Kilka pytan o Reiki

[lady_australia]

Ostatnio dowiedzialam sie o istnieniu reiki, na razie czytam co tylko sie da
na ten temat, jednak calosc koncepcji nadal jest dla mnie zawila. Z checia bym
sprobowala, ale nie wiem od czego zaczac.
Na razie zastanawiaja ponizsze pytania
Czy Reiki mozna sie uczyc samemu, czy zawsze potrzebujesz mistrza?
Czy zeby uprawiac Reiki, trzeba medytowac?
Czy da sie go nauczyc z ksiazek, czy konieczne sa kursy?

[7777777s]

reiki to nie jest cos czego mozna się nauczyć, to jest energia płynąca przez
kanały energetyczne człowieka, mistrz otwiera te kanały. Medytacja w reiki nie
jest do niczego potrzebna, ale gdy przekazuje się reiki to należy się wyciszyć,
uspokoić umysł. Kurs nie jest potrzebny, potrzebna jest osoba, czyli mistrz,
ktory te kanały otworzy. Dobrze też wiedzieć o reiki to, że otwierając kanały
energetyczne, otwiera się dostęp do siebie dla wszystkich energii i bytów jakie
są w pobliżu. Dobrze jest odpowiedzieć sobie na pytanie po co chce się zrobić
reiki. No i ważne jest równiez kto dokonuje inicjacji, jaka ta osoba jest
energetycznie

[sara2103]

i te energię i byty będą atakować? :)

[malosia06]

Podczas pracy z każdym rodzajem energii narażamy się na ataki
energetyczne - czasem ludzi, czasem bytów astralnych.
Inicjacja Reiki otwierając kanały energetyczne czyni to nie tylko
dla energii Reiki. Otwarcie dotyczy energii w ogóle. Dlatego tak
ważne jest (co zawsze podkreśla moja mistrzyni) zabezpieczanie się
przed negatywnymi intencjami, i atakami energetycznymi. Można to
czynić przy pomocy medytacji lub modlitwy.
Otwarcie kanałów może zaowocować także i w ten sposób, że inicjowany
zacznie widzieć lub odczuwać te byty, i jeśli nie jest do tego
odpowiednio przygotowany, może mieć bardzo niemiłe wrażenia, a nawet
wylądować w szpitalu psychatrycznym.
Sama inicjacja i używanie energii Reiki nie nisą niczego złego, to
samo dobro, energia lecząca.
Ale bardzo istotny jest dobry wybór mistrza.

[karolinazberlina]

Koniecznie potrzeba mistrza.Sama sie tego nie nauczysz.
Na kursie I-go stopnia otworza ci 3 gorne czakramy.Bez tego nie
mozesz dawac reiki.
Wyproboj na sobie na poczatku i jakis miestrz ci powie czy jestes na
tyle otwarta aby sie dalej tego uczyc

[reikido]

Witam wszystkich serdecznie. Jestem po wszystkich stopniach Reiki,w linii Mikao
Usui. Napiszę Wam co Mi dało Reiki i dlaczego wybrałam właśnie tę
dziedzinę...otóż Reiki jest Boską Uniwersalną Energią Życia. Dzięki Reiki
doświadczam wiele miłości i zrozumienia, ciszy i harmonii , tolerancji i
akceptacji, nie tylko samej siebie, lecz wszystkiego co mnie otacza.
Reiki, jest prostą, nieskomplikowaną i bardzo skuteczną metodą w uzdrawianiu
swojego ciała, zarówno fizycznego jak i duchowego.
Dlaczego Reiki?
Zapewne dlatego , iż Reiki od urodzenia jest we mnie,jest naturalnym stanem
każdego człowieka, nie widzę więc powodu do dalszych poszukiwań.Pragnę jedynie
URZECZYWISTNIĆ je w sobie..Reiki dało mi możliwość rozwoju duchowego oraz pracy
nad sobą, dzięki czemu moje życie stało się kolorowe niczym tęcza.Reiki jest
wolne, nie jest religią,koi nerwy i przywraca równowagę energetyczną ciała.Każdy
może łatwo się tego "nauczyć" począwszy od dziecka aż do późnego wieku można
zdobyć inicjację Reiki.Możliwość posiadania Reiki nie wymaga specjalnych
predyspozycji. Do przekazania wiedzy na temat Reiki,potrzebny jest jedynie
uprawniony Mistrz Reiki, który w trakcje seminarium dokonuje przeniesienia
Siły.I Ty możesz stać się "kanałem" Wielkiej Boskiej Energii Miłości- Boskiej
Siły.Jeśli masz jakieś pytania odnośnie Reiki ,to pisz proszę, na moją
skrzynkę.Chętnie udzielę Ci bliższych informacji na ten temat. Pozdrawiam gorąco.

[ciapek-1]

Mam pytanie do reikido ponieważ nie mogę zrobić z mojej poczty gazetowej (nie
wiem dlaczego)czy masz namiary na jakiegoś dobrego mistrza na śląsku w obrębie
Bielska-Białej lub Pszczyny. Jestem po I stopniu reiki a interesuje mnie II
stopień. Pozdrawiam serdecznie.

[reikido]

Niestety, nie znam nikogo z tamtych stron, ale zapraszam serdecznie do nas:)mam
takie pytanko do Ciebie, u kogo robiłeś pierwszy stopień, i dlaczego nie
kontynuujesz u tej osoby? Najlepiej jest ukończyć wszystkie stopnie u tego
samego Mistrza:)z radością w sercu, pozdrawiam Cię gorąco.Gosia

[ciapek-1]

I stopień zrobiłam w Bielsku-Białej a z różnych informacji wyczytanych tu i
ówdzie wiem że każdy stopień można zrobić gdzie indziej, stąd to zapytanie.
Jeśli mogę zapytać w jakich stronach mieszkasz? Dziękuję za szybką odpowiedź i
pozdrawiam serdecznie.

[reikido]

Pozdrawiam, Was gorąco i serdecznie:)zapraszam na naszą wizytówkę
www.reikido.wizytowka.pl , jeśli zadowoli Was informacja tam zawarta, prosimy o
kontakt telefoniczny:)Gosia

[angelbell]

Nie zawsze daje się u tego samego kontynuować i nierzadko nie jest
to za przyczyną adepta.Niestety:( Coś na ten temat wiem, a może
całkiem sporo, szkoda...

[reikido]

To prawda, stopnie w Reiki można robić u wielu mistrzów,ale ja jestem
zwolenniczką ,robienia stopni u tego samego Mistrza co się zaczęło.Ja wraz z
moim partnerem jesteśmy Wielkimi Mistrzami Reiki i do każdego podchodzimy
indywidualnie,wychodząc z założenia że każdy człowiek, choć podobny do drugiego,
jest indywidualistą. I choćby 10 osób było Mistrzami Reiki, każdy z nich będzie
inny:)Bardzo cenimy sobie lojalność, i dbamy o naszych adeptów, uwzględniamy
również fakt,że ktoś życzy sobie indywidualne kursy, dajemy również możliwość
noclegów- gratis( osobę tę traktujemy jak członka rodziny) więc nie ma problemu
z noclegiem, jeśli ktoś przyjeżdża z daleka do nas.To tak pokrótce o nas:)i
naszych zwyczajach:) gorąco pozdrawiam i życzę miłego popołudnia.Gosia

[ciapek-1]

Szkoda , że mieszkasz tak daleko , od razu sprawdzałam na mapie to prawie przez
całą Polskę. Pozdrawiam cieplutko.

