Mam tego doooooosyć!

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

Chce sie wyprowadzic z tego domu wariatow, ale nawet nie mam dokad... Nie
pojde do dziadkow, bo oni chyba dostaliby zawalu serca...:-(

Mam dosyc mojej matki, nienawidze jej. Kiedys przymykalam oko na jej
nakazy/zakazy, ale teraz juz nie moge.

Dzisiaj rano, zaraz po korepetycjach, chcialam isc wraz z kolezanka do
miasta, a pozniej do nowo otwartego Tesco. W między czasie moja matka zdazyla
zadzwonic pare razy (GDZIE/Z KIM/PO CO). Wróciłam po ok. 3 godzinach, czyli o
16.00. Matka przybiegła i zaczeła sie na mnie wydzierac: co ty sobie
wyobrazasz, chodzisz niewiadomo gdzie, w zawodowce wyladujesz! z jakimis
kolezankami latasz, zamiast powiedziec mi, to bysmy razem poszly!
Oczywiscie ja nie pozostalam dluzna i rowniez niezle sie wydarlam.

Najbardziej boli ją to, że nie ma nade mna kontroli wtedy, gdy jestem poza
domem.

Na wakacjach mogę być na podwórku do 20.00, a i tak krzywo sie patrzy na moje
wyjscia i caly czas pyta PO CO/Z KIM.

Ostatnio dostalam 4 z biologii za sprawdzian i bylam bardzo z siebie dumna,
bo w mojej szkole ciezko dostac dobre oceny. Ona skwitowala to tak : 4 ?!?!
Phi...! I z czego sie cieszysz ?
Ciagle jej malo, probuje spelniac swoje ambicje na mnie. To nic, ze chodze do
najlepszego liceum w okolicy i czasami zarywam noce, zeby sie uczyc.

Jakies dwa tygodnie temu cierpialam na straszna bezsennosc, kladlam sie spac
o 3.00, a wstawalam o 6.00. Gdy jej o tym powiedzialam, swteirdzila :Noo, to
bardzo dobrze. Przynajmniej bedziesz sie duzo uczyc.

Dyskoteka ?
Impreza ?
Zapomnij !
Ewentualnie do 20.00, ale tatus po Ciebie przyjedzie.

Mojego chlopaka tez musze ukrywac, bo gotowa go obwinic o moje tróje z
fizyki. No i jest skate'm... To nic, ze moja stara mu poziomem nawet w 1/4
nie dorównuje...


KOSZMAR! gdy probuje z nia spokojnie porozmawiac, ta zaczyna sie burzyc, ze
zadaje sie z jakimis lumpami (jakimi lumpami??!!), co mnie na zla droge
sprowadzaja.

Mojego tate, z ktorym mam bardzo dobry kontakt, traktuje identycznie.
Najgorsze jest to, ze jego nigdy nie ma w domu.

;-(((((((((((((

No i co ja mam zrobic ...?

Terror we własnym domu.

wal do psychologa

[kochanica.francuza]

chociaż może być ciężko...bo powinnyście się terapeucić rodzinnie,a nie
sądzę,żeby Mamę łatwo było do tego skłonić - niemniej wal!

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

kochanica.francuza napisała:

> chociaż może być ciężko...bo powinnyście się terapeucić rodzinnie,a nie
> sądzę,żeby Mamę łatwo było do tego skłonić - niemniej wal!

Myslalam kiedys o tym, zeby isc do psychologa, ale trzeba miec kase, ktora
musialabym brac wlasnie od matki.
Do panstwowego nie pojde, bo mam baaardzo charakterystyczne nazwisko i co druga
osoba je zna w moim miescie. A ja nie mam ochoty opowiadac o swoich problemach
calej populacji mojego miasteczka.
Gdybym zaproponawala matce wizyte u terapeuty, to....
...nawet nie chce o tym myslec...
:(

[kochanica.francuza]

> Myslalam kiedys o tym, zeby isc do psychologa, ale trzeba miec kase, ktora
> musialabym brac wlasnie od matki.
> Do panstwowego nie pojde, bo mam baaardzo charakterystyczne nazwisko i co druga
>
> osoba je zna w moim miescie. A ja nie mam ochoty opowiadac o swoich problemach
> calej populacji mojego miasteczka.
uuuu:-(((((((((((((((((((((((((((((((((((
kiepsko:-(

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

kochanica.francuza napisała:
> uuuu:-(((((((((((((((((((((((((((((((((((
> kiepsko:-(

Nawet bardzo :-(((

Czasami mam ochote komus o wszystkim powiedziec, zeby mi pomogl, no ale komu ?

Moje przyjaciolki tego nie rozumieja. Nie maja takiego problemu, wiec nie
wiedza, jak mi pomoc.
Zreszta, one maja dosc swoich zmartwien, nie chce ich dodatkowo obciazac swoimi.
Dlatego napisalam na forum.

[kochanica.francuza]

fanka_grzeskow_czekoladowych napisała:

> kochanica.francuza napisała:
> > uuuu:-(((((((((((((((((((((((((((((((((((
> > kiepsko:-(
>
> Nawet bardzo :-(((
>
> Czasami mam ochote komus o wszystkim powiedziec, zeby mi pomogl, no ale komu ?
>
> Moje przyjaciolki tego nie rozumieja. Nie maja takiego problemu, wiec nie
> wiedza, jak mi pomoc.
> Zreszta, one maja dosc swoich zmartwien, nie chce ich dodatkowo obciazac swoimi
> .
> Dlatego napisalam na forum.

a nie mogłabyś dojeżdżać do psycho do większego miasta? (gdzie Cię nie znają)?

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

kochanica.francuza napisała:
> a nie mogłabyś dojeżdżać do psycho do większego miasta? (gdzie Cię nie znają)?

