EL& P

[joseph80]

Nowy wątek poświęcony wyłącznie jednemu zespołowi. A co? Panowie z EL&P
zasługują na pewno na takowy. Kolejny zespół zaliczany do czołówki nurtu
zwanego Art-Rockiem. Można nawet napisać, że to supergrupa. Nazwą taką zwykło
nazywać się zespoły skupiające byłych członków innych znanych bandów. W takim
przypadku EL&P to wzorzec. Emerson grał w The Nice, Lake w King Crimson,
Palmer w Atomic Rooster. Co powstało po spotkaniu i połączeniu sił twórczych
tych trzech panów? Piękne płyty, rozbudowane kompozycje, ciekawe aranżacje,
czeste zmiany rytmiczne itp.itd, czyli to, za co jedni kochają Art-Rock, a
inni go nienawidzą Emerson w zespole obsługiwał instrumenty klawiszowe, i
używał ich w bardzo ciekawe sposoby (szczególnie na koncertach), Haa miał
nawet mooga wykonanego na zamówienie. Lake gitara basowa, akustyki i
elektryki, Palmer- wiadomo, bębny. Szkoda, że tylko Lake potrafił śpiewać w
tym zespole, czego skutkiem było mniej harmonii wokalnych tak perfekcyjnie
rozwiniętych np. w Yes czy Moody Blues. Palmer- jak on pieknie, szybko, i
niesamowicie potrafił grać w latach 70. Najlepszym dowodem na to jest
zakończenie utworu Barbarian, z debiutanckiej płyty, to co on tam wyprawia
powoduje u mnie za każdym razem pełem podziw. Lake- jeden z najpiękniejszych
wokali w muzyce rozrywkowej. Panowie mieli zatem ogromny potencjał, i
potrafili go dobrze wykorzystać. Przynajmniej do czasu Płyty takie jak:
EL&P, Tarkus, Trilogy, Brain Salad Syrgery, Czy też brawurowe wykonanie
Pictures At An Exhibition, to płyty bez których nie wyobrażam sobie mojej
płytoteki. Brak stałego gitarzysty w tym wypadku jest dla mnie zaletą.
Przynajmniej Emerson mógł się wyżyć, i prezentować karkołomne popisy i
chwalić się swoimi umiejętnościami. Zresztą jak na trio, ich brzmienie było
bardzo bogate. Niestety koniec lat 70 i 90, to całkowite wypalenie się
muzyków. Płyty powstawały coraz słabsze, Lake`owi całkowicie siadł głos, ale
mimo to koncert, który został nagrany w Polsce w 97 i wydany oficjalnie
uważam za bardzo dobry.
Teraz czekam na Wasze opinie.

pzdr
Jos

welcome back my friends

[vulture]

Grupa jest piętnowana przez fanów rocka, ponieważ ELP nie używali gitary
elektrycznej, mimo to potrafili - moim skromnym zdaniem - wykrzesać dużo
dynamiki z tworzonych przez siebie kompozycji. Praktycznie do "Brain Salad
Surgery" wszystkie albumy trzymały równy poziom, potem już było gorzej. Po
wydaniu piosenkowego "Love Beach" (widzieliście okładkę? Buahaha!!!) panowie
rozwiązali ELP i po paru przymiarkach (Emerson Lake & Powell, Three) wrócili w
latach 90-tych, ale to już nie było to.

Dla mnie dużym mankamentem ELP jest to, że szybko "zużyli się", brzydko mówiąc,
dwaj muzycy - Carl Palmer, który grał coraz prościej (podczas obecności w
grupie Asia chyba osiągnął to, co chciał), oraz Greg Lake, któremu
najzwyczajniej w świecie zjebał się głos (chociaż obecne brzmienie jest
przyjemne, to szok w zestawieniu nagrań z lat 70. i 90. jest spory).

Sami muzycy podobno kłócili się ostro podczas nagrywania ostatniej płyty, "In
The Hot Seat" - z wywiadów dla "Tylko Rocka" wynika, że Palmer ciągnął zespół w
stronę prosztszej muzyki, podczas gdy Lake chciał nagrywać coś bardziej
ambitnego. Panowie zresztą od dawna nie są przyjaciółmi i traktują ELP jak
pracę w firmie, co na pewno wpływa na jakość nagrań oraz na to, że jest ich
ostatnio tak niewiele.

[joseph80]

vulture napisał:

> Po
> wydaniu piosenkowego "Love Beach" (widzieliście okładkę? Buahaha!!!)



Ooooooo tak. Jedna z najbardziej odrażających, prymitywnych okładek
związanych z rockiem, jakie widziałem. Przez tę okładkę do dziś dnia nie mogę
się skusić by kupić tę płytę.



