BEZSENNOŚĆ XL

[Gość: Porter]

proponuje jubileuszowy watek zostawic nietkniety i
reaktywowac go w odpowiednim czasie, a tymczasem
chronologicznie rozwinac nr 40
---

„JULIUSZ CEZAR”
Forum. Togi.
Gołe nogi.
Klika: szefowi nóż w plecy?
Finał: trupy i kalecy.

---
Stanisław Barańczak
Podstawowe utwory W. Szekspira,
Przystępnym sposobem streszczone
I dla celów mnemotechnicznych
W formę wierszowaną przyodziane.

[Gość: uhm]

"The Physician" Cole Porter


Once I loved such a shattering physician,
Quite the best-looking doctor in the state.
He looked after my physical condition,
And his bedside manner was great.
When I'd gaze up and see him there above me,
Looking less like a doctor than a Turk,
I was tempted to shisper, "Do you love me,
Or do you merely love your work?"

He said my bronchial tubes were entrancing,
My epiglottis filled him with glee,
He simply loved my larynx
And went wild about my pharynx,
But he never said he loved me.
He said my epidermis was darling,
And found my blood as blue as could be,
We went through wild ecstatics,
When I showed him my lymphatics,
But he never said he loved me.
And though, no doubt,
It was not very smart of me,
I kept on a-wracking my soul
To figure out
Why he loved ev'ry part of me,
And yet not me as a whole.
With my esophagus he was ravished,
Enthusiastic to a degree,
He said 'twas just enormous,
My appendix vermiformis,
But he never said he loved me.

He said my cerebellum was brilliant,
And my cerebrum far from N.G.,
I know he though a lotta
My medulla oblongata,
But he never said he loved me.
He said my maxillaries were marvels,
And found my sternum stunning to see,
He did a double hurdle
When I shook my pelvic girdle,
But he never said he loved me.
He seemed amused
When he first made a test of me
To further his medical art,
Yet he refused
When he'd fix up the rest of me,
To cure that ache in my heart.
I know he thought my pancreas perfect,
And for my spleen was keen as could be,
He said of all his sweeties,
I'd the sweetest diabetes,
But he never said he loved me.

He said my vertebrae were "sehr schone,"
And called my coccyx "plus que gentil,"
He murmured "molto bella,"
When I sat on his patella,
But he never said he loved me.
He took a fleeting look at my thorax,
And started singing slightly off key,
He cried, "May Heaven strike us,"
When I played my umbilicus,
But he never said he loved me.
As it was dark,
I suggested we walk about
Before he returned to his post.
Once in the park,
I induced him to talk about
The thing I wanted the most.
He lingered on with me until morning,
Yet when I tried to pay him his fee,
He said, "Why, don't be funny,
It is I who owe you money,"
But he never said he loved me.

[Gość: Leopold S.]

Oni śpią w swoich izbach, spokojni jak wczora,
A ja biadam i serce mi młotem się tłucze,
Bo dziś wieczór zamknąłem świątynię - i klucze
Z nieostrożnej mej dłoni wpadły w głąb jeziora...

Skroń swą ustroję liściem ogromnym łopucha,
Twarz natrę sobie mąką, aby była blada,
$ciągnę płaszcz wystrzępiony z żebraczego dziada
I pójdę między ludzi, w świat... udawać ducha...

Wiatr mi podarty łachman wydmie niby skrzydło
Nietoperza... W milczeniu północy ponurem
Będę pod ciche chaty skradał się, kosturem
Bijąc w uśpione okna, jak trupie straszydło...

Przerażę ich! Niech wyją i krzyczą na trwogę,
Bylem zgłuszył swe serce, co tłucze się młotem!...
Niech ich skroń także zwilży się śmiertelnym potem!
Niech nie śpią tak spokojnie, gdy ja spać nie mogę...

[Gość: uhm]

Kraftwerk / Die Roboter


Wir laden unsere Batterie
Jetzt sind wir voller Energie
Wir sind die Roboter

Ja tvoi sluga (=I'm your slave)
Ja tvoi Rabotnik (=I'm your worker)

Wir funktionieren automatik
Jetzt wollen wir tanzen mechanik

Wir sind die Roboter

Wir sind auf Alles programmiert
Und was du willst wird ausgeführt

[Gość: bea]

Z dedykacją dla *** ;)

Nigdy więcej

Tak mało brakowało,
By to, co najpiękniejsze między nami,
Nigdy już nie wróciło...
Dlaczego to zrobiłaś?

Nigdy więcej nie patrz na mnie takim wzrokiem.
Nigdy więcej nie mów do mnie, że nie kochasz.
Nigdy więcej nie zatruwaj stów goryczą.
Nigdy więcej mnie już nie karz martwą ciszą.

Nigdy więcej nie patrz na mnie takim wzrokiem.
Nigdy więcej nie miej takich zimnych oczu.
Miłość jeszcze żyje w nas, jeszcze się nie zamknął czas.
Nigdy więcej nie patrz na mnie tak, jak dziś.

Nigdy więcej nie patrz na mnie takim wzrokiem.
Nigdy więcej już nie podnoś na mnie głosu.
Nigdy więcej nie ryzykuj jednym słowem,
Mogę później nie zapomnieć, co mi powiesz.

Nigdy więcej nie patrz na mnie takim wzrokiem.
Nigdy więcej nie miej takich zimnych oczu.
Miłość jeszcze żyje w nas, jeszcze się nie zamknął czas.
Nigdy więcej nie patrz na mnie tak, jak dziś.

[k_a_j_o]

w prawej pióro
lewa liczy
pięć spotkań pięć rozstań
już brak palców

gdzie jesteś
dworce lotniska
buczy w górze samolot
czy w niebie się błyska

autostrady pożegnań
przez kukurydzę przez stepy
a ty jesteś jedna
i jeden los ślepy

/holsztynski/

bea - podaj mi swój @ to dostaniesz fotki z bezsenego spotkania. pa

[Gość: bea]

> bea - podaj mi swój @ to dostaniesz fotki z bezsenego spotkania. pa

podaję: [e-mail]
dzięki:)

[Gość: magician]

z dedykacją dla ***

"bo miłość mój miły to ja..."

i tyle.
cokolwiek to znaczy

m.

[Gość: M.Faithfull]

It is safe to sleep alone
In a place no one knows
And to seek life under stones
In a place water flows.

It is best to find in sleep
The missing pieces that you lost
Best that you refuse to weep
Ash to ash, dust to dust.

It is strange to sleep alone
In a place no one knows
Strange to shelter under stones
In a place water flows.

It is safe to walk with me
Where you can read the sky and stars,
Safe to walk upon the sea
In my sleep we can go far.

It is safe to sleep alone
In a place no one knows
And to shelter under stones
In a place water flows.

It is strange to sleep alone
In a place no one goes,
Strange to seek life under stones.
In my sleep no one knows.

[Gość: uhm]

Czasem zamiast sie smucic i oddawac refleksjom nalezy posluchac glosu serca...


"Sheena Is A Punk Rocker"

Well the kids are all hopped up and ready to go
They're ready to go now
They've got their surfboards
And they're going to the discotheque a go go
But she just couldn't stay
She had to break away
Well New York City really has it all
Oh yeah, oh yeah

Sheena is a punk rocker
Sheena is a punk rocker
Sheena is a punk rocker now
She's a punk punk, a punk rocker
Punk punk, a punk rocker
Punk punk, a punk rocker

[Gość: h h]

glosu serca mozna posluchac tutaj:
members.aol.com/kjbleu/normalheart.wav

[pszczolowski]

a gdzie mozna znalezc glos serca nadcisnieniowcow ?

[Gość: Cassio]

„OTELLO”
Tło: gondole i doże.
Centrum uwagi: łoże.
Wąż: Jago. Mąż: „Ja go!..”
Duszona: Żona. Finał: obsada kona.

[Gość: uhm]

Mam w sobie bańkę powietrza. Wyczuwam ja bardzo wyraźnie. Kiedy jestem smutny,
staje sie cięższa, a czasem gdy płaczę, można by powiedzieć, że to kropla rtęci.
Bańka powietrza wędruje z mózgu do serca i z serca do mózgu.

[F. Arrabal]

[Gość: h h]

pszczolowski napisał:

> a gdzie mozna znalezc glos serca nadcisnieniowcow ?

te glosy brzmia roznie, np.:
www.bioscience.org/sound/sh1.wav
www.3m.com/us/healthcare/professionals/littmann/jhtml/sounds/audio/21post.wav

[Gość: uhm]

ciąg dalszy przedziwnych wynurzeń Fernando Arrabala:

Niekiedy patrząc na drzewo widzę szyję i muszkę zawiązaną wokół pnia.
Jeśli się zbliżę, będę mógł otworzyć korę jak drzwi, a we wnętrzu odkryję
regularny pusty czworościan, a w czworościanie kulę, a w kuli wyraz WIEDZA.

[Gość: uhm]

"Naked lunch" dzis w tvp 1 o 0.00
www.allmovie.com/cg/avg.dll?p=avg&sql=A34397

[Gość: uhm]

Przed chwila skonczyl sie pewien film - polski, z lat 70. Nudny - bohaterem byl
pewien starszy facet, ktory przyjechal z synem ze wsi, aby pracowac przy
budowie mostu lazienkowskiego w Warszawie (lata 70.)
Ale jedna rzecz przykula moja uwage: twarz tegoz syna! Znam ludzi mieszkajacych
na Mazowszu, ba! moja rodzina stamtad pochodzi, ale nigdy nikogo tak
basniowo "mazowieckiego" jak ten mlody robotnik nie widzialem! Esencja - jak z
socrealistycznego plakatu, tylko ze zywy, prawdziwy. Pomnikowa postac...
Tak też sobie wyobrażałem chłopów z "Malowanego ptaka". Hm, zaczyna to brzmiec
nieco dwuznacznie, ale ogolem - kto nie widzial, niech zaluje.

[Gość: but]

ze zdaniem że nudny sie nie zgadzam - film był baśniowo polski - polska wersje
westernu - podróż do krainy mlekiem i miodem płynącej - warszawki - tfu!!!

[Gość: uhm]

Gość portalu: but napisał(a):

> ze zdaniem że nudny sie nie zgadzam - film był baśniowo polski - polska
wersje
> westernu - podróż do krainy mlekiem i miodem płynącej - warszawki - tfu!!!