Teoretycznie Wrocław wchodziłby w grę, ale :
1. Nie mam kasy, a matka mi nie da na psychologa, bo stwierdzi, ze NIE BEDE
WYDAWAC PIENIEDZY NA GŁUPOTY
2. Nie puści mnie do Wrocławia

Niedługo bedzie Sylwester, po ktorym zaczyna sie sezon 18stek moich znajomych,
ktore bede miala wielki zaszczyt spedzic w domu.
A dzieciom i wnukom bede opowiadac, jak fajnie mozna bawic sie samemu w swoich
czterech scianach.

[Gość: Richelieu*]

nie byłma za żadnej 18-tce, łącznie z własną kiedy to prezent sobie kupiłam za
własnoręcznie zarobione pieniądze
do końca liceum nie byłam na żadnej dyskotece, między 15 a 19 r.ż. z urodzinami
jakimikolwiek było równie krucho. Na lodach nie mówiąc o niedajboże piwie nie
chodziłam, wszystkie licealne razy można policzyć na palcach. A i to tylko
wtedy kiedy zajmowało to krócej niż pół godziny

więc do jasnej ciasnej nie przejmuj się co będziesz wnukom opowiadała, bo
opowioadasz tak, jakbyś po 20-tce miała zasiąść przed kominkiem z szydełkiem i
połową skarpety.

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

No ok, ale ja bardzo chce isc.
Wszyscy moga chodzic, pokazuja pozniej fajne zdjecia, a ja musze wymyslac coraz
to nowe powody, przez ktore nie bede mogla przyjsc.

Dobra, imprezy można pominąć, ale czemu nie wolno mi nawet isc na trzy godziny
do miasta i Tesco ?
NO DLACZEGOO ?

[Gość: Richelieu*]

napisałma poniżej. Gdybyś tak usilnie nie szukała pocieszenia zamiast
rozwiązania, znalazłabyś

mnie też często to dopada, że ktoś daje rozwiązanie, a ja wolę te, które
poużalają się ze mną nad moim ciężkim losem;)

a dlaczego dzieci muszą żebrać? Nasze problemy są największe bo.. są nasze.
Poczekaj, a na studia zdaj do bardzo innego miasta i zamieszkaj w akademiku.
Przecież to tylko 2 lata. Jak mówiłma, wysłać matkę do psychologa, matkę, która
lubi na Ciebie wrzeszczeć i jest typowym cholerykiem, co byle gó.. wyprowadza
z równowagi (dokładnie jak ja ;) to nałoży na Ciebie szlaban nie do
przeskoczenia za pyskowanie. Mniejsze kroki

[zuzaba]

Nie mam zbyt wiele teraz czasu, więc bardzo skrótowo: miałam podobnie.
Wytrzymaj troszkę jeszcze, pójdź na studia do innego miasta i zamieszkaj w
akademiku. Będziesz "na swoim".
Trzymaj się!!!

I.

[Gość: julita30]

Ja bym mimo wszystko starała się z nią rozmawiac na Twoim miejscu.
Wydaje mi się ze Twoja mama nie ma wcale do Ciebie zaufania.Może kiedys
zawiodłas ją,dlatego teraz chce miec duży wpływ na Twoje zycie.
Ile masz lat?

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

Gość portalu: julita30 napisał(a):

> Ja bym mimo wszystko starała się z nią rozmawiac na Twoim miejscu.
> Wydaje mi się ze Twoja mama nie ma wcale do Ciebie zaufania.Może kiedys
> zawiodłas ją,dlatego teraz chce miec duży wpływ na Twoje zycie.
> Ile masz lat?
Nigdy jej nie zawiodłam. Zreszta anwet nie mialam okazji, bo przeciez nie moge
wyjsc z domu na dluzej niz 3 h.

Mam 16 lat. Prawie 17...

[Gość: marsjanka]

Wiesz, czasami dobre są ostre metody - rób po swojemu, nie podporządkowuj się,
bądź dla niej taka, jaka ona jest dla Ciebie. Niech zobaczy, że masz siłę,
własne zdanie i może nabierze do Ciebie szacunku. Moja koleżanka tak wywalczyła
w miarę normalne relacje z matką, która zachowywała się podobnie. Przede
wszystkim nie daj się sterroryzować!

[Gość: lulka77]

Fanka,
miałam to samo, ciągłe wywiady, telefony do koleżanek.
Podobno w imię mojego dobra.

Teraz gdy sama jestem matką to też sie strasznie trzęsę o moje dziecko, jak
gdzies wychodzi (nawet z Tatą).
Też myślałam, że to terror i pewnie w moim rozumowaniu wtedy-nim był.
Teraz widzę jak mama użera sie z młodszym bratem , te same teksty: nie
dostaniesz sie na studia, nie zdasz matury.......etc.
Szkoda mi go trochę, ale z perspektywy czasu myślę, ze po prostu Twojej Mamie
bardzo na Tobie zalezy. Gdyby było inaczej to by se w ogóle głowy nie
zaprzątała tym gdzie jesteś, co robisz.
Zalezy jej żebyś dobrą szkołe skonczyła, żebyś miała w zyciu dobrze.
Robi to na swój sposób, tak jak umie.
Poza tym teraz dopiero wiem jak to jest prowadzić dom, miec dziecko- to trudne.
Nie chce usprawiedliwiać Twojej Mamy, ale gdyby moja mnie nie goniła to bym
pewnie studiów nie skonczyła. Bo jest w pewnym momencie taki etap, że chce sie
być dorosłym decydować o sobie, nauka nie chce byc atrakcyjna i w ogóle są
ważniejsze sprawy. A matki nie radzą sobie z myslą, ze ich córki dojrzewają
staja sie samodzielne, wiec sie frustrują i... awantury gotowe.
Fanka głowa do góry, domyslam sie że Twoja mam nie chce źle. Te mamy które mają
gdzieś swoje dzieci tak sie nie przejmują. Ona widocznie martwi sie o Ciebie,
chce dla Ciebie dobrze.Nie potrafi inaczej.....

Czasmi ludzie maja po prostu słabsze chwile, może coś w pracy jej nie wyszło.
czasmi jak sie nawarstwi kłopotów to uchodzi w domu wszystko.

