Filozofia w Depresji- powieść o Szczecinie

[Gość: Albert Sowa]

Powieść akademicka (filozoficzna) opisująca polskie środowisko naukowe z
perspektywy młodego akademika. Kazik Góral, świeżo upieczony doktor filozofii
wygrywa konkurs na adiunkta w Instytucie Filozofii Uniwersytetu w Depresji,
miasta położonego na nizinie... (Prawdziwe imię miasta to Szczecin). Zdaje mu
się, że trafia do świata z pogranicza snu i jawy, świata nierealnego i
nieokreślonego (miasto Depresja nie ma centrum), a jednak rzeczywistego,
choćby dlatego, że powieść oparta jest na faktach autentycznych. Książka pełna
humoru, ironii i dystansu, co jest rzeczą niespotykaną w polskim środowisku
naukowym traktującym siebie ze śmiertelną powagą. Kończy się tragedią, która
jednak staje się początkiem wyzwolenia dla głównego bohatera.

Oto mały fragment ze Wstępu:

„Morze. Woda. Tales. Początek świata. Początek filozofii. Początek
naszej kariery w Depresji. 'What do you read my Lord? Words, words,
words'. Co widzisz, my Lady? Wodę, wodę, wodę. Niebieskozielona
ciecz przypływała do nas spokojnymi falami łasząc się do stóp. Pies
w stanie nirwany. Po linii horyzontu powolutku sunął stateczek. Wyglądał
jak linoskoczek, bo zdawało się, że rozpostarte przed nami morze
tworzy pionową scianę wody. Najmniejsze zboczenie z wyznaczonego
kierunku i łupina runie w dół. Ale to tylko złudzenie optyczne. Nie było
strachu. Wręcz przeciwnie, szum fal głaskał serca, które biły coraz spokojniej.
Czas i przestrzeń zaczęły tracić wyrazisty kontur. Bo czas
i przestrzeń nie są tylko wytworami umysłu ludzkiego, ale i jego serca.
I kiedy serce przestaje bić, wtedy 'gdzie i kiedy', 'skąd i dokąd' tracą
swą wage i pretensjonalność. Przekonania, wartości, nadzieje, uczucia,
a zwłaszcza miłość i nienawiść zapełniające niczym duchy czas i przestrzeń
ludzkiego żywota, stają się nieistotne, stają sie problemem ziarnka
piasku zagubionego w bezbrzeżnej pustce”.

Albert Sowa, "Filozofia w Depresji"
Wydawnictwo MY BOOK, www.mybook.pl

[Gość: aqua tofana]

Chyba niezły szumek musi teraz panować na uniwerku. Książkę czytałam, nie chciałabym być w skórze opisanych osób, kanalijki z niektórych wylazły. Mimo że autor ludzi nie ocenia, tylko opisuje gołe fakty, opinię mozna sobie wyrobić o środowisku naukowym...

[Gość: Doktorant]

Gdzie to można kupić w Szczecinie?

[Gość: Albert Sowa]

Książkę mozna nabyć w wydawnictwie Mybook (www.mybook.pl) lub w Księgarni Los
Gardenios

[Gość: Tomek]

własnie przeczytałem :) niezłe, naprawde nizłe. Ksiazka to niezły smakołyk dla
osób zwiazanych z uniwerkiem :)

jak sie nazywa rektor Rutkowski w książce??

[Gość: trel]

...nagroda 50 PLN...dla ułatwieniam dodajmy, że ma pseudonim "jajecznica"...

może konkurs:KTO jest najwiekszą świnią w książce?

[Gość: trel]

...i jak sie nazywa w realu??

[Gość: Albert Sowa]

Acha, zapomniałem. Książkę można też nabyć na Allegro w dziale "filozofia"
(tania przesyłak). No ale będąc w Szczecinie lepiej udać się bezpośrednio do
księgarni lub skontaktować z wydawnictwem.

[Gość: cezary]

Żałosny jesteś chłopcze!!!

[Gość: AS]

W porządku, ale wolałbym, abyś precyzyjnie zwerbalizował swoje uczucie. Napisz
recenzję fragmentu to pogadamy, bo proste ekspresje uliczne mnie nie ruszają.

[autumna]

No cóż, jesli uważasz, że polskie środowisko naukowe w rzeczywistości tak nie wygląda, zajrzyj na forum Doktoranci. Ile pasji naukowych zostało zarżniętych przez brak pieniędzy, przez układy i układziki...

[Gość: carnap]

książeczka zdaje się byc autentyczna tylko co z tego? dla studentów filozofii
jest to niezła gratka bo sporo w niej "sensacji" dot. wykładowców. ale tez
widać pełen pretensji wyrzut pana Mrówki, któremu po prostu sie nie powiodło a
może i środowisko było nie takie jak trzeba....... ale żeby od razu nazywać CAŁE
miasto depresją... przesada.

[autumna]

Dla mnie to nie przesada. Raz, że środowisko akademickie - całkiem innej uczelni - poznałam dość dobrze i nóż mi się w kieszeni otwiera, dwa - że coraz więcej moich znajomych - wykształconych, ze znajomością języków obcych po wielomiesięcznym poszukiwaniu pracy wyjechało stąd za granicę.

PS. Czemu Mrówki? Chyba Ci się zwierzątka pomieszały?

[Gość: AS]

Drogi Carnapie,

Szanuję Twoją opinię, ale chyba w niewielkim stopniu mogę się z Tobą zgodzić.
Gdybym poszukiwał zwykłej sensacji, to książeczkę opublikowałbym w odcinkach w
"Fakcie". Sensacji jest stosunkowo mało, tj. przynajmniej z mojego punktu
widzenia, bo mógłbym pomnożyć to razy dziesięć. Oczywiście, są tam fakty istotne
z życia IF, a dla studentów filozofii, czy pozostałych czytelników wydaje się
być ich całkiem sporo. Nie jest to też coś w rodzaju "Dnia świra", komedii tak
samo śmiesznej, co nieprawdziwej (bo opisującej bardzo fałszywie los
inteligenta), ale powieść pełna wieloznaczności.

Piszesz o "pełnym pretensji wyrzucie pana Mrówki, któremu po prostu się nie
powiodło". Znaczy to, że w tej książce nie dostrzegłeś nic więcj ponad sensację,
której ja sam byłem po części twórcą. Owszem, możena powiedzieć, że p. Mrówce
się nie powiodło, ale co to znaczy? Czy to, że był za głupi na Szczecin? Jeśli
tak, to dlaczego powiodło mu się na Sorbonie? Dlaczego z Zachodu wrócił do
Polski z dwoma doktoratami? W innym przypadku, może Ci chodzić o niepowodzenie w
sensie, by tak rzec, biznesowym. Pan Mrówka przyjechał do Szczecina,
zaintwestował swój kapitał i zbankrutował. Trudno się mówi, nie powiodło mu się.
Tym gorzej dla niego. Po prostu. A dla miasta? Przecież to żadna szkoda. Uciekł
stąd Gałczyński, to przecież tym bardziej nie będziemy płakać za nie znanym
nikomu panem Mrówką. Przyjdą inni. Lepsi. Ja to widzę trochę inaczej. To, co Ty
nazywasz "niepowodzeniem", dla mnie jest "degradacją", a co dla Ciebie
"pretensją", dla mnie "żalem". Nie tylko moją (ale przede wszystkim), ale naszą
wspólną degradacją, całego środowiska. Wszyscy jesteśmy winni temu, że nie udało
nam się zbudować czegoś naprawdę nowego, uzgodnić, po śmierci Przecława, nowej,
pluralistycznej wizji. Była realna, nipowtarzalna szansa. Zapewne dla Ciebie
(przypuszczam, że studenta filozofii) wszystko na zewnątrz wygląda OK, ale ja
sam nie lubię grobów pobielanych wapnem. Kwestia gustu. Musisz też wiedzieć, że
mój przypadek nie jest odosobniony. Przyjrzyj się dokładniej spisowi pracowników
IF sprzed np. dówch lat i obecnemu. Bardzo się dziwię (zakładam, że przeczytałeś
w całości tę książkę, bo to podstawa tej dyskusji), że nie dostrzegłeś w książce
istotnych rozważań dotyczących sensu samej filozofii. No ale cóż, jeśli tak
lubisz Carnapa, to w refleksji pisanej pomiędzy smaczkami z zycia naukowców, nie
dostrzeżesz nic wiecej, oprócz sensacji. Ja sam wolę być metafizykiem - upadłym
muzykiem (jeśli odnieść się do Twego ulubieńca, tyle samo genialnego, co
ograniczonego), niż pozytywistą logicznym - upadłym filozofem. To też jest pewne
znamię IF. A jeśli uważasz, że książka jest tylko wyrazem moich pretensji, to
proszę Cię, przeczytaj raz jeszcze uważnie wątek drugiego snu. To jest dla mnie
samego centralna część tej książki.

Co do Depresji, to faktycznie, mieszkańcom Szczecina nazwa może nie imponować.
Jednakże po pierwsze, tytuł "Filozofia w Depresji" jest dwuznaczny. Oznacza
nazwę miasta, ale i pewien stan umysłu. To drugie jest ważniejsze. Ja nie chcę
potępiać Szczecina jako miasta i wierz mi, że naprawdę mnie ono, jako przybysza
z zewnątrz, zaintrygowało. Na swój sposób zafascynowało. Książka nie jest
pamiętnikiem, tylko powieścią, w której pewne rzeczy przejaskrawiam, a inne
tonuję. Miasto przejaskrawiłem, bo posłużyło mi to jako wyraziste tło. Zobacz na
wydawane od niedawna w Szczecinie "fo:pa". Pan Mrówka widnieje tam jako
recenzent. To tylko jeden przykład, że nie zerwał w pełni więzów z miastem.
Zostawił też na samym uniwersytecie kilku przyjaciół i znajomych, o których wie,
że zależy im na rozwoju uczelni i miasta. Nie wyjechał więc obrażony. Ale z
drugiej strony, Depresja prosperuje bardzo, ale to bardzo kiepsko. Czego jej
brak? Choćby filozofii i filozofów, którzy przejęliby by się tym, że ponoszą
odpowiedzialność za kształt obecnej i przyszłej kultury w mieście, w którym
główne skrzypce grają ludzie tacy jak ci, co wypisują tutaj i gdzie indziej pod
moim adresem: "Jesteś żałosny, chłopcze". Nie jestem żałosny (prędzej rozdarty
wewnętrznie, to OK), tylko nie lubię, jak ktoś zasłania mi sobą słońce. I mówię
o tym. A co robili filozofowie w Depresji? Medytowali twórczo nad zdaniem "homo
homini lupus est". Niedawno otrzymałem list ze Szczecina od pewnej znajomej mi
osoby. Napisała, że rzeczywistość jest dużo smutniejsza niż w książce. Ale pana
Mrówki nie ma już w Szczecinie. I to nie jego pretensje.

Przeczytal ktos z wyjatkiem autora...

[cipak]

...ten autoreklamowany gniot?

[autumna]

Owszem. Może autoreklamowany, ale na pewno nie gniot. I zamierzam go dać w prezencie promotorowi mojej pracy doktorskiej na pożegnanie. Zawsze był wrogiem wchodzenia w układy, a zwolennikiem prawdziwej nauki. Identyfikuję się z tą książką, choć nie jestem z opisanej tam uczelni. Dlaczego? Przeczytaj sobie wątek z innego forum:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16566&w=18085820&a=18085820
Ksiązka jest dobrym uogólnieniem sytuacji panującej w polskiej nauce. Nie pada tam nazwa miasta. Nie padają prawdziwe nazwiska. Cóż, skoro ktoś zobaczył siebie niczym w lusterku - tylko spodziewał się księcia, a ujrzał małpę - to chyba jest znamienne.