[reikido]

To prawda, szmat drogi nas dzieli od siebie, ale niech odległość Cię nie
zniechęca, nigdy i do niczego:)kiedy zdecydowałam się na drugi stopień Reiki,
przemierzyłam 700km. do mojego Mistrza, który inicjował mnie na pierwszy
stopień:)uparłam się że wszystkie stopnie zrobię u tego samego Mistrza...no i
moje marzenie spełniło się:)Raz do roku, jesteśmy na południu Polski, a
dokładnie w Dusznikach Zdrój,Kłodzku...ale nie będę Cię przekonywać, miło mi Cię
poznać, i fajnie,że się odezwałaś, jeśli masz ochotę porozmawiać z nami, to
zapraszam na gg.9058192. Do usłyszenia.Gosia

[crach_s]

Witam bardzo serdecznie!
Chialbym sie dowiedziec czy jest w trojmiescie godny polecenia
Mistrz Reiki u , ktorego moglbym odbyc inicjacje...?

[shival]

Reiki raczej nie da się nauczyć z książek, a to dlatego, że: inicjacja poszerza
kanały energetyczne w ciele inicjowanego tak, żeby przepływała jej większa
ilość(przez każdego przepływa energia, ale w dzisiejszych czasach zwężamy sami
sobie te kanały energetyczne). W książkach o Reiki pokazane są techniki
leczenia, a więc układy rąk ew. symbole. Nie jest natomiast pokazane jak
poszerzyć kanały. Medytacja nie jest niezbędna, ale pozwala poznać siebie i
Reiki (ćwiczenia np medytacja z symbolami) Książka mogłaby służyć do nauki
teorii, ale kanały musiałabyś samodzielnie rozwijać (np przez medytację). Jeśli
lubisz wyzwania to samodzielna próba zgłębienia Reiki jest ok, ale wg mnie
szybciej i dużo prościej jest przejść inicjację od wybranego Mistrza. Mistrz
często bywa podporą - można dowiedzieć się od niego wiele, zadać pytanie w razie
wątpliwości, poprosić o pomoc.


O Reiki można też poczytać na www.myreiki.pl

Pozdrawiam
Shival

[kalesonyzony]

Ile kosztuje takie mistrzowskie poszerzanie kanalow czy horyzontow?
A jak rozliczac sie z us prowadzac te dzialalnosc? Pewnie trzeba
poddac sie glebokiej medytacji.

nie dajmy sie inspirowac glupszym od siebie

dobry Mistrz w Łodzi

[karolaa27]

Witam,

poszukuję dobrego Mistrza z okolic Łodzi. Proszę o informacje ile
kosztują kursy reiki.

[eviva7]

Najlepszym mistrzem jest Chrystus,obecny w naszej 4 czakrze serca.Energia Reiki
jest to Duch Święty,Boża energia dostępna dla wszystkich przez modlitwę.Można ją
np.gromadzić w dłoniach przez około 7-10 min,a następnie przesyłać do chorego
miejsca lub najbliższej czakry związanej z chorobą.Przed zabiegiem dobrze jest
oczyścić chore miejsce z negatywnej energii.Każdy może korzystać z Reiki i Bożej
pomocy przy jej stosowaniu.

[testaruda]

Wszystko pieknie ladnie, cud miod i orzeszki tylko nie rozumiem
jednego - skoro TA energia jest we mnie, to po co mi mistrz
ktory "udraznia mi kanaly"? Zrobilam swego czasu I-wszy stopien
Reiki i kompletnie to do mnie nie dotarlo! Jak uslyszalam ile sie
placi za "inicjacje" u Wielkiego Mistrza za kazdy stopien, to
stracilam zaufanie kompletnie i nie wierze w to! To bzdura i
wyludzanie pieniedzy! Nie neguje tutaj energii ale ludzi, ktorzy
nazywaja sie mistrzami bo byli incjowani przez innych mistrzow -
takich bzdetow to juz dawno nie slyszalam. Ludzie sa rowni wobec
Boga/energii duchowej (jak zwal tak zwal) i to co juz maja musza
tylko w sobie na nowo odkryc - moze im ktos w tym pomoc - nie
przecze, ale darujmy sobie bzdety z mistrzami. Chrystus nie dzielil
ludzi na mistrzow i nie-mistrzow. Wg. mnie kursy Reiki to kolejny
pretekst, zeby naiwnych nabic w butelke. Kazdy z nas powienien sam
byc dla siebie mistrzem i tyle.

[po.prostu.ona]

To niezupełnie jest tak, bo aby nawiązać kontakt z tą energią i
zgromadzić ją w sobie oraz efektywnie przekazywać, musisz nauczyć
się pewnych technik od kogoś, kto biegle nimi włada oraz przejść
inicjację - bo nie jest to kurs na operatora wózka widłowego.
W kwestii ceny - każda wiedza kosztuje. Idąc do szkoły, kupujesz
podręczniki, zeszyty, przybory. Im wyższy stopień nauki, tym większe
kwoty musisz przeznaczyć. To jakoś nie budzi kontrowersji.
Problem leży w czym innym: tak jak szkoły są lepsze i gorsze (choć
nauczany materiał taki sam), tak samo i mistrzowie są różni, na to
trzeba zwrócić uwagę.
I jeszcze coś
Mistrz to tytuł, tak samo jak np. profesor. Nie rozumiem czemu
tytulatura budzi aż takie opory. Niby co - wszyscy powinniśmy mówić
do siebie per "towarzyszu" czy "obywatelu", a
może "siostro", "bracie"? :-)

[testaruda]

Mam awersje do sztucznych autorytetow, a takie kursy tworza wlasnie
takie! Z jednym sie zgodze - wszystko zalezy od szkoly, postawy
osoby inicjujacej - robilam reiki u niezyjacej juz siostry Mariuszy,
zakonnicy z Pultluska, wielkiej mistrzyni - a tak zla energia i
pycha od niej bila ze hej! Wyciagnelam nawet na ten kurs moja mame,
bo obie cierpialysmy na dolegliwosci zdrowotne i pomyslalam, ze
fajnie by bylo sobie nawzajem pomagac zamiast latac do osob trzecich
i placic. Obie ukonczylysmy I-wszy stopien i mamy zle wspomnienia
jesli chodzi o prowadzaca "mistrzynie" (kon by sie usmial). Sam kurs
milo wspominam ze wzgledu na poznanie ludzi podobnie myslacych,
ale "wielka mistrzyni" byla beznadziejna. Pozniej po kursie
dowiedzialam sie zuplenie przypadkiem kilku innych zlych rzeczy o
tej pani, kobieta upadla nisko niestety, bo kasa jej sie na mozg
rzucila.

