SPIESZMY SIE...

[zarloczek23]

KOCHAC LUDZI,
TAK SZYBKO ODCHODZĄ..."

ksiądz Jan Twardowski zmarl...

pomodlmy sie za spokoj jego duszy...

[Gość: żuczek]

To bardzo smutna wiadomość, bo to jeden z najlepszych poetów polskich.

Zmarł ks. Twardowski
18.01.2006 21:01
Ksiądz Jan Twardowski nie żyje. Zmarł w Warszawie po długiej i ciężkiej
chorobie.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie a Światłość Wiekuista niechaj Mu Świeci na
wieki wieków.


"Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą" - te jedne z najbardziej
znanych słów księdza Twardowskiego nabrały dziś nowego wymiaru.

[zarloczek23]

Gość portalu: żuczek napisał(a):

> To bardzo smutna wiadomość, bo to jeden z najlepszych poetów polskich.
>
> Zmarł ks. Twardowski
> 18.01.2006 21:01
> Ksiądz Jan Twardowski nie żyje. Zmarł w Warszawie po długiej i ciężkiej
> chorobie.
>
> Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie a Światłość Wiekuista niechaj Mu Świeci
na
>
> wieki wieków.
>
>
> "Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą" - te jedne z najbardziej
> znanych słów księdza Twardowskiego nabrały dziś nowego wymiaru.
>

Dziekuje Ci Zuczku za uwage, rozumiem,ze starales sie jak najlepiej
przetlumaczyc moje slowa...na polski, bo z jidisz wszyscy maja klopoty...
mam jedna uwage, poeta umarl raz,nie 3, ale rozumiem,
ze nie przywykles do kondensacji informacji...

swiatelko

[kustosz.m]

zapalmy swiatelko

[Gość: więcej]

W Warszawie w wieku 90 lat zmarł ks. Jan Twardowski. Informację w tej sprawie
przekazał ks. Piotr Sadkiewicz z Leśnej koło Żywca, który otrzymał wiadomość od
prof. Iwanowskiej, ostatniej opiekunki ks. Twardowskiego.

Niech ta wiadomość będzie zrozumiana jako prośba o modlitwę za duszę ks.
Twardowskiego - powiedział ks. Piotr Sadkiewicz.




REKLAMA Czytaj dalej





Szkoła w Leśnej nosi od kilku lat jego imię, podobnie jak około 40 szkół w
Polsce, w tym kilka na Żywiecczyźnie. Niedawno w szkole TVP nagrywała program
na temat jasełek, które dzieci przygotowały na podstawie wierszy swojego
patrona. Ksiądz Twardowski niestety nie zdążył ich obejrzeć.

Wiersze księdza Twardowskiego czytają dorośli i dzieci. Jan Twardowski
zadebiutował w 1936 roku tomikiem wierszy "Powrót Andersena", jednak podczas
wojny cały nakład jego wierszy zaginął. Studiował filologię polską i teologię
na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie okupacji hitlerowskiej był żołnierzem
Armii Krajowej, walczył w Powstaniu Warszawskim. W 1948 roku przyjął święcenia
kapłańskie.

Jego wiersze zaczęły się ukazywać od 1945 roku na łamach różnych pism, między
innymi "Tygodnika Powszechnego". Szerszym rzeszom czytelników stał się znany na
początku lat 60-tych, a wydany 10 lat później tom "Znaki ufności" przyniósł
księdzu Twardowskiemu ogromną popularność. Zainteresowanie czytelników
wzbudzały jego kolejne zbiory: "Niebieskie okulary", "Rachunek dla
dorosłego", "Który stwarzasz jagody", "Nie przyszedłem pana nawracać".

Ksiądz Twardowski był wiele lat rektorem kościoła sióstr Wizytek w Warszawie,
gdzie głosił kazania dla dzieci. Właśnie im zadedykował dwa zbiory
wierszy: "Zeszyt w kratkę" oraz "Patyki i patyczki".

