O Marcinkiewiczach w tygodniku "Gazeta Polska":

[slawek_wieczorek]

www.gazetapolska.pl/?module=content&lead_id=2606

Pełen tekst z tygodnika "Gazeta Polska

[slawek_wieczorek]

ATRAKCYJNY KAZIMIERZ
Jestem rodowitym gorzowianinem. To nieduże miasto, więc moje drogi
przecinały się wielokrotnie z Kazimierzem Marcinkiewiczem i jego
rodziną. Od podstawówki i Dni Filmu Radzieckiego po spory o
lustrację. Wieść, że ktoś podsłuchiwał mojego krajana, napełniła
mnie obrzydzeniem i zdopingowała do napisania tego tekstu.
Informacja o domniemanych podsłuchach użytych wobec byłego premiera
Kazimierza Marcinkiewicza zbiegła się w czasie z nieśmiałymi
zapowiedziami polityków wielkopolskiej PO, że mógłby on być liderem
poznańskiej listy Platformy. Senator Stefan Niesiołowski, profesor
od owadów, czułby się zapewne raźniej w towarzystwie człowieka
otoczonego zewsząd przez pluskwy. A i europoseł, też profesor,
Bronisław Geremek, autor wybitnych rozpraw o dziejach prostytucji w
średniowiecznej Francji, również ucieszyłby się z takiego partyjnego
transferu. Wiadomo bowiem, że siedliska rozpusty były wylęgarnią
wszelkiego rodzaju robactwa, a dziś po nalotach słynnych "piątek
Surmacza" na agencje towarzyskie, trudno znaleźć w jakimkolwiek
przybytku dorodną pluskwę. Po wyborach szykuje się więc nam naprawdę
szeroka koalicja.
Moja szkoła
Jako rodowity Gorzowianin w latach 1984-88 chodziłem do Szkoły
Podstawowej nr 17, molochu, w którym młodym nauczycielem fizyki był
Kazimierz Marcinkiewicz. Przyszły premier nie uczył mnie
bezpośrednio, kilka razy zdarzyło mi się tylko mieć z nim
zastępstwa. Jako dojrzewający przedwcześnie w tych burzliwych
czasach mieliśmy świadomość silnego i wszechwładnego jeszcze
komunizmu. Z podstawówki pamiętam zabójstwo księdza Jerzego
Popiełuszki, zestrzelenie przez Sowietów południowokoreańskiego
samolotu pasażerskiego, zatajanie i kłamstwa związane z katastrofą w
elektrowni atomowej w Czarnobylu. W mojej szkole historii
nauczał pozostający na permanentnym kacu Tadeusz Jędrzejczak,
późniejszy poseł SLD i prezydent Gorzowa, który zasłynął z tego, że
przez 3 miesiące rządził miastem z celi szczecińskiego aresztu.
Głowiliśmy się, jak w dobie reglamentowanej gospodarki Jędrzejczak
radzi sobie z regularnym zakupem alkoholu, ale swoją dzielną postawą
dowodził on prawdziwości partyjnej propagandy, iż były to tylko
przejściowe trudności.
Cóż, nić sympatii pomiędzy byłymi belframi chyba przetrwała, mimo
politycznych różnic. Gdy Marcinkiewicz został premierem, a w
Gorzowie przystąpiono do rewitalizacji zabytkowych kamienic,
prezydent Jędrzejczak zdecydował, że odnawianie rozpocznie się m.
in. od budynku, w którym zamieszkiwała rodzina prezesa Rady
Ministrów.
Dyrektorem szkoły był członek ORMO Jerzy Wiśniowski, zaliczany do
partyjnego betonu. W 1986 r. wybuchł skandal - sprofanowaliśmy flagę
radziecką. Na drzwiach gabinetu od języka rosyjskiego przywiesiliśmy
kawałek czerwonej szmatki z namalowanym długopisem sierpem i młotem.
Za klej służyła ślina kilku kolegów. Wiśniowski przeprowadził
dochodzenie, ale nikt nikogo nie sypnął. Odtrutką były dla nas
lekcje religii organizowane przy Białym Kościółku przez Braci
Kapucynów. W pamięci trwale zapadł mi katecheta Andrzej Karut:
nauczyciel matematyki z Krakowa i harcerz zarazem, który za
działalność opozycyjną miał wilczy bilet w szkołach państwowych i
tak trafił do podgorzowskiego Deszczna, gdzie osiadł wówczas na
stałe. To z jego ust dowiedzieliśmy się o agresji Związku
Radzieckiego na Polskę 17 września 1939 r., deportacjach Polaków na
Wschód i Zbrodni Katyńskiej. U części uczniów panowało przekonanie,
że nie należy uczyć się języka rosyjskiego. Karut wszczepił w nas
coś innego. Zapamiętałem jego słowa, które w czerwcu podczas
uroczystych obchodów 25-lecia Solidarności Walczącej, przy
wieczornej wódce, powtórzyłem w Hotelu Tumskim we Wrocławiu
legendarnemu dysydentowi Władimirowi Bukowskiemu i innym obecnym
przy stole wyraźnie wzruszonym rosyjskim opozycjonistom: "Proszę,
