BEZSENNOŚĆ jesienna

[Gość: k_i_k_a]

Wiatr
Najwiekszy elektroluks świata
Wszystkie drzewa
z liści poomiatal
I baluje w pustej altanie.

Spadły liście
Posnęły wiewiórki,
Ciała drzew
Dostały gęsiej skórki,
Można sprawdzić, panowie i panie.


*

Uciekają z ogrodów dziewczyny,
Wjechaliśmy w hrabstwo Aspiryny,
Wjechaliśmy dośść zdecydowanie.

Wszystko razem biorąc, krótka mowa:
Najpierw deszczyk,
Potem krzyż
I głowa
I w łóżeczko, panowie i panie.


*

A w łóżeczku
(Jeśli grypa letka)
Całkiem miło:
Książeczka,
Gazetka,
Albo słodkie kimanie-drzemanie.

Jeśli tylko radio nam nie trzeszczy
I symptomów nie ma zbyt złowieszczych,
To jest bosko, panowie i panie.


/l.j.kern/


aby do wiosny ;)

[Gość: marsha]

Wisława Szymborska

"W zatrzęsieniu"

Jestem kim jestem.Niepojęty przypadek.Jak każdy przypadek.

Inni przodkowie mogli być przecież moimi,a już z innego gniazda wyfrunęłabym,

już spod innego pnia wypełzła w łusce.


W garderobie natury jest kostiumów sporo.Kostium pająka,mewy,myszy polnej.

Każdy od razu pasuje jak ulał i noszony jest posłusznie aż do zdarcia.


Ja też nie wybierałam, ale nie narzekam.

Mogłam być kimś o wiele mniej osobnym.

Kimś z ławicy, mrowiska, brzęczącego roju,

szarpaną wiatrem cząstką krajobrazu.


Kimś dużo mniej szczęśliwym, hodowanym na futro, na świąteczny stół,

czymś, co pływa pod szkiełkiem.

Drzewem uwięzłym w ziemi, do którego zbliża sie pożar.

Żdźbłem tratowanym przez bieg niepojętych wydarzeń.

Typem spod ciemnej gwiazdy, która dla drugich jaśnieje.

A co , gdybym budziła w ludziach strach,albo tylko odrazę,

albo tylko litość?


Gdybym się urodziła nie w tym co trzeba plemieniu

i zamykały się przede mną drogi?


Los okazał się dla mnie jak dotąd łaskawy.

Mogła mi nie być dana pamięć dobrych chwil.

Mogła mi być odjęta skłonność do porównań.


Mogłam być sobą-ale bez zdziwienia,

a to by oznaczało,że całkiem kim innym.

[Gość: marsha]

Anna Świrszczyńska

"Tanim kosztem"

Chce się zakochać nieszczęśliwie
w pięknym i okrutnym mężczyźnie,
w dziesięciu pięknych i okrutnych mężczyznach.

Szlochając nakręcać co dzień dziesięć numerów telefonów,
pisać dziesięć listów,
patrzeć na dziesięć fotografii.

I w końcu
z dziesięciu powodów
popełnić tylko jedno
samobójstwo.

[Gość: MAC WROC]

marsha FAJNY TEKST!ale go nie czujesz

do "mac wroc"!

[Gość: marsha]

przegapiłam wcześniej tę dziwną/bzdurną twą wypowiedź. co niby znaczy że nie
czuję tego tekstu!?

["marsha FAJNY TEKST!ale go nie czujesz"]

[delirium2]

Budka. Lampka naftowa.
Pod lampką piękna wdowa.

Przyszedł facet w szaliku:
- Proszę paczkę "Górników".

Dziękuję. niesłychanie!
A ten kwiat? To dla pani. -

Facet jest romansowy.
Traci głowę dla wdowy.

Serce mu głośno bije.
Cóż, zakochał się klient.

Co wieczór jak ptak leci.
To chałwa. To bukiecik.

Oboje jeszcze młodzi.
A księżyc właśnie wschodzi.

[Gość: marsha]

Zbigniew Herbert

"Ja"

Napiętych myśli złamany łuk
Marzenia, które ciało męczą.
Śpię w cembrowinie twoich nóg
Pod oczu twych zieloną rzęsą.

Nic się nie zmieni. Przejdą noce
Zatrzaśnie dzień, jak szczęka wilcza.
A potem tylko białe oczy
I jeszcze ciszej będę milczał

[Gość: serwis]

serwisy.gazeta.pl/nauka/1,34148,2318483.html

[Gość: marsha]

Jeremi Przybora
"Jesienne listy"

W dzionek jesienny, mglisty
lecą jesienne listy-
nim cisza je pochowa-
lecą jesienne słowa,
słowa, słowa na wiatr:
"Wstawiłem zęby mamie",
"Pieniądze oddaj chamie",
"Nieludzko ciebie kocham",
"To zdzira, ta Zocha",
"Paciorek za mnie zmów"-
deszcz słów, deszcz słów.

W dzionek jesienny, mglisty
lecą jesienne listy-
nim cisza je pochowa-
lecą jesienne słowa,
słowa, słowa na wiatr:
"Znów jestem w takim stanie",
"Ty nędzny grafomanie",
"Wspominam lata młode",
"Zamknęli nam wodę",
"Jaś wymiotuje znów"-
deszcz słów, deszcz słów.

W dzionek jesienny, mglisty
lecą jesienne listy-
nim cisza je pochowa-
lecą jesienne słowa,
słowa, słowa na wiatr:
"Za Lechem pójdziem w ogień",
"Już z Józkiem nie mogie",
"Onegdaj była stypa",
"Po mordzie mnie zrypał",
"Moralnie jestem zdrów"-
deszcz słów, deszcz słów.

W dzionek jesienny, mglisty
lecą jesienne listy-
nim cisza je pochowa-
lecą jesienne słowa,
słowa, słowa
na wiatr...

[Gość: k_i_k_a]

Jawa nie pierzcha
jak pierzchają sny.
żaden szmer, żaden dzwonek
nie rozprasza jej,
żaden krzyk ani łoskot
z niej nie zrywa.
Mętne i wieloznaczne
są obrazy w snach,
co daje się tłumaczyć
na duzo różnych sposobów.
Jawa oznacza jawę,
a to większa zagadka.
Do snów są klucze.
Jawa otwiera się sama
i nie daje się domknąć.
Sypią się z niej
świadectwa szkolne i gwiazdy,
wypadają motyle
i dusze starych żelazek,
bezgłowe czapki
i czerepy chmur.
Powstaje z tego rebus
nie do rozwiązania.
Bez nas snów by nie było.
Ten, bez którego nie byłoby jawy
jest nieznany,
a produkt jego bezsenności
udziela się każdemu,
kto się budzi.
To nie sny są szalone,
szalona jest jawa,
choćby przez upor,
z jakim trzyma się
biegu wydarzeń.
W snach żyje jeszcze
nasz niedawno zmarły,
cieszy się nawet zdrowiem
i odzyskaną młodością.
Jawa kładzie przed nami
jego martwe ciało.
Jawa nie cofa się ani o krok.
Zwiewność snów powoduje,
że pamięć łatwo otrząsa się z nich.
Jawa nie musi bać się zapomnienia.
Twarda z niej sztuka.
Siedzi nam na karku,
ciąży na sercu,
wali się pod nogi.
Nie ma od niej ucieczki,
bo w każdej nam towarzyszy.
I nie ma takiej stacji
na trasie naszej podróży,
gdzie by nas nie czekała.

/"Jawa" W. Szymborska/

[Gość: old sch]

ciekawe czy wszyscy znaja znaczenie słowa elektroluks.

[k_i_k_a]

wolę tego nie roztrząsać... wolę podsycać w sobie wiarę, że przynajmniej część
forumowiczów ma wystarczająco gruntowne wykształcenie, by to wiedzieć...;)

[Gość: m*]

przesłonecznie dziś...cudnie...jakoby vesna! :)

[k_i_k_a]

namawiam wszystkich na popołudniową kawkę w rynku... być może to będzie
ostatnia tegoroczna w słońca promieniach ? :) ja nie omieszkam z okazji
skorzystać :)

[Gość: k_a_j_o]

e r o t y k g r z m i ą c y
i zrobiło się duszno,
ani kropelki,
ja wtedy na rowerze przez centrum
z plecaka wystawał bez
pachniało za mną soczyście
nie mogłem dogonić burzy
czekała w łóżku

/artur turski/

[ktotam]

Przez długie miesiące widywał ja codziennie, ale ukradkiem tylko, gdy
przechodził ulicą pod jej oknem na pierwszym piętrze.
Dziś mijając to okno - z dłonią w jej dłoni, podniósł tam bezwiednie oczy.
Uśmiechnął się; na mgnienie, spotkawszy potem jej wzrok, ujrzał ją - jak obcą
na zamienionej przez omyłkę fotogtafii.

/Julian Przyboś/

[k_i_k_a]

Cietrzew
Ma nie u Szczytu w Trzewiach, lecz na samym Dnie Trzew
Jątrzące Pytanie:
"Skąd mi się wzięła Dola Drańska taka,
Że właśnie do mnie - czymu, pytam, czymu *?! -
Oprócz jednego Stacha Barańczaka **
Żaden Poeta nie znajduje rymu ***?!"


* Przy złej Akustyce (szczególnie w Wietrze, w
Wichrze lub w Szkwale) nierzetelny Cietrzew
- Idąc w tym zresztą za przykładem Głuszca -
Zmian Spółgłoskowych w Rymach się "dopuszcza"
(Sic), Samogłoski za to, jak pod sznurek,
Wszystkie pochyla, mówiąc: "pomidórek",
"Paciórek", "czymu", "kobitka", "tyż", "mliczko",
"Egzystencjalny Tragizm" i "jaiczko".

**

Nie muszę zgłębiać archiwalnych Szaf tu:
Wiem, że nie piłem z ptakiem bruderszaftu.
Więc zwierzęca Amikoszoneria
Jest mi wstrętniejsza niż Ławrientij Beria.
Jak podejrzanych Melin albo Met Szef,
Swej Nachalności Igłą wkłuwa Cietrzew
W Tkaninę Życia nowy Trosk i Bied Szew.

