I will walk unafraid

[Gość: Abra]

Tak mnie naszło zapytać, czy są tu w ogóle jacyś fani R.E.M.?
Bo że w Polsce jacyś są, to wiem. Ale od paru miesięcy nie mogę znaleźć lub
otworzyć żadnej strony ich sympatyków.
Wiem,że na tym Forum przeważają zwolennicy strasznie progresywnej muzyki i
skreślają każdego wykonawcę, który gra dłużej niż 10 lat. Ale niech ktoś
posłucha przedostatniego albumu R.E.M., szczególnie dysharmonicznego "Lotus" i
mi powie, że to nie jest nowatorskie! Stipe strasznie nie lubi uchodzić za
dinozaura.

Lotus!

[Gość: As]

Ja tam arijemów to raczej pobieżnie znam - przeboje i ze dwie płyty studyjne,
ale masz rację, że LOTUS jest zarąbisty! Bardzo potężnie brzmiący numer, ale i
tak wolę "Losing My Religion".

[Gość: teddy]

Gość portalu: As napisał(a):

> Ja tam arijemów to raczej pobieżnie znam - przeboje i ze dwie płyty studyjne,
> ale masz rację, że LOTUS jest zarąbisty! Bardzo potężnie brzmiący numer, ale i
> tak wolę "Losing My Religion".

REM baardzo lubię. Najbardziej "Automatic for The People" i "Up".

[Gość: Grzesiek]

Gość portalu: Abra napisał(a):

> szczególnie dysharmonicznego "Lotus"

Jak mam rozumiec "dysharmonicznego"?

[Gość: Abra]

Jeżeli Cię to jeszcze interesuje, to pisząc dysharmoniczny miałam na myśli
syntetyczne smyczkopodobne tło utworu. To wszystko przyśpiesza i zwalnia prawie
niezależnie od głownego rytmu z "pierwszego planu".
Od razu widać, że muzyczną edukację skończyłam na szkole podstawowej...

[nancyboy]

Ja tez nie jestem teoretykiem muzyki.
Szczerze mowiac nie zauwazylem tego "dysrytmicznego"
efektu - chyba musze kupic ta plyte.
Pozdrawiam,
Grzesiek.

[Gość: X-ray]

Fani byli i sa) Mam nagrany "R.E.M. - weekend", jeszcze jak angielskie MTV
nie bylo zakodowane. Rok byl chyba '97. It's the end of the world, Stand,
itd... No nic, lubie ich i tyle.

[moler1]

To może wyda się dziwne, ale REM zacząłem na poważnie słuchać od Monstera, a za najlepszą płytę uważam,
chyba tradycyjnie, Automatic ....

[Gość: Abra]

Z racji wieku zaczęłam słuchać R.E.M. właśnie od "Automatic", po czym "Monster"
stanowi spory szok, nie tylko z powodu fryzury Stipa . Album akurat dla
miłośników cięższego grania, a poza tym usłyszeć "Bang and blame" i umrzeć...
Pozdrewiam wszystkich, którzy sie odezwali

[Gość: polesiak]

To jest chyba najlepszy kawałek z tej nierównej płyty, bo porównując ja z
poprzednią, to odstaje. Niezły jest kawałek Leave z NA in Hifi, tekstowo
zniewala mnie Binky the Doormat z tejże płyty. Jak to dobrze że wydają swoje
płyty regularnie co 2 lata. Śmiać mi się chce, gdy wyobrażam sobie Stipa i
kolegów za 10-15 lat, kiedy jak dinozaury z Deep Purple szlifują cały czas ten
sam materiał.