Wiersze Germanusa II

[germanus]

Zachęcony wynikiem 4:0 kontynuuję.

Na początek coś pozytywnego. Pewnie, że łatwiej ganić, niż chwalić, więc od
chwalenia zaczynam. Miłej lektury. I - zawsze będę wdzięczny za jakiekolwiek
uwagi. Pozdr

Z cyklu: Polak potrafi

Niewiarygodne

W chińskiej knajpce, na uboczu
siadło panów trzech,
gdzie w czas lunchu niezbyt pełno,
wręcz pustawo jest.
Knajpka była bardzo miła,
kelner zgięty w pół,
ledwie siedli dał im menu
ze znaczkami w dół.

W chińskiej knajpce trzech Polaków -
podejrzane to,
na uboczu siedli sami,
pewnie knują coś.

Wśród tych panów jeden agent
ubezpieczeń lew,
drugi słynny finansista
tygrys giełdy w F.,
Kelner znosi małe miski
pełne śmiesznych dań,
szkoda, że panowie sami,
nie ma przy nich pań.

W chińskiej knajpce trzech Polaków -
podejrzane to,
na uboczu siedli sami,
pewnie knują coś.

Przy tym miło rozmawiają
o ostatnich dniach,
wydarzeniach sprzed miesiąca
które każdy zna.
Wtrącą czasem o businessie
małe zdania dwa,
jakie nowe są przepisy,
co się z tego ma.

W chińskiej knajpce trzech Polaków -
podejrzane to,
na uboczu siedli sami,
pewnie knują coś.

Tak minęły dwie godziny,
nie do wiary wprost,
nikt nikogo nie obgadał
i nie obśmiał w głos.
I panowie się rozeszli
każdy w stronę swą.
Umówili się za miesiąc,
porozmawiać chcą.

W chińskiej knajpce trzech Polaków -
podejrzane, aj,
na uboczu posiedzieli,
zjedli, rzekli “bye”.

Choć to brzmi niewiarygodnie,
i niepolsko tak,
wiem na pewno, bo tym trzecim
byłem przecież ja.

[germanus]

Nie mogę powstrzymać od komentarza do sytuacji w jakiej znalazł się Gryf.
Utworek niskiego lotu (nieco sorry) o scence z HH. Sprzed kilku lat. I - aby
rozwiać ewentualne wątpliwości - ja nie mieszkam w Niemczech.
Jeszcze raz miłej lektury. I jak zawsze - będę przychylny wszelkim komentarzom.

Z cyklu: Polak potrafi

Nie ma wstrętów?

W sklepie, w parku na spacerze, w restauracji
nie ukrywam pochodzenia, ni języka.
Słysząc piękno mojej mowy
facet wyższy o pół głowy
podszedł szybko i rzekł: - Owski się nazywam.

Sklep był duży, sprzedawczyków wokół chmara,
materace, mebli paczki, góry sprzętów.
- Co konkretnie chce pan kupić,
mogę pomoc, radą rzucić,
między nami, rodakami nie ma wstrętów.

Śmiało rzeczę, że mym celem telewizor,
ten największy, z ekranikiem na dwa metry.
A on na to, że jest sposób
i w łańcuszku kilku osób,
się zamówi, się dostarczy, za pół cenki.

Dał karteczkę z telefonem, szybko zniknął,
stałem lekko zbaraniały, co tu robić?
Menedżera powiadomić,
na policję może dzwonić,
czy wystarczy tę karteczkę sprytnie zgubić?

Tu osądźcie Państwo sami sytuację -
bardzo smutną, trudną, wieloaspektową.
Niech wystarczy, że zapytam,
czy mam wstydzić się języka
mojej matki, moich dzieci i narodu?

[germanus]

Z cyklu: Mych myśli worek

Pierwszego kwietnia, cd.

Dziś pierwszegio kwietnia, dziś prima aprilis,
uważaj na żarty, albo się pomylisz,
lecz mi nie do śmiechu, wiców nie urządzam,
pełen ludzkiej troski przez morze spoglądam

Argumenty gubię, powodu nie patrzę,
nie jestem ciekawy, dlaczego i zasię,
myślą, sercem, duszą jestem z przegranymi,
nie ma nic śmiesznego w wojnie na pustyni

Dniem walki pancerne, naloty po nocy,
pułapki i miny, natarcie piechoty,
samobójczy atak i strzały zza węgła
i płonące szyby, jak w przedsionku piekła

Siła propagandy, zgroza, przerażenie,
nasze jest zwycięstwo, a wasze zniszczenie,
wygramy, przegracie, kopiemy wam groby,
nasz powód ważniejszy, dyktator zwalony

A w tym wszystkim ludzie, co nie chcą niczego
ponad swoje prawo do życia godnego,
prawa do pokoju, do życia bez strachu, ,
choćby ich ojczyzna była łachą piachu

Więc ja się nie śmieję w ten prima aprilis,
nie wołam uważaj, albo się pomylisz,
żartów nie urządzam, obca jest mi zmyła,
dosyć się już ludzkość dzisiaj pomyliła

31 marca 2003

[Gość: Gryf]

germanus napisał:

> Nie mogę powstrzymać od komentarza do sytuacji w jakiej znalazł się Gryf.
> Utworek niskiego lotu (nieco sorry) o scence z HH. Sprzed kilku lat. I - aby
> rozwiać ewentualne wątpliwości - ja nie mieszkam w Niemczech.
> Jeszcze raz miłej lektury. I jak zawsze - będę przychylny wszelkim
komentarzom.
>
> Z cyklu: Polak potrafi:????