Film roztaczał raczej ponurą wizję - nie wiem skad to wrazenie arkadii....
Hotel robotniczy, zapyziala strozowka, ludzie w gumiakach, nedzna wyplata, dym
z popularnych - przesadziles, przyjacielu drogi.
pozdr. dla Mazańcowic :-)

[Gość: M.Faithfull]

Irony, irony
Irony, irony.

Things aren't meant to be this clear

[Gość: eyeofthebeholder]

> "Naked lunch" dzis w tvp 1 o 0.00

www.rottentomatoes.com/m/NakedLunch-1037670/
ledwie swieze...

[Gość: uhm]

zaczelo sie, glowny bohater wlasnie gada z robakiem

[Gość: eyeofthebeholder]

> zaczelo sie, glowny bohater wlasnie gada z robakiem

i rzeczywiscie nieswieze...
dobranoc
karaluchy pod poduchy

[k_a_j_o]

Gość portalu: eyeofthebeholder napisał(a):

> i rzeczywiscie nieswieze...
> dobranoc
> karaluchy pod poduchy

A właściwie to skąd sie wzięło "karaluchy pod poduchy"?
_______________________________________________________

drzwi
chyba się otwierają
co tam jest
czy warto zajrzeć
a moze lepiej nie ruszać
biednie tu ale tam moze jest gorzej
a jezeli jest lepiej
zajrze
albo nie, nie bede otwierał
otwieram...

nic
nawet nadzieja stamtąd uciekła

[Gość: uhm]

Gość portalu: eyeofthebeholder napisał(a):

) i rzeczywiscie nieswieze...
) dobranoc
) karaluchy pod poduchy

Obejrzalem. Film nie tak dziwaczny jak ksiazka Burroughsa, ale mimo to podobal
mi sie. Nie warto bylo sie zniechecac z powodu jakiegos gadajacego robaka ;-)
(ciekawym momentem byla zwlaszcza historia o gadajacej d... i jej postepujacym
usamodzielnieniu :-)))

Na dobranoc proponuje dzis poczytac sobie slynny THE HOWL. Milej lektury


Allen Ginsberg "Skowyt"


Widziałem najlepsze umysły mego pokolenia zniszczone szaleństwem,
głodne histeryczne nagie,

włóczące się o świcie po murzyńskich dzielnicach w poszukiwaniu wściekłej
dawki haszu,

anielogłowych hipstersów spragnionych pradawnego niebiańskiego
podłączenia do gwiezdnej prądnicy w maszynerii nocy,

którzy w nędzy łachmanach z zapadniętymi oczyma w transie czuwali
paląc w nadnaturalnych ciemnościach tanich mieszkań, płynąc poprzez
dachy miast, kontemplując jazz,

którzy pod liniami kolejki nadziemnej odsłaniali swe mózgi Niebiosom i
objawiały im się natchnione anioły Mahometa rozkołysane na dachach
czynszówek,

którzy odbyli uniwersytety chłodnym promiennym wzrokiem rojąc
Arkansas i Blake'em natchnioną tragedię pośród mędrków wojny,

których wylano z uczelni za obłęd i obsceniczne ody rozlepiane w oknach
czaszki,

którzy trzęśli się w bieliźnie w niegolonych pokojach, paląc w koszach na
śmieci swe pieniądze i nasłuchując Terroru za ścianą,

których kopano w brodę przyrodzenia, gdy wracali przez Laredo z
przemytem marihuany dla Nowego Jorku,

którzy łykali ogień w hotelach wypacykowanych farbą albo pili terpentynę
w Paradise Alley, marli lub noc w noc umartwiali swe torsy przy pomocy
snów, haszu, budzących zmór, wódy, chuja, i nieustających jebań,
niezrównanie ślepych ulic drżącego obłoku i błyskawicy umysłu skaczącej
ku biegunom Kanady i Paterson, rozświetlającej cały zamarły świat z
Czasem pośrodku,

trójwymiarowych wizji gmachów po zażyciu peyotlu, świtów podwórzowych
zielonych drzew cmentarza, opilstwa winem na szczytach dachów,
narkotycznych przejażdżek przez dzielnice witryn wśród migającej
sygnalizacji, słońca, księżyca i wibracji drzew, przez grzmiący zimowy
zmierzch Brooklynu, łoskot kubłów na śmieci i łagodne światło duszy,

którzy przytwierdzali się do kolejek metra by jeździć bez końca na
amfetaminie od Battery do świętego Bronksu dopóki hałas kół i dzieciarni
nie zagnał ich drżących ze spieczonymi ustami zmaltretowanych z
mózgiem wyzutym z jasności w posępne światło zoo,

którzy w kafeteriach Bickforda tonęli noc całą pośród imitacji świateł
podwodnej łodzi wynurzali się na popołudnia przy zleżałym piwie w
zdezelowanej knajpie Fugazziego nasłuchując głosu Anioła Zagłady w
wodorowej szafie grającej,

którzy gadali bez przerwy siedemdziesiąt godzin od parku do pokoju do
baru do szpitala wariatów Bellevue do muzeum do Brooklyńskiego Mostu,

stracony batalion platonicznych gadułów skaczących z tarasów ze schodów
przeciwpożarowych z parapetów z Empire State z księżyca,

którzy pletli trzy po trzy, wrzeszcząc wymiotując szepcząc fakty,
wspomnienia i anegdoty, oczy wylazłe z orbit, szok szpitali, więzień i
wojen,

całe intelekty wyrzygiwane w totalnych wspomnieniach z rozjarzonym
wzrokiem przez siedem nocy i dni, mięso dla Synagogi rzucone na bruk,

którzy znikali w nicości zenu w New Jersey zostawiając za sobą trop nie
wyraźnych widokówek ratusza w Atlantic City,

cierpiąc wschodnie poty, reumatyzm Tangeru i migreny Chin w ponurym
pokoju w Newark na odwyku,

którzy snuli się o północy po nastawniach dworca dumając, dokąd by tu
pójść i szli, nie zostawiając złamanych serc,

którzy odpalali papierosy w bydlęcych wagonach bydlęcych wagonach
bydlęcych wagonach i przez śniegi zmierzali ku samotnym farmom w
mrok pierwszych osadników,

którzy studiowali Plotyna Poego św. Jana od Krzyża telepatię kabałę bopu
gdyż w Kansas kosmos instynktownie wibrował im u stóp,

którzy szli samotnie ulicami Idaho wypatrując wizyjnych aniołów
indiańskich, którzy byli wizyjnymi aniołami indiańskimi,

którzy uważali się jedynie za szaleńców w ów czas gdy Baltimore jaśniało w
nadnaturalnej ekstazie,

którzy pod wpływem zimowego nocnego deszczu w rozświetlonym
miasteczku wskakiwali do limuzyn Chińczyków z Oklahomy,

którzy włóczyli się głodni i samotni przez Houston węsząc jazz lub seks
lub zupę i szli za wspaniałym Hiszpanem by rozmawiać o Ameryce i
Wieczności, beznadziejna sprawa, wsiadali więc na statek do Afryki,

którzy zniknęli w wulkanach Meksyku nic zostawiając po sobie nic prócz
cienia drelichu lawy i popiołów poezji, rozsianych po kominkach Chicago,

którzy wypłynęli ponownie na Zachodnim Wybrzeżu przesłuchując FBI,
ciemnoskórzy seksowni brodaci w szortach i o wielkich oczach pacyfistów
rozdając niezrozumiałe ulotki,

którzy wypalali sobie papierosami dziury w ramionach w proteście przeciw
narkotyczno-nikotynowemu otumanieniu Kapitalizmu,

którzy na Union Square rozpowszechniali superkomunistyczne pamflety
łkając i rozbierając się a opłakiwały ich syreny z Los Alamos i opłakiwały
Wall Street a prom ze Staten Island także lamentował,

którzy doznawali załamań szlochając w białych gimnazjach nadzy i drżący
przed maszynerią innych szkieletów,

którzy gryźli detektywów po karkach i wrzeszczeli z uciechy w radiowozach,
że jedyna ich zbrodnia to dzika hipowska pederastia i opilstwo, którzy
skowyczeli klęcząc w metrze i których zwlekano z dachu powiewających
genitaliami i rękopisami,

którzy dawali się pieprzyć w zadek świątobliwym motocyklistom i
wrzeszczeli z uciechy,

którzy ciągnęli druta i dawali sobie ciągnąć owym ludzkim serafinom,
żeglarzom, och pieszczoty atlantyckiej i karaibskiej miłości,

którzy jebali rankiem wieczorami w różanych ogrodach na trawie parków
publicznych i cmentarzy rozpryskując nasienie na każdego kto się pojawił
i miał chęć,

którzy czkali nieustannie próbując chichotać lecz kończyli szlochem za
przepierzeniem łaźni tureckiej gdy jasnowłosy i nagi anioł przychodził
przebić ich mieczem,

którzy utracili swoich kochanków na rzecz trzech starych megier losu zezo
watej megiery za heteroseksualnego dolara zezowatej megiery mrugają
cej łonem i zezowatej megiery, która nic nie robi tylko siedzi na dupie i
odcina złote intelektualne nici z krosna rzemieślnika,

którzy w ekstazie i nienasyceniu kopulowali z butelką piwa, z kochanką,
pudełkiem po papierosach, ze świecą, wypadali z łóżka, kontynuowali na
podłodze i w przedpokoju i kończyli omdlewając na ścianie z wizją
ostatecznej cipy wydając resztkę spermy świadomości,

którzy dogadzali milionom dziewcząt roztrzęsieni o zachodzie a rano mieli
czerwone oczy lecz byli gotowi dogadzać wschodzącemu słońcu, błyskając
przy stodołach pośladkami i nagością w jeziorze,

którzy kurwiąc się poszli przez Colorado w miriadzie skradzionych nocnych
aut, N.C. sekretny bohater tych wierszy rozpłodowiec i Adonis z Denver -
miło wspominać jego niezliczone spanie z dziewczynami na pus tych
parcelach i parkingach ciężarówek, w rozchwianych kinowych rzędach, na
szczytach gór w jaskiniach lub z wychudłymi kelnerkami w znanych
unoszeniach spódnic na odludnych poboczach a szczególnie w sekretnych
solipsyzmach sraczy stacji benzynowych a także w zaułkach rodzinnego
miasta,

którzy znikali w wielkich obskurnych kinach zapędzani w marzenia, budzili
się nagle na Manhattanie i wylegali z suteren skacowani bezdusznym
tokajem i horrorami żelaznych snów Trzeciej Ulicy i wlekli się cło biur
zatrudnienia,