Trzymaj sie.
L.

[Gość: Richelieu*]

Powiedz matce, ale nie w czasie awantury tylko wtedy, kiedy jej jeszcze nie
będzie, że pozbawiając Cię kontaktu w rówieśniakmi robi z Ciebie kalekę
społecznego, emocjonalnego i bógwijakiego jeszcze. A jeśli dąży, może nie do
Twojej doskonałości, ale do doskonałości Twojego obrazu w jej umyśle, niech się
postara iść po wszystkich frontach, bo masę zawodów jest właśnie takich, które
wymagają wspaniałych umiejętności nawiązywania i podtrzymywania i td. Być może
zobaczywszy korzyści stwierdzi, że nie opłaca się jej tak Tobą dyrygować.


Chociaż z drugiej strony, jest to bardzo typowy przykład nastoletnich żali i
ciesz się, że masz świadomość niewłaściwości. Ja w liceum byłma skrajnie
wyprana z woli, istny cyborg mający się uzcyć, uczyć i jeszcze raz uczyć. A
niechęć w stosunku do wyników, zawsze za małych, nie minęła do teraz, po 3 kier
i kawałku dr. Wiesz co mogę usłyszeć? Że te moje kierunki to łatwe są, taka
medycyna na przykład to jest dopiero kierunek. Zaś ja jestem przekonana, że
będąc lekarzem zostałabym "oskarżona" o równie małą linię oporu, bo taki
architekt to jest dopiero kierunek. Niektórzy już tak mają, że nie dogodzi, hehe

a po co się przejmować? Najlepsze rozwiązanie to tumiwisizm, manie sprawy w
dupie, jedym uchem wpuszczanie a drugim wypuszczanie itd.

Zaś z kim i po co? Wyobraź sobie sytuację, że Twoja córka czy syn wychodzi o 17
nie mówiąc kompletnie gdzie idzie. Kiedy niedaj boże nie wróci do północy Ty
nie masz pojęcia gdzie go szukać. Ale żeby dziecko chciało mówić prawdę trzeba
być też i cool rodzicem, co nie uważa randek za śmiertelne niebezpieczeństwo.

[Gość: julita30]

Wydaje mi się że matka chce dla Ciebie dobrze-to na pewno;-)Wydaje jej się, że
jeśli bedzie nadmiernie interesowac sie co robisz , z kim i kiedy to uchroni
Cie przed tym co najgorsze;-)Rozmawiaj z nia duzo,pokaz że jestes
odpowiedzialna i mądra.Duże znaczenie ma tu tez Twój wiek,a nie wiem ile masz
lat.
Ja sama mam 9 letnia córe, rozmawiam z nia o wszystkim, ona nie ma przedemną
żadnych tajemnic;-)Myslę, że tak pozostanie.Jestem jej matka ale tez
przyjaciółka;-)

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

Gość portalu: julita30 napisał(a):

> Wydaje mi się że matka chce dla Ciebie dobrze-to na pewno;-)Wydaje jej się,
że
> jeśli bedzie nadmiernie interesowac sie co robisz , z kim i kiedy to uchroni
> Cie przed tym co najgorsze;-)Rozmawiaj z nia duzo,pokaz że jestes
> odpowiedzialna i mądra.Duże znaczenie ma tu tez Twój wiek,a nie wiem ile masz
> lat.
> Ja sama mam 9 letnia córe, rozmawiam z nia o wszystkim, ona nie ma przedemną
> żadnych tajemnic;-)Myslę, że tak pozostanie.Jestem jej matka ale tez
> przyjaciółka;-)

"Mam chce dla Ciebie dobrze"

Na dzwiek tego argumentu, dostaje krwotoku z nosa.

Jak to chce dla mnie dobrze, skoro dzieki jej zakazom staram sie jeszcze
bardziej kombinowac.

Musze rezygnowac ze swoich zainteresowan niezwiazanych z biologia i chemia.
Gdy chcialam sie zapisac w tym roku na Taekwonoo, wielce sie zluwersowala i
powiedziala swoj staly tekst : MASZ SIE UCZYC, A NIE TRACIC CZAS NA GLUPOTY.

Ale najgorsze jest to, ze ja praktycznie nie moge wychodzic z domu. Ok,
rozumiem pytanie : Dokąd idzisz ? O której wrócisz ?
Moge się na to zgodzic i odpowiedziec.
Czy normalne jest, ze musze wyl kom (moj staly patent, pozniej wmawiam, ze sie
rozladowala), bo inaczej zostane zasypana smsa i telefonami od matki ?

No k****, mam 17 lat, chcialabym czasami wyjsc, spotkac sie z kims.
Wszystkie moje kolezanki z klasy nie maja z tym problemu.
Dobrze sie ucza, moga wyjsc i spokojnie wrocic do domu, nie obawiajac sie, ze
zastana w nim awanture.

Przez matkę nabawiłam się takich kompleksów i fobii, że wsrod obcych ludzi nie
potrafie sie odezwac nawet slowem.
Za dwa tygodnie mamy przedstawienie, z ktorego bede musiala zrezygnowac, bo nie
wyjde na scene przed cala szkola. Boje sie spojrzen ludzi i ciagle chodzi mi po
glowie, jaka jestem beznadziejna.

Boje sie tez, ze gdy moj chlopak sie zorientuje, co jest grane, zostawi mnie,
no bo po co mu jeszcze klopoty z moja matka ?!
Ta pewnie zacznie gadac, ze chlopakom jedno w glowie, a ja tez nie jestem
swieta i nie daj Boże zostanę nieletnia matka.
Zero jakiegokolwiek zaufania.
Tylko, CZEMU ?

Dodam, ze mam starszego brata, ktory jest jej ukochanym synusiem i jemu
wszystko wolno. Wszystko mu wybacza.
Gdy slyszy, ze sie poklocilam z matka, przechodzi obok mojego pokoju i syczy :
BUAHAHA, SIEDZ TAM, GLUPIA SZMATO !

