Wolność

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20080312.htm
"Łatwo stać się niewolnikiem, choć dokonuje się to stopniowo i prawie
niewidocznie. Zaczynają więzić nas grzechy, nałogi, przyzwyczajenia, schematy
myślowe, wady, opinie, inni ludzie itp. Bardzo trudno potem znaleźć drogę
wyjścia, ponieważ nie wiemy o naszej niewoli. Jezus wskazuje nam dzisiaj
drogę: „Poznajcie prawdę, a prawda was wyzwoli”. Jego prawda nie jest tylko
wiedzą i świadomością, ale jest także bronią w walce o wolność."

o. Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” Wielki Post i Triduum Paschalne 2002, s. 146
___________________________________________________________________________

"Wolność nie jest udziałem niewolników, lecz dzieci, „jeżeli więc Syn was
wyzwoli, wówczas będziecie rzeczywiście wolni” (J 8, 35), Człowiek współczesny
spragniony wolności musi zrozumieć, że prawdziwa wolność jest tylko w Chrystusie.

„Wolność prawdziwa — poucza Sobór — to wzniosły znak obrazu Bożego w
człowieku” (KDK 17). Wolność człowieka jest odblaskiem nieskończonej wolności
Boga. Bóg jest wolny bezwzględnie, człowiek zaś w sposób względny. Wolność
Boga polega na tym, że może czynić dowolnie wszelkie dobro, jakie chce,
wolność człowieka polega „na wolnym wyborze dobra” (tamże). Człowiek jest tym
bardziej wolny, im bardziej jest zdolny wybierać i czynić dobro. Lecz grzech
zranił człowieka w jego wolności, zaciemnił umysł, utrudnił poznanie prawdy,
szybkie rozeznanie dobra od zła; stąd też pochodzi skłonność woli wybierająca
często zło zamiast dobra. „Nieszczęsny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała,
co wiedzie ku śmierci?” — woła św. Paweł, rozważając, jak trudno człowiekowi
czynić dobro, choćby bardzo tego chciał, lecz zaraz pełen nadziei dodaje:
„Dzięki niech będą Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana!” (Rz 7, 24–25).
Tylko Chrystus może uwolnić człowieka z tego smutnego stanu niewoli, która
jest owocem grzechu. On bowiem „umierając zniszczył śmierć”, jaką sprowadził
grzech (MP)."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 380