którzy chodzili całą noc w butach pełnych krwi po śnieżnych nasypach
doków czekając aż w East River otworzą się drzwi do pokoju pełnego
ciepłej pary i opium,

którzy tworzyli wielkie samobójcze dramaty w apartamencie skalnych
brzegów rzeki Hudson pod błękitnym przeciwlotniczym reflektorem
księżyca a głowy ich będą uwieńczone laurem w zapomnieniu,

którzy jedli jagnięcy gulasz wyobraźni l

[Gość: uhm]

którzy jedli jagnięcy gulasz wyobraźni lub trawili kraba na mulistym dnie
rzek Bowery,

którzy opłakiwali romanse brukowe pchając wózki pełne cebuli i złej
muzyki,

którzy siedzieli w pudłach oddychając w mroku pod mostem i wstawali by
budować klawikord na swoim strychu,

którzy kaszleli na piątym piętrze Harlemu zwieńczonego ogniem pod
suchotniczym niebem pośród ksiąg o teologii, trzymanych w paczkach po
owocach,

którzy bazgrali całą noc tańcząc: wokół wzniosłych zaklęć, które żółtym
rankiem stawały się strofami bełkotu,

którzy gotowali zgniłe zwierzęta płuco racice ogon barszcz i placki
kukurydziane marząc o czystym królestwie warzyw,

którzy nurkowali pod platformy z mięsem w poszukiwaniu jaja,

którzy ciskali z dachu swoimi zegarkami głosując za Wiecznością poza
Czasem a budziki spadały im na głowy codziennie przez następnych lat
dziesięć,

którzy trzykrotnie bez skutku podcinali sobie żyły, rezygnowali i byli
zmuszeni otwierać antykwariaty gdzie płakali widząc, że się starzeją,
którzy spłonęli żywcem w swych niewinnych flanelowych garniturach na

Madison Avenue w podmuchach ciężkawego wersu, wśród sztucznego
szczęku żelaznych regimentów mody, nitroglicerynowych pisków pedałów
od reklamy i musztardowego gazu złowrogich przebiegłych wydawców lub
wpadali pod pijane taksówki Absolutnej Rzeczywistości,

którzy skakali z Brooklyńskiego Mostu to się faktycznie zdarzyło, i
odchodzili nieznani i zapomniani w upiorne oszołomienie zupy uliczek i
wozów strażackich w Chińskiej Dzielnicy, bez jednego darmowego piwa,

którzy z rozpaczy śpiewali w oknach, wypadali z okien metra, rzucali się
do brudnej Passaic, naskakiwali na Murzynów, darli się na całą ulicę,
tańczyli boso na rozbitych szklankach od wina, tłukli nagrania
nostalgicznego europejskiego jazzu z Niemiec lat trzydziestych,
wypróżniali whisky i jęcząc rzygali do zakrwawionego klozetu, ryk w ich
uszach i gwizdy gigantycznych lokomotyw,

którzy pruli szosami przeszłości odwiedzać się na wspólnej Golgocie
podrasowanych cudacznych aut na warcie więziennej samotności lub w
jazzowym wcieleniu Birmingham,

którzy jechali przez kraj siedemdziesiąt dwie godziny by stwierdzić czy ja
miałem widzenie czy ty miałeś widzenie czy on miał widzenie, by
odszukać Wieczność,

którzy podróżowali do Denver, którzy zmarli w Denver, którzy wrócili do
Denver i czekali na próżno, którzy strzegli Denver i popadali w depresję i
samotnieli w Denver a wreszcie odchodzili w poszukiwaniu Czasu i teraz
Denver tęskni do swych bohaterów,

którzy padali na kolana w katedrach beznadziei modląc się o zbawienie
innych, o światło i o piersi, aż dusza na moment rozświetlała włosy,

którzy zmagali się ze swymi uwięzionymi umysłami czekając na
niezwykłych zbrodniarzy o złotych włosach i sercach pełnych uroku
rzeczywistości którzy by śpiewali słodkiego bluesa dla Alcatraz,

którzy odeszli do Meksyku kultywować nałóg lub do Rocky Mount do
łagodnego Buddy lub do Tangeru do chłopców lub do czarnej lokomotywy
Southern Pacific lub do Harvardu do Narcissusa na cmentarz Woodlawn do
zabawy w rozetę lub do grobu,

którzy domagali się dowodów swego obłąkania oskarżając radio o
hipnotyzm i których pozostawiono z ich obłędem, rękami i zawieszonym
wyrokiem,

którzy obrzucali sałatką z kartofli wykładowców dadaizmu w City College
NY a potem zjawiali się na granitowych schodach domu wariatów z
wygolonymi głowami i arlekinadą o samobójstwie, żądając
natychmiastowej lobotomii,

i którym zamiast tego dostała się betonowa próżnia insuliny metrasolu
elektryczności hydroterapii psychoterapii terapii wychowawczej ping-ponga
i amnezji,

którzy w pozbawionym humoru proteście przewracali jeden tylko
symboliczny stół pingpongowy, odpoczywając krótko w katatonii,

powracali po latach całkiem łysi pod peruką krwi, łez i palców do
opętańczego przeznaczenia oddziałów miast obłąkańców Wschodu,

zatęchłych sal szpitali wariatów Pilgrim State Rockland i Greystone, kłócąc
się z odgłosami duszy, rokendrolując na ławie samotności o północy w
dolmenowych obszarach miłości, snu o życiu, zmory nocnej, ciał
obróconych w kamień ciężki jak księżyc,

wreszcie u matki***** i ostatnia fantastyczna książka wyrzucona z okna
czynszówki, ostatnie drzwi zamknięte o 4. rano, ostatni telefon rzucony w
odpowiedzi o ścian, ostatni umeblowany dom wypróżniony do ostatniego
mentalnego mebla, żółta papierowa róża skręcona na drucianym
wieszaku w komórce, a nawet i to urojenie, i tylko nadziei pełna niewielka
porcja halucynacji -

o, Carl, gdy ty nie jesteś bezpieczny ja nie jestem bezpieczny a teraz ty
faktycznie tkwisz w totalnie zwierzęcej zupie czasu -

którzy biegli przez oblodzone ulice z obsesją nagłego błysku alchemii
stosowania elipsy katalogu metra i wibrującej płaszczyzny,

którzy śnili czyniąc wcielone przerwy w Czasie i Przestrzeni przy pomocy
zestawienia obrazów a między 2 wzrokowe obrazy chwytali w pułapkę
archanioła duszy łącząc razem podstawowe czasowniki kojarząc rzeczownik
z błyskiem świadomości i przeczuwając doznanie Pater Omnipotens
Aeterni Deus,

by odnowić składnię i rytm ubogiej ludzkiej prozy i trzęsąc się ze wstydu
stanąć przed tobą niemo i mądrze, odpędzani lecz pełni wiary że dusza
podda się rytmowi myśli w swej obnażonej i bezkresnej głowie,

szaleniec włóczęga i anioł bitnik wobec Czasu, choć nieznani, świadczący
tu to, co można by było odłożyć do czasu po śmierci,

powstawali odrodzeni w widmowych szatach jazzu w cieniu złotego rogu
jazzbandu wdmuchując miłosne cierpienie nagiego umysłu Ameryki w
krzyk saksofonu eli eli lamna lamna sabaktani, który zatrząsł miastami
aż po ostatnie radio

z wyciętym z ich własnych ciał absolutnym sercem poematu życia godnym
spożywania nawet przez lat tysiąc.



II

Jaki sfinks z cementu i aluminium rozbił im czaszki i wyjadł mózg i
wyobraźnię ?

Moloch! Samotność! Brud! Brzydota! Kubły na śmieci i nieosiągalne
dolary ! Dzieci wrzeszczące poci schodami ! Chłopcy łkający w koszarach !
Starcy płaczący w parkach!

Moloch ! Moloch ! Zmora Molocha ! Moloch bez miłości ! Moloch
mentalny ! Moloch surowy sędzia ludzi !

Moloch niepojęte więzienie! Moloch bezduszny karcer skrzyżowanych
piszczeli i Kongres płaczu ! Moloch którego budowle są wyrokiem ! Moloch
wielki kamień wojny! Moloch ogłuszonych rządów!

Moloch o umyśle czystej maszynerii ! Moloch którego krew to krążący
pieniądz! Moloch którego palce to dziesięć armii! Moloch którego piersi to
ludożercza prądnica! Moloch którego ucho to dymiący grób!

Moloch którego oczy to tysiąc ślepych okien ! Moloch którego wieżowce
stoją przy długich ulicach jak bezkresne Jehowy! Moloch którego fabryki
śnią i kraczą we mgle! Moloch którego kominy i anteny wieńczą miasta!

Moloch którego miłość jest bezkresną naftą i kamieniem! Moloch którego
dusza to elektryczność i banki! Moloch którego nędza jest widmem
geniuszu ! Moloch którego los jest chmurą bezpłciowego wodoru ! Moloch
którego imię jest Umysł!

Moloch w którym siedzę samotnie! Moloch w którym śnię o Aniołach!
Wariat w Molochu! Jebaka w Molochu! W Molochu bez miłości i człowieka!

Moloch który tak wcześnie wszedł w mą duszę! Moloch w którym jestem
świadomością bez ciała! Moloch który wypłoszył mnie z naturalnej
ekstazy! Moloch którego opuszczam! Przebudzenie w Molochu! Światło
płynące z nieba!

Moloch! Moloch! Apartamenty robotów! Niewidzialne przedmieścia! skarbce
szkieletów! ślepe metropolie! demoniczny przemysł! upiorne narody!
nieusuwalne domy wariatów! granitowe chuje! monstrualne bomby!

Poskręcali karki wynosząc Molocha do Niebios! Bruki, drzewa, radia, tony!
podnosząc do Niebios miasto które istnieje i jest wszędzie wokół!

Wizje! omeny! halucynacje! cuda! ekstazy! spłynęły rzeką Ameryki!

Sny! adoracje! olśnienia! religie! okręty wrażliwego łajna!

Przełomy! rzeczne! uniesienia i ukrzyżowania! zmyte powodzią!
Odurzenia! Świta Trzech Króli! Rozpacze! Dziesięcioletni

[Gość: >[][][][]]

Dziesięcioletnie zwierzęce
wrzaski i samobójstwa! Umysły! Nowe miłości! Pokolenie szaleńców!
osiadłe na skałach Czasu !

