BEZSENNOŚĆ XXXI

[Gość: uhm]

przepraszam za poniższy antyromantyczny wtręt.. potraktujcie to jako zabawną,
bądź przerażającą ciekawostkę.

Przedstawię jeden utwór z debiutanckiego (chyba) tomu wierszy
FRANCISZKA STEFANIUKA

tytułem wprowadzenia:
Urodził się 4 czerwca 1944 r. w Drelowie.
Po ukończeniu szkoły podstawowej wspólnie z rodzicami prowadził 17 hektarowe
gospodarstwo rolne. Pracy na roli nie zaprzestał nigdy. Równocześnie przez 12
lat pracował w kółkach rolniczych. W tym czasie ukończył zaocznie liceum
ekonomiczne w Miedzyrzeczu Podlaskim.
Działacz ruchu ludowego i samorządu.
Pracuje we władzach krajowych i wojewódzkich PSL.
Poseł na Sejm.


>>Tęsknota<<



Jesienny deszcz pada na dworze
Wiatr w szyby namiętnie kołacze
Z zadumą w wieczornej porze
rozmyślam, że w dali ktoś płacze.

Plusk deszczu z melodią się zmywa
perkusji deszczu po rynnach bijącej.
Wiatr na gałęziach wygrywa
płacz liści, w nicości ginących.

Melodii tej pojąc nie umiem,
bo czuje to całkiem inaczej,
gdzieś w duszy głęboko rozumiem,
że w dali samotna Ty ... płaczesz

Bo życia już tyle za nami,
że myśl niepokoi bezwiedna,
jak los samotników spłakany,
zmęczonych od ciągłych pożegnań.

Po szybach deszcz dzwoni i dzwoni,
a krople już płyną po twarzy.
Czy jesień rozłąką zmęczonych
pozwoli spokojnie nam marzyć ?

Że kiedyś w ciszy we dwoje
życie spokojem nas muśnie,
a deszcz za oknem wesołe melodie
o szybę dźwięcznie nam pluśnie.


Miał być jeden, ale dla przedstawienia pełniejszego obrazu tego twórcy pozwolę
sobie przywołać jeszcze jeden:


>>Posłuchaj Polsko<<



Posłuchaj, Polsko, twa ziemia dziś płacze,
Sterany pielgrzym swe serce tułacze
i starcze kości tu na niej złożył
dziękował Bogu, że chwili tej dożył
gdy z mroków niewoli spadły okowy
i naród się stawał wolnością znów zdrowy
A ziemia nasza wielka ojczysta
znów była polska, polskością czysta.
Dziś znowu wśród haseł reform, wolności
parlament rzucił o Ciebie kości
Dzisiaj niepomni historii z Rejtanem
na nowo posłowie otwarli twą ranę,
bo uchwalona została ustawa,
że ziemię obcym znów można sprzedawać

_____________________

Określenie Stefaniuka "grafomanem" byłoby bardzo krzywdzące dla prawdziwych
grafomanów, którzy bywają uroczy. To, co prezentuje nasz poeta zakrawa na
okrutny żart. To poetycki sabotaż. Estetyczny Cyklon-B....

[Gość: Neshi]

Popołudnie

Dobry wieczór - pewnie dziwisz się kochanie
Że mnie widzisz tu samego w takim stanie
Co ma znaczyć ten jarzębiak
I ten popiół na dywanie?
Usiłuję się pogłębiać
A w ten sposób jest najtaniej
Nie jesteśmy przecież tacy
Jacy w lustrze się widzimy
Ja wyszedłem wcześniej z pracy
I zabrakło mi rutyny
Bo spotkało mnie zdarzenie
(wiem, bełkoczę i seplenię)
Bo spotkało mnie zdarzenie
Dosyć nieprzyjemne i
To był fatalny dzień
Nie chcę więcej takich dni

Więc wyszedłem wcześniej z biura - jak mówiłem
Od lat wielu miałem pierwszą wolną chwilę
Tej dzielnicy gdzie pracuję
Prawie nie znam - zabłądziłem
Zwykle to się denerwuję
A to było nawet miłe
I ulicą pierwszą z brzegu
Szedłem w przypadkowy spacer
Ten brak czasu tak dolega
Chciałem chociaż raz inaczej
Nie zdawałem sobie sprawy
(Nie kochanie, nie chcę kawy)
Nie zdawałem sobie sprawy
Że to jest ryzyko i
To był fatalny dzień
Nie chcę więcej takich dni

Tą ulicą doszedłem aż do baru
Było pusto poza jedną ładną parą
On coś mówił głupawego
Niewidzialny siadłem obok
Ona tak wpatrzona w niego
Że już być przestała sobą
I poczułem żal do losu
Że jest miłość, ta prawdziwa
Żal niemądry, że w ten sposób
Nigdy na mnie nie patrzyłaś
By im nie przeszkadzać, cicho
Zamykałem baru drzwi
To był fatalny dzień
Nie chcę więcej takich dni

To był fatalny dzień
Tą kobietą byłaś ty

(J.Kofta)

[Gość: m*]

You make Me real [Jim M.]

