bajka o Sokratesie

[laurpi]

Przeklejam z innego forum:

"Do Sokratesa przybiegł pewien znajomy i z zadyszką zaczął opowiadać:
- Słuchaj, Sokratesie, muszę ci coś powiedzieć… twój przyjaciel…
- Poczekaj – przerwał mędrzec – przesiałeś to, co mi chcesz
powiedzieć, przez trzy sita?
- Trzy sita? – zdziwił sie "sprawozdawca"
- Tak mój przyjacielu , trzy sita. Pierwsze sito to prawda. Jesteś
pewien, że wszystko, co mi chcesz powiedzieć, jest zgodne z prawdą?
- No, nie wiem, opowiedział mi to…
- Tak, tak, ale z pewnością przesiałeś to przez drugie sito, a jest
nim dobro. Czy to, co mi chcesz opowiedzieć, jeżeli nie jest
prawdziwe, jest przynajmniej dobre?
- Przeciwnie…
- To – przerwał filozof – użyjmy jeszcze trzeciego sita i zapytajmy
i zapytajmy, czy to, co mi chcesz opowiedzieć, jest konieczne?
- Konieczne? Chyba nie…
- A więc – uśmiechnął się Sokrates – jeżeli to, co mi chcesz
opowiedzieć, nie jest ani prawdziwe, ani dobre, ani konieczne, to
nie obciążaj tym ani siebie, ani mnie!"

(Opowiastka z książeczki Kazimierza Wójtowicza, pt. "Przypiski",
Wyd. Św. Wojciecha 1985, s. 43)

[lucyna_n]

a co to za aluzje?
mamy się pozamykać czy co?

[laurpi]

wydało mi się to całkiem mądre, stąd umieściłam. A na innym forum to
ktoś wkleił przy okazji na temat kłótni na forum, jednak ja to
stosuję do siebie w zupełnie innej kwestii, mianowicie częstego
gadania, jak to mi źle. Ogólnie dość uniwersalne.

[kara.mija]

Już to kiedyś gdzieś czytałam chyba mailem przyszło.

[lucyna_n]

tutaj o ile wiem nei ma sokratesa, możesz pisać że ci źle