[Gość: AS]

Cipaku (nisko się cenisz),

Co do reklamy, to dumny i blady polecam inne dziełko pt. "Heraklit", Wydawnictwo
Naukowe Scholar, Warszawa 2004. A czym Ty się możesz pochwalić?
Co do reszty, odsyłam do odpowiedzi Cezaremu

[Gość: carnap ulubiony kr]

Drogi AS

po pierwsze nie znam Carnapa a jak bym znał to pewnie bym nie polubił. po drugie
nie jestem studentem ani filozofii ani niczego innego acz wykształcenie i
znajomość rzeczy w tym i lokalnego środ. akademickiego posiadam. po trzecie
wreszcie książeczkę przeczytałem.
doskonale rozumiem intencje autora FwD jako że mogłem go poznać osobiście i
nawet jakiś czas mniej lub bardziej uważnie obserwować jego poczynania na ul.
Mickiewicza. nie chodzi mi o to abym deprecjonował jego osobę surowo osądzając
jego publikację ale też traktuje ja właśnie jako książeczkę tzn. mam nadzieje że
i On nie przywiazuje do niej uczucia które podpowiadałoby iz napisane w niej
jest prawda prawda prawda a cały inst. fil to magma breje kunktatorstwo ogólnie
żenada i niewypał. bo wcale tak nie było (nie wiem niestety jaki klimat panuje
na Krakowskiej) Oczywiście prawdą jest że przybycie do nas bydgoszczanina i jego
wielkiego kolegi Krzesiwa zupełnie odmieniło - na gorsze - klimat w instytucie
ale były do tego warunki w osobie Irka na przykład. Potworny okres dwóch śmierci
i coraz większa władza Irka przesadziły o nowym kierunku instytutu. Tyle tylko
czy to źle? dla mnie czy dla K.M autora FwD na pewno tak ale czy dla innych
również? niektórzy świetnie sie w tym odnajduja aczkolwiek widok świetnej
skądinąd koleżanki studentki obecnie pracującej na krakowskiej kiedy obcałowuje
wredne skądinąd istoty WSZYSTKICH swoich kolegów budzi wątpliwosci czy człowiek
o pewnych zasadach, wrażliwości itp. znalazłby dla siebie miejsce w nowym inst.
fil. Ja znam szereg żałosnych zdarzeń z życia instyt. także po wyjeździe K.M z
miasta mało tego obserwowałem też Ogólnopolski Zjazd a nawet weń uczestniczyłem
choć nie "z ramienia" szczecińskiej filozofii a z własnego - prywatnego.
po śmierci Przecława nie było żadnej wizji. nie oszukujmy się. owszem była jego
własna ale tę już K.M wyłuszczył i osądził de facto według mnie trafnie.

ps.
co do fo:pa dobra inicjatywa popieram a nawet....
gdyby tylko jeszcze bracia przestali prowadzić tę głupia wojnę z ..
gdyby tylko jeszcze recenzenci (myśle o kims innym nie o K.M) nie pisali do
gazetki w której są recenzentami bo to mało profesjonalne
a tak w porządku. mam nadzieję że pomysł się powiedzie zwłaszcza że mam w tym
udział :)
napisałbym wiecej zwłaszcza sprawa przerysowania postaci naszegi instytutu jest
ważna ale to kiedy indziej....
trzymam kciuki i zmykam tymczasem

[Gość: AS]

Drogi i ulubiony Carnapie,

Muszę odpisać, bo muszę przeprosić Cię za moje intuicyjne pomyłki co Twojej
osoby. A jeśli już jestem przy słowie, to jeszcze kilka zdań.

Zgadzam się z Tobą, że jest to tylko książeczka; nie jest tam przedstawiona
tylko i tylko prawda. Mało tego, zakładam, jako autor powieści, że mam prawo
kłamać. Co to znaczy? To, że prawda literacka nie pokryta się z klasyczną
definicją prawdy. Można więc doszukiwać się rzeczywistej postaci ukrytej pod
pseudonimem Jasia, ale nie można powiedzieć, na ile zgodność ta jest prawdziwa.
Np. postać Krzysztofa Wojciechowskiego jest w niewielkim stopniu (tak mi się
zdaje) odbiciem jego prawdziwej osoby.
Natomiast prawdziwa prawda jest dla mnie taka, że tą samą łopatą grabarz kiedyś
po tyłku uderzy mnie, Ciebie, czy Jasia. Więc po cóż człowiekowi śmiertelna
powaga, z jaką czasem człowiek traktuje samego siebie?
IF nie był całkiem "be". Był nawet całkiem interesujący, no bo jak mogło być
inaczej wśród filozofów? Jest tam kilka ciekawych osób, które sporo potrafią,
ale z różnych względów wiele straciły i tracą. Może rozrusza je nowa dyrekcja (w
co raczej wątpię)? Z tym się zresztą też z Tobą w pełni zgadzam, że jest to
tylko pewien punkt widzenia, tzn. to, co ja lubię, nie musi podobać się nie
tylko Jasiowi, ale i moim byłym znajomym, którym Jasiu podoba się całkiem
całkiem. Może to tylko kwestia odmiennych potrzeb psychologicznych? Jedni wolą
być panami, ale są i tacy, którym dobrze być niewolnikami. Wyobrażam sobie, że z
nową dyrekcją, IF może świetnie funkcjonować. Mi to nie odpowiadało, bo uważam,
że z natury swej środowisko filozoficzne jest, by tak rzec, quasi-anarchistyczne.

Może nie pownniśmy rozwijać zbytnio dyskusji o IF na forum (sam nie wiem), ale
czuję jeszcze potrzebę (i na tym chciałbym zamknąć) wytłumaczenia się z wydania
tej książeczki. Powstała ona jeszcze w Szczecinie, a pisanie było, jak to często
bywa w podobnych przypakach, rodzajem autoterapii. Początkowo nie było planu
wydania, ale ponieważ ktoś uznał, że za dobrze by było, gdyby KM tak sobie bez
"prezentu" odjechał, więc zaserwowano mu małą bombę z opóźnionym zapłonem.
Wybychła wtedy, gdy KM był już daleko, daleko od Szczecina. Pomyślał więc sobie,
że ponieważ nie jest juz związany z US, więc nie obowiązuje go już "trzymanie
języka za zębami". Z drugiej strony, pewni ludzie nie zrozumieli jednej
oczywistej rzeczy: rezygnując dobrowolnie z pracy na US, KM sam usunął wielki
kłopot. Inaczej byłby nie do ruszenia i wieczną zawadą. KM chiał mieć święty
spokój, bo nic dlań bardziej cennego, jak złota maksyma Epikura "Żyj w
ukryciu!". Z mojego osobistego punktu widzenia - który jednak dla Czytelnika
powinien być najmniej ważny - jest to więc odpowiedź "basta!".

No i na koniec jeszcze kilka pozytywnych słów o Szczecinie. Nie tylko dużo tam
wody (to przede wszystkim w Depresji), ale i zieleni, wbijającej się klinem w
miasto. I ulice przestrzenne ze szpalerami drzew. To wszystko jest naprawdę OK.

Pozdrawiam i życzę wszystkiego najlepszego. Również "życzliwym" mi osobom.

deprasja a [fo:pa]

[Gość: stud[end]]

ale się rozpisaliście!
ksiażka i tak zroobiła swoje, a jesli jeszcze nie to, dopiero zrobi...
do carnapa ulubionyego:
zastanawia mnie, kto jeszcze bedzie się podpisywał pod [fo:pa]?
sądząc z twojej wypowiedzi niewiele wiesz o całym tym przedsęwzięciu, o wojnie
również...
pozdrawiam

[Gość: carnap sie zużył]

no dobra więcej nie będe gadał. pod fo pa sie nie podpisuje wystarczy że mam z
nim związek a wojna....? ciesze sie że wiem o niej tyle o ile bo wcale mnie ona
nie interesuje.

pozdrowienia ślę

[ton9]

Jeszcze nie przeczytałem ksiązki, ale już przeczytałem liścik AS i do niego właśnie chce się odnieść. Przeczytałem w nim jakieś naukawe dyrdymały na temat filozofii Carnapa i "metafizyka". Co w ogóle AS wie o filozofii, metafizyce? Podejrzewam, że niewiele, chyba tyle ile przeciętny licealista, który na polaku czytał jakieś literackie teksty filozofów, i który jakimś trafem, nie dowiedział się, że literatura to wcale nie filozofia. I teraz ze "smaczków z życia naukowców" chce robić filozofię, może nawet "filozofie depresji", albo z muzyków metafizyków, chyba dlatego, że też na "m". Przecież depresja jest nazwą jednostki chorobowej diagnozowanej przez psychiatrów, a nie przez filozofów.

Nie jestem literatem i nie wiem, na czym polega robienie literatury, być może właśnie na "smaczkach" i psychiatrii, ale na tym nie polega filozofia. Moim zdaniem AS to taki, ani literat, ani filozof, który tylko chce ukryć swoją ignorancje pod jakimiś pozorami. Lepiej by było dla nas i pewnie dla niego też, gdyby zamiast pisać liściki na forum, zwyczajnie zapisał się na studia filozoficzne, np. w Szczecinie, i dowiedział się, co to jest filozofia, zamiast głupio powtarzać plotki z korytarza.

[Gość: AS]

Tonie,

1) Te "dyrdymały" o Carnapie i metafizyku były aluzją do słów samego Carnapa;
2) "Co w ogóle AS wie o filozofii, metafizyce? Podejrzewam, że niewiele, chyba
tyle ile przeciętny licealista..." - Ano AS wie tyle o filozofii, co Sokrates,
czyli wie, że nic nie wie. Innymi słowy, jest z nim gorzej niż z licealistą, bo
chociaż AS kilka lat strawił nad tekstami filozoficznymi, to czuje się w gorszej
sytuacji od licealisty, dla którego przeczytanie tekstu A. Camus może stać się
źródłem najwyższego objawienia. Może by się AS zapisał na studia filozoficzne w
Szczecinie, gdyby nie to, że zatęsknił znów za górami, za lasami. A licealistom,
owszem, może jak najbardziej polecić studia z filozofii na US. Dydaktyka w IF
stoi na niezłym poziomie. Nawet ci, których niezbyt polubił AS, uczą świetnie
swoich przedmiotów;
3) "Nie jestem literatem i nie wiem, na czym polega robienie literatury, być
może właśnie na "smaczkach" i psychiatrii, ale na tym nie polega filozofia...".
Np. wybitny filozof Sartre też pisał powieści filozoficzne. I przypisuję mu za
zasługę, że to samo, co wyrażał w pracach "ściśle" filozoficznych, potrafił
wyrazić inaczej w powieściach;
4) "Lepiej by było dla nas i pewnie dla niego też, gdyby zamiast pisać liściki
na forum..." - Twoim prawem jest nie czytać, a moim pisać.

Tonie, dziekuję Ci, mimo wszystko, pośmiałem się z samego siebie, gdy zobaczyłem
siebie w masce, którą mi nałożyłeś.

[ton9]

"Twoim prawem jest nie czytać, a moim pisać." Póki co jednak każdy ma prawo czytać i nie wolno nikomu tego prawa odebrać, ani go przeinaczać. Zaś z prawem do czytania wiąze się prawo do oceny, którą można, a niekiedy należy wyrazić publicznie.