Prawdziwy święty śmiech w rzece! Widzieli to wszystko! dzikie oczy! święte
wycia! Żegnali! Skakali z dachu! w samotność! powiewając! niosąc kwiaty !
Do rzeki ! na ulicę !



III

Carlu Solomonie! Jestem z tobą w Rockland

gdzie zwariowałeś bardziej niż ja

Jestem z tobą w Rockland

gdzie musisz czuć się bardzo nieswojo

Jestem z tobą w Rockland

gdzie udajesz ducha mojej matki

Jestem z tobą w Rockland

gdzie zamordowałeś dwanaście swych sekretarek

Jestem z tobą w Rockland

gdzie śmiejesz się z tego ukrytego żartu

Jestem z tobą w Rockland

gdzie jesteśmy wielkimi pisarzami przy tej samej okropnej maszynie

Jestem z tobą w Rockland

gdzie twój stan stał się poważny i mówią o nim w radio

Jestem z tobą w Rockland

gdzie zdolności czaszki nie przyjmują już robactwa zmysłów

Jestem z tobą w Rockland

gdzie ssiesz herbatę z piersi starych panien z Utica

Jestem z tobą w Rockland

gdzie napuszczasz na ciała swych pielęgniarek megiery Bronksu

Jestem z tobą w Rockland

gdzie w kaftanie wrzeszczysz, że omija cię partia ping-ponga nad otchłanią

Jestem z tobą w Rockland

gdzie rąbiesz w katatoniczne pianino dusza jest niewinna i nieśmiertelna
oby nigdy nie umarła bezbożnie w fortecy domu wariatów

Jestem z tobą w Rockland

gdzie pięćdziesiąt szoków więcej nigdy nie zawróci twej duszy do ciała z
pielgrzymki do krzyża na pustkowiu

Jestem z tobą w Rockland

gdzie oskarżasz swych doktorów o chorobę i planujesz żydowską
socjalistyczną rewolucję przeciw narodowo-faszystowskiej Golgocie

Jestem z tobą w Rockland

gdzie rozszczepisz niebiosa nad Long Island i wskrzesisz swego żywego
ludzkiego Jezusa z nadludzkiego grobu

Jestem z tobą w Rockland

gdzie jest dwadzieścia pięć tysięcy obłąkanych towarzyszy śpiewających
razem końcowe zwrotki Międzynarodówki

Jestem z tobą w Rockland

gdzie pod naszą pościelą ściskamy i całujemy Stany Zjednoczone Stany
Zjednoczone które kaszlą całą noc i nie dają nam spać

Jestem z tobą w Rockland

gdzie budzimy się ze śpiączki elektryzowani przez samoloty naszych dusz
ryczące nad dachem przyleciały zrzucić anielskie bomby szpital się
rozświetla urojone ściany zapadają O wybiegają chude legiony O
gwiazdami usiany szok łaski tu oto trwa wieczna wojna O zwycięstwo
zapomnij o swojej bieliźnie jesteśmy wolni

Jestem z tobą w Rockland

w moich snach idziesz płacząc mokry od morskiej podróży po autostradzie
Ameryki do drzwi mej chaty w zachodnią noc






PRZYPIS DO "SKOWYTU"




Święty! Święty! Święty! Święty! Święty! Święty! Święty! Święty! Święty!
Święty! Święty! Święty! Święty! Święty! Święty!

Świat jest święty! Dusza jest święta! Skóra jest święta! Nos jest święty!
Język i chuj i ręka i otwór w dupie są święte!

Wszystko jest święte! każdy jest święty! każde miejsce jest święte! każdy
dzień jest wiecznością! każdy jest aniołem!

Włóczęga jest równie święty jak serafin! szaleniec jest święty jak święta
jesteś ty moja duszo!

Maszyna do pisania jest święta wiersz jest święty głos jest święty
słuchacze są święci ekstaza jest święta!

Święty Piotr święty Allen święty Solomon święty Lucien święty Kerouac
święty Huncke święty Burroughs święty Cassady święci nieznani pedałowaci
i cierpiący żebracy święci szkaradni ludzcy aniołowie!

Święta moja matka w domu wariatów! Święte chuje dziadków z Kansas!
Święty jęczący saksofon ! Święta apokalipsa bopu ! Święte jazz-grupy
marihuana hipstersi pokój hanz i bębny!

Święta samotność wieżowców i bruków! Święte kafejki wypełnione tłumami!
Święte tajemnicze rzeki łez pod ulicami !

Święty samotny argonauta więzień! Święte wielkie jagnię warstwy średniej!
Święci szaleni pasterze rebelii ! Kto wyczuwa Los Angeles ten JEST nim!
Święty New York Święte San Francisco Święta Peoria i Seattle Święty Paryż

Święty Tanger Święta Moskwa Święty Istambuł!

Święty czas w wieczności święta wieczność w czasie święte zegary w
przestrzeni święty czwarty wymiar święta piąta Międzynarodówka święty
Anioł w Molochu!

Święte morze święta pustynia święty kolejowy szlak święta lokomotywa
święte wizje święte halucynacje święte cuda święta gałka oczna święta
otchłań !

Święte wybaczenie! łaska! miłosierdzie! wiara! Święte! Nasze! ciała!
cierpienie! wielkoduszność!

Święta nadnaturalna niezrównanie jaśniejąca rozumna dobroć duszy!

[Gość: hyhy]

Gość portalu: uhm napisał(a):

> Gość portalu: eyeofthebeholder napisał(a):
>
> ) i rzeczywiscie nieswieze...
> ) dobranoc
> ) karaluchy pod poduchy
>
> Obejrzalem. Film nie tak dziwaczny jak ksiazka Burroughsa, ale mimo to
podobal
> mi sie. Nie warto bylo sie zniechecac z powodu jakiegos gadajacego robaka ;-)
> (ciekawym momentem byla zwlaszcza historia o gadajacej d... i jej
postepujacym usamodzielnieniu :-)))
>
ja sie zniechecilam w momencie gdy otwieralam czekolade, a na ekranie pani
wolala smak czegos innego, a potem sie calowala.... kojarzysz scene? bleee
robaki byly smiesznie tandetne, wiec jeszcze chwile zostalam, zeby zatrzec
odrazajace wrazenie....

[Gość: uhm]

Gość portalu: hyhy napisał(a):

> > ja sie zniechecilam w momencie gdy otwieralam czekolade, a na ekranie pani
> wolala smak czegos innego, a potem sie calowala.... kojarzysz scene? bleee
> robaki byly smiesznie tandetne, wiec jeszcze chwile zostalam, zeby zatrzec
> odrazajace wrazenie....

Wiesz, to nie "Obcy" - robaki mogly byc tandetne, poniewaz byly postaciami z
halucynacji - uwazam, ze ta ich tandetnosc dodawala filmowi niezwyklego
posmaku, ciesze sie, ze nie byly wypasione jak na dzielach Spielberga (vide: E.
T. - robal z kosmosu :)).

[Gość: hyhy]

Gość portalu: uhm napisał(a):

> Gość portalu: hyhy napisał(a):
>
> > > ja sie zniechecilam w momencie gdy otwieralam czekolade, a na ekranie
> pani
> > wolala smak czegos innego, a potem sie calowala.... kojarzysz scene? bleee
> > robaki byly smiesznie tandetne, wiec jeszcze chwile zostalam, zeby zatrzec
>
> > odrazajace wrazenie....
>
> Wiesz, to nie "Obcy" - robaki mogly byc tandetne, poniewaz byly postaciami z
> halucynacji

dlatego nie wylaczylam po 5 min i zostalam
ale dziekuje za wytlumaczenie ;-)

[Gość: uhm]

Gość portalu: hyhy napisał(a):

> dlatego nie wylaczylam po 5 min i zostalam
> ale dziekuje za wytlumaczenie ;-)

pouczajacy ton byl niezamierzony ;-)

[Gość: bea]

Kruk
Edgar Allan Poe
tłumaczenie: Zenon Przesmycki

Raz w północnej, głuchej dobie, gdym znużony siedział sobie
Nad księgami dawnej wiedzy, którą wieków pokrył kurz -
Gdym się drzemiąc chylił na nie, usłyszałem niespodzianie
Lekkie, ciche kołatanie, jakby u drzwi moich tuż.
"To gość jakiś - wyszeptałem. - Puka snadź przy drzwiach mych tuż.
Nic innego chyba już".

Ach - pamiętam, jakby wczoraj - była przykra grudnia pora,
Głownie mrąc to cień rzucały, to blask jakichś krwawych zórz.
Tęsknom czekał, by świat biały błysł, bo księgi nie sprawiały
Ulgi w mej boleści stałej, odkąd znikł mój anioł stróż,
Dziewczę słodkie, które zwie Lenorą anioł stróż...
Tu bez nazwy ona już!

Strach zdejmował mnie nieznany, pełny grozy niezbadanej,
Kiedy u drzwi zaszeleścił purpurowy kotar plusz:
By ukoić serca trwogę, rzekłem sobie: "Pojąć mogę:
To podróżny - zgubił drogę - zbłąkał się wśród śnieżnych wzgórz...
W drzwi me puka, Zabłądziwszy pośród białych śnieżnych wzgórz...
Tak - nikt inny chyba już!"

Więc nabrawszy męstwa wstałem, z ugrzecznieniem mówiąc całem:
"Panie albo pani, błagam, nie obrażaj się ni chmurz,
Bo zasnąłem ze zmęczenia, a twe lekkie uderzenia
W drzwi mojego tu schronienia nie zbudziły mnie. Więc cóż
W tym dziwnego, żem nie słyszał?" Tu otwarłem drzwi - i cóż?
Ciemność w krąg - nic więcej już.

Patrząc w mrok ten na wsze strony, stałem trwożny i zdumiony,
Rojąc mary, jakich dotąd głąb nie znała ludzkich dusz.
Lecz milczenie głuche trwało, ciszy nic nie przerywało,
Tylko lekki szept nieśmiało drgnął: - "Lenora?" - gdzieś tuż, tuż.
Tom ja szepnął - i: "Lenora!" - wyszeptało echo tuż.
Tylko to, nic więcej już.