> Dla mnie dużym mankamentem ELP jest to, że szybko "zużyli się", brzydko
mówiąc,
> dwaj muzycy - Carl Palmer, który grał coraz prościej (podczas obecności w
> grupie Asia chyba osiągnął to, co chciał)


Fakt, jego gra uległa degradacji (o ile można tak napisać. Co najdziwniejsze
2 razy był ostatnio we Wrocławiu, a ja nie widzialem go ani razu. GRRRRRRRRR...
Zawsze się dowiadywałem po fakcie. Fuck.
Jeden mój znajomy powiedział, że jego pierwszy występ sprzed ok 2 lat (drugi
miał miejsce chyba w październiku ubiegłego roku był tragiczny. Podobno
Palmer wypadł żałośnie. Na usprawiedliwinie miał tylko to, że wystąpił z
jakimiś muzykami z Polski, i był to ich pierwszy wspólny występ. A czy to
prawda, że Palmer miał jakiś wypadek? Motocyklowy? I po tym wypadku jego gra
bardzo się pogorszyła. Coś mi się obiło o uszy, ale pewny nie jestem.

pzdr

ELP

[Gość: Lukas]

No tak ,jeden z gigantow rocka progresywnego....lubie do "Brain salad surgery"
i jakies pojedyncze fragmenty z dziel pozniejszych (a koncerty chyba
wszystkie ,mimo skopania sie glosu Lake'a).To byl ten zespol ,ktory "przegial":
magalomanska oprawa koncertow,trasa z orkiestra ,pompatyczne suity,brak
gitary,absolutna wirtuozeria...mlode punki az sie gotowaly .Mi takie granie
bardzo sie podoba ,glownie ze wzgledu na Emersona.Mial mnostwo swobody i umial
to wykorzystac,a poza tym to jedna z postaci Wielkiej Trojcy Klawiszowcow (Lord-
Emerson-Wakeman) lat 70. Podobno pierwotnie ,po rozwiazaniu Nice czy moze nawet
wczesniej,chcial sie skumplowac z Hendrixem - moim zdaniem nic dobrego by z
tego nie wyszlo (psychodeliczne "lanie wody" Hendrixa nie pasowaloby do
klasycyzujacych , perfekcyjnie zagranych pazazy Emersona).Niestety , zespol
dosc szybko sie "zuzyl" i moim zdaniem dotyczy to takze Keitha (jego
pomyslow,nie gry),ale coz,moze czasy juz byly inne....

[joseph80]

Gość portalu: Lukas napisał(a):

>To byl ten zespol ,ktory "przegial":
> magalomanska oprawa koncertow,trasa z orkiestra ,pompatyczne suity,brak
> gitary,absolutna wirtuozeria...mlode punki az sie gotowaly


He he. Świetne. Właśnie dlatego lubię czytać Twoje posty


>a poza tym to jedna z postaci Wielkiej Trojcy Klawiszowcow (Lord
> -
> Emerson-Wakeman) lat 70


Ja bym tu jeszcze wymienił Moraza, oraz T. Banksa.


> Podobno pierwotnie ,po rozwiazaniu Nice czy moze nawet
>
> wczesniej,chcial sie skumplowac z Hendrixem ....


Ha, ja nawet słyszałem, że zespół miał się nazywać HELP (czyli Hendrix,
Emerson, Lake & Palmer. Ale to chyba nic innego jak plotka, którą można
włożyć pomiędzy bajki

Pzdr
Jos

[vulture]

joseph80 napisał:

> Ha, ja nawet słyszałem, że zespół miał się nazywać HELP (czyli Hendrix,
> Emerson, Lake & Palmer. Ale to chyba nic innego jak plotka, którą można
> włożyć pomiędzy bajki

O, na pewno. Równie dobrze mógł powstać zespół Foryś Urbaś Chojnacki Kora.

Co do ELP, słusznie zauważono, bodajże w "TR, że zespół ten był niby
supertriem, ale jedynym wyróżniającym go muzycznie czynnikiem była gra
Emersona, bo ani Lake ani Palmer tacy bardzo charakterystyczni nie byli...

Palmer

[Gość: Lukas]

> Co do ELP, słusznie zauważono, bodajże w "TR, że zespół ten był niby
> supertriem, ale jedynym wyróżniającym go muzycznie czynnikiem była gra
> Emersona, bo ani Lake ani Palmer tacy bardzo charakterystyczni nie byli...

Dziwne ,ze tak Palmerowi pojechali....co do Lake'a to bym sie zgodzil ,bo
jakims wybitnym basista nie byl (jest) - za to mial glos,ale Palmer ,zdaje
sie ,byl na poczatku lat 70. uwazany za "cudowne dziecko perkusji".

[Gość: Lukas]

> Ja bym tu jeszcze wymienił Moraza, oraz T. Banksa.