***

Po pierwodruku prasowym wiersza "Cietrzew" w "Zeszytach Literackich" nr
35 autor otrzymał Z Oksfordu list od Leszka Kołakowskiego, zawierający, obok
wstrzemięźliwie sformułowanych ale cenniejszych wyrazów uznania, następującą
replikę:

Barańczaka, co do "cietrzew"
Rym wymyślił, rychło zetrze w
Proch wieszcz większy, co swe wieszcze w -
Łasne będzie rymy piał!
Tamte rymy - niezłe, lecz czcze w
Porównaniu, jakoś bledsze w
Ręcz: jakby z Paryżem się Tczew
Lub Londynem mierzyć chciał!



:)

[Gość: marsha]

Stanisław Wyspiański

„Jakżeż ja się uspokoję”


Jakżeż ja się uspokoję-

Pełne strachu oczy moje,

Pełne grozy myśli moje,

Pełne trwogi serce moje,

Pełne drżenia piersi moje-

Jakżeż ja się uspokoję...

[ktotam]

Oto widzisz, znowu idzie jesień,

człowiek tylko leżałby i spał...

Załóżże twój szmaragdowy pierścień:

blask zielony będzie miło grał.



Lato się tak jak skazaniec kładzie

pod jesienny topór krwawy bardzo-

a my wiosnę widzimy w szmaragdzie,

na pierścieniu, na twym jednym palcu


/Gałczyński/

[k_i_k_a]

Co mnie zabija, to nadzieja,
jej wątły krzyk i śpiew, i szept,
- ściga mnie po wsiach, knajpach, kniejach,
wzywa na szlaki szczęść i bied.

Gdybym umiała - choć w niedzielę -
jak starzec, co nie pragnie już,
na ławce zasiąść po kościele,
i nie śnić snów, nie wróżyć wróżb...

Gdybym umiała się zatoczyć
jak pijak, co pod auto wlazł,
zabłądzić, zemdleć, zamknąć oczy,
zapomnieć tamten brzeg i las...

Gdybym umiała, choćby w kinie,
gdy serce nagły przetnie ból,
pomyśleć sobie: "Nic to, minie...
Przed nami jeszcze tyle ról"...

Gdybym umiała, choć dla sportu,
wśród naszych dawnych, ślicznych plaż
nie drętwieć jak na sali tortur,
dlatego że ten brzeg - nie nasz? ...

Gdybym umiała... Lecz nie umiem...
A w końcu to zwyczajna rzecz...
Choć widzę jeden - dwa w rozumie.
Nadziejo, Chmuro, nie idź precz.

/Osiecka/

[Gość: marsha]

Tadeusz Borowski

* * *


Wiesz,myślę coraz częściej,że trzeba wrócić

Może cię spotkam...a szczęście?...przecież szczęście to razem się smucić...

Właśnie patrzę w księżycowe okno i słuch natężam...

Pusto...gdzieś szumi wiatr...samotny wśród liści księżyc.

Koło złociste zza liści wyszło, toczy sie w wietrze.

Takie księżyce były nad Wisłą, tylko że bledsze...

Nawet Wielki Wóz przejazdem w drzewie tkwi o północy...

tak jak u nas...ale tutaj? Nie wiem naprawdę po co...

Cóż tu-tęsknota i noce bez snu, jakieś ulice i czyjeś wiersze...

Żyję.I z ludzi nie -ludzi jestem.Displaced Person.

Myślę o tobie.Wiem, trzeba odejść, może powróci, co przeszło...

Chociaż nie wiem,jaka będzie młodość-ani gdzie jesteś.


Ale będę miła zawsze twoim -albo niczyim...

Słuchaj...słuchaj....przeczytaj ten wiersz...jeśli gdziekolwiek żyjesz.

[ktotam]

Wrzesień jak dywan,

jakich nie bywa

często ostatnio -

płowo-zielony

dywan zdobiony

słońcem dostatnio.

Pejzaż gorący

rżysk i stygnących

gwiazd w zimnym niebie -

smutku, co zawisł

kluczem żurawi -

pejzaż bez ciebie.



Dzień za dniem,

sen za snem,

pełnia i nów,

i słońce znów.

Noce i dni

wciąż nazbyt ładne -

zmierzchy i

świty bezradne.



Rower zmęczony

płosząc gawrony

sunie drożyną.

Jedzie listonosz -

już pod czerwoną

jest jarzębiną.

Na skwar narzeka,

ma tylko przekaz -

złotych sto dziesięć!

Tą samą drogą

wraca. Nikogo.

Pejzaż bez ciebie.



Dzień za dniem...



Na horyzoncie

topi się słońce

w złocie czerwonym.

Rzeką nadpływa

siwa flotylla

mgiełek wieczornych.

Idę przez pole,

gdzie dwie topole -

drzewo przy drzewie -

patrzą z wysoka

w przestrzeń jak otchłań -

pejzaż bez ciebie.



Dzień za dniem...



Chyba to sprawił

wrzesień, że prawie

już nic nie czuję.

Słucham, jak teraz

upał zamiera,

ciszą pulsuje.

Pewno ci dobrze

gdzieś o tej porze,

pewno przyjemnie.

A wokolutko -

pejzaż bez smutku,

pejzaż beze mnie.



Dzień za dniem,

sen za snem,

pełnia i nów,

i słońce znów.

Noce i dni,

o których nie wiesz,

jesień i...

pejzaż bez ciebie,

bez ciebie.



J. Przybora

[Gość: marsha]

Adam Zagajewski

"Czy chcesz płakać"

Przechodziłem pod namiotami drzew
i krople deszczu dosięgały mnie niekiedy,
jakby pytając:
Czy chcesz płakać?
Powietrze było wilgotne,
Liście błyszczące,
zapach wiosny i nieszczęścia.

[hen]

Pozdrawiam wszystkich insomniaków. Bywałem niegdyś na piewrszych dwóch
edycjach, ale potem się nieco zapuściłem. Przyznam, że nie jestem zbyt często w
Waszych stronach, ze względu na wczesna porę, którą zwykłem przeznaczać na
siedzenie w pracy i ewentualnego stukania na forum. Dziś jest inaczej. Na moim
zegarku już po 22.30. Zrobiło się poetycko, więc - od siebie, wszystkim
zakochanym nieszczęśliwie, lub chcącym jedynie przeczytać zupełnie dobry
kawałek poezji polecam Tuwima (dokładniej - tekst piosenki):

BANALNA HISTORIA:

Zadzwoniła do niego rano,
Bardzo wcześnie, jeszcze przed ósmą.
W mózgu miała noc nie przespaną
I ból, co na chwilę nie usnął.
W sercu miała ciężar rozpaczy.
Powiedziała: "Halo, to ty?
Zaraz muszę się z tobą zobaczyć".
I po twarzy, do słuchawki, łzy.
Odpowiedział: "Co za awantura?
Nie mam czasu dziś przed obiadem,
Dobrze wiesz, że muszę iść do biura.
Uspokój się nie lubię przesady".
Powiedziała: "Jeśli nawet nie możesz,
To koniecznie przyjdź, bo..." - "Bo co?"
Zapłakała: "Boże! Boże! Boże!"
Rzucił: "Dobrze. Tylko nie płacz. No!"
Spotkali się w pustej cukierence.
Cukiernie rano są puste.
I puste jest serce dziewczęce,
Gdy je rozpacz przepełnia, nic więcej.
Przyszedł z miną na smutno szlachetną
(Każdy z nas to umie, gdy chce);
"Kawa czy herbata?" - "Wszystko jedno..."
"Może ciastko?" - Dziękuję. Nie".
"Co się stało?" Uśmiechnęła się blado:
"Co się stało? Nic..." - "Więc dlaczego płaczesz?"
"Płaczę? Myślałam, że się uśmiecham...
To tak trudno odróżnić czasem.
Ach, i mówić tak trudno, gdy słowa
Są te same, a czuje się różnie.
Ale ja ci zaraz powiem, wszystko powiem..."
- "Tylko, proszę cię, prędko, bo się spóźnię".
I zaczęła jak wniebowzięta,
Jak w natchnieniu, chorobliwie, gorączkowo,
Dygotały nieszczęśliwe rączęta,
Kołysała się rozpalona głowa.
Nawet kelner poczuł litość dla niej
I pomyślał: "Coś tam złego jest,
Trzeba podać drugi cukier tej pani,
Bo jej kawa zgorzknieje od łez".
Co mówiła - ja nie wiem niestety.
Sądzę nawet, że to wszystko jedno.
Ale wy - wy, dziewczyny i kobiety,
Znacie dobrze tę mowę obłędną!
Gdy skończyła - spojrzała na niego
Jak zbity pies... wzrokiem oniemiałym...
- "Hm (powiedział), to nic nowego,
Już to wszystko sto razy słyszałem!"
I tu nagle -błysk w oczach dziewczyny,
Jakby ktoś ją obudził - i powiada:
"A myślałam, że to mówię, mój jedyny,
Pierwsza!! pierwsza od początku świata!!!"
-------
Teraz wszystko już wiemy. Naturalnie!
Bo cóż mogła innego uczynić,
Jak do domu iść i najbanalniej
Małą kartkę zostawić w sypialni:
"Proszę nikogo nie winić".

[Gość: .]

> ciekawe czy wszyscy znaja znaczenie słowa elektroluks.

pralka automatyczna?

[Gość: marsha]

no to mamy od "hen" iście jeseinny wiersz...

**************Czesław Miłosz
"Młodość"

Twoja nieszczęśliwa i głupia młodość.
Twoje przybycie z prowincji do miasta.
Zapotniałe szyby tramwajów,ruchliwa nędza w tłumie.
Przerażenie kiedy wszedłeś do lokalu, który dla ciebie za drogi.

Ale wszystko za drogie.Za wysokie.
Ci tutaj muszą spostrzec twoje nieobycie
I niemodne ubranie i niezgrabność.

