DZIENNIKARZE I RZECZNICY

[Gość: OBSERWATOR]

Pragnąłbym poruszyć problem szczecińskich dziennikarzy i rzeczników prasowych
różnych instytucji. Wielu z nas jest stałymi Czytelnikami lokalnych gazet i
ma swoich "ulubionych" komentatorów medialnych wydarzeń społeczno-polityczno-
gospodarczych. Chciałbym dowiedzieć się co sądzicie Państwo nie o osobach
sprawujących "czwartą władzę", ale jak wypełniają oni swoje obowiązki.
Nieistotne są wulgaryzmy na ich temat tylko konkrety dotyczące ich pracy. Np.
jak postrzegacie Państwo działania p. Ewy Juchniewicz (Rzeczniczka
Marszałka), Izabeli Puławskiej (Rzeczniczka Wojewody), Łucji Dziedzic-Król
(Rzeczniczka Prezydenta Miasta)...itd.... Można nawet pokusić się o ranking
rzeczników i dziennikarzy lub sporządzic rubrykę GAFA TYGODNIA, "ZŁOTA" MYŚL
MIESIĄCA".
Z poważaniem
Obsewator

[sen_c]

Gość portalu: OBSERWATOR napisał(a):

> Wielu z nas jest stałymi Czytelnikami lokalnych gazet i
> ma swoich "ulubionych" komentatorów medialnych wydarzeń społeczno-polityczno-
> gospodarczych. Chciałbym dowiedzieć się co sądzicie Państwo nie o osobach
> sprawujących "czwartą władzę", ale jak wypełniają oni swoje obowiązki.

Odbieram to tak jakby GW (z racji iż jest największym dziennikiem w kraju) była
zwolniona z komentowania i zajmowania się prowincją, czyli czymkolwiek co
dzieje się poza bliską okolicą Sz-ina (i chyba innych wielkich miast???).
Obecnie sporo się poprawiło ale do niedawna, swój regionalny dodatek traktowała
jak gazetę tylko z ogłoszeniami, poziom artykułów był niski merytorycznie,
często pojawiały i pojawiają się błędy np. w nazwiskach i nazwach komentowanych
postaci i miejsc. Kurier, Głos czy Gazeta Lubuska walą Wyborczą pod tym
względem na ryj. Dziwi mnie ten olewacki stosunek względem regionu, bo przecież
to kasa, od rodziny i znajomych wiem że i owszem kupowali by Gazetę gdyby
znaleźli tam choć ślad że ich 15 tysięczne miasteczko w ogóle istnieje.

[Gość: hej]

ciekawe czemu nikt nie pisze o dziennikarzacH?

no jak to...?

[Gość: Karuzelowy]

...bo większość z nich to aktywni uczestnicy forum.
Sobie maja wrzucać kamyki???

no to jest tak :

[Gość: rg]

codziennie kupuję tylko wyborczą.
i w zasadzie w lokalnej nie ma co czytać.
że już nie wspomnę o czymś, co by zapadało
głębiej w pamięć (no może głosy z forum ?).

a rzecznicy to w zasadzie dramat - nic
ciekawego do powiedzenia.

i na koniec wyjaśnienie w temacie :
dlaczego tylko wyborcza ?
bo reszta jest zdecydowanie gorsza ;-)))
i nie ma świetnego dodatku ogólnopolskiego ;-))))))))))
gdyby jeszcze chłopaki popracowali nad
stronami sportowymi ...