Powróciwszy do pokoju, w niesłychanym już rozstroju,
Posłyszałem znów stukanie, jakby gdzieś przy ścianie wzdłuż.
"Pewnie - rzekłem - coś kołacze w okno: wiatry snadź tułacze?
Zaraz, co to jest, zobaczę, nie bij, serce, ni się trwóż -
Wnet wyjaśnię tę zagadkę, serce, nie bój się ni trwóż.
Tak, to wiatr - nic więcej już!"

Otworzyłem okno zatem... Szumiąc skrzydły, z majestatem,
Wzleciał ciężko Kruk wspaniały, jakby czarny piekieł stróż.
Nie pozdrowił mnie ukłonem, okiem powiódł w krąg zamglonym
I siadł z pańskim jakimś tonem pośród dwóch kamiennych kruż -
Na Pallady biuście przy drzwiach, pośród dwóch kamiennych kruż.
Usiadł tam - nic więcej już.

Ptak ten sprawił, że przy całym rozsmętnieniu mym musiałem
Rozśmiać się z poważnej nader jego miny: "Tyś nie tchórz,
Widzę, stary, chmurny ptaku, co - choć piór już ani znaku
Na swym czubie - szukasz szlaku wśród posępnych nocy mórz?
Mów, jak zwą cię na plutonskim brzegu czarnych nocy mórz?"
Kruk rzekł na to: "Nigdy już!"

Zadziwiłem się nie lada, że ptak tak wyraźnie gada,
Choć żem jego odpowiedzi nie mógł pojąć ani rusz,
Boć to przyzna nawet dziecię, że nikt z ludzi dotąd w świecie
Nie oglądał chyba przecież ptaka przy drzwiach izby tuż.
Ptaka, co by przed nim usiadł na popiersiu przy drzwiach tuż.
Z takim mianem: "Nigdy już".

Ale Kruk ten z łysą głową wyrzekł jedno tylko słowo,
Jak ci, którzy w jeden wyraz całą głąb wlewają dusz.
Potem milczał znów nieśmiele, Pióro mu nie drgnęło w ciele,
Aż gdym szepnął: "Przyjaciele opuścili mnie wśród burz.
I on też za dniem mnie rzuci, jak Nadzieje pośród burz".
Ptak mi odrzekł: "Nigdy już!"

Zadziwiony niewymownie odpowiedzią tak stosownie
Wyrzeczoną: "Widać - rzekłem - umie tylko to. A nuż
Dar to pana, co w niewoli poznał tylko to, co boli,
I swe pieśni jął powoli echa kłaść przeżytych burz,
Aż pieśń każda w smętnej zwrotce brzmiała niby echo burz:
"Nigdy, nigdy, nigdy już!"

Lecz że w rozsmętnieniu całym wciąż się z Kruka śmiać musiałem,
Przysunąłem miękki fotel na wprost ptaka, do drzwi tuż,
I usiadłszy nań co żywo, jąłem myśli snuć przędziwo,
Co te stare, chmurne dziwo, czarne jakby piekieł stróż -
Co ten ptak złowróżbny, groźny, czarny jakby piekieł stróż -
Mniemał, kracząc: "Nigdy już!"

Myśląc, czego to oznaka, nie mówiłem ni do ptaka,
Który swe płonące oczy w serce wbijał mi jak nóż.
Tak siedziałem, wsparłszy głowę o poduszki fioletowe,
A blask lampy światło płowe lał na ich matowy plusz.
Ach, niestety, Ona o ten fioletowy, miękki plusz
Skroni swej nie oprze już!

Wtem powietrze się zamgliło, jakby wkoło się dymiło
Sto anielskich trybularzy, tchnących słodką wonią róż.
"Bóg na bóle, co trapiły serce, lek ci zsyła miły -
Zawołałem - zbierz swe siły i wspomnienia ciężkie zgłusz,
Wdychaj lek ten i wspomnienia o Lenory stracie zgłusz!"
Kruk zakrakał: "Nigdy już!"

"Zły wróżbiarzu - rzekłem - ptaku czy czarciego sługo znaku!
Czy cię szatan przysłał tutaj, czy pęd wściekły zagnał burz
Na brzeg smutku i boleści, gdzie żal tylko pustka mieści,
Gdzie noc każda zgrozę wieści - powiedz, błagam, wzrusz się, wzrusz!
Jestże, jestże balsam w Gilead? - powiedz, powiedz, wzrusz się, wzrusz!"
Rzekł Kruk na to: "Nigdy już!"

"Zły wróżbiarzu - rzekłem - ptaku czy czarciego sługo znaku!
Na to niebo, co nad nami, i na Pana ziemi, mórz
Powiedz duszy mej zbolałej, czy w Edenie szczęścia chwały
Znajdzie dziewczę, które biały zwie Lenorą anioł-stróż,
Dziewczę święte, słodkie, które zwie Lenorą anioł-stróż?"
Kruk mi odrzekł: "Nigdy już!"

"Niech to będzie pożegnanie - krzyknę - ptaku czy szatanie!
Precz na burzę, na plutońskie brzegi czarnych nocy mórz!
Niech mi żadne czarne pióro nie przypomni, jak ponuro
Mroczysz wszystko kłamstwa chmurą! Ruszże się z popiersia, rusz!
Wyjmij dziób z mojego serca - i rusz się z nade drzwi, rusz!
Kruk mi odrzekł: "Nigdy już!"

I kruk wcale nie odlata, jakby myślał siedzieć lata
Na Pallady biuście przy drzwiach, pośród dwóch kamiennych kruż,
Krwawo lśni mu wzrok ponury, jak u diabła spod rzęs chmury
Światło lampy rzuca z góry jego cień na pokój wzdłuż,
A ma dusza z tego cienia, co komnatę zaległ wzdłuż,
Nie powstanie - Nigdy Już!"

[Gość: uhm]

boli mnie glowa jako we wszechswiecie
tak i na ziemi - na pewne sciecie?

boli mnie serce tak w dzien jak w nudna
noc - czyzby zastrzyk benzyny czulo?

boli mnie dlon gdy pisze wiersz - proze
jak i podcieram sie - utna nozem?

boli mnie noga, chociaz dziewczyna
wie, ze nie tancze - wyrwa mi z tylka?

boli mnie glowa, serce, dlon, noga
jakby to byly wiecej niz slowa!


(wojaczek)

(wojaczek dokonal swojego zywota 10 minut drogi stad - stalem przed chwila na
balkonie, popatrzylem w tamta strone)

[Gość: Lear]

„KRÓL LEAR”
Król-ojciec: lebiega.
Błazen: go ostrzega.
Córki: dwie złe, jedna lepsza.
Finał: wszystko się rozpieprza.

[Gość: uhm]

Kiedy juz myslalem, ze mi dzis odbije, ze skonam przygnieciony mdlymi
obowiazkami - wlaczylem "Lust For Life" Iggy Popa i wszystko mi teraz lata :)
Ach, alez mi brakowalo tego uczucia beztroski - wiadomo, ze za godzine paskudne
fluidy wroca i zabagnia mi umysl, ale na razie jest OK :-)


"The Passenger"

I am the passenger and I ride and I ride
I ride through the city's backsides
I see the stars come out of the sky
Yeah, the bright and hollow sky
You know it looks so good tonight

I am the passenger
I stay under glass
I look through my window so bright
I see the stars come out tonight
I see the bright and hollow sky
Over the city's ripped backsides
And everything looks good tonight
Singing la la la la la.. lala la la, la la la la.. lala la la etc

Get into the car
We'll be the passenger
We'll ride through the city tonight
We'll see the city's ripped backsides
We'll see the bright and hollow sky
We'll see the stars that shine so bright
Stars made for us tonight

Oh, the passenger
How, how he rides
Oh, the passenger
He rides and he rides
He looks through his window
What does he see?
He sees the sign and hollow sky
He sees the stars come out tonight
He sees the city's ripped backsides
He sees the winding ocean drive
And everything was made for you and me
All of it was made for you and me
'Cause it just belongs to you and me
So let's take a ride and see what's mine
Singing la la la la.. lala la la [x3]

Oh the passenger
He rides and he rides
He sees things from under glass
He looks through his window side
He sees the things that he knows are his
He sees the bright and hollow sky
He sees the city sleep at night
He sees the stars are out tonight
And all of it is yours and mine
And all of it is yours and mine
So let's ride and ride and ride and ride
Oh, oh, Singing la la la la lalalala


Ha, i jeszcze z tej samej plyty - cos dla fanow Leopolda Tyrmanda ;-)

"Sweet Sixteen"

Sweet Sixteen in leather boots
Body and soul I go crazy
Baby, baby I'm hungry Sweet Sixteen

Funky bar all full of faces
Pretty faces, beautiful faces
Body and soul, body and soul, I give to you

I am an easy mark
With my broken heart Sweet Sixteen

Show you my explosion Sweet Sixteen

Go out to the funky bar
I get hurt- crying inside
'Cause everybody's so fine and
And they don't need me

Tell me, what can I do, Sweet Sixteen?

I give you my body and soul Sweet Sixteen

I must be hungry
'Cause I go crazy
Over your leather boots

Now baby, I know
That's not normal
Well, I love you, I love you, I love you<, Sweet Sixteen

Everywhere I go, I'm lonely..

to nie tak miało być

[k_a_j_o]

kiedy jestesmy uśpieni
i strachy zycia odchodzą
w dal, gdzie zagubieni
faceci chłopcami sie rodzą
na nowo. tam jestem, tęsknię
za twym ciepłem i bliskością,
tam wijąc się w bulach zginę
otulony bezsenną samotnością

[Gość: 150 lat temu]

z mysla o tych, co o wizie marza:

Pierwszy list, co mnie doszedł z Europy,
Jest ten od Ciebie, Pani - piszę miarą,
Jak człowiek w wielkiej samotności, który
Muzyką sobie nieuczoną wtórzy
I to mu zamiast towarzystwa służy.

Musiałem rzucić się za ten Ocean,
Nie abym szukał Ameryki - ale
Ażebym nie był tam... O! wierz mi, Pani,
Że dla zabawki nie szuka się grobu
Na półokręgu przeciwległym globu.

I - dotąd, dotąd skorzystałem tylko
Z tego, co podróż daje dwumiesięczna
Przez te obszary, zaprawdę, straszliwe,
Straszliwe, mówię, dla płynących w sposób,
Jaki dla takich jak ja przystał osób.

Dnie były głodu, pragnienia i inne,
Dnie moru, dzieci konały niewinne
Dla mleka matek, które niewczas psowa.
Widziałem także okręta rozbite
I twarze majtków wątpiących o naszym.
Widziałem marność ludzką tak, jak nigdy!