Nie było nikogo, kto by przy tobie stanął i powiedział:

-Jestes ładnym chlopcem,
Jesteś silny i zdrów,
Twoje nieszczęscia są urojone.

Nie zazdrościłbys tenorowi w palcie z wielbłądziej wełny,
Gdybyś znał jego strach i wiedział , jak zginie.

Ruda , z powodu której przeżywasz męki,
Tak wydaje ci się piękna, jest lalką w ogniu,
Nie rozumiesz, co krzyczy ustami pajaca.

Kształt kapeluszy, krój sukien, twarze w lustrach
Będziesz pamiętać niejasno, jak coś, co było dawno
Albo zostaje ze snu.
Dom , do którego zbliżasz się z drżeniem,
Apartament, który ciebie olśniewa,
Patrz, na tym miejscu dźwigi uprzątają gruz.

Ty z kolei będziesz mieć , posiadać, zabezpieczać
Mogąc wreszcie być dumny,kiedy nie ma z czego

Spełnią się twoje życzenia, obrócisz się wtedy
Ku czasowi utkanemu z dymu i mgły,

Ku mieniącej się tkaninie jednodniowych żywotów,
Która faluje, wznosi się i opada jak niezmienne morze.

Książki, które czytałeś , nie będą więcej potrzebne,
Szukałeś odpowiedzi, żyłeś bez odpowiedzi.

Będziesz iść ulicami jarzących się stolic południa
Przywrócony twoim początkom, widząc w zachwyceniu
Biel ogrodu, kiedy w nocy spadł pierwszy śnieg.

[Gość: marsha]

Małgorzata Hillar

"My z drugiej połowy XX wieku"


My z drugiej połowy XX wieku
rozbijający atomy
zdobywcy księżyca
wstydzimy się
miękkich gestów
czułych spojrzeń
ciepłych usmiechów

Kiedy cierpimy
wykrzywiamy lekceważąco wargi

Kiedy przychodzi miłość
wzruszamy pogardliwie ramionami

Silni cyniczni
z ironicznie zmrużonymi oczami

Dopiero późną nocą
przy szczelnie zasłoniętych oknach
gryziemy z bólu ręce
umieramy z miłości

[Gość: k_i_k_a]

Co to jest miłość
Nie wiem
Ale to miłe
Że chcę go mieć
Dla siebie
Na nie wiem
Ile

Gdzie mieszka miłość
Nie wiem
Może w uśmiechu
Czasem ją słychać
W śpiewie
A czasem
W echu

Co to jest miłość
Powiedz
Albo nic nie mów
Ja chce cie miec
Przy sobie
I nie wiem
Czemu

/j.kofta/

[Gość: marsha]

Leszek Długosz

"Oglądanie starych fotografii"


Wczoraj wieczorem robiliśmy przegląd

Starych fotografii.

-Dwadzieścia pięć razy wykrzyknęliśmy - Boże!

[Gość: marsha]

Kornel Filipowicz

"Świętość".


Nie można być świętym
W całości od stóp do głów
Od rana do wieczora
Codziennie co godzina co chwila

To nie miałoby sensu
Byłoby śmieszne
Nie mówiąc już o tym
Że w dzisiejszych czasach
Nieosiągalne


Ale wystarczy mnie zabłąkanemu
W mroku pogrążonemu
Zaszczutemu zajętemu sprawami
Mojego żołądka i skóry
Moich rąk i nóg
Jeśli czasem
Raz na tydzień
Raz na rok
Choć na chwilę
Przestanę myśleć tylko o sobie
I poczuję że jestem komuś potrzebny
Że stać mnie na to
Aby w czyjejś obronie
Być odważnym i bezinteresownym
To jakby odblask światła
Którego źródło jest mi nie znane
I niewidoczne
To jakby iskra albo promień
Który nagle przebił ciemność
Dotknął jakiegoś miejsca we mnie
I sprawił że zaświeciło
i całego mnie na chwilę rozjasniło

Szkoda tylko
Że to tak krótko trwało
Że tak szybko zgasło.

[Gość: k_a_j_o]

/ilowena/
jesień

deszcz roztapia dłonie
zmarznięte od czekania
na powrót do domu

już noc nadchodzi
kroplami szeleści
między słowami
ukrywa się cicho
delikatnie porusza
gałęzie gołe
jak uczucia
zasypane piaskiem
zmęczenia

już mgła gęstnieje
na rzęsach
otula wiatrem
obdartym
co usta rozdyma
zuchwale

już sen się zbliża
niejasny
jak jesień
studząca zieleń
kolorami duszy

[Gość: k_a_j_o]

/j.kalina/

...
zaparzyłem już miłość
rozwinąłem malinowe chmury
cóż mi kiedy woda rozmyła kontury
ciszy i kawałkami burzy
prószy
...

[Gość: marsha]

Wisława Szymborska

Z limeryków wyspiarskich


Pan Fryderyk , kuracjusz z Majorki,
mimo westchnień współlokatorki
co innego miał wciąż do roboty
w poniedziałki,niedziele, soboty,
piątki, czwartki,środy i wtorki

[Gość: marsha]

Wisława Szymborska

Z limeryków wyspiarskich(cd)


Pewien rybak na Gwadelupie
utrzymywał,że to bardzo głupie
znać do wyspy tylko jeden rym
i w szalupie popisywać się nim
przy biskupie lub w grupie przy zupie.

[Gość: elektroluks]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=502&w=13439262&a=13526359

[Gość: m*]

...no to co, ze wiersz się powtórzył? nie zdarza ci się przeczytać czegos dwa
razy i więcej... i za każdym razem na nowo się tym zachwycić?!
nie rozumiem zatem po co ten stary link zamieszczasz.

[k_i_k_a]

bo niektórzy lubią pokazać, jacy są spostrzegawczy...;)
A wiersze - są jak rzeka... za każdym razem wchodzisz do innej :) Ja też wracam
ciągle do tych samych, okresowo, a limeryki Szymborskiej to już miodzio :)

[k_i_k_a]

We śnie jesteś moja i pierwsza,
we śnie jestem pierwszy dla ciebie.
Rozmawiamy o kwiatach i wierszach,
psach na ziemi i ptakach na niebie.

We śnie w lasach są jasne polany
spokój złoty i niesłychany,
pocałunki zielone jak paproć.

Albo jesteś egipska królowa
jak miód słodka i mądra jak sowa,
a ja jestem przy tobie jak światło.

/k.j.gałczyński/

[Gość: -]

Przenosiny z miednicy
do wanny rodziców -

pierwszy, delikatny chwyt
poniżej pasa.


(paweł piotrowicz)

[Gość: k_a_j_o]

nocy smoła opadła
oślepła nadzieja wszelka
i... nie znajdzie mnie

i nawet szkło wyschło
ostatni gram lekarstwa
... więc nie spotkamy się

[Gość: Metromixomania]

Brudno
Potwornie nudno
Mówi się trudno, ja mogę dużo znieść
Łażę
Sobie po barze
Kto mi pokaże w mym życiu jakąś treść?
Plucie
I gumy żucie
Samopoczucie poprawia wciąż mi
Zawołaj znów mnie!

Nikt mi niczego nie zabrania
Z góry na wszystko zgadzam się
Byle mieć spokój i do rana
Przespać byle gdzie.

Siedzę
Czasem cos bredzę
Na moją wiedzę nie wpływa żadna myśl
Dlatego leżę
Sam już nie wierzę
Czy to jest prawda co śniło mi się dziś
Że we śnie wiszę
Ale coś słyszę
Przez moją ciszę przechodzi czyjś głos
Zawołaj znów mnie!

[Gość: elektroluks]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=502&w=3462082&a=3487596

[k_i_k_a]

Brawo, mój drogi Watsonie ;)

[Gość: .]

Gość portalu: elektroluks napisał(a):

> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=502&w=3462082&a=3487596

sprawdzalam twoja czujnosc

[Gość: k_a_j_o]

są wspomnienia
których zatrzeć się nie da
jak śladów rąk
na promenadzie

i wspomnienia
które chciałoby się
zasadzić w ogrodzie
i pielęgnować jak drzewa

wspomnienia ulotne
jak wędrowne ptaki
i zwiewne
jak muśnięcie wiatru

szkoda że nie można
jak w komputer
kliknąć w pamięć
zapisz zmień usuń

/pomian/

[Gość: :]

Londyn
(tłum. Stanisław Barańczak)

Wśród ulic, które rój lichwiarzy
Wykupił wraz z Tamizą mętną,
Błądzę i widzę w każdej twarzy
Słabości i niedoli piętno.
Każdy głos, klątwa, krzyk urwany,
Płacz, którym Dziecko trwogę głuszy,
Dźwięczy w mym uchu jak kajdany
Wykute w kuźni ludzkiej duszy.
Gdy Kominiarczyk płacze z cicha,
Bledną kościołów ciemne ściany;
Kiedy żebrzący Żołnierz wzdycha,
Krwią spływa Pałac pozłacany.
Lecz w nocy słyszę też, jak z dala
Klnie młodociana Nierządnica:
Zarazą ślubne Łoże kala,
Jadem dziecięcą Łzę nasyca.


London

I wander thro' each charter'd street,
where the charter'd Thames does flow,
And mark in every face I meet
Marks of weakness, marks of woe.
In every cry of every Man,
In every Infants cry of fear,
In every voice: in every ban,
The mind-forg'd manacles I hear.
How the Chimney-sweeper's cry
Every black'ning Church appals,
And the hopeless Soldiers sigh
Runs in blood down palace walls
But most thro' midnight streets I hear
How the youthful Harlots curse
Blasts the new-born Infant's tear
And blights with plagues the marriage hearse.