[Gość: Redaktor]

Tak się składa,że jestem dziennikarzem i korzystam z dobrodziejstwa tzw.
rzeczników prasowych.
Na pewno o wysokiej klasie profesjonaliźmie mogę powiedzieć w przypadku
rzecznika wojewody zachodniopomorskiego p. Izy Puławskiej.
Znacznie gorsze zdanie mam o p. Ewie Juchniewicz, dzisiejszej rzeczniczce
marszałka a ongiś prezydenta Szczecina. Informacje przekazywane mediom są albo
niezbyt dokładne, albo mają błędy merytoryczne albo brakuje im podstawowych
informacji z kanonu co, gdzie, kiedy, jak i dla czego.
Najbardziej denerwują mnie rzecznicy prasowi, jak np. w Urzędzie Morskim w
Szczecinie, którzy informacje przekazują wybranym tylko dziennikarzom wg
upodobań szefostwa uzreu. Zresztą jest to maniera wielu szefów firm, nie tylko
tego wybranego przypadkowo urzędu.
Zmorą są natomiast ci rzecznicy prasowi, którzy serwują materiały odbiegające
od rzeczywistości i mają pretencje, że przekazane informacje podlegają
weryfikacjom w innych źródłach.
Trudno mi pisać o własnym środowisku, ale - u wielu dziennikarzy (zwłaszcza
młodych) widać braki głębszego podejścia do tematu albo traktowanie
tematów "falowo". Jedna gazeta, czy radio dostrzeże zdarzenie lub problem,
reszta powiela nawet nie siląc się na zmiane stylu czy szyku podanej przez
innych informacji. Co gorsza informacje przekazane przez urzędy przepisują w
całości sygnując je własnym nazwiskiem. Jest to już naruszenie etyki
dziennikarskiej.
Inną zmorą jest upolitycznienie dziennikarstwa, lub
dziennikarstwo "propagandowe" pracujące na rzecz formacji lub konkretnego
polityka. Takie przypadki mamy w "Głosie Szczeciński", zwłaszcza gdy pismo
wybiega przed orkiestrę przy decyzjach rządowych. W artykułach pojawia się
wtedy plejada anonimowych informatorów, którzy wiedzą najlepiej. Czasami
miewają rację, z reguły - nie.
Generalnie - szczecińska żuranlistyka nie ma odwagi atakować nieprawidłowości.
raczej opisuje zdarzenia niż je analizuje. Nie potrafi być sygnalizatorem
negatywnych zdarzeń, a redakcje uwikłane w zalezności i wpływy z reklam - nie
chcą lub nie moga zaatakowac wprost i po imieniu nonsenów naszego życia,
ewidentnej korupcji, partyjniactwa, cwaniactwa i warcholstwa politycznego.
A jeśli to już czyni - to w stylu sarkazmów, złośliwostek, bardzo płytko.
Wychodzi na to, ze w Szczecinie dziennikarze boją się być prawdziwą czwartą
władzą i boją się patrzeć rzetelniej na ręce sprawującym władze bez względu na
ich barwy w których występują.

Szkoda, bo dla dziennikarzy - nasza w duzej mierze splugawiona i zdeprawowana
rzeczywistość powinna być fantastyczną pożywką na dobre materiały
żurnalistyczne.
Nie zawsze wynika to z potaw zachowawczych, czasami z braku wiedzy i głębokiej
penetracji określonych tematów, trudu dociekania do sedna prawdy.
Mamy raczej reporterów, opisywaczy rzeczywistości, brak jest analityków
sytuacji krytycznych, np. związanych z korupcją na styku polityki i biznesu.
Większość dziennikarzy poprzestaje na tym, że pan prezes A. powiedział a
dyrektor B. stwierdził. Ale konfrontacji ich opinii z tym co robią albo ze
skutkami tego co zrobili - już nie ma. Na briefingach z politykami - nie padają
trudne pytanie, mało kto odważy się wprowadzić polityka w zakłopotanie
stawiając mu merytoryczne pytanie na które on nie będzie potrafił odpowiedzieć,
co gorsza niejednokrotnie bełkot lub wymigujące się ple, ple, ple przyjmuje za
dobrą monetę.
Nie można ciągle traktować odbiorców mediów jak półanalfabetów z zapuziałej
dziury.

[Gość: Karuzelowy]

Brawo Redaktorze! Bardzo śmiały i o ile się orientuję , prawdziwy tekst. A
teraz pytanie.Bez złośliwości:co stoi na przeszkodzie bym taki "waleczny" tekst
o naszej rzeczywistości przeczytał,usłyszał,lub zobaczył sygnowany Pańskim
nazwiskiem?