Germanusie chcialem dac dluga i umotywowana odpowiedz na Twoje i moje
watpliwosci......ale znalazlem cos takiego:

"Byloby szczesciem moc uszy i inne zmysly tak zamykac jak oczy"

Pozdrawiam serdecznie.



Powietrze: magazyn swiatla , wody i ognia.

[Gość: Karuzelowy]

lituj waść!!!! pisz do szuflady i zamukaj na trzy spust,czwarty zwalniając z
nadzieją na kulę niosącą szczodrobliwy kres mąk tfurczych.....lituj acan! ocal
nas przed mordercą piękna języka praojców! lituj i napij się do dna!

karuzelowi wszystkich krajów-niech was Bóg broni czytać Germanusa!

[Gość: fikimiki]

Gość portalu: Karuzelowy napisał(a):

> lituj waść!!!! pisz do szuflady i zamukaj na trzy spust,czwarty zwalniając z
> nadzieją na kulę niosącą szczodrobliwy kres mąk tfurczych.....lituj acan!
ocal
> nas przed mordercą piękna języka praojców! lituj i napij się do dna!
>
> karuzelowi wszystkich krajów-niech was Bóg broni czytać Germanusa!
Nic dodać nic ująć-wierszydła okropne poprostu straszne wypociny

FIKIMIKI

Wiersze Germanusa II - Co chwila

[germanus]

Z cyklu: Mych myśli worek

Co chwila

Milknę co chwila, może przysypiam
nie daję światu myśli mych poznać
jakbym nie wiedział, co niesie chwila
a może nie wiem i zbyt się troskam.
Może powagi braknie mi codzień
za bardzo śpieszę do zwykłych zajęć
może nie lubię, gdy coś mnie bodzie
albo nie pragnę dosyć wytrwale.

A może tylko ktoś nie chce czytać
bo co po wierszach schowanych w grobie
a może tylko nie może wytrwać
odrzuca wiersze z braku łez w sobie.
Kto chce mi zamknąć na zawsze usta
a kto chce ze mną mówić od wczoraj
kto nie chce rymów od serca słuchać
a kto pod lipą siada z wieczora.

Siada szeroko, z wygodą wszelką
rozkłada kartki w lewo i w prawo
płyn z konfiturą miesza łyżeczką
czyta z namysłem i ma za mało.
Co chwila wraca do pierwszej linii
co chwila płonie ogniem przyjaźni
nie wierzy oczom, powtarza w myśli
wersety składa z kart wyobraźni.

Co chwila oczy mgiełką przesłania
co chwila milczy, jutro odgania.

[Gość: Karuzelowy]

proszę germanus zamilknij wreszcie
i litość miej dla zmęczonej duszy
zamknąć by ciebie w jakimś areszcie
za kratą grubą której nie skruszysz
zaduś fałszywą wenę w sobie
spal z grafomanią wszystkie karty
wieszcz się przewraca w swoim grobie
a ty wiesz bracie-z wieszczem nie żarty
jak wstanie kiedyś o północy
i pizgnie ciebie od trumny wiekiem
to próżno będziesz wołał pomocy
gdy bolał będzie twój pusty dekiel


karuzelowi wszystkich krajów! nie męczcie konia!

[Gość: Gryf]

Karuzelowy: "Nie musisz lubic poezji, wystarczy , ze czytasz"




Powietrze:magazyn swiatla, wody i ognia.

[Gość: Karuzelowy]

ależ ja ją lubię!!!!!!!!!!
i dlatego............
nie lubię jeno morderców poezji



karuzelowi wszystkich krajów-trzymajcie mnie!

[germanus]

Z cyklu: Satyryk też człowiek

Myśl dzika

Nieraz ludzie mnie pytają,
ktoś ty, powiedz szczerze,
po co książki takie czytasz,
szperasz w komputerze?
Po co gnasz do lasu wiosną,
gdzie tę brzózkę wleczesz,
i dlaczego z samochodu
coś ci ciągle ciecze?

Po co uczysz się nocami,
mało ci dyplomów,
i dlaczego sypiesz ziarno
sójkom po kryjomu?
Ciągle słuchasz tej symfonii,
którą znasz na pamięć,
powiedz, jak to się zdarzyło,
że się zakochałeś?

Nieraz trafi się życzliwy
gość, co życie prześnił,
mówi, rzuć pan te wierszyki,
pójdziemy na dziewki.
Albo ciągnie mnie na harce
w zadymionej sali
i próbuje mnie namówić
na jęczmienny zaczyn.

A ja siadam cicho w kącie
na łonie rodziny
i spisuję życia wpadki,
które współtworzymy.
Nakazuję ołówkowi,
by stylu pilnował,
a styl ma być niepoważny,
by uśmiech wywołał.

Nakazuję ołówkowi
igranie z diabłami,
zanurzanie się we wnętrzach
ludzi byle jakich,
odwracanie Wisły kijem,
walkę z wiatrakami,
wyśmiewanie polskich przywar,
sąd nad cwaniakami.

A gdy wszystko już wyśmieje
ołówek stępiony,
to i ja, za lat pięćdziesiąt,
spocznę ucieszony.
Ucieszony myślą dziką,
która za mną chodzi,
aby biograf nie napisał -
umarł, bo się zrodził.