Wydaje się, że problemy z czytaniem ma natomiast AS, gdy pisze, iż czytał teksty Sokratesa, które przecież w rzeczywistości nie istnieją i jak twierdzą znawcy tematu - prawdopodobnie nigdy nie istniały. Zresztą Sokrates jest od wielu lat ulubionym autorem filozoficznych ignorantów, którzy wkładają w jego usta własne filozoficzne mrzonki i powołują się na jego starożytny autorytet.
Na tym nie kończą się problemy AS z czytaniem. Nie czyta nawet króciutkich replik na Forum i dokłada do wypowiedzi interlokutora treści typu "zobaczyłem siebie w masce, którą mi nałożyłeś", których nie wypowiedział; nie pisałem nic o żadnych maskach, ani o ich wkładania, ani nawet o zdejmowaniu. W ogóle nie rozumiem, co mają maski do filozofii.

Sytuacja, gdy ta sama osoba uprawia w swych tekstach zarazem filozofię i literature, jest raczej wyjątkiem w historii filozofii, niż regułą. A poza tym, żeby powoływać się na kazus Sartra należałoby wcześniej napisać coś na miarę "L'Etre et le neant".

[Gość: vanitas]

a wiesz co oznacza słowo neantyzacja? hahahaha

[ton9]

Z francuskiego (neantisation) znaczy tyle co "obracanie się w nicość". Termin rzeczonego Sartre-a, który się nie przyjął. hihihi

Gość portalu: vanitas napisał(a):

> a wiesz co oznacza słowo neantyzacja? hahahaha

[Gość: AS]

Do Vanitasa i Tona,

Moim zdaniem francuskie słowo NEANTISATION, źle brzmi w polskim tłumaczeniu - a
raczej spolszczeniu - "neantyzacja". Ja bym proponował "nicowanie", jako wyraz
pochodny od "nicości", podobnie jak w języku francuskim.


Do Tona,

Ja Tobie, drogi Tonie, którego szanuję, nie zabieram prawa czytania, wręcz
przeciwnie, zachęcam bardzo do lektury "Filozofii w Depresji";

"Wydaje się, że problemy z czytaniem ma natomiast AS, gdy pisze, iż czytał
teksty Sokratesa, które przecież w rzeczywistości nie istnieją i jak twierdzą
znawcy tematu - prawdopodobnie nigdy nie istniały...".
A ja zdaje się, Tonie, nie mówiłem, że czytałem teksty Sokratesa. Mogłem co
najwyżej czytać np. teksty Platona, w których pojawia się postać Sokratesa.
Faktycznie, Sokrates prawdopodobnie niczego nie napisał, dlatego przekaz jego
postaci i filozofii zawdzięczamy innym. No ale bujający w chmurach Sokrates
Arystofanesa nie jest tym samym filozofem, co Sokrates Platona.

"Zresztą Sokrates jest od wielu lat ulubionym autorem filozoficznych ignorantów,
którzy wkładają w jego usta własne filozoficzne mrzonki i powołują się na jego
starożytny autorytet. Na tym nie kończą się problemy AS z czytaniem...".
Tonie, pierwszym poważnym filozofem, który włożył swoją naukę w usta Sokratesa,
był sam Platon. Notabene, Platon tylko jeden raz pojawia się w swych własnych
pismach w pierwszej osobie liczby pojedynczej.

"W ogóle nie rozumiem, co mają maski do filozofii".
To, że każdy, kto odgrywa rolę społeczną, zakłada jakąś maskę (zob. Pirandello,
Jung itd.). A to, że niektórzy czasem chlapią coś nieprzemyślanego na forach
internetowych znaczy, że w anonimowym świecie wirtualnym nie muszą zakładać
masek i mogą ukazać swe ego, bez oprawki. Twoje ego, Tonie, wydaje się być
całkiem przyzwoite, nawet jeśli nasze poglądy na filozofię różnią się diametralnie.

"Sytuacja, gdy ta sama osoba uprawia w swych tekstach zarazem filozofię i
literaturę, jest raczej wyjątkiem w historii filozofii, niż regułą".
Nie jest to takim znowu wyjątkiem. We Francji na przykład jest to wcale
nierzadkie. Np. M. Henry, M. Conche, itd.; że nie wspomnę o zmarłym niedawno J.
Derridzie, który lepiej się czuł w instytutach literatury, niż w instytutach
filozofii.

"A poza tym, żeby powoływać się na kazus Sartra należałoby wcześniej napisać coś
na miarę L'Etre et le neant".
Ale ja już nie chciałbym pisać, że piekło to inni.

[Gość: AS]

Tonie, Powinienem doprecyzować, jeśli chodzi o Platona, że miałem na myśli jego
dialogi, w których pojawia się właśnie Sokrates. Istnieją bowiem, jak wiadomo,
listy Platona (od autentycznych po nieautentyczne), w których pisze on w
pierwszej osobie liczby pojedynczej.

[ton9]

Z tego co widzę, to AS ma skłonność do wtrącania się w rzeczy, których się nie zna. Nicowanie zostawmy krawcom; niech oni sobie spokojnie nicują materiał, a filozofii nic do tego. Jedyne, co łączy nicowanie z Sartr'em, to chyba jedno ze słownikowych znaczeń sława "nicować", czyli "odwracać tkanine na lewą stronę".

Kwestie "masek" i "ról społecznych" lepiej pozostawić socjologom, znają się na tym lepiej i nie ma powodu, żeby ich wyręczać.

Zaś w kwestiach filozofii, to, o ile nazwisko Sartra jest jeszcze znane, to nazwiska: M. Henry, M. Conche, nikomu nic nie mówią. Za to o wiele więcej mówi nazwisko Descartes, który literatem bynajmniej nie był.

Owszem, Platon wykłada swoją naukę ustami Sokratesa, ale Platon to był Platon, a Sokratejska dewiza "wiem, że nic nie wiem" stała się zwyczajnie usprawiedliwieniem dla głupoty.

[Gość: AS]

Co do nicowania... Może więc zamiast tego "nicościowanie"? Czy teraz lepiej?
Przynajmniej nie kojarzy się z krawcami. A jaka jest Twoja propozycja przekładu,
Tonie?

Zgadzam się z Tobą, że nazwisko M. Conche nic nie mówi (przynajmniej) polskiemu
czytelnikowi. Co do Michela Henry to protestuję. Stał się on już wielką legendą
we Francji, a to, że nie jest prawie w ogóle znany w Polsce, to inna sprawa.
Piszesz: "Za to o wiele więcej mówi nazwisko Descartes, który literatem
bynajmniej nie był". Jeśli chodzi o znanych klasyków, to literatem był i Diderot
i Voltaire i Rousseau...

[Gość: a może inny pozyty]

brawo zaliczyłeś (aś)

pozdrowienia ślę

[Gość: W. Krysztofiak]

Szanowni Państwo

Ksiązka w mojej ocenie jest literacko słaba; język, niestety, przypomina
dialogi w telenowelach wenezuelskich. Różnica sprowadza sie do tego, że w
telenowelach rozmawia się o rzeczach doczesnych; tu zaś narrator symuluje
dialog intelektualny; nawet biblijny (i to mu po prostu nie wychodzi: w życiu
za mało przeczytał poważnych powieści; Autorowi poleciłbym "Lolitę" Nabokova;
jest to ksiązka perwersyjna, ale metafizycznie; "Filozofia w Depresji" jest
niestety tylko perwersyjna).

Książka jako fakt społeczny stanowi w intencjach Autora element oddziaływania
na filozoficzne środowisko Szczecina. Niektóre postaci, postawy, zdarzenia są w
niej przedstawione dosyć rzetelnie; ale jest w książce wiele zmyśleń
usłyszanych przy piwie oraz "niesmacznych" insynuacji. Autor jako filozof nie
powinien jednak posługiwać się techniką insynuacji. To mam do zarzucenia tej
książce; jest w wielu miejscach "świńską" insynuacją. Mężczyzna takimi
technikami nie posługuje się. Autor więc nie zachował się jak przyzwoity
mężczyzna; tylko jak "baba z Turzyna", która coś zasłyszała i histerycznie
rozpowiada.

Można zrozumieć Autora, że ma wiele negatywnych odczuć z pobytu w Szczecinie;
ale nie zapominajmy - Uniwersytet Szczeciński wspierał badania naukowe Autora
bardzo solidnie; otrzymywał co roku dotacje na wydawanie swoich książek
dotyczących filozofii starożytnej; a nawet otrzymywał dotacje na wyjazdy
zagraniczne w celu podpisania umowy partnerskiej z jednym z uniwersytetów we
Francji (nie słyszałem o przypadku, żeby jakis student z US skorzystał z tej
umowy; wobec tego mogę retorycznie zapytać: czy chodziło o faktyczną umowę czy
też legitymizację wakacyjnego wyjazdu zagranicznego - przepraszam Państwa, ale
posługuję się w tej chwili techniką insynuacji; dlaczego? Niech Autor
książeczki poczuje się jak to jest być przedmiotem dosyć "parszywej
insynuacji"; mam nadzieję, że Państwo będziecie dla mnie wyrozumiali)

Przeczytałe te fragmenty ksiązki, które maja byc charakterystykami filozofów
Instytutu filozofii US. Wydaje mi się, że Autor błędnie chrakteryzuje wszystkie
typy; w szczególności głównego bohatera - Niebiańskiego. Jeśli juz z kogoś
robi się "psychola" łapczywego na władzę, to warto byłoby postawić pytanie:
Dlaczego jest tak, ze główny bohater jest łapczywy na władzę? Autor musiałby
dojść do nieprzyjemnego dla siebie wniosku, bo uderzającego w jego religijny
system wartości. Ale tego nie robi; tej analizy socjologiczno-politycznej nie
prezentuje (a wiele, przed napisaniem książki, o tym rozmawialiśmy; dlatego
najważniejsze charakterystyki Autora są nieuczciwe). Mi też w jednym zdaniu
dołożył; choć we wstępie tłumaczy się, że to nieprawda. Ale właśnie po co?

Mogę Państwu odpowiedzieć, jak mi w mailu napisał: "Bo nie posiadam żadnego
systemu wartości". Zastanawim się więc dlaczego przez cały rok Autor ksiązki
spotykał się z kimś kto dla niego nie posiada żadnego systemu wartości? czy nie
jest tak, ze autor po prostu ma jakąś skłonność do instrumentalnego traktowania
ludzi? A okresla siebie jako personalistę? czy personalista może posługiwać się
technika insynuacji?

Ksiązka nie jest szczera; nawet nie jest histeryczna.

cool baby

[Gość: AS]

Oj, Wojtku, Wojtku, dziecko drogie...

Ad rem. Chętnie podejmę rękawicę - wszak to miód na nasze usta, tudzież
studentów - ale jestem teraz w chwili czegoś w rodzaju kolejnej "legitymizacji
wakacyjnego wyjazdu zagranicznego" i nie mam czasu na dłuższy wywód. Tym razem
zatrzymam się przy kwestii przyziemnej, a obiecuję powrócić do tej
literacko-niebiańskiej. Co do literackiej oceny wartości książki (na Boga,
zostawmy w spokoju wartości etyczne!), to na dzień dobry powiem tylko tyle, że
Twoja obsesja "techniki insynuacji", będąca kryterium oceny powieści, przypomina
mi mentalność CENZORA. Skąd my to znamy?
Twoja rzeczywista postać (WKrysztofiaka) ma jeszcze mniej wspólnego z
K.Wojciechowskim z powieści niż rzeczywisty Jan Kowalski z Janem Kowalskim na
liście IPN.

Odpowiadam najpierw na zarzuty poważniejsze, te związane z Alma Mater.

Piszesz:
"Można zrozumieć Autora, że ma wiele negatywnych odczuć z pobytu w Szczecinie;
> ale nie zapominajmy - Uniwersytet Szczeciński wspierał badania naukowe Autora
> bardzo solidnie; otrzymywał co roku dotacje na wydawanie swoich książek
> dotyczących filozofii starożytnej".