Masz racje ,bylo wielu ,moze nawet ciekawszych niz wymienieni przeze mnie (np
Dave Stewart z Egg - ktos pamieta?),ale gdyby wydarzyla sie jakas tragedia i
wszystkich rockowych klawiszowcow zmiotloby z Ziemii,to ze stylow trojki Lord-
Emerson-Wakeman moznaby odtworzyc niemal wszystkich

cudowne dziecko perkusji

[vulture]

Zauważ, że jakoś Palmer nie jest po latach wymieniany, jako perkusista
inspirujący, jak np. Bruford. Ale, oczywiście, do połowy lat siedemdziesiatych
można uznać, że grał znakomicie. Potem, niestety, było już coraz gorzej - i w
zespole Asia, i w reaktywowanym ELP nawet na moment nie zbliżył się do poziomu,
prezentowanego przed laty.

[Gość: Lukas]

Palmer pewnie uswiadomil sobie (slusznie),ze skomplikowana gra = male pieniadze
i przestal "mieszac" ,a zaczal brac udzial w mniej skomplikowanych
projektach.Tylko dziwne ,ze na ostatnich 2 plytach ELP gra jak automat -
przeciez tu mogl sobie pozwolic na ekstrawagancje,wszyscy wrecz tego
oczekiwali.Zapomnial czy co? A teraz dla odmiany gra w czyms w stylu "ELP
tribute band" i odgrzewa starocie,w tym Tarkusa.Niekonsekwentny jakis.

EGG

[joseph80]

Gość portalu: Lukas napisał(a):


> Masz racje ,bylo wielu ,moze nawet ciekawszych niz wymienieni przeze mnie (np
> Dave Stewart z Egg - ktos pamieta?)

Ja nie dość, że nie pamiętam to w dodatku w ogóle nie znam tego zespołu. Może
kilka słów zachęty z Twojej strony Lukasie.

Swoją drogą zastanawia mnie dlaczego tak 'dużo' osób wpisuje sie ostatnio do
watków związanych z Art-rockiem. W ELP: Vulture, Lukas i ja, a w Stevie H.
tylko Vulture i ja. Jakieś lenistwo opanowało forumowiczów? Bo nie uwierzę, że
jesteśmy jedynymi którzy znają choćby ELP.

pzdr
Jos

[Gość: Lukas]

Egg - w skrocie: Zespol bardzo przypominajacy The Nice i ELP (choc powstal
wczesniej niz ten drugi) z dodatkami tzw.brzmienia Canterbury.Troche wplywow
muzyki klasycznej,jazzu ,pojawiaja sie tez fragmenty atonalne.Polecam dwie
pierwsze plyty ,"Egg" i "The Polite force",choc moga byc problemy z
dostepnascia (legalnie....).
To byl takze zespol z ...jajem .Mimo ze grali pokrecone rytmicznie
kawalki ,to wszystko przyprawione bylo specyficznym poczuciem humoru (tytuly
utworow,wokal),na szczescie nie w stylu "Are you ready Eddy?" ELP.Muzycy -
pierwsza klasa ,szczegolnie klawiszowiec Dave Stewart (nie mylic z gosciem z
Eurythmics!) - kto wie czy nie lepszy od wczesnego Emersona.Gitary brak -
podobnie jak w ELP raczej by sie nie sprawdzila.Natomiast z gitarzysta ten sam
sklad nagral bardzo fajna plyte pod szyldem "Arzachel" - granie bardziej
psychodeliczne i mroczne,troche "odjechane" miejscami.

> Bo nie uwierzę, że
> jesteśmy jedynymi którzy znają choćby ELP.

Jedynymi moze nie ,ale wiekszosc forumowiczow woli inna muzyczke.Świeższą ,jak
to lubia mowic

[Gość: Kosa]

ELP to Giganci rocka, slabo znacie zespol, przykro czytac Wasze wypowiedzi.
Pzdr.

oh what a sucky man he was

[vulture]

Gość portalu: Kosa napisał(a):

> ELP to Giganci rocka, slabo znacie zespol, przykro czytac Wasze wypowiedzi.
> Pzdr.

bardzo proszę o sprecyzowanie adresata tej wypowiedzi

[Gość: Maciek Makowski]

> Polecam dwie
> pierwsze plyty ,"Egg" i "The Polite force",choc moga byc problemy z
> dostepnascia (legalnie....).

Z dostępnością rzeczywiście jest kiepsko

[joseph80]

Lukas, Maciek dzięki za odpowiedzi o EGG. Niestety Polska to dziwny kraj i z
dostępem do tych płyt może być bardzo ciężko, ale zawsze jakieś alternatywne
sposoby się znajdą

Jeszcze jedna sprawa. Po co ELP nagrywali piosenki typu 'Are You Ready Eddy?',
czy też 'Benny The Bouncer'. Te utwory w ogóle nie pasowały do klimatu płyt na
których sie znajdowały. No ale Emerson pewnie miał w tym jakis cel
He he, zapomnialem jeszcze o 'The Sheriff'

pzdr

Benny, Eddy, Sheriff i inne dziady

[vulture]

Eddy, Sheriff i Benny to miały być, zdaje się, jakieś surrealistyczne żarty
muzyczne. Szczerze powiedziawszy, gdy po raz pierwszy słuchałem
albumu "Tarkus", na któym umieszczony jest jeden z takich wygłupów, "Jeremy
Bender", to muszę przyznać, że w kontekście powagi całego albumu, nawet mnie
rozśmieszył, zwłaszcza tekstem.