nie pałajcie żalem i nienawiścią do Rosjan! To naród tak samo
cierpiący i zniewolony przez komunizm, jak Polacy. Wydał wielu
wybitnych pisarzy i poetów. Wiedzcie, że rosyjski to nie tylko język
Lenina, ale i język Tołstoja, Turgieniewa, Dostojewskiego czy
Gogola."
Tata Kazika
Na jednej z lekcji, nie będąca członkiem PZPR nauczycielka, pewnego
razu powiedziała:
- A Marcinkiewicz? To nie wiecie, że on jest ustawiony? Przecież
jego ojciec jest kierownikiem gorzowskich kin! I dlatego Kazimierz
wszystko może..."Troszkę o tym, siłą rzeczy, słyszeliśmy. Istniał
wówczas przymus uczestniczenia w "Dniach Filmu Radzieckiego", które
odbywały się w Kinie "Kopernik" w rocznicę wybuchu Rewolucji
Październikowej. Większość prezentowanych obrazów była nawet
poświęcona temu epokowemu wydarzeniu, lecz każdy seans poprzedzony
był "Polską Kroniką Filmową". Z ekranu straszył wówczas ponury
człowiek w ciemnych okularachprzebrany za generała, co wywoływało
spontaniczną reakcję dziatwy i oburzenie jej zachowaniem ciała
pedagogicznego. W ekran ciskano ukradkiem zmiętym w kulkę papierem
śniadaniowym i świeżymi ogryzkami. Raz jeden kolega zapragnął rzucić
butelką po mleku, ale w porę ostudzono jego zapał, bo mogło to być
odczytane jako akt terroryzmu.
Organizator indoktrynacyjnych imprez, Marian Marcinkiewicz, był
lektorem w Komitecie Miejskim Polskiej Zjednoczonej Partii
Robotniczej. Wolny czas umilał sobie jeżdżąc "pociągiem przyjaźni"
do Moskwy.
Kaziu! Zakochaj się!
A my u schyłku PRL-u uczestniczyliśmy w marszach protestacyjnych
przeciwko budowie elektrowni atomowej w Klempiczu, roznosiliśmy
ulotki Ruchu Młodzieży Niezależnej, a zwłaszcza pociągała nas
pacyfistyczna bibuła Ruchu Wolność i Pokój. O jakiejkolwiek
działalności opozycyjnej któregokolwiek z Marcinkiewiczów nikt z nas
wówczas nie słyszał. Trudno to tłumaczyć głębokim zakonspirowaniem
zacnego rodu, bo Mirosław Marcinkiewicz, starszy brat Kazimierza,
jeszcze przed wybuchem Sierpnia 80 legitymację kandydacką na członka
PZPR zdążył odebrać z górniczych ršk samego I Sekretarza Edwarda
Gierka.
Po 1989 roku, gdy Milicja Obywatelska i Służba Bezpieczeństwa do
nikogo już z broni palnej nie strzelały i nikogo nie zamykały,
przecieraliśmy oczy ze zdumienia. Bracia Marcinkiewiczowie poczuli
zamiłowanie do działalności publicznej i stali się sztandarowymi
postaciami Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Dawni uczniowie
długo zastanawiali się, co takiego Marcinkiewiczowie mogą mieć
wspólnego z Kościołem. Ktoś rzucił, że przecież ich ojciec był
bardziej czerwony od cegły gorzowskiej Katedry.
Kazimierz nad Wisłą
W Gorzowie nastał kapitalizm. Szefem Biura Maklerskiego banku PKO BP
został owiany szczególnie złą sławą porucznik SB Piotr Kamerduła,
absolwent AWF. Kamerduła był giermkiem kapitana SB Mariana
Styczyńskiego, "opiekuna" Zakładów Włókien Chemicznych "Stilon".
Styczyński 4 września 1982 roku współuczestniczył w porwaniu spod
bramy "Stilonu" pracownika tegoż przedsiębiorstwa, który 31 sierpnia
1982 roku w drugą rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych
uczestniczył w demonstracji pod Katedrą. W nieistniejącym już
komisariacie MO, podczas brutalnego przesłuchania, przykładał
porwanemu pistolet do głowy i krzyczał: "Pier... ciebie w łeb,
podrzucimy na śmietnisko i będzie na Cyganów". Następnie
przesłuchiwanego zaprowadził, jak to nazwał "do chłopców z ZOMO, aby
wzięli sobie odwet za odniesione rany".
W rzeczywistości lat 90. czuliśmy się jakoś trochę nieswojo. W
czerwcu 1992 roku, jako nastolatkowie, roznosiliśmy po Gorzowie
ulotkę Solidarności Walczącej zatytułowaną "Agenci rządzą Polską"
zawierającą wykaz parlamentarzystów i najwyższych urzędników
państwowych, którzy w latach 1944-1989 byli tajnymi
współpracownikami komunistycznych organów bezpieczeństwa.
Wiarygodność kolportowanych danych potwierdził nam założyciel tej
organizacji - Kornel Morawiecki.
Po upadku rządu Jana Olszewskiego Kazimierz Marcinkiewicz nie
dołączył do grona secesjoni

