Moc Boga

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20070905.htm
"Bóg jest „jak bohater niezwyciężony”, który „kroczy z wielką swą mocą (Iz 42,
13; 63, 1). Mocą swoją stwarza i rządzi wszechświatem; utwierdza góry i
uśmierza burzliwy szum morza (Ps 65, 7-5). Tak też kieruje ludźmi: „Jego
potęga włada na wieki; oczy Jego śledzą narody: niech się buntownicy nie
podnoszą przeciw Niemu” (Ps 66, 7). Stary Testament obfituje w pełne
uniesienia opisy mocy Boga. Moc stanowi wyłączny przymiot Boga, o który Pan
jest zazdrosny. „Siłacz niech się nie chełpi swą siłą-.. Raczej chcąc się
chlubić, niech się szczyci tym, ze Mnie poznaje”, mówi Pan (Jr 9, 22-23);
istotnie, tylko w Nim człowiek może znaleźć swoją siłę. Do narodu
izraelskiego, który Pan „mocą ramienia swego” uwolnił z Egiptu i poprzez
pustynię wprowadził do ziemi obiecanej, kieruje Bóg następującą zachętę: „Obyś
nie powiedział w sercu: <to moja siła i moc moich rąk zdobyły mi to bogactwo>.
Pamiętaj o Panu, twoim Bogu, bo On udziela ci siły” (Pwt 8, 17-18), Jeżeli
człowiek może coś uczynić, to tylko dlatego, że Bóg udziela mu swojej siły lub
raczej stawia swoją siłę na usługi temu, kto w Nim pokłada nadzieję. Skoro
tylko człowiek uznaje swoją słabość i zwraca się z ufnością do Boga, znajduje
w Nim podporę. „Będę miał ufność i nie ulęknę się — mówi Izajasz — bo mocą
moją i pieśnią moją jest Pan. On stał się dla mnie zbawieniem” (12, 2).
Jeremiasz modli się: „Pan moją siłą, moją twierdzą, moją ucieczką w dniu
ucisku” (16, 19). Psalmista śpiewa: „Nie uratuje króla liczne wojsko ani
wojownika nie ocali wielka siła... Dusza nasza wyczekuje Pana, On jest naszą
pomocą i tarczą” (Ps 33, 16. 20). I niestrudzenie powtarza: „O Boże... ja
opiewać będę Twą potęgę... bo stałeś się dla mnie warownią i ucieczką w dniu
mego ucisku” (Ps 59, 17). Tylko Bóg posiada własną moc i chętnie użycza jej
człowiekowi, pod warunkiem, że świadom swojej słabości, zwróci się do Niego z
ufnością. Tak mówi Pan: «w ufności leży wasza siła»„ (Iz 30, 15)."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 142