[Gość: Redaktor]

Przeważnie piszę w branzowych pismach ale jak się dobrze poszuka to i w
Szczecinie trafia się ślad mego "ostrego pióra".Pozdrawiam

[Gość: nikt]

Dziennikarze i rzecznicy – to w Szczecinie brzmi prawie tak, jak „policjanci i
złodzieje” i ma w sobie posmak opowieści z półświatka.
W gruncie rzeczy tak właśnie jest: dziennikarze usiłują coś niecoś wykraść
rzecznikom, a ci udają pryncypialnych strażników, czasem dopuszczając pismaka
do tajemnicy.
Sęk w tym, że szczecińscy dziennikarze (albo raczej: żurnaliści) nawet nie
udają, że cokolwiek próbują. Czekają na faks od rzecznika.
Nie stanowią żadnej wyrazistej, kreatywnej grupy zawodowej – jedyną
ich „imprezą branżową” jest doroczny Plebiscyt na Dziennikarza Roku. Jak bardzo
to żałosne widowisko, mieliśmy okazję oglądać dziś, w Klubie XIII Muz. Wzajemne
poklepywanie się po plecach przy wzajemnej, źle skrywanej nienawiści i zawiści,
przyznawanie nagród wg dość zmiennego klucza towarzyskiego, fałszywe i nie
potwierdzone żadnymi realnymi osiągnięciami poczucie „elytarności”. Ta „elyta”
na ogół składa się z parweniuszy słowa, ludzi nie potrafiących sklecić
poprawnie zdania, ale za to sprawnych w rozmaitych grach biurowych (i
golfowych). Jak słusznie zauważył mój przedmówca, Redaktor, nawet nie są
dostatecznie bezczelni, aby zadawać politykom niewygodne pytania.
Po prostu się wstydzą. Bo nieśmiali są.

W przeciwieństwie do smutnego i zatęchłego kręgu dziennikarskiego, gildia
szczecińskich rzeczników wykazuje się o wiele większą siłą przebicia i
talentem (do robienia kariery).
Nie zapominajmy, że to w końcu Szczecin odkrył dla świata tak wybitnie medialne
jednostki, jak:
nadkomisarz Paweł Biedziak, niegdyś skromny rzecznik wojewódzkiej policji,
potem telewizyjny showman, a dziś szara eminencja Komendy Głównej;
redaktor Rafał Jesswein – mistrz kompromisu, swego czasu rzecznik i prezydenta
Lisewskiego (PC), i Sochańskiego (UW), a do niedawna – złote usta ministra
gospodarki Jacka Piechoty (SLD);
major Wojtek Lachowski, rzecznik pomorskich pograniczników, dziś warszawska,
główna tuba Straży Granicznej
Sebastian Łuczak, błyskotliwa kariera naczelnego rzecznika Banku PEKAO SA .
Dla mnie jednak najbardziej fascynującym zjawiskiem pozostanie porucznik
Magdalena Kluczyńska – niezwykle okazała, milcząca blondynka, która w swej
karierze rzeczniczki szczecińskiej delegatury UOP nie powiedziała ani słowa. Za
tę tajemniczość i poufność awansowano ją do Warszawy, gdzie – jako rzeczniczka
ABW - milczy do dziś, już w randze kapitana
Można więc było mówić o swoistej, szczecińskiej kuźni rzeczników prasowych.
Obecna ekipa wyraźnie od tamtych odstaje talentem i kolorytem, ale miejmy
nadzieję, że to ekipa przejściowa. Może też ich awansują do Warszawy?
Na koniec jeszcze drobna uwaga – ponieważ tak się składa, że nie jestem
dziennikarzem a jedynie Nikim, mogę sobie na nią pozwolić. Ubolewa mój
przedmówca, Redaktor, że „szczecińska żurnalistyka” nie ma odwagi atakować
nieprawidłowości, „nie potrafi być sygnalizatorem
negatywnych zdarzeń” i że ona, ta żurnalistyka, taka płytka jest, taka
niedociekliwa i uwikłana.
Otóż, drogi Redaktorze – nie ma czegoś takiego jak „szczecińska żurnalistyka”.
Jest tylko Redaktor, który nie ma odwagi, nie potrafi być sygnalizatorem
negatywnych zdarzeń etc. etc. Jeśli już tak się Panu w życiu złożyło, że został
Pan dziennikarzem, proszę śmiało ubolewać i uprawiać samokrytykę w pierwszej
osobie. Zgodnie z etyką.
I w żadnym wypadku nie żywić urazy;-) Pozdrawiam.