[k_i_k_a]

Przy winie


Spojrzał, dodał mi urody,
a ja wzięłam ją jak swoją.
Szczęśliwa, połknęłam gwiazdę.
Pozwoliłam się wymyślić
na podobieństwo odbicia
w jego oczach.
Tańczę, tańczę
w zatrzęsieniu nagłych skrzydeł.
Stół jest stołem, wino winem
w kieliszku, co jest kieliszkiem
i stoi stojąc na stole.
A ja jestem urojona,
urojona nie do wiary,
urojona aż do krwi.
Mówię mu, co chce: o mrówkach
umierających z miłości
pod gwiazdozbiorem dmuchawca.
Przysięgam, że biała róża,
pokropiona winem, śpiewa.
Śmieję się, przechylam głowę
ostrożnie, jakbym sprawdzała
wynalazek. Tańczę, tańczę
w zdumionej skórze, w objęciu,
które mnie stwarza.
Ewa z żebra, Wenus z piany,
Minerwa z głowy Jowisza
były bardziej rzeczywiste.
Kiedy on nie patrzy na mnie,
szukam swojego odbicia
na ścianie. I widzę tylko
gwóźdź, z którego zdjęto obraz.

/W. Szymborska/

[Gość: .]

Z życia roślin ozdobnych

Trwa kłótnia w oranżerii
A kwiatkom z płatków aż się kurzy:
Gerbera się uwzięła,
Wytknęła narcyzm róży.
Hiacynt, co wiele znaczy,
Powiedział, że to kłamstwo.
Złocista chryzantema
Stwierdziła krótko: chamstwo!
Konwalia wzięła walium,
Choć ma do róży anse.
Jedynie amarylis
Zachował się z dystansem.
Aż zakwitł Kałużyński
(odmiana orchidei),
I wszystkich poobrażał
Dokładnie po kolei.
Na zewnątrz zima trzyma.

Jonasz Kofta

[Gość: .]

Londyn
słowa: Kazik Staszewski

Tu czarne niebo nade mną, bruk pod nogami
Otoczony wkoło dwoma ceglanymi murami
Te mury strzegą prywatnych właścicieli dóbr
Kto po nie wyciągnie rękę, temu odpadnie
I będzie nieładnie
Wyglądać nieładnie

Tu wszystkim rządzi wielka hierarchia
Każdy tutaj swoje miejsce ma

Tu duży bije małego, a gdy skończy
Wtedy mały wstanie i pobije jeszcze mniejszego
A dlaczego, dlaczego tak jest
Dlaczego, dlaczego, dlaczego ty pytasz się
I nie wiesz, nie wiesz
Że dlaczego ty pytasz się
I nie wiesz, nie wiesz
Że dlaczego ty pytasz się
I nie wiesz, nie wiesz
Że dlaczego ty pytasz się
I nie wiesz, nie wiesz
Że ...

[Gość: magician]

Ty przyszedłeś pocieszyć mnie, miły,
Taki tkliwy i łagodny taki...
Unieść się z poduszki nie mam siły,
A na oknach wszędzie gęste kraty.

Ty myślałeś, że martwą zastaniesz
I przyniosłeś wianuszek na czoło.
Jak boleśnie uśmiechem mnie ranisz,
Drwiący, dobrotliwy, niewesoły.

Co mi teraz ta śmiertelna trwoga!
Jeśli ze mną pobędziesz choć trochę,
Przebaczenie wymodlę u Boga
Tobie i tym wszystkim, których kochasz

achmatowa

[Gość: ,]

When a man lies he murders
Some part of the world
These are the pale deaths which
Men miscall their lives
All this I cannot bear
To witness any longer
Cannot the kingdom of salvation
Take me home

[Gość: marsha]

Kobiety

Panie wystrojone niesłychanie
krążą wokół mnie od świtu
W uszach mnóstwo ozdób im się rusza
piękne cacka z malachitu

Damy odwrócone półksiężyce
świecą w Rzymie w Barcelonie
Czarne wonne sezamowe świece
płonę gdy w ciemnościach tonę

Kiedy jutro padnę trupem
przykryjcie mnie Ciccioliną
Tańczcie dziarsko i z przytupem
przysypcie mnie ciepłą gliną

Cześć oddajcie Rozścielajcie
wszystkie łóżka A potem buźka!

Damy wrzosowiska i polany
Panie migotanie mchu
Życie tylko teraz przeżywamy
potem może braknąć tchu

Gdy odwalę kitę cudnie
wyślijcie mnie na południe
Czeski eksport kawał chłopa
niech podziwia mnie Europa

Cześć oddajcie Rozścielajcie
wszystkie łóżka A potem buźka!

/j.nohavica/

[Gość: .]

Nie szukaj drogi, znajdziesz ja w sercu
Smutna jest knajpa byłych morderców
Niech Cię nie trwożą, gdy do niej wkroczysz
Płonące w mroku morderców oczy
Nieważny groźny grymas na gębie
Mordercy mają serca gołębie
Band armii, gangów i czarnych sotni
Wczoraj rycerze dziś - bezrobotni
Pustka i chłodem wieje po kątach
Stary morderca z baru szkło sprząta
Szafa wygrywa rzewne kawałki
Siedzą mordercy łamią zapałki
Czasem twarz obca mignie i znika
Zaraz się dźwignie ktoś od stolika
Wróci nazajutrz z miną nijaką
Bluźnie na życie, postawi flakon
Każdy do niego zaraz się tłoczy
Wkrąg nad szklankami błyskają oczy
I zaraz każdy lepiej się czuje
Jeszcze morderców ktoś potrzebuje
Może nareszcie któregoś ranka
Znowu się zacznie wielka kocanka
I wrócą chwile pełne zazdrości
Znów będą płacić za przyjemności
Znów w dłoni zamiast płaskiej butelki
Znany kształt kolby od parabelki
A w końcu palca wibruje skrycie
Jak łaskotanie: tu śmierć, tu życie
Wracajcie słodkie chwały godziny
Sławne gonitwy i strzelaniny
Tak tylko można znowu być młodym
Zabić i z dumą czekać nagrody
W knajpie morderców gryziemy palce
Żądze nas dręczą i sny o walce
Ale któż dzisiaj mordercom ufa
Więc srebrne kule spią w czarnych lufach
Zmazując barwy lasom i polom
Mknie balon nocy z knajpy gondolą
Kiedyś tak jasno a dziś tak ciemno
Wroga, nie widzę wroga przede mną
Rwie łeb od tortur alkoholowych
Lecz wśród porcelan i rur niklowych
Człowiek się znowu czuje półbogiem
Bo oto stoi twarzą w twarz z wrogiem
Kula jak srebrna żmija wyskoczy
W lustrze nad kranem zagasną oczy
Ciała morderców skry potu zroszą
Gdy milcząc ciało za drzwi wynoszą
Gdy bije północ

[Gość: burke]

www.radiohead.com/full.php?fn=sleeprage1.jpg

[Gość: marsha]

Trzy wróżki
Nad kołyską moją stały
hej hej wróżki trzy
chciały mi wywróżyć przyszłość
zyski straty sny
ja sikałem do pieluszek
dziarski mały chwat
a przede mną stał otworem
tajemniczy świat

Hej hej refren mój
przyszłość to jest bój
hej to refren mój
więc się chłopcze bój!

Pierwsza wróżka była gruba
hej hej to mój plus
daję ci królewnę piękną
padło z wróżki ust
niech wam nad małżenskim łożem
zawsze kwitnie maj
będziesz miał na ziemi chłopcze
absolutny raj

Druga wróżka była chuda
hej hej skóra kość
więc w jej wróżbach przeważyła
obrzydliwa złość
niech się chłoptaś wiecznie męczy
niech cierpienie zna
będzie miał puszczalską żonę
oto wróżba ma

Hej hej refren mój
przyszłość to jest bój
hej to refren mój
więc się chłopcze bój!

Wtem argument trzeciej przerwał
hej hej wróżek spór
zła choroba zbiera teraz
żniwo niczym mór
niechaj w raju chłopak żyje
i szczęśliwy jest
wzięła nóż i ciach i wróżbom
położyła kres

Jaki morał z tego płynie
hej hej pytam ja
ot na każdy problem nauka
setki recept ma
by nie kradli ludzie trzeba
ręce uciąć im
uciąć nogi by nie wiali
za morze jak w dym

Hej hej refren mój
przyszłość to jest bój
hej to refren mój
więc się chłopcze bój!

/j.nohavica/

[Gość: marsha]

Samotna
Pod nogami wali jej się świat
w sercu ma nieporządek
chce ludziom wysłać setki kart
lecz pogubiła wątek
na kolanach biała wełna
tak wiele do zrobienia
bajkowy dziadek życzeń nie spełnia
a złotej rybki nie ma

Nie ma nie ma nie ma
cudów nie ma
są tylko ludzie każdy
bez imienia
chodzą jak kukiełki błędne
żaden nie przystaje
a ona w nocy we dnie
sama sobie rękę podaje

W fotelu milczy zamyślona
samotna tak
pod powiekami jej nadzieja kona
samotna tak
do siebie szepce gdy się budzi
samotna tak
bezludna wyspa w morzu ludzi
samotna tak
całkiem się w życiu zaplątała
odzież na sznurku flaga biała
na piasku wrak
samotna tak

Gdy cisza sieje mak po kątach
słucha Cohena
donikąd nie gna i nie sprząta
ta Wenus kamienna
jak piękny antyczny posąg
w morzu ciszy tonie
ale serce chce dojść do głosu
serce nadal płonie

Płonie płonie płonie
serce płonie
gdzie strażacy
kto przyjdzie po nie
gdzie więc są ci dziarscy chłopcy
kto wreszcie ją pokocha
wokół niej wciąż tłumy obcych
więc szlocha szlocha szlocha

W fotelu milczy zamyślona
samotna tak
pod powiekami jej nadzieja kona
samotna tak
do siebie szepce gdy się budzi
samotna tak
bezludna wyspa w morzu ludzi
samotna tak
całkiem się w życiu zaplątała
odzież na sznurku flaga biała
na piasku wrak
samotna tak

/j.n./

[Gość: burke]

theres a story about
a place where it rains all the time and when people decide to kill themselves
they stand with their faces turned to the sky mouths open until they drown

"the spectacle of apocalyptic believers on hillsides staring up in disbelief at
an empty sky"

www.radiohead.com/Archive/Site4/syn015.html

[Gość: uhm]

Santori time..

[Gość: _]

for relaxing times...