I really want you.
Really do,
Really need you,baby.
God knows I do.
'Cause I'm not real enought without you.
Oh,what can I do?

You make me real.
You make me feel,
Like lovers feel.
...

[k_a_j_o]

Lubię szeptać ci słowa, które nic nie znaczą -
Prócz tego, że się garną do twego uśmiechu,
...

b.leśmian

[k_a_j_o]

a tak sie wpisuje, bo spać sie jakoś nie chce :)))
k...

[Gość: m*]

...śmieję się i piję wino
mieszane z łzami
i patrzę,piękna dziewczyno,
w swą przeszłość pokrytą mgłami,
i piję wino...

A.Asnyk

[Gość: uhm]

K.K.B.
>>Sny dziecinne pachniały... <<


Sny dziecinne pachniały wanilią.
Jak oderwać to życie od trwogi?
Te dni jak małe bożki w oliwkowym lesie -
- wyrosły z nich dorosłe wilki i ogień
opaliły sosny strzelistych uniesień.
Takie to dzieje, matko. Boli wiatru kolec
wbity w dwudziestą jesień, kiedy umiem
już najtrudniejsze słowa. Na pękniętym stole
umierają kwiaty - suche deski trumien.
Dusi las zdarzeń przerosłych. Nic więcej.
Matko,
jeszcze jednym uśmiechem sprzed lat dwudziestu
przywróć mi wzrok dla świata
dziecięcy.

dn. 26 października 40 r.

[Gość: balanescu]

K.K.B.
***

Wiatr gra chorały nocy na organach podwórz;
z pyska chłapie ulicom kroków szara piana,
a noc mży czarnym piaskiem w kwadraty trawników,
dom brodzi zatopiony w kirach po kolana.
Czarny pająk obrazu wpełzł na śliską ścianę,
napęczniały i syty krwi słodkawej mroku,
sieje pustkę bezmierną i meble w nią plącze
Ostre cienie waazonów snują czerń z odwłoków.
Noc się nigdzie nie kończy, jest wszędzie bezkresna,
wiatr gra chorały nocy na na podwórz organach;
noc mi zalewa gardło mdlącą, duszną falą,
czekam, stopiony w mroku
wyzwolenia...
rana...

mam nadzieję ze wystarczająco optymistyczny ;)

[Gość: Kociątko]

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Zanurzcie mnie w Niego

Zanurzcie mnie w niego
jakby różę w dzbanek
po oczy,
po czoło,
po snop włosa jasnego, -
niech mnie opłynie wkoło,
niech się przeze mnie toczy
jak woda całująca
Oceanu Wielkiego.
Niech zginie noc, poranek,
blask księżyca czy słońca,
lecz nich On we mnie wnika
jak skrzypcowa muzyka -
gdy do serca mi dotrze,
będę tym, co najsłodsze,
Nim.

[pszczolowski]

... a ten Osipa Mandelsztalma

"Gdzie mam sie podziac w tym styczniu przekletym?..."
(Kuda mnie diet'sia w etom janwarie?...)

nie jest ?

Gdzie mam sie podziac w tym styczniu przekletym?
Otwarte miasto czepia sie obrzydle...
Moze mnie upil widok drzwi zamknietych?
- Wyc sie chce: wszedzie zasuwy i rygle.

I te ponczochy rozszczekanych przecznic,
I te spizarnie wykrzywionych ulic:
Zza wszystkich rogów wrogów niebiezpiecznych
I w kazdym kacie konca oczekuje.

I w dól porosly brodawkami mroku,
Slizgam sie, brnac ku pompie oblodzonej,
I lykam martwe powietrze w rytm kroków,
I goraczkuja sie gwarne gawrony.

A ja na ziemi jecze i zlorzecze,
Potknawszy sie o czyjs zgubiony chodak:
- Niech ktos przeczyta! doradzi! uleczy!
Niech choc zagadnie na kolczastych schodach!