Owszem, otrzymywałem dotacje na badania naukowe. Czy solidne? Nie byłeś Wojtku
na rzadnym dłuższym stypendium zagranicznym, więc nie wiesz czym są solidne
dotacje. To, co oferował US (podobnie jak robią to inne uczelnie w naszym
kraju), to się nazywa popularnie "dzieleniem biedy". To raz. A dwa, dotacji nie
zmarnowałem, lecz wykorzystałem. Wydałem z tego dwie monografie, tłumaczenie,
itp. US "łaski" mi nie zrobił. To obowiązek. Mało tego, we wstępie do każdej
mojej publikacji, związanej z dotacją z US, złożyłem bardzo czułe i naprawdę
szczere podziękowania przedstawicielom US, którzy łaskawie udzielili mi tych
dotacji.
Wojtku, mimo dotacji, i mimo stosunkowo wielu publikacji z okresu szczecińskigo,
uważam, że cofnąłem się w rozwoju naukowym. Ale to inny temat. I mój problem.

Piszesz:
"a nawet otrzymywał dotacje na wyjazdy
> zagraniczne w celu podpisania umowy partnerskiej z jednym z uniwersytetów we
> Francji (nie słyszałem o przypadku, żeby jakis student z US skorzystał z tej
> umowy; wobec tego mogę retorycznie zapytać: czy chodziło o faktyczną umowę czy
> też legitymizację wakacyjnego wyjazdu zagranicznego".

Spokojnie, Wojtku, z dotacją na wyjazd zagraniczny z US. Owszem, kilka lat temu
spędziłem parę dni we Francji. Dostałem dofinansowanie z programu UE - przez
pośrednictwo US i dzięki czynnemu wsparciu p. Swietłany - na podpisanie umowy w
ramach Erasmusa z IF Uniwersytetu w Tours. Pieniądze były marne (zapytaj
studentów, którzy wyjeżdżają na tego typu stypendium, czy jest to taki wakacyjny
wyjazd?), tzn. wystarczaly w sam raz na podpisanie umowy i szybki powrot.
Zaszaleć się nie dało, a żal. Poza tym znasz mnie dobrze i wiesz, że nie lubię
oficjalnych spotkań, przemówień, nudnych rytuałów. Tak właśnie było. Wyjazd był
przede wszystkim dla US i dla studentów.
Umowę ostatecznie podpisałem, więc o co Ci chodzi? Czy coś źle zrobiłem? A to,
że nikt dotychczas się nie zakwalifikował (chyba, że po moim wyjeździe), to
przepraszam, nie moja wina. Zachęcałem studentów, a na wyznaczony termin
egzaminu z języka francuskiego się stawiałem. To, że nikt nie wyjechał nie jest
doprawdy moją winą. Nie nauczę się za kogoś języka francuskiego. Nie puszczę też
nikogo na stypendium, kto tegoż języka nie zna w stopniu pozalającym sądzić, że
kandydat nie przyniesie wstydu US i sam nie skorzysta z wyjazdu.

Co do reszty wyjazdów, to związane były z moimi osobistymi staraniami. Jeden
przykład. Stypendium Fundacji Lancorońskich, na które za kilka godzin wyjeżdżam,
wygrałem dzięki CV+liście publikacji+opinii prof. Perkowskiej. Ty starałeś się o
nie i nie dostałeś. Ja tak, Ty nie. O co Ci więc chodzi? O letni wyjazd? A może
o zazdrość i frustrację? Zostawiam to do oceny publiczności.

Nie występuj teraz jako obrońca US, bo jest to zabawne, albo raczej
tragikomiczne. Nie zaatakowałem US jako US i jak najlepiej mu życzę. W
rzeczywistości moja ocena wobec mnie samego jest dosyć banalna: dałem tyle US,
ile US dał mnie. Ani dużo, ani mało. Raczej mało. To związane było z warunkami
ekonomicznymi nauki polskiej, no i z anpotkanymi ludźmi. Stop. Myślę, że Ty
dostałeś od US więcej. Co to znaczy? Gdybyś znalazł się na lepszej uczelni, to
scenariusz dla Ciebie byłby moim zdaniem podwójny: albo rozwinąłbyś znacząco
swój talent i nie wypisywałbyś tego typu głupot na forum, aby odreagować; albo
dostałbyś - ten drugi scenariusz jest gorszy i zakłada brak u Ciebie postępów w
rozwoju emocjonalnym i nieustanny konflikt z otoczeniem, z którego słyniesz na
US - wreszcie kopa w dupę od ludzi silnych, którzy nie patyczkowaliby się z Tobą
w żaden sposób, tylko zrobiliby miejsce dla innych. US jest naprawdę
wyrozumiały. Zmarnowałeś na głupoty co najmniej kilka lat (bodajże
najważniejszych lat w życiu naukowca - logika), więc jeśli sądziłeś, że w
powieści odnajdziesz swój światlany wzór, wielkiego naukowca i męczennika w
dobrej sprawie, to się głęboko pomyliłeś. Życzę Ci wszystkiego najlepszego i
będę pierwszy, który ucieszy się z Twojej habilitacji.

Jeśli chcesz dyskutować na forum ze mną w ten sposób, to wiedz, że wiele
ryzykujesz. Czy masz czyste ręce, żeby to robić? Ja ich nie mam, ale uważaj, bo
u Ciebie to i puszka Pandory może się łatwo otworzyć. Nie prowokuj mnie, bo to
niewiele da. Jestem ponad tym, a przynajmniej poza.

CDN.

fakty

[Gość: W. Krysztofiak]

Szanowni państwo
Ponieważ w poprzednim liście Autor stwierdza, że nie byłem w życiu na żadnym
dłuższym stypendium, pragnę sprostować tę informację. Przez 11 miesięcy
przebywałem na stypendium w Oslo University w roku akademickim 1992/93 na
zaproszenie prof. Dagfinna Follesdala, Prezydenta Norweskiej Akademii Nauk.

Zasatanawiam się, skąd Autor uzurpuje sobie prawo do oceny mojego dorobku
naukowego; skoro kompletnie nie zna się na tym, nad czym ja pracuję. Osobiście
nie czuję tego, że zmarnowałem swój talent (bo talent mam przeciętny, jak wielu
pracowitych, rodzimych filozofów). Moje książki, artykuły filozoficzne są
czytane. Nie muszę pisać powieści, aby wypłynąć na szersze "intelektualne
wody". Życzę Autorowi również tego, aby i jego książki filozoficzne były
czytane (nie tylko "Filozofia w Depresji"). Na razie jestem jedynym filozofem w
Polsce, który Autora książkę o Parmenidesie cytuje (a ksiażka ma różne oceny;
ja oceny takiej nie formułuję, bo nie jestem pecjalistą-filologiem; powołuję
się na dwa ustalenia Autora bo wydają mi się jakoś interesujące)

Autor z racji młodego wieku i braku doświadczeń (przypuszczam, ze nie wiele
widział i doświadczył) uzurpuje sobie prawo do zagladania ludziom w ich
osobiste, prywatne i intymne życie. Powtarzam, męzczyzna takich rzeczy nie
robi; tylko "baba z Turzyna".

Książka jest tendencyjna; nie ma w niej analiz. Drażni powierzchowność. Ksiązka
w stylu przypomina dzieło Anastazji o posłach sprzed wielu lat. Słusznie
zauważa jeden z rozmówców, że książka do publikacji w "Fakcie" się nadaje.
Ale "Playboy" to chyba już za wysokie progi.

Autor zarzuca mi, ze zachowuję się jak cenzor. Niestety w normalnym kraju,
Autor miałby sprawę sądową za pomówienie. Ja zostałem w książce techniką
insynuacji pomówiony. I nie chodzi mi o zmyśloną historię, że z narratorem
wybieramy się "na dziewczynki" (w sam raz jestem już w takim wieku, że może mi
to jakoś imponować; może w końcu kobiety zaczną mnie dostrzegać, jaki to ze
mnie Don Juan albo Casanova). W książce zostało sformułowane jedno
niedopuszczalne zdanie, mające postać "świnskiej" insynuacji - jakoby dawałbym
zaliczenia z logiki za .....(nie będę kończył, bo nie wypada robic tego na tak
szacownym forum)

Do tej pory od Autora nie usłyszałem publicznego "przepraszam". I to jest
przykre, bo Autor mieni się personalistą, obrońcą wiary katolickiej.
Zastanawiam się czy Autor wyspowiadał się ? Ja się nie boję (piszę pod swoim
nazwiskiem). Ale o swoje dobra osobiste będę dbał.

Autor mi sugeruje, ze mu zazdroszcze wyjazdu zagranicznego z Fundacji
Lanckorońskich. Nie zazdroszcze mu; gratuluję. Ja w zeszłym roku przebywałem z
wykładem na Ecole Normale Superieure, w ramach kolokwium organizowanym pod
patronatem Prezydentów obu krajów (Polski i Francji)(w internecie można nawet
znaleźć film). Nie mam czego zazdroscić Autorowi; tylko moge pogratulować
sukcesów.

Autor insynuuje, że wiele ryzykuję; podpowiada mi, żebym go nie prowokował. Ja
mam jedynie skromne życzenie; oczekuję, słowa "przepraszam". Jesli jest się
personalistą i rozpowszechnia się o kimś fałszywe informacje (szkodzące); być
może z głupoty, a nie z wyrafinowania, to chyba mówi się "przepraszam".

światy banalne

[Gość: Ja]

Drodzy Panowie!
Panie Sowo i Panie Krysztofiak!
Szacowni niby naukowcy- przepraszam ale czy naukowcy zajmuja się takimi
banalnymi treściami? Jeśli tak, to osobiście jestem przeciwna temu by
kiedykolwiek jakikolwiek filozof otrzymał grant na badania, bo co Panowie
badacie?
Panie Sowo!
Panie Krysztofiak!
Do pracy Do pracy!!!
do jakiejś porządnej fizycznej roboty!!! jak mawiał Wittgenstein
pozdrawiam serdecznie obu Panów!

[Gość: Miałas]

wlasnie, do pracy zamiast p-ier-d-o-lic na forum od rzeczy!!!!!!!!!!!

[Gość: lukjan]

to mi wygląda na średnio-inteligentną reklamę-czas najwyższy do sekcji
OGŁOSZENIA...dyskusja i tak byle o czym...

[absztyfikant]

Powiesci z kluczem w historii literatury bylo mnostwo. Ostatnio
chocby "Mercedes Benz..." Huellego, po publikacji ktorej okazalo sie bardzo
szybko, ze pewien skorumpowany doktor Elefant z powiesci, to tak naprawde
analogicznie skorumpowany profesor gdanskiej Akademii Medycznej.

A tak swoja droga, to lektura postow zawartych w tym watku bardzo mnie ubawila,
za co piszacym tutaj, a zwlaszcza prowodyrowi calego zamieszania Bog zaplac.
Lzy (ze smiechu) obficie polaly mi sie na klawiature, gdy przeczytalem fragment
o mozliwosci drukowania tej powiesci w "Fakcie"....

Ksiazke mam zamiar przeczytac i wtedy nie omieszkam opatrzyc autora stosowna
etykietka. Przygotowalem sobie dwie na wszelki wypadek, bo tak naprawde
mozliwosci sa 2 wlasnie: kabotyn lansujacy sie na pretensjonalnej szmirze, badz
swoisty Kulturtrager. Nie bede sie bawil w cienowanie i szarosci. Out-out.

Ach ten 'Wstęp' :) Autorze!

[absztyfikant]

A znaliscie kolego autorze ten utworek? Na pierwszy rzut oka moznaby odnalezc
szereg podobienstw:))

--
Daty, daty, kolejne daty, jakby nie można inaczej.


