dziwne przemyślenia

[majka200]

Witam. Tak ostatnio ponachodziły mnie dziwne przemyślenia, chwilami głupkowate. Ale np gdy tak się zastanawiam, to dochodzę do wniosku że chyba nie chciałabym wiecznie żyć. No bo co można robić przez wieczność. Na początku będzie fajnie i przyjemnie, ale żeby tak wiecznie? Wręcz boję się wieczności. Inna sprawa, ale uprzedzam to już głupie, to chwilami myślę, że gdyby być wyznawcą diabła i miało by się super tu na ziemi (bo przecież diabeł takim ludziom pomaga) to jak pójdę do piekła (gdzie rządzi diabeł) to tam też powinnam mieć dobrze, bo przecież byłam poddaną diabłowi, więc mnie męczyć nie będzie, kogo jak kogo, ale swego poddanego? Takie czasem popaprane myśli mam.

[pav2]

Pełna zgoda. Przemijanie jest nam dane, jak i wszystkiemu na tym świecie. Z tak krótkim życiem jakim mamy sobie często nie radzimy, a co dopiero z wiecznością. Wieczność jest niezrozumiała i byłaby przekleństwem i nieskończoną udręką gdyby istniała. Nawet wieczna szczęśliwość jest nie do wytrzymania. Hipotetycznie, gdyby nam ktoś, czy coś dało nieśmiertelność, to byłoby to nieskończenie nieludzkie i nieskończenie okrutne.

[seth.destructor]

To zależy od twojej pamięci. Gdyby co jakiś czas się resetowała, to nie byłoby nudy, bo co rusz odkrywałabyś coś nowego.
Bo jak tak pomyśleć, że się jadło pomidorówkę 123409876543456789098765 razy, to rzeczywiście tragedia.

[krzy-czy]

stąd też mądrzejsze religie wymyśliły reinkarnację.

[pocoo]

Życie wieczne bez grzechu to najgorsze co mogłoby mnie spotkać.