanie aliantów z byłym dyktatorem tego kraju.

23 lutego 2004 r. Mirosław Olszewski z “NTO”, zarzucając Karbowiakowi
negatywny stosunek do praw człowieka, głosił już triumfalnie, że “Karbowiak
został sam” i że “Wszyscy chcą głowy wiceprezydenta”. W wytworzonej w ten sposób
atmosferze medialnego linczu pojawił się, opublikowany przez “NTO” w wydaniu
z 24 lutego 2004 r., list otwarty 33 osobistości lokalnych, które zwróciły się
do prezydenta miasta Opola, Ryszarda Zembaczyńskiego, z apelem o odwołanie
Arkadiusza Karbowiaka z funkcji wiceprezydenta za to, że rzekomo prezentuje on
“poglądy bliskie ideologii nazistowskiej”.

“Zwracamy się do Pana, Panie Prezydencie - pisali autorzy listu -
- z żądaniem usunięcia Arkadiusza Karbowiaka ze stanowiska wiceprezydenta Miasta
Opola. Jako obywatele nie życzymy sobie, aby osoba publiczna głosiła poglądy
bliskie ideologii nazistowskiej, czego zakazuje Konstytucja RP. Co istotne, nasz
sprzeciw nie odnosi się jedynie do wcześniejszych publikacji A. Karbowiaka,
lecz także do wypowiedzi w wywiadzie opublikowanym w »NTO« 20.02.04, w którym
twierdzi, że należy zbrodniarzy rozstrzeliwać bez sądu, co przecież było
bolszewicką i nazistowską praktyką. Do głębi oburza nas pogląd Arkadiusza
Karbowiaka, że prawa człowieka to mrzonka (NTO, 23.02.04), tym bardziej, że
głosił go wiceprezydent odpowiedzialny za rozwój oświaty w Opolu.

Oczekujemy od Pana Prezydenta zajęcia zdecydowanego stanowiska
i zdymisjonowania A. Karbowiaka. Zwalczanie nazistowskich poglądów jest
szczególnie ważne w takim mieście jak Opole - stolicy regionu, którego
mieszkańcy włożyli tak wiele wysiłku, aby przezwyciężyć brzemię historii.
Publicznie głoszone poglądy przez wiceprezydenta A. Karbowiaka psują wizerunek
Opola i naszego regionu w kraju i za granicą”.

Apel o odwołanie wiceprezydenta Karbowiaka podpisali: “dr Danuta
Berlińska, poseł Andrzej Diakonow, b. radny Alojzy Drewniak, wicemarszałek
Ryszard Galla, literat Jan Goczoł, dr Janina Hajduk-Nijakowska, red. Tadeusz
Horoszkiewicz, poseł Tadeusz Jarmuziewicz, senator Apolonia Klepacz, radny
Sławomir Kłosowski, literat Kazimierz Kowalski, prof. Piotr Kowalski, prof.
Bartłomiej Kozera, poseł Henryk Kroll, marszałek Grzegorz Kubat, prof. Michał
Lis, red. Ewa Lubowiecka, rektor UO prof. Józef Musielok, poseł Andrzej Namysło,
senator prof. Stanisław S. Nicieja, red. Bogusław Nierenberg, poseł Helmut
Paździor, poseł Kazimierz Pietrzyk, red. Stanisław Racławicki, prof. Robert
Rauziński, prof. Stanisław Senft, senator prof. Dorota Simonides, b. przew.
Rady Miasta Opola Stanisław Skakuj, prof. Teresa Smolińska, dr Kazimierz
Szczygielski, poseł Jerzy Szteliga, poseł Zenon Tyma, b. radny Janusz Wójcik”.

Żaden z licznych sygnatariuszy listu nie pokusił się bynajmniej
o wykazanie, że poglądy Karbowiaka mają faktycznie jakikolwiek, bliski czy
daleki związek z ideologią narodowego socjalizmu. Poprzestano na samym
obrzuceniu przeciwnika błotem, wychodząc zapewne z założenia, że nawet
najbardziej bzdurne i bezzasadne oszczerstwo może być w jakimś stopniu
skuteczne, ponieważ zawsze coś się przylepi i przyschnie.

Z podobnym listem wystąpiła postkomunistyczna Federacja Młodych
Socjaldemokratów.

Najbardziej oburzające w całej tej sytuacji - podobnie jak wcześniej
w sprawie Osmańczyka - było to, że wśród tych, którzy najgłośniej domagali się
głowy Karbowiaka, najliczniejszą grupę stanowili ludzie o ewidentnie brudnej
przeszłości politycznej, niegodni tego, by sądzić i rozliczać innych: dawni
aktywiści PZPR i PRON, którzy sami nie tylko głosili w przeszłości dużo bardziej
kontrowersyjne poglądy niż Karbowiak, ale jeszcze wcielali te poglądy w czyn,
wysługując się antydemokratycznemu, totalitarnemu systemowi komunistycznemu.

Wbrew temu co głosił początkowo red. Olszewski na łamach “Nowej
Trybuny Opolskiej”, wiceprezydent Karbowiak nie pozostał jednak osamotniony na
placu boju i triumfalizm jego przeciwników okazał się przedwczesny. Niebawem
pojawiły się kolejne głosy w obronie atakowanego wiceprezydenta, zwracające
uwagę na dwulicowość i bezprawny charakter kierowanych przeciwko niemu
wystąpień. W obronie Karbowiaka wystąpiła m. in. Rada Miejska Nysy. Nie ulegając
bezprawnym naciskom, prezydent Zembaczyński pozostawił Karbowiaka na stanowisku,
zobowiązując go jedynie do powstrzymania się przez okres trzech miesięcy od
jakichkolwiek wypowiedzi publicznych.

Nie minęły dwa tygodnie, a początkowy triumfalizm “pogromców”
Karbowiaka zamienił się w upokarzające poczucie klęski, a rozpętana przez
nich afera obróciła się przeciwko nim samym. Szybko bowiem okazało się, że
wystąpienie z apelem o odwołanie Karbowiaka było wyrazem żenującej ignorancji
prawnej autorów i sygnatariuszy apelu. Liczne “autorytety” lokalne, posłowie,
senatorowie, przedstawiciele środowiska akademickiego itd., skompromitowały się
i ośmieszyły, występując z bezprawnym żądaniem zwolnienia człowieka z pracy ze
względu na prezentowane przez niego poglądy (i to rzekomo w imię troski m. in.
o przestrzeganie praw człowieka na terenie Opola!). Prawdziwym skandalem okazały
się nie poglądy Arkadiusza Karbowiaka, lecz ignorancja i niekompetencja
zwalczających go “autorytetów”, ze szczególnym uwzględnieniem jedenastu
opolskich parlamentarzystów (trzech senatorów i ośmiu posłów), którzy podpisali
list otwarty z apelem o odwołanie wiceprezydenta.

Prawną ignorancję autorów i sygnatariuszy apelu o odwołanie Karbowiaka
napiętnowali w szczególności Bogusław Bardon, Zbigniew Bereszyński i Wiesław
Ukleja, wydając datowane 7 marca 2004 r. obszerne oświadczenie, w którym
czytamy m. in.:

“[...] sygnatariusze apelu nie zadali sobie trudu, by przedłożony
im do podpisu dokument przeanalizować pod kątem jego zgodności z obowiązującym
w Polsce - a także w Unii Europejskiej - prawem, które jasno i wyraźnie stanowi,
że »Jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia,
w szczególności ze względu na [...] przekonania polityczne [...] jest
niedopuszczalna« (art. 11 ind. 3 kodeksu pracy w brzmieniu obowiązującym od
1 stycznia 2004 r.). Tymczasem tak się składa, że wiceprezydent Karbowiak jest
pracownikiem, zatrudnionym przez prezydenta miasta na podstawie powołania
(jedna z form stosunku pracy) i w związku z tym odnoszą się do niego wszelkie
ogólnie obowiązujące uregulowania prawa pracy. Zwolnienie go ze względu na
prezentowane obecnie czy w przeszłości przekonania polityczne

[Gość: Nick]

Prawną ignorancję autorów i sygnatariuszy apelu o odwołanie Karbowiaka
napiętnowali w szczególności Bogusław Bardon, Zbigniew Bereszyński i Wiesław
Ukleja, wydając datowane 7 marca 2004 r. obszerne oświadczenie, w którym
czytamy m. in.:

“[...] sygnatariusze apelu nie zadali sobie trudu, by przedłożony
im do podpisu dokument przeanalizować pod kątem jego zgodności z obowiązującym
w Polsce - a także w Unii Europejskiej - prawem, które jasno i wyraźnie stanowi,
że »Jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia,
w szczególności ze względu na [...] przekonania polityczne [...] jest
niedopuszczalna« (art. 11 ind. 3 kodeksu pracy w brzmieniu obowiązującym od
1 stycznia 2004 r.). Tymczasem tak się składa, że wiceprezydent Karbowiak jest
pracownikiem, zatrudnionym przez prezydenta miasta na podstawie powołania
(jedna z form stosunku pracy) i w związku z tym odnoszą się do niego wszelkie
ogólnie obowiązujące uregulowania prawa pracy. Zwolnienie go ze względu na
prezentowane obecnie czy w przeszłości przekonania polityczne, jak chcieliby
sygnatariusze apelu, byłoby sprzeczne z kodeksem pracy, a wystąpienie z takiej
treści żądaniem przez grono opolskich parlamentarzystów, naukowców, dziennikarzy
itd. można zakwalifikować jako zorganizowane wywieranie presji na rzecz
popełnienia czynu zakazanego przez prawo! Obowiązujące aktualnie przepisy
kodeksu karnego nie kwalifikują wprawdzie takiego postępowania jako
przestępstwa, ale jego naganność moralna wydaje się bezdyskusyjna. Użyte
przez nas w poprzednim oświadczeniu słowo »lincz« jest w tym kontekście
jak najbardziej adekwatnym określeniem zaistniałej sytuacji.

Przywołany powyżej artykuł 11 ind. 3 kodeksu pracy uzyskał swoje
obecne brzmienie w wyniku tzw. nowelizacji unijnej z dnia 14 listopada 2003 r.
(Dziennik Ustaw, nr 213, poz. 2081). Jest zatem rzeczą niepojętą, że przepisu
tego nie zna jedenastu (!) podpisanych pod apelem opolskich parlamentarzystów,
którzy powinni mieć w świeżej pamięci treść tworzonego czy przekształcanego
niedawno, za ich kadencji i przy ich biernym choćby współudziale, prawa. Nie
chodzi tu o jakiś mało istotny, drugo- lub trzeciorzędny przepis sprzed lat,
którego można byłoby nie znać lub nie pamiętać, ale o przepis o fundamentalnym
znaczeniu dla stosunków między pracownikami a pracodawcami. Znajomość (choćby
tylko intuicyjna) owego fundamentalnego przepisu jest elementem ogólnej kultury
prawnej, jaką powinien legitymować się każdy odpowiedzialny uczestnik życia
publicznego, nawet na najniższym i najskromniejszym szczebelku lokalnym, a cóż
dopiero poseł lub senator RP, do którego podstawowego zakresu kompetencji należy
współudział w stanowieniu prawa! Niestety, nieznajomością prawa wykazało się
trzech senatorów i ośmiu posłów z terenu Opolszczyzny, co rzuca zaiste
przerażające światło na kwalifikacje i jakość pracy naszej wojewódzkiej
reprezentacji parlamentarnej. Wierzyć się nie chce, że nikomu z owej »drużyny«
nie zadrżała ręka przy podpisywaniu dokumentu tak jaskrawo kłócącego się
z obowiązującym w naszym kraju prawem! Szczególne zdumienie musi budzić fakt,
że w gronie tym znalazł się również poseł z ugrupowania o nazwie »Prawo
i Sprawiedliwość«608... Wychodzi na to, że jedenastu opolskich parlamentarzystów
nie orientuje się w istotnych elementach tworzonego przy ich współudziale prawa,
nie interesuje się tymi zagadnieniami lub ich nie rozumie, nie czyta jak należy
przedkładanych im projektów ustaw itd. Jeżeli w podobny sposób traktuje swoje
obowiązki większa liczba parlamentarzystów, to trudno dziwić się, że ogólny stan
życia publicznego w naszym kraju jest tak fatalny jak to widzimy! [...]

Na zakończenie jeszcze jedna drobna uwaga. Możemy zrozumieć, choć
nie usprawiedliwić, że wśród sygnatariuszy apelu o zwolnienie z pracy pana
Arkadiusza Karbowiaka znaleźli się byli aktywiści PZPR i PRON. Podobne praktyki
były przecież rzeczą nagminną w czasach, gdy reprezentowana przez nich formacja
polityczna sprawowała niepodzielną władzę w naszym kraju, a wiadomo, że czym
skorupka za młodu nasiąknie... Jak w tym towarzystwie mógł znaleźć się były
działacz pierwszej »Solidarności«, związku walczącego o to, aby nikogo nie
pozbawiano pracy z powodu posiadanych przekonań, tego jednak już nie pojmujemy.
Bardzo kręte bywają koleje ludzkich losów”.

Tekst przytoczonego powyżej oświadczenia został przekazany redakcji
„Nowej Trybuny Opolskiej” jako głos w toczącej się na łamach „NTO” dyskusji na
temat „sprawy Karbowiaka”. Redakcja „NTO”, dając kolejny dowód stronniczości
i serwilizmu wobec wpływowych osobistości lokalnych, nie zdobyła się jednak
na opublikowanie choćby fragmentu oświadczenia, tak bezlitośnie obnażającego
niekompetencję miejscowych elit politycznych. W jednym z wydań „NTO”
zamieszczono tylko krótką wypowiedź Donaty Wnuk, która w rozmowie telefonicznej
z redakcją zwróciła uwagę na nieznajomość prawa pracy, jaką wykazali się
sygnatariusze apelu o odwołanie wiceprezydenta Karbowiaka. Na tym zakończono
publikację tekstów i wypowiedzi na temat „sprawy Karbowiaka”. Oświadczenie
B. Bardona, Z. Bereszyńskiego i W. Uklei ukazało się ostatecznie tylko
w formie ulotki, kolportowanej pod kościołami i na opolskich uczelniach
(głównie przez W. Ukleję oraz przez młodego działacza studenckiego, Sebastiana
Bodzentę, członka Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS, który przyjechał
specjalnie w tym celu aż z Warszawy, wyręczając pasywnie nastawionych działaczy
z terenu Opola). W ten sposób – w piętnaście lat po zawarciu ugody Okrągłego
Stołu - powróciliśmy niejako w dawne, komunistyczne czasy, gdy łamy gazet
pozostawały zamknięte dla tekstów krytykujących rządzące elity, a punkt
widzenia opozycji odzwierciedlały jedynie drukowane w podziemiu ulotki. Trudno
o lepszą ilustrację efektów “transformacji systemowej” w regionie opolskim!

Jedyną odpowiedzią opolskich mediów na oświadczenie B. Bardona,
Z. Bereszyńskiego i W. Uklei było nagłe wyciszenie “sprawy Karbowiaka”. Jak
nożem uciął, ucichła wrzawa w mediach i umilkły głosy lokalnych “autorytetów”.
Nikt nie próbował bronić się przed zarzutem niekompetencji i ignorancji prawnej,
ale też nikt nie zdobył się choćby na odrobinę samokrytyki. Wybrano głuche
milczenie jako najskuteczniejszy sposób na to, aby do świadomości ogółu
mieszkańców Opolszczyzny nie dotarły płynące ze “sprawy Karbowiaka” wnioski na
temat żałosnego poziomu kwalifikacji znacznej części lokalnych elit politycznych
- posłów, senatorów, dziennikarzy itd. Jedynym periodykiem lokalnym, jaki
odważył się na rzetelne przedstawienie “sprawy Karbowiaka”, wraz ze wszystkimi
płynącymi z tej sprawy wnioskami, były “Nowiny Nyskie”, wydawane pod
kierownictwem Janusza Sanockiego.

[Gość: jedi]

Pani Nick - nie wnikając w meandry prawa pracy - mam tylko jedno pytanie, czy
chciałby pan aby człowiek o takich(!) poglądach jak Karbowiak był pana
reprezentantem w samorządzie gminnym??? Prosze o odpowiedź, od tego uzależniam
sens dalszej dyskusji.

[Gość: Nick]

Jak już zaznaczyłem, nie utożsamiam się z poglądami pana Arkadiusza Karbowiaka.
W paru kwestiach moje poglądy dość radykalnie odbiegają od jego punktu widzenia.
Tak np. np nie podzielam jego wyraźnych inklinacji ku tradycjom tzw. obozu
narodowego. Jeżeli chodzi o przyszły samorząd gminny, to jak na razie jeszcze
nie wiem, na kogo będę głosować w najbliższych wyborach. Obawiam się, że
związane z tym rozterki nie opuszczą mnie aż do ostatniej chwili. Prawdę mówiąc,
to w naszym kochanym Opolu nie bardzo jest z czego wybierać. Najpewniej będę
głosować na zasadzie wyboru najmniejszego zła. Gdyby Karbowiak chciał być posłem
czy senatorem, to raczej na pewno bym na niego nie głosował, bo w tym wypadku
sprawa politycznych poglądów kandydata ma znaczenie fundamentalne. Nie sądzę
jednak, aby był to czynnik o większym znaczeniu w przypadku radnego miejskiego,
który żadną wielką polityką i tak nie będzie się zajmować. Myślę, że w takim
przypadku mógłbym spokojnie machnąć ręką na jego zapatrywania polityczne
i historiozoficzne. W tym wypadku naprawdę liczą się inne kwalifikacje. Jak
na razie Karbowiak jest tylko urzędnikiem miejskim i jego poglądy w ogóle mnie
nie interesują, podobnie jak poglądy innych urzędników z ratusza.

[Gość: jedi]

Dziękuję za odpowiedz. Pytalem, bo w mojej ocenie poglądy osoby opłacanej z
publicznych pieniędzy nie powinny ocierac się o zachowania nie akceptowalne w
większości społecznstwa. Tak się akurat składa, że wicepreydent utożsamia się z
poglądam, że lepsza kulka w łeb niż potem kłopot z jeńcem. Niestety ten pan
nadzoruje opolskie szkoły. Życzyłbym sobie, aby kims takim nie była osoba jego
pokroju. I dlatego gdybym mógł to też podpisałbym się pod listem o jego
odwołanie. Argument prawny jest ważki, ale sygantariusze listy - jak mniemam -
podpisali go nie tytułem nagonki, a raczej z odruchu serca i w gescie
sprzeciowu. Prawo czasami broni nie tych co trzeba panie Nick.

[Gość: Nick]

Prawo musi być jednakowe dla wszystkich, a w szczególności dla tych, z których
poglądami się nie zgadzamy. Od stwierdzenia, ze poglądy osoby osoby opłacanej
z pieniędzy publicznych mają być akceptowalne dla większości społeczeństwa,
jest już tylko krok do ustanowienia nowej tyranii. Najpierw byłaby to tyrania
demokratyczna - tyrania większości. Potem można byłoby zrobić następny krok,
uznając, że osoba opłacana z pieniędzy publicznych nie może prezentować
poglądów, których nie mogłaby zaakceptować najbardziej oświecona część
społeczeństwa - jego intelektualna czy moralna elita lub awangarda. I tak,
krok po kroku doszlibyśmy do tego co przerabialiśmy już w czasach PRL, gdy tzw.
awangarda proletariatu (PZPR) mówiła nam wszystkim, co i jak mamy myśleć,
a stanowiska publiczne były niedostępne dla osób mających nieodpowiednie
("reakcyjne") poglądy. Od rzemyczka do koziczka! Właśnie dlatego prawo ma
chronić przede wszystkim rozmaite mniejszości (także mniejszości polityczne
oraz intelektualne, niekoniecznie tylko etniczne czy seksualne), a nie
gwarantować dominację większości. To jeden z najważniejszych fundamentów
wolności obywatelskich, chroniący demokrację przed wyradzaniem się w oligarchię,
a następnie w tyranię, przed którym to niebezpieczeństwem przestrzegał już
Arystoteles. Właśnie dlatego potępiam to co dwa lata temu próbowano zrobić
z Karbowiakiem, niezaleznie od tego jaki jest mój prywatny stosunek do jego
poglądów.

[Gość: monika]

Kto mówi o poglądach osoby opłacanej z pieniędzy publicznych, że mają być
akceptowalne dla wiekszości społeczeństwa? To czysta demagogia!!!
Mówimy o poglądach, które dopuszczają zgładzenie kogoś bez sądu. W procesie
norymberskim trzech oskarżonych uniewinniono. Mówimy więc o standardach:
1. Nie można nikogo pozbawiać życia, tylko dlatego, że nam się wydaje, że na to
zasługuje.
2. Każdy ma prawo do poszanowania jego godności, co gwarantują prawa czlowieka.
Sądzisz, że te dwie powszechnie obowiązujące zasady, co nie musi oznaczać, że
są podzielane przez większość, moze osoba publiczna ignorowac, lekceważyć?
Co to ma wspólnego z ideologią komunistyczną, która właśnie te dwie kardynalne
zasady łamała?

[Gość: spoko]

Można mieć Karbowiakowi za złe to, że gdzieś tam wypowiedział się lekceważąco
na temat praw człowieka w ramach czysto teoretycznych dywagacji na temat
egzotycznych dla nas kwestii politycznych. Ci którzy chcieli go odwoływać
z powodu jego przekonań, robili jednak coś dużo gorszego, bo chcieli
praktycznego pogwałcenia obowiązujących w Polsce i Europie praw człowieka,
chronionych m. in. przez nasz kodeks pracy.

[Gość: monika]

Po pierwsze, osoba publiczna nie wygłasza czysto teoretycznych dywagacji - od
tego są konferencje naukowe, których nie transmituje telewizja. Poszanowanie
praw człowieka to nie jest egzotyczna kwestia poltyczna, tylko bardzo
praktyczna. Dlatego jest wiele skarg obywateli polskich w Europejskim Trybunale
Praw Człowieka.
Domaganie się odwołania Karbowiaka nie było zadnym pogwałceniem praw
człowieka!!! Przeczytaj mój wcześniejszy post, gdzie piszę o sankcjach UE w
stosunku do Austrii po wyborze Heidera na kanclerza, o wyeliminowaniu Rocco
Butiglione za poglądy czy usunięciu z CDU Martina Hohmanna również za głoszone
poglądy.

[Gość: spoko]

Co ma piernik do wiatraka? Czym innym jest np. wydalenie kogoś z partii
politycznej za prezentowanie poglądów nie przystających do jej oficjalnego
programu, a czym innym zwalnianie kogoś z pracy z powodu jego przekonań, czego
jednoznacznie zabrania obowiązujący kodeks pracy. A co było gdyby zaczęto
zbierać np. podpisy pod listem apelującym o zwolenienie z pracy na UO takiego
np. Kozery z uwagi na to co głosił oficjalnie w stanie wojennym? Też
podpisałabyś taki list "w odruchu serca"? A czemuż to np. Nicieja. Lis czy
Kozera nie protestowali "w odruchu serca" przeciwko praktycznemu łamaniu praw
człowieka przed 1989 r., tylko przeciwko teoretycznym dyrdymałom Karbowiaka
w 2004 r.?

Jeżeli osoba publiczna nie powinna wygłaszać czysto teoretycznych dywagacji, to
jak ocenić ostatnie - dyskutowane właśnie w ramach tego wątku - wystąpienie
obecnego rektora UO? Jest to przecież nader subiektywnie zabarwiona, wysoce
kontrowersyjna, a dla niektórych osób nawet obraźliwa wypowiedź osoby pełniącej
odpowiedzialną funkcję publiczną? Czy rektor Nicieja też przekroczył swoje
uprawnienia, czy może wobec niego należy stosować inną miarę niż wobec
Karbowiaka? A może mamy "w odruchu serca" zacząć zbierać podpisy pod apelem
o odwołanie JM?

[Gość: spoko]

Co ma piernik do wiatraka? Czym innym jest np. wydalenie kogoś z partii
politycznej za prezentowanie poglądów nie przystających do jej oficjalnego
programu, a czym innym zwalnianie kogoś z pracy z powodu jego przekonań, czego
jednoznacznie zabrania obowiązujący kodeks pracy. A co by było, gdyby zaczęto
zbierać np. podpisy pod listem apelującym o zwolenienie z pracy na UO takiego
np. Kozery z uwagi na to co głosił oficjalnie w stanie wojennym? Też
podpisałabyś taki list "w odruchu serca"? A czemuż to np. Nicieja. Lis czy
Kozera nie protestowali "w odruchu serca" przeciwko praktycznemu łamaniu praw
człowieka przed 1989 r., tylko przeciwko teoretycznym dyrdymałom Karbowiaka
w 2004 r.?

Jeżeli osoba publiczna nie powinna wygłaszać czysto teoretycznych dywagacji, to
jak ocenić ostatnie - dyskutowane właśnie w ramach tego wątku - wystąpienie
obecnego rektora UO? Jest to przecież nader subiektywnie zabarwiona, wysoce
kontrowersyjna, a dla niektórych osób nawet obraźliwa wypowiedź osoby pełniącej
odpowiedzialną funkcję publiczną? Czy rektor Nicieja też przekroczył swoje
uprawnienia, czy może wobec niego należy stosować inną miarę niż wobec
Karbowiaka? A może mamy "w odruchu serca" zacząć zbierać podpisy pod apelem
o odwołanie JM?

[Gość: monika]

Przytoczę powiedzenie: co było, a nie jest nie pisze się w rejestr.
Dyskutujemy o tym, co jest dzisiaj, co może dzisiaj zatruwać umysły, a nie o
poglądach głoszonych 20 lat temu.
Większość nie protestowała w "odruchu serca" przed 1989 r. z różnych powodów:
strachu o życie swoich bliskich lub własne, z chęci zachowania pracy, z
niewiary,, że takie protesty mogą coś zmienić itd.
Natomiast w demokratycznej Polsce, kiedy możemy cieszyć się wolnością słowa,
należy reagowac na niebezpieczne poglądy, które nie są dyrdymałami, głoszone
przez osobę publiczną. Chocby dlatego, że dzis nie idzie się za to do
więzienia. Milczenie byłoby więc przyzwoleniem.
Wskaż, który fragment artykułu rektora jest obraźliwy i dla kogo. W czym
przekroczył swoje uprawnienia? Jakież to nieakceptowane wartości głosił?

[Gość: spoko]

Czym innym jest zwalczanie takich czy innych, poglądów, których nie akceptujemy,
a czym innym jest wywieranie zorganizowanej presji w kierunku praktycznego
pogwałcenia obowiązującego prawa, jak czynili sygnatariusze listu w sprawie
odwołania Karbowiaka.

Ja osobiście spokojnie przyjąłem wystąpienie rektora Nicieji w NTO, ale ktoś
inny pisał tu niedawno, że osoba publiczna nie powinna pozwalać sobie na
teoretyczne dywagacje w mediach. Dlatego właśnie zapytałem o to, jak oceniasz
takie właśnie dywagacje JM na łamach NTO. Jak widzę, równiez w tej kwestii
stosujesz podwójną miarę w zależności od tego, o kogo konkretnie chodzi.

Niektóre uwagi Rektora Nicieji mogą być bardzo obraźliwe dale wielu osób, jak
np. nazywanie krytycznych uwag na temat Musioła i Osmańczyka pośmiertnym
niszczeniem tych ludzi. To samo można powiedzieć o bardzo nagatywnych ocenach
miejscowych polityków, bez konkretnego wskazania, o kogo chodzi. Takie
uogólnienia są bardzo niesprawiedliwe i dla wielu osób krzywdzące. Uważam,
że rektor uniwersytetu powinien bardziej zważać na to co mówi, by nikogo
nisłusznie nie obrażać poprzez wrzucanie wszystkich do jednego worka.

[Gość: monika]

Jeden list to zorganizowana presja? Czy ty wiesz, co znaczy słowo organizacja?
PSByło to działanie ad hoc. Nie powstało stowarzyszenie do Zwalczania Poglądów
wiceprezydenta Karbowiaka, którego celem statutowym byłoby dążenie do jego
odwołania.
Oczywiście, że epitet "kolaborant" uzyty przez wiceprezydenta Karbowiaka pod
adresem Osmańczyka, jako argument, że nie mkożna wesprzec inicjatywy
monitoringu jego grobu, aby chronić przed wandalizmem, czy robienie z Musioła
sługusa III Rzeszy w mundurze feldgrau, nie ma nic wspólnego z krytyką tylko
jest pośmiertnym niszczeniem tych ludzi i ich dorobku.
Co do ocen języka i niezdolności do współdziałania miejscowych polityków, to
naprawdę nie trzeba wskazywać żadnych nazwisk. Odnoszą się one do
przedstawicieli wszystkich działających w Opolu partii. Nie prorównuj tego do
epitetów.
Wskaż zatem polityka, który zainicjował wspólpracę z różnymi środowiskami, aby
rozwiązać jakiś istotny problem. To wtedy stwierdzę, że wyjątek potwierdza
regułę.