Czas w brzuchu martwego konia, puchnąc mruczy coś
Ziemia! Ziemia!!! - wrzeszczy pijany grabarz.
Ziemia! Ziemia!!!
I zasypuje nią gniazdo bocianie,
Z Tobą w środku.
Ziemia! Ziemia!!!
Ale głupcy mimo to czekają,
Na ten czerwiec i także następny.


Wpadnij Pan choć na pół papierosa.
Na uśmiech, słowo, brzęknięcie, szept.
My tu żyjemy proszę Pana
Jak te konwalie, jak bzy albo - pet.


Na Błoniach mlecze, raz żółte, raz białe
Taki majowy szmonces.


W Niebie bezzębne anioły - wiem -
Mielą żarnami dziąseł,
Przetrawioną wcześniej na Ziemi,
Rzadką papkę. Rzadką papkę - ludzkich miłości.


Wpadnij Pan nocą, wieczorem z rana,
Na najkrótszy z krótkich milczący szept.
Bo my umieramy trochę bez Pana.
Jak te konwalie, jak bzy, albo - pet.


Halo! Halo


Wpadnij Pan choć na pół papierosa.
Na uśmiech, słowo, brzęknięcie, szept.
My tu żyjemy proszę Pana
Jak te konwalie, jak bzy albo - pet.



Halo! Halo! Halo!


Wpadnij Pan choć na pół papierosa.
Na uśmiech, słowo, brzęknięcie, szept.
My tu żyjemy proszę Pana
Jak te konwalie, jak bzy albo - pet.



sł. Jan Nowicki
muz. Jan Kanty Pawluśkiewicz

co autor miał na myśli?

[Gość: świeża_doktorka]

Nie mam nic wspólnego z IF, a nawet US, zatem w sporym stopniu jestem bezstronna. Tylko że dziwnym trafem opisane sytuacje idealnie pasują i do Politechniki. Święte oburzenie opisanych w FwD osób odbieram jako "uderz w stół, a nożyce się odezwą". Ludzie, osób z zewnątrz naprawdę nie obchodzi, kto jest kim w tej książce - po co te tłumaczenia na forum, na jakim stażu się było i co się tam osiągnęło. Moje wykształcenie nie ma nic wspólnego z literaturą, więc i nie oceniam książki w kategoriach "co autor chciał przekazać w 3 wyrazie 5 zdania na 7 stronie". Po prostu przeczytałam - z przyjemnością. Pocieszyłam się, że nie ja jedna jestem swiadkiem bryndzy w środowisku naukowym. To jest powieść, nie rozprawa filozoficzna, przestańcie się doszukiwać w tym "misji" czy nie wiadomo jakich wygibasów myślowych.

Panie Albercie

[Gość: wróbelek]

Szanowny Panie Albercie!
Dlaczego Pańskie artystyczne pseudo to sowa?
Sowa:
- choć zwierz, ale lata i to wysoko, podobno inteligentna
jest też sowa
- z Kubusia Puchatka- przemądrzała- wciąż ksobnie obserwowała świat i
otaczających ją przyjaciół postać o tyle zabawna co drażniąca.
Którą z sów Pan wybiera?
Rozumiem Pańskie rozżalenie i jest mi przykro, że się Panu nie powiodło, Pańska
historia jest wstrząsająca- opowieść o filozofie łowiącym ryby na kolacje,
opowieść tragiczna i wzruszająca!
Jako autor jest Pan niezwykle zjadliwy i napastliwy, ale pismo jest dobrym
powiernikiem trosk, zatem cel- wyrzucenia z siebie tych traumatycznych przeżyć-
został chyba osiągnięty.
Jako filozof jest Pan przerażający!
Nie wiem jakie cele założył Pan w Pańskiej pracy, obawiam się jednak, że nie
takie jakie Pan założył.
W bezpardonowy sposób Pańska książka przyczynia się do społecznego odbioru
filozofii i filozofów w jednoznaczny sposób- filozof to człowiek - manipulant
życia społecznego, człowiek- maszyna,
Filozofowie nie mają dobrej opinii, zaiste- to nie jest naukowiec, ani nawet
dobry powieściopisarz- Pan wie, jaki obraz jawi się na stronicach Pańskiej
książki.
Ale czy Pan wie jaki obraz autora jawi się po przeczytaniu Pańskiej książki?
Autor to osoba mało zintegrowana o skłonnościach moralizatorskich, swoistego
rodzaju mentor wykorzystujący swą moc twórczą przeciwko sobie. Obawiam się, ze
najwięcej szkód poniesie Pan, nie osoby z niby-powieści. Pan na tle swych
bohaterów jest postacią najbardziej wyrazistą, zagubioną, mściwą o nastawieniu
życzeniowym, banalnie opisującym bądź co bądź ciekawą tematykę, powierzchowną,
nie dotykającą istoty poruszanych problemów.
Współczuję Panu i mam nadzieję, że już doszedł Pan do siebie..zaszkodził Pan
sobie jako filozofowi- bo cóż z Pana za filozof, skoro nie potrafi Pan
wyssać "soku z owocu", tylko skórki Pan smakuje, a ta nie ma smaku- zupełnie
jak Pańska niby- powieść.
Jeżeli jednak (jakimś niebiańskim cudem) stanie się Pan filozofem i zasmakuje
Pan w soku a nie skórkach, stworzy Pan wielkie dzieło i żadne przenajświętsze
środowiska temu nie przeszkodzą, czego Panu z całego serca życzę.
Tymczasem proszę swą energię kumulować i przywrócić dawną mądrość filozofii-
pisząc wielkie dzieła!
Żywię również nadzieję, że Pański status materialny poprawił się na opisaniu
grobów tych, których już nie ma między nami.
Żywie również nadzieję, że nie na tym polega w Polsce filozofowanie- na
moralizowaniu i wymądrzaniu się "kubusiowych sów",
Filzozofia obroni się sama
a
Pan musi sam sobie pomóc.
Serdeczności

[Gość: W. Krysztofiak]

Nie rozmawiamy na temat banalnej treści w książce; ale o fałszywych
informacjach, upowszechnianych w ksiażce. Autor we wstepie zaznacza, ze ksiązka
jest reportażem (oparta na "autentycznych faktach" - dziwny zwrot). A więc tak
naprawdę nie jest to powieść, ale jest to donos publiczny pod pseudonimem (w
ten sposób autor broni sie przed pozwami sądowymi).

Mój głos jest publiczny i pragnę poruszyc problem granic donosicielstwa
(zapraszam dzisiaj o 23.00 do audycji Radia Szczecin na temat granic
donosicielstwa; będę brał udział w dyskusji). Ja w tej książce występuję jako
postać nieszczęśliwa (nie jestem tam czarnym charakterem; są inni); i to mnie
nawet bawi. Ale Autor przekroczył granice dobrego wychowania i smaku i prawa,
formułując i upowszechniając obelżywą insynuację.

Co do bryndzy naukowej! Nie przesadzajmy, w polskiej nauce okres bryndzy mija.
Dzisiaj praca jest dla najlepszych, czyli dla tych którzy publikuja w
najbardziej prestiżowych czasopismach naukowych. Nie ma miejsca dla jedynie
doktorów (bo te doktoraty niekiedy mają postać bardzo słabych magisterek sprzed
kilkunastu lat). W nauce, najpierw trzeba odrobić frycowe, pokazać co się umie,
a później dopiero można mieć pretensje. Same wyjazdy stypendialne jeszcze o
niczym nie świadczą; trzeba mieć publikacje w prestiżowych czasopismach. Rynek
jest dobrym weryfikatorem kondycji naukowca. Można produkowac tony makulatury,
której nikt nie czyta.

W tej powieści jest misja; wiem o tym, bo przed jej wydaniem z Autorem przy
piwie o jej treści wielokrotnie rozmawialiśmy; chodzi o fakt - czy można
upubliczniać treści prywatnych, meskich rozmów; ponadto czy mozna do tych
treści dokładać, dobudowywać fałszywie insynuowane treści? Tu chodzi o kwestię
odpowiedzialności za słowo. Autor ma prawo pisac książki; ma prawo do
bycia "plotkarzem"; nawet ma prawo do rozpowszechniania fałszów (taki jest
koszt wolności słowa). Ale Autor musi liczyć sie z tym, że inni też mają prawo
do oceny Autora. Nikt nie jest w Polsce świętą krową.

Ludzi bardzo interesuje to, kto jest kim w tej ksiażce; sam swoim studentom
pomagam zdekodować postaci (jestem o to niekeidy pytany).

[absztyfikant]

'autentyczne fakty' to klasyczna tautologia

[Gość: ho ho]

Ho ho Ho
autentyczne fakty? to tautologia?
prosze o wyjaśnienie jakim to niby sposobem w sposób konieczny z autentyczności
wynikają fakty- albo z faktów autentyczność?
Tak nawiasem mówiąc, książka nie jest warta tych dyskusji, ale w miarę duskusji
apetyt rośnie!! naturalnie na konsumpcję książki, tym samym daje sie zarobić
dziekiszumowi społecznemu..
chyba tez coś skonstruuję- niby powieść a niby jasiu..

[Gość: PANIE W!!]

Panie Krysztofiak!
Zdaje się, ze ma Pan ciekawą książkę do opoublikowania, zachęcam więc do pracy
nad nią!!
serdeczności

korepetycje z logiki przydalyby sie panie dzieju

[absztyfikant]

"Autentyczne fakty" sa tautologia - dolaczone do slowa okreslenie jest cecha
konstytutywna, zawarta w definicji tego slowa i stad powtarzanie go nie ma
sensu.

Fakty musza byc autentyczne (pojawic sie w rzeczywistosci) i stopniowanie tej
cechy ("bardziej/mniej autentyczny") nie ma zadnego sensu.

[Gość: Pan dziej]

Panie absztyfikancie
Nie rozumiem słowa fakt jako zawierający w sobie pojęcie autentyczności,
wolałbym nie brać u Pana korepetycji z logiki

[Gość: PAN DZIEJ]

Sprawa wygląda inaczej w przypadku kawalera, jako nieżonatego mężczyzny.
Jednak słowo fakt- nie zawiera w sposób konieczny słowa autentyczny- nie są to
synonimy, proszę sprawdzić- w encyklopedii czy przy słowie fakt jest
objasnienie odwołujące do słowa autentyczny.
i odwrotnie.
Sprawa nie wydaje mi się tak oczywista
ja moge zachowywac się autentycznie, ale czy wynika a tego, że zachowuję się
faktycznie? co to miałoby znaczyć??

[ton9]

Autentyczność nie jest ani cechą konstytutywną faktu, ani nie jest stopniowalna. Coś jest autentyczne (= oryginalne) albo nieautentyczne; nie ma nic pomiędzy nimi, a więc autentyczność nie jest stopniowalna.

Ponadto nieautentyczne oznacza, że są one podrobione (falsyfikat) albo skopiowane (kopia). Fakt może również wynikać z naukowego opracowania pewnej obserwacji, a zatem może być wtórny wobec pierwotnego i autentycznego spostrzeżenia, czyli może być skopiowany. Nie ma nic sprzecznego w powiedzeniu, że fakt został skopiowany. Fakty odkryte przez naukowca i powielone w prasie codziennej w milionach egzemplarzy są faktami skopiowanymi z pierwotnego opracowania, a zatem nie są autentyczne, lecz wtórne. A zatem autentyczność nie jest cechą konstytutywną faktu.