[kochanica.francuza]

ja tam widzę,że problem jest.Owszem,można się troszczyć o dziecko i chcieć dla
niego dobrze etc.,ale to o czym pisze Fanka to stanowczo co innego...:-(((

[Gość: julita30]

Hm...to z braciszkiem rzeczywiście nieciekawie;-(( Trochę dziwi mnie
zachowanie Twojej matkki.
Jestes baaaaaaaaaardzo młoda,ale to nie powód aby matka ukladała Ci zycie.Tym
bardziej że piszesz, że nigdy nie zawiodłas jej zaufania....Postaw sie jej-
powiedz kateycznie że masz swoje zainteresowania, znajomych, przyjacióół,ze
chcesz spędzac z nimi czas...

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

Gość portalu: julita30 napisał(a):
>Postaw sie jej-
> powiedz kateycznie że masz swoje zainteresowania, znajomych, przyjacióół,ze
> chcesz spędzac z nimi czas...

Często tak robiłam, po czym słyszałam, że dopóki mieszkam w jej domu i jestem
na jej utrzymaniu, mam się jej słuchać.
Albo nie wracac do domu.

[Gość: Richelieu*]

i jeszcze jedno

Nie miej takich głupich myśli, że Twój chłopak się przestraszy Twojej matki.
Jeśli jest w porządku chłopcem to nie ma prawa się przestraszyć. A fakt, że
podobne myślenie jest debilne odczuwałam sama, wstydząc się, żeby koledzy
przypadkiem nie zobaczyli ojca pijanego w rowie. Nikt nie odpowoiada za swoich
rodziców, a Twoja matka taka zła nie jest. Jest nadopiekuńcza aż za bardzo, i
ja powiedziałabym o wspomnianych korzyściach zawodowych, aż do skutku. Trudno,
żeby 17-latka własną matkę wychowywała, ale czasem inaczej nie można;)

do psychologa przecież matki nie wyślesz, bo tu tylko Ty masz przekonanie o
bezsensu sytuacji. Matka skłonan będzie się na śmierć obrazić za podobne
insynuacje

[b_bb]

fanka_grzeskow_czekoladowych napisała:
> Mam dosyc mojej matki, nienawidze jej. Kiedys przymykalam oko na jej
> nakazy/zakazy, ale teraz juz nie moge.

Nie nienawidzisz z pewnością. Masz prawo czuć żal i rozgoryczenie, rodzice to
tylko ludzie i mogą popełniać błędy. Twoja matka chce jak najlepiej, ale jej to
nie wychodzi. Spróbuj powiedzieć jej o swoich uczuciach, ale nie wtedy, gdy
jesteś zła, tylko na spokojnie. Wiem, że to trudne, ale możesz napisać do niej
list, jeśli boisz się, że emocje wezmą górę. Nie oskarżaj jej o nic, nie
histeryzuj, tylko mów o swoich odczuciach w związku z zaistniałą sytuacją. Nic
się nie zmieni, dopóki ze sobą nie pogadacie. Jeśli będziesz się buntować,
przeciwstawiać jej zakazom, zaognisz tylko sytuację, matka straci do Ciebie
zaufanie i nadal będzie się martwić. To wszystko wynika z niepokoju o Ciebie.
Ona uważa zapewne, że dla Ciebie najważniejsza jest nauka (kiedyś zrozumiesz,
ile w tym racji), boi się, że życie towarzyskie wciągnie Cię na tyle, że
zabraknie Ci czasu na szkołę i chce dmuchać na zimne.
Wzajemne wydzieranie się na siebie nie załatwi problemu, pozostawi tylko niesmak
i poczucie winy.
Jedyną Twoją szansą na rozwiązanie konfliktu jest asertywne komunikowanie o
swoich potrzebach. Mów o tym, czego oczekujesz, używaj komunikatów typu "ja"
("ja czuję... mam żal... jest mi przykro... sprawia mi ból..." itp). Trzymaj się!

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

Zadam Ci jedno bardzo wazne pytanie :
Miałaś kiedyś podobną sytuacje ?
Wiesz jak to jest ?

Wiele razy próbowałam porozmawiać o tym z matką, nawet wtedy, gdy miała bardzo
dobry humor. Nigdy się podczas takiej rozmowy nie wydzierałam. Czasami płakałam
z bezsilności.

A jesli chodzi o nauke, to już wspominałam.
MAM DOBRE OCENY, W TYGODNIU DUZO SIE UCZE, ale gdy nadchodzi weekend,
chcialabym sie troche rozerwac i odpoczac.
Nie wmawiajcie mi, ze to dla mojego dobra, bo to kiepski agrument. Siedzac caly
czas przed monitorem komputera na pewno nie pomagam sobie.

Nie, ja po prostu nie wierze, ze dla niektorych nie ma w tym nic nienormalnego..

[b_bb]

fanka_grzeskow_czekoladowych napisała:

> Zadam Ci jedno bardzo wazne pytanie :
> Miałaś kiedyś podobną sytuacje ?
> Wiesz jak to jest ?

Miałam podobną sytuację i mimo, iż teraz jestem baaaaaaaaaaaaaaaardzo dorosła,
moja mama nadal próbuje wpływać na moje życie. Tylko teraz ja inaczej to
odbieram i rozumiem ją, kiedyś się kłóciłam, trzaskałam drzwiami, ale to niczego
nie poprawiało. :)
Rozumiem, co czujesz i nie uważam, że postawa Twojej matki jest doskonała, ale w
tym poście mogę rozmawiać tylko z Tobą, nie z nią, więc ograniczam się do
powiedzenia, co Ty możesz zrobić dla Was obu. :)

> Nie, ja po prostu nie wierze, ze dla niektorych nie ma w tym nic nienormalnego.