Za to nie za bardzo rozumiem, po co ELP nagrywali rzeczy, które potem ujrzały
światło dzienne na śmietniku pt. "Works vol. 2" - połowa dla dobra muzyków i
słuchaczy mogłaby nie powstać.

O zasadności wydawania "Re-works" chyba już tu wspominałem.

[kozlorf]

> ...ale gdyby wydarzyla sie jakas tragedia i
> wszystkich rockowych klawiszowcow zmiotloby z Ziemii,to ze stylow trojki Lord-
> Emerson-Wakeman moznaby odtworzyc niemal wszystkich

W szczególności Chicka Coreę, Joe Zawinula, Keitha Jarreta, Herbiego Hancocka,
Jana Hammera oraz George'a Duke'a. Albo Jordana Rudessa, żeby z innej beczki
nieco wyskoczyć. Przykro mi bardzo, ale nie zgadzam się z Tobą, wymienieni
trzej członkowie trójcy byli klawiszowcami co najwyżej przeciętnymi. Tylko
promocja była udana.

Klawiszowcy

[Gość: Maciek Makowski]

kozlorf napisał:

> > ...ale gdyby wydarzyla sie jakas tragedia i
> > wszystkich rockowych klawiszowcow zmiotloby z Ziemii,to ze stylow trojki L
> ord-
> > Emerson-Wakeman moznaby odtworzyc niemal wszystkich
>
> W szczególności Chicka Coreę, Joe Zawinula, Keitha Jarreta, Herbiego Hancocka,
> Jana Hammera oraz George'a Duke'a. Albo Jordana Rudessa, żeby z innej beczki
> nieco wyskoczyć.

Coreę, Zawinula i Hancocka da się jeszcze pod rocka podciągnąć, ale z Jarretem
to już chyba przesada.

[kozlorf]

>...glownie ze wzgledu na Emersona.Mial mnostwo swobody i umial
> to wykorzystac,a poza tym to jedna z postaci Wielkiej Trojcy Klawiszowcow
(Lord
> -
> Emerson-Wakeman) lat 70.

Czy to jakieś oficjalne stowarzyszenie?

[kozlorf]

> A czy to
> prawda, że Palmer miał jakiś wypadek? Motocyklowy? I po tym wypadku jego gra
> bardzo się pogorszyła. Coś mi się obiło o uszy, ale pewny nie jestem.

Być może wypadek tem pomylił Ci się z wypadkiem innego perkusisty Cozy'ego
Powella (to ten od Emerson Lake & Powell) sprzed 5 lat. Gra tego ostatniego po
wypadku pogorszyła się zdecydowanie - zginął w nim na miejscu.

[Gość: Jerzyk]

Ja tylko ustosunkuje sie do jednego z watkow Waszej dyskusji, a mianowicie do
sugerowania, ze Lake to nic nadzwyczajnego, a w zespole ELP tylko Emerson byl
wielka indywidualnoscia.
Tak sie jednak sklada, ze Lake uwazany jest za jednego z najlepszych wokalistow
rocka (ocena podsumowuje jego dokonania solowe, dzialalnosc w ELP, jak i wklad
w tworzenie jednego z najwazniejszych albumow w calej historii gatunku, czyli
pierwszego albumu King Crimson).

[vulture]

1. Lake to nie tyle "nic nazwyczajnego" co:
a. wokalista na pewno nie dysponujący tak charakterystycznym głosem, jak np.
David Coverdale, Ronnie James Dio, John Wetton itp.
b. wokalista, któremu głos się stosunkowo szybko (w ciągu kilkunastu lat)
spieprzył dokumentnie - już w nagraniach Emerson Lake & Powell głos Lake'a jest
o wiele niższy niż na płytach z King Crimson czy w początkach ELP

2. Przytoczyłem przeczytaną opinię, niemniej uważam, że trochę racji w niej
jest. Nie żebym deprecjonował wkład Carla Palmera i Grega Lake'a w twórczość i
brzmienie ELP oraz w historię muzyki progresywnej, ale po prostu inni muzycy,
wymienieni przeze mnie powyżej, byli bardziej i może szybciej rozpoznawalni niż
Lake i Palmer. Mam nadzieję, że wyraziłem się jasno.