[Gość: spoko]

Wyjątek potwierdzający regułę? Proszę bardzo, już wskazuję. Niedawno grupa
antykomunistycznych radykałów z Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej
zaprosiła m. in. rektora Nicieję, byłego senatora z ramienia SLD, do współpracy
przy organizowaniu obchodów dwóch ważnych rocznic historycznych. JM najwyrażniej
gestu tego nie docenił, skoro nie wspomniał o nim w swojej wypowiedzi dla NTO,
wybierając kreślenie tendencyjnego obrazu sytuacji, utrzymanego w jednolicie
ciemnej konwencji (być może po to, by samemu bardziej błyszczeć na tym tle,
niczym samotna gwiazda na fladze stanowej Teksasu).

Termin "kolaboracja" na określenie wieloletniej aktywnej współpracy politycznej
Osmańczyka to nie żaden epitet tylko proste stwierdzenie ogólnie znanego faktu
historycznego. To nie żadne pośmiertne niszczenie człowieka, ale co najwyżej
niszczenie fałszywej legendy, sztucznie podtrzymywanej przez osoby rozmiłowane
w uprawianiu historyczno-politycznej hagiografii. Również przypominanie faktu,
iż Musioł służył w Wehrmachcie, oceniam jako niszczenie fałszywej legendy
(a nie człowieka), w której to legendzie fakt ten był starannie pomijany.
Uważam, że potrzeba nam nie legend, ale rzetelnej wiedzy o przeszłości.

Działania ad hoc mogą także być działaniami zorganizowanymi, jeżeli tylko mamy
do czynienia ze świadomym współdziałaniem jakiejś grupy ludzi. Jedno drugiego
nie wyklucza. Zorganizowane działanie i zorganizowana struktura to nie są
synonimy i bardzo proszę nie mieszać w głowach mniej wyrobionym internautom tego
typu fałszywymi tautologiami.

[Gość: spoko]

Wyjątek potwierdzający regułę? Proszę bardzo, już wskazuję. Niedawno grupa
antykomunistycznych radykałów z Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej
zaprosiła m. in. rektora Nicieję, byłego senatora z ramienia SLD, do współpracy
przy organizowaniu obchodów dwóch ważnych rocznic historycznych. JM najwyrażniej
gestu tego nie docenił, skoro nie wspomniał o nim w swojej wypowiedzi dla NTO,
wybierając kreślenie tendencyjnego obrazu sytuacji, utrzymanego w jednolicie
ciemnej konwencji (być może po to, by samemu bardziej błyszczeć na tym tle,
niczym samotna gwiazda na fladze stanowej Teksasu).

Termin "kolaboracja" na określenie wieloletniej aktywnej współpracy politycznej
Osmańczyka z władzami PRL to nie żaden epitet tylko proste stwierdzenie ogólnie
znanego faktu historycznego. To nie żadne pośmiertne niszczenie człowieka, ale
co najwyżej niszczenie fałszywej legendy, sztucznie podtrzymywanej przez osoby
rozmiłowane w uprawianiu historyczno-politycznej hagiografii. Również
przypominanie faktu, iż Musioł służył w Wehrmachcie, oceniam jako niszczenie
fałszywej legendy (a nie człowieka), w której to legendzie fakt ten był
starannie pomijany. Uważam, że potrzeba nam nie legend, ale rzetelnej wiedzy
o przeszłości.

Działania ad hoc mogą także być działaniami zorganizowanymi, jeżeli tylko mamy
do czynienia ze świadomym współdziałaniem jakiejś grupy ludzi. Jedno drugiego
nie wyklucza. Zorganizowane działanie i zorganizowana struktura to nie są
synonimy i bardzo proszę nie mieszać w głowach mniej wyrobionym internautom
tego typu fałszywymi tautologiami.

[Gość: monika]

Jak na razie Opolskie Stowarzyszenie Pamięci Narodowej nie uczestniczy we
władzy i nie zajmuje się rozwiązywaniem problemów istotnych dla mieszkańcó.
Jest straznikiem pamięci zorientowanym w przeszłośc. Jest to oczywiscie ważne,
ale nie stanowi głownego nurtu polityki i działan władz.
Być może dlatego rektor o tym nie wspomniał, bo jest to inicjatywa, zaledwie
zaczątek wspólpracy. A po owocach ich poznacie.
Kolaborant na gruncie języka polskiego ma znaczenie pejoratywne. Pojęcie to nie
zostało użyte w artykule demitologizującym postać Osmańczyka, tylko właśnie jak
epitet - wystarczający za całe uzasadnienie, aby nie przekazać środków na
monitoring grobu z miejskiej kasy.
Podobnie z Musiołem. Nie próbowano pokazać położenia Polaków w Rzeszy i czym
groziła odmowa suzby w Wehrmachcie, tylko noszenie munduru w kolorze fekldgrau
miało go kompromitować. A jak wiemy nie zawsze służba w Wehrmachcie może być
traktowana jako hańbiąca. Fakt ten nie był przemilczany, bo został odnotowany w
publikacji historycznej.
Z demitologizacją nie miało to wiele wspólnego, bo raczej mieliśmy do czynienia
z dążeniem do zdyskredytowania tych osób. Nie było bowiem ważenia ich zasług,
przejawów odwagi i oportunizmu. Jednowymiarowa wiedza o przeszłości nie jest
rzetelna. Idąc tym tropem należałoby również Kościuszkę strącić z narodowego
Panteonu.
Dzuiałania ad hoc zwykle są spontaniczne i niezorganizowane. Najczęsciej jest
to mobilizacja za pomocą telefony z wykorzystaniem tzw. drzewka. Nie ma
kontynuacji i jest to działanie jednorazowe w konkretnej sprawie. Oczywiście
niekiedy może się taka grupa zinstytucjonalizować i powołać stowarzyszenie.
Wtedy mamy do czynienia z organizacją, która trwa w czasie pomimo wymiany
członków.

[Gość: szyla]

Czy wy nie możecie spać i tak sobie czatujecie i polemizujecie. Spak do
Moniki i gościa .Proponuję spotkajcie w Pabu i podyskutujcie sobie, bo żle się
robi czytając bzdety. Czy o to Rektorowi chodzi w swoim artykule.Napewno
nie , napewno długo milczał , ale nie wytrzymał i alarmuje na Łamach NTO co z
naszym miastem i naszym społeczeństwem. Zle się w naszym mieście Opolu i na
opolszczyźnie dzieje, trwa to latami . Cierpią szarzy ludzie , lepiej
podyskutujcie jak pomóc , żeby sie ludzie nie czuli tak żle.

[jureg1]

zgadzam się z Twoją oceną poziomu dyskusji, ale widzę, że dyskutanci się nią nie
przejmują. To pewnie naukowcy??? Jeśli tak samo przynudzają na zajęciach to
współczuję studentom.

do znudzonych

[Gość: baca]

Osobom znudzonym dyskusjami w ramach tego wątku radziłbym odwiedzenie innych
wątków na tym forum lub innych forach. Możliwości jest skolko ugodno. Nie ma
żadnego przymusu czytania tego co kogoś nie interesuje. Można także zakładać
własne wątki stosownie do swoich zainteresowań. Powodzenia!

[Gość: spoko]

Aha, czyli dla was liczą się tylko inicjatywy ze strony osób i grup
partycypujących w sprawowaniu władzy? Trzeba było od razu tak powiedzieć!
Twoje pytanie było jednak inaczej inaczej sformułowane, a mianowicie znacznie
szerzej, i na takie właśnie pytanie starałem się odpowiedzieć. Jasne, że
dopiero czas pokaże, czy przywołana tu przeze mnie propozycja współpracy
zostanie należycie wykorzystana (sam mam co do tego poważne wątpliwości
w kontekście swojej wiedzy na temat stosunków panujących na UO, a także
w kontekście omawianej tu publikacji w NTO, gdzie inicjatywa ta została
całkowicie przemilczana). Propozycja ta (odnotowana już nawet w lokalnych
mediach) jest jednak faktem , który jaskrawo kontrastuje z tym co pisze prof.
Nicieja. Przemilczenie tego faktu nie świadczy dobrze ani publicystycznej
rzetelności prof. Nicieji ani o jego intencjach na najbliższą przyszłość.
W typowy dla siebie sposób pan profesor starannie selekcjonuje fakty, tak by
pasowały do z góry założonej przez niego tezy.

Karbowiak zamiast notatki służbowej do prezydenta powinien był oczywiście
napisać grubą książkę na temat Osmańczyka, ważąc starannie wszystkie za
i przeciw. To samo dotyczy osób wypowiadających się na temat Musioła.
Najlepiej od razu przyjąć, że na tematy historyczne wolno wypowiadać się
tylko w formie książek lub artykułów naukowych. Przecież to kompletne bzdury!
Każdy może przywoływać poszczególne fakty historyczne, bez konieczności
obszernego naświetlania tzw. całokształtu i sytuacji międzynarodowej. Ważne
tylko, aby naprawdę były to fakty a nie zmyślenia czy mity. Ludzie, o których tu
mowa, dopominali się o całą prawdę na temat Osmańczyka i Musioła, sprzeciwiając
się popularnemu u nas mitologizowaniu tych postaci. Uważam, że generalnie mieli
rację, nawet jeśli ich wypowiedzi były niekiedy nazbyt emocjonalne, a nawet
grzeszyły pewnymi uproszczeniami.

Słowo "kolaboracja" ma w naszym języku rzeczywiście wydźwięk pejoratywny, ale
akurat ten wydźwięk jest, moim zdaniem, adekwatny w odniesieniu do współpracy
politycznej z reżimem komunistycznym PRL, który był niczym innym niż specyficzną
formą sowieckiej administracji okupacyjnej. Doceniam to, że w ostatnich latach
życia Osmańczyk odszedł od tej współpracy (choć raczej w sposób daleki od
konsekwencji!), ale nie wolno zamykać oczu na wcześniejsze rozdziały jego
politycznej biografii, które nie były wcale takie chlubne, jak np. orędowanie
w 1975 r. w sejmie PRL za sławetnymi zmianami w konstytucji PRL, wprowadzającymi
zapisy sankcjonujące tzw. kierowniczą rolę PZPR oraz zależność kraju od ZSSR.

Trochę przekręcasz fakty, bo Karbowiak użył terminu "kolaboracja" w nieco innym
kontekście, a mianowicie w notatce służbowej opiniującej pomysł ogłoszenia roku
2004 rokiem Osmańczyka.

Z tego coś słyszałem, to akurat Kościuszkę (a także parę innych postaci
historycznycb tego typu) chciałby usuwać z narodowego Panteonu zupełnie ktoś
inny, a mianowicie prof. Nicieja. Nie tylko zresztą słyszałem, ale także
czytałem, albowiem w rękopisie książki Z. Bereszyńskiego znalazłem m. in.
następujący cytat z listu wysłanego przez prof. Nicieję do autora tej książki:

„[...] lubię ludzi sukcesu, którzy umieją być skuteczni, którzy umieją coś
zbudować, zostawić konkretny materialny kształt po sobie. Natomiast nie znoszę
nieudaczników, różnych furiatów ideowych, których piana patriotyczna prowadzi
na skraj przepaści. Żeby tylko ich, to pal licho, ale [gorzej] że też ludzi,
których udaje im się za sobą pociągnąć. Dlatego nie znoszę tych wszystkich
Rydzów-Śmigłych, Starzyńskich, Borów-Komorowskich, którzy chcieli coś dobrego
zrobić, ale co z tego. Skoro siebie zniszczyli, miasta, w których żyli, a naród
pogrążyli w apatii. I często chcą, aby im za to stawiać pomniki. Nie sztuka dać
się pokonać Ruskim czy Niemcom. Sztuka z nimi wygrać".

Koniec cytatu.

Dalej mieszasz ze sobą pojęcia działania zorganizowanego i struktury
zorganizowanej, a to dwie różne rzeczy. Nie wierzę, żebyś nie potrafiła
zrozumieć, na czym polega różnica. Mam raczej wrażenie, że świadomie starasz
się mieszać w głowach internautom.

[Gość: monika]

1. Rektor pisze, dlaczego nasz region i miasto Opole są pogrążone w marazmie.
Wskazuje na niezdolność do wspólpracy, język nienawiści, pogardę i brak
szacunku dla tych, którzy chcą cos zrobić oraz nieudolnośc urzędników i
biurokratyczna mitręgę.
Samorząd terytorialny jest wspólnotą - ludzi o róznych pogladach, róznych
biografiach. Władze albo wzmacniaja społeczną aktywność ludzi, których mogą
dzielić poglądy na wiele spraw, ale łączy wspólne dążenie do rozwiązania
jakiegoś problemu, albo ignorują i torpedują np. z powodów politycznych, czy
utrudniają, zwlekają z powodu biuroktatycznej mitręgi i orientacji na
procedury, a nie cel itp. Same władze zaś nie wspólpracując z różnymi
środowiskami popełniaja błedy. Wystarczy przypomnieć sobie wątki na temat władz
miasta, by mieć ich pełna listę.
Dlatego inicjatywa dot. konferencji nie wpisuje się w powyższy problem.
2. Z tego, co podawała NTO - była to adnotacja na piśmie dotyczącym
monitorowania grobu i ogłoszenia roku 2003 Rokiem Osmańczyka. Adnotacja ta to
było stwierdzenie o daleko posuniętej kolaboracji, żeby sprawę całą potraktować
odmownie.
Kto mówi o grubych książkach czy artykułach naukowych. Poważne traktowanie
problemu to jest wskazanie zarówno argumentów za jak i przeciw, co można
zawrzeć na jednej stronie. TZn., Jeśli przedstawiciel władzy posługuje się
pojęciami, które na gruncie języka polskiego mają zdecydowanie negatywny
wydźwięk, to należy podac uzasadnienie - wskazać hańbiące przykłady tej
wspólpracy, a także uzasadnić, że zasługi ich nie przesłaniają.

Nie rozumiem, czego ma dowodzic cytat nt. Rydza Śmigłego? Jakie tu jest
wynikanie dla oceny całej biografii Tadeusza Kościuszki?

Na temat demitologizacji nie będę powtarzać dyskusji, któa miała miejsce na tym
forum.

Nie mieszam żadnych pojęć. Wykonanie kilkudziesięciu telefonów w ciągu jednego
wieczoru przez kilka osób wzburzonych wypowiedziami Karbowiaka dla NTO jest
działaniem ad hoc, a nie zorganizowanym. Zorganizowane działania jest
podporządkowane określonej strategii i taktyce. Jest rozłożone w czasie i
stanowi jeden z etapów osiągania jakiegoś celu.

[Gość: spoko]

Pozwól, że przytoczę pierwsze zdania Twojego postu: "Rektor pisze, dlaczego
nasz region i miasto Opole są pogrążone w marazmie. Wskazuje na niezdolność do
wspólpracy, język nienawiści, pogardę i brak szacunku dla tych, którzy chcą coś
zrobić oraz nieudolnośc urzędników i biurokratyczna mitręgę". W dalszej części
tekstu w NTO czytamy o najrozmaitszych aspektach funkcjonowania życia
publicznego w Opolu, a nie tylko o tym, jak funkcjonują lokalne władze
samorządowe (to zresztą w tej publikacji temat marginalny). Jak możesz w tej
sytuacji utrzymywać, że oferta współpracy ze strony Opolskiego Stowarzyszenia
Pamięci Narodowej, którego przedstawiciele potrafili wznieść się ponad
polityczne animozje i uprzedzenia, dając dobry przykład innym osobom
i środowiskom, nie "nie wpisuje się" w problematykę publikacji w NTO? No chyba,
że bardzo zależy Wam - Tobie i Twojemu szefowi - na umniejszeniu znaczenia tej
wyjątkowej inicjatywy, tak bardzo kontrastującej z ponurym wizerunkiem
nakreślonym przez rektora UO na łamach NTO. Zamiast cieszyć się z tego, że ktoś
wyciąga do Was rękę w dobrej wierze, z myślą o wspólnym działaniu dla dobra
całej lokalnej społeczności i wydobywaniu naszego miasta z intelektualnego
marazmu, wolicie udawać, że ręki tej nie widziecie. Najwyraźniej wygodniej
jest Wam odgrywać dalej rolę krzywdzonych przez całe otoczenie cierpiętników.


NTO też odgrywa w tej sprawie bardzo nieładną rolę, bo - w przeciwieństwie do
GW i Radia Opole - nie raczyła zamieścić żadnej, choćby tylko parozdaniowej,
wzmianki na temat pozytywnej inicjatywy Stowarzyszenia. Znaleziono natomiast
miejsce na zajmujące całą stronę gazety gorzkie żale prof. Nicieji, nie wnoszące
niczego pozytywnego do naszej aktualnej rzeczywistości.

Nie chciałem tego pisać wcześniej, choć myśl taka od początku chodziła mi po
głowie. Teraz, po Twoich ostatnich postach, nie będę się już jednak dłużej
wahać i wywalę otwarcie wszystko co myślę. Uważam, że to co robią aktualnie
rektor Nicieja wraz z NTO, to świadoma próba urabiania opinii publicznej przed
zbliżającymi się wyborami samorządowymi. Prof. Nicieja najpewniej sam nie będzie
w tych wyborach kandydować, ale już teraz usilnie pracuje nad przygotowaniem
gruntu pod wyborcze zwycięstwo wspieranych przez niego kandydatów, a NTO
(w każdym razie jakaś część redakcji tej gazety) bardzo usilnie mu w tym
pomaga. Tak to widzę, a niedaleka już przyszłość pokaże, czy się nie mylę.

[Gość: spoko]

Pozwól, że przytoczę pierwsze zdania Twojego postu: "Rektor pisze, dlaczego
nasz region i miasto Opole są pogrążone w marazmie. Wskazuje na niezdolność do
wspólpracy, język nienawiści, pogardę i brak szacunku dla tych, którzy chcą coś
zrobić oraz nieudolnośc urzędników i biurokratyczna mitręgę". W tekście jaki
ukazał się w NTO czytamy o najrozmaitszych aspektach funkcjonowania życia
publicznego w Opolu, a nie tylko o tym, jak funkcjonują lokalne władze
samorządowe (to zresztą w tej publikacji temat marginalny). Jak możesz w tej
sytuacji utrzymywać, że oferta współpracy ze strony Opolskiego Stowarzyszenia
Pamięci Narodowej, którego przedstawiciele potrafili wznieść się ponad
polityczne animozje i uprzedzenia, dając dobry przykład innym osobom
i środowiskom, nie "nie wpisuje się" w problematykę publikacji w NTO? No chyba,
że bardzo zależy Wam - Tobie i Twojemu szefowi - na umniejszeniu znaczenia
tej wyjątkowej inicjatywy, tak bardzo kontrastującej z ponurym wizerunkiem
nakreślonym przez rektora UO na łamach NTO. Zamiast cieszyć się z tego, że ktoś
wyciąga do Was rękę w dobrej wierze, z myślą o wspólnym działaniu dla dobra
całej lokalnej społeczności i wydobywaniu naszego miasta z intelektualnego
marazmu, wolicie udawać, że ręki tej nie widziecie. Najwyraźniej wygodniej
jest Wam odgrywać dalej rolę krzywdzonych przez całe otoczenie cierpiętników.


NTO też odgrywa w tej sprawie bardzo nieładną rolę, bo - w przeciwieństwie do
GW i Radia Opole - nie raczyła zamieścić żadnej, choćby tylko parozdaniowej,
wzmianki na temat pozytywnej inicjatywy Stowarzyszenia. Znaleziono natomiast
miejsce na zajmujące całą stronę gazety gorzkie żale prof. Nicieji, nie wnoszące
niczego pozytywnego do naszej aktualnej rzeczywistości.

Nie chciałem tego pisać wcześniej, choć myśl taka od początku chodziła mi po
głowie. Teraz, po Twoich ostatnich postach, nie będę się już jednak dłużej
wahać i wywalę otwarcie wszystko co myślę. Uważam, że to co robią aktualnie
rektor Nicieja wraz z NTO, to świadoma próba urabiania opinii publicznej przed
zbliżającymi się wyborami samorządowymi. Prof. Nicieja najpewniej sam nie będzie
w tych wyborach kandydować, ale już teraz usilnie pracuje nad przygotowaniem
gruntu pod wyborcze zwycięstwo wspieranych przez niego kandydatów, a NTO
(w każdym razie jakaś część redakcji tej gazety) bardzo usilnie mu w tym
pomaga. Tak to widzę, a niedaleka już przyszłość pokaże, czy się nie mylę.

[Gość: monika]

Nie wiem, dlaczego rektor nie napisała o tej inicjatywie. Podałam swoje
przypuszczenia.
Na jakiej podstawie wnosisz, że nie nie sprawia radości wyciągnięcie reki,
tych, którzy mają silne uprzedzenia?
Jednak jedno wyciągnięcie ręki nie zmienia ponurego obrazu.

Jeśli zabierzesz głos w dyskusji, jaka toczy się na łamach NTO i nie
opublikują, to możesz snuć swoje polityczne domysły. W przeciwnym razie - są
bezpodstawne.

[Gość: spoko]

Jedna jaskółka nie czyni wiosny, ale tym bardziej wypada docenić jej pojawienie
się. Inicjatywa Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej była szczególnie
godna odnotowania właśnie jako jedyna tego typu inicjatywa na terenie Opola.
Łatwiej byłoby usprawiedliwić przemilczenie czy przeoczenie tej akurat
inicjatywy, gdyby podobnych inicjatyw było więcej.

[Gość: absolwentka]

"Niektóre uwagi Rektora Nicieji mogą być bardzo obraźliwe dale wielu osób, jak
np. nazywanie krytycznych uwag na temat Musioła i Osmańczyka pośmiertnym
niszczeniem tych ludzi. To samo można powiedzieć o bardzo nagatywnych ocenach
miejscowych polityków, bez konkretnego wskazania, o kogo chodzi. Takie
uogólnienia są bardzo niesprawiedliwe i dla wielu osób krzywdzące. Uważam,
że rektor uniwersytetu powinien bardziej zważać na to co mówi, by nikogo
nisłusznie nie obrażać poprzez wrzucanie wszystkich do jednego worka."

Spoko! Masz 100% racji, ale pan Rektor moze sobie jezdzic po ludziach - gorzej,
jak po nim ktos probuje!

Cytat z Nicieji: "Trzeba wiedzieć, że jest granica agresji, której przekraczać
nie wolno. Tymczasem myśmy ją już dawno przekroczyli. Bylejakość zadomowiła się
na dobre w języku i w zachowaniu"

"Mysmy", czyli kto??? To retoryka kolektywu! Opamietania panie Rektorze!!

[Gość: jedi]

do nicka
Będę się upierał, że blizej tyrani w swym mysleniu jest jednak nasz
wiceprezydent. Prosze wczytaj sie w jego słowa i zobacz ile w nich pogardy dla
człowieka, a ile zauroczenia wielką siłą i jednym narodem. Skad my to
znamy??? :-)Zresztą różnica pomiedzy mna a tym panem jest taka, ze gdybym ja
miał wladze to pan Karbowiak już by nie pracował ale wciaż miałby swoje
poglądy, z kolei gdyby on pociągalbym za sznurki to ide o zaklad, że
tlumaczyłbym sie przed inkiwizycją z tego, że zle o nim pomyslalem.
do moniki
Nie ma mi za co dziękować. Mimo oskarżeń o demagogię to tez bedę się upierał,
ze ktos na takim stanowisku powinien reprezentowac szanowane i uznanawane przez
większość wartości, a juz na pewno prawa człowieka. Czy wyobrażasz sobie, ze
takie slowa wypowiedział premier RP i nadal nim jest? Niestety ja sobie to
wyobrażam, ale wciaż wierze że kiedyś bedzie inaczej.
na razie
ps. posltuluje o koniec tego wątku, bo on chyba miał być o panu rektozre :-)

[Gość: monika]

Jedi,
dziekuję c\Ci za ten post. To rzeczywiście był odruch serca, a sygnatariuszy
listu byłoby o wiele więcej. Jednak tego dnia, kiedy wiceprezydent lekceważąco
wyraził się na łamach NTO o prawach człowieka nie wszyscy byli pod telefonem.
Pozdrawiam

[Gość: do Spoko (2)]

Moze załozysz nowy wątek na temat Karbowiaka?
Nie atakowano wiceprezydenta za poglądy ze Szczerbca tylko za wypowiedzi dla
NTO. Pierwszy artykuł autorstwa pana K. został wysłany do Szczerbca
wcześniej, nie była to polemika!
Zwróciłam uwagę na to, że odpowiada swojemu polemiście. Cytuję:"Z wielką uwagą
przeczytalem polemikę Pana Boguslawa Jedrzejca z moim artykulem pt. "Norymberga
bez niedomówien” ("Szczerbiec” 6/8 z br.). Niestety, poza emocjonalnym tonem
owej polemiki nie udało mi sie odszukac w niej konkretnych argumentów, które
obalałyby moje tezy przedstawione we wspomnianym artykule".

Zbieżność poglądów wiceprezydenta zaprezentowanych na łamach NTO )pomijając
Szczerbca) z ideologią nazistowską jest widoczny jak na dłoni:
1. kuly siły - ten, kto dysponuje siłą wymierza sprawiedliwość bez sądu
2. uznanie rozwiązań prawnych nazistowskiego państwa, jakim była III Rzesza za
wiążące. W swietle prawa okupacyjnego - bojownicy ruchu oporu - to bandyci,
których można było zdaniem Karbowiaka rozstrzeliwać, bo było to zgodne z prawem
III Rzeszy, chociaż było to pogwałceniem Konwencji Haskiej z 1907 r. Na temat
ochrony partyzantów: Convention (IV) respecting the Laws and Customs
of War on Land and its annex: Regulations concerning the Laws and Customs of
War on Land. The Hague, 18 October 1907.
3. Kazuistyka w próbach tłumaczenia się z określenia procesu norymberskiego
farsą jako zywo przypominała argumenty obronców oskarżonych w tym procesie
nazistów.
4. lekceważenie praw człowieka - dla ideologów III Rzeszy też nie miały żadnego
znaczenia.

Trudno mówić o porażce sygnatariuszy listu, wśród których połowę stanowiły
osoby związane z Solidarnością lub partiami prawicowymi lub bezpartyjni.
Lepiej chyba, ze ci, którzy 30 lat temu głosili poglady zgodne z panującą
wówczas ideologią je zmienili, nizby mieli przy nich trwać.
Jedno pismo do prezydenta i polemika na łamach prasy z poglądami Karbowiaka to
jeszcze nie wywieranie nacisku na pracodawcę.
Zresztą pracodawca zakneblował wiceprezydenta, co było samo w sobie śmiesznym
posunięciem. Czytaj: możesz być wiceprezydentem, o ile nie będziesz wypowiadał
się w mediach, w szczególności na temat historii. Przecież do funkcji
publicznej jest przypisane wypowiadanie się do mediów!
Sygnatariusze listu uważali, ze wiceprezydent może głosić sobie takie poglądy
jako osoba prywatna, co prezydent zakazem wypowiedzi potwierdził.
O jakiej więc klęsce mowa? Przecież prezydent uznał, ze Karbowiak jako
wiceprezydent nie powinien głosic takich poglądów. O to chodziło sygnatariuszom
listu. Oczywiście, najprościej jest takiego osobnika odwołać, bo jest wtedy
pewne, że swoje idee będzie propagować u cioci na imieninach lub na łamach
Szczerbca.
Reagowanie na ultraprawicowe, nacjonalistyczne poglądy nie jest żadnym
skandalem, tylko normą. Przypomnę bojkot Austrii po wyborach Heidera na
kanclerza, czy też sprawę kandydata Rocco Butiglione na komisarza
europejskiego spraw wewnętrznych, który z powodu swoich poglądów na temat
homoseksualistów, pod ogromnym naciskiem zrezygnował z ubiegania się o to
stanowisko. Podobnie wyrzucono z partii CDU Martina Hohmanna za głoszenie
radykalno-prawicowych poglądów. Za takie bowiem uznano jego stwierdzenie o
Żydach sprawcach, ponieważ byli nadreprezentowani w bolszewickim aparacie.
Przykłady zresztą można mnożyć.
Jednak może na ten temat będziemy dysklutowac w nowym wątku, bo odbiega od
głównego nurtu dyskusji.
Zresztą w wątku Karbowiak zakneblowany napisano wiele na ten temat. Poniżej
link:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=65&w=10900916&a=10900916

[Gość: spoko]

Ja również nie podzielam pewnych poglądów Karbowiaka, ale uważam, że
przyrównywanie go do nazistów to grube nadużycie intelektualne, ujmując rzecz
najłagodniej, ponieważ tym co decyduje o specyfice nazizmu jest rasizm z
połączeniu z totalitarnym, jednopartyjnym modelem państwa. Nic mi nie wiadomo na
temat tego, aby Karbowiak kiedykolwiek głosił takie akurat poglądy, natomiast
wiem, że bardzo podobne poglądy prezentowali w przeszłości niektórzy
sygnatariusze listu wzywającego do jego odwołania. Tak, tak, to niektórzy
sygnatariusze owego haniebnego listu głosili niegdyś poglądy bardzo bliskie
ideologii nazistowskiej, a mianowicie poglądy akceptujące totalitarny porządek
polityczny! Chodzi tu o dawnych(?) wyznawców totalitarnej ideologii
komunistycznej, którzy działali w szeregach PZPR i aktywnie propagowali
marksizm-leninizm jako nauczyciele akademiccy, lektorzy KW PZPR czy wykładowcy
WUML (Nicieja, Lis, Kozera). Taki np. Bartłomiej Kozera w stanie wojennym
uzasadniał ideologicznie walkę z polityczną niezależnością związków zawodowych.
Inny z sygnatariuszy listu o odwołanie Karbowiaka, Jan Goczoł, czynnie poparł
w 1968 r. osławionych moczarowców, których koncepcje polityczne były szczególnie
bliskie nazizmowi, bo łączyły akceptację totalitarnych porządków politycznych
z zajadłym antysemityzmem. Jak można było wraz z tego typu ludźmi występować
z żądaniem zwolnienia człowieka z pracy z powodu jego poglądów? Jak można było
wywlekać Karbowiakowi jego dawne teksty ze „Szczerbca”, przechodząc do porządku
nad tym co głosili niegdyś Kozera czy Goczoł? Czy nie przypomina to
postępowania tego, kto chce bliźniemu wyjmować źdźbło z oka, a nie
widzi belki we własnym?