Poza tym smieszyla mnie sama inicjacja - wchodze do pokoju osobno,
tam juz czeka na mnie "mistrz" i kaze mi zamknac oczy. Po czym kaze
otworzyc i juz po inicjacji - ponoc jakies tam symbole otwierajace
wykonuja wtedy mistrzowie ale adept nie moze wtedy patrzec! No
ludzie takich bzdetow to juz dawno nie slyszalam! Bioenergia jest
jedna, wierze, ze kazdy moze jej miec wiecej lub mniej - ci co maja
wiecej, moga sie dzielic z innymi i pomagac innym w odbudowaniu
potencjalu energetycznego, ale po co wymyslac jakies bzdury z
nazywaniem tej energii co rusz inaczej, "inicjowaniem" ludzi
wmawiajac im ze teraz to on bedzie mial energie! To sa wlasnie ci
falszywi prorocy o ktorych mowil Jezus! Nie dajcie sie nabierac!
Wiedza kosztuje, ale zawsze sie dla mnie kloci, jak ktos bierze
gigantyczne pieniadze za cos, za co nie powinien, bo wszyscy juz to
mamy i mamy "to samo"! Wystarczy tylko uswiadomic ludzi i owszem
wziac zaplate, ale nie takie bajonskie sumy jakie kaza sobie "ci
wspaniali mistrzowie" placic! Wierze w energie - nie wierze w
falszywcyh mistrzow. Dla mnie reiki/bioenergoterapia/kazda inna
forma przekazywania energii drugiej osobie MA SENS pod warunkiem ze
nie wiaze sie z wyludzaniem pieniedzy! Reiki to tylko zmiana nazwy
zeby brac niemala kase. To tak jak w marketingu zmnienia sie
opakowanie tylko a produkt pozostaje ten sam i cena jest od razu
wyzsza, bo to przeciez nowy "rewelacyjny produkt" i LEPSZY od
pozostalych. Dziekuje za uwage. To tyle.

[po.prostu.ona]

Wiesz, masz rację ale częściowo. Wszyscy umiemy biegać, ale tylko
nieliczni mogą zdobywać medale. Każdy z nas może nauczyć się grać na
fortepianie, ale ilu z nas wygra Konkurs Chopinowski? Każde dziecko
w szkole uczy się rysunku, ale ile z nich kończy potem Akademię
Sztuk Pięknych (nie mówiąc już o tym, ilu z tych, którzy takie
akademie ukończyli zostaje uznanymi artystami).
A każdy, kto usiłował rozwijać jakikolwiek talent by osiągnąć poziom
choć minimalnie wyższy od amatorszczyzny - wie, że koszty są nie
gigantyczne a HORRENDALNE.
To samo jest z uzdrawianiem energią. Teoretycznie może robić to
każdy. Ale by robić to dobrze i skutecznie - trzeba ponieść wysokie
koszty, i materialne i duchowe. Jeśli ktoś nie jest na to gotów,
niech da sobie spokój. Bo inaczej żal za wydanymi pieniedzmi
czy "straconym" czasem skutecznie uniemożliwi mu jakiekolwiek
osiągnięcia. I wtedy rzeczywiście straci pieniądze i zmarnuje czas.
Co do sztucznej tytulatury
Wszakże i do lekarzy mówimy "panie doktorze", choć ilu z nich
rzeczywiście ma doktorat? Tak się przyjęło i już. Podobnie jak
tytułowanie "profesorem" nauczycieli szkoły średniej, choć większość
z nich to magistrowie. Mnie to nie razi.
Trochę dziwny jest ten twój opis inicjacji, poza tym ja też
uczestniczyłam kiedyś w takim seminarium i wiem, że wykonuje się m.
in. rozmaite ćwiczenia, techniki, wy tego nie robiliście? Jesteś
pewna, że to było seminarium reiki?
I jeszcze coś - inicjacja NIE DAJE energii, ona UMOŻLIWIA Z NIĄ
KONTAKT. A w trakcie seminarium oprócz inicjacji, poznajesz techniki
jej przekazywania, to też jest bardzo ważne. Chodzi o energię z
otaczającego nas świata, zwaną też praną.
Zresztą istnieją nieco zbliżone do masażu reiki techniki uzdrawiania
pranicznego opisywane przez Cho Kok Sui. Zaznaczam, że są one dużo,
dużo starsze od chrześcijaństwa.
Ale też nie polecam praktykowania domorosłego "mistrzostwa",
zdecydowanie lepiej, gdy ktoś biegły wprowadzi w te techniki,
wytłumaczy o co chodzi.
Mistrza warto poszukać dłużej, znam osoby, które swojego szukały
latami, nierzadko znajdowały poza granicami Polski, a nawet Europy.
No i zaczerpnąć opinii PRZED a nie PO kursie, a przede wszystkim
odradzam szukanie porady w tej sprawie na forach internetowych :-)

[testaruda]

Robilismy cwiczenia, poznawalismy techniki tak ze bylo to na pewno
reiki. Mysle ze mnie mocno zrazila osoba inicjujaca (owa "wspaniala
mistrzyni"), bo zawsze sobie mysle jak moze mnie inicjowac do czegos
gleboko duchowego czlowiek, od ktorego bije nieciekawa energia?
Zreszta mnie i moja mame ta "mistrzyni" dosc uwaznie obserwowala
przez caly kurs - moze czula, ze z nami jej tak latwo nie pojdzie i
nie przekona nas tak szybko do tego zeby robic u niej dalsze
stopnie :-)
Co do tytulowania: akceptuje tytuly osob, ktore czuje że swoja
postawa zasluguja na ten tytul. Bez problemu nazwe kogos Mistrzem
jesli czuje ze on naprawde nim jest. I dla odmiany: moze byc ktos
nawet samym krolem, ale jesli jest zwyklym "gnojem" to potraktuje go
jak gnoja. Mam przez to troche "przygod" w zyciu ale z zasady
szanuje ludzi, ktorzy szanuja innych. Ponoc w jednym z ostatnich
wcielen bylam samurajem w Japonii - stad moze ten dziwny kodeks
honorowy.... ;-)

[po.prostu.ona]

A to ciekawe, bo akurat samurajowie byli ślepo poddani shogunowi,
który stanowił dla nich niekwestionowany autorytet i służyli mu
niezależnie od tego, czy był osobą na wysokim poziomie moralnym,
czy "gnojem" i mordercą :-)
Jeżeli rzeczywiście byłaś samurajem i odrodziłaś się w naszej
kulturze, to niewykluczone, że masz sporo długów karmicznych do
odrobienia - stąd te twoje "przygody", ale to już nie moja działka i
tak sobie tylko dywaguję.

Przyznam szczerze, że mam mieszane uczucia, czytając Twoją historię,
bo ja na przykład nigdy nie wzięłabym udziału w przedsięwzięciu,
które prowadziłaby osoba budząca we mnie głęboką niechęć i
wewnętrzny sprzeciw. A szczególnie w takim, które miałoby mnie
wprowadzić na jakąś duchową ścieżkę.
Mam znajomego bioterapeutę, który opowiadał mi kiedyś, że bywa
zmuszony do odmawiania pomocy ludziom, którzy przychodzą do niego z
silnie negatywnym nastawieniem. Tak to bywa, czasem ktoś nas odrzuca
i wtedy nic na siłę. Może chodzi tu właśnie o długi karmiczne, może
o - nie wiem - niezgodność biopola, czy jakieś nasze własne blokady.
Ale nie byłam uczestnikiem tego seminarium - więc nie mogę się
posuwać do żadnych osądów, ani dotyczących Twojej osoby, ani też
prowadzącej.
Generalnie prawda jest taka, że osoby zbytnio nastawione na dochód
ze swej działalności przyciągają niskie, ziemskie wibracje (nie
znaczy, że złe), ale dla kogoś nastawionego i otwartego na
osiągnięcie tych wyższych, kontakt z taką osobą może stanowić
przykry dysonans.