Zajmuję się wychowaniem zawodowo i stąd wiem, że opisana przez Ciebie sytuacja
jest bardzo typowa dla nadopiekuńczych matek dorastających córek. Skoro Ty
zadałaś takie pytanie na forum, napisałam, co Ty sama możesz zrobić, żeby
poprawić Wasze relacje. Nie ma przecież sensu, bym udzielała tu porad Twojej
matce. W księgarniach są różne poradniki, jak rozmawiać, by być wysłuchanym itp.
Zakup sobie coś z tej serii, poczytaj i spróbuj poćwiczyć na swojej rodzicielce.
Uwierz mi, że sposób prowadzenia rozmowy ma ogromny wpływ na to, jak zostanie
odebrany Twój przekaz. Chodzi przecież nie o to, by wyładować swoje negatywne
emocje, ale sprawić, żeby matka zrozumiała, co Ty czujesz.

[Gość: Krociech]

"Spróbuj powiedzieć jej o swoich uczuciach, ale nie wtedy, gdy
jesteś zła, tylko na spokojnie."

Droga b_bb!

Nie znasz znaczenia słowa "popapraniec".

Z popaprańcem nie da się "spokojnie rozmawiać". Popapraniec rozumie tylko trzy rodzaje argumentów: siła, szantaż i ostracyzm. A matka 17-latki jest właśnie popaprańcem.

Moja narzeczona też miała podobne poglądy do Twoich, dopóki nie poznała mojego ojca.

może spróbuj ustalić?

[kochanica.francuza]

Mamo,jakie mam mieć oceny?
Kogo z moich przyjaciół akceptujesz/nie i dlaczego?

Jakieś takie przyparcie konkretami do ściany...

Czy nie dałoby rady umówić się np.,że jeśli masz oceny takie i takie,średnią
taką i taką,to chodzisz na taekwondo i do przyjaciół,jeśli średnia opada do X,to
ograniczasz jedno i drugie w stopniu X...i tak dalej?

Zakładam,że średnia Ci nie opada:-))), że nie możesz się z Mamą dogadać ,więc
użyj konkretu jako broni.

Co - poza nauką -jest dla Twojej Mamy wartością?
Czy Twój chłopak dobrze się uczy?to byłby niezły argument...

Czy mogliby się za Tobą wstawić nauczyciele? (Fanka ma swietne oceny nie tylko z
mojego przedmiotu ,jest bardzo pilna,ufam jej etc.)

Czy mogłabyś się oprzeć na którejś ze znajomych Mamy ,żeby ona się za Tobą
wstawiła?

Szukaj maniacko konkretów , wsparcia dorosłych,zwłaszcza osób,które są dla Mamy
ważne (np.nauczyciele jako źródło Twojej wiedzy).

[kochanica.francuza]

z kim z nauczycieli masz najlepsze stosunki? może zakombinuj,że on/a wpadnie
niby to na kawę i pogawędkę,żeby nie wyglądało,że Twoja Mama jest u niej/niego
na dywaniku...

a od słowa do słowa nauczyciel wystawi Ci laurkę...
pozdrawiam i kombinuj!:-))))))))))))

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

kochanica.francuza napisała:
> Co - poza nauką -jest dla Twojej Mamy wartością?\
Poza nauką ?
Nauka.
> Czy Twój chłopak dobrze się uczy?to byłby niezły argument...

Moj Misio uczy sie swietnie, jest o rok starszy i chodzi do tego samego LO na
mat-fiz.
Ale dla niej chlopak, to tylko chlopak. Jednego chce.

> Czy mogliby się za Tobą wstawić nauczyciele? (Fanka ma swietne oceny nie
tylko
> z
> mojego przedmiotu ,jest bardzo pilna,ufam jej etc.)

Wolalabym nie prosic o pomoc psorow, bo wiekszosc to...znajomi taty.

> Czy mogłabyś się oprzeć na którejś ze znajomych Mamy ,żeby ona się za Tobą
> wstawiła?

Nie.
Obrazilalby sie i stwierdzialby, ze sama najlepiej wie, jak wychowac swoje
dzieci.

> Szukaj maniacko konkretów , wsparcia dorosłych,zwłaszcza osób,które są dla
Mamy
> ważne (np.nauczyciele jako źródło Twojej wiedzy).

Tylko ja nie chce opowiadac o swoich klopotach nauczycielom. Chodze do tej
szkoly dopiero 3 miesiace i nie mam do nich zaufania.

[kochanica.francuza]

> Nauka.
Dobrze.Jakie zalety ceni u innych? I - wedle własnego punktu widzenia - u siebie?
> > Czy Twój chłopak dobrze się uczy?to byłby niezły argument...
>
> Moj Misio uczy sie swietnie, jest o rok starszy i chodzi do tego samego LO na
> mat-fiz.
> Ale dla niej chlopak, to tylko chlopak. Jednego chce.
To masz zmienić orientację czy pójść do klasztoru? Zawsze będzie
chciał.Dziewczyna zresztą też.;-)
>
> Wolalabym nie prosic o pomoc psorow, bo wiekszosc to...znajomi taty.
> A mniejszość?
>
> Nie.
> Obrazilalby sie i stwierdzialby, ze sama najlepiej wie, jak wychowac swoje
> dzieci.
> Ojej,no dyskretnie..."wiesz,podziwiam Fankę,.Twoją córkę,ona się tak świetnei
uczy..."
Nie żeby pouczała Twoją Mamę,ale żeby Tobie wystawiła laurkę.
>

> Tylko ja nie chce opowiadac o swoich klopotach nauczycielom. Chodze do tej
> szkoly dopiero 3 miesiace i nie mam do nich zaufania.
Przprowadziliście się?

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

kochanica.francuza napisała:

>
> > Nauka.
> Dobrze.Jakie zalety ceni u innych? I - wedle własnego punktu widzenia - u
siebi
> e?

Hmmm... myśle, że bardzo ceni skromność, bo ciągle każe mi wiązac włosy (!!!).
Jest bardzo konserwatywna ....