Można mieć Karbowiakowi za złe to, że gdzieś tam wypowiedział się lekceważąco
na temat praw człowieka w ramach czysto teoretycznych dywagacji na temat
egzotycznych dla nas kwestii politycznych. Ci którzy chcieli go odwoływać
z powodu jego przekonań, robili jednak coś dużo gorszego, bo chcieli
praktycznego pogwałcenia obowiązujących w Polsce i Europie praw człowieka,
chronionych m. in. przez nasz kodeks pracy.

Osobiście nie widzę szczególnej potrzeby inicjowania nowego wątku, poświęconego
wyłącznie Karbowiakowi. Uważam bowiem, że poruszona tu sprawa doskonale mieści
się w ramach aktualnego wątku, poświęconego przecież nie tylko obecnemu
rektorowi UO i jego poglądom, ale także poruszonej przez tegoż rektora tematyce,
obejmującej rozmaite niezdrowe zjawiska w życiu publicznym Opola. Jeżeli ktoś
zechce jednak zapoczątkować nowy wątek na temat Karbowiaka, to oczywiście nie
będę przeciwko temu protestować, a niewykluczone, że nawet włączę się do
dyskusji w ramach takiego wątku.

[Gość: monika]

Była mowa o pogladach bliskich nazistowskim, co nie oznacza, że we wszytkim są
tożsame. Juz wskazywałam, które kwestie są dziś najistotniejsze - kult siły,
akceptacja przemocy i lekceważenie praw człowieka.
Najpierw udowodnij, że sygnatariusze listu głosili poglądy bliskie ideologii
nazistowskiej. Na forum można napisać, co slina na język przyniesie.
Walka polityczna to nie to samo, co rozstrzeliwanie bez sądu.
Gdyby dzisiaj inkryminowani profesorowie głosili poglądy bliskie ideologii
komunistycznej, to zapewniam, ze spotkaliby się z takim samym potępieniem.
Nie chodziło o dawne teksty Karbowiaka, tylko o jego wypowiedzi jako
wiceprezydenta Opola dla NTO - ile razy mam to powtarzać?!!! Dawne teksty były
zaledwie tłem.

[Gość: spoko]

Tak się składa, że to Wy, sygnatariusze listu, a nie Karbowiak, nawoływaliście
do praktycznego pogwałcenia praw człowieka i to jest sedno problemu. Jak można
było nie wzdragać się przed robieniem czegoś podobnego do spółki z ludźmi w
rodzaju Kozery czy Goczoła? Trzeba było jeszcze poprosić o podpis osławionego
pułkownika Urantówkę albo nie mniej sławnego dzisiaj w Opolu kapitana Kłosińskiego.
Pewnikiem "w odruchu serca" by nie odmówili.

[Gość: monika]

Niczym stara płyta powtarzasz o pogwałceniu praw człowieka, chociaż w
demokracji jest przyjęte, że można się domagać odwołania ze stanowisk
publicznych osób, które głoszą poglądy będące pogwałceniem podstawowych zasad.
Wyobraż sobie, że od 1968 r. minęło blisko 40 lat. Nie wszyscy muszą grzebać z
czujnością czekisty w starych rocznikach gazet.
Chrześcijańskie miłosierdzie nakazuje wybaczyć błędy młodości grzesznikowi, o
ile ich nie powtarza.
Widać nie masz już argumentów, skoro uciekasz się do insynuacji z Urantówką.
Przekazuję wyrazy serdecznego wspólczucia i życzę dobrej nocy.

[Gość: spoko]

W demokracji jest rzeczą normalną odwoływanie ludzi z przyczyn politycznych tam
gdzie chodzi o funkcje z wyboru, ale Karbowiak był i jest pracownikiem, którego
chroni obowiązujący w Polsce kodeks pracy, a to wielka różnica. Poszanowanie
prawa to jeden z fundamentów demokracji, a to czego domagali się sygnatariusze
osławionego listu z 2004 r. to typowo bolszewickie chodzenie na skróty.
Wzajemnie składam wyrazy współczucia z powodu rażącej ignorancji w dziedzinie
prawa pracy
i usilnie zalecam nadrobienie braków w tym zakresie. Gratuluję natomiast dobrego
samopoczucia z powodu wspólnego wystąpienia politycznego z Kozerą i Goczołem. Ja
po czymś taki miałbym moralnego kaca do końca życia. Dobranoc.

[Gość: monika]

Czy czasem się nie zagalopowałeś się z tym prawem pracy? Po wyborach, jeśli
wygra inna partia i Karbowiak zostanie zwolniony z urzędu, to czy Twoim zdaniem
nie będzie to pogwałcenie kodeksu pracy? Z jakiego to powodu będzie zwolniony?
Dyscyplinarnie, czy też dlatego, ze nie jest z tej piaskownicy, ergo ma inne
poglądy.
Nadal posługujesz sie epitetami, zgodnie z powiedzeniem, gdzie braknie
argumentów, używa się siły (w tym przypadku przemocy symbolicznej).

[Gość: spoko]

Z niczym się nie zagalopowałem. Karbowiak został powołany na czas określony do
końca kadencji obecnego prezydenta i jego stosunek pracy ulegnie automatycznie
rozwiązaniu z mocy prawa równocześnie z zakończeniem się kadencji prezydenta
Zembaczyńskiego (po najbliższych wyborach).

W prawie pracy naprawdę warto dobrze się podszkolić, choćby po to, by nie
strzelać w przyszłości takich gaf jak w 2004 r. z Karbowiakiem. To życzliwa rada,
a nie żaden przejaw "przemocy symbolicznej". Argumentów, jak widać powyżej, też
mi na razie nie brakuje.

[Gość: monika]

Przemoc symboliczna odnosi się do insynuacji, że domaganie sie zwolnienia
urzednika z politycznej nominacji za głoszenie poglądów bliskich ideologii
nazistowskiej, czego zakazuje Konstytucja, jest "bolszewickim chodzeniem na
skróty".
Przypominam, ze Środa została odwołana ze stanowiska za poglądy, podobnie
wcześniej minister zdrowia (też mieli umowy o pracę na czas określony).
Wiceprezydent nie jest urzednikiem mianowanym, tylko z nadania politycznego.

[Gość: spoko]

Wobec takiego dictum muszę niestety dopuścić się kolejnego aktu „przemocy
symbolicznej”, informując Cię o kolejnych stwierdzonych przeze mnie lukach
w Twojej edukacji prawnej. Nie znasz najlepiej nie tylko kodeksu pracy, ale
także konstytucji RP, do której wprowadzasz tu (podobnie jak wcześniej
w sławetnym apelu o odwołanie Karbowiaka) nie istniejące zapisy. Konstytucja
nie zawiera sformułowanego tu przez Ciebie zakazu głoszenia określonych
poglądów. Znajdujemy tam jedynie następujący zakaz w odniesieniu do partii
politycznych (a to nie to samo!): „Zakazane jest istnienie partii politycznych
i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod
i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a także tych, których program
lub działalność zakłada lub dopuszcza nienawiść rasową i narodowościową,
stosowanie przemocy w celu zdobycia władzy lub wpływu na politykę państwa albo
przewiduje utajnienie struktur lub członkostwa” (Art. 13). Jeżeli chodzi
o poglądy, to konstytucja zawiera jedynie następujący zapis, nie pozostawiający
miejsca na żadne wątpliwości interpretacyjne: ”Każdemu zapewnia się wolność
wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji”
( Art. 54 ust. 1).

Nawiasem mówiąc – jak wyobrażasz sobie praktycznie funkcjonowanie wymyślonego
przez Ciebie zakazu głoszenia "poglądów bliskich ideologii nazistowskiej"?
Czy zastanowiłaś się choć przed chwilę nad tym, jak wielkie pole do
rozmaitych nadużyć stwarzałby tak niejednoznacznie sformułowany zakaz? Kto i
według jakich kryteriów miałby orzekać o stopniu bliskości czyichś poglądów w
stosunku do takiej czy innej ideologii? Wprowadzenie tak sformułowanego,
podatnego na wielorakie interpretacje, zapisu byłoby torowaniem drogi dla
dyktatury! Prawo musi być jednoznaczne, zwłaszcza w tak fundamentalnych sprawach
jak określenie zakresu wolności obywatelskich!

Przedsmak nadużyć, do jakich mogłoby prowadzić funkcjonowanie wymyślonego
przez Ciebie "gumowego" zakazu, już zresztą mieliśmy przy okazji omawianej
tu sprawy. Kwalifikowanie poglądów Karbowiaka jako poglądów bliskich nazizmowi
to typowe nadużycie, bo poglądy te można co najwyżej uważać za bliskie
autorytaryzmowi, a to zupełnie coś innego (to że pod tekstem zawierającym
owo nadużycie podpisali sią także niektórzy historycy ze środowiska UO, to
szczególny skandal, rzucający cień również na czysto profesjonalne kwalifikacje
tych historyków!).

Fakt, że kogoś powołano na czas określony, nie wyklucza możliwości odwołania
danej osoby przed upływem tego czasu, oczywiście w granicach istniejących
możliwości prawnych, które w poszczególnych przypadkach mogą przedstawiać się
rozmaicie. Nie może to być jednak rozwiązanie stosunku pracy ze względu na
poglądy danej osoby. Z tego co wiem, to również minister Środa, nie została
wcale odwołana za poglądy w ścisłym tego słowa znaczeniu, ale z uwagi na to jak
sprawowała swój urząd.

P.S. To naprawdę wielka ciekawostka, że jedenastu opolskich posłów i senatorów
podpisało się w 2004 r. pod listem zawierającym ewidentnie nieprawdziwe
stwierdzenia na temat treści naszej konstytucji. Jedenastu parlamentarzystów nie
mających pojęcia o fundamentalnych zapisach konstytucyjnych! Brak słów, by to
właściwie skomentować w ramach kolejnego aktu "przemocy symbolicznej"!

[Gość: monika]

Jeśli Konstytucja zakazuje działalności organizacji odwołujących się w swoich
programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i
komunizmu, to jeśli osoba publiczna głosi poglądy przywołujące z aprobatą
metody działania nazizmu: rozstrzeliwanie bojowników oporu było zgodne z prawem
III Rzeszy, chociaż stanowiło pogwałcenie konwencji haskiej z 1907 r.;
postuluje zabijanie bez sądu tych, których uzna się za zbrodniarzy - również
odwołuje się do metod i praktyk nazizmu i komunizmu, podobnie lekceważąc prawa
człowieka. Zanim więc zarzucisz nieznajomość prawa, to przemyśl sens tego
protestu. Nie zgłoszono przestępstwa Karbowiaka do prokuratury tylko domagano
się odpowiedzialności politycznej. Nie chodziło więc o odpowiedzialność prawną.
Historia Niemców najlepiej pokazuje do czego prowadzi brak zdecydowanej reakcji
na szerzące sie idee aprobujace przemoc, kult siły i lekceważenie życia
ludzkiego.
Można im postawić tamę tylko wtedy, kiedy się reaguje publicznie, prezentuje
przeciwstawne poglądy, a nie wyraża oburzenie w domowym zacizu, co właśnie
robiło wielu Niemców po dojściu Hitlera do władzy.
Weź słownik lub encyklopedię i sprawdź, co oznacza autorytaryzm, a co
totalitaryzm. Nie będę robić na ten temat wykładu, bo rzecz dotyczy aprobowania
metod i praktyk nazizmu i komunizmu, a nie całego systemu politycznego.
Środa została odwołana po wygłoszeniu referatu, Karbowiaka też byłoby za co
odwołać, żeby nie było to odwołanie za poglądy jak ty piszesz "w ścisłym tego
słowa znaczeniu". Jednak nie mam zamiaru poświęcać więcej uwagi tej osobie,
więc nie wskażę tego.
Myślę, że w świetle wyjaśnień o odpowiedzialności politycznej rozumiesz czemu
podpisali się prawie wszyscy parlamentarzyści.

[Gość: spoko]

Niestety po raz kolejny omijasz istotę sprawy, udając, że nie dostrzegasz
wskazywanych przeze mnie faktów. Łatwym do sprawdzenia faktem jest to, że
jedenastu parlamentarzystów podpisało się pod dokumentem zawierającym oczywistą
nieprawdę na temat tego co stanowi nasza konstytucja. Uważam to za rzecz
skandaliczną, niezależnie od tego, jakie intencje tym osobom przyświecały
(osobiście mam zresztą bardzo poważne wątpliwości do szczerości oficjalnie
deklarowanych intencji w przypadku niektórych sygnatariuszy apelu, a zwłaszcza
tych, którzy w przeszłości czynnie wspierali totalitarny reżim komunistyczny!).
Takich błędów nie wolno popełniać ludziom, którym płaci się grube pieniądze
m. in.(a nawet głównie) za działalność prawodawczą. Jak dobry poseł czy senator
może nie znać konstytucji? To tak jakby ktoś chciał jeździć po drogach
publicznych bez znajomości kodeksu drogowego!

[Gość: spoko]

Swojej wiedzy na temat historii oraz rozmaitych ruchów i formacji politycznych
nie czerpię z popularnych słowników i encyklopedii, ale z dużo poważniejszych
publikacji. Innym zalecałbym to samo. Łatwiej będzie wtedy o rzeczową dyskusję.

[Gość: monika]

Przepisy prawa się interpretuje, wskazując na przesłanki i wynikające z nich
wnioski, co zrobiłam w poprzednim poście. Powtórzę- parlamentarzyści nie
domagali się odpowiedzialności prawnej, tylko politycznej za głoszenie przez
osobę publiczną aprobaty dla metod i praktyk nazizmu i komunizmu. Skoro
Konstytucja zakazuje działalnosci organizacji, które się do nich odwołują, to
przedstawiciel władzy również nie powinien tego robić. Stąd domaganie się tylko
odpowiedzialności politycznej, bo nie powinien głosić takich poglądów, a nie
że w świetle prawa nie wolno mu i można go postawić za to przed sądem.
Może jednak załozysz nowy wątek, bo ta wymiana zdań nie dotyczy artykułu.

[Gość: spoko]

Dalej udajesz, że nie rozumiesz istoty problemu! Jedenastu parlamentarzystów
podpisało dokument stwierdzający oczywistą nieprawdę na temat obowiązującego
w Polsce prawa i to właśnie jest problem! Problem skandaliczny! Jeżeli chcesz
nadal prowadzić dyskusję na ten temat w innym wątku, to proszę bardzo. Chętnie
się do Twojej woli dostosuję.

[Gość: monika]

A ty dalej udajesz, że nie rozumiesz różnicy pomiędzy odpowiedzialnością
polityczna a prawną.
W liście napisano: "Jako obywatele nie życzymy sobie, aby osoba publiczna
głosiła poglądy bliskie ideologii nazistowskiej, czego zakazuje Konstytucja RP".
Konstytucja zakazuje działalności organizacji, które odwołują się do metod i
praktyk nazizmu, faszyzmu i komunizmu, ergo zakazuje w przestrzeni publicznej
głoszenia poglądów apropbujacych te metody i praktyki. Organizacje składają się
bowiem z ludzi, którzy jako członkowie się odwołują do określonych metod i
głoszą określone poglądy. Zakaz działalności dotyczy tylko tych organizacji,
które odwołują się do metod i praktyk nazimu i komunizmu. Z tego wynika, że
głoszenie takich poglądów, a nie coś innego jest powodem zakazu działalności
organizacji. A więc zgodnie z Konstytucją głoszenie przez przedstawicieli
organizacji takich poglądów jest zakazane. Jeśli ktoś głosi je jako
przedstawiciel organizacji, to ta zgodnie z prawem powinna być zdelegalizowana.
A więc są określone sankcje prawne za złamanie zakazu odwoływania się do metod
i praktyk nazizmu. Z tego wynika, że jeśli głosi je przedstawiciel władzy
samorządowej, to łamie ten zakaz. Jednak przecież nie można zakazać
działalności organu władzy samorządu, więc nalezy uniemożliwić głoszenie takich
poglądów jej przedstawicielowi, co było do udowodnienia.

[Gość: spoko]

Jak widzę, wbrew swojemu własnemu postulatowi, wolisz nadal wałkować ten temat
w ramach aktualnego wątku. Jak sobie życzysz!

Doskonale rozróżniam odpowiedzialność polityczną od odpowiedzialności prawnej.
Egzekwowanie odpowiedzialności politycznej musi jednak odbywać się w trybie
zgodnym z obowiązującymi uregulowaniami prawnymi, bo w przeciwnym przypadku
byłoby to egzekwowanie tzw. sprawiedliwości ludowej czyli - ujmując rzecz
inaczej - polityczny lincz albo bolszewia. Niestety, sygnatariusze apelu
o odwołanie Karbowiaka wybrali tę ostatnią drogę: podpierając się ewidentnie
fałszywym stwierdzeniem na temat zawartości naszej konstytucji, domagali się
dokonania czynu stanowiącego pogwałcenie obowiązującego w Polsce kodeksu pracy.

Zaprezentowana tu przez Ciebie nadinterpretacja konstytucyjnych przepisów
na temat partii i organizacji to typowe sofizmaty czyli fałszywe sylogizmy,
obliczone najpewniej na to, aby zbić z tzw. pantałyku co niektórych internautów,
mniej wyrobionych w arkanach logiki formalnej. Aby moja teza była łatwiejsza do
zrozumienia dla szerszego kręgu odbiorców, posłużę się tu przykładami. Załóżmy,
że Karbowiak byłby np. zapalonym wędkarzem, myśliwym czy hodowcą gołębi
pocztowych lub kanarków i z tej racji zasiadałby we władzach odpowiednich
związków lub stowarzyszeń. Czy z uwagi na to, że ma on kontrowersyjne poglądy
polityczne lub historiozoficzne, należałoby go niezwłocznie ze wszystkich tych
organizacji wydalić, bo w przeciwnym razie organizacjom tym groziłaby reputacja
organizacji "nazistowskich" (pomijam w tym miejscu, jako osobny problem, sam
fakt bezpodstawności oskarżania Karbowiaka o rzekome inklinacje nazistowskie)?
Mało tego, idąc tym tropem, można byłoby zastanawiać się, czy przypadkiem nie
należałoby go w ogóle pozbawić obywatelstwa polskiego, bo inaczej całe
państwo polskie mogłoby być uznane za organizację przestępczą o charakterze
nazistowskim. Jak widzisz, Twój tok rozumowania szybko prowadzi do absurdu
(reductio ad absurdum), co jasno dowodzi jego logicznej niedorzeczności. Quod
erat demonstrandum.

Nawiasem mówiąc, za komuny dbano o to, aby nawet we władzach takiego np.
towarzystwa hodowców kanarków też znajdowali się ludzie o "właściwej" postawie
politycznej. Chyba nie zamierzamy nawiązywać do tych praktyk?

A teraz już całkiem poważnie. Jest zasadnicza różnica między głoszeniem
najbardziej nawet kontrowersyjnych poglądów przez jednostkę a zorganizowanym
działaniem jakichś grup ludzkich zgodnie z tymi poglądami. Obowiązujące
w Polsce prawo jest bardzo liberalne w pierwszym przypadku (i słusznie, bo tego
by tylko brakowało, żeby wprowadzać u nas jakąś "policję myśli", jak u Orwella),
natomiast wprowadza określone ograniczenia w drugim przypadku (też słusznie, bo
granicą wolności działania, a nie myślenia i wypowiedzi, muszą być zagrożenia
dla wolności innych jednostek). Z tego, że prawo tworzy pewne ograniczenia
w zakresie dotyczącym zakładania partii i organizacji, nie wynika wcale, że
analogiczne ograniczenia rozciągają się na sferę wolności wypowiedzi jednostki.
Wnioski takie nie mają żadnego logicznego uzasadnienia, bo chodzi tu o dwie
zasadniczo odmienne sfery. Można oczywiście wnioskować na tej podstawie, że
prawodawca wartościuje negatywnie pewną klasę poglądów, ale wywodzenie z tego
jakiegoś formalnego zakazu głoszenia takich poglądów byłoby już grubym
nadużyciem. Od takiej czy innej oceny do formalnego zakazu jest jeszcze
daleka droga.

Wracając jeszcze raz do konkretnego przypadku Karbowiaka, dodam jeszcze jedną
uwagę. Można byłoby go pociągać do odpowiedzialności politycznej za to co robi
w ramach swoich czynności urzędowych, ale nie za to co chlapie sobie prywatnie
jako Arkadiusz K. Tymczasem sygnatariusze osławinego listu z roku 2004 chcieli
go rozliczać właśnie za to drugie, naruszając w ten sposób sferę politycznej
wolności jednostki.

[Gość: monika]

Wykaż na czym polega moja błedna, fałszywa interpretacja zapisu w Konstytucji.
Z chwilą, kiedu Karbowiak został prezydentem przestał być osobą prywatną. Jego
wypowiedzi dla NTO były wypowiedziami osoby publicznej.
Czy naprawdę sądzisz, że protest w formie listu domagającego się
odpowiedzialności politycznej za głoszenie na łamach gazety regionalnej kultu
siły, akceptacji przemocy, lekceważenia praw człowieka przez osobę publiczną
jest linczem????
Dlaczego więc prezydent zakneblował Karbowiaka?

[Gość: spoko]

Przeczytaj jeszcze raz uważnie (ale naprawdę uważnie!) to co napisałem
w poprzednim poście, a zrozumiesz, na czym polega Twój błąd. Dla ułatwienia
dodam tylko, że czym innym jest indywidualne korzystanie z przysługującej
każdemu obywatelowi wolności słowa, a czym innym zakładanie partii
i organizacji, działających zgodnie z takimi czy innymi poglądami. Przepisy
ograniczające swobodę zakładania partii i organizacji politycznych nie mogą
być interpretowane jako przepisy ograniczające swobodę wypowiedzi jednostki,
bo chodzi tu o zupełnie inne sprawy.

Dodatkowo tytułem ułatwienia jeszcze jeden przykład. Obowiązujące w Polsce prawo
nie daje osobom poniżej pewnego wieku możliwości samodzielnego zakładania partii
i organizacji. Czy z tego miałoby wynikać, że osobom niepełnoletnim nie
przysługuje żadna swoboda wypowiedzi? Prawo czy możność zakładania partii to
jedno, a wolność słowa to drugie!

Nawet osoby publiczne są osobami prywatnymi w takim zakresie, w jakim ich
działania czy wypowiedzi nie mają bezpośredniego związku ze sprawowaniem przez
nich określonej funkcji publicznej. Każdemu bez wyjątku przysługuje jakaś sfera
prywatności. Również osoba publiczna może w określonych okolicznosciach
wypowiadać się jako osoba prywatna. Ty także możesz raz występować jako rzecznik
prasowy UO a kiedy indziej jako osoba prywatna. Czy każda Twoja wypowiedź ma iść
od razu na konto Uniwersytetu? Przecież to absurd!

Domaganie się wyegzekwowania odpowiedzialności politycznej w ramach
istniejących możliwości prawnych nie budzi moich zastrzeżeń. Nie mogę jednak
akceptować egzekwowania odpowiedzialności w sposób naruszający obowiązujące
prawo, jak było w przypadku Karbowiaka.

O to, dlaczego prezydent Zembaczyński "zakneblował" Karbowiaka, najlepiej spytać
któregoś z tych panów. Ja nie jestem ich rzecznikiem prasowym. Z tego co
dowiedziałem się prywatnie, wynika, że panowie ci zawarli ze sobą coś w rodzaju
gentlemen's agreement w tym celu, żeby nie dostarczać politycznym oponentom
prezydenta pretekstów do dalszego złośliwego "przyprawiania gęby" zarządowi
miasta.

[Gość: spoko]

Domaganie się wyegzekwowania odpowiedzialności politycznej w ramach
istniejących możliwości prawnych nie budzi moich zastrzeżeń. Nie mogę jednak
akceptować egzekwowania odpowiedzialności w sposób naruszający obowiązujące
prawo, jak było w przypadku Karbowiaka. Coś takiego kwalifikuję jako samosąd,
lincz itp.

[Gość: monika]

Wiceprezydent Karbowiak odpowiada za oświatę, więc poglady, jakie głosił
bezpośrednio wiązały się z jego funkcją - to po pierwsze.
Po drugie wyraźnie zaznaczyłam, że z zapisu w Konstytucji wynika, że osoba
publiczna nie może głosić poglądów, które stanowią podstawę do delegalizacji
organizacji.
Gdyby wiceprezydent był liderem organizacji,głoszącej takie poglądy, to sprawa
zostałaby zgłoszona do prokuratury i domagano by się pociągnięcia do
odpowiedzialności za złamanie prawa. Powtórzę, w tym przypadku chodziło o
odpowiedzialność polityczną, która w krajach demokratycznych oznacza poddanie
się do dymisji, wykluczenie z partii, wycofanie się z ubiegania się o
stanowisko publiczne, bojkot i ostracyzm.
Przykład z nieletnimi jest chybiony. Osoby publiczne (nie tylko politycy) nie
cieszą się taką wolnością słowa jak osoby prywatne - vide przykład Resich-
Modlińskiej, która została zwolniona ze stanowiska redaktor naczelnej i z pracy
za nietaktowną wypowiedź na temat dziennikarzy chorych na raka.

[Gość: spoko]

Co innego nietaktowna wypowiedź na temat chorych osób przy okazji pełnienia
swoich obowiązków zawodowych (może to być okoliczność uzasadniająca
wypowiedzenie stosunku pracy), a co innego prywatne poglądy osoby pełniącej
funkcję publiczną (takiego uzasadnienia wypowiedzenia nie uznałby żaden sąd
pracy, bo byłoby sprzeczne z kodeksem pracy). Nie mieszaj prywatnych poglądów
osoby pełniącej funkcję publiczną z poglądami prezentowanymi oficjalnie
przez tę osobę w ramach pełnienia przez nią danej funkcji publicznej.
Tylko w tym ostatnim przypadku można sensownie mówić o czymś takim jak
odpowiedzialność polityczna.

Nie ma czegoś takiego jak odpowiedzialność polityczna za życie prywatne.
Owszem, osoba publiczna może być poddawana publicznemu osądowi także z racji
tych czy innych faktów z jej życia prywatnego. W takim przypadku mamy jednak
do czynienia z odpowiedzialnością moralną a nie polityczną (mieszasz ze sobą
te dwa pojęcia!). Odpowiedzialność moralna może wyrażać się w takich aktach jak
dobrowolne podanie się do dymisji, bojkot czy ostracyzm środowiskowy danej
osoby itp. Nie ma to jednak nic wspólnego z odpowiedzialnością polityczną.

Gdyby Karbowiak w jakikolwiek sposóh usiłował propagować swoje poglądy na
terenie szkół w ramach swoich czynności służbowych, byłaby jakaś podstawa do
dyskutowania nad zasadnością jego ewentualnego odwołania (powtarzam -
- dyskutowania, bo faktyczna kwalifikacja polityczna jego poglądów jest dla mnie
sprawą co najmniej wysoce dyskusyjną!). Jak na razie nie spotkałem się jednak
z takim zarzutem pod jego adresem. Nie można natomiast pociągać kogoś do
odpowiedzialności prawnej czy politycznej na zasadzie prewencji, bo nie ma
czegoś takiego jak odpowiedzialność prewencyjna (odpowiedzialność może dotyczyć
z definicji tylko zaszłości).

Żaden przepis konstytucji nie mówi, jakich poglądów nie może posiadać prywatnie
osoba pełniąca funkcję publiczną. Wywodzenie takiej wydumanej regulacji
z przepisu ograniczającego prawne możliwości zakładania partii lub organizacji
stanowi ewidentną nadinterpretację tego przepisu. Jeżeli nie zgadzasz się
z tą opinią, proszę o przedstawienie mi stosownego orzeczenia Trybunału
Konstytucyjnego, które stwierdzałoby coś innego. Dopóki orzeczenia takiego nie
zobaczę, pozostanę przy swoim zdaniu.