[testaruda]

:-))))))))) Co do mojego samurajskiego pochodzenia - moze to tylko
kit, nie sprawdze tego. Powiedzial mi to z aury czlowiek, ktorego
szanuje i cenie za to kim jest, ale i on nieomylny nie jest a
sprawdzic tego nie moge! :) Sluszna uwaga z tym poddanstwem
shogunowi - nie za bardzo mi tu gra - moze bylam samurajem, ale
outsiderem? rzezimieszkiem? stojacym po drugiej stronie? Na sam
dzwiek nozy, szpad, czy mieczy robi mi sie nie dobrze, nie moge
ogladac takich filmow bo sie zle czuje - byc moze powojowalam troche
mieczem keidsy i od niego zginelam? ;-) Znam tez swoje inne
wcielenia, jedno z nich bylo fascynujace ale nie bede tu opowiadac
koszalkow, bo nie o tym watek

Sprawa wyglada tak: na seminarium reiki wyciagnela mnie osoba, ktora
obdarzylam zaufaniem. To ona mowila, ze osoba inicjujaca to ze
wszech miar super osoba. Jestem osoba poszukujaca, wiec pomyslalam
czemu nie? Oczywiscie zastanawialam sie troche nad tym wczesniej czy
to ma sens, czy mi to potrzebne, ale na tyle mnie znajoma
zaciekawila (sama sie szkolila w reiki i mialam z nia seanse, nie
byla jeszcze wtedy mistrzem) wiec w koncu zapisalam sie na kurs I-
ego stopnia. Co bylo dalej juz wiadomo. Nie przypadla mi zbytnio do
gustu - moze wlasnie dlatego ze czulam ze cos nie jest tak. Dla mnie
duchowosc kloci sie z mamona. Staram sie znalezc rownowage miedzy
materia a duchem bo to jedyna droga do rozwoju ducha. Nic nie
poradze, ze w lot wylapuje w otoczeniu wyrachowanie i nieczyste
intencje, to samo moja mama. Stad odbylysmy kurs ale obie mialysmy
identyczne odczucia co do samej prowadzacej. Z tym ze podobne
przyciaga podobne absolutnie sie zgadzam - na potwierdzenie tego
powiem, ze od kilku lat pomiekszuje w Anglii. Moj pierwszy rok na
emigracji byl bardzo ciezki nie tylko ze wzgledu na szok kulturowy,
izolacje i tesknote za domem. Moja wrazliwosc duchowa tez
przechodzila ciezkie chwile. Nagle zetknelam sie totalnym
wyrachowaniem, zimnem emocjonalnym, chciwoscia, falszem i nagle na
tej pustyni duchowej spotkalam faceta, ktory zapoznal mnie ze swoja
zona - okazala sie medium, od pierwszego spotkania niesamowicie sie
polubilysmy, bylo duzo smiechu, wiez wytworzyla sie niemalze
natychmiast - poczulam sie jakbym po wielu udrekach wrocila "do
domu" i "do swoich". Podobne przyciaga podobne - to fakt! Tak samo
jak nie przepracowane problemy lgna do nas niczym cma do swiatla i
do poki ich nie przepracujemy pozytywnie - bedziem sie krecic w
kolko a nie wzrastac po spirali coraz wyzej...

[testaruda]

Zapomnialam dodac jedno zdanie o dlugach karmicznych: o to ze mam
cos do splacenia/przepracowania wiem doskonale. Kazdy z nas odrabia
swoja lekcje - w przeciwnym wypadku nie byloby nas tutaj, czyz
nie? ;-) Ziemia to diabelnie ciezka szkola dla dusz, ale i
odpracowanie karmy nastepuje ponoc szybciej niz w innych swiatach,
gdzie dusze bytuja....

[po.prostu.ona]

Bardzo ciekawa jest Twoja historia, być może rzeczywiście byłaś
zbuntowanym samurajem, który porzucił swego shoguna nie mogąc znieść
jego nieprawości :-)
A propos poprzednich wcieleń, ja też usłyszałam kiedyś o sobie
dziwną historię, co ciekawe, od urodzenia noszę na ciele ślad, który
może ją potwierdzać. Ale to rzeczywiście nie temat na forum, które
każdy może czytać ...
Kilka słów o "mistrzach"...
Bardzo często jest tak, że adept początkowo nie zgadza się z
mistrzem i oburza na jego metody. Świetnie ukazuje to film "Pijany
Mistrz", jeden z pierwszych filmów Jackie Chana. Tam młodzieniec,
cokolwiek biegły już w sztukach walki, trafia, wbrew swej woli, pod
opiekę leciwego i bardzo niekonwencjonalnego nauczyciela. Chłopak
zmuszany jest do wykonywania bezsensownych w jego odczuciu i
poniżających ćwiczeń, w dodatku nie czuje do swego mistrza cienia
respektu, wręcz go nienawidzi. Z czasem okazuje się jednak, że cała
gehenna jaką przechodzi, ma na celu głęboką przemianę duchową i
osiągnięcie przez chłopaka równie niezwykłego kunsztu, jakim włada
jego mistrz. Mistrz zresztą również początkowo mający chłopaka za
nic nie warte ladaco, z czasem odkrywa, że uczeń jest mu równie
potrzebny, jak on uczniowi.
Bardzo ciekawy film, który oprócz cyrkowych scen walki i nieco
jarmarcznego humoru, zawiera dosyć głębokie przesłanie.
Zależności między mistrzem a adeptem mogą nieco przypominać relację
rodzic - dziecko. Przy czym "dziecko" w okresie buntu, które ma
tendencję do podważania autorytetów i nie chce przyjmować niczyich
nauk, choć ma świadomość, że nauk tych potrzebuje. Ileż to razy
wściekaliśmy się na rodziców, gdy wpajali nam takie czy inne
wartości najrozmaitszymi metodami. A ileż to razy, jako ludzie
dorośli musimy z pokorą przyznać, że mieli rację?
Oczywiście rodziców się nie wybiera, z mistrzem mamy ten komfort, że
możemy dokonać wyboru. Ale jest tu też i pułapka - że natkniemy się
na zręcznego oszusta czy manipulatora.
Czego oczywiście nikomu nie życzę. :-)

[testaruda]