> To masz zmienić orientację czy pójść do klasztoru? Zawsze będzie
> chciał.Dziewczyna zresztą też.;-)

Hehe ;-)

> > Obrazilalby sie i stwierdzialby, ze sama najlepiej wie, jak wychowac swoj
> e
> > dzieci.
> > Ojej,no dyskretnie..."wiesz,podziwiam Fankę,.Twoją córkę,ona się tak świe
> tnei
> uczy..."

Ona wszystkim sie chwali, jaka to ja jestem zdolna i ze czasami od ksiazek mnie
nie moze odpedzic ( Boshe, co ona wygaduje?!). W domu jest calkiem inaczej.
Wypomina mi wszystkie bledy.
> > Tylko ja nie chce opowiadac o swoich klopotach nauczycielom. Chodze do te
> j
> > szkoly dopiero 3 miesiace i nie mam do nich zaufania.
> Przprowadziliście się?

Nie, po prostu jestem w 1 kl. liceum... :)

Kochanico, dzięki, że poświęcasz mi tyle czasu :*

[kochanica.francuza]

> > e?
>
> Hmmm... myśle, że bardzo ceni skromność, bo ciągle każe mi wiązac włosy (!!!).
> Jest bardzo konserwatywna ....
ok,bądź grzeczna i konserwatywna i podkreślaj te cechy u swoich przyjaciół
(zaproś ich do domu,poznaj z Mamą - ma prawo ich znać!

- podkreślaj,że są skromni i lubią się uczyć...tylko bez przesady,żebyś była
wiarygodna...nie wmawiaj Mamie ich cech na siłę,rozumiem,że kumplujesz się z
dobrze uczącycmi się ludźmi,więc rzeczywiście tacy są...

np.niech oni opowiedzą Mamie o swoich sukcesach w nauce ...jeśli coś im nie
odpowiada we współczesnej kulturze młodzieżowej,co nie odpowiada także Twojej
Mamie (zawsze jakiś duperel się znajdzie,np.przeklinanie głośne na ulicy),niech
to podkreślą...

>
> Ona wszystkim sie chwali, jaka to ja jestem zdolna i ze czasami od ksiazek mnie
>
> nie moze odpedzic ( Boshe, co ona wygaduje?!). W domu jest calkiem inaczej.
> Wypomina mi wszystkie bledy.

Uch,uch,to gorzej.Moja Babcia miała podobny aspekt.Mogłyśmy stanąć na głowie i
zaklaskać uszami,żeby ją rozbawić/pocieszyć - nic.Ale jak przyszła sąsiadka i
oznajmiła,że masło staniało - babcia jak nowo narodzona!

Nie mam pomysłu na taką ,za przeproszeniem(ale piszę też o mojej Babci)manipulację.



>
> Nie, po prostu jestem w 1 kl. liceum... :)
A nie lubisz jakoś szczególnie "wstępnie" kogoś z nauczycieli? Może go jeszcze
poobserwuj...Może to dobry trop.

>
> Kochanico, dzięki, że poświęcasz mi tyle czasu :*

[Gość: Krociech]

Argumentacja kontra psychopatia. Poczytajmy:

"[Psychopaci] są źli, ponieważ traktują ludzi przedmiotowo, i TO jest specyfiką ich osobowości, a nie brak krytycyzmu i autokrytycyzmu - często spotykanych cech u ludzi, u których poza tym nie istnieja żadne zaburzenia osobowości. Psychopaci są jak najbardziej predysponowani do zajmowania stanowisk kierowniczych z powodu przejawianych przez nich talentów do manipulacji, bezwzględności w postępowaniu, wykorzystywaniu ludzi, braku uczuć wyższych, wstydu i sumienia [...]. Każdy psychoterapeuta wie, że psychopata jest niepodatny na psychoterapię, gdyż żadna psychoterapia nie wszczepi im cech, których nie mają, ani osobowości nie zmieni. Z punktu widzenia psychopaty - sukces psychoterapeutyczny (w istocie niemozliwy) tylko mu zaszkodzi."

Albo to:

"Kryteria diagnostyczne ICD-10
nieliczenie się z uczuciami innych
lekceważenie norm
niemożność utrzymania związków
niska tolerancja frustracji i próg wyzwalania agresji
niezdolność przeżywania poczucia winy i uczenia się (kary)
skłonność do obwiniania innych"

Zwracam uwagę na "niezdolność uczenia się".

Oczywiście jako niepsycholog nie jestem kompetentny i zawsze można mi zarzucić "nie studiowałeś, to się nie mądrz, rzucając wyrwane z kontekstu fragmenty, których sam nie rozumiesz". Zastanawia mnie jednak zgodność powyższych definicji z wnioskami, do jakich doszedłem, kontaktując się przez ostatnie 25 lat z moim ojcem.

[kochanica.francuza]

a jak w tym wszystkim wygląda Tata?

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

kochanica.francuza napisała:

> a jak w tym wszystkim wygląda Tata?


Tata jest w porządku. Bardzo go kocham i gdyby nie on, to...
Fakt, nie ma go praktycznie w domu, ale weekendy zawsze mnie gdzieś zabiera.
Matka woli zostać w domu.

Czasami wraca bardzo zmeczony z pracy, wiec nie mam sumienia zameczac go moimi
klopotami.

