Przepisy - tylko moje (?)

[Gość: Opty]

Ostatnio byłam na spotkaniu towarzyskim. Gospodyni zastawiła stół
swoimi "wyrobami kulinarnymi". Goście jedli, chwalili wyroby i niektóre
panie zaczęły dyskusje: jakie to smaczne etc... No i oczywiście chciały
dostać przepis na to i owamto. A wtedy usłyszały: no nie, przepisy to ja
zachowuję dla siebie(chyba żeby gości olśnić?). Prawdę powiedziawszy to
pierwszy raz się z takim czymś spotkałam (ha zawsze jest ten pierwszy raz).
Chciałabym dowiedziec się czy Wy-smakosze też tak macie, że niektóre (albo
większość) przepisy trzymacie tylko dla siebie?
pozdr.

[ba_nita]

No chyba, że prowadzi się markową restaurację, wtedy ma to sens tym bardziej,
że konkurencja na tym rynku jest duża. A wracając do Twojej znajomej to to już
przerost ambicji. Nawet trzymając się literalnie przepisu i tak danie będzie
smakowało inaczej. Ten sport tak już ma.

[gingers73]

Spotkałam się z tym kiedyś - dla mnie taka osoba jest tak mało kreatywna że boi się że jak już ma coś dobrego to nic innego nie wymyśli a jedocześnie boi się że ktoś zrobi lepiej od niej.

I zgadzam się z banitą - np. wszyscy robią klasyczną sałatkę jarzynową wg tego samego przepisu a u każdego smakuje ciut inaczej...

[Gość: kabushka]

Calkowicie zgadzam sie z Ba_ nita - rowniez nie widze sensu trzymania przepisow
w jakiejs wielkiej tajemnicy. To, ze ktos poprosi mnie o przepis odbieram jako
komplement i dziele sie nim z przyjemnoscia! A jeszcze jak pozniej komus cos
wyjdzie i sie "pochwali"... A nie wiem, czy tez tak macie: jak juz wydre komus
przepis:-) na cos, co mi baaardzo smakowalo, mam taka glupia manie nazywania
tego pozniej imieniem, itp. poszkodowanej/poszkodowanego, np. drozdowka
Tesciowej, gulasz Babci Ziny... Ktos jeszcze ma takie "zboczenie"? Pozdrawiam!

[pawciatek]

Popieram posty KABUSHKI(A) i BA_NITY.Dlaczego mam chować przepis przed ludźmi
jeżeli ten przepis jest dobry i może przynieść wiele radości również innym.
Zainteresowanie "moim" przepisem już daje mi satysfakcję i zadowolenie,że nie
tylko ja widzę w nim korzystne właściwości.Dlatego swoje przepisy udostępniam
wszystkim interesującym się nimi.

[patyska]

dziwne... ja mam tylko jeden sekretny przepis, ale jesli ktos o niego prosi, to go dostaje. jeden
jedyniutki, tak, dla zabawy ;) prawde powiedziawszy nie spotkalam sie z czyms takim ja ty na tym
spotkaniu...

[Gość: Kabushka]

Patyska, no to ja prosze o ten sekretny przepis! To nic, ze nie wiem na co, ale
chce go dostac!!! :-)

[patyska]

ale tylko na priva! ;) podaj adres ;)

[Gość: kabushka]

Patyska, moj mail: [e-mail]. Czekam z niecierpliwoscia!

[pinos]

Niestety spotkałam się z takim zachowaniem. I zupełnie go nie rozumiem.
Zwłaszcza że takie osoby z reguły bardzo chcą poznać przepisy innych.

Kiedyś było śmiesznie - na jednej z imprez gosspodynię zapytano o skład
sałatki. Zrobionej według mojego (przekazanego tydzień wcześniej) przepisu.
Gospodyni odmówiła. A ja z dziką radością przepis podałam - głośno i wyraźnie.
;o)

[senczek]

Często takie zdanie kryje jedno: rzecz nie była zrobiona własnoręcznie, była
wsparta czymś kupionym lub wręcz z proszku, itd.
Podejrzewam, że tak było tym razem. Ostatnio na jakimś przyjęciu spotkałam
grupę "gospoś", które to się chwaliły jakie to maja sposoby, żeby coś wyglądało
na własnej roboty...
Ku mojemu zdziwieniu tyle było z tym zachodu, co ze zrobieniem tego samego
włąsnoręcznie. Ale cóż, życie po to jest aby dziwić!
Pozdrawiam, Anka