Ale - bez kłamstwa, ale - w prawdzie nagiej,
Ale widziałem ludzi, choć tak marnych,
Ale widziałem naiwność-nicości
Bez dekoracji cnót, wiary, mądrości.

Kto na tej lichej łupinie dał komu
Lepszego chleba złamek lub "jak się masz",
To był odłamek chleba lub "jak się masz".
Zaiste, warto zbiec trzecią część świata,
Aby się taką uraczyć rzadkością!

Jeżli przyjemnie Pani pisać czasem,
To proszę - dotąd nikt nie pisał do mnie,
Okrom tych kilku słów, co mam od Pani.

Proszę mi pisać o bracie i sobie,
O rzeczach, które Pani są najbliżej,
O jakich drobnych rzeczach - albo o tym,
Co się podoba Pani - wszystko dobrze,
Cokolwiek piszesz, Pani - Pani jesteś
Dobra - a owoc jest tak jako drzewo.

Co do mnie, rzecz jest inna, ja - to jestem
Na świecie jako w trupie doskonałej
Nad-kompletowy aktor - jeżli kiedy
Czyje mi zrobi miejsce zaziębienie,
To dobrze - albo jeżli kochanek się spóźni
Lub duch nie na czas włos sobie rozwieje,

Lub piorun winien uderzyć przechodnia...
To - już są moje w dramie specjalności!
Są to zabawne historie... dla gości.
A - nie myśl, Pani, abym żółcią pisał,
O! nie... żałuję tylko, że - być może -
Iż nawet grobu mego mieć nie będę,
Tak, jak prosiłem o to mych przyjaciół.

Lecz cóż? - cóż, kiedy brakło mi na świecie
W słowach...? Na wszystko czekałem dopóty
Aż pękło serce jak organ zepsuty.
To - któż wie?... również będzie z grobem moim...

CKN

[Gość: złe misie]

Złe mi się. Złe mi się.
Złe mi się śni.
Siedzi na krześle.
Patrzy mi w pępek
od wielu dni.
Złe mi się. Złe mi się.
Złe mi się śni.

Wąchałem złe.
Złe brzydko pachnie.
Złe patrzy na mnie
oczkiem gołębim.
Złe trochę na mnie.
Złe bardzo mnie mnie.
Złe mi się źli.

Złe mi ssie. Złe mi ssie.
Złe mi się śni.
Złe złości mi się.
Złe mi złorzeczy.
Złe rzeczy złe
robi mi.
Złe mi się śni.

Dotknąłem złe.
Złe jest szorstkie.
Złe ma zgrubienia,
guzy i krosty.
Złe złe ma węzły
i w źle źli się zły.
Złe mi się źli.

Złe jest wszeteczne,
lecz nie jest wieczne.
Choć złe się pętli,
to się rozpętli.
Rozwiązłe złe się
rozwiąże przecież
i zezłomuje samo się.

Złe się zemnie
i zejdzie ze mnie. Tak.
Złe się samo zniesie i sczeźnie.
Tak. Samo zje się i zje je
przyszła jesień, tak, tak
i przyszły poniedziałek je zje,
tak, tak, tak chcę, tak musi być, tak.

---
świetlicki

[k_a_j_o]

istnieje w nas
zapotrzebowanie na drobnostki

a do siebie
mówimy już tylko

przez sen

/jon/

[Gość: uhm]

A David Bowie? Jest wam obojetny? Ja za nim szaleje - to jedyny mezczyzna, w
ktorym jestem prawie zakochany - oczywiscie nie wchodza tu w gre zadne kwestie
pozamuzyczne :-)

Na plycie "Low" z 1977 spiewal ten pan miedzy innymi to:

"Breaking Glass"


Baby, I've been, breaking glass in your room again
Listen

Don't look at the carpet, I drew something awful on it
See

You're such a wonderful person
But you got problems oh-oh-oh-oh
I'll never touch you

--
1977 byl punktem kulminacyjnym jego artystycznej drogi - nie dosc, ze wydal dwa
swoje najbardziej odkrywcze i porywajace albumy ("Low", "Heroes"), to jeszcze
wspoltworzyl dwie plyty Iggy Popa - obie nadzwyczajne - a wszystko w ciagu
jednego roku. Niesamowite.
W ogole 1977 to moj ulubiony rok.

[Gość: bea]

Pamięć otwiera się jak muszla
rozcięta nożem skojarzenia
kryje w sobie
niejadalną ostrygę
nie do przełknięcia

[L.Marjańska]

------------
dlaczego jest tak gorąco? wiem, że to lato, ale...

[marsha]

pozdrowienia z Zakopanego!!!!!!!!!!!!!!
bezsenne noce nadal kultywuję :)
nie wiem kiedy wrócę....
może wcale
całusy
m*

[kajo-w sprawie II tomu pewnej księgi dogadaj się z mą siostrzycą]
ciao!

[pszczolowski]

marsha napisała:

> nie wiem kiedy wrócę....
> może wcale
to grozba czy obietnica ? :-))))
Uwazaj na pieruny !
bzzz

[k_a_j_o]

przyszedlem ci podziekowac
za samotnosci rozne
za taka gdy nie ma nikogo
lub gdy sie razem placze
i taka ze niby dobrze
ale zupelnie inaczej
za najblizsza kiedy nic nie wiadomo
i taka ze wiem po cichu ale nie powiem nikomu
za taka kiedy sie kocha i taka kiedy sie wierzy
ze szczescie sie polamalo bo mnie sie nienalezy
jest samotnoscia wiadomosc
list dworzec pusty milczenie
pieniadz genialnie chory
minuty jak ciezkie kamienie
czas zawsze szczery bo kaze isc dalej i predzej
moga byc nawet nia wlosy
ktorych dotknely rece

sa samotnosci rozne
na ziemi w piekle i w niebie
tak rozmaite ze jedna
ta co prowadzi do Ciebie

/ks.twardowski/
ps.dzieki kwacha

[Gość: Mimi]

Pozdrowienia ze Szpitala w M. Bea umowimy sie na przyszly tydzien. :)Dam Ci
jeszcze znac.Papatki.

[Gość: uhm]

Rafał Wojaczek
"Musi być ktoś"

Musi być ktoś, kogo nie znam, ale kto zawładnął
Mną, moim życiem, śmiercią; tą kartką


---
palę dziś kadzidło w pokoju, piję kawę (najlepiej smakuje mi kawa około
północy) i słucham Pere Ubu... aha, zapomnialem: jeszcze piszę pr. mgr
brrrrrr...

[pszczolowski]

>jeszcze piszę pr. mgr
> brrrrrr...
>jeszcze piszę pr. mgr
> brrrrrr...
zadna praca nie hanbi, nawet magisterska :-)))
odwagi!!!!
bzzz serdeczne

[Gość: Rosencrantz]

„HAMLET”
Duch: brat jad wlał do ucha.
Syn ducha: o psiajucha!
Stryja w ryj? Drastyczny krok.
Zwłoka. Jej finał: stos zwłok.

[Gość: uhm]

pszczolowski napisał:

> zadna praca nie hanbi, nawet magisterska :-)))

nie hanbi, ale meczy - zwlaszcza w piekne dni lipcowe

> odwagi!!!!
> bzzz serdeczne

dziekuje za mile slowa - mam w tej chwili wysmienity nastroj, a w glowie legna
sie zadziwiajace pomysly - wlasnie robie notatki, prawdopodobnie jak odczytam
je jutro (dzis) rano, bede sie zasmiewal do lez... no chyba ze to, co
wymyslilem, ma jakis sens - teraz nie jestem w stanie tego ocenic.
Niech zyje praca, wiwat wysilek umyslowy - bywa to niezwykle przyjemne, choc
rzadko przynosi wystarczajaco slodkie owoce (w moim przypadku oczywiscie)

Dobranoc

[Gość: bea]

Gość portalu: Mimi napisał(a):

> Pozdrowienia ze Szpitala w M. Bea umowimy sie na przyszly tydzien. :)Dam Ci
> jeszcze znac.Papatki.

Hej:)
Ładnie to tak pisać z pracy ;)
Też Cię pozdrawiam i czekam na jakiś znak.

[Gość: Mimi]

Hej Bea, gotowa do drogi, do zobaczenia w Mnichovie. Buziaczki ;)

[Gość: bea]

Gość portalu: Mimi napisał(a):

> Hej Bea, gotowa do drogi, do zobaczenia w Mnichovie. Buziaczki ;)

Gotowa, gotowa. Nawet nie myślałaś, że zobaczymy się tak szybko, co? :))

[k_a_j_o]

nareszcie wyszlo słonce
smoki i demony odleciały
mimo ze wszystko wciąż palące
szybko sie rany zabliźniały

bo radośc zycia w oczy zagląda....

[Gość: uhm]

szkoda, zem sie nie urodzil wczesniej - wojaczek bylby moim sasiadem i moze
spotkalbym go na piwie w "karlowiczance"

a tak - wojaczek umarl, "karlowiczanka" splonela - tylko "zbyszko", a wnim
tosty z pieczarkami ratuja honor dzielnicy

--
Rafał Wojaczek - "Okno"


Głowa jest zimna Gwiazda chłodzi przełyk
tylko okno płonie we krwi
Lubię być obcy pod Twoim oknem
jakby na pół urodzony.
Myślę o Twoim brzuchu
ręce chowam za siebie
Teraz sprawdzam rysy swojej twarzy
jakbym je ustalał
z Twoimi wargami
Śmierć jest obojnakiem.

[Gość: hyhy]

Version I:
Nobody likes me, everybody hates me,
Guess I'll go eat worms,
Long, thin, slimy ones; Short, fat, juicy ones,
Itsy, bitsy, fuzzy wuzzy worms.

Down goes the first one, down goes the second one,
Oh how they wiggle and squirm.
Up comes the first one, up comes the second one,
Oh how they wiggle and squirm.

Versions II-V: www.niehs.nih.gov/kids/lyrics/worms.htm

[k_a_j_o]

tak to ja
przed chwilą
urwałem jej głowe
juz jej nie szukaj
juz mozesz odetchnac
wystarczajaco dlugo
zwodziła nas wszystkich
nareszcie koniec
zaraz zaraz
jak ona miała na imie?
tak dziwnie jakos
... chyba nadzieja...
zresztą teraz to obojetne

[Gość: pere ubu]

Life stinks.