[Gość: razorback]

"I CHOC BYM KROCZYŁ CIEMNĄ DOLINĄ,ZŁA SIĘ NIE ULĘKNĘ,
,BO J A JESTEM NAJWIEKSZYM SUKINSYNEM W TEJ DOLINIE"

[Gość: marsha]

Piekło i raj
Nuda czerń chmur
i mgła na dnie rynny
zielona śniedź
kulawy koń boleśnie rży
zburzony mur
a ze starej skrzyni
wycieka rtęćgęsta
jak obraz mojej krwi

Piekło i raj
zmokła wrona jak ja sama
kracze żałośnie
deszcz bębni o dach
piekło i raj
zaskrzypiała stara brama
pierwszy raz w życiu
ogarnął mnie strach

Drewniany wóz
w nim szmaty listowie
jedzie gdzie chce
szkapa jest ślepa jak sam los
sanie bez płóz
gdzieś w przydrożnym rowie
psy parzą się
echo skamlenia niesie głos

Piekło i raj
na drabinie ślady pleśni
w pułapce areny
kręci się świat
piekło i raj
trubadurów smętne pieśni
procesje rycerzy
płonący wiatr

Kapie kap kap
czarna infuzja zgrozy
na plecach pot
nadziei brak na duszy dnie
jestem jak krab
i bez cienia pozy
sunę pod płot
może tu poczęstują mnie

Piekło i raj
ćwiartki szklanki wprost z żołądka
jak głodne komary
ssą moją krew
piekło i raj
Herod kontra niewiniątka
psują dźwięk gitary
niszczą mój śpiew
/j.n./

[Gość: anti-armia]

Nasze serca są jak zmrok
nasze myśli są jak cień
nasze chwile są jak rok
nasze noce są jak dzień
nasze słowa są jak krew
nasze kroki są jak deszcz
nasze oczy są jak zew
nasze życie jest jak miecz

My jesteśmy śmiech,
wszechmogący śmiech
my jesteśmy śpiew,
zapomniany śpiew
my jesteśmy ziarna,
rozrzucone ziarna
my jesteśmy armia,
niewidzialna armia

[Gość: burke]

. . . . out . . . into this world . . . this world . . . tiny little thing . . .
before its time . . . in a godfor– . . . what? . . girl? . . yes . . . tiny
little girl . . . into this . . . out into this . . . before her time . . .
godforsaken hole called . . . called . . . no matter . . . parents unknown . . .
unheard of . . . he having vanished . . . thin air . . . no sooner buttoned up
his breeches . . . she similarly . . . eight months later . . . almost to the
tick . . . so no love . . . spared that . . . no love such as normally vented on
the . . . speechless infant . . . in the home . . . no . . . nor indeed for that
matter any of any kind . . . no love of any kind . . . at any subsequent stage .
. . so typical affair . . . nothing of any note till coming up to sixty when– .
. . what? . . seventy?. . good God! . . coming up to seventy . . . wandering in
a field . . . looking aimlessly for cowslips . . . to make a ball . . . a few
steps then stop . . . stare into space . . . then on . . . a few more . . . stop
and stare again . . . so on . . . drifting around . . . when suddenly . . .
gradually . . . all went out . . . all that early April morning light . . . and
she found herself in the--– . . . what? . . who? . . no! . . she! . . [Pause and
movement 1.] . . . found herself in the dark . . . and if not exactly . . .
insentient . . . insentient . . . for she could still hear the buzzing . . .
so-called . . . in the ears . . . and a ray of light came and went . . . came
and went . . . such as the moon might cast . . . drifting . . . in and out of
cloud . . . but so dulled . . . feeling . . . feeling so dulled . . . she did
not know . . . what position she was in . . . imagine! . . what position she was
in! . . whether standing . . . or sitting . . . but the brain– . . . what?. .
kneeling? . . yes . . . whether standing . . . or sitting . . . or kneeling . .
. but the brain– . . . what? . . lying? . . yes . . whether standing . . . or
sitting . . . or kneeling . . . or lying . . . but the brain still . . . still .
. . in a way . . . for her first thought was . . . oh long after . . . sudden
flash . . . brought up as she had been to believe . . . with the other waifs . .
. in a merciful . . . [Brief laugh.] . . . God . . . [Good laugh.] . . . first
thought was . . . oh long after . . . sudden flash . . . she was being punished
. . . for her sins . . . a number of which then . . . further proof if proof
were needed . . . flashed through her mind . . . one after another . . . then
dismissed as foolish . . . oh long after . . . this thought dismissed . . . as
she suddenly realized . . . gradually realized . . . she was not suffering . . .
imagine! . . not suffering! . . indeed could not remember . . . off-hand . . .
when she had suffered less . . . unless of course she was . . . meant to be
suffering . . . ha! . . thought to be suffering . . . just as the odd time . . .
in her life . . . when clearly intended to be having pleasure . . . she was in
fact . . . having none . . . not the slightest . . . in which case of course . .
. that notion of punishment . . . for some sin or other . . . or for the lot . .
. or no particular reason . . . for its own sake . . . thing she understood
perfectly . . . that notion of punishment . . . which had first occurred to her
. . . brought up as she had been to believe . . . with the other waifs . . . in
a merciful . . . [Brief laugh.] . . . God . . . [Good laugh.] . . . first
occurred to her . . . then dismissed . . . as foolish . . . was perhaps not so
foolish . . . after all . . . so on . . . all that . . . vain reasonings . . .
till another thought . . . oh long after . . . sudden flash . . . . . very
foolish really but– . . . what? . . the buzzing? . . yes . . . all the time
buzzing . . . so-called . . . in the ears . . . though of course actually . . .
not in the ears at all . . . in the skull . . . dull roar in the skull . . . and
all the time this ray or beam . . . like moonbeam . . . but probably not . . .
certainly not . . . always the same spot . . . now bright . . . now shrouded . .
. but always the same spot . . . as no moon could . . . no . . . no moon . . .
just all part of the same wish to . . . torment . . . though actually in point
of fact . . . not in the least . . . not a twinge . . . so far . . . ha! . . so
far . . . this other thought then . . . oh long after . . . sudden flash . . .
very foolish really but so like her . . . in a way . . . that she might do well
to . . . groan . . . on and off . . . writhe she could not . . . as if in actual
agony . . . but could not . . . could not bring herself . . . some flaw in her
make-up . . . incapable of deceit . . . or the machine . . . more likely the
machine . . . so disconnected . . . never got the message . . . or powerless to
respond . . . like numbed . . . couldn't make the sound . . . not any sound . .
. no sound of any kind . . . no screaming for help for example . . . should she
feel so inclined . . . scream . . . [Screams.] . . . then listen . . .
[Silence.] . . . scream again . . . [Screams again.] . . . then listen again . .
. [Silence.] . . . no . . . spared that . . . all silent as the grave . . . no
part–. . . what? . . the buzzing? . . yes . . . all silent but for the buzzing .
. . so-called . . . no part of her moving . . . that she could feel . . . just
the eyelids . . . presumably . . . on and off . . . shut out the light . . .
reflex they call it . . . no feeling of any kind . . . but the lids . . . even
best of times . . . who feels them? . . opening . . . shutting . . . all that
moisture . . .but the brain still . . . still sufficiently . . . oh very much
so! . . at this stage . . . in control . . . under control . . . to question
even this . . . for on that April morning . . . so it reasoned . . . that April
morning . . . she fixing with her eye . . . a distant bell . . . as she hastened
towards it . . . fixing it with her eye . . . lest it elude her . . . had not
all gone out . . . all that light . . . of itself . . . without any . . . any. .
. on her part . . . so on . . . so on it reasoned . . . vain questionings . . .
and all dead still . . . sweet silent as the grave . . . when suddenly . . .
gradually . . . she realiz–. . . what? . . the buzzing? . . yes . . . all dead
still but for the buzzing . . . when suddenly she realized . . . words were– . .
. what? . . who?. . no! . . she! . . [Pause and movement 2.] . . . realized . .
. words were coming . . . imagine! . . . words were coming . . . a voice she did
not recognize at first so long since it had sounded . . . then finally had to
admit . . . could be none other . . . than her own . . . certain vowel sounds .
. . she had never heard . . . elsewhere . . . so that people would stare . . .
the rare occasions . . . once or twice a year . . . always winter some strange
reason . . . stare at her uncom-prehending . . . and now this stream . . .
steady stream . . . she who had never . . . on the contrary . . . practically
speechless . . . all her days . . . how she survived! . . even shopping . . .
out shopping . . . busy shopping centre . . . supermart . . . just hand in the
list . . . with the bag . . . old black shopping bag . . . then stand there
waiting . . . any length of time . . . middle of the throng . . . motionless . .
. staring into space . . . mouth half open as usual . . . till it
was back in her hand . . . the bag back in her hand . . . then pay and go . . .
not as much as good-bye . . . how she survived! . . and now this stream . . .
not catching the half of it . . . not the quarter . . . no idea . . . what she
was saying . . . imagine! . . no idea what she was saying! . . till she began
trying to . . . delude herself . . . it was not hers at all . . . not her voice
at all . . . and no doubt would have . . . vit

[Gość: burke]