[Gość: Opty]

Mnie się zdaje, że raczej chodziło o to: mam dla siebie przepis(wyszukałam ,
zdobyłam, sprawdziłam i nie zamierzam się dzielić), goście są zadowoleni, więc
zrobiłam furorę (czy jak tam to nazwać), jak go podam to wszyscy zrobią to czy
tamto a tak tylko JA będę go używać.
pozdr.

a ja rozumiem

[Gość: senin]

pare razy zdarzylo mi sie zaobserwowac jak ludzie obdarzeni jakims przepisem po
pierwszym jego wyprobowaniu uwazaja go za swoj autorski
najlepszym takim dosc zabawnym wydarzeniem byla taka oto sobie sytuacja:
w towarzystwie, w rozmowie o jedzeniu, ktos uzalal sie nad nieznajomoscia
sposobu przyrzadzania jakichs pikli. Znajomy wnikliwie i dokladnie objasnil
sposob, procedure i filozofie tego przyrzadzania

za dwa , czy cztery tygodnie zaproszeni zostalismy na ... degustacje
wspanialych pikli AUTORSTWA (co zostalo dumnie podkreslone) tego "ktosia"

no coz, probujac i chwalac nie wspominalismy nawet, ze pamietamy rodzenie sie
owej "autorskiej potrawy "

ja tam sie dziele przepisami... najczesciej gdy mnie ktos o to prosi...

[linn_linn]

Nastepnym razem zacznij krytykowac kilka z podanych dan...

[Gość: Opty]

[Gość: zadumana]

Ci co nie chcą podawać przepisów, to przede wszystkim psychologa potrzebują,
żeby im pilnie pomógł, ale nie w kuchni...

Czemu nie?

[mwookash]

Dlaczego tak Was to oburza? W niektórych rodzinach przepisy przekazuje się z
pokolenia na pokolenie. Każda rodzina ma swój sposób na zrobienie czegoś. To
bywa urocze. Jak ktoś się nie chce dzielić to jego sprawa. Dobra, bywa że
niektórzy są skąpi i nie podzielą się tydzień wcześniej zdobytym przepisem. Ale
nie wszyscy są tacy.
Gdyby wszyscy się dzielili to nie byłoby dziś wielu potraw o tajnej recepturze.
Często przepis kuchenny ma w sobie coś z wynalazku i godny by był opatentowania.

PS Jak babcia rozda wszystkim wkoło przepis na swoje pyszne pączki to wnuki
mogą mniej chętnie do niej zaglądać ;)

[Gość: yey]

Jak zaczniemy robić patenty na przepisy kuchenne to jednocześnie trzeba będzie
toczka w toczkę robić tak jak w przepisie bo inaczej to będzie podróbka. A
podróby to już przestępstwo gospodarcze. Kuchenny świat absurdu. Paragraf 22.

[linn_linn]

No i to by znaczylo, ze wazniejsze sa paczki od babci. A to juz jest problem
innej natury... Mysle, ze babci byloby smutno, ze wnuki kochaja jej paczki, a
nie ja...

[Gość: Xena]

Uwazam , ze przepisami nalezy sie dzielic i dlatego wydawane sa ksiazki
kucharskie , programy kulinarne i nasze dyskusje na forum .

Co do dawania przepisow najblizszym znajomym - tu polemizowalabym bo wsrod
znajomych przypadki bywaja rozne
Jesli ktos poprosi o przepis bo jest "zachwycony" a potem czestuje mnie tym
samym w swojej zubozonej wersji np parowki zamiast miesa , brak skladnikow
to jest przykre .
Mysle , ze nie chodzi tu o dzielenie sie przepisami ale o rodzaj kultury
bo jesli idziemy do znajomych na ich specjalnosc domu nie oczekujemy chyba
naszej zmodyfikowanej potrawy czyjego autorstwa naszego ? gospodarzy?
Nech sobie gotuja co chca i jak chca ale w innym gronie .