Wiele prawdy w tym co piszesz o mistrzach. Mysle sobie ze to jednak
mistrz wybiera sobie ucznia a nie odwrotnie. Mistrz najlepiej wie,
czy uczen dorosl do nauk i jest gotowy je przyjac. To tak jak w
zyciu - czasem czegos bardzo chcemy, ale sie to nie spelnia, bo czas
jeszcze nie nadszedl a mysmy do tego doswiadczenia nie dojrzeli.
Zaiste zycie jest najelpszym mistrzem i nie raz moze nas mocno
kopnac w tylek! :-) Paradoksalnie jednak te kopniaki sa nam
potrzebne (tez o tym wspominalas w swoim poscie), bez nich nie
wiedzielibysmy rzeczy, ktore sa warunkiem zeby pewna lekcje zaliczyc
i pojsc dalej. I tu tez mi sie nasuwa przyklad z wlasnego zycia jak
to kazde doswiadczenie jest wazne i paradoksalnie mozna je przekuc w
cos dobrego, choc sie nam dobrym nie wydaje na poczatku. Pamietam
bedac I-szy rok w Anglii czulam sie wyizolowana, z dala od rodziny,
zestresowana, nie mialam ludzi zyczliwych wokol - wytchnieniem dla
mnie stala sie natura! Chodzilam sobie w wolnych chwilach na spacery
medytujac, starajac sie zrelaksowac i nie przezywac tego co mnie
spotyka w tak czarnych kategoriach. Cieszylo mnie doslownie
wszystko, kot mijany na chodniku, zaba skaczaca przez ulice, ktorej
pomoglam to zrobic szybciej ;-) w obawie zeby ja samochod nie
rozjechal, omijalam slimaki na chodniku po deszczu, ktorych w Anglii
jest zatrzesienie, tak wiec skakalam sama niczym zaba na chodniku,
zeby ktoregos nie zdepnac. Jadac ze znajoma Angielka zauwazylam jeza
na drodze, minelysmy go, ale ja kazalam sie jej zatrzymac
i "przegnalam" go na druga strone, bo juz oczyma wyobrazni widzialam
jak ginie pod kolami. Ktos by mogl pomyslec - co za idiotka! - i
Angielka tak wlasnie pomyslala, bo mi powiedziiala o tym miedzy
wierszami. Ja jednak jej powiedzialam ze wszystko stworzenie chce
zyc i nie rozumiem jej postawy. No i puenta - w tamtym czasie do
miasteczka przyjechaly wrozki i gosc ktory robil zdjecie aury. Znam
swoje kolory w aurze ale wiem ze sie delikatnie potrafia zmieniac.
Zrobil mi zdjecie aury i oniemialam - wyszly mi najpiekniejsze
kolory jakie sobie mozna tylko wyobrazic - chyba tylko swieci maja
takie kolory :-))))))))) Az mnie zatkalo! Facet sie mnie zdziwiony
zapytal czy zajmuje sie czyms duchowym lub czy moj zawod nie jest
zwiazany ze sprawami duchowymi, bo mialam nie dosc ze duzo jasnych
i "wysokich" kolorow w aurze to jeszcze procentowo mi pokazal, ze
jestem w zdecydowanej wiekszosci % osoba duchowa lub myslaca i
czujaca kategoriami duchowymi. Robilam sobie pozniej chyba po roku
czy po 2 zdjecie aury ponownie, okolicznosci zyciowe byly zgola inne
i aura "wrocila" do poprzedniego stanu i kolory nie byly tak
swietliste. Dzisiaj wiem ze trudny czas ktory wtedy przezylam dal mi
ogromnie duzo, kto wie czy nie najwiecej na mojej sciezce rozwoju
duchowego - masz wiec racje, ze nawet z pozoru negatywne
doswiadczenia sa dla nas bardzo istotne i to paradoksalnie dzieki
nim najwiecej wzrastamy. Pozdrawiam Cie bardzo serdecznie :)

[po.prostu.ona]

Wiesz, z mistrzami bywa różnie. Czasami są tak pogrążeni w swych
praktykach, że zaczynają popadać w "sztukę dla sztuki" - i wtedy
uczeń jest dla nich szansą na uniknięcie tej pułapki. Tak jak uczeń
musi być gotowy na przyjęcie nauk, tak i mistrz musi się otworzyć na
ich udzielanie. Dlatego też bywa różnie, czasami to uczeń odkrywa
swego mistrza.
Historia, którą opisałaś jest piękna i bardzo mnie poruszyła. Płynie
z niej nauka, że nawet w najtrudniejszej życiowej sytuacji warto nie
zasklepiać się w swym cierpieniu (czy to fizycznym, czy duchowym),
lecz nieść pomoc tym, którzy jej potrzebują. I nieważne, czy będzie
to żaba czy drugi człowiek. Ważna jest sytuacja, nasze możliwości i
intencja.
Pamiętam jak kiedyś przenosiłam z chodnika na trawę ogromną,
włochatą larwę jakiegoś motyla. Byłam pewna, że w pobliżu nie ma
żywej duszy, dlatego też jeszcze sobie z tą larwą pogadałam (czego
staram się unikać przy ludziach, z oczywistych względów).
Nagle usłyszałam głos: "czy pani wie, że pójdzie za to pani do
Nieba?" Podskoczyłam jak oparzona, rozejrzałam się - obserwował mnie
przyjaźnie uśmiechnięty starszy pan, przysięgłabym, że jeszcze
minutę wcześniej go tam nie było. Mocno skonsternowana
odpowiedziałam uśmiechem, bąknęłam coś w rodzaju "dziękuję" i czym
prędzej odeszłam :-)
Również Cię serdecznie pozdrawiam.

[testaruda]

Jak to milo spotkac na forum kogos z "tej samej gliny" :-))))) Tez
mnie wzruszyla twoja opowiesc i powiem Ci, ze ten czlek mial racje!
Pojdziesz do nieba i Ty i ja i my wszyscy i jestem na 1000% pewna a
nie tylko na 100%, ze te wlasnie uczynki, zrodzone, co wazne,
spontanicznie, aby pomoc naszym "braciom mniejszym" i nie tylko,
beda nam zaliczone na ogromny plus. Nie wiem czy czytalas
ksiazke "Wedrowka dusz" napisana przez Dr Michael'a Newton? Polecam
Ci ja bardzo. Tak wiele rzeczy mi wyjasnila, tak niesamowitym
optymizmem natchnela, tylu wzruszen dostarczyla. Po tych
naszych "przygodach ze swiatem natury" i pomoca naturze udzielonej
przypomina mi sie z tej ksiazki opowiesc jak mezczyna cofa sie
podczas hipnoterapii do swego poprzedniego wcielenia, opisuje swe
zycie (byl zamoznym czlowiekiem, posiadajacym fabryke, traktujacym
ludzi dobrze, postepowal z ogolnie przyjetymi zasadami), opisuje jak
umiera. Nastepuje caly proces opuszczenia duszy przez cialo,
dotarcie na "drugi brzeg", spotkanie z przyjaciolmi w swiecie dusz i
po jakims czasie z "Rada Starszych", ktora ocenia jego postepy w
dopiero co zakonczonym zyciu. I okazuje sie, ze mimo, iz nie byl
zlym czlowiekiem, wiele rzeczy dobrych zrobil - za najwieksze jego
osiagniecie w ostatnim zyciu zostaje uznany incydent, ktory on sam
uznal za bardzo banalny i nieistotny! Otoz pewnego ranka biegl
spozniony do pracy, padal deszcz i spoznil sie na autobus. Musial
czekac na nastepny. Na przystanku pod wiata siedziala mloda kobieta,
ktora z jakiegos powodu plakala. I nagle - opisuje ten czlowiek -
jakby wbrew sobie, podszedl do niej, zapytal dlaczego placze, ona mu
cos odpowiedziala, a on powoli ja przytulil (nigdy wczesniej mu sie
taka reakcja nie zdarzyla) i powiedzial, ze rozumie jak jej ciezko,
ale zeby sie nie martwila, ze on jest pewien ze wszystko bedzie
dobrze! Kobieta po niedlugiej chwili doszla do siebie, przestala
plakac, po czym oddalila sie w nieznanym kierunku. Ten "incydent"
zostal zaliczony duszy jako NAJDONIOSLEJSZY, bo zrobil dobry uczynek
i uczynil to SPONTANICZNIE! Nie bylo w tym kalkulacji, tylko czysty
odruch serca.... dlatego wierze, ze wszystko co dobre uczynione w
dobrej intencji ale spontanicznie nie ujdzie uwadze Boga. Co zle -
najzwyczajniej bedziemy musieli "przepracowac" znow powracajac na
ziemie, badz ladujac gdzie indziej, gdzie warunki do "pracy" beda
najdogodniejsze! :-)