. . . vital she should . . . was on the point . . . after long efforts . . .
when suddenly she felt . . . gradually she felt . . . her lips moving . . .
imagine! . . her lips moving! . . as of course till then she had not . . . and
not alone the lips . . . the cheeks . . . the jaws . . . the whole face . . .
all those– . . what?. . the tongue? . . yes . . . the tongue in the mouth . . .
all those contortions without which . . . no speech possible . . . and yet in
the ordinary way . . . not felt at all . . . so intent one is . . . on what one
is saying . . . the whole being . . . hanging on its words . . . so that not
only she had . . . had she . . . not only had she . . . to give up . . . admit
hers alone . . . her voice alone . . . but this other awful thought . . . oh
long after . . . sudden flash . . . even more awful if possible . . . that
feeling was coming back . . . imagine! . . feeling coming back! . . starting at
the top . . . then working down . . . the whole machine . . . but no . . .
spared that . . . the mouth alone . . . so far . . . ha! . . so far . . . then
thinking . . . oh long after . . . sudden flash . . . it can't go on . . . all
this . . . all that . . . steady stream . . . straining to hear . . . make
some-thing of it . . . and her own thoughts . . . make something of them . . .
all– . . . what? . . the buzzing? . . yes . . . all the time the buzzing . . .
so-called . . . all that together . . . imagine! . . whole body like gone . . .
just the mouth . . . lips . . . cheeks . . . jaws . . . never– . . . what?. .
tongue? . . yes . . . lips. . . cheeks . . . jaws . . . tongue . . . never still
a second . . . mouth on fire . . . stream of words . . . in her ear . . .
practically in her ear . . . not catching the half . . . not the quarter . . .
no idea what she's saying . . . imagine! . . no idea what she's saying! . . and
can't stop . . . no stopping it . . . she who but a moment before . . . but a
moment! . . could not make a sound . . . no sound of any kind . . . now can't
stop . . . imagine! . . can't stop the stream . . . and the whole brain begging
. . . something begging in the brain . . . begging the mouth to stop . . . pause
a moment . . . if only for a moment . . . and no response . . . as if it hadn’t
heard . . . or couldn’t . . . couldn't pause a second . . . like maddened . . .
all that together . . . straining to hear . . . piece it together . . . and the
brain . . . raving away on its own . . . trying to make sense of it . . . or
make it stop . . . or in the past . . . dragging up the past . . . flashes from
all over . . . walks mostly . . . walking all her days . . . day after day . . .
a few steps then stop . . . stare into space . . . then on . . . a few more . .
. stop and stare again . . . so on . . . drifting around . . . day after day . .
. or that time she cried . . . the one time she could remember . . . since she
was a baby . . . must have cried as a baby . . . perhaps not . . . not essential
to life . . . just the birth cry to get her going . . . breathing . . . then no
more till this . . . old hag already . . . sitting staring at her hand . . .
where was it? . . Croker's Acres . . . one evening on the way home . . . home! .
. a little mound in Croker's Acres . . . dusk . . . sitting staring at her hand
. . . there in her lap . . . palm upward . . . suddenly saw it wet . . . the
palm . . . tears presumably . . . hers presumably . . . no one else for miles .
. . no sound . . . just the tears . . . sat and watched them dry . . . all over
in a second . . . or grabbing at straw . . . the brain . . . flickering away on
its own . . . quick grab and on. . . nothing there . . . on to the next . . .
bad as the voice . . . worse . . . as little sense . . . all that together . . .
can't– . . . what? . . the buzzing? . . yes . . . all the time the buzzing . . .
dull roar like falls . . . and the beam . . . flickering on and off . . .
starting to move around . . . like moonbeam but not . . . all part of the same .
. . keep an eye on that too . . . corner of the eye . . . all that together . .
. can't go on . . . God is love . . . she'll be purged . . . back in the field .
. . morning sun . . . April . . . sink face down in the grass . . . nothing but
the larks . . . so on . . . grabbing at the straw . . . straining to hear . . .
the odd word . . . make some sense of it . . . whole body like gone . . . just
the mouth . . . like maddened . . . and can't stop . . . no stopping it . . .
something she– . . . something she had to– . . . what? . . who? . . no! . . she!
. . [Pause and movement 3.] . . . something she had to–. . . what? . . the
buzzing? . . yes . . . all the time the buzzing . . . dull roar . . . in the
skull . . . and the beam . . . ferreting around . . . painless . . . so far . .
. ha! . . so far . . . then thinking . . . oh long after . . . sudden flash . .
. perhaps something she had to . . . had to . . . tell . . . could that be it? .
. something she had to . . . tell . . . tiny little thing . . . before its time
. . . godforsaken hole . . . no love . . . spared that . . . speechless all her
days . . . practically speechless . . . how she survived! . . that time in court
. . . what had she to say for herself . . . guilty or not guilty . . . stand up
woman . . . speak up woman . . . stood there staring into space . . . mouth half
open as usual . . . waiting to be led away . . . glad of the hand on her arm . .
. now this . . . some-thing she had to tell . . . could that be it? . .
something that would tell . . . how it was . . . how she– . . . what? . . had
been? . . yes . . . something that would tell how it had been . . . how she had
lived . . . lived on and on . . . guilty or not . . . on and on . . . to be
sixty . . . something she– . . . what? . . seventy? . . good God! . . on and on
to be seventy . . . something she didn't know herself . . . wouldn't know if she
heard . . . then forgiven . . . God is love . . . tender mercies . . . new every
morning . . . back in the field . . . April morning . . . face in the grass . .
. nothing but the larks . . . pick it up there . . . get on with it from there .
. . another few– . . . what? . . not that? . . nothing to do with that? . .
nothing she could tell? . . all right . . . nothing she could tell . . . try
something else . . . think of something else . . . oh long after . . . sudden
flash . . . not that either . . . all right . . . something else again . . . so
on . . . hit on it in the end . . . think everything keep on long enough . . .
then forgiven . . . back in the– . . . what? . . not that either? . . nothing to
do with that either? . . nothing she could think? . . all right . . . nothing
she could tell . . . nothing she could think . . . nothing she– . . what? . .
who? . . no! . . she! . . [Pause and movement 4.] . . . tiny little thing . . .
out before its time . . . godforsaken hole . . . no love . . . spared that . . .
speechless all her days . . . practically speechless . . . even to herself . . .
never out loud . . . but not completely . . . sometimes sudden urge . . . once
or twice a year . . . always winter some strange reason . . . the long evenings
. . . hours of darkness . . . sudden urge to . . . tell . . . then rush out stop
the first she saw . . . nearest lavatory . . . start pouring it out . . . steady
stream . . . mad stuff . . . half the vowels wrong . . . no one could follow . .
. till she saw the stare she was getting . . . then die of shame . . . crawl
back in . . . once or twice a year . . . always winter some strange reason . . .
long hours of darkness . . . now this . . . this . . . quicker and quicker . . .
the words . . . the brain . . . flickering away like mad . . . quick grab and on
. . . nothing there . . . on somewhere else . . . try somewhere

[Gość: burke]

. . . all the time something begging . . . something in her begging . . .
begging it all to stop . . . unanswered . . . prayer unanswered . . . or unheard
. . . too faint . . . so on . . . keep on . . . trying . . . not knowing what .
. . what she was trying . . . what to try . . . whole body like gone . . . just
the mouth . . . like maddened . . . so on . . . keep– . . . what? . . the
buzzing? . . yes . . . all the time the buzzing . . . dull roar like falls . . .
in the skull . . . and the beam . . . poking around . . . painless . . . so far
. . . ha! . . so far . . . all that . . . keep on . . . not knowing what . . .
what she was– . . . what? . . who? . . no! . . she! . . SHE! . . [Pause.] . . .
what she was trying . . . what to try . . . no matter . . . keep on . . .
[Curtain starts down.] . . . hit on it in the end . . . then back . . . God is
love . . . tender mercies . . . new every morning . . . back in the field . . .
April morning . . . face in the grass . . . nothing but the larks . . . pick it up–

Samuel Beckett "Not I"

[Gość: marsha]

dla ciebie piszę miłość
ja bez nazwiska
zwierzę bezsenne
(...)

[Gość: Україна]

[Gość: fala]

Jarocin 1985

Pragnę zaznaczyć w imieniu władz politycznych, Rady Narodowej i administracji
miasta, że jesteśmy za dalszym kontynuowaniem imprezy w Jarocinie, ale będziemy
równocześnie ograniczali wszystkie ujemne strony tej imprezy jej towarzyszące.
Uważam, że społeczeństwo, mieszkańcy miasta będą w dalszym ciągu zwolennikami
muzyki młodzieżowej w Jarocinie.

Niektórzy się dziwią, że ja jako naczelnik miasta i gminy wyrażam akceptację na
odbywanie festiwali w Jarocinie. Zgadzam się z różnych powodów. Dla mnie
osobiście najbardziej ważnym elementem jest to, że dzisiaj na symbol Jarocin, na
hasło Jarocin wszyscy mieszkańcy młodsi naszego kraju wiedzą, że to rozchodzi
się o miejsce, o kolebkę muzyki młodzieżowej. Sądzę, że tą ideę będziemy rozwijać.

***

Jako sekretarz zarządu miejskiego Ligi Kobiet w Jarocinie stwierdzam, że
festiwal powinien być kontynuowany w dalszym ciągu w Jarocinie. Członkinie
naszej organizacji stwierdzają, że z roku na rok program jest lepszy i młodzież
jest też lepsza. Mniej widać punków ... jak by to określić ...
rozchuliganionych, spokojniejsi są, przy tym muzyka jest bardziej
znormalizowana. Ja osobiście jako dawny chórzysta chóru Barwickiego, gdzie
śpiewałam i wyjeżdżałam też na różne festiwale, stwierdzam, że dla miasta jest
to bardzo pozytywna organizacja, w której młodzież wyżywa się pod względem
śpiewu, zapoznaje się ... kontakty z inną młodzieżą innych regionów Polski.

[Gość: fala]

ibidem

Zabieram głos jako przewodniczący Komisji Historycznej i Współpracy z Młodzieżą
zorganizowanej przy kole ZBOWiD w Jarocinie. Proponowałbym, żeby, w porozumieniu
z naszymi władzami, związkami, młodzieży jarocińskiej można było zaprezentować,
czy wykorzystać to miejsce, w którym się w tej chwili znajdujemy, to znaczy Izbę
Pamięci Narodowej przy kole ZBOWiD.

***

Ja, jako przewodniczący Miejsko-Gminnej Rady Patriotycznego Ruchu Odrodzenia
Narodowego w Jarocinie, uważam, że festiwal ten bezwzględnie winniśmy w
przyszłości kontynuować. Z historii wiemy, że w przeszłości, wtedy, kiedy
najtrudniej było w naszym narodzie, muzyka, śpiew zawsze potrafiła ten naród
jakoś łączyć. I ten Festiwal Muzyków Rockowych w odniesieniu właśnie do
młodzieży my, jako Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego, traktujemy również
właśnie jako element, który ma sprzyjać, no, połączeniu się naszego narodu
wspólnej działalności dla dobra naszej ojczyzny. Uważamy, i wierzymy w to, że
młodzież ta, która tutaj w Jarocinie jest, i nie tylko ta, właśnie poprzez
muzykę, no, w jakiś sposób również wypowiada swoje poparcie dla ideałów
dotyczących właśnie tej działalności Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego.