Life stinks
I'm seeing pink
I can't wink
I can't blink
I like the Kinks
I need a drink
I can't think
I like the Kinks
Life stinks

[Gość: uhm]

one of Lorca's best lines
is,
"agony, always
agony ..."

think of this when you
kill a
cockroach or
pick up a razor to
shave

or awaken in the morning
to
face the
sun.

(Charles Bukowski)

[k_a_j_o]

gdy wiesz już o co pytać
nie pytasz wcale
bo znasz odpowiedzi

do dusz zaglądać wreszcie możesz
lecz ci którym chciałeś
odeszli

rozumiesz życie
ale cóż ci po tym
jesienią
/.../

/moszko/

[Gość: uhm]

Anna Świrszczyńska – Ja nie mogę


Zazdroszczę ci.
W każdej chwili
możesz odejść ode mnie.

A ja od siebie
Nie mogę.

[k_a_j_o]

Bliscy i oddaleni

Bo widzisz tu są tacy którzy się kochają
i muszą się spotkać aby się ominąć
bliscy i oddaleni jakby stali w lustrze
piszą do siebie listy gorące i zimne
rozchodzą się jak w śmiechu porzucone kwiaty
by nie wiedzieć do końca czemu tak się stało
są inni co się nawet po ciemku odnajdą
lecz przejdą obok siebie bo nie śmią się spotkać
tak czyści i spokojni jakby śnieg się zaczął
byliby doskonali lecz wad im zabrakło

bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej
niektórzy umierają - to znaczy już wiedzą
miłości się nie szuka jest albo jej nie ma
nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek
są i tacy co się na zawsze kochają
i dopiero dlatego nie mogą być razem
jak bażanty co nigdy nie chodzą parami

można nawet zbłądzić lecz po drugiej stronie
nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem

/ks.Twardowski/

[Gość: mole]

Sisters of Mercy

I Was Wrong

You say stay and never leave
You say meant for ever
I could believe you, but I don't
You say we're almost all alone together
All alone
You say
You say you will
I know you won't

I was wrong
I was wrong to ever doubt
I can get along without
I can love my fellow man
But I'm damned if I'll love yours

In a bar that's always closing
In a world where people shout
I don't wanna talk this over
I don't wanna talk it out
I was quite impressed until I hit the floor
Isn't that what friends are for?
Pain looks great on other people
That's what they're for

I was wrong
I was wrong to ever doubt
I can get along without
I can love my fellow man
But I'm damned if I'll love yours

You say stay and never leave
You say meant for ever
I could believe you, but I don't
You say we're almost all alone together
All alone
You say
You say you will
I know you won't

I was wrong
I was wrong to ever doubt
I can get along without
I can love my fellow man
But I'm damned if I'll love yours

In a bar that's always closing
In a world where people shout
I don't wanna talk this over
I don't wanna talk it out
I was quite impressed until I hit the floor
Isn't that what friends are for?
Pain looks great on other men
That's what they're for

I was wrong
I was wrong to ever doubt
I can get along without
I can love my fellow man
But I'm damned if I'll love yours

[Gość: julia]

„ROMEO I JULIA”
Rody Werony: wraży raban.
Młodzi: hormony. Starzy: szlaban.
Mnich: lekarstwem zielarstwo?
Finał: trup grubą warstwą.

[k_a_j_o]

Do albumu po raz drugi

Nie czekaj na wzajemność
telefon i róże
gdy ciebie nie chcą
nie piszcz, nie szlochaj
najważniejsze przecież, że ty kogoś kochasz

czy wiesz
że łzy się śmieją kiedy są za duże

/ks.Twardowski/

[Gość: uhm]

T. S. Eliot - Wydrążeni ludzie


Pan Kurtz - on umrzeć
"A penny for the Old Guy"
I

My, wydrążeni ludzie
My, chochołowi ludzie
Razem się kołyszemy
Głowy napełnia nam słoma
Nie znaczy nic nasza mowa
Kiedy do siebie szepczemy
Głos nasz jak suchej trawy
Przez którą wiatr dmie
Jak chrobot szczurzej łapy
Na rozbitym szkle
W suchej naszej piwnicy

Kształty bez formy, cienie bez barwy
Siła odjęta, gesty bez ruchu.

A którzy przekroczyli tamten próg
I oczy mając weszli w drugie królestwo śmierci
Nie wspomną naszych biednych i gwałtownych dusz
Wspomną, jeżeli wspomną,
Wydrążonych ludzi
Chochołowych ludzi.

II

Oczu napotkać nie śmiem w moich snach
W sennym królestwie śmierci
Nigdy się nie ukarzą:
Tam na złamanej kolumnie
Oczami będzie blask słońca
Tam tylko chwieją się drzewa
I głosy, kiedy wiatr śpiewa,
Są dalsze i uroczyste
Niż gwiazda blednąca.

I obcym nie był bliżej
W sennym królestwie śmierci
Niechaj jak inni noszę
Takie umyślne przebranie
Patyki stracha na polu
Szczurzą sierść, pióra wronie
Niechaj jak wiatr wieję się skłonię
Nie bliżej -

Niech ostatecznie ominie spotkanie
W królestwie ni światła ni cienia

III

Tutaj kraina nieżywa
Kraina kaktusowa
Tu hodują kamienie
Obrazy, ich łaski wzywa
Dłoń umarłego błagalnie wzniesiona
Pod migotem gwiazdy blednącej.

Czy tak samo jest tam
W drugim królestwie śmierci
Czy budzimy się zupełnie sami
W godzinę kiedy wszystko w nas
Jest czułością i czystymi łzami
Usta chcą pocałunku
A modłą się do złamanego kamienia.

IV

Nie tu są oczy
Nie ma tu oczu
W tej dolinie umierających gwiazd
W tej wydrążonej dolinie
Złamanej szczęce naszych utraconych królestw

W tym ostatnim miejscu spotkania
Na oślep szukamy
Nieufni i niemi
Na żwirach zgromadzeni pod opuchłą rzeką

Na zawsze niewidomi
Bo nie ukażą się oczy
Gwiazda nieustająca
Wielolistna róża
Królestwa śmierci bez świateł ni cienia
Nadzieja tylko
Pustych ludzi

V

Więc okrążajmy kaktus nasz
Kaktus nasz kaktus nasz
Więc okrążajmy kaktus nasz
O piątej godzinie rano

Pomiędzy ideę
I rzeczywistość
Pomiędzy zamiar
I dokonanie
Pada Cień

Albowiem Tuum est Regnum

Pomiędzy koncepcję
I kreację
Pomiędzy wzruszenie
I odczucie
Pada Cień

A życie jest bardzo długie

Pomiędzy pożądanie
I miłosny spazm
Pomiędzy potencjalność
I egzystencję
Pomiędzy esencję
I owoc jej
Pada Cień

Albowiem Tuum est Regnum

Albowiem Tuum est
Życie jest
Albowiem Tuum est
I tak się właśnie kończy świat
I tak się właśnie kończy świat
I tak się właśnie kończy świat
Nie hukiem ale skomleniem.



Przekład: Czesław Miłosz

[Gość: marsha]

nie mam tu dostępu do ksiąg,więc zanucę cichutko:
kany strzelec umre wilcy go chowajo,
a liska z niedzwiedziem wiliję śpiewają...

pozdrawiam
m*

[Gość: uhm]

Beton, beton
Dom, dom
Winda, dom
Dom, beton
Ściana, beton
Beton, dom
Sklep, beton
Praca, dom
Radioaktywny blok!
Beton, dom
Dzień, beton
Praca, beton
Dom, dom
Winda, sklep
Beton, dom
Balkon, beton
Dom, dom
Radioaktywny blok!
Beton, beton
Dom, dom
Beton, beton
Dom, dom
Beton, beton
Dom, dom
Beton, beton
Dom, dom
Radioaktywny blok!

(brygada kryzys)

[Gość: hyhy]

tez tak potrafie:

ściana, drzwi
drzwi, ściana
szafa, szafa
drzwi!!!!!!!
ściana, ściana
mur, szafa
szafa, dywan
dywan, dywan
cień, cień
ściana, sufit,
sufit, lampa
lampa, światło
światło, okno
okno!!!!!!!!!
okno, lampa
lampa, okno
dziura, światło
światło, świat
ściana, mur
.............
łąka, trawa
trawa, siano
trawa, krowa
krowa!!!!!!!
oczy krowy
głowa krowy
ogon krowy
cała krowa
mur murem

[k_a_j_o]

Byłaś taka zwyczajna
rozbawione włosy
w ogrodzie nad porzeczką
z jednym listkiem twarz
nic o tym nie wiedziałaś i ja nie wiedziałem
że można się tak widzieć już ostatni raz

/ks.Twardowski/

[Gość: uhm]

Gość portalu: hyhy napisał(a):

> łąka, trawa
> trawa, siano
> trawa, krowa
> krowa!!!!!!!
> oczy krowy
> głowa krowy
> ogon krowy
> cała krowa
> mur murem

Powrocila Twoja dawna obsesja na punkcie krow? ;-)

[Gość: hyhy]

Gość portalu: uhm napisał(a):

>
> Powrocila Twoja dawna obsesja na punkcie krow? ;-)

Chcialam zauwazyc, ze nie jest to lista dyskusyjna
pozdrawiam

[Gość: uhm]

Gość portalu: hyhy napisał(a):

> Chcialam zauwazyc, ze nie jest to lista dyskusyjna

Eee tam. Forum z natury swej jest miejscem dyskusji - opublikowalas swoj utwor,
spodziewalas sie, ze przejdzie bez echa?

> pozdrawiam

ja tez

[Gość: uhm]

a gdy oczy otwiera znów
na kartce wyiskany mózg

[pipilutek]

Dorotka

Ta Dorotka, ta maluśka
tańcowała dokoluśka.
Tańcowała ranną rosą,
i tupała nóżką bosą.
Tak, tak, tak.

Ta Dorotka, ta maluśka
tańcowała dokoluśka.
Tańcowała i w południe,
gdy słoneczko grzało cudnie.
Tak, tak, tak.

Ta Dorotka, ta maluśka
tańcowała dokoluśka.
Tańcowała wieczorami,
kiedy słonko za górami.
Tak, tak, tak.

A teraz śpi w kolebusi,
na różowej swej podusi.
Chodzi senek koło płotka.
"Cicho, bo już śpi Dorotka."
Tak, tak, tak.