[Gość: W. Krysztofiak]

Wyrażenie "autentyczne fakty" nie jest tautologią, gdyż nie jest formułą
zdaniową. tautologie to formuły prawdziwe przy każdym wartościowaniu logicznym.
Albo mówić nieco mniej technicznie: tautologie to po prostu prawa logiczne;
czyli zasady poprawnego myślenia. w zwrocie "autentyczny fakt" nie ma zawartęgo
prawidła logicznego myslenia. Ten zwrot nalezy do kategorii wyrażeń
pleonastycznych; tzw. pleonazmów.

Z punktu widzenia zasad stylistycznych, uzycie takich zwrotów jest
klasyfikowane jako błąd jezykowy. Mimo to w mowie uzytkownicy języka używaja
takich zwrotów. Dlaczego ? w rozmaitych celach komunikacyjnych, np. chcąc
wyrazić intencję szczerości. w tym wypadku, Autor reportażu pragnie powiedzieć
czytelnikowi: "patrzcie!!! jestem szczery!!!". I to drażni, bo autor nie jest
szczery. Intencją illokucyjna ksiązki jest intencja dowalania; przy czym Autor
tę intencję ukrywa, kreując swój wizerunek nieszczęśnika (owszem był
nieszczęśnikiem; owszem był osobą, której dowalano; tylko dlaczego Autor swoim
stronnikom w książce dowalił, wcześniej wysłuchując przy piwie co mają do
powiedzenia; i to jest po prostu wstydliwe dla filozofa i filozofii).

[Gość: świeża_doktorka]

No cóż, co do "faktów autentycznych", to niekonsekwencja jężyka jest imponująca, bo "faktów dokonanych" jakoś nikt sie nie czepia (skoro to już "fakt" - czy moze być NIE dokonany?).

Co do bryndzy mam swoje zdanie chociażby czytając kilka recenzji - swoich i nie swoich - projektów do KBN. Nie mam pretensji, gdy niska ocena jest solidnie uzasadniona. Ale gdy recenzja składa się z dwoch zdań napisanych na kolanie i wynika z niej, że przeczytane zostało tylko półstronicowe streszczenie projektu, a nie całość, to odechciewa mi się nauki.

A praca jest tam, gdzie są godziny dydaktyczne do obsadzenia, zdolności są na drugim miejscu. O ile akurat ktoś nie przejdzie na emeryturę, możesz być noblistą, etat i tak się nie znajdzie.

[Gość: PAN DZIEJ]

Chyba jednak Pani świeża doktorka przesadza
ciekawe pseudo, wzbudza uśmiech
Jesli bedzie Pani noblistką, czego Pani życzę, nie sądzę, by nie znalazł się
dla Pani etat.
Alejeśli obrosnie Pani w piórka zanim zacznie Pani poważną pracę, etetu nie
będzie i z pewnością nie uda się uprawiać nauki..

Do Pani świeżej doktorki

[Gość: ho ho ho]

Pani świeża doktorka!
:-) bardzo inspirujące psudo- świerza doktorka, zastanawiam się z czego Pani tą
doktorkę zrobiła i co też Pani czyta, jesli takie bzdurne "powieści" czyta Pani
z przyjemnością i stosuje tzw. porównania w dół.
Jesli jest Pani świerzą doktorką to proponuję brac się za pracę- a nie
przyjemne lekturki w stylu lekturki Pana Sowy, bo niestety może się historia
powtórzyć i świerza doktorka stanie się sową, która zamiast stac się naukowcem
stanie się superbohaterką!! bez szans awansu z powodów niedogodności i
zmarnowania talentu!!
Powodzenia

[Gość: świeża doktorka]

Z nauki zrezygnowałam. Zdając sobie sprawę, że mam zbyt mało samozaparcia do walki o granty, o staże, i wiedząc, że na macierzystej uczelni etatu nie będzie [a zresztą co mi po nim, skoro i tak nie ma tam aparatury badawczej, a mojej dziedziny - technologii chemicznej - nie da się uprawiać bez dość znacznych środków finansowych (aparatura, odczynniki)], zdecydowałam się na własną firmę.

Nie czekam, aż ktoś mi coś da, nie mam do nikogo o nic pretensji, nie jestem sfrustrowana. Doceniam to, czego się nauczyłam robiąc doktorat. Ale napatrzyłam się na działanie polskiej nauki i nie podoba mi się - moje prawo. Podobnie, jak do czytania dla relaksu choćby i Harlequinów. Zdumieniem napawa mnie tylko, że oberwać można nie tylko za napisanie omawianej książki, ale i za jej przeczytanie...

I z całą perfidią podaję linka do "Filozofii...", gdyby ktoś miał kłopoty z jej znalezieniem:

www.mybook.pl/6/0/bid/16

[Gość: kaja]

Książki jeszcze nie przeczytałam(zamierzam oczywiście)jednak chciałabym
przesłać słowa poparcia dla autora.Jest to jeden z niewielu ( raczej
był ,niestety) pracowników IF, któremu trudno cokolwiek zarzucić.

[Gość: Pan Dziej]

A może mozna jednak zarzucic mu to, ze był słabym naukowcem??

[Gość: Tomek]

uwierz mi, nie można....

[Gość: kaja]

Mam wrażenie,że sporo wypowiadających się tu osób zna autora jedynie z
książki, tudzież z zamieszczonych na forum informacji.A formułuje
autorytatywnie i często niesprawiedliwie swoje sądy.

Pani Kaju, Panie Sowo

[Gość: Pan Dziej]

Obawiam się, że każdy ma coś na sumieniu, każdy..
Autor czegokolwiek- jest skazany na krytykę- taka to dola autora, albo zostanie
potępiony albo pochwalony, najczęściej jedno i drugie.
Zupełnie niesistotnym jest to czy autora zna się osobiście, czy też nie, autor
to autor- ktoś kto dobrowolnie decyduje się na poddanie siebie w osąd
społeczny. Czy można być sprawiedliwym? nie wiem Wydaje się jednak, że nie
trzeba znać osobiście kogoś aby wiedzieć jakim jest- oceniając dorobek pisarski-
wiemy wtedy przede wszystkim - czym się interesuje- na co kieruje intencje-
świadomie lub nieświadomie i niestety okazuje się, że Pan sowa- niby- naukowiec
interesował się przede wszystkim prywatnym życiem jednostek tworzących
instytucję instytutu filozofii, być może to zakłóciło procesy badawcze, być
może tak spożytkowana energia- na zaglądanie innym pod poduszki na których śpią-
została wyczerpana i nie starczyło na to by stworzyć coś kreatywnego,
intrygującego informacyjnie i poznawczo. Przykro to pisać, ale ten obraz nasuwa
się sam, zadaje sobie pytanie- czy Panu Sowie- nie było szkoda czasu na pisanie
o cudzych moralnych uchybieniach lub brakach, zastanawiam się czy filozof nie
zrobiłby lepiej gdyby nic nie mówił, a kiedy mówi- niech tworzy systemy, małe
teorie i hipotezy, które może badać, weryfikować lub falsyfikować. Zaglądanie
pod łóżka to dzieło godne sklepikarek i panów spod sklepu i przykro mi, ze to
piszę , tak samo przykro jak to, że Pan Albert marnuje swą twórczą energię.
Serdeczności

Polacy nie gęsi!

[Gość: nick]

Gość portalu: Albert Sowa napisał(a):
> Zdaje mu się, że trafia do świata z pogranicza snu i jawy, świata nierealnego i
> nieokreślonego (miasto Depresja nie ma centrum), a jednak rzeczywistego,
> choćby dlatego, że powieść oparta jest na faktach autentycznych

Ja w kwestii formalnej ;)
Fakt jest zawsze autentyczny!
Wstyd kiedy inteligentni ludzie mówią lub piszą:
"fakt autentyczny", "cofnijmy sie do tylu" itp

[mlody.patriota]

A wstyd podwojny jak sie nieudolnie z tego tlumacza.

[Gość: długi]

Wstyd do sześcianu rzekłbym :)
Oto definicja słownikowa(PWN).
FAKT:
«to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości; zdarzenie, zjawisko; określony
stan rzeczy»

A to link do stronki, którą polecam tym którzy uważaja że fakt może być
autentyczny:
www.bibl.amwaw.edu.pl/Lpj/pleonazm.htm

[ton9]

Baranie, nie odróżniasz filozofii od filologii.

----
Filolodzy to tacy filozofowie, którzy słowniki uznali za ostateczną wyrocznię mądrości.

[Gość: długi]

ton9 napisał:
> Baranie, nie odróżniasz filozofii od filologii.
>
> ----
> Filolodzy to tacy filozofowie, którzy słowniki uznali za ostateczną wyrocznię m
> ądrości.

Inwektywy się zaczęły? Czas więc kończyć dyskusję.
Dążmy do prawdy. Nie do wykazania kto jest "inteligentniejszy".
Nie jestem ani filozofem ani filologiem ani samcem owcy ani spod znaku barana :)
Ale choć z natury jestem dobry, po ryju dać mogę ;)

o czym Sowa nie napisał?

[Gość: Gorgiasz]

prawdy nie ma...nic nie ma.....
tylko gupi Krysztofiak w gupim Instytucie...KUL rządzi..albo Opus Dei...jak
mówią niektórzy...

[ton9]

Inteligencja polega właśnie na tym, żeby nie powtarzać głupot. Zupełnie bezpodstawny jest okrzyk: "Fakt jest zawsze autentyczny!". Ponieważ, jeżeli fakt został skopiowany, to nie jest już autentyczny.


Uzasadnienie:

Autentyczność nie jest ani cechą konstytutywną faktu, ani nie jest stopniowalna. Coś jest autentyczne (= oryginalne) albo nieautentyczne; nie ma nic pomiędzy nimi, a więc autentyczność nie jest stopniowalna.

Nieautentyczne oznacza, że coś jest podrobione (falsyfikat) albo skopiowane (kopia). A ponieważ fakt może również wynikać z naukowego opracowania pewnej obserwacji, a zatem może być wtórny wobec pierwotnego i autentycznego spostrzeżenia, czyli może być skopiowany, czyli nie ma nic sprzecznego w powiedzeniu, że fakt został skopiowany. Fakty odkryte przez naukowca i powielone w prasie codziennej w
milionach egzemplarzy są faktami skopiowanymi z pierwotnego opracowania, a więc nie są autentyczne, lecz wtórne. A zatem autentyczność nie jest cechą konstytutywną faktu.

[Gość: W. Krysztofiak]

Podoba mi sie ta eksplikacja treści znaczeniowej zwrotu "autentyczny fakt". A
więc jesli podzielimy fakty na autentyczne (czyli oryginalne) i skopiowane;
jeszcze lepiej na oryginały i kopie - to ksiązka Alberta Sowy jest niestety
opisem faktów skopiowanych.

Albert Sowa wielokrotnie spotykał się ze mną przy piwie i wysłuchiwał
rozmaitych opowieści z życia instytutu. Niektóre z tych faktów, o których w
trakcie długich rozmów opowiadałem, były również kopiami, a nie oryginałami.

W świetle tego narzędzia konceptualnego, książka "Filozofia w Depresji" jest
opisem faktów-kopii; może nawet 5-go stopnia. Trzeba w tym
kontekście,analogiczne jak u Fregego poziomy językowe, odróżnić poziom
kopiowania faktu.

zatem omawiana ksiązka jest niestety kawałkiem tzw. literatury plotkarskiej;
spisem skopiowanych faktów na zasadzie zabawy w głuchy telefon; jest także
donosem.

[Gość: długi]

ton9 napisał:
> Inteligencja polega właśnie na tym, żeby nie powtarzać głupot

Inteligencja przejawia się również w uważnym czytaniu wypowiedzi.