Woronez, koniec stycznia - luty 1937 r.

tlumaczyl Stanislaw Baranczak

[Gość: m*]

czy istnieje na świecie [może w tajnym obiegu dla wiedźm] poradnik- "jak
zrozumieć mężczyznę"? wielokroć słyszałam,że samczyk to istota
nieskomplikowana... więc dlaczego ,u czarta,tyle z nim komplikacji ?!!! :)
pogodnie styczniowo pozdrawiam
i spać idę zanim coś rozbiję o ścianę
dobrej nocy
m*

[k_a_j_o]

witam w nocy :) powiem, że podobne problemy staram sie rozwiązać i dotyczą one
tej piekniejszej połowy ludzkości. To chyba nasza kara, ze zrozumieć płeć
odmienną to jedno, a znaleźć z nią szczęście to drugie. Zycze zatem wszystkim
aby jedno z drugim się zeszło i wszyscy byli szczęśliwie ZAKOCHANI (ze
wajemnościa :* )
k*

BEZSENNOŚĆ

[Gość: m*]

-Czekam na ciebie-żywa,
zbudzona,niecierpliwa.
pożądam nieprzytomnie
Twych dłoni,warg i lic-
i śpiewam,póki o mnie
śmierć jeszcze nie wie nic!
czemu od jezior strony
zaklęty i spóźniony
przychodzisz w nocy znój,
kochanku mój?

B.Leśmian

[Gość: uhm]

ten szlagier dziś mi chodzi po głowie:


'Pocałunki'
Słowa: Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Blaise Cendrars
Muzyka: Zygmunt Konieczny


Wciąż rozmyślasz. Uparcie i skrycie,
Patrzysz w okno i smutek masz w oku...
Przecież mnie kochasz nad życie?
Sam mi mówiłeś przeszłego roku...
Nie widziałam cię już od miesiąca
I nic. Jestem może bledsza,
Trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca,
Lecz widać można żyć bez powietrza!

Gdy się miało szczęście, które się nie trafia:
Czyjeś ciało i ziemię całą -
A zostanie tylko, tylko fotografia,
To - to jest bardzo mało...

Powiedziałeś mi: Kiedy do mnie piszesz,
Nie wystukuj wszystkiego na maszynie,
Dopisz jedną linię własną ręką,
Kilka słów, doprawdy nic wielkiego -
Tak tak tak tak tak tak tak tak tak tak tak...

Wciąż się śmiejesz, lecz coś tkwi poza tym,
Patrzysz w niebo, na rzeźby obłoków...
Przecież ja jestem i niebem, i światem?
Sam mi mówiłeś przeszłego roku...

[Gość: m*]

...tak jak w baśni:kocha się w pasterce
dobry olbrzym i dobiera kluczy,
by otworzyć na wpół dzikie serce;
tak jak w baśni:swych tajemnic uczy,
uczy znosić ciężkie losu brzemię...

A.Asnyk

...dosyć łez,po co te smutki?
czas się nareszcie rozchmurzyć!
poranek życia tak krótki,
trzeba go użyć...

[Gość: m*]

...Miłość jest piękną bez wątpienia rzeczą
i ma w poezji stare jak świat prawa-
lecz trzeba,żeby miała twarz człowieczą,
żeby tryskała życiem jej postawa:
śmieszną się zdaje gdy ją okaleczą
i kiedy wyjdzie wybladła i krwawa.
co by ach! na to Afrodyta rzekła,
gdyby widziała was i wasze piekła!...

A.Asnyk

[Gość: hyhy]

Znów wędrujemy

Znów wędrujemy ciepłym krajem,
malachitową łąką morza.
Ptaki powrotne umierają
wśród pomarańczy na rozdrożach.

Na fioletowoszarych łąkach
niebo rozpina płynność arkad.
Pejzaż w powieki miękko wsiąka,
zakrzepła sól na nagich wargach.

A wieczorami w prądach zatok
noc liże morze słodką grzywą.
Jak miękkie gruszki brzmieje lato
wiatrem sparzone jak pokrzywą.

Przed fontannami perłowymi
no winogrona gwiazd rozdaje.
Znów wędrujemy ciepłą ziemią,
znów wędrujemy ciepłym krajem.

Krzysztof Kamil Baczyński

[Gość: uhm]

jutro popłyniemy daleko
jeszcze dalej niż te obłoki
pokłonimy się nowym brzegom
odkryjemy nowe zatoki

[Gość: m*]

...Jesteśmy dziećmi wieku bez miłości,
wieku bez marzeń,złudzeń i zachwytu,
obojętnego na widok piękności,
a więdnącego z nudy i przesytu,
Wieku,co wczesnej doczekał starości,
Sam podkopawszy prawa swego bytu,
wieku,co strwonił siły i nadużył,
nic nie postawił,chociaż wszystko zburzył...

A.Asnyk