W 1980 roku poeta otrzymał nagrodę PEN-Clubu im. Roberta Gravesa za całoksztalt
twórczości. Był również laureatem wielu innych nagród, między innymi, Medalu
im. Janusza Korczaka, Nagrody Fundacji Alfreda Jurzykowskiego. W 1996 roku
dzieci wyróżniły księdza Jana Twardowskiego Orderem Uśmiechu. W 2000 roku
otrzymał nagrodę IKAR, a w 2001 roku został laureatem nagrody TOTUS,
nazywanej "katolickim Noblem".

Zdaniem krytyków, fenomen poezji księdza Twardowskiego polega na prostocie i
mistrzowskim wyrażaniu tego, co dane jest mu intuicyjnie poznać. Jan Twardowski
był poetą uśmiechu i niemal dziecięcej naiwności, czym zjednywał sobie
czytelników, a jak sam mówił - czasem budzi ich sumienia.

Pytany o swoją twórczość, ksiądz Twardowski mówił: Wszystko cokolwiek mi się
udaje nie jest moją zasługą. Gdy patrzę na życie, odnoszę wrażenie, że
korzystałem z ciągłej protekcji Pana Boga. (mn)

[overshoe]

Smutno :( Brak nam go będzie

[zarloczek23]

Ksiadz Jan Twardowski byl bardzo dobrym i skromnym
czlowiekiem. Kiedys,na falach eteru w odpowiedzi na pytanie
o najdziwniejszą historię, jaka mu się przydarzyla
opowiedzial taką dykteryjkę:
wybieral spowiednika na drugim koncu miasta,
tam gdzie Go nikt "fizycznie" nie byl
w stanie rozpoznac...
I ów nieznany spowiednik zalecil mu
czytanie ksiedza Twardowskiego...
bardzo byl wówczas skonfudowany...

Historyjkę tę uslyszalam wiele,wiele lat temu,
kiedy wiedzialam juz,jakie miejsce zajmuje
w kulturze...i po tym jak pierwszy trzymany
w rekach Jego tomik
cos zmienil w moim zyciu...

Nie kopiujcie tu w nieskonczonosc Jego zyciorysu,
to takie bezosobowe,
wszyscy wiemy kim byl...

napiszcie kim byl dla Was...

[overshoe]

Dla mnie był przede wszytstkim człowiekiem o wielkim sercu. Nie miałem
sposobności czytania zbyt wielu wierszy jego autorstwa, ale kiedy je słyszałem
to miałem to ... uczucie w sercu.

[Gość: magUczę się swoich]

[Gość: mag]

"Uczę się swoich wiernych głęboko wzruszony
Zanurzyć choćby łapę do wody święconej"

"Są wiersze krzykliwe, siebie pewne
Są przemilczane łaski pełne"

"Dzieciństwo co minęło na zawsze zostało
Tylko się z młodości zrobiła starucha"

"Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy{...}

Chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno"

Pomilczmy...

[Gość: a]

String aby zaistnieć założył swój wątek na ten temat.

[zarloczek23]

Twoj przedmowca napisal POMILCZMY...

nie umiesz tego uszanowac?


Gość portalu: a napisał(a):

> String aby zaistnieć założył swój wątek na ten temat.

...nie szczuj,
String i tak istnieje;
nie chcial sie wpisac, bo widocznie sie obrazil,
swoja droga mezczyzni to dziwne stworzenia ;)

[Gość: marylka]

telenovela

[string_tony]

Gość portalu: marylka napisał(a):

> telenovela

marylka gdyby głupota miała skrzydła,fruwałabyś jak gołębica

[Gość: gość 2]

Dla mnie był świetnym obserwatorem znajdującym czas dla drugiego człowieka,
którego umiał słuchać i słyszał. Miał wiele dystansu do świata i tego co ludzkie
i boskie.Śmiał się pełną piersią z nas, ale w tym śmiechu było wiele szacunku i
zrozumienia. Może to nie jest poezja, którą można analizować strukturalnie, ale
też nie wierzę,że poezję można oderwać od rzeczywistości i konkretnych ludzi,
sytuacji.Dawał wytchnienie, humor i refleksję, no i najważniejsze rozumieli go
nawet najbardziej "nieufni" wobec poezji.