Gość portalu: nick napisał(a):
> Wstyd kiedy inteligentni ludzie mówią lub piszą:
> "fakt autentyczny", "cofnijmy sie do tylu" itp

Mowa więc była o wstydzie a nie o inteligencji :)
A teraz definicje słownikowe (PWN):
FAKT
«to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości; zdarzenie, zjawisko; określony
stan rzeczy»
AUTENTYCZNY
«prawdziwy, zgodny z rzeczywistością, stwierdzony na podstawie dowodów,
niewątpliwy, wiarygodny, będący oryginałem»
NIEAUTENTYCZNY
«nie mający cech autentyczności, niezgodny z rzeczywistością; nie będący
oryginałem, niezgodny z oryginałem; nieprawdziwy»

"Fakt autentyczny" to klasyczny pleonazm czyli konstrukcja,
w której jeden wyraz powtarza częśc znaczenia drugiego (np. masowa epidemia).
Jest to błąd językowy pokrewny tautologii, która polega na użyciu konstrukcji
złożonej z dwóch wyrazów bliskoznacznych (np. ranga i znaczenie).
ton9 brniesz w ślepą uliczkę (fakty skopiowane)...

[ton9]

Zgoda, "fakty skopiowane" nie brzmia najlepiej, ale zawsze można powiedzieć "fakty z drugiej ręki", a to już nie jest to samo, co sporne "fakty autentyczne".

Pleonazm jest kategorią filologiczną, a nie filozoficzną. Ciekaw jestem, kiedy wreszcie niedouczone w liceum barany zaczną dostrzegać różnicę między polakiem a filozofią. Z tego, że pani od polskiego uczyła o pleonazmach i o Sokratesie, nie wynika, że Sokrates był językoznawcą, a Miodek czołowym polskim metafizykiem.

a jednak wstyd

[ton9]

Gość portalu: nick napisał(a):
> Wstyd kiedy inteligentni ludzie mówią lub piszą:
> "fakt autentyczny", "cofnijmy sie do tylu" itp

Parafraza:
Nick sformułował typową wypowiedz normatywną: jeżeli chcesz uchodzić za inteligentnego, to powinieneś wstydzić się, gdy ktoś pisze "fakt autentyczny", "cofnijmy sie do tylu" itp.

Twierdzenie 1:
Podmiotem tej normy jest jednak inteligent, a nie jego sumienie.

Uzasadnienie:
Ktoś, kto chce uchodziś za inteligenta, powinien unikać pleonazmów. Słusznie, jeżeli mamy do czynienie rzeczywiście z pleonazmem.

Twierdzenie 2 wraz z uzasadnieniem:
Moim zdaniem wyrażenie "fakt autentyczny" nie jest pleonazmem, ponieważ określenie "autentyczny" powtarza w sposób uzasadniony i potrzebny część znaczenia słowa "fakt". A jedynie niekrytyczni wobec słownikowych znaczeń filolodzy nie zdają sobie z tego sprawy. Ich ignorancja ma swoje źródła w szkole, która uczyła ich dogmatycznego (= baraniego) uwielbienia dla bzdur wypisywanych przez twórców słowników języka polskiego.

[ton9]

To by się zgadzało. Są fakty autentyczne (= oryginalne) i fakty z drugiej ręki, czyli fakty nieautentyczne. Fakty nieautentyczne można zaś podzielić na plotki, kłamstwa i artykuły prasowe.

[Gość: bikiniarz]

e tam. duzo hałasu o nic. autor AS po prostu opisał w sposób stereotypowy
poszczególnych pracowników IF US. STEREOTYPOWYCH PRACOWNIKÓW. Na przykład K.
Wojciechowski jest złożeniem cech, które poczytywane są za cechy
charakterystyczne p. Krysztofiaka. I tyle.
a książka? słaba i posmiać sie nawet nie ma z czego.

ps.
p. Krysztofiak przypomniał mi że K.M był personalista o czym zupełnie
zapomniałem. dlatego też teraz lepiej rozumiem skąd ta nadwrażliwość i
depresja.. tzn filozofia w depresji.

[Gość: Tomek]

Panie doktorze

Mniejsza już o precyzję językową, bo dyskusja zaczyna toczyć się na przecinki i
kropki, uciekając od meritum. Czy AS wysłuchiwał faktów, a moze zdarzeń
zniekształconych przez kolejnych powtarzających... Zapewne jednych i drugich.
Zna Pan swoje powiedzenie o "wyścigu szczurów"... Opisywane środowisko naukowe,
wcale nie tak niezwykłe -i nie mówię tu juz nawet o IF, to jedno z najbardziej
totalitarnych instytucji w państwie. Przyglądając się od lat wszystkiemu widzę
jak ludzie zmieniają się.Pan również. Nie moja sprawą waloryzowanie tego w Pana
przypadku.

Powiem tylko jedno. Ciesze się,ze książka trafiła do naszych rąk. Nie lubi Pan
Hegla. Musiał Pan jednak przypuszczać czasami, że w tym całtym kolorycie
Instytutu, właściwie od jego początku, trafi sie coś, co odbije w zwierciadle
te lata.

pozdrawiam

[Gość: nick]

:) Stójmy na straży poprawności języka! Żeby można było dyskutować o meritum,
forma musi być poprawna. Nie mają racji ci którzy lekceważą reguły języka
polskiego i tworzą w tym zakresie własne reguły! Każdy filolog i logik wie że
fakt autentyczny to tautologia
Wracając do temtu głównego, każda uczelnia, każdy wydział, każda katedra czy
zakład może być przedmiotem rozmaitych form literackich. Nie ma się co podniecać...

[Gość: kaja]

Boże drogi, chyba nie o logikę tu chodzi!A.S. nie jest logikiem , więc nawet
jeśli nieszczęsny "fakt autentyczny" jest tautologią ,to nie sądzę by
kompromitowało to autora w jakikolwiek sposób.W końcu książki nie napisał W.
Krysztofiak!

[Gość: W. Krysztofiak]

Według mojej opinii, książka kompromituje Autora. Moje gusta smakowe nie
pozwalają mi na "normalną" rozmowę z kimś kto opowiada publicznie o tym kto, z
kim sypia. Gdyby Autor był piekną blondyną, mógłbym to zrozumieć. Ale Autor,
pomimo długich blond włosów, jest niestety mężczyzną. A mężczyźnie nie przystoi
pisanie o tym, czy Pani X dopuszcza czy nie dopuszcza swojego męża do łoża.

Jeśli Autor jest filozofem, to w jaki sposób prezentuje on instytucję
filozofii. Niewyrobiony filozoficznie chemik (lub chemiczka) stworzy sobie
obraz filozofii taki oto: "u nich jest tak samo, jak u nas". A to jest
wizerunek dosyć przerysowany. Naprawdę w Instytucie Filozofii (i niemal we
wszystkich w Polsce miejscach gdzie naucza się filozofii jest w miarę
normalnie), w porównaniu z innymi instytutami, jest jeszcze w miarę normalnie.
U nas jest możliwe, żeby adiunkt "ochrzanił" dyrektora i nie wyleciał z pracy.
W innych miejscach, takie sytuacje mogłyby zakończyć się retorsjami ze strony
dyrekcji. A więc nie przesadzajmy!!! Owszem, kiedyś było więcej wolności, był
wyższy poziom studiowania, było więcej inicjatyw studenckich, nie było
sztywności, sztuczności, zbędnej formalizacji instytucjonalnej. To przeszkadza
w kształceniu studentów. Ale istnieją możliwości zmiany tego stanu rzeczy. Mamy
koniec z końcem demokrację i już na wiosnę odbędą się wybory (studenci też mają
swoje dwa głosy). Zachęcam do aktywnego udziału w tej procedurze również
studentów; do korzystania z włąsnej wolności. ostatecznie, misją filozofa czy
też - mówiąć ogólniej - intelektualisty jest stanie na straży wolności, która
przejawia się w prawie każdej osoby do wydawania ocen oraz metaocen.

Autor książki miał prawo ocenić środowisko; ma prawo oceniać to dlaczego pani X
nie sypia z panem Y (jego sprawa). Ale musi się również liczyć z metaocenami
odnoszącymi się do jego ocen. I wówczas nie może być zaskoczony
stwierdzeniem: "Autor FwD to zwykła ciota; no, bo tylko ciotę interesować może
to kto, z kim sypia; gorzej kiedy jeszcze autor wyobraża sobie - za ile kto z
kim sypia".

Szanowni Państwo!!! To już mój ostatni głos w tej dyskusji. Przyznam, że
dyskusja jest prowadzona na dobrym poziomie intelektualnym. miło było pogadać.

[Gość: świeża doktorka]

>Niewyrobiony filozoficznie chemik (lub chemiczka) stworzy sobie
>obraz filozofii taki oto: "u nich jest tak samo, jak u nas". A to jest

A gdybyś mi tak jeszcze wyjaśnił, na czym polega "wyrobienie filozoficzne".

Pan Krysztofiak ma kłopoty??

[Gość: MAria]

...pewnie ze zwodem...
intektualnym...bo te deklaracje są żenujące..a co za język: "gusta smakowe"
etc...A FUJ !!!..pachnie szkołą zawodową w Dębnie a nie Uniwersytetem...
...słoma..słoma w cholewach...i pysk czerwony bo napity....
biedny Sorenie...biedny Pascalu...kto dziś łapie się za "filozofię".....

[Gość: lkjuy]

znowu ta kryptoreklama...

[Gość: Miś]

REKLAMA !!! a nie kryppto..reklama Wojteczka??...

[ton9]

Wole stać na straży rzetelności naukowej i prawdy. Brzydzi mnie ignorancją skrywana pod płaszczykiem pozornego patriotyzmu. Każdy logik wie, że tautologia jest formułą zdaniową. Polecam zapoznanie się z podręcznikiem do logiki. :)))

[Gość: nick]

ton9 wielki logiku i filozofie!
Odróżnij nego majorem od nego consequentiam ;))

[ton9]

Mowa twoja bełkotliwa, rzucasz hasła bez pokrycia... Nie rozumiem, co ma poprawność językowa do poprawności formy wnioskowania?

Nic nie wynika z tego, że ton9 określisz "wielkim".

Wtręt o języku

[autumna]

Kiedyś jakiś językowy sztywniak wytknął mi jako tautologię wyrażenie "kartka papieru". Choć może być przecież kartka pocztowa, kartki na mięso też były...

Żeby było śmieszniej, nawet w poezji niektórzy poszukują idealnej poprawności językowej:

slawos.skyhost.pl/nowa1/wiersze/wiersze.php?id=337&idt=1062521693&idw=11019&startw=0&sortw=idw

ale madrala...chyba Saja....

[Gość: da Vinci]

albo student

[Gość: Jaś]

..Inteligencja to rzecz względna...

polska powieść akademicka

[Gość: świeża doktorka]

Proponuję rzut oka na artykuł z Wprostu. Krótki cytat na zachętę:

"W Polsce nie ma literatury kampusowej także z powodu strachu. Są to zazwyczaj powieści z kluczem, a ich bohaterów łatwo rozpoznać. Takimi powieściami są na przykład "Polak mały w Azji Mniejszej" Andrzeja Zieniewicza czy wydany niedawno "Horror academicus" Witolda Mackiewicza - obie obnażają uniwersyteckie układy. Problemem jest to, że zazwyczaj polscy nauczyciele akademiccy nie mają za grosz dystansu do siebie, swojej twórczości naukowej, a także do własnego napuszonego języka. Każda próba odkłamania akademickich pozorów jest zgodnie traktowana jako kalanie własnego gniazda."

www.wprost.pl/ar/?O=54435&C=57

[mlody.patriota]

nudy na pudy

[Gość: młodyhój]

wiesz co to znaczy "pudy"?
a poza tym żryj trzewia swojej martwej matki młodzieńcze niech cie to życia nauczy!

ale się Rutek wku...rza...publicznie osmieszony

[Gość: Sokrates]

no ale sie należało....przecie to kmieć..