Dokończenie tekstu z tygodnika "Gazeta Polska"

[slawek_wieczorek]

Po upadku rządu Jana Olszewskiego Kazimierz Marcinkiewicz nie
dołączył do grona secesjonistów z ZChN, którzy poparli ideę
lustracji, lecz stanął po drugiej stronie barykady. Trafił do
Warszawy i został wiceministrem w antylustracyjnym gabinecie Hanny
Suchockiej. Jesienią tegoż roku "Listę Macierewicza" kolportowaliśmy
w Gorzowie podczas kampanii wyborczej na spotkaniach z Henrykiem
Goryszewskim i Wiesławem Chrzanowskim. Minister Marcinkiewicz wpadał
w furię, a na tym drugim spotkaniu w Kinie "Kopernik" jego sztabowcy
rzucili się na nas i omal nie doszło do rękoczynów. Rozjemcą został
wówczas ksiądz Jan Pawlak - Diecezjalny Duszpasterz Rodzin.
Bal Wszystkich Świętych
Braciom Marcinkiewiczom w Gorzowie wiodło się dobrze. Za czasów, gdy
Kazimierz - ponoć ze względu na planowaną przez PiS koalicję z PO -
został premierem, jeszcze lepiej. Mirosława mianowano dyrektorem
Oddziału PKO BP. Także zainteresowanie kinem pozostało braciom
Marcinkiewiczom w nowych czasach. Młodszy z nich, Arkadiusz
Marcinkiewicz, wiceprzewodniczący Rady Miasta, dzierżawiący kino,
którym w okresie PRL zawiadywał jego ojciec, kupił je w tym roku z
działką w przetargu ogłoszonym przez syndyka za 850 tys. zł. W
transakcji ubiegł miasto, zaś na wniosek magistratu
sprzedaż "Kopernika" trafiła do prokuratury. Pieniądze na kupno
uzyskał biorąc kredyt w banku PKO BP, gdzie dyrektorem oddziału jest
jego brat - Mirosław. Po pół roku sprzedał je za 3,9 mln zł.
Atakowany przez oponentów, że nawet jeśli taka transakcja jest
zgodna z prawem, to budzi poważne wątpliwości moralne,
odpowiedział: "w życiu kieruję się naukami Świętego Tomasza". W
sercach ludzi wierzących zrodziło się pytanie:
"Którego świętego Tomasza":
- z Akwinu? - ale ten pisał, że "lichwa jest zbrodnią"
- Becketa? - w młodości pracował w skarbowym urzędzie miejskim w
Londynie i z pewnością przygląda się z Nieba wszelkim niejasnym
transakcjom
- Morusa? - nie uznał nielegalnego małżeństwa Henryka VIII i jego
drugiej żony - Anny Boleyn, więc niewiadomo, co powiedziałby na
ewentualny mezalians byłego premiera z PO.
W tej sytuacji pozostałby tylko święty Tomasz Apostoł, którego
tradycja nazwała niewiernym.
Życie na podsłuchu
Czeka nas wyjątkowo brutalna kampania wyborcza. Dla opozycji mam już
gotowy klip:
Były szef rządu pod biurkiem Dyrektora Europejskiego Banku Odbudowy
i Rozwoju w Londynie znajduje podsłuch i gromko wykrzykuje:
- Jest - jest - jest!
Z pomocą przybiegają jego dwaj bracia i co sił, już całą trójką,
wyrywając ze ścian budynku coraz wyżej położone podejrzane kable,
pędzą na strych. Tam, roztrzaskując w pył aparaturę podsłuchową, do
przerażonego oficera dyżurnego ryczą (klip PO: od najniższego do
najwyższego, bo wśród braci występują spore dysproporcje wzrostu;
klip SLD: od najmłodszego do najstarszego, ponieważ lewica głosi
idee równości, więc okazywanie różnic wzrostu jest niedopuszczalne):
- Nie podsłu...
- ch..
- z tym wszystkim!!!
Sławomir Wieczorek