Jak na razie, nie obowiązuje w Polsce żaden przepis denazyfikacyjny czy
dekomunizacyjny, który mówiłby (choćby w sposób pośredni), że dostęp do
stanowisk publicznych jest zamknięty dla osób prezentujących określoną klasę
poglądów politycznych. Osobiście jestem od początku zwolennikiem dekomunizacji,
ale sam byłbym przeciwny tak sformułowanemu przepisowi, bo uważam, że nie wolno
grzebać ludziom w ich myślach i sumieniach. Stanowiska publiczne powinny być
niedostępne dla osób o określonej przeszłości politycznej, możliwej do
udokumentowania, natomiast to co dana osoba sobie prywatnie myśli czy mówi,
powinno być wyłącznie jej sprawą (ewentualnie sprawą jej spowiednika
w konfesjonale, ale nic poza tym!). Niestety, nie mamy w Polsce nawet tak
liberalnej ustawy dekomunizacyjnej, a cóż dopiero mówić o drakońskich
regulacjach rodem z Orwella, jakich uparcie acz bezzasadnie dopatrujesz się
w naszej ustawie zasadniczej!

Gdyby faktycznie obowiązywał u nas zapis zabraniający zajmowania funkcji
publicznych przez osoby o pewnych poglądach, z całą pewnością każdy kandydat na
stanowisko publiczne musiałby składać stosowne oświadczenie pisemne. Jak ogólnie
wiadomo, niczego takiego jednak się nie praktykuje.

Owszem, można zwalniać ludzi z pracy za prezentowanie niewłaściwych poglądów.
Jest to możliwe jednak tylko w takiej sytuacji, gdy dana osoba w ramach
sprawowania swojej funkcji prezentuje poglądy rozmijające się z oficjalnym
stanowiskiem reprezentowanej przez tę osobę instytucji, podmiotu gospodarczego
itd. Nie muszą to być zaraz poglądy "nazistowskie", Wystarczy, że będą to
poglądy rozmijające się z oficjalnym stanowiskiem pracodawcy. Można na ten
przykład zwolnić z pracy rzecznika prasowego, który oficjalnie, w ramach swoich
obowiązków służbowych, próbuje prowadzić własną politykę informacyjną, sprzeczną
z oficjalnym punktem widzenia pracodawcy. Na podobnej zasadzie można wydalić z
partii politycznej kogoś kto prezentuje poglądy rażąco niezgodne z oficjalnym
stanowiskiem danej partii. Nie ma to jednak nic wspólnego z postulowanym przez
Ciebie rozliczaniem ludzi także z tego co mówią w życiu prywatnym. Wspomniany tu
przykładowo rzecznik prasowy może sobie prywatnie pleść dowolne androny i nikomu
nic do tego (chyba, żeby zacząłby te androny przedstawiać jako oficjalne
stanowisko swojo pracodawcy; wtedy, rzecz jasna, gorsza sprawa).

A tak swoją drogą, to nie daj Boże, żeby ktoś naprawdę podjął działania na rzecz
wprowadzenia wydumanych przez Ciebie regulacji, określających, jakich poglądów
nie może posiadać nawet prywatnie osoba pełniąca funkcję publiczną. Masz
pojęcie, co zaczęłoby się wówczas dziać? Jak rozkwitłoby u nas donosicielstwo?
Ile byłoby fałszywych oskarżeń ze strony "życzliwych" sąsiadów i sasiadek?
Jakie pole do popisu mieliby szantażyści? Zastanów się co postulujesz,
nieszczęsna kobieto, próbująca otworzyć puszkę Pandory!

[Gość: spoko]

Jeszcze jedna uwaga uzupełniająca. Napisałaś coś takiego:

"Gdyby wiceprezydent był liderem organizacji,głoszącej takie poglądy, to sprawa
zostałaby zgłoszona do prokuratury i domagano by się pociągnięcia do
odpowiedzialności za złamanie prawa".

Co zgłosiłabyś do prokuratury? Fakt prezentowania niewłaściwych poglądów?
Czy fakt założenia organizacji działającej zgodnie z określonymi poglądami?
Oczywiście ten drugi fakt, bo tylko on mógłby stać się powodem wszczęcia
ewentualnych czynności wyjaśniających. Obowiązujące zakazy odnoszą się do
zakładania partii i organizacji a nie do prezentowania takich czy innych
poglądów. Gdyby było inaczej, przewidziano by również określone sankcje prawne
w przypadku prezentowania niewłaściwych poglądów. Nie ma czegoś takiego jak
zakaz bez sankcji za jego naruszenie! Prawodawca ocenił negatywnie pewną klasę
poglądów ale ich nie zakazał!

[Gość: spoko]

Niestety, mnie też zdarzają się potknięcia. Gdy się pisze dużo i szybko, bywa to
trudne do uniknięcia. Tam gdzie piszę o Trybunale Konstytucyjnym, należy
oczywiście wstawić Sąd Najwyższy i jego orzecznictwo. Przepraszam.

[Gość: Kuba]

Gość portalu: monika napisał(a):

> Wyobraż sobie, że od 1968 r. minęło blisko 40 lat. Nie wszyscy muszą grzebać z
> czujnością czekisty w starych rocznikach gazet.


Rzetelne badania historyczne, polegające na gruntownej analizie materiałów
źródłowych (w tym także archiwalnej prasy), to dla Łaskawej Pani grzebanie
w starych rocznikach gazet z czujnością czekisty? I takie opinie wypowiada osoba
mieniąca się pracownikiem naukowym? Droga Pani, dobrze (przypuszczam, że lepiej
od Pani) znam książkę Z. Bereszyńskiego, zawierającą m. in. informacje na temat
niegodnej postawy Jana Goczoła w 1968 r. i mogę zapewnić Panią, że książka ta
jest efektem bardzo rzetelnych badań historycznych, obejmujących ogromną ilość
różnorakiego materiału żródłowego, od archiwaliów IPN-owskich po archiwalne
roczniki prasy. Gdyby podobną pracę napisał prof. Nicieja czy jakaś inna znana
postać ze środowiska UO lub PIN IŚl., to założę się, że rozmaite lokalne
autorytety z Panią na czele piałyby dzień i noc z zachwytu. Nikomu nie
przeszłyby przez gardło podobne porównania do brudnej roboty czekistów, a gdyby
przypadkiem przeszły, to ktoś taki zostałby moralnie ukamienowany, zaś Pani
pierwsza rzuciłaby kamień, jak kiedyś w przypadku Karbowiaka. Bardzo nieładnie
podejmować podobne próby dyskredytacji cudzego dorobku badawczego, tylko
dlatego, że chodzi tu o dorobek osoby spoza Waszego światka, a na dodatek
nastawionej krytycznie do panujących w tym światku stosunków. Fe!

[Gość: monika]

W którym miejscu moja wypowiedź odnosiła się do badań historycznych? Chodziło
mi o to, co napisałam: Nie wszyscy muszą grzebać z czujnością czekisty w
rocznikach starych gazet, co oznacza, że jeśli ktoś nie mieszkał w Opolu w 1968
r. lub był za młody, żeby czytać wtedy gazety, może nie mieć wiedzy na temat
zachowań konkretnych osób, a do głowy mu nie przyjdzie, żeby każdego sprawdzać,
przez czytanie starych gazet.
Natomiast historycy zajmujący się historią najnowszą muszą sięgać do źródeł,
jakimi są gazety.
Nie jest to żadna próba dyskredytacji czyjegokolwiek dorobku, tylko odpowiedź
na zarzut, że wśród sygnatariuszy listu była osoba, która blisko 40 lat temu
napisała wiernopoddańcze oświadczenie w regionalnej gazecie.

[Gość: xwive]

nieznajomość prawa szkodzi tak jak brak wiedzy

jezyk czerwonej Sornoby

[Gość: absolwentka]

Czyli jednak jednak posluguje sie pani Monika jezykiem swojego matecznika,
prownania stosowne do miejsca - czerwona Sorbona vel UO/ poszukiwania
historyczne to czujosc czekisty - klucz pasuje do zamka! Brawo!!!

[Gość: major]

Szanowna Pani doktor bardzo prosze by nie wypowiadała sie Pani na tematy o
których nie ma Pani zielonego pojęcia. Twierdzi Pani iż partyzanci na podstawie
konwencji haskiej z 1907 roku powinni byc traktowani jako jeńcy wojenni i
egzekucje ich były nie dopuszczalne? To bardzo ciekawa tyle że nieprawdziwa
konstatacja. Dobrze by było gdy zechciała Pani wreszczie przetłumaczyć sobie z
angielskiego na polski przywoływane artykuły tej konwencji a dopiero nabywszy
minimalna wiedze podjąc z kims polemikę.Profesor Marian Fleming nieżyjący już
specjalista w dziedzinie prawa wojennego w swojej pracy pt. "Jeńcy Wojenni"
pisze: ”..W prawno-międzynarodowym podejściu do kwestii partyzanckiego ruchu
zbrojnego od dawna zdarzały się dwa przeciwstawne stanowiska. Państwa wojskowo
silne, zaborcze, odmawiały zgody na przyznanie partyzantom statusu legalnych
kombatantów i karały ich w razie ujęcia. Państwa mniejsze dążyły natomiast do
nadania partyzantom uprawnień przysługujących żołnierzom wojsk regularnych. Ta
kontrowersja wystąpiła silnie na obu konferencjach haskich, w latach 1899 i
1907, które opracowały zasady prawne dotyczące konfliktów zbrojnych. Wobec
braku możności zbliżenia stanowisk, problematyka ta została pominięta w
uchwalonych wtedy konwencjach...... Przepisy prawa międzynarodowego,
obowiązujące w czasie II wojny światowej, nie dawały partyzantom uprawnień
przysługujących żołnierzom wojsk regularnych. Organy przeciwnika, w których
ręku znalazł się partyzant, mogły kierować się wyłącznie przepisami prawa
wewnętrznego swego państwa. Żadnych unormowań nie zawierała obowiązująca w
czasie tej wojny konwencja o traktowaniu jeńców z 27 lipca 1929 roku.” Uznanie
partyzantów za stronę legalnie wojującą, nastąpiło dopiero w uregulowaniach
zawartych konwencji genewskiej podpisanej w cztery lata po wojnie w 1949 roku.
Warto również przypomnieć że strona polska w czasie wojny polsko-bolszewickiej
i są to rozliczne przykłady po pierwsze rozstrzeliwała złapanych członkow
sowieckich grup partyzanckich jak również przeprowadzała egzekucje odwetowe bez
sądu na wzietych do niewoli jeńcach bolszewickich w odwecie za mordy popełnione
na jeńcach polskich (min taką egzekucje 200 bolszewików nakazał przeprowadzic w
okolicach miejscowości Chorzele generał Sikorski). Co więcej egzekucje wzietych
do niewoli dywersantow niemieckich jak i sowieckich a także białaruskich i
ukraińskich przeprowadzały polskie jednostki wojskowe we wrześniu 1939 roku.
Czy Pani uważa że te akcje można okreslić mianem zbrodni wojennych. Czy Winston
Churchill premier Wielkiej Brytanii był człowiekiem bliskim ideologii
nazistowskiej, bowiem uważał iz lepiej będzie nazistowskich przywódców
rozstrzelać niz naginać i manipulować prawem tylko po to by ich skazać.
Wracając do przytaczanej konwencji haskiej, to cytowane przez Panią artykuły
odnoszą do zupełnie innej kategorii regulacji. Dotyczą one bowiem możliwości
stawiania oporu armii wrogiej przez ludność cywilną na obszarach nie zajętych
jeszcze przez armię okupacyjną. Pisze o tym we wspomnianej już pracy profesor
Flemming cytując zapisy konwencji: „Ludność terytorium nie zajętego, która przy
zbliżaniu się nieprzyjaciela dobrowolnie(spontament) chwyta za broń, by walczyć
z wkraczającymi wojskami i nie miała czasu się zorganizować się….. będzie
uważana za stronę wojującą(beligerants), jeśli jawnie nosi broń i zachowuje
prawa i zwyczaje wojenne”.
Oczywiście w analizach dotyczących statusu partyzantów jest także druga strona
medalu. Trzeba bowiem podkreślić, że w czasie wojny w sytuacji realnego
zagrożenia bytu narodowego racja stanu państwa zawsze stoi ponad prawem
międzynarodowym. Poza tym w Polsce mieliśmy do czynienia z sytuacją szczególną,
bowiem Niemcy sami nie przestrzegali praw i zwyczajów wojennych łamiąc zasady
prowadzenia wojny, więc strona polska również nie czuła zmuszona by ich
przestrzegać.

[Gość: monika]

W konwencji haskiej, która weszła w życie 26.01.1910 r. integralną częścią jest
aneks
Annex to the Convention
REGULATIONS RESPECTING THE LAWS AND CUSTOMS
OF WAR ON LAND
SECTION I
ON BELLIGERENTS
CHAPTER I
The Qualifications of Belligerents
Regulacje dotyczące zasad i zwyczajów wojny na lądzie
Sekcja I
o prowadzących wojnę
Rozdział I
Kwalifikacja prowadzących wojnę

Art. 1. stanowi:
Article 1.
The laws, rights, and duties of war apply not only to armies, but also to
militia and volunteer corps fulfilling the following conditions:

To be commanded by a person responsible for his subordinates;

To have a fixed distinctive emblem recognizable at a distance;

To carry arms openly; and

To conduct their operations in accordance with the laws and customs of war.

In countries where militia or volunteer corps constitute the army, or form part
of it, they are included under the denomination "army."

Oto moje tłumaczenie:
Artykuł 1.
Zasady, prawa i powinności w czasie wojny stosują się nie tylko do armii, ale
także do milicji i korpusów ochotniczych spełniających następujące warunki:
- są dowodzone przez osobę odpowiedzialną za swoich podkomendnych
- posiadają ustalony emblemat rozpoznawalny z odległości
- noszą broń jawnie
i prowadzą swoje operacje zgodnie z zasadami i zwyczajami wojennymi.
W krajach, gdzie milicja lub korpusy ochotnicze stanowią armię albo jej część
są włączone w pojęcie "armia".
Art. 2.
The inhabitants of a territory which has not been occupied, who, on the
approach of the enemy, spontaneously take up arms to resist the invading troops
without having had time to organize themselves in accordance with Article 1,
shall be regarded as belligerents if they carry arms openly and if they respect
the laws and customs of war.

Art. 2
Mieszkańcy terutorium, które nie było okupowane, którzy wobec zbliżania się
wroga, spontanicznie chwytają za broń, aby stawić opór oddziałom napastników
nie mając czasu, żeby zorganizować się zgodnie z artykułem 1, powinni być
uznawani za prowadzących wojnę, jeżeli noszą broń jawnie i jeżeli szanują
zasady i zwyczaje wojny.

Najwazniejszy artykuł - sedno sprawy!!!
Art. 3.
The armed forces of the belligerent parties may consist of combatants and non-
combatants. In the case of capture by the enemy, both have a right to be
treated as prisoners of war.

Artykuł 3.
Siły zbrojne prowadzących wojnę stron mogą składać się z walczących i
niewalczących. W przypadku schwytania przez wroga, jedni i drudzy mają prawo
być traktowani jako jeńcy wojenni.

www.yale.edu/lawweb/avalon/lawofwar/hague04.htm#art1
O traktowaniu jeńców wojennych (maja traktowni humanitarnie, nie karani za
ucieczkę, odżywiani i zakwaterowani jak wojska, które wzięły ich do niewoli)
wklejam po angielsku. Jeśli trzeba, to przetłumaczę:
CHAPTER II
Prisoners of War
Art. 4.
Prisoners of war are in the power of the hostile Government, but not of the
individuals or corps who capture them.

They must be humanely treated.

All their personal belongings, except arms, horses, and military papers, remain
their property.

Art. 5.
Prisoners of war may be interned in a town, fortress, camp, or other place, and
bound not to go beyond certain fixed limits, but they cannot be confined except
as in indispensable measure of safety and only while the circumstances which
necessitate the measure continue to exist.

Art. 6.
The State may utilize the labour of prisoners of war according to their rank
and aptitude, officers excepted. The tasks shall not be excessive and shall
have no connection with the operations of the war.

Prisoners may be authorized to work for the public service, for private
persons, or on their own account.

Work done for the State is paid for at the rates in force for work of a similar
kind done by soldiers of the national army, or, if there are none in force, at
a rate according to the work executed.

When the work is for other branches of the public service or for private
persons the conditions are settled in agreement with the military authorities.

The wages of the prisoners shall go towards improving their position, and the
balance shall be paid them on their release, after deducting the cost of their
maintenance.

Art. 7.
The Government into whose hands prisoners of war have fallen is charged with
their maintenance.

In the absence of a special agreement between the belligerents, prisoners of
war shall be treated as regards board, lodging, and clothing on the same
footing as the troops of the Government who captured them.

Art. 8.
Prisoners of war shall be subject to the laws, regulations, and orders in force
in the army of the State in whose power they are. Any act of insubordination
justifies the adoption towards them of such measures of severity as may be
considered necessary.

Escaped prisoners who are retaken before being able to rejoin their own army or
before leaving the territory occupied by the army which captured them are
liable to disciplinary punishment.

Prisoners who, after succeeding in escaping, are again taken prisoners, are not
liable to any punishment on account of the previous flight.
Art. 9.
Every prisoner of war is bound to give, if he is questioned on the subject, his
true name and rank, and if he infringes this rule, he is liable to have the
advantages given to prisoners of his class curtailed.

Art. 10.
Prisoners of war may be set at liberty on parole if the laws of their country
allow, and, in such cases, they are bound, on their personal honour,
scrupulously to fulfil, both towards their own Government and the Government by
whom they were made prisoners, the engagements they have contracted.

In such cases their own Government is bound neither to require of nor accept
from them any service incompatible with the parole given.

Art. 11.
A prisoner of war cannot be compelled to accept his liberty on parole;
similarly the hostile Government is not obliged to accede to the request of the
prisoner to be set at liberty on parole.

Art. 12.
Prisoners of war liberated on parole and recaptured bearing arms against the
Government to whom they had pledged their honour, or against the allies of that
Government, forfeit their right to be treated as prisoners of war, and can be
brought before the courts.

Art. 13.
Individuals who follow an army without directly belonging to it, such as
newspaper correspondents and reporters, sutlers and contractors, who fall into
the enemy's hands and whom the latter thinks expedient to detain, are entitled
to be treated as prisoners of war, provided they are in possession of a
certificate from the military authorities of the army which they were
accompanying.

Art. 14.
An inquiry office for prisoners of war is instituted on the commencement of
hostilities in each of the belligerent States, and, when necessary, in neutral
countries which have received belligerents in their territory. It is the
function of this office to reply to all inquiries about the prisoners. It
receives from the various services concerned full information respecting
internments and transfers. releases on parole, exchanges, escapes, admissions
into hospital, deaths, as well as other information necessary to enable it to
make out and keep up to date an individual return for each prisoner of war. The
office must state in this return the regimental number, name and surname, age,
place of origin, rank, unit, wounds, date and place of capture, internment,
wounding, and death, as well as any observations of a special character. The
individual return shall be sent to the Government of the other belligerent
after the conclusion of peace.

It is likewise the function of the inquiry of

[Gość: absolwentka]

Droga Moniko, a czy Rektor UO nie nakazal Ci milczec na tym Forum?? Mam takie
wrazenie...

[Gość: Monika]

Niektórzy może chcieliby, zebym siedziała cicho, jednak nic z tego.
Jestem na urlopie, co nie znaczy ze nie pracuję, ale mogę robic, co mi się
podoba.
Pozdrowienia!

[Gość: rowiesnica bez ha]

no to czekam na odpowiedz na moje pytania dotyczace karier opolskich socjolozek
jesli jestes na urlopie i nikt Cie droga moja nie krepuje !

[Gość: monika]

Nie odpowiedziałam, bo nie wiem o jakie socjolożki chodzi. Dwie z nich zrobiły
habilitacje i pracują na UO. Natomiast ci, którzy robili habilitację za
wschodnią granicą już na UO nie pracują (jednak są to mężczyźni).
Za nieboszczki PRL odeszła z PIN IŚ jedna nasza świetna koleżanka do Krakowa i
tam zrobiła habilitację.
Inne znane mi socjolozki z Opola łacznie ze mną inaczej definiują karierę. Nie
musi to być pięcie się po szczeblach kariery akademickiej. Oczywiście w
sytuacji wyższej konieczności trzeba będzie zrobić habiliację, aby wesprzeć
uczelnię.
Napisz więc o co ci chodzi, bo nie wiem.

[Gość: mgr.nobilit.]

Gdy Minister Giertych zlagdzi wymogi habilitacyjne, to wiecej "kariere zrobi"
Kazdy czlowiek zdrowego rozsądku jest juz psychologiem i socjologiem bez badan
i koniecznych egzaminow. Tak wiec, jak kolezanki poczekaja to i moze i "hab'a"
za nazwiskiem sie doczekaja, eeee?
NIECH ZYJA WAKACJE!!!

habilitacja

[Gość: absolwentka]

Droga Moniko! Wypada jednak zrobic te habilitacje, jestes kobieta ambitna i
inteligentna, uwazam, ze ten jeszcze jeden stopien przed nazwiskiem da Ci
wiecej sily, aby UO bylo bardziej normalna uczelnia - kto ma te byla WSP
zmieniac jak ludzie tak otwarci jak TY! Przeciez ta szkola wyzsza musi sie
rozwijac wybijajac sie z okow 'Czerwonej Sorbony' i megalomanskich zapedow
rozgoryczonego barakiem autorytetu Rektora - no coz, on sam sobie pisze i
wystawia laurki, w stylu: "Z ruin podniosl..." - smieszne!

[Gość: rowiesnica bez ha]

dzieki, widze ze sie jednak orientujesz w sprawach srodowiska socjologow.
Podoba mi sie Twoj racjonalny stosunek do zycia. To dobrze ze "inaczej
zdefiniowalas kariere", choc troche to spryciulowate. Zastanawia mnie jak
funkcjonuje polska nauka, ze zdolni, potentni, inteligentni, swietnie piszacy
koncza kariery naukowe, lub "inaczej je definiuja". A moze na opolskim
uniwersytecie brakuje jakichkolwiek mechanizmow selekcji ? Np. te slynne osiem
lat na doktorat, a potem 10 na habilitacje to chyba nieco przesadny liberalizm.
Slyszalam ze w dawnych czasach, ale to byl ten cholerny PRL, byly tzw. studia
doktoranckie i wiele osob swietnie wystartowalo. To byly 4 lata na napisanie
doktratu, plus stypendium doktorskie, plus koncentracja na pracy naukowej. Nie
wolno bylo pracowac zawodowo. Dzis jest wszystko do gory nogami. Sa studia
doktorskie, ale nikogo nie obchodzi z czego maja zyc doktoranci. W zw z tym
nikt nie konczy w terminie, a potem juz rownia pochyla i trudno skonczyc, bo
dom, maz, mieszkanie, dzieci, zdobywanie pieniedzy itp. Inna kwestia to brak
sprzezenia miedzy studiami doktorskimi a awansami naukowymi i karierami
naukowymi. Np. slyszlam ze w Warszawie zdolna doktorantka po obronie pracy
doktorskiej otrzymuje etat lub pol na uczelni i jest to poczatek jej powolania
naukowego. Czy u nas na opolskim uniwersytecie sa pod tym wzgledem zdrowe
sensowne zasady ? A poza tym u nas w Opolu mozna zostac pracownikiem UO bez
doktoratu, na zasadzie "losu szczescia" lub swietnej "chemii" miedzyludzkiej,
co z przydatnoscia do pracy dydakt. i naukowej czasami niewiele ma wspolnego.
No i jeszcze inna kwestia. Tematy doktoratow. Na zachodnich uczelniachh jak
slyszalam doktorant jesli juz dostal miejsce na studiach doktranckich i
stypendium to otrzymuje temat od promotora i pule pieniedzy na jego realizacje,
gdyz temat jest czescia wiekszego projektu lub przedsiewziecia naukowego, ktore
zostalo sfinansowane badz przez przemysl, badz banki badz inne instytucje
dysponujace olbrzymimi pieniedzmi, pieniedzmi poza budzetem uczelni. Czy nasze
banki, wielkie firmy, olbrzymie koncerny nie powinny ustawowo byc zobligowane
do wydzielania srodkow na badania naukowe? i Sygnalizowania tej gotowosci np.
uczelniom wyzszym. Jak slyszalam od moich kolezanek, ktore dalej sie mecza u
nas nikogo to nie obchodzi. Otrzymanie grantu to czysta fikcja, wielki wysilek,
ktory idzie na marne, bo latwo nie zmiescic sie w rankingu. Oceny grantow i
punktowanie to czysta fikcja i dowolnosc przy pelnej anonimowosci co w polskich
warunkach ulatwia szwindle i spychanie fajnych tematow ponizej kreski. Ten sam
grant zyskuje odmienne odeny na skali: jeden anonimowy recenzent temu samemu
projektowi daje ocene maxymalna drugi minimalna. Czy pan rektor o tym informuje
wladze w Warszawie? Nie slyszalam o jakichs jego memorandach w tej sprawie do
ministerstwa nauki !

[Gość: monika]

Dlaczego spryciulowate jest przyjęcie, że:
1. ważniejsza jest opieka nad dziećmi i wyprowadzenie ich z choroby niż kariera
naukowa pojmowana jako robienie stopni
2. wazniejsze jest robienie badań, pisanie na frapujące tematy, uczestnictwo w
zagranicznych konferencjach niz robienie stopni
3. wazniejsze jest sprawdzenie przydatności posiadanej wiedzy w praktyce niż
robienie stopni
4. ważniejsze sa staże naukowe zagranicą niż robienie stopni

Idealizujesz studia doktoranckie w PRL. Ukonczyłam takie. Zaletą było
uczestnictwo w świetnych zajęciach z filozofii, metodologii, wielkich teorii
itp. Do dziś pamiętam wiele z tych seminariów i wykładów. Stypendium to było
mniej więcej 1/3 sredniej krajowej, wiec rodzice i tak musieli mnie
dofinansowywać, bo nie dało sie wyżyć. Prowadziłam zajęcia ze studentami
(przygotowanie do zajęć zabierało dużo czasu) oraz obozy naukowe w czasie
wakacji. Wyjazdy do bibliotek na własny koszt. Pomimo zgromadzenia ogromnego
materiału pracy terminie nie napisałam, bo w czasie studiów nie zdążyłam, a
potem co innego było ważniejsze.
Co do grantów, to nie należy pasować. Oceny mogą się różnić i wtedy powołuje
się trzeciego eksperta, więc z czym tu walczyć? Aby wysiłek nie poszedł na
marne mozna startować z projektami do różnych międzynarodowych konkursów.
Ogłoszenia są w Internecie lub w sekretariatach.
Znam sporo naukowców zagranicznych i wszyscy oni pozyskiwali pieniądze na
badania nie od promotorów, tylko ubiegając się o granty.
Ilu absolwentów studiów doktoranckich na UW czy UJ otrzymuje etat?

[Gość: spryciula]

Przecież "robienie badań, pisanie na frapujące tematy, uczestnictwo w
zagranicznych konferencjach, staże naukowe za granicą" powinny w końcu
doprowadzić do habilitacji. Decydując się na pracę na uczelni, powinnaś
zaakceptować warunki gry--od pracownika naukowego oczekuje się zrobienia
najpierw doktoratu a potem habilitacji w określonym terminie. A spryciulowate
jest pracowanie na uniwersytecie, ale z drugiej strony, gdy jest to wygodne,
szermowanie argumentem, że inaczej pojmuje się karierę naukową. Oczywiście
można dyskutować nad celowością habilitacji, ale to już zupełnie inna sprawa,
na razie ona w Polsce obowiązuje. Czasami odnoszę wrażenie, że gdyby
Uniwersytet Opolski bardziej rygorystycznie rozliczał swoich pracowników z
wyników pracy naukowej, których istotną miarą są właśnie uzyskiwane przez nich
stopnie i tytuły naukowe, nie groziłby mu dziś status "uniwersytetu
przymiotnikowego."

[Gość: abx]

Jesteś spryciulą czy idealistką? Niestety, między inteligencją, pracowitością,
pomysłowością i tym podobnymi cechami dobrego naukowca a zrobieniem habilitacji
istnieje bardzo luźny związek. Dobrze te cechy posiadać, ale nie gwarantują
one, niestety, uzyskania habilitacji. Podobnie jak zrobienie habilitacji nie
gwarantuje posiadania tych przecież pożądanych cech. Uniwersytet powinien
ułatwiać przekroczenie tego progu, ale często byłoby tu konieczne wcześniejsze
zlikwidowanie feudalnych struktur. Na co się nie zanosi. Dlatego uniwersytet
powinien też otaczać szczególną troska pracowników inteligentnych, wydajnych,
rzetelnych i dobrze prowadzących zajęcia, nawet jeśli dawno minęły ustawowe
terminy zrobienia przez nich habilitacji. Choćby po to, by częśc profesury
mogła się lenić i nadymać.