Tak sobie mysle, ze powoli staje sie spirytualistka.... draznia mnie
religie i ludzie, ktorzy w imie jednej religi pozabijaliby wyznawcow
innej. Religia to idea, ktora zawsze zostanie wypaczona przez
ludzi...bo ludzie sa tylko ludzmi - kazdy na okreslonym etapie
rozwoju duchowego ma rozne cele, intencje. Wg. mnie czlowiek
powinien wierzyc (wiele jest drog do Boga) i poszukiwac na wlasna
reke bez wyznawania jakiejkolwiek religii i szufladkowania i siebie
i innych. Pozdrawiam.

[marwa]

Witam. Miło się czyta wasze posty, ale chciałbym dodać do nich szczyptę soli.
Fajnie robi się na duszy jak się pomoże innemu, ale tkwi tu pułapka. Jeśli np
dam dziecku cukierka, to będzie ono bardzo szczęśliwe w tej chwili, ale z
drugiej strony przyczyniam się do rozwoju próchnicy u tego dziecka. Innym
przykładem jest pomaganie zwierzętom, wydaje wam się że przenieśliście je z
drogi i uratowaliście je, ale może oddaliliście je od celu do którego zmierzało.
Pojawia się tu problem karmy danej istoty i naszej ingerencji - utrudniania
przepracowania jej. Może moje przykłady nie są najlepsze, ale mam nadzieję że
naświetliłem problem. Pozdrawiam.

[po.prostu.ona]

Ja wierzę (i jest to wiara poparta osobistym doświadczeniem), że
jeśli rzeczywiście coś jest nam pisane, to nas nie ominie. A czasami
jesteśmy narzędziem w rękach "Opatrzności", sił karmicznych - czy w
co kto wierzy - i wtedy lepiej postąpić tak, jak dyktuje to nam ten
nasz tajemniczy "głos wewnętrzny" - o ile umiemy go usłyszeć.
Życie nie jest takie proste.
Czasami próchnica u dziecka jest potrzebną nauczką, by jako dorosły
człowiek wiedziało ono jak dbać o swe zdrowie i racjonalnie się
odżywiać i dzięki temu uniknąć śmierci na raka jelita :-)
A może ta larwa miała stać się motylem, który zapyli roślinę, która
stanie się zielem, które zbierze zielarka i sporządzi z niego
miktsturę, która uratuje chorego?
A możę karmą tej larwy było zostać uratowaną przeze mnie? Nie
ratując jej, negatywnie wpłynęłabym na swoje i jej przeznaczenie.
Nigdy tego nie wiemy... Dlatego uważam, że jeśli ktoś/coś daje mi
szansę niesienia pomocy, to powinnam ją wykorzystać.

[testaruda]

Bardzo sluszna uwaga z ta ingerencja w karme! Wiele razy sama sobie
zadaje to pytanie i mysle, ze lepiej od po.prostu.ona nie moglabym
tego wyjasnic. Przyklad z larwa, motylem, kwiatem i na koncu
roslina, ktora ratuje chorego wprost GENIALNY! Mam pdobne zdanie
jesli chodzi o pomaganie - jesli jest ku temu okazja, mysle, ze
trzeba pomoc. Jesli komus/czemus nie mozna pomoc - to wierze ze
okolicznosci tak sie uloza, ze gdybym nawet nie wiem co robila zeby
pomocy udzielic - wszystko pojdzie na nic, jesli karma czyjas jest
inna! Tak na marginesie wciaz mam problem z akceptacja smierci! Niby
rozumiem kolo przemian: smierc - zycie - smierc - zycie niczym
zmieniajace sie pory roku, ale wydaje sie mi sie troche to okrutne!
Bo smierc jest zawsze bardzo traumatyczna w odbiorze - czy to bedzie
czlowiek czy zwierze ktore wprawdzie zabija z glodu drugie zwierze,
ale ZABIJA. Czasem jak ogladam filmy przyrodnicze (coraz rzadziej
wlasnie ze wzgledu na okrucienstwo natury) zawsze sobie zadaje
pytanie: jak operator moze filmowac lwa ktory zabija antylope,
rozrywa ja na strzepy i w to nie ingeruje? Z jednej strony to
rozumiem, z drugiej strasznie mi tej zwierzyny szkoda, bo cierpi...
moze krotko, ale cierpi i traci zycie. Czasem mam pretensje do Boga,
ze pieknie urzadzil swiat ale tak okrutnie! Slowo daje nawtykam mu
za to kiedys albo "Radzie Starszych". Pozdrawiam

[po.prostu.ona]

testaruda napisała:

Jesli komus/czemus nie mozna pomoc - to wierze ze
> okolicznosci tak sie uloza, ze gdybym nawet nie wiem co robila
zeby
> pomocy udzielic - wszystko pojdzie na nic, jesli karma czyjas jest
> inna!


Ja też tak uważam, zresztą już starożytni mieli takie przysłowie -
"Fata viam invenient" - czyli "Przeznaczenie znajdzie drogę".


Czasem jak ogladam filmy przyrodnicze (coraz rzadziej
> wlasnie ze wzgledu na okrucienstwo natury) zawsze sobie zadaje
> pytanie: jak operator moze filmowac lwa ktory zabija antylope,
> rozrywa ja na strzepy i w to nie ingeruje?

Ja mam dokładnie takie samo odczucie i też nie oglądam takich
filmów. Mało tego, widziałam raz jeden, z którego sceny do dziś mnie
prześladują - o lwicy wychowującej 4 młode lwiątka. Ocalało tylko
jedno. Operator pokazywał śmierć kolejnych maluchów,
najstraszniejsza była historia maleństwa, które oddaliło się od
gniazda i nie było w stanie samo wrócić, lwica go nie znalazła i
umarło z głodu. Jego agonia była filmowana do ostatniego momentu.
Twórcy filmu tłumaczyli się, że nie mieli prawa ingerować w tę
sytuację, ale dla mnie było to straszne przeżycie. I choć przyjmuję
ich argumentację jako racjonalną, to jednak moja emocjonalne "ja"
nadal mocno protestuje.
W każdym małym kocie, którego udało mi się uratować, widzę tamto
lwiątko.