[Gość: m*]

Czego nie mam - nie mogę ci dać
Czego nie mam - nie mogę ci dać
orlich skrzydeł nad szczeliną ciemną
jeśli wątpisz w namiętność moich warg-
-lepiej skarć mnie - ale zostań ze mną

Co poza mną - nie jest w mocy mej
prędzej z wodą da się zgodzić ogień
Dziś po trzykroć płacę za swój grzech
Lepiej skarć mnie - niżbyś miała odejść

Czego nie mam - już nie będę mieć
jak pustyni nie porośnie puszcza
Jeśli myślisz, że możesz zmienić mnie-
-lepiej skarć mnie - ale nie opuszczaj

/jn/

[Gość: marsha]

Jan Sztaudynger
"O miłości"

O miłości można nieskończenie,
Ale najlepszy zachwyt i ...milczenie.

[Gość: marsha]

Zuzanna Ginczanka
***


Non omnis moriar-moje dumne włości,
Łąki moich obrusów, twierdze szaf niezłomnych,
Prześcieradła rozległe, drogocenna pościel
I suknie, jasne suknie pozostaną po mnie.
Nie zostawiłam tutaj żadnego dziedzica,
Niech więc rzeczy żydowskie twoja dłoń wyszpera,
Chominowo, lwowianko,dzielna żono szpicla,
Donosicielko chyża, matko folksdojczera.
Tobie, twoim niech służą, bo po cóż by obcym.
Bliscy moi- nie lutnia to, nie puste imię.
Pamiętam o was, wyście,kiedy szli szupowcy,
Też pamiętali o mnie.Przypomnieli i mnie.
Niech przyjaciele moi siądą przy pucharze
I zapiją mój pogrzeb i własne bogactwo;
Kilimy i makaty,pólmiski, lichtarze-
Niechaj piją noc całą,a o świcie brzasku
Niech zaczną szukać cennych kamieni i złota
W kanapach, materacach,kołdrach i dywanach.
O , jak będzie się palić w ręku im robota ,
Kłęby włosia końskiego i morskiego siana,
Chmury rozprutych poduszek i obłoki pierzyn
Do rąk im przylgną, w skrzydła zmienią ręce obie;
To krew moja pakuły z puchem zlepi świeżym
I uskrzydlonych nagle w aniołów przemieni.

[Gość: k_a_j_o]

wlasnie wrocilismy plazą z karczmy... nawt nie wyobrazacie sobie jak piękny
jest sztorm nocą... az szkoda było to pozostawic tak bez swiadkow...
fale...szum...piasek... sila zycia... pozdroofki z morza... zwlaszcza dla
marshy no i tej ktora wie ze to rowniez do niej :*

[Gość: marsha]

Wislawa Szymborska

Drobne ogloszenia
(fragment)


Za obietnice męża mego
ktory was wodził kolorami
ludnego świata, gwarem jego,
piosenką u okna, psem zza ściany:
że nigdy nie będziecie sami
w mroku i w ciszy i bez tchu
- odpowiadac nie mogę.
Noc, wdowa po Dniu.

[k_i_k_a]

... wracaj już...:*

[k_i_k_a]

a w ogóle to o której Ty wracałeś z tej karczmy????.. sprawdzę ile
wykreśliłeś...;)))


Kiedy czytasz E. Wallace'a
o sekretach Scotland Yard,
o tych duchach, o safesach,
trupach w chlebiem, szmuglu kart,
gdy napotkasz opis przykry -
włosy dęba, ciurkiem pot,
bo wciąż nie wiesz, kto to wykrył,
że ten kot to nie jest kot -

wtedy... nogi. Wymocz nogi.
Chlup, chlup, chlup - i nie ma trwogi.

Kiedy rozpacz cię ogarnie
przy obiedzie z pięciu łez,
kiedy włazisz na latarnię,
myśląc, że tam lepiej jest,
gdy nie możesz siedzieć w kinie
przy dziewczynie w wianku z róż,
wtedy weź w szarej godzinie
choć tę słodycz sobie stwórz:

wymocz nogi, własne nogi,
mój ubogi bracie drogi.

Gdy przypadkiem na wojence
utną tobie nogi dwie,
wtedy możesz moczyć ręce -
czemu nie ? dlaczego nie ?
Ja rozumiem, że to mało:
same ręce, cheres mesdames.
Mnie to też zdenerwowało,
lecz na nerwy sposób mam:


Moczmy nogi ! Moczmy nogi!
Polsko moja, moczmy nogi!


/K. J. Gałczyński ukochany/

[Gość: fala]

ibidem

Jestem przewodniczącym Zarządu Miejsko-Gminnego ZSMP w Jarocinie. Jako
organizacja młodzieżowa jesteśmy już od trzech lat odpowiedzialni za miasteczko
namiotowe, gdzie, uważamy, jest miejsce, aby w jakiś sposób realizować również
swój program jako organizacji młodzieżowej. W jakimś sensie może nawet
podejdziemy pod program jakiejś naszej ideologii. Nawet sprawy jakieś powiedzmy
tutaj statutowe. Jest to wielki sprawdzian dla naszej organizacji, przede
wszystkim organizacyjny, gdzie można zobaczyć, jak poszczególne koła, zarządy
zakładowe organizują pewną pracę tam, pewne jeszcze poza festiwalem części
rozrywkowe. Na przykład dzisiaj mieliśmy wybór Miss Pola Namiotowego, gdzie było
bardzo przyjemnie, bardzo fajnie, gdzie właśnie mogliśmy jako organizacja
pokazać naszą sprawność organizacyjną.

Chciałem jeszcze powiedzieć, że ten właśnie Festiwal Muzyków Rockowych, którego
formę widzimy już w tym roku, czyli w 85 roku, powstał piętnaście lat temu, w
roku 70 właśnie z inicjatywy byłego Zarządu Powiatowego ZMW...ZM... ale plama...

[Gość: marsha]

dla kajo pozdrowienia z miasta zamieci śnieżnej :o)

********************
Halina Poświatowska

***

pod drzewami-miłość
pośród ludzi- miłość
pośród deszczu
i w słońcu
odmieniałam pory roku
dokąd nie przyszła
teraz
jest tylko jedna pora roku
wiosna

[Gość: k_a_j_o]

wieje, fale szaleja... ktos mi wyzbierał bursztyny :(

_______________________________________________________________
...zasypało nas bielą. oczy szczypią gdy za długo w nich iskrzą
gęste płatki zwinięte w brzuch zaspy. trzeba ruszać się. biegać
i wiercić. znaczyć sobą szlak nieobdarty. więc szuramy.
gęsiego trzeszczymy gdy butami zrywamy pergamin...

/r.z-b/

[Gość: burke]

FIRST CLOWN
Cannot you tell that? every fool can tell that: it
was the very day that young Hamlet was born; he that
is mad, and sent into England.

HAMLET
Ay, marry, why was he sent into England?

FIRST CLOWN
Why, because he was mad: he shall recover his wits
there; or, if he do not, it's no great matter there.

HAMLET
Why?

FIRST CLOWN
'Twill, a not be seen in him there; there the men
are as mad as he.

[Gość: uhm]

Wiatr wniósł do pokoju żółty, pięcioramienny, klonowy liść, podobny do odrąbanej ludzkiej ręki.

[Gość: marsha]

Mira Kuś
Sublimacja


Coraz mnie mniej
a coraz bardziej boli

mniemniej

niczym
szaranagajama

mistrz Miron
porozumiewawczo mruży oko

Humor
najwyższa sublimacja bólu

[avventura]

Wygladanie zza krat

ebo
ężyc


M.Białoszewski


ps. czegos mi brak:((((((

pozdr.

[Gość: marsha]

*a mnie czegoś brak...
************************************************

Agnieszka Osiecka
"Długie te nasze jesienie"


Pora coś tam ogrodzić , usmażyć,
wynagrodzic,utulić,pomarzyć,
pora wrócić do własnych żon
czernieje klon...

Pora wrócić do dawnych rachunków
tych z gazownią i tych z Panem Bogiem,
pora wrocić do starych frasunków
juz mrozy za progiem...

Oj, dlugie te nasze jesienie
przedpokoje, przedsionki i sienie
przed zimą ostatnie postoje
niepokoje, spokoje...

Czas wyciągnąć obrączki z szuflady,
być gotowym na ważne narady,
pora zioła zaparzyć przed snem
pogwarzyc z psem...

Pora dziecku powiedziec, że tata
zaprowadzi je znowu do szkoły
wierz mi synku, ty będziesz miał brata
tak mowią Anioły...

Oj, długie te nasze jesienie
przedpokoje, przedsionki i sienie
przed zimą ostatnie postoje
niepokoje , spokoje...

Do spiżarni już pora coś wrzucić
żal wyżalić i smutki wysmucić
na sylwestra wykupić bon
dla żon, dla żon...

A gdy nazbyt zaboli to wszystko,
gdy zapłonie i skromność i pycha,
no to w końcu...do wiosny już blisko
już blisko, do licha...!

oj, krótkie te nasze jesienie
przedpokoje, przedsionki i sienie
przed zimą ostatnie postoje
niepokoje, spokoje..."

[Gość: k_i_k_a]

Nasze drogi się nie kończą
Wierni pulsującym słońcom
Po najdalszy świt
Wędrujemy, omijamy
Świat bez okien, świat zastany
Jednakowych dni
To najdalsze bywa blisko
Jak przydrożny kwiat
To najwyższe lata nisko
Jak przed burzą ptak
To najprostsze bywa trudne
Kiedy serce śpi
Gdy napotkasz wyschłą studnię
Dalej, dalej idź
Końca twoich dróg prawdziwych
Nie zamyka cel
Cygan, kiedy jest szczęśliwy
Nie wie, czego chce
To najdalsze bywa blisko
Schyl się, zerwij je
To najwyższe lata nisko
Obok drogi twej
Drzew przydrożnych rytmem cieni
Odmienieni, naznaczeni
odchodzimy gdzieś
Gdy się w sercach budzą cisze
Nasze smutki wiatr kołysze
Tak się rodzi pieśń
To najdalsze...