Jestem taka sama jak ona, cały czas muszę być terenie :)

[inezja21]

> Jestem taka sama jak ona, cały czas muszę być terenie :)

A.Więc tu mamy sedno sprawy.Podobieństwo,więc się scieracie.Nie chcę straszyć
ale jak będziesz kiedyś w jej wieku i będziesz mieć dziecko,będziesz taka
sama....geny...
Ja ścieram się z kolei z moim ojcem ciągle.Mimo że mam 22 lata,wciąż musze być
w domu przed 22,o 22 chodzić spać:)
Trudno.Nie godzę się z tym wewnętrznie ale ponieważ awantury w domu źle mi
robią,na razie jakoś znoszę,staram się nie popadać w konflikty,bo się niszczy
wtedy cała atmosfera w domu i potem nie śpię w nocy;)
Co do chłopaka:jeśli jest uprzedzona,nie pomoże ani jego dobre uczenie się,ani
nawet aureola nad głową...ona się boi,że zajdziesz w ciążę i zmarnujesz
życie,po prostu,a potem będzie ci zawsze cięzko.No bo niech mi ktoś powie: czy
urodzenie dziecka przez 16,17-latkę nie jest zmarnowaniem,a na pewno znacznym
utrudnieniem życia?
Ja wiem i ty wiesz,że coś takiego nie nastąpi,ale twoja matka się tego boi i
nic jej nie przekona.
A co do nauki:czasy w Polsce sa złe,matka chce,żebyś się dobrze uczyła,bo im
lepiej będziesz się uczyła,tym wyżej zajdziesz w sensie studiów i pracy i
łatwiej w zyciu sobie poradzisz.Nie chcę przez to powiedzieć,że skończenie
trudnego kierunku studiów jest gwarancją dostania dobrze płatnej posady w
naszym kraju,ale na pewno jest łatwiejsze niż gdy się nie ma papierków (no
chyba że się jest tzw."wysoko krytym":)
Uważam,że na pewno twojej mamie jest potrzebna pomoc psychologa,bardziej niż
tobie.Ale spróbuj z nią porozmawiać.Szczerze,powiedz co o tym
sadzisz.Przynajmniej spróbuj...
I zrób wszystko,by na studia wyjechać daleko i odciąć się.Wtedy zrozumiesz,czym
naprawdę jest życie bez klosza i może nawet zatęskinisz za domem...być może...
ale to jest na pewno dobry pomysł:)
aha,moja kumpela miała podobną sytuację z bratem.Co prawda nie mówił do niej
szmato ale:
1.rzucił studia po pierwszym roku i nigdzie nie zdał
2.Trzy lata siedział w domu przed komputerm a oni (rodzice) kupili mu auto
3.Ona kuła całymi dniami angielski bo sobie wymarzyła że zda na anglistykę i
uparcie zdawała cztery razy(w końcu się dostała),za kazdym razem,gdy nie zdała
jej mam komentowała to:wiedziałam,że nie zdasz,to za trudny kierunek dla ciebie
4.On wreszcie dostał pracę w jakimś serwisie komputerowym (jest po technikum) i
całą pensję wydaje na komputerowe gadżety i nic do domu nie dokłada choć ma 24
lata...
Szkoda gadać:)

pomylka drobna

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

inezja21 napisała:

> > Jestem taka sama jak ona, cały czas muszę być terenie :)
Ojej, ale się pzrejezyczylam...:/

Miało być :
Jestem taka sama jak ON (moj tato) :)

[fanka_grzeskow_czekoladowych]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):

> ok, nie ma rady
> ale jednak czuję bachorowaty żal. człowiek się stara, a tu cisza, ani be ani
me
>
> ani pocałuj mnie w dupę

Masz rację. Mam żal. Okropny żal do niej za to, co mi robi.
Ale od Was nie chcę litości.
Miałam cichą nadzieję, że któraś z Was miała podobną sytuację i mi pomoże.
No bo kogo mam się spytać ?
Tutaj przynajmniej jestem anonimowa...

[Gość: Richelieu*]

nie słonko, przez 20 lat żyłam pod jednym dachem z awanturującym się
alkoholikiem i żebrałam po ludziach jedzenie jeśli wcześniej nie ukradłam kasy
własnemu ojcu więc tego rodzaju rzeczy, jak nadgorliwa matka mnei kompletnie
nie rusza

nie zrozumiałaś aluzji do mojego opuszczenia, hehe, a myślałam, że gdy będziesz
miała kogo pocieszać, to Ci przejdzie;)


więc uwaga
Buu, Fanka nie zwraca na mnie uwagi, buu
;)

[eirenne]

Doskonale Cię rozumiem... jakbym o własnym ojcu czytała hyhy. Z tym, ze on nie
dzwonił do mnie na komórę, bo długi czas w ogóle nie mieliśmy telefonu (nawet
stacjonarnego). Też mi wtykali do głowy, że powinnma go zrozumieć, że się
martwi, że mu zalezy na mnie i dlatego musze wracać najpóźniej o dziesiatej i
nie łazić po imprezach, tylko się uczyc:\ Przynosiłam do domu czwórkę, to się
pytał, dlaczego nie piątka... Skończyłam szkołę z trzecią lokatą, poszłam na
polibudę... I raz usłyszałam jak mówi przez telefon, ze moja siostra to dopiero
jest, a ja to takie "nie wiadomo co" hehehe:\\\ Pewnie dlatego, ze też
występowałam w przedstawieniach i miałam zapędy artystyczne:P Zresztą, długo by
opowiadać. Jedno moge powiedzieć- nie waż się dopuścić do siebie myśli, że
jestes beznadziejna! Mnie długi czas się to udawało, ale kiedy w końcu zaczęłam
tak myśleć... po prostu szkoda zdrowia. Rób tak jak mówi Richelieu, uprawiaj
tumiwisizm i nie bierz do siebie wszystkiego, co mówi matka. Masz jeszcze tatę,
może jednak pomarudź mu troszkę, w końcu po to ma się ojca!...
Pozdrawiam:)

Na takich ludzie jest tylko jeden sposób

[Gość: Krociech]

Po pierwsze: dać sobie spokój z psychologami, tak zwaną asertywnością i tym podobnymi bzdurami w rodzaju pokojowego rozwiązywania konfliktów. Rodzice "zmieniają się" w "M jak miłość", ale nie w życiu. Jeżeli ktoś w wieku 18 lat postanowił sobie być poprapranym psychopatą, tak jak twoja matka albo mój ojciec, to takim umrze. Koniec, kropka. Nie pomogą rozmowy (sprawdzałem). Nie pomoże modlitwa (sprawdzałem). Nie pomoże tłumaczenie (sprawdzałem). Nie pomoże miłość (sprawdzałem).
Jest tylko jeden sposób: przygotować się na dziesięć lat z psychopatą pod jednym dachem, wybrać sobie sposób zarabiania pieniędzy*) za 10 lat, przez 10 lat zdobywać umiejętności po to, żeby w wieku 25 lat móc trzasnąć drzwiami i więcej nie odwiedzać swojej kochanej mamusi albo tatusia, który oczywiście odwdzięczy nam się, obgadując nas publicznie w stylu "25 lat tak się starałaliśmy, dawaliśmy jej jeść, pić, mieszkać, chwaliliśmy się nią przed znajmomymi, a ona nas teraz nawet raz do roku nie odwiedzi". KONIEC, KROPKA. Poparte solidnym doświadczeniem życiowym.