[Gość: do abx]

czy mnie oczy myla, jakie "feudalne stosunki" ? Dawno nie ma zadnych feudalnych
stosunkow, mlodzi ludzie wybieraja tematy jakie chca, nikogo to w zasadzie nie
interesuje, kazdy sobie rzepke skrobie. Jedno podsumowujace pytanie na koniec
roku: co Panu/Pani udalo sie w tym roku zrobić ? to sa feudalne stosunki ?
Feudalne stosunki to byly moze przed wojna i zaraz po wojnie gdy starzy
feudalowie nie wyobrazali sobie innego stosunku do swych asystentow jak tylko
feudalizm, co oznaczalo w praktyce "noszenie teczki" za profesorem i
wsluchiwanie sie w jego oddech, czytanie z ust jego zyczen itp.
Napisales:Dlatego uniwersytet powinien też otaczać szczególną troska
pracowników inteligentnych, wydajnych, rzetelnych i dobrze prowadzących
zajęcia, nawet jeśli dawno minęły ustawowe terminy zrobienia przez nich
habilitacji. "
Niby racja ale na normalnych zachodnich uniwersytetach nie do pomyslenia. Nie
ma czegos takiego jak "(zatrudnianie)jesli dawno minely ustawowe terminy
zrobienia przez nich hablititacji". Na habilitacje, ktora ma potwierdzic
samodzielnosc badawcza, bo doktorat pisany jest pod kierunkiem
mistrza/promotora, jest pewien czas. Jesli nie robi sie ha w tym czasie konczy
sie kontrakt. Co jeszcze warto wziac z Zachodu: jesli zrobiles ha to nie ma
mozliwosci bys zostal profesorem na "swojej uczelni" tylko na innej i tylko w
drodze konkursu na najlepsza realizacje projektu badawczego. Jak wygrasz,
jestes powolywany (Berufung). Stad wielka mobilnosc profesorow, ktorzy jak z
piorkiem gonia po kraju za posadami i stad wielka liczba "prywatnych docentów"
(w Niemczech), ktorzy maja ha ale nie maja etatu prof. bo sa malo mobilni, badz
nie wygrywaja konkursow. Ci teraz probuja sie instalowac np. w Polsce, przedtem
masowo obsadzali szkoly wyzsze w bylej NRD, gdzie bez trudu zostawali rektorami
uczelni.
W Niemczech np sa 4 rodzaje profesur, najzwyklejsza, zwykla, dobra i bardzo
dobra profesura. Roznica jest mniej wiecej taka: ta pierwsza to goly etat, ta
ostatnia to etat dwie sekretarki, gabinet i zespol badawczy. Z tym "lenieniem
sie i nadymaniem" profesorow to przesadziles. W kazdym zawodzie sa ludzie
ktorzy nadymaja sie i pracuja mniej lub bardziej wydajnie. To jest kwestia
osobowosci. Jest masa wspanialych skromnych uczciwych prof. Ale sa tez
jednostki żądne wladzy ambitne do przesady o pewnej niemoznosci tworczej. Ale
to widac jasno w zyciorysie. Najczesciej potkniecia habilitacyjne eliminuja
ludzi z zawodu. Byl czas ze probowano to przeskoczyc robiac ha za wschodnia
granica. Jeden spryciula to nawet zalatwil se na wschodzie tytul prof. Dlatego
wielu ucieka w funkcje i "po linii administracji" szuka ucieczki przed opinia
srodowiska, ktore widzi i komentuje (niestety glownie w plotce srodowiskowej)
wszystko. Najczesciej b. bolesnie ! Prawda jednak jest taka ze wiekszosc prof
ciezko pracuje na dwu etatach by utrzymac jakies warunki i srodki do zycia,
realizuje swoje pensum (210 plus ca 150 godzin dodatkowo) co na dwu etatach
daje 720-800
godzin w roku akademickim, co oznacza, ze reszte czasu mozna dopiero
przeznaczyc na badanie i pisanie. Samo pisanie nie jest trudne, najbardziej
pracochlonne jest znalezienie materialow wyjsciowych, badan zrodlowych,
zebranie bazy zrodlowej, a to oznacza wyjazdy do innych osrodkow, dlugie pobyty
poza domem; tu przydalby sie madry feudalizm, tzn wykonywanie czesci tej pracy
przez swiezy narybek, ktory ma oczy i mozg, swietnie moze zebrac material, a
wiele sie przy tym z kontaktu z prof. nauczyc. Ale to jest w Polsce nie do
pomyslenia, podczas gdy na uniw zachodnich jest NORMA, bo czas prof. jest
BARDZO DROGI. Ale na tym swietnie zorganizowanym zachodnim uniwersytecie jest
tez wielki szacunek dla prof. ktory potwierdzil sie w nauce, cos osiagnal.
Wyrazem uznania jest najczesciej po osiagnieciu pewnego wieku np. 62-64 lat -
etat az do emerytury (70 rok zycia). Tak wiec abx - jeslis mlody zdolny masz
doktorat i chec szczera byc badaczem sprobuj wygrac konkurs na stanowisko
adiunkta i... zabierz sie do katorzniczej pracy ! Na prawde nie ma czego
zazdroscic. Gdy juz w Polsce bedzie euro okaze sie ze polski prof zarabia 1/10
tego co zachodni prof. Tylko ze nie da sie powtorzyc manewru z hydraulikiem !
Bo co innego dzialac na wolnym rynku uslug, a co innego na uregulowanym rynku
pracy naukowej.

[Gość: realista]

W nauce, służbach mundurowych, służbie zdrowia nie ma i nie może być demokracji
lub działa ona w w sposób ograniczony. I tak musi być!

[Gość: abx]

Skąd to przekonanie, że tylko "młodzi zdolni" są krytyczni wobec systemu nauki
w Polsce?

rzetelna praca naukowa

[Gość: absolwentka]

Zgadzam sie w 100% - ale nie zapominajmy, ze sa tez sytuacje, w ktorych blokuje
sie ludzi, i to nie tylko przy robieniu habilitacji, a wrecz nawet doktoratu.
lub po obronie niezatrudnianie na uczelnii. To wszystko skutkuje w tym, ze
Uniwersytet Opolski jest tak slaby jaki jest, ze bedzie tylko "uniwersytetem
humanistycznym", a to przeciez ewidentna utrata dotychczasowego statusu! Moze i
dobrze, po co dawc ludziom cos, czego sami nie chca...

[Gość: monika]

Pracuję na Uniwersytecie Opolskim kilka lat i nie przekroczyłam żadnych
terminów. Terminy - wszystkie możliwe przekroczyłam z pisaniem pracy
doktorskiej jako pracownik instytutu badawczego. Ponosiłam tego konsekwencje
zarabiając nieco więcej od minimalnej płacy (dzisiaj co prawda to mnie trochę
martwi, bo będę miała bardzo niską emeryturę). Jesli nie zrobię pracy
habilitacyjnej, to w każdej chwili mogę zwolnić się z uniwersytetu, bo nie
muszę na nim pracować.
Gdybyś decydowała o polityce personalnej, to Miłosz nie mógłby wykładać na
uniwersytecie Berkeley, bo nie miał nawet doktoratu.
Nie jesteś w stanie popsuć mi dobrego samopoczucia. Mam dużo publikacji, około
20 zagranicznych (pisze około, bo ich nie liczę), a moja opublikowana praca
doktorska szybko się rozeszła i musiałam wysyłać zainteresowanym (również z
zagranicy) jej wersję elektroniczną. Jest to dla mnie powód do satysfakcji,
chcociaż najbardziej cieszyło mnie, że "trafiła pod strzechy" i otrzymywałam
wyrazy uznania od zwykłych ludzi - przedmiotu moich badań.
To, ze nic nie muszę jest powodem do szczególnego poczucia komfortu. Może to
trudno zrozumieć, ale mieszkam w bloku i mi to odpowiada. Nie mam prawa jazdy,
więc nie muszę mieć samochodu. Jeśli nie musisz mieć wielu rzeczy, to jesteś
człowiekiem wolnym. Wiesz, kiedy za PRL liczyłam się z tym, że mogę byc
zwolniona z pracy w instytucie, miałam wyjście awaryjne: mogłam być krawcową,
tłumaczyć z angielskiego i w ostateczności myć okna (też to umiem robić).
Pozdrawiam

[Gość: monika]

Pisałam tylko o pracy, ale musisz wiedzieć,że jestem także dumna z moich synów.
Chociaż w dzieciństwie poważnie chorowali, to mają powyżej 190 cm wzrostu.
Jeden z nich skończył studia, otrzymał nagrodę rektora i ma świerną pracę
(oczywiscie nie w Opolu), drugi jeszcze studiuje (nie w Opolu), gra w
koszykówkę w AZS. Mam też dobrego przyjaciela - męża, zwanego przez kolegów
świętym (toleruje bowiem mój pracoholizm). Pomyśl, co znaczą tytuły naukowe
wobec takich osiągnięć?

[Gość: abx]

Przykro mi, ale nie mogę zgodzić się z postawą Moniki. jeśli jestem dobry, to
chcę, aby było to doceniane przez innych, również przy awansach czy podwyżkach
zarobków. Ale system polskiego szkolnictwa wyższego jest chory (polecam teksty
w czerwcowym i lipcowym "Forum Akademickim"). W tej sytuacji każdy, jak
przypuszczam, kto uważa, że jego praca jest lepsza niż osiągnięty status
zawodowy, znajduje sobie wytłumaczenia typu: "zawsze mogę myć okna - za to
jestem wolna(y), a przecież i tak wiem, że jestem wspaniała(y)".

[Gość: monika]

Masz prawo się nie zgadzać i masz prawo dokonywać innych wyborów życiowych.
Zgadzam się z tym, co napisał gość: do abx. W innym wątku nt. sytuacji w nauce
już podobnie pisałam.
Jeśli decydujesz sie na szybką karierę naukową, to podporządkowujesz jej
wszystko. Najlepiej nie mieć dzieci (zob. artykuł "Noblistka da na nańkę" w
ostatnich Wysokich obcasach), mieć gosposię, nie angażować sie społecznie,
słowem nie podejmować innych ról, a podejmowane tematy badawcze podporządkować
celowi pisania prac na stopień.
Sama dokonałam innych wyborów i jestem z tego zadowolona, co nie znaczy, że
uważam, że jestem wspaniała. Wyraźnie napisałam, że ponosi się konsekwencje
określonych decyzji.
Osobiście wolę i to jest dla mnie najważniejsze, że moi synowie są zdrowi i
dadzą sobie radę w życiu, a ja nie jestem profesorem, chociaż miałam ciekawą
pracę i robiłam to, co lubię.
Nie uważam, ze istnieje rozbieżność pomiędzy jakością mojej pracy a osiągniętym
statusem zawodowym. Czuję się doceniana, jesli moja książka miała dobre
recenzje i nie zalega w magazynach, wygrywam konkursy na projekty badawcze i
staże zagraniczne (z ogłoszenia w Internecie), a także pełniąc inne role
również spotykałam się z wysokimi ocenami tego, co robiłam.
Dzisiaj, jesli zwolniłabym się z uniwersytetu, mycie okien mi nie grozi
(pisałam o PRL).

Nie tłumaczę się z niczego, tylko zaczepiona wyjaśniam, że dokonywałam innych
wyborów i czerpałam z tego satysfakcję, bo byłam doceniana. A teraz ponoszę
tego konsekwencje: niski formalny status zawodowy w środowisku akademickim, co
akceptuję. Może napiszę habilitację, bo dzieci mam dorosłe, zebrany obszerny
materiał i najnowszą literaturę, którą poznałam w czasie stażu w USA, a jak mi
się nie uda jej sfinalizować w określonym czasie, to mogę odejść z uniwersytetu
i zrobić miejsce młodym, zdeterminowanym, by pokonywać kolejne szczeble
kariery. Jestem przekonana, że znajdę ciekawą pracę (niekoniecznie w Opolu),
gdzie będą mogła zrobić użytek z wiedzy, doświadczenia i umiejętności.

[Gość: spryciula]

Moniko, masz talent do wypaczania cudzych wypowiedzi, jeśli nie pasują do
Twoich z góry założonych tez. Nawet gdybym była odpowiedzialna za politykę
kadrową na Berkeley, to doktorat czy jego brak u Miłosza nie miałby nic do
rzeczy, bo w Stanach nie ma administracyjnie uregulowanego obowiązku robienia
doktoratu w określonym terminie, a o habilitacji nkt nie słyszał. Wyraźnie
napisałam, że o celowośi habilitacji można dyskutować, ale póki co, w Polsce
ona obowiązuje. Podkreślam--w Polsce, a nie w Berkeley. Moją intencją nie było
psucie Ci dobrego samopoczucia, ale zwrócenie uwagi na to, że argument o "innym
pojmowaniu karierey akademickiej" trąci demagogią. I znów podkreślam--chodzi mi
o Twoją argumentację, a nie o Twoje osobiste osiągnięcia, bądź ich brak.
Gratuluję udanych synów, ale co to ma do meritum sprawy?

[Gość: ***]

Dogryzanie,to najdelikatniejsze określenie jakie przychodzi mi na
myśl,Monice,jest tylko potwierdzeniem tezy pana Nicieji,że tu w Opolu czy na
Opolszczyźnie wykańczanie albo gnojenie ludzi jest rozrywką tabunów.
Wątek o gnojeniu ludzi stał się już dawno tylko pretekstem by Monice
dokopać,zwłaszcza,że wiekszość wie kim jest a poza tym ma ona odwagę podejmować
najprzeróżniejsze wyzwania.
Dobrze zatem, że jest Monika i prawdziwa... bo i forum żyje i w społeczności
opolskiej jej osoba także zasługuje na uznanie bo...nie daje sie wykończyć.
Pozdrawiam z wyrazami uznania.

[Gość: w zadumie zyciowej]

Za doslownie wspolczujesz, bowiem nie ma tu "gnojenia" ani podkopywania, i nie
kazdy wie, kim jest Monika i nie to jest wazne. Ot tak, snuje sie temat ogolnie
nieco rozgoryczonych wymogami przekraczania kolejnych progow wtajemniczenia w
TZW NAUKE po to, aby moc uczyc na uczelni. Nie zazdroszcze. Wole system, gdzie
nauka powiazana jest z przemyslem, a walasciwie przemysl ma wlasne R&D
(research and development) i jest o lata swietlne do przodu wzgledem tego, co
robia uczelnie. Jedynie w naukach przyrodniczych czy medycznych uczelnie swieca
przykladem badan. Coz pozostaje wiec tzw. "humanistom"? Filozoficzna POKORA! i
wglebiac sie w kolejny cmentarz i opisywac historie jego mieszkancow; kolejne
powiescidla analizowac pod katem feministycznym, psychopatycznym, pod katem
jakiegokolwiek modnego -izmu, rewizjonizmu historycznego, i innych blabla.
Chcialabym, aby humanisci zrozumieli, ze ucza sie dla siebie a to co po nich
pozostaje to sterta powielonych streszczen i analiz. To, co w szkolenie INNYCH
wloza bezposrednio, czy piszac jasny i ciekawy podrecznik, czy UCZAC I
ZAPALAJAC INNYCH, to sie bedzie liczyc. Medycyna, neurologia, bioinzynieria,
chemia to sa nauki przryszlosci, a z humanistycznych klasyka, psychologia,
FILOZOFIA, jezyki obce, cokolwiek co daje czlowiekowi ekwipunek do zycia we
wspolczesnym swiecie. Dobrzy nauczyciele akademiccy- ku temu powinna zmierzac
kazda uczelnia, to jest NUMERO UNO!
Przygotowac ta habilitacyje, wyglosic referat i dziekowac wszystkim za to, ze
nie przysneli, dziekuje za uwage... :)
Trzymaj sie dzielnie Moniko. Sama wiesz, co w zyciu dla Ciebie bylo i jest
najwazniejsze. "Karierowo" powoli zrobisz to co trzeba. Cale Opole Cie wspiera
i to po obu stronach Odry!

[Gość: monika]

Piszesz z zagranicy, więc nie wiesz, ze można byc wykładowcą nie mając
habilitacji, co przewiduje ustawa. Uczelnia może też zatrudniać bez doktoratu
specjalistów o dużym doświadczeniu w jakiejś dziedzinie, bo obecnie poszerza
się programy nauczania stricte akademickie o kształtowanie pewnych umiejętności
praktycznych związanych z wykonywaniem zawodu.
Nie ma więc bezwzględnego wymogu habilitacji, aby być nauczycielem akademickim,
chciaż trzeba się wykazać wiedzą i umiejętnością jej przekazania.
Pisałam o swoich wyborach życiowych, bo rówieśnica bez hab. napisała:
To dobrze ze "inaczej zdefiniowalas kariere", choc troche to spryciulowate.
Zastanawia mnie jak funkcjonuje polska nauka, ze zdolni, potentni,
inteligentni, swietnie piszacy koncza kariery naukowe, lub "inaczej je
definiuja". A moze na opolskim uniwersytecie brakuje jakichkolwiek mechanizmow
selekcji ? Np. te slynne osiem lat na doktorat, a potem 10 na habilitacje to
chyba nieco przesadny liberalizm.
Nie odpowiedziałam na kwestię mechanizmów selekcji. Wielu zdolnych, dobrze
piszących, o szerokiej wiedzy rezygnuje z pracy na uczelni i kończy karierę
naukową, bo mają atrakcyjne oferty pracy np. w sektorze prywatnym (mogę podać
wiele przykładów swoich kolegów).
Starzenie się kadry naukowej jest problemem ogólnopolskim, a nie tylko
opolskim. Wielu młodych, zdolnych wyjeżdża zagranicę, najpierw na staż, a potem
tam zostaje. Inni zdolni, bardzo dobrzy absolwenci nie chcą pracować za 2000 zł
brutto, kiedy mogą dostać ciekawą, lepiej opłacaną pracę.
Obiążenie dydaktyką asystenta (dość powiedzieć, że w skali kraju mamy przyrost
studentów o 400%, a kadry o 25%) uniemożliwia szybkie napisanie pracy
doktorkiej, nawet jesli się jest zdolnym i ma powołanie.

W pełni zgadzam się z Tobą, nie ma większej satysfakcji, jak obserwacja rozwoju
studentów, których się uczy. Sądzę, że w miarę upływu czasu będzie rosnąć
znaczenie humanistyki i nauk społecznych, które z jednej strony kształtują
wrażliwość, a zdrugiej dostarczają pojęć do analizy i rozumienia coraz bardziej
komplikącego się życia ludzi w dobie globalizacji, coraz większego ryzyka i
niepewności.
Kiedy stosunkowo niedawno zaczęłam znowu uczyć po długiej przerwie, to właśnie
mogłam obserwować zapał studentów nie tylko poznawczy. W trakcie obozu
badawczego, kiedy zgłębiali problem wykluczenia społecznego, byli poruszeni
losem i często nieśli pomoc tym, których badali. Napawa mnie optymizmem to, że
powszechne konsumpcyjne nastawienie do zycia, wzory sukcesu lansowane przez
media nie stępiają wrażliwości młodzieży.

Dzięki za słowa pokrzepienia. Masz rację - w tym wątku nie ma podkopywania. Tu
na tym forum doświadczyłam tego wielokrotnie, kiedy zakładano wątki na mój
temat, i to po nazwisku, pełne kłamstw i insynuacji, bo nie chciałam płynąć z
prądem.

[Gość: stary marek]

Po tych slowach pokrzepienia wrocmy do tematu, tzn. dzialania
mechanizmow "karier", selekcji na uczelniach. Zapachnialo bowiem ogolnym
kochaniem sie, wyrozumialoscia, akceptacja dla "odmiennych definicji karier", a
problem 50-latkow bez ha pozostal. W czym jest bowiem problem. W tym, że to sa
mechanizmy chore, kulawe, niewydajne. Albo zacznijmy rygorystycznie wymagac,
albo idzmy na pelny luz. Zreszta ten luz juz jest, ale tylko wobec niektorych
osob. Tych, ktorzy ze znawstem potrafia podlaczyc sie pod system sterujacy i
dac sie niesc temu systemowi. Sa sprytni, bezwgledni i doskonale czujacy
koniunkture. Do glowy im nie przyjdzie uczciwie zwolnic sie z tej pracy,
zwolnic etat dla ambitnych, z wynikami, preznych i super utalentowanych.
Obserwuje 50 latka, ktory swietnie dziala na obrzezu dyrekcyjno-rektorskim, i
nie martwi sie. Nie musi sie martwic, bo system go niesie. Ale juz nie niesie
np. inteligentnego mgra o golebim sercu, ktorego jedyna wada bylo to ze nie
umial odmawiac utytulowanym i jak wielblad nabieral stale nowe pakunki i
sprawunki.
Jak dlugo jeszcze magistrom beda powierzane horrendalnie wysokie stawki
godzin dydaktycznych, kwitowane pozniej stwierdzeniem o "25% przyroscie kadry"
wobec kilkusetnego przyrostu studentow? Jak dziala ten system ? Chyba żle.
Dlaczego norma stal sie system kiedy nie wystarcza goly etat by przezyc?
Dlaczego musi sie wyrabiac trzy wymiary pensum by sie utrzymac? Dlaczego pensje
na uczelniach sa fikcja tak jak pensje w szpitalach, policji, i innych zawodach
budzetowych? Dlaczego zwalnia sie mgra bezwglednie za to, ze przekroczyl w
takich warunkach bariere 8 lat? Kogo to obchodzi, ze taki biedak nie ma czasu
pisac doktoratu? Dlaczego na kierunki cieszace sie popularnoscia ustala sie
horrendalnie niskie limity przyjec na studia, porownywalne z limitami kierunkow
zapomninych i calkowicie niepopularnych. Dlaczego nie ma mechanizmu wyboru
dyrektora, tylko system namaszczania przez "uklad towarzyski". Dlaczego rektora
nie wybiera gremium połączonych rad wydziałów tylko waska grupa senatorow,
ktorych latwo sobie "przystrzyc" i urobic, bo to konkretne osoby i jest ich tak
niewiele, raptem 50 paru.. W takich warunkach startowanie przeciwko faworytowi,
ktory ma wiekszosc "W KIESZENI" JESZCZE PRZED AKTEM WYBORU MIJA SIE Z CELEM I
URAGA INTELIGENCJI.A na bycie "zajacem" nie kazdy kto ambitny sie zgodzi. Byc
zajacem zdecydowal sie juz raz kolega pana rektora po fachu, ale smiech goni go
do dzis biednego po korytarzach uniwersyteckich choc minelo juz sporo lat od
tamtej smiesznej sytuacji. PAN REKTOR ZNA TEN SYSTEM I TROCHE SIE ZATEM DZIWIE
ZE UZYL TAKIEGO ARGUMENTU W SWOIM ARTYKULE PRASOWYM. Tak wiec system
funkcjonowania uczelni jest pelen roznych sprzecznosci, jest mieszanina starego
systemu i systemu w pelni demokratycznego. Ciekawi mnie czy pan rektor mowi o
tym, pisze memorialy do wladz, ukazuje swoje racje w Warszawie rownie namietnie
i plomiennie jak pisze w nto ? Zaznaczam ze nie sa to pytania do rzecznika UO,
to sa pytania do kolezanek i kolegow po fachu w intencji czy chcemy cos zmienic
i czy zacznie sie uczciwa rozmowa, a nie tylko wlasnie "puszczanie oka" do
publicznosci z wyzyn mostka kapitanskiego statku, ktory plynie na krawedzi
zatoniecia !

[Gość: abx]

Zgoda co do luzu dla wybranych przy rygorystycznym traktowaniu innych
pracowników. Nie oczekiwałbym jednak, że ci, którym dobrze się powodzi, z tego
powodu "uczciwie" zwolnią się z pracy :) Co do reszty - w większości zgoda.
Jednak nie co do zwiększenia limitów przyjęć na kierunki "modne" i ograniczaniu
ich na kierunkach "zapomnianych i całkowicie niepopularnych". Masz może fizykę
na myśli? moim zdaniem, nasze państwo zdecydowanie bardziej potrzebuje
informatyków niż np. psychologów (jak już, to od razu psychiatrów). No, ale
mogę się mylić. Tym niemniej brak mi tutaj (jak i w wielu innych sprawach, np.
płać budżetówki) wyraźnego określenia priorytetów przez państwo (rząd). Za tymi
priorytetami powinny iść na uczelnie pieniądze na kształcenie studentów. Jeśli
państwo "zakupiłoby" na UO wykształcenie np. 5000 prawników, no to należałoby
ich kształcić. Może jednak wolałoby matematyków? Polecam przykład Wrocławia,
który bierze sprawy w swoje ręce, fundując stypendia dla uczniów, którzy zdadzą
maturę z matmy i podejmą studia na kierunkach ścisłych i technicznych.
zgadzam się jednak, że wiele spraw można by rozwiązać w samym UO. Wybory
rektora (pisałem już o tym wiele razy), mianowania dyrektorów Instytutów,
nagrody z okazji Dnia Edukacji Narodowej dla wszystkich dyrektorów i dziekanów
(nie ma niedobrych!). Nie doczekałem się ani jednej reakcji na głoszony od
kilku lat postulat upubliczniania tzw. dorobku naukowego każdego pracownika na
stronach internetowych UO (Moniko, do dzieła!). Co do pensum - nie chce mi się
sprawdzać (te upały!), ale było przecież tak, że pracownik musi przyjąć
przydzielone nadgodziny w wymiarze do 1/3 etatu, może się zgodić na następną
1/3, a więcej nie ma prawa brać. Przy dawnych 270 h dawało to dodatkowo 90 +
ew. 90 h, razem nie więcej niż 450 h (i tak za dużo, tylko, faktycznie, jak ma
asystent czy adiunkt wyżyć bez tych nadgodzin, łatających co semestr dziury w
budżecie).
Kończąc - od Pana Rektora zależy bardzo dużo, trzeba tylko zauważyć, że
uniwersytet to najpierw ludzie, a dopiero później mury.

[Gość: ELA]

Rektor Nicieja potrafi cuda czynić, był zacnym studentem, pisał teksty o
Dierżyńskim, później z rekomendacji komuchów został senatorem, pisał ciekawe
teksty i albumy o cmentarzu łyczakowskim. Najlepsza rada by teraz z rekomendacji
PIS-u, a ma tam przecież swojego wychowanka z-cę ministra Giertycha
Kłosowskiego, bu go poparli. Z POPARCIEM PIS, LPR zostanie Prezydentem Polski, a
wtedy UO będzie nazywał się UNIWERSYTET OGóLNOPOLSKI.

[Gość: lola]

Kocham Rektora Stanisława, kocham uniwersytet, kocham Opole, kocham wszystkich.

[Gość: monika]

Lola, litości od twoich gorących uczuć nie ma najmniejszych szans, żeby spadła
trochę temperatura! Zrób sobie okład z lodu.

[Gość: lola]

Ciebie tez kocham

[Gość: absolwentka]

Niezle! Ale cos w tym jest!

ogólnie

[Gość: niezorientowany]

mam pytanie do większości dyskutantów: dlaczego rektora Nicieję nazywacie artystą?

[Gość: Babsko]

Głowa w chmurach, brak uwagi dla spraw codziennych choć ważnych? Superego?

[Gość: 50-latek zhabilito]

woli sprawy artystyczne od naukowych, bez chwalenia ginie, rozminal sie z
powolaniem, bardziej literat eseist niz medrca szkielko i oko, jeszcze ?

[Gość: niezorientowany]

Czyli - "artysta". I "uczony". Aha. No to się zgadza.

[Gość: chello]

Do starego_marka: to bardzo dobry tekst. Szczery i pokazujący z naukowym
chłodem stan obecny i faktyczny na opolskiej uczelni. "Dzienks!"