/Jonasz Kofta/

[makietta]

Julia Hartwig

Próba z Toscaninim

Jakże go musieli nienawidzić
za tę żądzę doskonałości
kiedy przerywał im i wrzeszczał wrzeszczał coraz głośniej

Zapomina że to Amerykanie i wciąż mówi po włosku
Słychać na płycie jak uderza w pulpit pałeczką dyrygenta
jakby ćwiczył szpicrutą konie cyrkowe
Marcato! Marcato! a potem Piano! piano!
i śpiewa śpiewa jakby wierzył że natchnie ich tym śpiewem

A nie powinien tego robić
bo co chwila napada go kaszel starczy i ochrypły
Woła: No! No! co znaczy z pewnością: Nie! nie!
i woła jeszcze: Audiamo!

Aż przychodzi chwila
kiedy przestajemy go słyszeć
sławny maestro znika
wcielony nagle w orkiestrę

A nas wszystkich zagarnia
rajski poszum "Obłoków" Debussy'ego
płynących nad koncertową salą

[Gość: świetlik]

Zobaczyłem światło więc przyszedłem. Zadzwoniłem i otworzyłaś.
Nie przyszedłem rozmawiać, nie przyszedłem się kłócić,
nie przyszedłem prowadzić odwiecznej wojny.
Ja przyszedłem się kochać.
Mam już jeden nóż w plecach i nie ma tam miejsca na następne.
Odpada dylemat: kawa - herbata?
Przyszedłem się kochać.
Zobaczyłem światło więc przyszedłem. Zadzwoniłem i otworzyłaś.
Nie przyszedłem rozmawiać. Nie przyszedłem namawiać.
Nie przyszedłem zbierać podpisów. Nie przyszedłem pić wódki.
Ja przyszedłem się kochać.

[Gość: marsha]

"(...)kochać się z kobietą i spać z nią to dwie namiętności nie tylko różne,ale
prawie przeciwstawne. Miłość nie wyraża się w pragnieniu spółkowania (to
pragnienie dotyczy przecież niezliczonej ilości kobiet), ale w pragnieniu
wspólnego snu (to pragnienie dotyczy tylko jednej jedynej kobiety)."

/ Milan Kundera
'Nieznośna Lekkośc Bytu'/

[Gość: burke]

uh-huh (ə`hə) sentence substitute
Informal. a less emphatic variant of yes

uh-uh (`ʌ`ʌ) sententce substitute
Informal, chiefly U.S. a less emphatic variant of no

[delirium2]

Kiedy leżę i mam lenia
Nie zdobędę wykształcenia
Oczy bolą od czytania
Nogi bolą od chodzenia
Kiedy leżę i mam kacyk
Nie zdobędę stałej pracy
Stała praca mnie przekracza
A ja leżę i mam kaca
Kiedy leżę i mam w nosie
Co się będę martwić co się
Mogę w filmie zagrać Zosię
Lub o azyl gdzieś poproszę
Kiedy leżę jestem klawy
Mam ochotę do zabawy
Leżę płasko i pocieram
Kciukiem lewym o kciuk prawy

Znowu zbiera się na burzę
A ja leżę sobie luzem
Ktoś się znów nabawił chrypki
A ja leżę jestem sypki
Ktoś dziś znowu
Nie miał szczęścia
A ja leżę sobie w częściach
Ktoś w ciemności zdobył guza
A ja leżę i mam luza

[Gość: piętaszek]

Dzisiaj dopiero mogę zmierzyć głupotę i złośliwość tych, którzy obrzucają
kalumniami boski wynalazek, jakim jest pieniądz! Pieniądz uduchawia to, z czym
się styka, nadając wszystkiemu wymiar racjonalny i uniwersalny zarazem, gdyż
dobra zamieniane na pieniądze są potencjalnie dostępne wszystkim ludziom.
Sprzedajność jest jedną z głównych cnót. Człowiek interesu potrafi stłumić w
soie śmiercionośne aspołeczne instynkty, takie jak poczucie honoru, miłość
własna, patriotyzm, ambicje polityczne, fanatyzm religijny, rasizm, a dopuścić
do głosu tylko skłonność do współpracy, zamiłowanie do owocnej wymiany i zmysł
ludzkiej solidarności. Należy rozumieć dosłownie wyrażenie "złoty wiek" i jestem
przekonany, że ludzkość już dawno by go osiągnęła, gdyby kierowali nią wyłącznie
ludzie interesu. Niestety historię tworzą przeważnie ludzie bezinteresowni, a
wtedy wszystko niszczy ogień i krew leje się strumieniami. Spasieni kupcy
weneccy są przykładem gnuśnego szczęścia, jakiego zaznaje państwo rządzące się
wyłącznie zasadą zysku, podczas gdy wychudłe wilki inkwizycji hiszpańskiej
ukazują nam, do jak haniebnych czynów zdolni są ludzie, którzy stracili
zainteresowanie dobrami materialnymi. Hunowie zatrzymaliby rychło swój szaleńczy
pochód, gdyby umieli korzystać ze zdobytych bogactw. Obciążeni zdobyczą,
osiedliby na jednym miejscu, aby się nią nasycić, i wszystko wróciłoby do
naturalnego stanu. Niestety były to bezinteresowne bestie. Pogardzali złotem. I
dlatego parli naprzód niszcząc wszystko po drodze.

[Gość: marsha]

Nie radzisz sobie ze stresem?
Jest sposób na ukojenie nerwów...
Wyobraź sobie siebie nad strumieniem.
Ptaki ćwierkają w rześkim, górskim powietrzu.
Nic Cię nie rozprasza.
Jesteś całkowicie oddzielony od tego, co nazywamy "światem zewnętrznym".
Cichy dźwięk wody z oddalonego wodospadu spada łagodną kaskadą
Woda w strumieniu jest idealnie przejrzysta.
Bez trudu dostrzegasz twarz osoby, którą trzymasz pod wodą....

[Gość: k_a_j_o]

Kraina szczęśliwa
cicho, cichutko płyną dni
w krainie szczęśliwej
nikt nie obawia się nocy
niepotrzebni są poeci
ze swoją tęsknotą

cicho, cichutko płyną noce
w krainie szczęśliwej
tu każdy jest astronomem
a gwiazdy są jakby piękniejsze...

nad ranem zasypiają...
szczęśliwe dzieci gwiazd

bez marzeń

/dk/

[Gość: m*]

Krzysztof Siwczyk

Słowa do muzyki

Nie usłyszycie niczego więcej.

To jest ten marginalny głos,
w którym musi wybrzmieć wszystko,
co macie do powiedzenia na końcu.

Nikomu innemu.

Robotobibok "Nawyki Przyrody"

[Gość: uhm]

Ukazała się właśnie nowa płyta najlepszego polskiego zespołu, wrocławskich "szermierzy neo-fusion" (R. Księżyk ich tak nazwał) - jest to album tak doskonały, że muszę szczypać się po policzkach, aby sprawdzić czy mi się to nie śni, czy to naprawdę płyta nagrana w Polsce. Po dwóch albumach świetnych, acz lekko niewyszlifowanych i przeładowanych dęciakami (to subiektywna opinia ;), przyszedł czas na arcydzieło - analogową bombę sfabrykowaną w legendarnym studiu Obuh. Teraz to już muszą coś zwojować za granicą, bo nagrali jedną z najlepszych plyt roku.

[Gość: burke]

a jaka jest obiektywna opinia o udziale deciakow?

[Gość: uhm]

Mozemy zrobic ankiete.

BEZSENNOŚĆ

[Gość: marsha]

wiesz jest mała radość
ja tę radość
ja chciałbym
żeby ona rosła
(...)

wojaczek

[pszczolowski]

marsha, bezsennosc Ci pieknie wyrosla przeciez ...
bzzz serdeczne

Fajna ksiazke wczoraj kupilem,okladka mnie skusila

[wedzonka]

Tadeusz Pszczołowski jest
filozofem-prakseologiem, wy-
chowankiem Uniwersytetu
Warszawskiego i uczniem
Tadeusza Kotarbińskiego.
Zarówno pracę magisterską,
jak i doktorską (pojęcie
pracy - 1951 r.) pisał z za-
kresu prakseologii. Od 1961
r. jest pracownikiem nauko-
wym Pracowni Ogólnych
Problemów Organizacji Pra-
cy Polskiej Akademii Nauk.
Oprócz Umiejętności prze-
konywania i dyskusji czy-
telnikom "Sygnałów" znane
są jego Zasady sprawnego
działania (Wstęp do prakse-
ologii), które ukazały się w
trzech kolejnych wydaniach.
Drugą specjalnością T.
Pszczołowskiego są zagad-
nienia radia i telewizji. Pra-
cował 16 lat w Polskim Ra-
dio, był pierwszym redakto-
rem programów telewizyj-
nych; jest autorem szeregu
publikacji z zakresu radia
i telewizji m. in. Na telewi-
zyjnym ekranie (dwa wyda-
nia) oraz kilku książeczek
dla dzieci.


:)

[pszczolowski]

zlamie swiete zasady wprowadzone przez marshe (nigdy ponad 100 wpisow):
oj wedzonka, wedzonka ... wszystko wydales ... jak mogles ?
PS. Nie wiesz czy od prakseologii mozna miec problemy z menopauza ?

[Gość: m*]

:)))))
[ano, jedynie bezsenność mi wychodzi w życiu... choć i tę nazwę skubnięto,
nazywając >>bezsennością<< nowy wrocławski klub - skandallo!] :o]

[pszczolowski]

marsha, to jest nie tylko prawdziwy skandal ale i policzek dla Twojej wolnej i
niezaleznej B.
Chyba oglosze glodowke ...