Czasem mam pretensje do Boga,
> ze pieknie urzadzil swiat ale tak okrutnie! Slowo daje nawtykam mu
> za to kiedys albo "Radzie Starszych".

A może dopiero wtedy, kiedy przed Nim/Nimi staniesz, to zrozumiesz
Ich motywy? :-)

[testaruda]

> A może dopiero wtedy, kiedy przed Nim/Nimi staniesz, to zrozumiesz
> Ich motywy? :-)

Moze wlasnie tak bedzie ;-) choc tak byc nie musi :-))))) gdybym to
rozumiala, potrafilabym sie z tym pogodzic juz "tutaj" i "dzisiaj" -
widac musze jeszcze troche "podrosnac duchowo" do tego. Musze az
zacytowac nastepne zdarzenie z "wedrowki dusz", bo mi sie cisnie na
usta.

Dusza zolnierza ktory dopiero co polegl na polu bitwy i odniosl rany
w wyniku ktorych zmarl - staje przed "Rada Starszych" (tak sa
nazywane w ksiazce bardzo madre, stare dusze, ktore juz nie
inkarnuja na ziemi, sa bardzo blisko Energii/Boga) - i medrcy
zaczynaja analizowac jego postawe na polu walki pokazujac duszy ze
byc moze gdyby zachowala sie tak a tak, to by nastapilo to i to
(chodzilo o lepsze rozwiazanie, ktore rozwineloby bardziej potencjal
duszy) na to dusza sie zaperzyla i odpowiedziala: "trzeba bylo na
tym polu walki tam byc i zobaczyc jak to latwo byc zolnierzem, gdzie
z kazdej strony czai sie smierc!"... dusza zolnierza byla mloda
dusza i nie rozumiala jeszcze, ze medrcy zasiadajacy w radzie
przezyli wiele walk i bitew i w niejednej polegli odnoszac jeszcze
wieksze rany od niego :-)

Ze mna moze byc podobnie :D Udam sie przed ich oblicze i
ich "ofukne" i nic z tego nie bedzie wynikac....bo do tego, dlaczego
natura jest tak okrutna, dlaczego musimy umierac i odradzac sie na
nowo musze dojsc sama. To tak jak z wizyta u psychoterapeuty -
idziemy do niego i oczekujemy ze nam da rozwiazanie gotowe na
talerzu! Nic podobnego - musimy sami do tego dojsc - on nam w tym
tylko pomaga. Mam wrazenie, ze to samo jest "po drugiej stronie",
przynajmniej wedle lektury ktora cytuje i ktora akurat do mnie
trafia. Mniemam ze w tym wcieleniu uda mi sie zrozumiec jeszcze pare
istotnych rzeczy i moze jedna z nich bedzie to o czym mowimy.
Pozdrawiam.

[po.prostu.ona]

Ja czytałam kiedyś relację osoby, która doświadczyła śmierci
klinicznej i zachowała wspomnienia z "tamtej strony". Wspominała, że
kiedy otoczyło ją owo słynne Światło, wszystkie jej dylematy
związane z poczuciem niesprawiedliwości losu i bezsensem istnienia
znalazły proste i klarowne wyjaśnienie.
Niestety, po powrocie nie pamiętała go, lecz zyskała spokój ducha i
niezachwianą pewność, że wszystko toczy się tak, jak powinno.
:-)

[testaruda]

Mysle, ze w duzej mierze jest tak jak piszesz, bo wedle wielu zrodel
dusza po opuszczeniu ciala zyskuje "automatycznie" dostep do kronik
Akaszy czyli calej pamieci wszechswiata. Na pewno wiele sie wyjasnia
natychmiast - jedyna przeszkoda w braku zrozumienia "tej wiedzy"
jest "wiek duszy" jak sadze - dusze bardziej dojrzale rozumieja
wiecej, mlodsze - mniej, co jest logiczne nawet dla nas zyjacych
tutaj. Mnie osobiscie zafascynowalo w ksiazce na ktora czesto sie
powoluje - jak zostal rozwiazany problem "rozpoznawania sie dusz po
drugiej stronie" w przypadku gdy jedna z dusza juz odeszla a druga
pozostaje na ziemi nadal odrabiajac swoja lekcje. Czesto sie sama
zastanawialam kiedys: jak przejde na druga strone jak my sie tam
wszyscy znajdziemy, rozpoznamy? To co zarpoponowal Newton przemowilo
do mnie: Dusza w zaswiatach po powrocie do "domu" rozpoznaje
natychmiast swojego partnera, ktory pozostal na ziemi, ale ma z nim
ograniczony kontakt! Kazdy z nas jest kula swietlista - jesli dobrze
pamietam - dusza, ktora nadal "pracuje na ziemi" posiada bardziej
przygaszona otoczke, jest mniej swietlista, bo zuzywa znaczna czesc
energii na pobyt na ziemi! To tak jakby ktos podzielil kule swiatla
na dwie i jedna zostaje nadal w zaswiatach a druga inkarnuje na
ziemi przy czym jest to wciaz ta sama energia, ta sama dusza - tyle
ze nie ma polaczen swiadomosci miedzy nimi na czas lekcji odrabianej
na ziemi! Nigdy jednak dusza inkarnujaca na ziemi nie zabiera "z
domu" 100% energii, wiec w zaleznosci od tego ile energii dusza
inkarnujaca na ziemi ze soba wezmie - roznica tej energii zostaje w
zaswiatach. To tak jakby Krystynka wracala do domu po zyciu na
ziemi, spotyka Stasia, swego partnera, ktory nadal na ziemi zyje,
wita go, rozpoznaja sie, ale Krystynka wie, ze Stas nadal pracuje na
ziemi (bo jego otoczka swietlista jest przygaszona) odrabia swoja
lekcje, wiec ogranicza swoj kontakt z nim w tym momencie, bo za duzo
energii mu zabierze, a on jej potrzebuje tam do pracy na ziemi
wlasnie. Krystynka czeka cierpliwie na Stasia az zakonczy zywot, gdy
to nastepuje - kula swiatla pozostawiona w zaswiatach nagle zaczyna
jasniec duzo wiekszym blaskiem bo zyskala z powrotem 100% energii!
Jak dla mnie niesamowite! Sa przypadki opisane w ksiazce, ze dusza
dzieli sie na TRZY kule: jedna zostaje w "domu" a dwie zyja
ROWNOLEGLE W DWOCH ROZNYCH SWIATACH! odrabiajac lekcje. Takie
przypadki zdarzaja sie jednak rzadko, bo jest to nie lada wyczyn dla
duszy, ale bardzo trudne zadanie i malo ktora dusza sie tego
podejmuje. Truje Ci tu troche z ta kasiazka, za co przepraszam, ale
mnie ona naprawde zafascynowala! Co wiecej - nie wyklucza ona
wszelkich innych lektur przeczytanych do tej pory w swych glownych
zalozeniach. Moglabym klepac o tym godzinami, ale czas cos jeszcze
dzisiaj zrobic! :-) Pozdrawiam.