[Gość: major]

Szanowna Pani cytowane artykuły konwencji haskiej dotyczą sposobu traktowania
żołnierzy walczących w ramach tzw formacji paramilitarnych oraz osób cywilnych
wspomagających oddziały wojskowe ale walczących na terenach nie znajdujących
się pod okupacją(jest to wyrażnie zapisane w art 2). Natomiast przepisy te
absolutnie nie dotyczą formacji partyzanckich które stawiają opór na terytorium
okupowanym, bowiem partyzanci nie stanowili części legalnie walczących sił
zbrojnych(partyzanci na terenach okupowanych byle de facto cywilami a tym nie
wolno było prowadzić działań zbrojnych przeciw okupantom). Nie stanowili gdyż
nie stosowali się do powszechnych zwyczajów prowadzenia wojny. W czasie
prowadzonych działań grupy partyzanckie występowały w ubraniach cywilnych bez
widocznych oznak lub emblematów ułatwiających rozpoznanie(opaski były zakładane
lub chowane w zalezności od potrzeb).Często po zakończonych akcjach ich
uczestnicy jeżeli byli to członkowie tzw. siatki rozchodzili sie do domów
udając osoby cywilne, pozbywając sie oczywiści broni, choc ich obowiązkiem było
jej noszenie w sposób jawny. Ponadto partyzanci często występowali realizując
rożne zadania w mundurach armii okupacyjnej co rowniez było złamaniem
obowiązujących zwyczajów wojennych. I wreszcie trzecia najwazniejsza kwestia
związana z powszechną praktyką likwidacji jeńców armii okupacyjnej wzietych do
niewoli. W powszechnej opinii panuje przekonanie a raczej mit o stosowaniu
rycerskich zasad przez formacje partyzanckie. Niestety praktyka była zupełnie
inna, choc wypadki zwolniania np. przez AK czy NSZ wzietych do niewoli jeńców
niemieckich były równie częste jak ich egzekucje. Statusem partyzantów zajmował
sie również w 1948 roku amerykański trybunał wojskowy w Norymberdze w procesie
przeciwko tzw. generałom płd-wsch który stwierdził:"Armia okupacyjna nie może w
inny sposób chronić się przed taktyką stosowana przez partyzantów...dlatego
partyzanci musza przyjąć na siebie zwiększone ryzyko walki, gdyż takie siły
zbrojne nie stanowią w rozumieniu prawno-technicznym strony wojującej i nie
korzystają z ochrony prawa jako jeńcy wojenni w razie ich schwytania...Naszym
zdaniem ustaloną zasadą jest, że osoba cywilna, która pomaga, ułatwia lub
bierze udział w walce, podlega ukaraniu jako przestępca wojenny zgodnie z
zasadami prawa wojny. Walczyć legalnie mogą jedynie członkowie sil zbrojnych
danego kraju. W sprawie są przekonywujące dowody..., że przeważająca część grup
partyzanckich nie stosowała się do zasad i praw wojny, więc brak jest podstawy
do udzielenia im uprawnień strony wojującej... Oznacza to, że schwytani
członkowie owych bezprawnych grup nie byli uprawnieni do statusu jeńców
wojennych. Z tego powodu nie może być podniesiony przeciwko oskarżonym zarzut
zabijania wziętych do niewoli członków ruchu oporu, gdyż byli oni tylko wolnymi
strzelcami”. Niemcy z uwagi na szalony rozwój partyzantki pod koniec wojny sie
zreflektowali i maju 1944 został wydany przez gen. Jodla rozkaz o nakazujący
tarktowanie wzietych do iewoli partyzantów jako jeńców wojennych (wczesniej
nieformalnie status taki posiadali niektórzy wzięci do niewoli partyzanci
np.serbscy czetnicy). Oczywiście nie trzeba dodawac iż ów rozkaz nie był
przestrzegany. Reasumując aby nie ciągnąc wątku dalej wbrew temu co Pani
usiłuje twierdzić partyzanci do 1949 roku nie posiadali statusu kombatanta i
dlatego oskarżanie hitlerowskich przywódców w Norymberdze w tym zakresie było
niezgodne z prawem ( o innych sprzecznych z prawem artykułach aktu oskarżenia
nie ma sensu pisac z uwagi na obszerność wątku)

[Gość: monika]

Zazrucił mi Pan, że nie mam pojęcia o konwencji haskiej i domagał się
przytoczenia odpowiednich zapisów, więc to zrobiłam. Artykuł 2 wyraźnie
stanowi, żeby uznać za strone walczącą tych, którzy nie zorganizowali się
zgodnie z art. 1, bo spontanicznie chwycili za broń, by przeciwstawić się
najeźdźcy. Inwazja może być tylko na terytorium nieokupowane.
Korpusy ochotnicze to przecież partyzanci, "prowadzący walkę", w
przeciwieństwie do żołnierzy regularnej armii. Jasniej, niż w art.1 nie mozna
tego przedstawić, gdzie przecież wyraźnie się stwierdza, że "Zasady, prawa i
powinności w czasie wojny stosują się NIE TYLKO DO ARMII, ale także do milicji
i korpusów ochotniczych spełniających" określone warunki. Jak można więc to
interpretować, że zapisy te odnoszą się do armii, skoro wymienia się formacje
ochotnicze, które też są objęte tymi regulacjami?!!!
Związek Walki Zbrojnej i Armia Krajowa spełniały kryteria art. 1.
Inną kwestią jest, czy były zawsze i wszędzie zasady te respektowane. Nie ma
wojny (dotyczy to też wojny w Korei, Wietnamie, Iraku, Jugosławii) zeby jakieś
oddziały nie złamały regulacji zawartych w konwencjach.
Szanowny Panie, kiedy oddziały Wehrmachtu już we wrześniu 1939 r. nie
przestrzegały zasad konwencji haskiej, kiedy junkersy ostrzeliwały
uciekinierów - cywilną ludność, kiedy w ramach akcji AB rozstrzeliwano
przedstawicieli polskiej inteligencji, kiedy spędzano mieszkańców na rynki
miast, aby patrzyli na egzekucje, tych, którzy stawiali opór, to w ten sposób
okupanci narzucili reguły prowadzenia walki. W Sekcji III dotyczących zasad
okupacji, które zostały pogwałcone przez III Rzeszę, w art. 43 zakłada się
istnienie zbrojnego oporu.
W konwencji, w pierwszych artykułach (nie w aneksie) jest mowa o siłach
zbrojnych państw, a nie o korpusach ochotniczych prowadzących walke, o których
mowa w aneksie.
W art. 4. konwencji stwierdza się, że CONVENTION WITH RESPECT TO THE LAWS AND
CUSTOMS OF WAR ON LAND (HAGUE, II) (29 July 1899)pozostaje w mocy. Te zapisy
zaś dotyczą armii i sił zbrojnych. W 1907 r. poszerzono je na oddziały
ochotnicze, które kontynuowały walkę po rozbiciu armii (dlatego mowa o jej
części).
Nie pisałam o procesach norymberskich, tylko stwierdziłam, że rozstrzeliwanie
bojowników ruchu oporu było pogwałceniem konwencji haskiej, co wyżej wykazałam.
Nie polemizuję z poglądami prawników, tylko wiceprezydenta Opola, który po
pierwsze, prawnikiem nie jest i po drugie, głosi publicznie poglądy sprzeczne
ze standardami powszechnie przyjętymi dzisiaj, chociaż sformułowanymi w 1907 r!

[Gość: major]

Szanowna Pani problem polega na tym, że nie ma Pani racji a uparcie twierdzi że
ma. Armia Krajowa czy tez inne formacje partyzanckie nie stanowiły korpusów
ochotniczych ani milicji do których odnosi sie art. 1. Art. ten dotyczy takich
formacji jak istniejąca we wrześniu 1939 r Obrona Narodowa, ZHP, Związek
Strzelecki a więc grup walczących nie po ustaniu walk i rozbiciu armii ale
wtedy gdy owa armia jeszcze walczyła. To nie były oddziały partyzanckie lecz
grupy otwarcie stawiające opór podobnie jak reguralne wojsko. Podobnie rzecz
dotyczy cywili którzy mogli nawet bez stsosownego umundurowania stawiać
najeźdźcy opór. Dlatego egzekucje popełnione we wrześniu 1939 roku przez
jednostki armii niemieckiej i policji na harcerzach i członkach Obrony
Narodowej były zbrodniami wojennymi i złamaniem konwencji haskiej. Natomiast w
momencie gdy opór ustał i cały kraj znalazł sie pod okupacją mimo że władze nie
podpisały aktu kapitulacji formacje takie nie mogły juz działać. I to jest
rzecz którego zdaje sie Pani nie rozumieć. Armia Krajowa nie spełniała
kryteriów art. 1. Żołnierz AK np. z roku 1942 działający w Warszawie był co
prawda członkiem formacji paramilitarnej ale nie nosił w sposób otwarty broni
nie miał zadnych odznak które byłyby widoczne. Tych kryteriów nie spełniano
także w działających w lesie oddziałach partyzanckich.Inaczej wyglądała sprawa
w momencie wybuchu powstania w Warszawie, wówczas formacje polskie w sytuacji
podjęcia otwartych walk zgodnie z rozkazem Jodla powinny zostać uznane za
legalnie walczące siły zbrojne i tak sie też stało choć dopiero pod koniec
sierpnia. Oczywiscie nie przerwało to egzekucji wzietych do niewoli powstańców,
choc warto podkreslić ze AK również nie przerwały egzekucji wzietych do niewoli
żołnierzy brygady Dirlewangera zreszta słusznie z uwagi na skalę popełnionych
przez te formacje zbrodni. Gdyby Armia Krajowa była legalna formacją zbrojną to
nie było by potrzeby ogłaszania przez aliantów deklaracji uznającą AK za
formację kombatancką. Nie zrobiono tego dlatego że nagle sobie przypomniano o
walczącj od lat z okupantami AK ale po to iz uznano że otwarta walka wymaga
oficjalnego uznania uprawnień kombatanckich żołnierzy AK. Gdyby USA i
W.Brytania uważały iz członkom takich formacjom przysługuja prawa kombatanckie
deklaracja zostałaby ogłoszona wcześniej np. w 1942 roku w chwili gdy ta
organizacja powstała. Oczywiście wspominałem że czasami wiele zależało o dobrej
woli jednostek zwalczających partyzantkę.Na Bałkanach Niemcy z uwagi na otwarty
charakter walk przyznawały wzietym do niewoli partyzantom status jeńców
wojennych.I na koniec cytat z z prof Flemminga: "Przepisy prawa
miedzynardodowego, obowiązujące w czasie II wojny światowej, nie dawały
partyzantom uprawnień przysługującym żołnierzom wojsk regularnych.Organy
przeciwnika w których ręku znalazł sie partyzant, mogły kierować sie wyłącznie
przepisami prawa wewnetrznego swego państwa." Pani doktor prosze sobie
uświadomić iż nie wykazała Pani iz partyzantom działającym w czasie II wojny
przysługiwał status jeńca. O tym że nie ma Pani racji nie decyduje jakiś
wiceprezydent ale prawnicy. Prosze mi wybaczyc ale nie jest Pani specjalistą w
tej dziedzinie, ale wypowiada sie Pani bardzo autorytatywnie pisząc że
udowodniła Pani jakąś tezę. Oceny w kwestii dyskutowanej problematyki zostały
już sformułowane przez znawców prawa międzynarodwego i nie są to oceny
zbieżne z Pani opiniami. Na koniec oczywistym jest fakt iż Niemcy we wrześniu
1939 roku popełnili szereg zbrodni woejennych popełniali je także przez cały
okres okupacji. Polacy mieli więc prawo sie bronić nawet w sposób sprzeczny z
prawem miedzynorodowym bo tego wymagała polska racja stanu. To stwierdzenie
jednak nie przekreśla opinii prof Flemminga które wczesniej cytowałem.

[Gość: monika]

Nie rozumie Pan, że nie mam zamiaru wdawać się w interpretacje prawne. Chociaż
żołnierze Armii Krajowej mają status kombatantów uznawany nawet przez Niemcy!
Istotne jest to, co sam Pan napisał: Nie było przejęcia władzy nad okupowanym
terytorium Rzeczpospolitej. Legalne władze RP nie uznały więc władz
okupacyjnych. ZWZ i AK to były "resztki" armii, które stawiały opór najeźdźcy
przez cały okres okupacji. Spełniały warunki art.1. Partyzanci nie byli
cywilami, bo rekrutowali się w dużej części z szeregów armii polskiej lub
korpusów ochotniczych z września 1939. Przywoływanie przypadków odnoszących sie
do Jugosławii nie jest uprawnione.
Prosze wskazać zapis konwencji haskiej, że nie wolno było prowadzić działań
zbrojnych przeciwko okupantowi. Jeśli nie był podpisany akt kapitulacji (jak we
Francji), ergo władze okupacyjne nie miały innej legitymizacji poza siłą i
terrorem.
Czy Pan wie, o czym pisze, twierdząc, że, partyzanci powinni nosić broń w
sposób jawny, np. na ulicach Warszawy? W obliczu zbrodniczych praktyk III
Rzeszy mogli czuć się z tego obowiązku zwolnieni!

Szalony rozwój partyzantki, jak Pan pisze, był np. następstwem pacyfikacji
Zamojszczyzny, szaleńczej polityki Heims in Reich, zesłaniem do Auschwitz i
straceniem ponad 1000 dzieci, wysłaniem kilkudziesięciu tysięcy dzieci (inne
źródła mówią o 200 tys.) do Rzeszy, celem germanizacji.

Dyskutujemy tutaj nie o wyrokach trybunałow, tylko o wypowiedzi wiceprezydenta,
lokalnego polityka, który ignoruje przyjęte dzisiaj standardy i jest skłonny
usprawiedliwiac publiczne egzekucje partyzantów jako zgodne z prawem III
Rzeszy, która nie respektowała zapisów konwencji haskiej.

Czym innym jest kazuistyczna interpretacja zapisów konwencji np. w publikacjach
naukowych, a czym innym propagpwanie kultu siły przez lokalnego polityka na
łamach gazety.
Czy tak trudno zrozumieć, że polityk (nie naukowiec czy prawnik) propaguje
okreslone wartości? W przypadku wiceprezydenta Karbowiaka - wartości te są nie
do przyjęcia w świetle przyjętych dzisiaj standardów.

[Gość: mgr.nobilit.]

I jak tu "strzeszanie" maja byc mądrzy gdy im dwóch historykow
wpada z dyskusją wojenno-partyzancko-wyzwolenczą? Zostanie po nas zwiewne
wspomnienie, pieśni i cienie, i rosle dzieci i moze wnuki, jak ktos bedzie mial
szczescie, to tez skore do nauki. Dobrze im bedzie z mądrą Babcią Moniką, która
tyle umie i bajeczki o Polsce opowie i ciasteczka upiecze...
--------------
Najlepsze jeszcze przed nami nobilit. i habilitantkami,
I nie konczyc na habilitacji gdy sie dochodzi slusznych racji!
Podlewajmy to drzewko!

[Gość: Maria]

Przeczytałam większość wątków.Tragedia!PANIE PROFESORZE JAK BARDZO MIAŁ PAN
RACJĘ.Ta "dyskusja" tylko potwierdza treść Pana artykułu.Dziękuję Panu za
odwagę.Dziękuję,że wrócił Pan do Uniwersytetu,który swoją świetność, czy ktoś
chce to uznać czy czy nie, zawdzięcza Panu. Wielka szkoda,że resztki
autorytetów Opolszczyzny min. Biskup Nossol,nie wypowiedzieli się za Panem na
ten temat.
Rozczaruję jednak Pana co do Pańskich studentów.Mówią okropnym językiem
prześcigajac się nawzajem w wulgaryzmach. Nikt na uczelni, nawet najbardziej
ekskluzywne, nie nauczy się kultury języka.Wulgarny język wynosi się z domu i
pracują na to oboje rodzice. Matka lub ojciec (to częściej) przeklinają i
tolerują "soczysty język" swoich dzieci i najczęściej reagują agresywnie, gdy
ktoś ośmieli się zwrócić uwagę.
Społeczeństwo nasze w swojej masie skundliło się (nie obrażając kundla),
zassało "wyścig szczurów" i nakęcanie spirali nienawiści.Równia pochyła!
Jeszcze raz bardzo dziękuję za Pański artykuł. Szkoda,że dyskusja internetowa
zmieniła kierunek.Szkoda,że ci zagorzali dyskutanci nie dostrzegli i nie
skupili się na wszechobecnym chamstwie,które jest zawsze początkiem upadku
autorytetów i nienawiści.

[Gość: bmw]

Pani Mario! Uniwersytet Opolski istnieje raptem 13 lat. O jakiej więc
świetności Pani pisze? Z tego co wiem, to obecnie chodzi raczej o to, jak nadal
być uniwersytetem (rektor N. prezentował niedawno pogląd, że nie musi nim być -
może zostać "uniwersytetem przymiotnikowym"). Maleńki "wyścig szczurów" bardzo
by się przydał na UO! Konkurencja jest podstawą rzowju liczących się w świecie
uniwersytetów. A tutaj co? Hierarchia ustalona raz na zawsze, nie trzeba się
wykazywać, nikomu nic udowadniać - przecież jesteśmy wspaniali! Tylko dlaczego
studenci tego nie chcą zrozumieć?

[Gość: absolwentka]

Racja w 100%. Zaslepienie na Uniwersytecie Opolskim sciaga go w dol - za duzo
zadecia, a za malo chetci do rozwoju i otwartosci! Prawie zero szans dla
mlodych!!

[Gość: do Marysi]

Nie chodzi o to by zabrac glos z wyzyn: tylko ja Ciebie Rektorze zrozumialam o
co ci chodzi, reszta to plewy, chamstwo, dno. No i po co sie tak podlizywac
rektorowi p. Mario (Marysiu). Dodalas watek chamskiego jezyka mlodziezy, to
ratuje Twoj post ! Na forum zabiera glos kazdy, nie jest to sterowana dyskusja
panelowa, sprawy generalne, wielkie uogolnienia mieszaja sie z drobiazgami,
odpryskami. O artykule prof. Niciei wiele mozna jeszcze powiedziec - to
pozyteczne zamieszanie w regionalnym kotle. Trzeba dalej mieszac, poruszac
umysly. Troche jednak za goraco na zbyt namietne polemiki. Ale generalnie
zrobil on (artykul)na mnie wrazenie czarnowidztwa i histerii artysty w obliczu
trudów sprawowania urzedu, gdzie glaskanie sie skonczylo, a zaczely schody.
Postawiono w tej dyskusji cala mase konkretnych pytan, jesienia w czasie
inauguracji zobaczymy, czy pytania te spotkaja sie z jakims echem !

[Gość: Maria]

A Wy wciąż swoje!Nareszcie ktoś głośno i to na łamach prasy miał odwagę
napiętnować wszechobecne chamstwo,arogancję,upadek aurorytetów i nakręcającą
się w tempie jednostajnie przyspieszonym spiralę nienawisci. I to jest
najważniejsze w Jego artykule.Większość z Was szuka na siłę różnych podtekstów
i dzieli włos na czworo.Nicieja jest niewątpliwie człowiekiem budzącym emocje i
co ciekawe pozytywne lub negatywne.O czymś to świadczy? Jego artykuł to nie
histeria, ale nazwanie rzeczy po imieniu.Czy tak trudno z siebie wyksztusić,
nie lubię go, ale tutaj miał rację i zacząć zmianę od siebie.
Z przykrością stwierdzam,że większość nie zrozumiała treści tego artykułu lub
nie chciała zrozumieć.

[Gość: jedi]

A ja rektora rozumiem. U nas się nie chwali, u nas się kopie po łydkach jak
tylko ktos sie wyróżnia i próbuje zrobic coś dobrego. Z rektora jest niezły
megaloman, ale jednego mu nie mozna odmówic: skutecznosci.

[Gość: rozsadny]

dlatego powinien, MUSI, wystartowac na Prezydenta Opola. Tylko ON jeden moze
podzwignac to miasto z marazmu i ostatecznego "spowiatowienia sie".
Brak w Opolu drugiej takiej osoby, ktora moglaby skutecznie gospodarowac tym
naszym malym ogrodkiem rownie skutecznie i madrze.

[Gość: czytelnik]

Gość portalu: rozsadny napisał(a):

> dlatego powinien, MUSI, wystartowac na Prezydenta Opola.


Pewnie, że MUSI, bo kto inny zapewni znowu towarzyszom z SLD miejsce przy
ratuszowym korycie? To ostatnia nadzieja opolskich komuchów! A może wypowiedź
dla NTO to początek kampanii wyborczej towarzysza SSN? Oczywiście trzeba będzie
go jeszcze trochę poprosić, żeby łaskawie zgodził się kandydować, jak rok temu
Cimoszewicz, na zasadzie "nie chcem ale muszem"... he, he, he... Słyszał ktoś
o jakimś innym kandydacie SLD na prezydenta Opola? To chyba coś mówi!

[jureg1]

niezły tekst

[Gość: jedi]

Mylisz się. Kandytatem SLD jest towarzysz Namysło. Tak samo niewiele wart jak
cała ta zgraja, ktora była kiedys w ratuszu. Dziwie sie, ze go wystawili. To
jak krzyk rozpaczy. Trzeba było postawić na młodośc, ale jakos nikt młody do
tej bandy sie nie garnie. I dlatego czeka nas dykta prawicy lubujacej się w
stawianiu pomników i nadawaniem nazw ulicom i placom. Aha Nicieja nie bedzie
kandydował, idę o zakład. Stawiam litrowa Finlandie, jesli wykona taka woltę.
Do odebrania w delikatesach na rynku

[Gość: B.J]

jesli ktos z was znasie troche an filozofii to bedzie wiedzial co powiedzial
kiedys ocham. Nie mnozyc bytów ponad potrzebe. Nie robc czegos ponad to co jest
potrzebne do eytlumaczenia i zrobienia czegos dobrze. Jestem przeciwniczka tego
aby rektor bawil sie w prezydenta miasta. niech zajmnie sie UO. bo to jest
wazniejsze.

[Gość: eva]

Pan Rektor Nicieja jest zarówno znakomitym naukowcem, jak i znakomitym
mężczyzną. Miałem sie okazję o tym przekonać Ewa.
Będzie też znakomitym prezydentem Opola, a później Polski.

[Gość: puscic pare]

ulzylo ci, puscilas pare z buzi, musialas sie pochwalic. ale rozumiem mowisz to
jako ukochana zona ! wybaczam !

[Gość: APAGE]

Wara od rektora! Szkoda by było, żeby ten człowiek zamiast Uniwersytetm zajmował
się dziurami w drogach, żebrakami, itd. Rektor Nicieja jest potrzebny UO!

[Gość: mgr nobilit.]

Co do dorobku Prof. Rektora HAB.ITP. nie wypowiadam sie, bo go nie znam, ale
chwale, ze chce sie jakims poletkiem akademickim doglębnie zajmowac. Co do
prezowania miastu, to chyba nie jest odkryciem, ze kazde miasto potrzbuje,
sprawnego, rzutkiego, madrego PLANISTY-MENEDZERA, ktory umie z ludzmi rzeczowo
rozmawiac i sprawiac, ze robi sie dobra robote raz a skutecznie, remontowo-
skutecznie, i placic mu duze ZLLLLL. Jest taki?

Gorycz i ubolewanie to sentyment powszechny, ale dla wladz jakichkolwiek w
sluzbach publicznych powinien byc PRZEJSCIOWY!
Ciekawa dyskusja. Monika na manager'a!!

[Gość: absolwentka]

Jest potrzebny, tylko ON moze uratowac tonacy okret, ktorym jest Uniwersytet
Opolski! Zostawcie GO na uniwersytecie! Zbuduje kolejny nowy kolorowy dom!!!

[Gość: opolanka z wyboru]

Przepraszam Wszystkich . ale zajmujecie się głupstwami, a nie tym, o co
naprawdę w wypowiedzi profesora Nicieji chodziło. Nie ma znaczenia jego
frustracja związana ze środowiskiem naukowym, politycznym czy jakimkolwioek
innym ukladzikiem. Ale fakt, że są te układziki, że ludzie spoza układu się nie
liczą, że stanowia tylko kreski w czasie wyborów, że Opolszczyzna jako region
nie ma przyszości - jest faktem. Widać to po wyludnieniu, po tym ,ze wiecej
stąd wyjeżdza niż przyjeżdza, że nie tylko nie zostają w regionie obcy studenci
spoza województwa, ale i wyjeżdzają Opolanie, nawet uczący sie tutaj. Nie ma
inwestycji - w każdym razie w porównaniu z sasiadami - i nie chodzi nawet o
duże, sztandarowe projekty, ale o małe zakłady, które gdzie indziej powstają
jak grzyby po deszczu. Na byle uzgodnienie budowy czeka sie miesiacami,
odpowiadajac na tysiące bzdurnych pisemek sanepidowców (wyjątek - projekt
zrobiony przez wskazaną osobę). Ludzie nie wracają - a jezeli , to nie na
Opolszczyznę, no chyba emeryci. Nie dziwię sie goryczy, sama ją podzielam.

lepiej wziąć się do roboty

[Gość: ikonoklasta]

Zamiast wylewać gorzkie żale i czepiać się wszystkich na około prof. SSN niech
lepiej weźmie się solidnie za pracę naukową, bo jak długo można obcinać kupony
od paru raptem pozycji, których pierwsze wydania ukazały się już prawie 20 lat
temu (Cmentarz Łyczakowski w 1988 a Cmenatarz Orląt w 1990 roku). Właśnie
zajrzałem na stronę internetową pana profesora i okazuje się, że od czasu
wydania tych książek nie ma on żadnych poważniejszych publikacji na swoim
koncie, nie licząc bardzo słabej (panegirycznej) Alma Mater Opoliensis tudzież
kolejnych wydań lub rozmaitych mutacji swoich dwóch pierwszych książek o
tematyce lwowskiej. Owszem ma w dorobku jakieś 400 drobniejszych tekstów, ale
jaki procent z tego stanowią prace naprawdę odkrywcze i nowatorskie? Ciekawe
do jakiego poziomu stopnieje ta liczba po odliczeniu rozmaitych recencji, słów
wstępnych do cudzych publikacji, prac pisanych formalnie do spółki
z podopiecznymi (a faktycznie głównie przez tych podopiecznych) itd. Owszem są
jeszcze robione pod jego kierunkiem doktoraty, ale to też nie rekompensuje braku
spektakularnych osiągnięć własnych w ostatnich latach. Doceniam menadżerskie
dokonania rektora SSN, ale jego laury naukowe od lat niestety coraz bardziej
więdną. Przestańcie już wymachiwać tym Łyczakowem, bo przez ostatnich
kilkanaście lat naprawdę wypadło zabłysnąć czymś nowym, a tu ciągle ta sama
płyta plus rozmaite słabizny w rodzaju pracy zbiorowej na temat Osmańczyka,
której najsłabszą część stanowi własny tekst prof. SSN. Zamiast natrętnie
dopominać się o nowe dowody uznania, lepiej zabrać się za pisanie nowych,
ciekawych prac, a uznanie przyjdzie samo - zasłużone a nie wyproszone!

[Gość: monika]

Jaki związek ma rada ikonoklasty, aby prof. Nicieja zrezygnował z funkcji
menadżera i zajął się pracą naukową z tezami jego artykułu? Na marginesie,
pominąłeś jego książkę wydaną w latach 90. Z Kijowa na Piccadilly : wokół
biografii Tadeusza Zabłockiego-Gwasza.
Moze wskażesz w jakim miejscu w tekście rektor dopomina się nowych dowodów
uznania?
Ten post, jak i 50-latka bez hab. to nic innego jak Gombrowiczowskie robienie
gęby.

[Gość: mgr nobilit.]

Skoro juz gorycz wylana, to czas na bardziej orzezwiajacy napoj optymizmu od
Glowy Uniwersytetu, bowiem kto, jak nie nauczyciele- w tym tzw. "akademicccy"-
ma miec wiare w przyszlosc narodu i wlasnych dzialan na rzecz jego ksztalcenia?!

[Gość: monika]

Ulegasz robieniu gęby przez założyciela tego wątku. Przeczytaj artykuł w NTO.
Nie ma tam goryczy, tylko wskazanie na to, że w Opolu tzw. kapitał społeczny
jest w zaniku, tzn. zaufanie, lojalnośc, solidarność, wzajemny szacunek i
zdolność do wspólpracy ponad podziałami politycznymi.
O ile znam głowę uniwersytetu, to nie spasuje. Pomimo braku wsparcia i
zyczliwej aprobaty otoczenia, będzie robił swoje.
Pozdrawiam

[Gość: R.R.]

Oj, Moniko, nie wytykaj mi proszę pospolitego gęboróbstwa, bo mimo, iż
wejrzalam w NTO, to w/w artykułu nie znalazłam. Ktoś zniszczył. Zostały li
tylko szczątki z nagrobkiem, oj "sorry", nagłówkiem -(.

[Gość: ikonoklasta]

Gość portalu: monika napisał(a):

> Moze wskażesz w jakim miejscu w tekście rektor dopomina się nowych dowodów
> uznania?


Służę uprzejmie. Jego Magnificencja był łaskaw napisać między innymi coś takiego:

"To nie jest jest normalne, że Opole i nasz region nie ceni i nie szanuje swoich
ludzi. Odczuwam to boleśnie, że większe uznanie za swój dorobek historyka, za
Łyczaków i inne prace, mam gdzieś w świecie niż w Opolu i na Opolszczyźnie".


Jeżeli to nie jest wyraz głębokiej frustracji z powodu "niedopieszczania" pana
profesora przez opolan, to jak inaczej mam odbierać przytoczone powyżej słowa?

[Gość: mgr.nobilit.]

...w koncu i nieco chlodniej i mamy lato, wiec kiedy jak nie teraz?!

[Gość: do mgr nobilita]

Święte słowa! Tak niewiele trzeba, żeby ludzi uskrzydlić i zapalic do
działania - zwłaszcza teraz kiedy jest chłodniej i upały nie grożą udarem mózgu.