Jeszcze jeden Rzecznik

[black.night]

Gość portalu: nikt napisał(a):
/...../
> jednostki, jak:
> nadkomisarz Paweł Biedziak, niegdyś skromny rzecznik wojewódzkiej policji,
> potem telewizyjny showman, a dziś szara eminencja Komendy Głównej;
> redaktor Rafał Jesswein – mistrz kompromisu, swego czasu rzecznik i prezy
> denta
> Lisewskiego (PC), i Sochańskiego (UW), a do niedawna – złote usta ministr
> a
> gospodarki Jacka Piechoty (SLD);
> major Wojtek Lachowski, rzecznik pomorskich pograniczników, dziś warszawska,
> główna tuba Straży Granicznej
> Sebastian Łuczak, błyskotliwa kariera naczelnego rzecznika Banku PEKAO SA .
> Dla mnie jednak najbardziej fascynującym zjawiskiem pozostanie porucznik
> Magdalena Kluczyńska – niezwykle okazała, milcząca blondynka, która w swe
> j
> karierze rzeczniczki szczecińskiej delegatury UOP nie powiedziała ani słowa.
Za
>
> tę tajemniczość i poufność awansowano ją do Warszawy, gdzie – jako rzeczn
> iczka
> ABW - milczy do dziś, już w randze kapitana
> Można więc było mówić o swoistej, szczecińskiej kuźni rzeczników prasowych.
> Obecna ekipa wyraźnie od tamtych odstaje talentem i kolorytem, ale miejmy
> nadzieję, że to ekipa przejściowa. Może też ich awansują do Warszawy?

Uzupełniem. Anna Rosiek- rzeczniczk Głównego Urzędu Ceł i póżniej Lasów
Państwowych.

[Gość: Redaktor]

Ależ Panie NIKT - nie należę do dziennikarzy, którzy muszą zaczynać od
samokrytyki. Tak się składa, że moje "ostre pióro" jest dosyc znane.I niejedna
osoba poczuła co to oznacza. Pozdrawiam

[Gość: nikt]

Gość portalu: Redaktor napisał(a):

> Ależ Panie NIKT - nie należę do dziennikarzy, którzy muszą zaczynać od
> samokrytyki. Tak się składa, że moje "ostre pióro" jest dosyc znane.I
niejedna
> osoba poczuła co to oznacza. Pozdrawiam

Aaa, to ja najmocniej przepraszam. Musiałem coś przeoczyć.

[Gość: Karuzelowy]

Realistyczny opis prowincjonalnej szopki zwanej nagrodą "Publicysta Roku" , a
zwłaszcza jej konsumpcyjno-towarzyskiej części muzowej,pozwala mi wątpić
w "niktość"łaskawego Pana.:) Integracja , spójność szczecińskich dziennikarzy
jest powszechnie znana.Łyżek wody by zabrakło,gdyby spuścić ich ze smyczy
konieczności zachowań cywilizacyjnych.
Poziom pracy dociekliwych kol.redaktorów wyznacza w tym mieście strach o
posadę.Dla znakomitej większości z nich jest to powód codziennych stresów i
obronnej agresji wobec współpracowników. Na drugim miejscu stawiałbym
ogromne,bo kilkumiesięczne "doświadczenie" części w/w i kolosalną przypadkowość
polityki kadrowej redakcji.
A podmiotowi rzecznicy? No cóż,Rafał J jest cudownym przykładem
wszechstronności i dyspozycyjności wobec jakiegokolwiek mocodawcy.