[vernalis1]

A może chciała uniknąc dyskusji typu: "tak robisz??? bo ja to tak i tak.. i to
tak.."Sama przeszłam przez taka "krytyke" i to od mojej Tesciowej :) Gościłam
tesciów w świeta i na drugi dzien podałam rybe po grecku- bardzo tesciowej
smakowała, koniecznie podaj jej przepis. bo ta rybka taka delikatna, tak
fantastycznie przeszła sosem. nie ma sprawy, przepis podaje i w momencie gdy
doszłam że ryby nie smaże , tylko surowa dosmaczona przekładam gorącym sosem i
do piekarnika. usłyszałam- SUROWA RYBA- tak sie nie robi, trzeba zawsze
obsmazac itd...to był mój ostatni raz , gdy w pełni podałam swój sposób na
potrawe, a napewno Tesciowej. :)

[e_katt]

Nawet robiąc jajecznicę, wystarczy wrzucić do niej pepperoncino i już można
mówić, że to "moja jajecznica". Tym sposobem tak naprawdę każdy przepis może
być "mój". Dlatego nie bardzo rozumiem tę niechęć w dzieleniu się przepisem (co
tym bardziej jest zabawne, że wystarczy znać nazwę dania, wrzucić w gugle i
wyskakuję kilkadziesiąt przepisów;)

Nie trafia do mnie argument, że sens zachowania przepisu istnieje w przypadku
szefów restauracji, no bo konkurencja itd. (ale.. co za problem pójść do
konkurencyjnej restauracji, zamówić to i owo, popróbować i roszyfrować skład?
wprawne kubki smakowe rozpoznają, co siedzi w kotlecie;)) Co więcej, dobry szef
kuchni podzieli się przepisem, powie, z czego danie zrobione, powie nawet, jak
je wykonać, ale... czy musi mówić wszystko do końca? ;-> Może (przypadkiem
oczywiście;)) nie dodać, że w skład wchodzi jakiś baaardzo sekretny składnik
(czytaliście "Małe niegodziwości" Carmen Posadas? przeczytajcie;) Albo, że np.
pietruszkę trzeba w-tej-a-nie-innej kolejności do garnka wrzucić, żeby danie o
takim-a-nie-innym smaku uzyskać.

Zresztą, na tym urok kuchni polega, że doda się to czy tamto od siebie,
wychodzi potrawa podobna, ale nie do końca. Z trochę innym szlifem - moja
własna. Imho lepiej poeksperymentować, niż odtwórczo wrzucać do gara to, co
mama/sąsiadka/koleżanka. Nie będzie co prawda smakować identycznie, ale to
dobrze chyba. Chcę zjeść "mule takie, jak te, co u Ani jadłam", to wpraszam się
do Anki, bo "wiesz kochana, nikt jak ty muli zrobić nie umie".

I tyle ;))

[marghe_72]

mam tylko jeden przepis , którym sie nie moge podzielić :)
resztą sie dziele, jak widac :))

Z dziką radością się dzielisz;)), jak widać...

[e_katt]

...a co to za przepis, Marghe??!!
;))))

[marghe_72]

na deser :)
moja mama dostała od znajomej Włoszki, z prosą,zeby nie rozpowszechniała.. bo
to jakiś rodzinny przepis itp
robić robię i chętnie częstuję .. ale nie dam przepisu. Obiecałam :)

widzisz,

[e_katt]

Włoszka prosiła Twoją mamę, żeby po rodzinie nie rozpowiedziała..
A Ty jednak wiesz, co i jak;)
Widać ten przepis M U S I być dalej przekazywanuy...





Dooobra, powiesz mi kiedyś (ciii... na ucho - nikomu nie powtórzę;)))

[marghe_72]

hihihihihi

mowy nie ma

dobra, ale mam

[e_katt]

Cię na oku, z tym przepisem;)







Aha, słuchaj, tak właśnie chciałam Cię prosić..
Wiesz, chodzi o ten Twój super deser, noo ten, na który sekretny przepis masz..
Słuchaj, weź ty go zrób, spotkajmy się jakoś.
No koniecznie muszę go spróbować.
Pyszny ponoć, sama mówiłaś. ;))

[marghe_72]

jak znam Wasze talenta kulinarne to byśta go szybko rozszyfrowali :)
i co ja biedna myszka mogę
nie robić! ;-)

;)) myślę, że

[e_katt]

jakoś się dogadamy:)))