[Gość: monika]

Jest to stwierdzenie faktu. Sama tego doświadczyłam - spotykałam się z
przejawami uznania dla tego, co robiłam i napisałam poza Opolem. Tu, w Opolu
często natomiast musiałam bronić się przed insynuacjami, tzw. wciskaniem
dziecka w brzuch i spotykałam się z niewybrednymi atakami, których na początku
nie rozumiałam. Potem uzmysłowiłam sobie, co widoczne jest również w tym wątku,
ze każdy, który cos robi, zajmuje w jakiejś sprawie stanowisko, to najpewniej
dlatego, żeby zdobyć popularność i wygrac wybory. Z chwilą, gdy sobie z tego
zdałam sprawę, to chociaż nadal trudno mi przechodzić nad tym całkiem
obojętnie, to coraz częsciej ani mnie to ziębi ani parzy.
Zacytowane stwierdzenie rektora jest domaganiem się szacunku i uznania tu, na
miejscu - w Opolu. Z dopieszczaniem ma niewiele wspólnego.

[Gość: krakusik]

Szacuek nie przychodzi sam z siebie, nie mozna go tez zadekretowac. Na niego
sie albo zasluguje, albo nie - taki jest tutaj mechanizm. Widocznie rektor nie
zasluzyl?

[Gość: abx]

Uporczywie domagam się, by Pan Rektor najpierw zadbał o właściwe relacje na
swoim uniwersytecie. Pisze np. "To, że byłem jedynym kandydatem na rektora,
jest chore i nienormalne". To prawda. Ale przecież UO jest chyba jednym z dwu
polskich uniwerków (czy może jedynym?) gdzie nowego rektora wybiera stary
jeszcze senat. Senat złożony w dużej części z ludzi bardzo zależnych od rektora
(np. mianowani przez niego dyrekorzy instytów), których na dodatek przed
wyborami można odpowiednio "ustawić". W wyborach powszechnych, niechby za
pośrednictwem elektorów, byłoby to znacznie trudniejsze. Skąd więc to
zdziwienie, że potencjali kontrkandydaci realnie oceniają swoje szanse?
Łatwo też o przykłady znacznie lepszego traktowania ludzi z zewnątrz od swoich
pracowników. Jeżeli już pracujesz na UO, to znaczy, że nie masz innego wyjścia
i dlatego nic się nie należy. Żeby jednak "kupić" kogoś z zewnątrz, uniwersytet
stać naprawdę na wiele. Najgorsze, że nie ma dyskusji, nie ma też konkursu, do
którego mógłby stanąć "miejscowy". Jeśli nie tkwi on "w układach" (przepraszam
za to nadużywane ostatnio słowo), to wcześniej czy później dochodzi do wniosku,
że jeżeli chce dalej się rozwijać, musi zmienić uczelnię. Nikt nie jest
prorokiem we własnym kraju... Ani w mieście, ani na uczelni. Nie tylko Pan
Rekor czuje się zniechęcony i sfrustrowany.
Wspomnę też o doś chyba powszechnym wśród pracowników UO przekonaniu, że dla
rektora N. znacznie ważniejsze od ludzi są mury (te pozostaną dłużej, a i
tablcę "ku czci" będzie gdzie powiesić).
Podsumowują, faktycznie "klimat" musi się zmienić. podobne odczucia ma chyba
i "Monika", która za chwilę jednak rozszarpie mnie na kawałeczki. Jej oddanie
dla Pana Rektora naprawdę zasługuje na podziw! Dla równowagi, przydałoby się
jednak czasami choć trochę krytycyzmu.

[Gość: monika]

1. Zgłoś na pśmie postulat zmiany ordynacji wyborczej rektora.
2. Rozwijać się można wszędzie; można korzystać z uniwersyteckiego dostępu lub
wykupić dostęp do światowych zasobów wirtualnych bibliotek, pisać projekty
grantów, zeby uzyskać środki na badania i publikację wyników.
3. tu na tym forum często występowałam przeciwko przyprawianiu gęby wielu innym
osobom - nie tylko rektorowi. Wcześniej używałam innych nicków, ale mogę służyć
listą, na której jest także rektor, kiedy nie był rektorem. Nie toleruję
insynuacji, epitetów, ośmieszania, posługiwania się kłamstwem przez anonimowych
forumowiczów. W tym sensie jestem oddana każdemu, kogo się w paskudny sposób
postponuje, ukrywając się za nickami.

[Gość: abx]

Monice dziękuję za wyjaśnienia. Od razu poczułem się lepiej, a i innym
pracownikom UO chyba troszeczkę ulżyło.

[Gość: abx]

Sorry, za szybko wysłałem. Niech więc będzie P.S:
1) Kto rozpatrzy mój postulat - Senat UO?
2) Rozwijać się można i w domu, czytając np. "Najpiękniejsze powieści dla
kobiet". Nie o to chyba jednak chodzi. A jeśli do "rozwoju" potrzeba bazy
eksperymentalnej?
3) Chętnie poczytam posty Moniki w obronie nie-rektorów!

[Gość: monika]

1. Tak, senat UO lub sądzę, że można zrobić referendum w tej sprawie na
uniwersytecie.
2. Środki na bazę eksperymentalną można również uzyskać pisząc projekty do UE
lub Ministerstwa Nauki.
3. Nie mam czasu na korzystanie z przeszukiwarki, żeby podac linki, więc
napiszę z pamięci: Ryszard Wójcik, prof. Simonides, Kłosowski, Pęzioł,
Gudaniec, Macierzyński, Zembaczyński, Jałowiecki, Całka, Drewniak, Bartodziej,
Joanna Banik, behemot. Lista jest niekompletna, jesli nie satysfakcjonuje, to
ją uzupełnię, kiedy sobie przypomnę. Korzytając z przeszukiwarki odnajdziesz
wątki. Od razu zrobię zastrzeżenie, że nie w każdym wątku poświęconym tym
osobom pisałam, dlatego odnalezienie ich zajęłoby mi sporo czasu. Jednak, kiedy
je przejrzysz, to rozpoznasz mnie zapewne po stylu pisania.

[Gość: abx]

ad. 1. Nie wyczułaś mojego sarkazmu, Moniko? Senat, w sporej części nominowany
przez Rektora ma wprowadzać zmiany? No, chyba że Rektor je zaakceptuje lub
wręcz nakaże - o czym w związku z przyszłymi wyborami rektorskimi faktycznie
się mówi.
ad. 2. Niestety, z tymi środkami nie jest tak pięknie, jak by wynikało z
twojego postu. Skąd te problemy (wszelakie0 np. u fizyków?
ad. 3. Przepraszam, nie chciałem atakować Cię osobiście. Tym niemnie fakt, iż
jesteś rzecznikiem pracowym rektora (nie mylę się?) na tym akurat forum odbiera
Twoim wypowiedziom i obronie pryncypała nieco wiarygodności. Nawet jeśli masz
rację.

[Gość: monika]

Nie wyczułam sarkazmu, bo uważam, że jeśli coś chcemy zmienić, to musimy
sformułować cele, pozykać zwolenników i poddać je pod dyskusję, choćby na
senacie.
Spróbuj zajrzeć do programu takiego jak Fundusz Spójności. Jest naprawdę wiele
możliwości uzyskania 100% dofinansowania zakupu aparatury w ramach celu rozwój
instytucji edukacyjnych i naukowych, który obejmuje srodki na modernizację.
Rektor nie jest osobą prywatną tylko reprezentuje instytucję, w której i ty
pracujesz. Ośmieszanie rektora przez dopisywanie mu tego, czego nie napisał,
jest ośmieszaniem również instytucji. Dlatego uważam, że trzeba reagować
wykazując przyprawianie gęby, bo przecież nie mamy do czynienia z satyrą, tylko
próbą zdyskredytowania na siłę osoby pełniącej ważną funkcję publiczną.

[Gość: abx]

"Ośmieszanie rektora przez dopisywanie mu tego, czego nie napisał,
jest ośmieszaniem również instytucji".
To jest postawa godna naszych obecnych władców z PIS, a Pan Rektor, zdaje się,
z innej bajki? Ja nie postrzegam tej dyskusji jako "przyprawiania gęby", ale
raczej jako wyraz bezsilności i bezskuteczną (bo nie powodującą żadnych zmian)
próbę podyskutowania o problemach UO.
Co do meritum - senat miał kilkanaście lat na zmiany, nie zrobił tego. Znaczy -
jest dobrze! Tylko jeśli jest tak dobrze - to skąd te dziwne stany świadomości?
Bardziej zresztą by mnie ciekawiło, jakie są poglądy Pana Rektora w sprawie
przyszłości uniwersytetu, nowych praw doktoryzowania czy łączenia się z PO.
Ostatnia wypowiedź, jaką pamiętam, kończyła się wywodem o małym, ale wspaniałym
uniwersytecie niemieckim i zgodą na Uniwersytet Humanistyczny. Ale może coś
przeoczyłem? Znane mi są starania prorektorów, ale aktualnego stanowiska
Rektora w tej sprawie nie znam.

.

[Gość: monika]

Spodziewałam się przywołania PiS i dlatego napisałam, że nie mamy do czynienia
z satyrą, tylko przeinaczaniem twierdzeń zawartych w artykule i dopisywaniem.
Uważasz, że należało to zostawić, żeby inicjator tego wąrku mógł dezinformować
tych, którzy nie czytali artykułu w NTO i zgodzic się, by dopisywane zdania
były uzasadnieniem prześmiewczego tonu w odniesieniu do rektora, co jest
zawarte w tytule wątku?
Nie pisałam o osobie rektora, tylko odnosiłam się do treści postów dotyczących
artykułu oraz tego, kto ma prawo się wypowiadać.
Żle pamiętasz. Przypomnij sobie dwa wywiady w Wyborczej na ten temat - z
rektorem PO i prorektorem UO. Stanowisko rektora nie różni się od stanowiska
prorektorów - stanowią zespół.
Wskaż mi w tym wątku elementy dyskusji na temat problemów uniwersytetu.
Jedynie w twojej wypowiedzi jest krytyka ordynacji wyborczej i braku możliwości
rozwoju na UO, więc się do tego odniosłam.
3/4 tego wątku dotyczy casusu pana K. Postulowałam, żeby założyc nowy. Podobnie
jeśli chodzi o podniesione przez ciebie kwestie - to temat na osobny wątek. Tu
miała być dyskusja na temat artykułu w NTO.
Przyprawianie gęby nie odnosiło się do ciebie, tylko było wyjaśnieniem,
dlaczego polemizuję, bo w twoim poście była zawarta sugestia, że nie powinnam,
bo tracę wiarygodność, nawet jeśli mam rację. Tego nie pojmuję, bo posługuję
się argumentami dotyczącymi treści, a nie uprawiam hagiografii i apologetyki.

[Gość: abx]

Faktycznie, mniej mnie obchodzą wielkie sprawy miasta poruszone w artykule,
bardziej zaś problemy uniwersytetu. Tak, teraz przypominam sobie wywiady
rektorów PO i UO, choć szczegółów już się zamazały w pamięci. Ogólnie tylko
pamiętam, że nie zgadzałem się z prawie każdym stwierdzeniem p. rektora Skubisa
(do łez rozbawił mnie argument, że po połączeniu uczelni straciłoby pracę wiele
osób z administracji). Co do UO - mam tylko takie niejasne uczucie, że
prorektor Lis miał swoje zdanie odrębne. Nie miałem poczucia, że rektorzy UO
stanowią Front Jedności Uniwersytetu, choć zapewne na zewnątrz miało to tak
wyglądać. Cieszyłbym się, gdyby stanowisko Pana Rektora było jednoznaczne -
tak, chcemy się połączyć z PO! Mam bowiem poważne wątpliwości, czy w wymaganym
terminie uzyskamy stosowną liczbę praw doktoryzowania i pozostaniemy
pełnoprawnym uniwersytetem. Wbrew bowiem temu, co głosił wcześniej Pan Rektor,
ma to olbrzymie znaczenie dla przyszłości uczelni.
Ale skończmy już te poważne i niewesołe tematy. W końcu mamy wakacje :)
A po wakacjach z nowymi siłami i zapasami optymizmu wrócimy do naszej (szarej?)
rzeczywistości.

[Gość: ikonoklasta]

Cieszę się niezmiernie, że jednak na koniec osiągnęliśmy jakieś porozumienie!
Ja pisałem o dopominaniu się przez JM SSN nowych dowodów uznania. Monika po
dyskusji nazwała wypowiedź swojego pryncypała "domaganiem się szacunku i
uznania". Wyszło praktycznie na to samo, a nawet Monika użyła mocniejszego niż
ja sformułowania. Miło jest podyskutować z kimś, kto potrafi przyznać oponentowi
rację (nawet pośrednio i w konwencji polemicznej)!

[Gość: monika]

Cieszę się, że w tym się zgadzamy, że szacunek należy się każdemu, a
poszanowanie godności jednostki jest niezbywalnym prawem w cywilizowanym
świecie.
Uznanie czyichś osiągnięć wyklucza zaś prześmiewcze próby dyskredytowania ich
oraz osoby autora, jak tu w tym wątku.
Dopieszczanie zaś to: ordery, nagrody, zaszczyty. Nie oto mi chodziło!

[Gość: mgr. nobilitowany]

Nu wiadomo, kto ma czas siedziec przed "kompem" i stukac z przerwami w pracach
nauk. badaw. nobilitujaco domowych - sami nauczyciele, hehe! Ale czas
faktycznie zabrac sie za przyjemniejsze "tematy" i zawiesic plaszczyki
pedagogiczne na pozniej! PZDR:)

[Gość: monika]

Przyjmuję z pokorą twoja radę i zabieram się do pracy. Pozdrowienia.

[Gość: k]

gdyby babcia miala wasy bylaby dziadkiem. gdyby monika tyle czasu przeznaczala
na prace naukowa ile na posty bylaby prezesem PAN !

Panie Nicieja, przegoń Pan tę Monikę od komputera!

[Gość: podatnik]

Panie NIcieja, Wasza Magnificencjo, czy jak tam Pana tytyłują, weż Pan przegoń
te Monikę od komputera, bo nie po to płacę podatki na teę Wasza Czerwoną
Sorbonę, żeby baba cięgiem siedziała w necie, tylko żeby się wzieła za swoją
właściwą robote naukową. Jak Pan nie zrobisz porządku z tymi bumelantami, to
będziesz Pan na koniec kadencji jedszcze bardziej płakał w gazecie. Jak bym ja
tak w pracy tyle czasy tracił na klachanie to by mnie szefostwo już dawno
posłąło na kuroniówkę.

[Gość: łże-bumelant]

Nieśmiało zwrócę uwagę, że trwa sezon urlopowy!

[Gość: czytający]

tak nudnego wątku jeszcze nie było. dajcie se spokój.

[Gość: absolwentka]

Monika pisze tutaj w przerwie nad swoja habilitacja. Na UO przyda sie napewno!

[Gość: mgr. nobilit.]

Nie samymi badaniami czlowiek zyje. Kto rozumie choc troche prace tworcza, ten
wie, iz wnikliwe tezy moga przyjsc w kazdej chwili, rowniez w momencie pisania.
Inspiracja zawsze zywa a "dom" nie przeszkadza, gdy sie czlek z czlowiekiem
zgadza, albo nie :)

Do pracy Rodacy, i Ty Moniko tyż

[Gość: gosc forum]

Moniko,
dosc wczesnie deklarujesz pozostawienie Forum
na lasce stukaczy niegodnych (21.37). Zajrzę
tu jutro i sprawdzę, czy wytrzymałaś.
Twoje polemiki, czasem są zgrabne, czasem nawet
wesołe, może nawet czasami skuteczne...? A czasem
bezsensownie sie podkładasz.
Tylko, czy tak naprawde, na nas stukaczy
forumowych trzeba armaty. My tylko wrobelki
malutkie. Czasem wydaje mi się, że Twoje
polemiki, czy potyczki forumowe muszą Cię
męczyć. Czy jesteś pewna, że zawsze bronisz
słusznej sprawy? Czy czasem nie wypełniasz
oczekiwań roli spolecznej? Z tom rolą to jest
tak; czasem nacisk zewnetrzny jest tak duży,
że nie ma się siły na osobniczą refleksję,
tylko się wypełnia rolę. Ale tak naprawdę, to
co po nas pozostaje, to są te drobne odstępstwa
od tych oczekiwań i nacisku społecznego, co
jest czasem kosztowne, ale zostaje jako nasz
oryginalny wkład w rzeczywistość.
Mam nadzieje, ze zachowujesz archiwum tych postów,
bo dla badacza naszej współczesnosci, za wiele, wiele
lat będą, jak te tabliczki z pismem klinowym. Ale
i tak niewiele zrozumieją, co w tym wszystkim szło.
Może więc lepiej oddać się Morfeuszowi? Nie do końca,
ale dla regeneracji sił.

[Gość: kumaty]

Dzięki Bogu... Berlinska + Bereszynski = WM!

I tak trzymać!

Tekst

[Gość: Prószkowiak]

Polemika: Zbigniew Bereszyński

„Daremne żale, próżny trud...” Polemika z wystąpieniem
profesora Stanisława S. Nicieji


Od czasu swojego ponownego wyboru na kolejną kadencję rektorską w
marcu ubiegłego roku profesor Nicieja przeważnie unikał kontaktów z lokalnymi
mediami, urażony do żywego zwłaszcza tym jak jego kandydatura a następnie wybór
zostały potraktowane przez dziennikarzy z opolskiego oddziału „Gazety
Wyborczej”(ci ostatni wypominali wówczas profesorowi jego PZPR-owską przeszłość,
a jego ponowny wybór ocenili jako zwycięstwo starych układów rodem z PRL). Nie
chciał on rozmawiać z dziennikarzami nawet w sprawach mających wielkie znaczenie
dla społecznego prestiżu kierowanej przez niego uczelni, jak np. nagłośniona
przez „Gazetę Wyborczą” skandaliczna sprawa byłego funkcjonariusza SB, kpt.
Grzegorza Kłosińskiego, zatrudnionego na Uniwersytecie Opolskim na stanowisku
dyrektorskim. Chcąc uniknąć kłopotliwych dla siebie
kontaktów z mediami, rektor Nicieja utworzył z czasem na uniwersytecie nowe
stanowisko
rzecznika prasowego, mające być bezpiecznym buforem pomiędzy dziennikarzami a
Jego Magnificencją.

Ostatnio jednak Jego Magnificencja postanowił w spektakularny sposób
powrócić w świat lokalnych mediów, czego wyrazem stał się obszerny tekst jego
autorstwa, opublikowany w sobotnio-niedzielnym wydaniu „Nowej Trybuny Opolskiej”
z 15-16 lipca 2006 r.

W swoim tekście profesor Nicieja kreśli skrajnie pesymistyczną wizję
stosunków panujących aktualnie w życiu społecznym Opolszczyzny, a zwłaszcza
Opola, choć nie tylko, ubolewając w szczególności nad ogólnym upadkiem obyczajów
politycznych, potęgowaniem się agresji werbalnej w relacjach międzypartyjnych i
ogólnie w stosunkach pomiędzy politykami, brakiem wzajemnej życzliwości,
szerzeniem się atmosfery wzajemnej niechęci i rywalizacji czy wręcz nienawiści
itp. Zdaniem profesora „klimat społeczny i polityczny w województwie” uległ
zepsuciu. Jego Magnificencja boleje także nad powszechnym podkopywaniem
(„wypłukiwaniem”) autorytetów, zarówno tych jeszcze żyjących, jak i tych już
historycznych. Uskarża się na brak dostatecznych dowodów uznania i szacunku dla
miejscowych ludzi z dorobkiem, mając na myśli w szczególności niedostateczne
docenianie jego własnych dokonań (naukowych i nie tylko). Oburza się on również
na próby odbrązawiania takich lokalnych postaci historycznych, jak Karol Musioł
czy Edmund Jan Osmańczyk, nazywając tego typu działania pośmiertnym niszczeniem
ludzi.

Szczególne oburzenie Jego Magnificencji budzi postawa tych
absolwentów WSP/UO, którzy dają wyraz swojemu krytycznemu stosunkowi do
opolskiej Almae Matris. Ich krytycyzm to dla niego niepokojące przejawy
szerzącego się jakoby wśród wychowanków WSP/UO zwyczaju „mówienia źle o swojej
uczelni”. Zdaniem profesora absolwenci tacy „poniżają własną uczelnię”, nie
czując przy tym, że w ten sposób „poniżają także samych siebie”.

Jego Magnificencja postuluje naprawianie tego co zostało zepsute. Jego
zdaniem „musimy jak najszybciej odbudować dobre relacje między ludźmi, musimy
odbudować wspólnotę”.

Nakreślona przez profesora Nicieję czarna wizja naszej opolskiej (i
nie tylko) współczesności została zbudowana z prawdziwych zasadniczo (choć
bynajmniej nie do końca) elementów, co
sprawia, że jest ona niezwykle sugestywna i przekonująca. Wizja ta trafia przy
tym doskonale w tzw. oczekiwania społeczne Ludzie w Polsce od lat lubią
słyszeć, że politycy są generalnie do niczego, polityka jest brudna, rządzący
myślą tylko o własnym interesie, nikt (poza garstką szlachetnych idealistów) nie
dba o dobro publiczne itp. Każdy, kto zacznie prezentować publicznie tego typu
poglądy, może liczyć na niemal powszechny poklask i tak jest również w przypadku
najnowszego wystąpienia profesora Nicieji.

Przy uważniejszej lekturze streszczonego powyżej tekstu zaczyna
jednak nasuwać się coraz więcej wątpliwości i w końcu w czytelniku rodzi się
coraz większy sprzeciw wobec ogólnego przesłania tekstu oraz wobec
poszczególnych zawartych w nim stwierdzeń i ocen.

Ogólny klimat życia politycznego rzeczywiście nie przedstawia się dziś
dobrze - ani w skali kraju ani na terenie Opola. W nieskończoność można wyliczać
rozmaite tego przejawy, jak np.brutalna nagonka na wiceprezydenta miasta Opola,
Arkadiusza Karbowiaka, w 2004 r. ( publicznie wymyślano mu niemalże od
nazistów!), niesmaczne rozróby personalne w opolskiej organizacji PO w 2006 r.,
równie (a może nawet jeszcze bardziej) gorszące rozgrywki tego typu w miejscowej
organizacji SLD, brudna kampania wyborcza w opolskiej „Solidarności” w czerwcu
2006 r. itd. Od czasu ubiegłorocznych wyborów parlamentarnych i prezydenckich
nieustannie możemy „podziwiać” najbrudniejsze metody zwalczania nowych władz
państwowych ze strony
zawiedzionej w swoich przedwyborczej nadziejach opozycji, której poczynania
niekiedy do złudzenia przypominają destrukcyjne działania Lenina i bolszewików w
roku 1917 (włącznie z uciekaniem się do pomocy zagranicznych
„sprzymierzeńców”!). Z drugiej strony rozmaici przedstawiciele zwycięskiego
ugrupowania też przejawiają gorszący brak dbałości o dobro publiczne (a także
o dobrze rozumiany interes własnej formacji politycznej), marnując w ten sposób
wielką i być może niepowtarzalną szansę historyczną, jaka zarysowała się przed
naszym krajem jesienią 2005 r. - szansę na daremnie oczekiwany od 1989 r.
radykalny przełom moralny i polityczny. Jest to szczególnie jaskrawo widoczne na
terenie Opola, gdzie lokalni liderzy PiS ewidentnie nie dorośli do swoich nowych
ról. Zamiast działań na rzecz pozyskiwania ludzi do współpracy z nowymi władzami
województwa, obserwujemy tutaj niechęć do poważnych rozmów z ewentualnymi
partnerami (doświadczyłem tego również osobiście). Zamiłowanie do gabinetowych
rozgrywek personalnych bierze górę nad wolą budowania szerokiego zaplecza
społecznego dla własnej formacji. Szczególnie drastycznym tego przykładem był
czynny udział niektórych czołowych działaczy opolskiego PiS-u we wspomnianych
już powyżej brudnych grach wyborczych w opolskiej „Solidarności”. Słuszne
skądinąd hasło rewolucji moralnej (propagowane zresztą już w 1990 r. m. in.
przez autora tego tekstu) staje się w tych warunkach czczym frazesem, ulegając
szybko postępującej dewaluacji, podobnie jak kiedyś nie mniej obiecujące hasło
przyspieszenia. Jak tak dalej pójdzie, to powtórzą się ogólnie znane
doświadczenia AWS i już przy okazji następnych wyborów działacze zwycięskiego w
2005 r. ugrupowania będą mogli zaśpiewać sobie znaną powszechnie śpiewkę z „Wesela”
Wyspiańskiego: „Miałeś, chamie, złoty róg”.

Wywody profesora Nicieji nie mają jednak żadnego określonego
odniesienia do tej faktycznie bardzo deprymującej rzeczywistości. Formułowane
przez niego zarzuty i pretensje są (poza paroma wyjątkami) na tyle ogólnikowe,
że nie bardzo wiadomo, kto konkretnie może być ich adresatem. Niemal wszyscy
mogą czuć się nimi dotknięci, a nawet obrażeni, lub odwrotnie - niemal wszyscy
mogą pocieszać się, że to akurat nie o nich chodzi. Przy takim poziomie
ogólnikowości i abstrakcji,
uwagi Jego Magnificencji mogą być spokojnie ignorowane przez przeciętnego
polityka i być jedynie źródłem gorzkiej i bezowocnej satysfakcji dla tych,
którzy są tylko przedmiotem polityki. Trudno w tych warunkach oczekiwać, aby
uwagi te mogły w istotniejszym stopniu przyczynić się do poprawy sytuacji w
naszym życiu publicznym. Niewykluczone są natomiast konsekwencje negatywne, o
czym będzie jeszcze mowa.

Równie rażąca jest ogólnikowość zarzutów dotyczących rz

[Gość: Prószkowiak]

Również ten tekst nie został napisany po to, żeby podkopywać czyjś
autorytet, ale po to, by poprzez wymianę myśli i odczuć dopomóc innym w
podejmowaniu społecznie użytecznych działań z myślą o naszej przyszłości.

Zbigniew Bereszyński

[sebush]

Czyżby teksty pana Rektora z czasow PRL były dla niego tak niewygodne??
Zamazując prawdę nie zbuduje autorytetu, ktoś kto boi sie rozliczenia z własną
przeszłością nie może liczyć na szacunek i uznanie. Chyba tylko w gremiach
SLD... Strach wobec przeszłości jest też strachem wobec IPN, stąd właśnie
sławetne głosowanie przeciw finansowaniu tejże instytucji, jakim się wykazał
wówczas jako senator SLD. Już nic nie dziwi.

[Gość: mgr.nobilit.]

Slusznie prawisz, Proszkowiak i podziwiam, ze Ci sie chce! Czekam na wywiad w z
Toba w NTO z ladnym zdjeciem. Do Spryciuli: Co to Uniwersytet przymiotnikowy?
Nie pamietam takiego tematu. Czy to taki, gdzie dyplomy mozna kupic on-line
pod numerkiem....?

Tekst

[Gość: Prószkowiak]

Tekst polemiki zgodnie z panującymi w naszym mieście "dobrymi zwyczajami" został
odwalony przez redakcję NTO w ramach wzajemnej pomocy komucha dla komucha

[Gość: barnaba]

No gdzie jest admin albo moderator dyskusji.Miało być o Nicieji frasobliwym a tu
się kobitki przerzucają priorytetami, bądż udowadnianiem wyższości doktoratu z
rodziną nad habilitacją singlową - fakt to ciekawe ale w osobnym wątku - i
jeszcze major z kombatanctwem i Flemingiem. No nie, to typowa polska dyskusja o
wszystkim i o niczym i Karbowiaku.

[Gość: lumpeninteligent]

No co taka cisza, Monika na urlopie? Ciekaw byłbym, co władze uczelni na pomysł
zamieszczania na stronach internetowych UO wykazu tzw. dorobku naukowego
poszczególnych pracowników i całych instytutów? Temat podnoszone wielokrotnie i
zawsze przemilczany!

[Gość: nocny marek]

do lumpeninteligenta: Twoja ciekawosc jest niezdrowa ! Najpierw Ty "zlustruj"
sie pod wzgledem Twego dorobku, pokaz kim jestes, przedstaw się, opisz co
osiagnales, jakie sa Twoje zyciowe wyniki, a potem "skromnie" zapytaj o dorobek
innych, lumpeninteligencie ! Swietnie sie okresliles ! Tylko lump..... mogl
wystapic z takim postulatem. Pomyliles internet z corocznym sprawozdaniem
pracownika przed zwierzchnikiem. Dlaczego pracownik mialby właśnie Tobie
ukazywac swoj dorobek. Chyba upadles na glowę !