*) Księgowa, informatyk, językowiec (np. angielski, niemiecki) i inni niesocjologowie, niepedagogowie i niepsychlogowie.

[Gość: Richelieu*]

mają rację wtedy poniekąd, jeśli syn stary kon do 25 rz zdobywal na ich koszt wykształcenie. Gupoty piszesz o tych kierunkach az strach, a jeśli juz fach w ręku, to od razu, po liceum do studium. Dziwne, ze technika polikwidowano,

[Gość: Krociech]

Witaj w klubie "masz żreć, masz dach, czemu nas nie kochasz".
Jest Was już trójka z moimi rodzicami, a z matką Fanki to nawet czwórka. Powinniście zacząć się spotykać, może coś dobrego z tego wyniknie?

Co do kierunków: najpierw poczytaj Gazetę "Praca" (pomijając wszelkiej maści "przedstawicieli handlowych": księgowy, informatyk - co drugie ogłoszenie), potem komentuj. Językowcem sam jestem i żaden z moich znajomych językowców nie może się opędzić od ofert pracy, więc mi nie wmawiaj, że to przede wszystkim "po technikum" jest praca, bo to już nie dzisiaj. No chyba że po tym technikum kończysz wydział politechniki, po którym inżynierowie są poszukiwani na lokalnym rynku pracy, względnie nauczysz się tak księgować i tak naprawiać samochody, że każdy chętnie Cię weźmie nawet bez wyższego wykształcenia - ale to raczej wyjątki niż reguła.

[Gość: fuksja]

znam to, matka swoją zaborczościa i natrętnością nauczyła mnie perfekcyjnie
ściemniać:) w pewnych kwestiach ściemniam dalej choć mam 26 lat.

twoja matka używa szantażu i chwytów poniżej pasa ("możesz sie wyprowadzić" -
skandal,tez to słyszałam) i warto żeby sobie to uświadomiła.

Może poproś ją o pieniądze. Jak zapyta na co, powiedz że na psychologa. Napewno
się zmartwi że masz jakiś problem, zacznie wypytywać. Powiedz jej że tak, masz
problem i tylko psycholog może ci pomóc. Chcesz się przekonać, czy to TY jesteś
nienormalna że chcesz mieć przyjaciół, chłopaka i zainteresowania w wieku 17
lat, czy też jest to jakiś problem z relacjami w rodzinie. matka pewnie zacznie
wrzeszczeć. - ale przecież, mamo, jeśli to ty masz rację, psycholog to
potwierdzi, prawda? to ją powinno zamknąć.
żaden mądry psycholog nie stwierdzi, że ona działa dobrze. i fajnie gdyby
przekazał jej to, np. przez telefon.
pozdro

[ludzka_budowla]

tak swoja droga to ciekawe dlaczego rodzice mysla ze zamnkniecie dziecka w
zlotej klatce bedzie dla niego dobre...
moze sprobuj porozmawiac spokojenie. powiedziec ze zdajesz sobie sprawe z tego
ze mieszkasz pod Mamy dachem i ze musisz sie z nia liczyc, ale..... powiedz jej
czego bys chciala. chociaz to pewnie nie pomoze.

moze zalatw z tata zeby ci na psychologa dal. porozmawiaj z nim, jakos ci
napewno pomoze.

[Gość: Richelieu*]

a wcześniej dupę złoi, ze chodzi po obcych ludziach i opowiada co się w domu dzieje

Bez sensu. Wszystko na barki psychologa. A w koncu matka się leczyć nie chce i na bank wpadnie we wściekłość gdy ktoś jej to zasugeruje

Chyba w zyciu nie mieliście do czynienia z wariatami

A potem niektórzy idą na psychologię i zostają bozalsięboze nieudawcznymi psychoterapeutami

[kochanica-francuza]

Gość portalu: fuksja napisał(a):

> znam to, matka swoją zaborczościa i natrętnością nauczyła mnie perfekcyjnie
> ściemniać:) w pewnych kwestiach ściemniam dalej choć mam 26 lat.
>
> twoja matka używa szantażu i chwytów poniżej pasa ("możesz sie wyprowadzić" -
> skandal,tez to słyszałam) i warto żeby sobie to uświadomiła.
>
> Może poproś ją o pieniądze. Jak zapyta na co, powiedz że na psychologa. Napewno
> się zmartwi że masz jakiś problem, zacznie wypytywać. Powiedz jej że tak, masz
> problem i tylko psycholog może ci pomóc. Chcesz się przekonać, czy to TY jesteś
> nienormalna że chcesz mieć przyjaciół, chłopaka i zainteresowania w wieku 17
> lat, czy też jest to jakiś problem z relacjami w rodzinie. matka pewnie zaczni
> e
> wrzeszczeć. - ale przecież, mamo, jeśli to ty masz rację, psycholog to
> potwierdzi, prawda? to ją powinno zamknąć.
> żaden mądry psycholog nie stwierdzi, że ona działa dobrze. i fajnie gdyby
> przekazał jej to, np. przez telefon.


Generalnie zgadzam się z przdmówcynią,ale przekazanie przez telefon nic nie da.
Mama utwierdzi się tylko w przekonaniu (jeżeli takowe ma),że "psycholodzy to
wariaci".