Skandaliczna powieść...ocieka erotyką...

[Gość: WK]

w rolach głównych same ch...

ale numer...skandal!!!

[Gość: Joanna]

Niestety nie znam bohaterow...ale chyba niebezpiecznie tam studiować :)

[Gość: Bogdan]

Szczecin nie jest wyjątkiem. Podobna sytuacja jest wszędzie. Filozof to nie
ten, co ma dyplom i tytuł. Do tego, aby być filozofem trzeba osobnego talentu,
a z tym jest naprawdę kiepsko. Większość to nabzdyczone dupki, którym kiedyś
udało się, najczęściej fuksem, zdbobyć tytuł. Rację miał Nietzsche nazywając
ich przeżuwaczami filozofii.

TO JAKIEŚ BZDURY - z tym ociekaniem erotyką

[autumna]

Ktoś ma nadmiernie rozwiniętą wyobraźnię, albo chce zrobić na złość autorowi i zrobić z niego szmatę. To jest normalna powieść akademicka.

[Gość: Galileo]

..ojej....a może cos na wesoło???
skumbrie w tomacie??

[ton9]

Nietzsche? Też mi autorytet... Już nie masz się na kogo powołać tylko na tego filologa?

[Gość: -]

doprawdy ton9 gupiutki jesteś i nawet rozmawiac nie umiesz, czyżbys byl zona
kazimierza mrowki?

[ton9]

Wole być głupiutką żoną kazimierza mrówki, niż mądrym Nietzschem. Każdy, kto zadał sobie trud poznania jego twórczości, musi dojść do wniosku, że był wariatem. Oczywiście, każdego chorego umysłowo należy sznować jako człowieka, ale nie trzeba koniecznie brać na poważnie tego, co starają się nam wmówić.

ale osioł....Nietsche jest wielki !!!!..płazie..

[Gość: TEKLA]

...i tylko kompletny osioł tego nie rozumie...weź se lewatywę...

Ile centymetrów ma wielkość Nietschego?

[ton9]

Czy wielkość Nietschego mierzy się jego wagą, a może wzrostem? Prosze mi odpowiedzieć, bo nie wiem...

[Gość: olmkjhytr]

po co ciągle ta śmieszna kryptoreklama ?

[Gość: Max]

no i tyle...NIE WIESZ...zapisz sie więc na kursy uświadamiające...frędzlu

[Gość: -]

jestem wstrząśnięty Twą głupotą doprawdy
słowa KAŻDY i MUSI świadczą o prymitywizmie wręcz doskonałym
a poza tym czy Ty rozumiesz co do Ciebie mówi Nietzsche?
no i jeszcze skąd w ogóle mowa o Fryderyku..?

[ton9]

Zgadła/e/ś jestem prostym człowieczkiem. Może wytłumaczysz mi zatem, tak jak pięciolatkowi, o co takiego MĄDREGO chodziło Nietzschemu. Najlepiej w dwóch - trzech zdaniach, bo obawiam się, że więcej nie zrozumiem...

[Gość: -]

nie wiem czy jesteś prosty czy krzywy ale nierozgarnięty tak i owszem
> Może wytłumaczysz mi zatem, tak jak pi
> ęciolatkowi, o co takiego MĄDREGO chodziło Nietzschemu.
otóz to właśnie że prosisz o tłumaczenie ja zaś powiem Ci tyle tylko:
przeczytaj, pomyśl, i nie rób wiochy

[ton9]

Jednak zrobie troche wiochy i przyznam się do tego, że przeczytałem, przemyślałem i doszedłem do wniosku: Nietzsche był chorym człowiekiem i miał tyle do powiedzenia, co każdy chory człowiek.
Co więcej, jak do tej pory nikt nie wyjaśnił mi, dlaczego należy uznawać Fryderyka Wilhelma Nietzschego za kogoś więcej niż chorego człowieka. Zrobię jeszcze więcej wiochy i powiem, że tak na prawdę nikt nie wie, dlaczego należy go za kogoś takiego uważać. No, chyba okazałem się już totalnym wiochmenem... hihihi...
;D

[Gość: disce puer]

no okazałeś sie...ale nie kazdy musi być madry... Na powaznie: zrozumiemie N
ietzschego jest mozliwe na poziomoe liceum...jak nie rozumiesz ..to znaczy , że
nie masz zdolnosci humanistycznych ...może w fizyce ci pójdzie lepiej...a jak
nie...to pampers i na kasę w REALU...to żeś gupi...nikogo nie zmartwi...a żeś
pyszny i bezczelny...to i litość nad manierami twymi...o prosty
człowieku...kokietowamnie byciem 5-latkiem..prostym człowiekiem jest GUPIE...5-
latek niem jest do filozofii...a prosty człowiek do filozofii...Spróbuj im
wytłumaczyc ogólna i szczególna teorie wzglednosci albo "czarne
dziury".............
noi i co Einstein idiota...Hawking debil??...OSIOŁ jesteś i tyle...marsz
odrabiac lekcje!!!!

[ton9]

Jeżeli "zdolności humanistyczne" polegają na powtarzaniu zasłyszanych bzdur, to rzeczywiście ich nie posiadam. W liceum uczyli mnie krytycyzmu w szczególności wobec tupeciarstwa intelektualnego. Zaś w odpowiedzi disce puer nie znajduje nic poza pospolitą hucpą. Najlepszy argument za wielkością Nietzschego - jaki usłyszałem w tej dyskusji - polega na tym, że jestem głupi, pyszny i bezczelny. Żyjemy w demokracji i każdy dyskutuje jak potrafi...

Nietzsche jest przedmiotem akademickim na wyższych uczelniach i nie sądze, żeby profesorowie, którzy prowadzą z niego wykłady kierowali się właśnie tymi racjami. Jeżeli istnieje odpowiedz na postawione przeze mnie pytanie, to da się na nie łatwo odpowiedzieć (nie wymagam elaboratów). Ponieważ jednak nikt na to pytanie nie udziela odpowiedzi, więc należy przyjąć, że chyba jej nie ma... Nietzsche był biednym chorym człowiekiem.
:D

[Gość: discede]

Rybko...jakeś taki przemadrzały...to weź sobie pierwsza lepsza historie
filozofii i tam poczytaj o Nietzschem...to bedziesz wiedział...Rybka umie
czytać?..no to klawo...disce puer...

[ton9]

Koniec świata! Doszło już do tego, że Nietzscheaniści powołują się na podręczniki akademickie w obronie swego mistrzunia... Nic dodać, nic ująć - Nietzsche zza katedry... Przy takich sekciarzach jak disce puer filozofia życia wyzionęła ducha.

[Gość: morth]

Rety, rety. Nie ma nic gorszego, niż taki głupi mądrala jak ton9, który
postudiuje rok czy dwa, liźnie trochę filozofii i dalej do ataku.
'Filozofowanie' w stylu: 'po jajach bij', dobre dla pryszczatych małolatów.

Obalanie Nietzschego metodą: bo nikt mi nie udowodnił, że Nietzsche ważny -
szkoda słów. To tak, jakbym powiedział: 'ton9 to pompa paliwowa, a skoro nikt mi
nie udowodnił, że jest inaczej, zatem ton9 to pompa paliwowa'.

Uraz do filologów został chyba wyniesiony przez tona z liceum, pewnie pani od
Polskiego była dla niego niedobra i często stawiała mu jedynki.

Ale przynajmniej uśmiałem się setnie przy 'polemice' tona z doktorem AS-em ;D

[ton9]

Nie mam nic przeciwko temu, żebyś dowodził tego, że 'ton9 to pompa paliwowa'.

A co do hipotezy 'pani z liceum' to weź jeszcze pod uwagę taką możliwość, że ton9 mógł ukończyć technikum, i to być może technikum samochodowe...

hihihihihihihihihihi...

[Gość: morth]

Przyznaję, pomyliłem się. Ton9 jest mimo wszystko trochę mądrzejszy niż
przeciętna pompa paliwowa. Taka pompa ma jednak swoje zalety. Po pierwsze, nie
ma przyszczy. Po drugie, nie udziela się na żadnym forum.

Co do pani od polskiego - jest mi w zasadzie wszystko jedno, do jakich szkół
uczęszczał ton9. Po prostu tego typu przemądrzałość kojarzy mi się z liceum; o
uczniach samochodówki mam w tym punkcie lepsze zdanie.

[ton9]

„Skojarzenia to przekleństwo, więc możemy dziś dać głowę, jakiekolwiek podobieństwo było czysto przypadkowe...” – jak śpiewali przed laty w „Polskim ZOO”.

A tak na poważnie, to chciałbym zwrócić uwagę na to, jak zabawnie zachowują się Nietzscheaniści, gdy chcą wobec anonimowego dyskutanta na forum zastosować swoje ulubione argumentum ad personam...

[Gość: _]

nawet nie chyba....

[Gość: kpl]

ile tej kryptoreklamy jeszcze bedzie?
prosze na ogloszenia

za cienka ksiązka za 15 zł...czy będzie cdn?

[Gość: aviator]

hłe...hłe...

[Gość: NeW yOrKeR]

Abstrachujac od tematu, uniwerek w Szczecinie powinno sie zamknac a cala kadre
wyeksportowac do Zimbabwe. Nie tak dawno tez studiowalem na tym "uniwerku" i
chyba do konca zycia bede walil sie glowe mlotkiem, ze tam zdecydowalem sie
edukowac. Na moje szczescie jeszcze nie wszystko stracone (-:

konkretów!

[Gość: skołowana]

A może by tak wreszcie osoby urażone swoimi portretami w rzeczonej ksiązce napisały KONKRETNIE i bez wodolejstwa, co w niej jest nieprawdą? Bo na razie widzę opinię typu, że "słaba literacko", albo dyskusje o tym, czy wolno pisać "fakty autentyczne".

OBRAŻONE osoby robią w gacieze strachunp. Rutek...

[Gość: trel]

...bo że to bufon i prostak to każdy wie...ale że jajecznica...to odkrył
dopiero Albert Sowa...:):)

to przeszłość...ale zobaczycie jak wykończą w pół

[Gość: 007]

roku Krysztofiaka!!....pójdzie kozy doić ...i nie znajdzie pieniędzy na wydanie
swojej habilitacji,....US nie bedzie na to stać!!...

dalszy ciag powieści o Depresji

[vigla]

dalszy ciag pisany na bieżaco
www.nauka-edukacja.p4u.pl/

[Gość: rr]

a co to za bałwan sie wpisał,,,....bałwaństwo..hm....no to tyle na razie...

[vigla]

To jest ciag nie dla bałwanow tylko dla krytycznie myslących
Te teksty daja nie-balwanom dużo do myslenia podobnie jak książka.

[vigla]

Tak dla przykladu te teksty
www.nauka-edukacja.p4u.pl/articles.php?topic=1

...ale TYPY..cos strasznego...sex i folozofia

[Gość: Julietta]

to byłoby ciekawsze....

szantaż, terror...to nawet nie średniowiecze..to

[Gość: Tadeusz]

faszyzm...kato-faszyzm??

SOWA TCHÓRZ...myslałem że napisze jak prorektor

[Gość: aviator]

szantażował pewną panią profesor blokadą wniosku o profesurę belwederską żeby
nie stratowała w wyborach na dyrektora...a tu SOWA zkrewiła...ano Sowa też ma w
perspektywie habilitację...co sie będzie narażała...trochę mozna...ale aż tak
to nie... a niech to piekło pochłonie !!!

[Gość: ijdwijdwij]

najlepsze jest określenie :"powieść akademicka"
hm w sumie jak są powieści pedalskie (vide Lubiewo) to i może te akademickie też są