[aniatee]

moja babcia miala przepis na czarno-bialy tort i przerozne ajerkoniaki, ktore
robila ze swoja mama a ta ponoc wiedziala jak, od swojej mamy, itd...
kiedys robila je tylko moja babcia, nikomu nie dawala przepisu, tylko mojej
mamie. po smierci babci mama je robila, ale jak ktos ze znajomych poprosil, to
nigdy nie dala ale sama robila dla tego kogos. od pol roku mamy juz ze mna nie
ma... teraz ja robie i tort i ajerkoniaki. jak ktos chce to prosze o
podrzucenie glownych skladnikow i robie dla tego kogos albo mnie ktos zaprasza
do siebie (np.tesciowka).na imprezach babcia zawsze miala rumience na twarzy
gdy ktos mowil, zenie ma imienin bez tortu u halinki i ze caly rok czeka sie na
ten smak...
i co wy na to?
nie wyobrazam sobie ze moglabym dac komus te przepisy ( tylko corce, synowej),
nie z chciwosci, bo innymi sie dziele, szczegolnie tymi autorskimi... nie dam
ich dlatego, ze od pokolen kultywowano w mojej rodzinie te tradycje i jestem
szczesliwa, ze mam cos po przodkach oprocz genow.
i wcale nie prowadzimy zadnej knajpy, to tylko taki nasz maly "herb rodowy"...

Kulinarne tabu

[illiterate]

Jak najbardziej powinno obowiazywac.

Mam pare receptur od przyjaciol, i uwazam, ze bez zgody autorow podac ich komus
trzeciemu nie moge. Oni maja copyrights.

Sama jestem dosc szczodra - ale w sposob wybiorczy. Nie jestem w stanie podac
swojego przepisu komus, kogo nie lubie, albo o kim wiem, ze zrobi z tego
estetyczny lub smakowy koszmar, bo taki ma akurat kulinarny styl. Perly pod
kopytka wieprzom sie nie naleza. Anyway - moje przepisy sa oparte raczej
na 'troche curry', 'garsc m'mąki', 'mniejsza polowka pomaranczy, 'to, co
zostalo po wyzarciu z paczki rodzynkow' itd, wiec malo z nich pozytku dla
kogos, kto nie jest w stanie zrozumiec tego chaosu.

Poza tym - ludzie, ktorzy natretnie prosza o recepture, i to koniecznie 'taka
prawdziwa, z proporcjami', maja na dziendobry u mnie minusik - bo co to za
frajda zrobic cos tak jak ktos to juz robil, 'takie samo'? Probowac, kluczyc,
mylic sie, bladzic - ODKRYWAC - to jest dopiero przyjemnosc.

[linn_linn]

Rozumiem, ze przepisy z tego forum Cie nie interesuja i bywasz tu tylko
towarzysko...

[illiterate]

Nie, przeciwnie - towarzystwo mam raczej w realu, czesc przeszczepiona z cyber,
ale jednak tam, nie tu.

Jestem tu w okreslonym celu - zeby sie inspirowac. Ile razy mam ochote uzyc
ktoregokolwiek z przepisow, i tak go zmieniam na 'bardziej swoj' - wymieniam
skladniki, zmieniam proporcje, dodaje i odejmuje. Tak juz mam i bede miala.
Odtwarzanie mnie nie interesuje po prostu, interesuje natomiast nieustanna
ewolucja, skrzenie, bieg naprzod, ulepszanie, wybuchy w kuchni i gdzie tylko,
proces w trakcie, stepujace kurczaki...

Niech Lusia robi ten sam i taki sam dobry od lat placek - jej prawo i
absolutnie nie mam ochoty wartosciowac faktu, ze Lusia tak wlasnie ma. Tylko mi
z takimi Lusiami po prostu nie idzie sie dogadac.

A co?

[linn_linn]

A Twoje przepisy podajesz wg jakiegos klucza? Na forum bywaja rozni ludzi...

[illiterate]

A wlasnie dlatego, ze nie wiem, czy moj wychuchany przepis nie trafi w rece
jakiegos amatora wsciekle rozowego lukru, wielbiciela vegety albo roz
wycinanych z ogorkow kiszonych, jak dotad nie podalam zadnego swojego przepisu,
a jedynie pare inspirujacych mam nadzieje informacji i kuchennych trickow. Byc
moze sie przelamie, ale jak dotad nie mialam takiej potrzeby, wiec watpie.

Ale skad te osobiste pytania? Bo nie rozumiem.