[Gość: Jacek]

Witam !
To niewątpliwie wielki zespół, bardzo charakterystyczny i łatwo rozpoznawalny
(na pewno dla "starszych" słuchaczy) - organy Emersona, głos Lake'a i
perkusista - solista Palmer. Zdecydowanie zapisał się na trwale w historii
muzyki zwanej art-rockiem, a IMO pierwsze 5 płyt to pozycje obowiązkowe u
każdego melomana. Co do głosu Lake'a to fakt, że przeszedł dość znaczną
mutację, ale na szczęście dokonał wcześniej takich pereł jak np. : Epitaph,
From The Begining, Still ... You Turn Me On czy The Sage. Nie wyobrażam sobie
bardziej aksamitnego głosu w tych nagraniach.
Pzdr.
P.S. Najwyżej cenię sobie Tarkusa - genialny utwór, wspaniały zarówno na płycie
studyjnej jak i na koncertowej Welcome Back ... .

i el pi

[vulture]

Zespół jak najbardziej genialny, choć mam wrażenie, że po latach jakby
niedoceniany (nie mówię o Polsce, bo tu się pierdzieli takich jak ELP hołubi
bardziej niż gdzie indziej). Być może nie byli tak medialni jak np. Pink
Floyd... w każdym razie jakoś mam wrażenie, że nawet takie "Lucky Man" popada
nieco w zapomnienie, a szkoda.

[Gość: Lesiek]

> Tak sie jednak sklada, ze Lake uwazany jest za jednego z najlepszych
wokalistow rocka (ocena podsumowuje jego dokonania solowe, dzialalnosc w ELP,
jak i wklad
> w tworzenie jednego z najwazniejszych albumow w calej historii gatunku, czyli
> pierwszego albumu King Crimson).

Hmm... pierwszy album King Crimson to chyba jest głównie dzieło McDonalda i
Frippa.
Jest kilku piłkarzy, którzy zdobyli po trzy medale mistrzostw świata. Są wśród
nich geniusze piłki - Pele i Beckenbauer - ale i piłkarze solidni, ale nie
będący jakimiś supergwiazdami - na przykład Niemiec Overath albo Brazylijczyk
Cafu. Dla mnie Lake to taki Overath - raczej uzupełnienie składu niż gwiazda
sama w sobie.
Ale zaśpiewał Epitafium i tego mu nikt nie zabierze.

[Gość: Jacek]

Gość portalu: Lesiek napisał(a):

> Hmm... pierwszy album King Crimson to chyba jest głównie dzieło McDonalda i
> Frippa.<

Witam !
No chyba nie do końca - w książce Rock Serwisu KC Na dworze Karmazynowego Króla
w cytowanej wypowiedzi, Greg Lake mówi " miałem udział w większości piosenek na
pierwszym albumie. Ja napisałem riffy do Schizoid Man i muzykę do Epitaph,
napisałem także linię melodyczną do In The Court Of The Crimson King ". Chyba
można mu wierzyć.
Pzdr.

[Gość: Lesiek]

> No chyba nie do końca - w książce Rock Serwisu KC Na dworze Karmazynowego
Króla w cytowanej wypowiedzi, Greg Lake mówi " miałem udział w większości
piosenek na pierwszym albumie. Ja napisałem riffy do Schizoid Man i muzykę do
Epitaph, napisałem także linię melodyczną do In The Court Of The Crimson
King ". Chyba można mu wierzyć.

Chętnie bym usłyszał, co na ten temat twierdzą inni członkowie zespołu.

[Gość: Jacek]

Gość portalu: Lesiek napisał(a):

> Chętnie bym usłyszał, co na ten temat twierdzą inni członkowie zespołu.<

Jak to zwykle bywa sukces ma wielu ojców.
Co by nie powiedzieć utwory takie jak Epitaph, In The COTCK czy In The Wake OP
są sobie bardzo bliskie i powstały w okresie "Lake'owskim". Po jego odejściu
trudno już było o takie kompozycje. Analizując jego wkład zarówno w twórczość
KC jak i EL&P, osobiście wyczuwam tam jego melodykę.
Pzdr.

[Gość: Lesiek]

> Co by nie powiedzieć utwory takie jak Epitaph, In The COTCK czy In The Wake
OP
> są sobie bardzo bliskie i powstały w okresie "Lake'owskim". Po jego odejściu
> trudno już było o takie kompozycje.

No tak, ale to samo możesz powiedzieć o McDonaldzie.

[Gość: Jacek]

Gość portalu: Lesiek napisał(a):

> No tak, ale to samo możesz powiedzieć o McDonaldzie.<

Fakt, ale trudno przeanalizować jego twórczość (dość ograniczoną) na podstawie
jednej solowej płyty - owszem utwór Forever And Ever jest ładny, ale to trochę
za mało. Muzycznych podobieństw Foreigner z KC i ELP też się specjalnie nie
dopatruję. Lake również się solo nie napracował, ale będąc członkiem EL&P
nagrał parę ładnych utworów, w charakterystycznym (IMO tym właśnie) klimacie.
Pzdr.