[malosia06]

Zaskoczyła mnie Twoja opinia o siostrze Mariuszy. Nie miałam z nią do czynienia,
ale jestem adeptką Reiki po kursach u mistrzyni, która uczyła się właśnie u
niej. Małgosia od kilku już lat nie bierze za inicjację takich pieniędzy, jakie
płaci się u innych mistrzów. Jest to efektem jej przekonania, że Reiki często
jest najbardziej potrzebne tym, którzy nie mają pieniędzy. Płaci się tylko
niewielką kwotę która pokrywa koszty. Wydaje mi się, że osoba która była przez
kilka lat asystentką siostry Mariuszy, musiała poznać ją dogłębnie. Zawsze
wspomina o siostrze jak najlepiej, na jej pamiątkę śpiewa się pieśni, które były
śpiewane podczas kursów prowadzonych przez siostrę. Mówi o siostrze wyłącznie w
dobrych słowach. Bardzo możliwe, że ją znasz, bo najprawdopodobniej podczas
kursu asystowała siostrze.
To co napisałam, odbiega trochę od portretu siostry, jaki Ty namalowałaś.

[testaruda]

Nikt nie jest tylko dobry albo tylko zly. Siostra Mariusza nie
byla "Bogiem". Byla zwyklym czlowiekiem, ktoremu tez z pewnoscia
zdarzalo sie popelniac bledy jak nam wszystkim. Wierze, ze osoba,
ktora byla adeptka siostry Mariuszy zapamietala ja z dobrej strony -
ja niestety nie wyczuwalam specjalnie pozytywnej energii od siostry.
Zeby nie bylo ze jestem goloslowna - pojechalam kiedys z mama do
Pultuska po leki homeopatyczne do siotry Mariuszy, ktore ponoc sama
robila. Po wejsciu do jej gabinetu na jej stole lezal pokazny stosik
listow - wszystkie z prosbami o pomoc, o uzdrowienie - wskazala
palcem na ten stosik i z POGARDA (wiem co pisze bo to byla pogarda
wlasnie) stwierdzila: "spojrzcie na te listy, pisza i pisza do mnie
te listy i oczekuja ze ja na nie odpowiem, tak jakbym nic innego do
roboty nie miala"! Wiem co mi odpowiesz - ludzie pisza, zarzucaja ja
listami, czasem sa niewdzieczni za pomoc - i bedzie to jakas prawda -
natomiast ton w jaki to zostalo powiedziane ani dla mnie ani dla
mojej mamy nie pozostawialo cienia watpliwosci, ze osoba, ktora tyle
mowi o duchowosci, inicjuje reiki "pogubila sie" troche w tym
wszystkim. Utwierdzilysmy sie ze nie chcemy miec z ta osoba nigdy
wiecej do czynienia. Nie lubie falszu. To zdarzenie utwierdzilo mnie
tylko ze siostra Mariusza jest "zwyklym czlowiekiem" i wszystko
byloby w porzadku gdyby sama nie oczekiwala specjalnego traktowania,
bo oczekiwala - stad jej oburzenie "jak ludzie smia do niej pisac i
zawracac jej glowe" takiej Wielkiej Mistrzyni.... no niestety w
moich oczach zmalala, zrownala sie z ziemia doslownie, stala sie
zwyklym malym robaczkiem....

Nie mam zadnego celu, by ja tu dyskredytowac, napisalam tak jak ja
odebralam. Powiem tylko, ze w czasie kiedy robilam u niej kurs wiele
osob bylo zadowolonych z kursu u niej ale byly tez osoby jak ja i
moja mama, ktore mialy identyczne odczucia. Jak widzisz kazdy ma
swoja "antene" i odbiera ludzi na swoj sposob. A ktory jest
wlasciwy? Pewnie wypadkowa obydu.... prawda jak zwykle bywa po
srodku. Slabosci miewamy wszyscy, tyle ze ludziom ktorzy sami maja
sie za wielkie autorytety i przewodnikow tak jak w przypadku siostry
Mariuszy - wybacza sie je trudniej ze wzgledu na pyche, ktora nimi
wlada. Pozdrawiam.

[mag401]

Podzielę swoimi wątpliwościami!
Są jakieś linie Reiki czym one się róznią miedzy sobą?
Czy znaki reiki są używane przez wszystkich te same?
Spotkałem się z mistrzem reiki i zadałem mu to pytanie to mi
wyjaśnił , że większość z nich zapomniała dużo znaków.
Kto weryfikuje te znaki. Czytałem książkę na temat Reiki gdzie
pokazane były pewne znaki / nie pamiętam tytułu / bo autorka chciała
je zachować przed zapomnieniem.
Ktoś mi narysował parę znaków ale wyrzuciłem je jako głupi żart ale
jeśli to były znaki przekazane przez mistrza to napewno by pierwszy
odbiorca tych znaków / Japończyk / y się uśmiał. Z tego co się
doczytałem w internecie tych znaków jest powyżej 20 tu. Jakieś 15 -
20 lat temu były tylko 3 stopnie reiki a teraz wszystko się b.
rozrosło.
Pirwszy mistrz zostawia na adepcie swój znak i łatwo mu się zawsze
połączyć z tą osobą. Następni mistrzowie będą rywalizowali z
dostępem. Każdy człowiek o niskim rozwoju duchowym podlega róznym
atakom energetycznym /uroki, przekleństwa itp./ a człowiek bardziej
rozwinięty dość często jest okradany z dobrej energii przez duchy,
ludzi, różnycg guru czasami przez mistrza.

[po.prostu.ona]

Zacznę od tego, że osoby autentycznie rozwiniętej duchowo żadne
duchy, "mistrzowie" i guru nie są w stanie okraść z energii.
Mistrzowie w ogóle nie potrzebują okradać nikogo z energii gdyż mają
do niej nieograniczony dostęp prosto ze źródła. To tak, jakby
właściciel browaru chciał okradać budkę z piwem. :-)
Co do linii Reiki, inicjacji - tu rzeczywiście narosło sporo
kontrowersji. Pojawiło się Reiki Anielskie, Tybetańskie, mnożą się
symbole i stopnie. Podziały wzięły się ponoć stąd, że niektórzy
mistrzowie podczas praktyk duchowych otrzymywali przekazy, które
wcielali do nauczanej przez siebie linii - stąd dodatkowe znaki,
oddzielne inicjacje. Wiele osób to krytykuje i neguje sens takich
podziałów, ja się nie wypowiadam, nie siedzę zbyt mocno w tej
ścieżce rozwoju.
Wiem na pewno jedno - reiki nie ma nic wspólnego z jakąkolwiek formą
kontroli umysłu, nie można tą drogą zrobić nikomu nic złego.
Ktokolwiek próbował wykorzystać reiki do manipulacji drugim
człowiekiem czy zaszkodzenia mu - świetnie wie, że to po prostu nie
działa. I tyle.

[marwa]

Co do krytyki innych systemów ReiKi polecam przeczytać tekst: www.anielskiepromienie.pl/aktualnosci/reiki_tybetanskie_przekaz/5,30