[Gość: lumpeninteligent]

Mój post był chyba dość wyraźnie skierowany do Moniki, za którą już się
stęskniłem :) Co zaś do meritum. Pracownik miałby okazywać dorobek nie mnie,
ale go upublicznić. Jest opłacany z budżetu i podatnicy mają prawo wiedzieć za
co płacą. Jeśli przypadkiem jestm pracownikiem uczelni, to też musiałbym to
zrobić, Twój apel nie ma więc większego sensu. na marginesie - podziwiam styl.
Proponuję jednak poczytać opinie na Niezależnym Forum Akademickim (
www.nfa.pl ). Sprawdzić, że moja opinia nie jest odosobniona. Wielu
pracowników szkół wyższych dostrzega degrengoladę systemu i ratunek widzi m.in.
w większej jawności życia na uczelniach. Pozostaję z szacunkiem - lump, ofiara
upadku na głowę.

[Gość: do lumpen..int]

a co z pozostalymi branzami zawodowymi platnymi z budzetu? Lekarze, policjanci,
wojskowi, kto tam jeszcze ? Sedziowie wszelkiej masci ? Funkcjonariusze sluzb
specjalnych ABW, CBA itp itd ! Juz widze jak WCM pisze sprawozdanie ile
woreczkow zolciowych wycial w rozbiciu na plec pacjentow, wiek, plec i staz
zawodowy lekarzy ! Juz widze jak policja obwieszcza ile wykryla ognisk
patologii w rozbiciu na ... Jednym slowem twoja zachcianka podyktowana jakas
chorobliwa ciekawoscia dot UO dowodzi jakiejs glebokiej choroby: chcialbys
wszystko wiedziec i wszystko zlustrowac i wszystko ocenic oczywiscie z punktu
widzenia obecnej doktryny politycznej. Podobnie jak autor dzisiejszej repliki
dla rektora UO w nto ! Niewiele mial do powiedzenia, ale intencja byla
czytelna: przylapac rektora na milosci do minionego, bo tylko na tej linii
mozna dac mu prztyczka. Nie wyszlo nic z tego ! Klapa !

[Gość: lumpeninteligent]

Nadal upieram się, że brak jawności (nie tylko na uczelniach) bardzo szkodzi
nam i naszemu krajowi. Dotyczy to zwłaszcza nauki, gdzie brak jawności bardzo
sprzyja feudalnym, dworskim układom (nmogłoby się okazać, że niektórzy "wielcy"
są nimi z różnego rodzaju nadań...).
Przywoływanie w tym kontekście różnych służb specjalnych jest zwykłą demagogią.
Wyniki pracy szpitala powinny być jawne, jak najbardziej. Dopiero wtedy miałyby
sens dyskusje o potrzebie np. likwidacji jakiegoś szpitala, czasami zajadle
toczone na łamach prasy.
W swoim poście nie zamierzałem "łapać" rektora, ani też personalnie nikogo.
Jeszcze raz powracam do konieczności zapoznania się z opiniami innych osób -
np. na stronach NFA. Polecam też uwadze Szanownych Adwersarzy artykuły w
ostatnim (7-8) numerze "Forum Akademickiego, dostępnym też w sieci.
I na koniec: myślałem naiwnie, że każdy twórca - a takim niewątpliwie jest (lub
powinien być) pracownik naukowo-dydaktyczny UO - sam powinien popularyzować
swoje osiągnięcia, by i inni go mogli docenić :)

[chilly]

No, co tak ucichło? studiujemy lektury zalecone przez Lumpeninteligenta?

[Gość: lumpenintel II]

Polemista Niciei w nto rozgdakal sie na cala strone gazety drobnym maczkiem i jedyna konstruktywna
konkuzja byla sugestia, zeby Nicieja zorganizowal rocznice bum-bum braci Kowalczykow i stanu
wojennego i 590 rocznice pierwszej wzmianki o osadnictwie na ziemiach opolskich. Buha,ha,ha,ha....O
rety, ale to mialkie!!! A rocznica znalezienia pierwszej glinainej skorupy na Pasiece????
Moze i Nicieja wachal sie z niewlasciwymi ludzmi, ale on taki juz jest pyszny i troche naiwny, ale za to
napisal Cmentarz Lyczakowski!!!! To jest jego pomnik! (oczywiscie mozna mu zarzucic, ze nie napisal
by go bez zgody KGB). A Kowalczykowie to caly polski tragiczny romantyzm: zrobili bombe, ktora
wybuchal w zlym czasie. I gdyby od tej bomby np. zalezal los Polski, to by sie znow skonczylo marnie.
Kordian pod sypialnia cara sie przypomina.... Kurde, jak dlugo mozna sie karmic tym polskim
martyrolo?????

[Gość: adan]

Stary
Nie udawaj; z Ciebie lumpenINTELIGENT jak z koziej d... rajzen tasza.
Argumenty, jak z zebrania aktywu SLD albo UD ewentualnie PD może SDPL.
Rzeczywiście Szczyty Elity.
A tak naprawdę
Zawiało PRL-em.

[Gość: Lumpeninteligent]

A konkretnie? Bo na razie tylko wulgaryzmy i ataki ad personam. Co by mogło
znaczyć, że miałem rację. Uderz w stół a nożyce (niejedne) się odezwą. Co
powinno dać do myślenia władzom UO.

trzeba konkretnych inicjatyw a nie krytykanctwa!

[Gość: Kuba]

Gość portalu: lumpenintel II napisał(a):

> Polemista Niciei w nto rozgdakal sie na cala strone gazety drobnym maczkiem i j
> edyna konstruktywna
> konkuzja byla sugestia, zeby Nicieja zorganizowal rocznice bum-bum braci Kowalc
> zykow i stanu
> wojennego i 590 rocznice pierwszej wzmianki o osadnictwie na ziemiach opolskich
> . Buha,ha,ha,ha....O
> rety, ale to mialkie!!! A rocznica znalezienia pierwszej glinainej skorupy na
> Pasiece????
> Moze i Nicieja wachal sie z niewlasciwymi ludzmi, ale on taki juz jest pyszny i
> troche naiwny, ale za to
> napisal Cmentarz Lyczakowski!!!! To jest jego pomnik! (oczywiscie mozna mu zarz
> ucic, ze nie napisal
> by go bez zgody KGB). A Kowalczykowie to caly polski tragiczny romantyzm: zrobi
> li bombe, ktora
> wybuchal w zlym czasie. I gdyby od tej bomby np. zalezal los Polski, to by sie
> znow skonczylo marnie.
> Kordian pod sypialnia cara sie przypomina.... Kurde, jak dlugo mozna sie karmic
> tym polskim
> martyrolo?????




Polemista prof. Nicieji (Zbigniew Bereszyński) podał konkretne przykłady
inicjatyw służących przełamywaniu politycznych barier, na których utrzymywanie
się tak utyskiwał rektor UO. Uczynił to z całą kurtuazją wobec rektora, nie po
to, żeby mu "dokopać" (co byłoby bardzo łatwe w kontekście rozmaitych faktów
z życiorysu JM!), ale po to, by wskazać na jałowość ogólnikowego narzekania na
teraźniejszość i konieczność aktywnego zwrócenia się ku przyszłości. Jako
działacz Opolskiego Stowarzyszenia Pamięci Narodowej oraz autor poważnych
publikacji historycznych o charakterze naukowym przedstawił konkretne propozycje
działań mogących mieścić się we wspólnym obszarze zainteresowań Stowarzyszenia
oraz historyków z UO, a także samego rektora, który też jest historykiem. Nie
widzę w tym niczego śmiesznego, ale dla widać dla Lumpeinteligenta II samo
zajmowanie się historią jest czynnością niepoważną.

Jeżeli Lumpeinteligent II ma jakieś lepsze propozycje działań mogących
przyczynić się do integracji naszej lokalnej społeczności, to niech je
przedstawi, zamiast w sztubacki sposób wyśmiewać się z tego co mają do
zaproponowania inni. Piszę to bez żadnej złośliwości, bo uważam, że oprócz
współpracy w dziedzinie popularyzacji wiedzy historycznej możliwe są z pewnością
również działania integracyjne na innych obszarach. Trzeba jednak takich
możliwości aktywnie poszukiwać, a nie uprawiać jałowe krytykanctwo i złośliwe
kopanie po kostkach tych, którzy próbują robić coś konkretnego na miarę swoich
sił i możliwości.

Co do planowanego na rok 2007 jubileuszu 790-lecia najstarszej wzmianki na temat
osadnictwa na prawie zachodnim na terenie Opola, to pomysł taki został już dawno
temu podsunięty władzom miejskim Opola przez miejscowe środowisko naukowe. Nie
jest to wcale pomysł Bereszyńskiego, który jedynie zaproponował wykorzystanie
tego jubileuszu dla podjęcia działań o charakterze integracyjnym. Sam
Bereszyński był wcześniej zwolennikiem urządzenia jubileuszu 750-lecia miasta
lokacyjnego w Opolu z okazji przypadającej na rok 2004 najstarszej zachowanej
wzmianki na ten temat (poświęcił nawet tej sprawie jeden z artykułów
opublikowanych w "Śląskim Kwartalniku Historycznym - Sobótka"). Niestety, pomysł
ten nie spotkał się z szerszym zainteresowaniem, ponieważ przeważyło zdanie
zwolenników organizacji jubileuszu 790-lecia innego faktu w roku 2007.
Ewentualne pretensje z tego powodu należy kierować pod zupełnie innym adresem,
a konkretnie pod adresem miejscowego środowiska naukowego, które dwa lata temu
przegapiło jubileusz 750-lecia miasta (i związaną z tym szansę promocji Opola).

[Gość: PROWINCJUSZ]

Pyta Pan dlaczego nie mial Pan kontrkandydata ? Albo oceniaja Pana tak dobrze ,
ze nie chca zmian - wowczas tylko pogratulowac - albo ma racje Wielce Szanowny
Prezydent mowiac o ,,lumpeninteligencji,,...

[Gość: koń]

Niech sie zapisze tera do Samoobrony, był już w SLD. Przy jego dużych wszekich
umiejętnościach zajął by powstałe wakaty.

[Gość: K_Meleon]

Do Samoobrony, to może nie - szkoda człowieka.

[Gość: xxx]

Odczepcie sie od faceta, jak jestescie tacy madrzy to sami cos zrobcie.

[Gość: hero]

TAK, TAK. Zostawcie Rektora Stanisława w spokoju. Niech nie myśli już o karierze
politycznej w SLD, ani też w Samoobronie. Niech zajmie się edukacją
młodzieży-studentów i studentek / w swej młodości znany był wszak z szerokich
swych możliwości różnego rodzaju / historii naszego ukochanego uniwersytetu,
którzy w klubie uczelnianym podnoszą ręcę, jak zbrodniarze hitlerowscy, a
później odwołują się do rzymskich tradycji. Podobnie jak autor skandalu,
kłamstwa oświęcimskiego, ach wszak to także uczeń a nawet dawny doktorant
Rektora Stanisława.
VIVA STANISALAUS, VIVA, VIVA NIECHAJ CAłE OPOLE TAK śPIWA

[Gość: ??????]

Co na to Monika? Czy to prawda na temat zachowania się bywalców klubu
uczelnianego ?!

[Gość: monika bis]

Niechaj zrobią z tymi całymi wystąpieniami władze uczelni porządek. Jest to
wstyd dla opolskiego środowiska.

[Gość: gość]

Dobrze byłoby, żeby wreszcie zrobiono porządek również z b. kapitanem SB
Grzegorzem Kłosińskim, zatrudnionym na UO na stanowisku wicekanclerza. Ktoś o
takiej przeszłości nie powinien fukcjonować na podobnym stanowisku. Żeby z głodu
nie umarł, może pracować na portierni i pilnować budynków uniwersytetu przed
złodziejami, ale nie ma czego szukać na stanowisku dyrektorskim. Trzymanie go na
takim stanowisku to też wstyd dla całego opolskiego środowiska akademickiego!

[Gość: koń]

Otrzymuje chyba emeryturę i to niezła. Niechaj Rektor przypatrzysie tej sprawie.

[Gość: lolek]

Podaj więcej szczegółów całej sprawy.

esbek wicekanclerzem UO

[Gość: gość]

fragmenty książki Zbigniewa Bereszyńskiego:



Z dniem 26 kwietnia 1982 r. Prokurator Wojskowy Prokuratury Garnizonowej
w Opolu, na wniosek Wydziału Śledczego Komendy Wojewódzkiej MO w Opolu, wszczął
śledztwo w sprawie osób prowadzących działalność konspiracyjną na terenie Opola
w ramach struktury, na której czele stał formalnie Stanisław Jałowiecki [...]
Przyjęty plan czynności operacyjno-śledczych przewidywał jednoczesne
przeprowadzenie szerokiej akcji przeszukań u osób podejrzanych o prowadzenie
działalności konspiracyjnej lub o utrzymywanie związków z osobami parającymi się
taką działalnością. W ślad za tym miały następować zatrzymania osób
podejrzanych. Akcja ta miała rozpocząć się 27 kwietnia 1982 r. o godz. 6 rano
[...] Jednym z uczestników akcji był inspektor Grzegorz Kłosiński z KW MO w
Opolu. Przy udziale por. Grzegorza Zasiecznego jako protokolanta, przeprowadził
on rewizję u Tadeusza Małachowskiego, gdzie zakwestionowano m. in. następujące
materiały: dwie książki Aleksandra Sołżenicyna, książkę Liberalizm dzisiaj,
taśmę magnetofonową z relacją z wydarzeń bydgoskich w marcu 1981 r., kalkomanię
do tkanin z nadrukiem „Solidarność”, dwie paczki odbitek fotograficznych ze
znakiem Polski Walczącej i napisem „Solidarność zwycięży”, klepsydrę z
kalkomanią „Solidarności”, „ulotki z nadrukiem wykonanym stemplem z hasłami
»Solidarność zwycięży« na tle kotwicy obrazującej symbol Polski Walczącej”, dwa
negatywy fotograficzne ze zdjęciami ze strajku okupacyjnego na opolskiej WSI,
rękopisy wierszy oraz różne notatki.

W ostatniej dekadzie sierpnia 1983 r. na terenie Głuchołaz, Prudnika, Głogówka
i Nysy pojawiła się znaczna ilość solidarnościowej “bibuły”, w której apelowano
o czynne upamiętnienie zbliżającej się właśnie trzeciej rocznicy podpisania
historycznych porozumień z sierpnia 1980 r. poprzez udział w nabożeństwach
rocznicowych, bojkotowanie reżimowej prasy itd. (“Sygnały Wojenne” z datą 29
sierpnia 1983 r., ulotki z oświadczeniem “Solidarność” do wszystkich mieszkańców
Opolszczyzny) [...] W odpowiedzi na kolportaż „bibuły” Służba Bezpieczeństwa
przeprowadziła akcję represyjną, w ramach której 31 sierpnia 1983 r. dokonano
przeszukań u pięciu mieszkańców Głuchołaz [...] W akcji tej uczestniczył m. in.
ppor. Grzegorz Kłosiński z Wydziału Śledczego WUSW w Opolu [...] Był on
kierownikiem grupy, która przeprowadziła rewizję u Daniela Radwańskiego [...]

[...] w dniu 19 października 1983 r. Służba Bezpieczeństwa przeprowadziła jedną
z największych akcji represyjnych na Opolszczyźnie w całym okresie “wojny
polsko-jaruzelskiej”. Jednego dnia, dokładnie o tej samej godzinie (szóstej
rano), przeprowadzono wówczas rewizje w mieszkaniach 24 czterech działaczy
“Solidarności” pracowniczej i “Solidarności” rolniczej w różnych miejscowościach
województwa opolskiego [...] Jednym z głównych uczestników akcji z 19
października 1983 r. był wspomniany już wcześniej ppor. Grzegorz Kłosiński z
Wydziału Śledczego WUSW w Opolu. Był on kierownikiem grupy, która przeprowadziła
wówczas rewizję w mieszkaniu Henryka Nowaczka w Prudniku. Pozostałymi członkami
owej grupy byli ppor. Czesław Podmokły i kpr. Jan Załanowski z RUSW w Prudniku,
a także Stanisław Kaleta, spełniający rolę kierowcy. Grupa Kłosińskiego
przeprowadziła rewizję pod nieobecność H. Nowaczka. Obecna była tylko żona H.
Nowaczka, która jednak odmówiła udziału w przeszukaniu i nie podpisała protokołu
przeszukania. W wyniku rewizji zakwestionowano znaczną ilość maszynopisów [...]

Licząc na przełamanie zastoju w śledztwie, Służba Bezpieczeństwa
postanowiła przeprowadzić kolejną dużą akcję przeszukań i zatrzymań , którą
objęto tym razem głównie (choć nie tylko) osoby z kręgu regionalnej
„Solidarności” rolniczej [...] Akcja ta została przeprowadzona w dniu 29
listopada 1983 r. [...] Również w tej akcji jedną z ważniejszych ról odegrał
wzmiankowany parokrotnie powyżej ppor. Grzegorz Kłosiński z Wydziału Śledczego
WUSW w Opolu [...] Tym razem był on kierownikiem grupy operacyjno-śledczej,
która przeprowadziła rewizję u Tadeusza Wiewiórki w Zawiszycach koło Głubczyc.
Pozostałymi członkami grupy byli: ppor. Marek Cieniuch i Piotr Grzybowski [...]

W ślad za akcjami przeszukań z 19 października i 29 listopada 1983 r. zostały
w listopadzie i grudniu 1983 r. przeprowadzone liczne przesłuchania, których
miejsce stanowił Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Opolu [...] 19 grudnia
1983 r. tenże mł. chor. J. Stankiewicz przesłuchał Józefa Fiałkowskiego. Przy
przesłuchaniu obecny był ppor. Grzegorz Kłosiński (zgodnie z zapisem w protokóle
przesłuchania, protokół został odczytany przesłuchiwanemu w obecności ppor.
Kłosińskiego) [...]

Sytuacja powtórzyła się w październiku 1985 r., gdy podziemna
“Solidarność” kluczborska przeprowadziła kolejną dużą akcję kolportażową, w
ramach której rozprowadzono w szczególności materiały apelujące o zbojkotowanie
zaplanowanych na dzień 13 października wyborów do Sejmu PRL [...] sukcesem SB
było ujęcie jednego z uczestników akcji kolportażowej, Józefa Bajora,
przewodniczącego Komisji Rewizyjnej przy Międzyzakładowej Komisji Związkowej
NSZZ “Solidarność” w Kluczborku. 8 października 1985 r. J. Bajor został
przesłuchany w Kluczborku przez ppor. J. Stankiewicza z Wydziału Śledczego WUSW
w Opolu przy udziale innego funkcjonariusza tegoż wydziału, por. Grzegorza
Kłosińskiego, jako protokolanta.

[Gość: gość1]

"Samym faktem tego uwikłania skrzywdziłem Kościół. Skrzywdziłem go ponownie,
kiedy w ostatnich dniach, w obliczu rozgorączkowanej kampanii medialnej,
zaprzeczyłem faktom tej współpracy" - napisał abp Wielgus w piątek w specjalnej
odezwie do kapłanów i wiernych archidiecezji, która zostanie odczytana w
kościołach w sobotę - w przeddzień ingresu.

"Wystawiło to na szwank wiarygodność wypowiedzi ludzi Kościoła, w tym również
solidaryzujących się ze mną Księży Biskupów. Wiem, że dla wielu z Was, Bracia i
Siostry, to minięcie się z prawdą stanowi fakt nie mniej bolesny, niż tamto
uwikłanie sprzed wielu lat" - napisał.

Odnosząc się do dokumentów z Instytutu Pamięci Narodowej, z którymi zapoznała
go Komisja Historyczna Konferencji Episkopatu, abp Wielgus uznał, że mówią one
w znacznej mierze o tym, czego od niego oczekiwano, czy mu sugerowano.

"Nie mówią jednak o tym, w jakim stopniu tym żądaniom się poddałem. Wskazują na
to, że starałem się nie wypełniać sugerowanych mi poleceń. Zadaniem historyków
jest w dalszym ciągu to wyjaśniać" - dodał.

kto gorszy: agent czy esbek?

[Gość: gość]

Kto bardziej zasługuje na potępienie: dawny agent czy dawny esbek, jeden z tych,
co łamali ludziom charaktery i szmacili moralnie, zmuszając ich do haniebnej
współpracy? Jeżeli stawia się dzisiaj pod pręgierzem ludzi, którzy poszli na
współpracę z SB, może zmuszeni do tego groźbą czy szantażem, to tym bardziej
zasługują na to dawni esbecy. Dla tego typu osobników, którzy kiedyś niszczyli
lub szmacili ludzi, nie powinno być miejsca w naszym życiu publicznym, zwłaszcza
w środowiskach akademickich!

[Gość: spioch]

wstaje przecieram oczy i co widze, dalej leci serial o tym kto w dzisiejszej
Polsce lepszy agent czy esbek ? A ja myśle, że to jalowe ! Nic nie zrobimy
takimi polajankami. Trzymajmy sie ustaw i litery prawa. Jesli ci ludzie
uczciwie dzis pracuja i spelniaja wszystkie obowiazki obywatelskie to po co ta
zemsta ? Jesli maja na sumieniu jakies wystepki, zbrodnicze czyny to oczywiście
jest prokuratura i sad. Chyba ciagle zyjemy w panstwie praworzadnym. Nie
starajmy sie byc gorliwcami, ktorzy nie spoczna az byly por. Klosinski zostanie
wyrzucony na zbity pysk. Jesli zaniedba sprawy, narazi na straty, spowoduje
wielkie szkody to sa od tego postepowania prokuratorskie. Jesli obecna koalicja
dopracuje sie w sejmie ustawy o karaniu bylych esbekow za sam fakt pracy w SB
to ja to tez bede musial zaakceptowac. Nie zapominajmy przy tym ze byly to
organa państwa. Moze starajmy sie zrozumiec ze tamto niedoskonale panstwo
odeszlo do historii, a dzis troszczmy sie by rzadzaca koalicja rzadzila madrze
ku pozytkowi obecnego panstwa i nas zyjacych Polakow. Szkoda rozpraszac naszej
spolecznej energii.
Wiec poki co zajmujmy sie nasza praca, a zolc wlasna trzymajmy na rozsadnym
poziomie.
I na koniec do pana dr Bereszynskiego: prosze nie uprawiac tu autoreklamy i
nie prowadzić prywatnych wojen ! W akcjach stanu wojennego, który uratował
Polske od wojny domowej i masakry w niewyobrażalnym rozmiarze bral udzial caly
aparat panstwa. Chce Pan ich wszystkich dzis wyrzucic z pracy na zbity pysk?
Chyba Pan oszalał ! Idziemy w strone faszymu czy co ? Jakis idiota zestawil tu
dla zohydzenia ludzi pracujacych w polskich organach polskiego państwa, bo
innego nie bylo, Gestapo, NKWD, SB i cos tam jeszcze. Ale zapomnial dodac inne
tajne sluzb: UOP ABW CIA BND i tp. Czy ludzie z SB zajmowali sie wynajdywaniem
Zydów i wysylaniem ich do gazu, czy ludzie z SB zajmowali sie zaludnianiem
sybersyjskich obozow, masowym rozstrzeliwaniem milionow niewiennych obywateli
wg przyjetego grafika rozwałki? To byli w 99%, no może 98% uczciwi Polacy
pracujacy dla Polski takiej jaka byla wtedy mozliwa, broniacy czestokroc
polskich interesow wbrew sowieckim poleceniom i pragnieniom. Dzisiaj mozliwa
jest inna Polska, wiec raczej dbajmy tylko o to, by w naszych dzisiejszych
warunkach w tajnych sluzbach pracowali sami super uczciwi Polacy bez skazy.

[Gość: gość]

Trzeba być chorym na umyśle, żeby nazywać uczciwymi Polakami, pracującymi dla
Polski, ludzi, których "praca" polegała na ściganiu i pakowaniu ludzi do więzień
za to tylko, że ośmielali się myśleć o wolnej Polsce! Osobnicy w rodzaju G.
Kłosińskego nie służyli Polsce tylko Sowietom i ich miejscowej agenturze, która
hojnie im płaciła za ich brudną robotę. G. Kłosińskiemu nie chodziło o Polskę,
ale wyłącznie o pieniądze. Kilkanaście miesięcy temu w rozmowie z dziennikarką
Gazety Wyborczej wyznał on otwarcie, że poszedł do SB wyłącznie dla pieniędzy,
bo tam płacili lepiej niż gdzie indziej. Nic dodać nic ująć! Robienie dziś na
siłę z kogoś takiego patrioty, który trudził się dla Polski, to jawna kpina!

Nikt tu nic chce robić żadnej krzywdy Kłosińskiemu. Nikt nie apeluje o to, by
wpakować go więzienia, tak jak on 25 lat temu wpakował na wiele miesięcy do
więzienia Tadesza Małachowskiego, działacza podziemnej "Solidarności" z Opola.
Nikt nie chce pozbawiać go środków do życia i skazywać na śmierć głodową. Niech
uczciwie pracuje, wykonując taką pracę, do jakiej ma odpowiednie kwalifikacje
merytoryczne i moralne. Ale niech nie pcha się na stanowiska dyrektorskie w
państwowej szkole wyższej, bo jest tego niegodny, zwłaszcza w sytuacji, gdy
tysiące młodych ludzi o niegorszym niż on przygotowaniu merytorycznym zmuszonych
jest wyjeżdżać za granicę w poszukiwaniu pracy. Jeżeli prof. Nicieja założy
kiedyś z własnych pieniędzy prywatną uczelnię, może tam sobie zatrudnić
Kłosińskiego jako dyrektora, ale jako płacący uczciwie podatki obywatel tego
państwa, nie życzę sobie, że ktoś taki był dyrektorem za nasze pieniądze.

Nie będę pisać do Spiocha, żeby się obudził i przejrzał na oczy, bo byłoby to
wołanie daremne. Jego umysł śpi, podobnie jak jego świadomość moralna, i już
raczej nigdy się nie przebudzi. To jeszcze jedna żywa skamielina z czasów PRL,
przedstawiciel gatunku na wymarciu. To co tutaj piszę, jest adresowane wyłącznie
do innych forumowiczów, którym takie skamieliny polityczne jak Spioch ciągle
jeszcze próbują mieszać w głowach.

[Gość: gość]

Trzeba być chorym na umyśle, żeby nazywać uczciwymi Polakami, pracującymi dla
Polski, ludzi, których "praca" polegała na ściganiu i pakowaniu ludzi do więzień
za to tylko, że ośmielali się myśleć o wolnej Polsce! Osobnicy w rodzaju G.
Kłosińskego nie służyli Polsce tylko Sowietom i ich miejscowej agenturze, która
hojnie im płaciła za ich brudną robotę. G. Kłosińskiemu nie chodziło o Polskę,
ale wyłącznie o pieniądze. Kilkanaście miesięcy temu w rozmowie z dziennikarką
Gazety Wyborczej wyznał on otwarcie, że poszedł do SB wyłącznie dla pieniędzy,
bo tam płacili lepiej niż gdzie indziej. Nic dodać nic ująć! Robienie dziś na
siłę z kogoś takiego patrioty, który trudził się dla Polski, to jawna kpina!

Nikt tu nic chce robić żadnej krzywdy Kłosińskiemu. Nikt nie apeluje o to, by
wpakować go więzienia, tak jak on 25 lat temu wpakował na wiele miesięcy do
więzienia Tadesza Małachowskiego, działacza podziemnej "Solidarności" z Opola.
Nikt nie chce pozbawiać go środków do życia i skazywać na śmierć głodową. Niech
uczciwie pracuje, wykonując taką pracę, do jakiej ma odpowiednie kwalifikacje
merytoryczne i moralne. Ale niech nie pcha się na stanowiska dyrektorskie w
państwowej szkole wyższej, bo jest tego niegodny, zwłaszcza w sytuacji, gdy
tysiące młodych ludzi o niegorszym niż on przygotowaniu merytorycznym zmuszonych
jest wyjeżdżać za granicę w poszukiwaniu pracy. Jeżeli prof. Nicieja założy
kiedyś z własnych pieniędzy prywatną uczelnię, może tam sobie zatrudnić
Kłosińskiego jako dyrektora, ale jako płacący uczciwie podatki obywatel tego
państwa, nie życzę sobie, żeby ktoś taki był dyrektorem za nasze pieniądze.

Nie będę pisać do Spiocha, żeby się obudził i przejrzał na oczy, bo byłoby to
wołanie daremne. Jego umysł śpi, podobnie jak jego świadomość moralna, i już
raczej nigdy się nie przebudzi. To jeszcze jedna żywa skamielina z czasów PRL,
przedstawiciel gatunku na wymarciu. To co tutaj piszę, jest adresowane wyłącznie
do innych forumowiczów, którym takie skamieliny polityczne jak Spioch ciągle
jeszcze próbują mieszać w głowach.

[Gość: byk]

CO TO JEST ZA SZKOłA?

[Gość: canabis]

Bardzo mi się podoba Twój post gościu. Cechuje go rzeczowość i rzadko
spotykany brak nienawiści. Zgadzam się z Tobą. Pan G. Kłosiński nie powinien
pracować na naszej uczelni. Nie chcemy go tam. G. Kłosiński to hańba dla UO!!!!

Choć rozumiem Rektora - komuchy lubią być w kupie. Jak owsiki.