[Gość: chanyska]

Pasożyt - organizm cudzożywny, który wykorzystuje stale lub okresowo organizm
żywiciela jako źródło pożywienia i środowisko życia. Pasożytnictwo jest formą
współżycia między organizmami, która przynosi korzyść jedynie pasożytowi;
żywicielowi, zwanemu czasem gospodarzem, związek ten przynosi wyłącznie szkody
(straty substancji odżywczych, destrukcja tkanek, zatrucie produktami przemiany
materii pasożyta itp.). Pasożyt może doprowadzić organizm żywiciela do
wyniszczenia a nawet śmierci.

pl.wikipedia.org/wiki/Paso%C5%BCyt

[illiterate]

Tak, chanysko, mam zamiar doprowadzic Twoj szanowny organizm do wyniszczenia, a
nawet smierci na drodze destrukcji Twoich tkanek oraz zatruwania Cie produktami
przemiany materii pasozyta, czyli swoim. Ochoczo, bo na takie "odwazne"
paniusie i paniusiow, ktorzy w sytuacji byle roznicy zdan boja sie uzyc swojego
legalnie zalogowanego nicka i w kucki kryja sie za tymczasowym mam cholerna
alergie.

Strzez sie, ogorkowa rozyczko.

[e_katt]

illiterate napisała:

> A wlasnie dlatego, ze nie wiem, czy moj wychuchany przepis nie trafi w rece
> jakiegos amatora wsciekle rozowego lukru, wielbiciela vegety albo roz
> wycinanych z ogorkow kiszonych, jak dotad nie podalam zadnego swojego
> przepisu, a jedynie pare inspirujacych mam nadzieje informacji i kuchennych
> trickow.


A możesz mi obiecać, że dzięki któremuś z Twoich tricków nieożywiona pierś
drobiowa zacznie stepować na blacie? ;))

Hmmm, a poza tym, skąd wiesz, czy z Twoich wskazówek nie korzysta jakiś
domorosły rzeźbiarz w ogórku? Może dzięki tym radom, po raz pierwszy udało mu
się stworzyć przestrzenną kompozycję na obierzyny i róże z radiski, hę? ;))

[illiterate]

Stepujacego kurczaka obiecac niestety nie moge, ale - jesli sie skupisz - moze
zastepowac Ci baklazan albo rzeczony ogoreczek. Cos mi sie wydaje, ze jestes
jedym z tych ludzi, ktorym sie uda ;-)

Jesli przestrzenna kompozycja, o ktorej piszesz, bedzie w stylu henrego mura,
to ma moje duchowe blogoslawienstwo; jesli nie - mysle ze scierpie jesli moja
oliwkowo-oliwkowa oliwa, o ktorej tu inspirujaco wspomnialam, zbladzi pod
strzechy wielbicieli rzezb w marchewce i groszku w majonezie. Zacisne zeby i
przezyje. A jesli nie - na grob bukiet warzyw poprosze.

[e_katt]

Wiesz co, Twoje tricki jednak mięsię nie przydadzą.
Jeśli nie zapewniają stepu kurczaka przez blaty kuchenne, to one, znaczy tricki
te inspirujące, zdadzą sięmię jak psu na budę (psiny nie zwykłam jakdać).

Co do bukietu watrzyw na grobie - myślę, że Twój BarbieLukierFanKlub stosowną
wiązankę przygotuje. Bez obaw!

Niemniej, cieszę się, że pomogłam komuś trochę jadu i żółci upuścić.
O wątrobę trzeba dbać!
[pozwól więc, że na koniec toast wzniosę kielichiem wyrzeźbionym w durianie:
Twoje zdrowie...]


Ukłony.
E.

[nigella.gryzie]

taki przepis, którym autor dania nie chce się dzielić to niekoniecznie jakiś
snobizm czy nieuprzejmość. uważam że to całkiem fajna sprawa, chociaż w moim
przypadku dotyczy nie - dań czy sałatek, ale ciast.

wiadomo, że savoir-vivre ewoluuje, i chociaż dzisiaj pokazanie kostki czy łydki
nie dyskwalifikuje towarzysko, kilkadziesiąt lat temu pytanie o przepis było
naprawdę wielkim nietaktem. dzisiaj też rasowy winiarz oprócz ogólnej receptury
na nastaw nie bedzie zdradzał tajemnic wyjątkowego smaku "kręconego" wina,
spadkobiercy bliklego nie podadzą przepisu na pączki... no i w niektórych domach
ostał się widać ten zwyczaj, a zmiany w "bą tą" ;-) traktują go nawet jako
nietakt. hm.
osobiście nie poczytuję sobie za szczególną urazę jeśli ktoś nie zechce
podzielić się przepisem. nie każdy propaguje egalitaryzm kuchenny. tutaj na
forum akurat obowiązują pozytywistyczne zasady krzewienia wiedzy kulinarnej, ale
apeluję o trochę zrozumienia. przepisy - zwłaszcza te przechowywane z pokolenia
na pokolenie to sprawa wręcz intymna imho.