GREG LAKE solo

[vulture]

Tam wyżej było o Lake'u, więc się dołączę - z jednej strony to on jest autorem
ślicznych melodii, które raczej są dokonaniami solowymi, mimo ukazywania się na
albumach ELP (chociażby "I Believe In Father Christmas" czy pamiętne "C'est La
Vie"). Z drugiej jednak strony Lake żenuje mnie nagraniami w stylu tych z
albumu "Manoeuvres", gdzie jest niby rockowo i ostro (ale tak naprawdę to nie),
a w celu uatrakcyjnienia nagrań mają miejsce debilne zabawy z wokoderem
("Paralysed"). Czyżby pozazdrościł sukcesu komercyjnego grupie Asia?

Re-works

[Gość: Jacek]

A słyszeliście ostatnią produkcję spod znaku EL&P, czyli remixy Mike Bennetta -
trochę trudno się tego słucha, podobnie jak remixów Yes, no ale takie teraz
czasy - każdy sposób jest dobry na zarobienie pieniędzy. Sztuka to na pewno nie
jest.
Pzdr.

reworki i inne potworki

[vulture]

Mam kilka tych remiksów, jest to straszne, po prostu okropne. "Fanfare"
przerobione na rzygowiny po sałatce krabowej w sosie truskawkowym. Remiksy Yes
chyba mimo wszystko są bardziej strawne.

Głos Lake'a

[pixie]

Dzisiaj w moim radyjku trafiłam na wersję "Pictures at an Exhibition" nagraną
powtórnie w 1993 na składankę "The Return of the Manticore". Cóż, jakość
nagrania świetna, brzmienie niezłe, ale głos Lake'a, o ile nie miał akurat
zapalenia krtani, rzeczywiście tragiczny. Teraz rozumiem, o czym pisaliście (
Nie mogę się natomiast doczekać, kiedy zobaczę koncertowe "Obrazki" chyba z
1970 roku nagrane na wideo. Po obejrzeniu fragmentu jestem zachwycona: ani
śladu pompatyczności, wszyscy troje uśmiechnięci, Palmer robi śmieszne miny,
pełna swoboda, a jednocześnie najwyższa maestria grania. Niestety, nie
usłyszałam jeszcze śpiewu Lake'a

[augenthaler]

Cokolwiek by mowic, i tak wszyscy zginiemy w zupie. Rowniez moim zdaniem glos
Lake'a nalezy do najwybitniejszych w historii rocka, a to, ze na starosc mu
siadl, moze nieco szybciej niz innym, to juz inna sprawa. Chyba nikt nie
oczekiwal, ze do smierci bedzie rownie genialnym wokalista, jak podczas
nagrywania utworu "Epitaph".
Mam tylko nadzieje, ze sprobuje ten swoj "nowy glos" wykorzystywac w tworzeniu
NOWYCH kawalkow, miast (jak miasto Wellington) meczyc sie spiewaniem chociazby
Lucky Man.
Poza tym wielki szacunek mu sie nalezy za to czego dokonal. Nikt mu tego nie
odbierze.
Pozdrawiam

[pixie]

Ależ ja bardzo szanuję i lubię Lake'a, chociażby dlatego, że muzycznie bliższe
mi są lata 70, a więc okres jego świetności jako wokalisty. Generalnie unikam
nowszych nagrań, dlatego przy pierwszym z nimi zetknięciu zaskoczyło mnie, że
zmiana w głosie Lake'a jest tak duża. Nawet przez chwilę miałam wrażenie, że
zmienił się wokalista w zespole. Szkoda.
A ja nawet jeszcze nie widziałam Lake'a śpiewającego, wszystkie klipy ELP,
jakie poznałam, były instrumentalne i Lake, zamiast śpiewać, tylko brzdąka
gdzieś w kącie na basie. Wkurzające

[dreaded88]

Kiedyś tego nawet trochę słuchałem - podchodziło mi dużo bardziej niż np. Yes
(bo Lake to klasowy wokalista), choć kudy EL&P do KC - oczywiście IMHO.
Najbardziej podobał mi się "Tarkus". Irytowały stylizacje na amerykańską
kanjpę. Fanfarowe klawisze brzmią jednak po latach strasznie archaicznie.

Fanfarowe klawisze

[vulture]

dreaded88 napisał:

> Fanfarowe klawisze brzmią jednak po latach strasznie archaicznie.

Może i archaicznie, ale wolę je od pseudotechnowego bulgotu, który niektórzy
wykonawcy poczytują sobie za nowoczesność.