[Gość: TW]

Panei Sławku! Gratuluje diagnozy familii Marcinkiewiczów.Nie ma się
co dziwić,że Kaczka szczyścił Kazia.

[Gość: bimbi]

Kaczka szczyścił Kazia bo ten był bardzo popularny i co
najważniejsze niezależnie myślący a takich w PiS się tępi.

Gorzów Wlkp

[slawek_wieczorek]

miasta.gazeta.pl/gorzow/1,35211,4477508.html

[Gość: CBArek]

Co na to CBA.Przecież Arkadiusz Marcinkiewicz powinien beknąć jak
nic za te swoje niby legalne interesy. Czekamy, czekamy i chyba się
doczekamy.

[Gość: Jan Szulgo]

Tym się charakteryzuje potęga Internetu, jako jedyne w pełni
niezależne wśród mediów źródło informacji. Ponieważ demokracja to
nie idealna forma zarządzania, ale dopóki nie wymyślono nic
lepszego, spełnia ona swoją pozytywną rolę, o ile pozostawać będzie
pod ścisła społeczną kontrolą. Taką rolę może spełnić powszechnie
dostępny Internet. Dla tego nawołuje odważnych zarządców naszych
miast i województwa, żeby uczynili wszystko w kierunku bezpłatnego
dostępu do sieci internetowej, lub co najmniej znacznego obniżenia
abonamentu. Nie bójcie się Internetu jeżeli nie maci nic do
ukrycia. Konstruktywna krytyka pomaga w zarządzaniu, a dobrych
zarządców wynagrodzą internauci pozytywną oceną .

Wykorzystajmy potęge internetu

[Gość: Jan Szulgo]

Wykorzystajmy potęga Internetu, jako jedyne w pełni niezależne
wśród mediów źródło informacji. Ponieważ demokracja to nie idealna
forma zarządzania, ale dopóki nie wymyślono nic lepszego, spełnia
ona swoją pozytywną rolę, o ile pozostawać będzie pod ścisła
społeczną kontrolą. Taką rolę może spełnić powszechnie dostępny
Internet. Dla tego nawołuje odważnych zarządców naszych miast i
województwa, żeby uczynili wszystko w kierunku bezpłatnego dostępu
do sieci internetowej, lub co najmniej znacznego obniżenia
abonamentu. Nie bójcie się Internetu jeżeli nie maci nic do
ukrycia. Konstruktywna krytyka pomaga w zarządzaniu, a dobrych
zarządców wynagrodzą internauci pozytywną oceną .