[Gość: zadumana]

Jeszcze dorzucę może...
Kiedy przepisu pilnuje firma Blikle - jestem w stanie to zrozumieć. Na tym stoi
cała marka. Ale i tak pracownicy mają oczy, więc nie mam pewności, czy tam ktoś
tajnie coś pod stołem miesza, żeby niepowołani nie widzieli.
Kiedy przepisu nie podaje pan/i X, to podejrzewam, że nic mu/jej poza tym
plackiem z owocami w życiu nie wyszło i broni sprawy z całą zaciekłością, bo
może stracić jedyną szansę w życiu na jakiś komlement.

Istnienie przepisów rodzinnych, to miła sprawa. Ja nie podchodzę do tego jednak
tak dramatycznie i rozdaję przepisy. Cieszy mnie, kiedy ktoś zaczyna coś
dobrego robić wg mojej rodzinnej receptury. Tłumaczę i wyjaśniam do oporu. A
przecież i tak wszelkie przepisy są jakby chronione jednym dziwnym
niewytłumaczalnym zjawiskiem - z tego samego przepisu, każdemu wychodzi coś
odrobinę innego:))))))))

[bfinger]

Naśladowanie jest najpiękniejszym komplementem!

[e_katt]

Gość portalu: zadumana napisał(a):

> A przecież i tak wszelkie przepisy są jakby chronione jednym dziwnym
> niewytłumaczalnym zjawiskiem - z tego samego przepisu, każdemu wychodzi coś
> odrobinę innego:))))))))


Wystarczy o dwa zamieszania więcej w ubijanym koglu moglu.
Albo inna miarka w palcach, kiedy czegoś trzeba "szczyptę" odmierzyć.
Pogoda może być inna za oknema albo samopoczucie gotującego...
Przyprawy ciut zwietrzałe, a mąka lepiej zmielona.
Jajka nie z fermy a wiejskie, twaróg natomiast własnoręcznie odciskany.

Itd.

Ot i magia ;))

[Gość: leda10]

Właśnie dzisiaj odmówiono mi podania przepisu na zupę:(. Zupełnie zaskoczyła
mnie reakcja znajomej na moją prośbę!! Pokombinowałam jednak trochę, zrobiłam
"fusion"z kilku przepisow i obiadek jak najbardziej udany:-)

Zadzwoń

[e_katt]

do koleżanki z informacją, że zupa wg J E J przepisu pyyyszna była... ;->
Ciekawe, jak zareaguje?

[Gość: leda10]

napisałam jej info na gg :P

A co to za zupa? ;)))) nt.

[e_katt]

z soczewicy :) n/t

[Gość: leda10]

Ooo, mniam;)

[e_katt]

A właściwie, skoro już pytam, a ty masz chwilkę czasu, to daj swój przepis, co?
Nawet jeśli tylko pi razy oko jestes w stanie teraz go spisać;))
Niewykluczone, że wykorzystam przy nadarzającej się okazji.;)

@ n/t

[Gość: leda10]

hehe. lecę, lecę;)) nt.

[e_katt]

[hyacinth.bucket]

Mnie nie potrzeba niczyich przepisow .
Wystarczy , ze cos skosztuje i juz wszystko wiem .
I tak zawsze wszystko mi lepiej wychodzi .
Ha ! Pomyslow mam tyle , ze nie potrzebuje sie nikogo prosic .
Swoje przepisy trzymam schowane i nie daje nikomu .
Takie fifty - fifty

Uu, Hiacynto, od

[e_katt]

Ciebie to nikt nie śmiałby prosić o te tajemne recepty.
Bo i po co, skoro do Ciebie o każdej porze dnia i nocy można przyjść i tych
cudów kulinarnych spróbować ;))

A jakie jest specialite de la maison Redydencji Bukietów? Hę? ;)

[qubraq]

Kiedys juz cos takiego ćwiczylismy:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=77&w=11258707&wv.x=1&v=2&s=0
to juz dwa lata...