California Jam (1974)

[joseph80]

Dziś właśnie ściągnąłem ten koncert na DivX. Jakość obrazu i dźwięku dosyć
słaba. A momentami beznadziejna. Cały koncert jest dziwnie pocięty. Ukazuje
jeden z najlepszych okresów ELP. W tym samym czasie zresztą był nagrywany i
wydany koncertowy 'Welcome Back My...', nie dziwi więc podobny repertuar. Ale
na szczególną uwagę zasługuje w tym filmie pewien moment. Czytałem, że na
koncertach były różne popisowe sztuczki np. podnoszony ponad scenę fortepian.
Ale to co zobaczyłem przeszło moje najśmielsze oczekiwanie. W pewnym momencie
Emerson po popisach z Hammondem (jak zwykle wywracanie go, granie z drugiej
strony klawiatury) podbiega do fortepianu, zasiada przy nim i dzieje się
najbardziej efekciarska rzecz tego koncertu. Fortepian, wraz z Emersonem (Fotel
jest jakoś specjalnie przymocowany) podnosi się kilka metrów nad ziemię. Ale
teraz najlepsze UWAGA, i zaczyna obracać się wokół poziomej osi, wraz z
Emersonem oczywiście (Muzyk cały czas gra, mimo, że kilka razy jest obrócony o
180 stopni do pozycji, ogólnie przyjętej za normalną. Widać, że Keith ma
jakoś uchwycone nogi, ale dokładnie jak jest 'przymocowany' nie wiem.
Publiczność dosłownie wyje z podniecenia Muszę przyznać, że też mnie to
całkowicie rozwaliło. To były koncerty

pzdr
Jos

Royal Albert Hall (1992)

[vulture]

Comebackowy koncert ELP jest za to bardziej statyczny, a szaleństwa Emersona
(pisanie sprayem, wywalanie Hammonda itp.) są już mniej emocjonujące. Niezły
koncert, mimo głosu Lake'a (który ma twarz muminka), ale brak pewnej pasji plus
stroje muzyków zostały pożyczone chyba z muzeum armii radzieckiej albo czegoś
takiego.

[joseph80]

vulture napisał:

>
> Comebackowy koncert ELP jest za to bardziej statyczny, a szaleństwa Emersona
> (pisanie sprayem, wywalanie Hammonda itp.) są już mniej emocjonujące. Niezły
> koncert, mimo głosu Lake'a (który ma twarz muminka)

Prawda, koncert bardzo przyjemny. Popisy Emersona całkiem niezłe jak na 50-
latka. Zapomniałeś jeszcze o show z dotykowym syntezatorem w kształcie kija
(hehehe, i wycieczkach Emersona między publiczność z tymże syntezatorem.
Podobne tricki miał Ricki. Na koncertach sygnowanych jego nazwiskiem wybiegał w
publiczność z syntezatorem poprzecznym, takim jakim ma co drugi twórca Disco-
Polo, pokazując jednocześnie ile z tego szitu da się wyciągnąć

pzdr
Jos

Royal Albert Hell

[vulture]

joseph80 napisał:

> Prawda, koncert bardzo przyjemny. Popisy Emersona całkiem niezłe jak na 50-
> latka. Zapomniałeś jeszcze o show z dotykowym syntezatorem w kształcie kija
> (hehehe, i wycieczkach Emersona między publiczność z tymże syntezatorem

Nie, nie zapomniałem, ale o tym, jak wyglądał Emerson, wolałbym zapomnieć.

.
> Podobne tricki miał Ricki. Na koncertach sygnowanych jego nazwiskiem wybiegał
w
>
> publiczność z syntezatorem poprzecznym, takim jakim ma co drugi twórca Disco-
> Polo, pokazując jednocześnie ile z tego szitu da się wyciągnąć

Ricki może lepiej już niech nie teges bo upadnie.

[joseph80]

vulture napisał:


> Nie, nie zapomniałem, ale o tym, jak wyglądał Emerson, wolałbym zapomnieć.


Eeeeeee... bez przesady. Wyglądał całkiem nieźle, dużo lepiej od Lake`a to
fakt. Widok spasionego Grega nie należy do przyjemnych, jeszcze ten
beznadziejny wisiorek w uchu,


> Ricki może lepiej już niech nie teges bo upadnie.

Eeeeeee... (po raz kolejny), ja tam taki festyn Ricka lubię, i niech go
odstawia jak najdłużej,

pzdr

I'm still standing

[vulture]

Twarz Lake'a od paru lat przypomina oblicze chomika, który połknął duży pieróg.

Jeśli chodzi o widowiskowość ELP czy Yes, owszem, jest/był to istotny element
koncertów tych wykonawców kiedyś tam, ale dziś mi wystarczy jak przyzwoicie
zagrają. I się nie przewrócą.

[joseph80]

vulture napisał:

> Twarz Lake'a od paru lat przypomina oblicze chomika, który połknął duży
> pieróg.


Buhahahaha. Dobre


> Jeśli chodzi o widowiskowość ELP czy Yes, owszem, jest/był to istotny element
> koncertów tych wykonawców kiedyś tam, ale dziś mi wystarczy jak przyzwoicie
> zagrają. I się nie przewrócą.