Wraz z nią zasnął dwór jej cały,
nie śpi tylko jeżyk mały.
A ty, senku, nadstaw uszko,
gdzie ten jeż, co tupnął nóżką.
Tak, tak, tak.

Dobranoc Dorotko.

[Gość: dead can]

The Cardinal Sin
Sail to the stars on your shining desires.
"Reasons? there are none" cried the whisky laden brain.
"When all is said and done it amounts to just the same".
There in your starry eyes lie hopes that have been
betrayed.
The cause of your desire can also lead to your demise.
When all is said and done it will be you who pays the
price
as countless fools are often loathe to testify "it's an
illusion of life, the whole cause of our demise".
Sail to the stars on your shining desires.
Lucretia waits in vain for the child of her dreams.
Within her aching womb there burns a funeral pyre.
There in your starry eyes lie hopes that have been
betrayed.
The prize that you claim can never be yours to take
Like castles in Spain, hope is all that will remain.
Abstain from the fools paradise, it's an illusion of
life, the whole cause of our demise.
Fools are often loathe to testify "it's an illusion of
life, the whole cause of our demise".
Contemplate the world and it's traitors to the soul.
The forces of derision and their legions manifold.
Usurpers of the crown, all pretenders to the throne,
your world is linked in chains "All in one, One in all".

[k_a_j_o]

pamiętam ciebie tak mocno
jak mocno słońce bije mnie po oczach
w te przezroczyste dni lata
które zachodzą jeden na drugi
jak koła zębate

i jest mi bez ciebie tak pusto
jak pusty jest dom gdy wszyscy odejdą
a lustra odbijają w nieskończoność
bicie niepotrzebnie nakręconych zegarów

/mp/

[Gość: hyhy]

Moje psy już pozdychały,
W moim ranczo pusto wszędzie,
Jeszcze ja wyzionę ducha
I wszystkiemu koniec będzie.

[k_a_j_o]

dziś miłość uciekła za horyzont
z wiary zostały tylko symbole
z ludzi nadzieja nawet znikła

... NIC, tylko rzec "o ja p..."

[Gość: bea]

Do zobaczenia za jakiś czas :)))
Życie kpi sobie z nas czasem...

[Gość: uhm]

Paul Verlaine
* * *


Czarny sen, jak głaz,
Spadł na me istnienie;
Z mą nadzieją wraz
Śpij, wszelkie pragnienie.

Nie wiem nic, jak w mgle
W pamięci się chwieje
Co dobre, co złe...
O nieszczęsne dzieje!

Jak kołyską, mnie
Czyjaś dłoń kołysze
Na ciemnicy dnie:
Och, ciszej! och, ciszej!

[Gość: Lady Fugazi]

I'm so tired

out here i can barely see my breath
surrounded by jealousy and death
i can't be reached, only had one call
dragged underneath, separate from you all

this time i've lost my own return
in spite of everything i've learned
i hid my tracks, spit out all my air
slipped into cracks, stripped of all my cares

i'm so tired sheep are counting me
no more struggle, no more energy
no more patient and you can write that down
it's all too crazy and i'm not sticking round

[Gość: uhm]

to nie jedyny utwor o takim tytule
o, prosze:


I'm so tired

I'm so tired, I haven't slept a wink
I'm so tired, my mind is on the blink
I wonder should I get up and fix myself a drink
No, no, no

I'm so tired, I don't know what to do
I'm so tired, my mind is set on you
I wonder should I call you but I know what you'd do
You'd say I'm putting you on
But it's no joke
It's doing me harm, you know I can't sleep
I can't stop my brain, you know it's three weeks
I'm going insane
You know I'd give you everything I've got
for a little peace of mind

I'm so tired, I'm feeling so upset
Although I'm so tired, I'll have another cigarette
And curse Sir Walter Raleigh
He was such a stupid get
You'd say I'm putting you on
But it's no joke
It's doing me harm, you know I can't sleep
I can't stop my brain, you know it's three weeks
I'm going insane
You know I'd give you everything I've got
for a little peace of mind
give you everything I've got for a little peace of mind
give you everything I've got for a little peace of mind

[Gość: uhm]

Basho Matsuo
"Jak smętnie"


Jak smętnie -
Pod rozbitym hełmem
Głos świerszcza.

[k_a_j_o]

... po cóż mówić więcej gdy wystarczy wsłuchać się w tajemniczą melodię kropel
deszczu za oknem ...

[Gość: Epizod]

Idziemy nad morzem
trzymając mocno w rękach
dwa końce starożytnego dialogu

[Gość: uhm]

Josif Brodski
"Pieśń na powitanie"


Oto twój tato z mamą. Rodzina.
Krew z krwi, kość z kości. Nie twoja wina.
Co, smętna mina?

Oto masz jadło, oto napoje.
Oto refleksje i niepokoje.
Wszystko to - twoje.

Oto twój rejestr. Nic tym rejestrze
Na razie nie ma, prócz: "No, jest wreszcie".
Bierz go i ciesz się.

Oto zarobki, oto koszt życia.
Znikoma między nimi różnica.
W tym tajemnica.

Oto ul, w którym rój pięciu (ponad)
Miliardów żywych tak jak ty gonad
Ma swój pensjonat.

Oto jest książka telefoniczna.

Tajny cel demokracji to liczba.
Prymat w niej kicz ma.

Oto ślub (najpierw) i rozwód (potem)
Jedyna w świecie rzecz stała to ten
szyk. Inne - potęp.

Oto żyletka, oto twój przegub.
Uderz terrorem w pierwszego z brzegu:
Siebie samego.

Oto w lusterku blask dentystyczny.
Oto sny twoje o ośmiornicy.
Dlaczego krzyczysz?

Oto masz ekran telewizora.
Przed chwilą twój kandydat w wyborach
Przegrał, nieborak.

Oto weranda. Czytaj tygodnik,
Patrz, jak twój jamnik, bezczelny szkodnik,
Obsrywa chodnik.

Oto herbatka, w której zapłonął
Odblask żarówki łzą zasuszoną.
To - nieskończoność.

Oto pigułki w fiolce. Migrena
Po wywołaniu kliszy rentgena.
Następna scena:

Cmentarz, trawniki jego zadbane.
Przejedź się jeszcze raz karawanem,
Nim zabrzmi "amen".

Oto testament i spadkobiercy.
Oto świat, żywszy i przestronniejszy
Po twojej śmierci.

A oto gwiazdy. Lśnią z dawną siłą,
jak gdyby ciebie nigdy nie było.
Może tak było?

Oto pośmiertny byt, w którym nie ma
Ni śladu ciebie. Twego istnienia
Brak w tych przestrzeniach.

Witaj w ich mroku, gdzie gaśnie tchnienie,
Gdzie zastępuje jasne zbawienie
Saturna wieniec.

[Gość: h]

ks. Twardowski
"Wszystko smutne"

Smutna miłość
smutny Jezus z gołymi plecami
smutny księżyc co nie chce wyzdrowieć
smutna łąka w sierpniu od bodziszków niebieska
smutna krowa
smutny grzyb jak krasnoludek bez żony
śpiew w klatce
siwe wąsy kota
smutna szałwia inaczej czerwona
smutny dowcip dla wszystkich
smutny deszcz co jak Chińczyk pisze z góry na dół
smutny pan młody co się ożenił bo nie miał innego wyjścia

Nie odchodź nie opuszczaj nas
smutna strono piękna


("smutna krowa" - z tym sie nie zgadzam...)

[Gość: LIPS OF ASHES]

(Steven Wilson)

Paralysed
Lips of Ashes
Synchronised
Blue vein crashes

Touching you inside
Idolised
Black Eyes fading
You and I
Connection failing

I drill down inside

[Gość: uhm]

J. Brodski
* * *

Spis spostrzeżeń. W kącie jest ciepło.
Wzrok naznacza piętnem każdy obiekt.
Woda jest to szkło, tylko ciekłe.
Od szkieletu straszniejszy jest człowiek.

Wieczór zimą, gdzieś nigdzie. Parter
w gęstwie wiklin. Picie wina bez słowa.
Ciało leży na łokciu wsparte
jak morena polodowcowa.

Za lat tysiąc ktoś tu skamieniałą
muszlę znajdzie - z firanki wzorem
i odciskiem ust, co nie miały
komu rzec "dobranoc" wieczorem.

[Gość: bea]

Pozdrowienia z "obozu pracy" w Bawarii.

Niestety z braku dostepu do poezji nie zamieszcze zadnego wiersza.
Moge co najwyzej zamiescic probke jezyka tureckiego, ale tego byscie nie
chcieli czytac... Banda Turkow brzeczy mi nad glowa i zaraz, ktoremus zrobie
krzywde. Poza tym nie ma na co narzekac :))

Alles Gute!!

[Gość: uhm]

Tag und nacht
Du bist zu schön
Zu schön allein zu sein
There’s no way back
Nimm den letzen,
Nimm den allerletzen schein

Munich girls...

And she’s comin’
And she’s comin’

[Gość: bea]

Pierwsza strofka piosenki pasuje do mnie idealnie ;)
___________
Piosenka dla robotnika rannej zmiany

Godzina słynna: piąta pięć
Naciska budzik, dźwiga się
Do kuchni drogę zna na pamięć
Prowadzą go tam nogi same
Pod kran pakuje śpiący łeb
Przez chwilę jeszcze śpi jak w łóżku
Dopóki nie posłyszy plusku
I wtedy wreszcie budzi się

Aniele Pracy - stróżu mój
Jak ciężki robotnika znój

Zbożowa kawa, smalec, chleb
Salceson czasem, kiedy jest
Do teczki drugie pcha śniadanie
I teraz szybko na przystanek
W tramwaju tłok i nie ma Boga
Jest ramię w ramię, w nogę noga
Kimanie na stojąco jest

Aniele Pracy - stróżu mój
Jak ciężki robotnika znój

Przez osiem godzin praca wre
Jak z bicza strzelił minął dzień
Już w domu siedzi przed ekranem
Na stole flaszka z marcepanem
Dziś chłopcy grają ważny mecz
Przez cały czas w ataku nasi

Aniele Pracy - stróżu mój
Jak ciężki robotnika znój

Niech nas ukoi dobry sen
Najlepsza w końcu jest to rzecz

I co się śni? Podwyżka cen

Aniele Pracy - stróżu mój
Jak ciężki robotnika znój

[E.Stachura]

Pierwsza zwrotka odnosi sie do mnie idealnie ;)