Tak, Yes kiedyś dawało niezłe popisy, ale głównie Rick, którego nieodzownym
atrybutem były różne szaty (szczególnie efekciarska płachta została ukazana na
video Yessongs). Niezłe były też lustra ustawiane dookoła klawiszy podczas
solowego okienka Ricka, na wyżej wspomnianym koncercie.

he had white horses

[vulture]

Na zeszłorocznym koncercie Yes Rick w ciemnych okularach (które potem na jakiś
czas zdjął) sprawiał wrażenie, jakby miał kaca i światło go raziło. Ale potem
się rozkręcił i śmiesznie klaskał, jak nie miał nic do roboty - prawie jak Andy
Fletcher z Depeche Mode.

[joseph80]

vulture napisał:

> Na zeszłorocznym koncercie Yes Rick w ciemnych okularach (które potem na
jakiś
> czas zdjął) sprawiał wrażenie, jakby miał kaca i światło go raziło.

Taaa... pamiętam. W tych okularach wyglądał na strasznego 'gwiazdora', trochę
znudzonego graniem w Yes, ale na szczęscie potem było lepiej.

[ukaz]

jak wyzej, co tu mozna jeszcze dodac...

we're so glad you could attend

[vulture]

ukaz napisał:

> jak wyzej, co tu mozna jeszcze dodac...

Dodać jak dodać, ale na pewno nie dolać.

[ukaz]

vulture napisał:

> ukaz napisał:
>
> > jak wyzej, co tu mozna jeszcze dodac...
>
> Dodać jak dodać, ale na pewno nie dolać.

Sie wie, sam sobie samoboja nie strzele, prawda?

[Gość: As]

Oczywiście moja opinia będzie niepoprawna politycznie, ale co tam ...
przywykłem.
Bardzo lubię płytę "Black Moon"- niby to takie pop-rockowe utwory, ale potężnie
brzmiące, z dostojnym wokalem i klawiszami. Brak gitary mi wcale nie
przeszkadza, miło jest posłuchać rockowo brzmiących kawałków pozbawionych jej
brzmienia.
Posłuchałem też kiedyś jednego z "klasycznych" albumów tego tria z lat
siedemdziesiątych, ale odrzuciło mnie kompletnie ... muzyka wydała mi się
pretensjonalna aż do bólu i zbytnio zahaczająca o muzykę klasyczną której nie
cierpię.
Jeśli możecie mi polecić nagrania EL&P zbliżone stylistycznie do wspomnianej
przeze mnie płyty, to chętnie posłucham. Nawracanie mnie na klasyczne płyty
EL&P nie ma sensu.
Coś mi się wydaje że z EL&P jest u mnie jak z Genesis - bardziej przekonuje
mnie komercyjna odmiana twórczości grupy niż artrockowe osiągnięcia.

hm

[vulture]

W takim razie, Asie, posłuchaj następnej płyty ELP, "In The Hot Shit".
Przepraszam, "In The Hot Seat". Jest jeszcze gorsza i bardziej tandeciarska
niż "Black Moon" i nawet nie ma na niej nic z mucyki klasycznej (na "BM"
było "Romeo i Julia" Prokofiewa), a w najlepszych momentach muzyka zbliża się
do wielkości Phila Collinsa. Płyta pochodzi z 1994 roku i od tej pory ELP nic
wspólnie nie nagrali - może doszli do samokrytycznych wniosków...

[Gość: As]

vulture napisał:

> W takim razie, Asie, posłuchaj następnej płyty ELP, "In The Hot Shit".
> Przepraszam, "In The Hot Seat". Jest jeszcze gorsza i bardziej tandeciarska
> niż "Black Moon" i nawet nie ma na niej nic z mucyki klasycznej (na "BM"
> było "Romeo i Julia" Prokofiewa), a w najlepszych momentach muzyka zbliża się
> do wielkości Phila Collinsa. Płyta pochodzi z 1994 roku i od tej pory ELP nic
> wspólnie nie nagrali - może doszli do samokrytycznych wniosków...

Ano właśnie Vulture. Jedną z przyczyn mojego zniknięcia z forum (poza
czynnikami zewnętrznymi) był fakt, że zawsze człowiek może się tu dowiedzieć,
jakiej to badziewnej i tandetnej muzyki słucha. Aż się miło na sercu robi.
Poleconej płytki chętnie posłucham bo coś mi się wydaje że może mi się spodobać.
Pozdrawiam

[Gość: Lukas]

Jedną z przyczyn mojego zniknięcia z forum (poza
> czynnikami zewnętrznymi) był fakt, że zawsze człowiek może się tu dowiedzieć,
> jakiej to badziewnej i tandetnej muzyki słucha.

No ,to chyba wlasnie zaleta tego forum.Ja na przyklad wlasnie sie
dowiedzialem,ze istnieje ktos ,kto stawia wyzej ELP z lat 90. nad ELP lat 70.
i bardzo mi to poprawilo humor.Tak wiec nie jest zle

hot shot

[vulture]

Nie napisałem Ci "słuchasz badziewia", tylko że "In The Hot Seat" to - moim
zdaniem - tragedia. I tego zdania nie zmienię. A słuchać Ci nie zabraniam; ja
np. słucham utworów o owocach południowych