NURT <najlepszy polski album progresywny?>

[ugugunana]

Niestety, dotychczas nie było mi dane posłuchać ich dokonań... Niejaki Jacek
Leśniewski ośmielił się stwierdzić, iż jest to "jedyna, prawdziwie
progresywna polska płyta"... Osąd ten (pomimo niesłyszenia onej) wydaje mi
się wielce kontrowersyjny... Czyżby miało być to arcydzieło usuwające w cień
chociażby twórczość SBB? Znacie płytę Nurtu? Napiszcie coś o niej... Cwynar i
Mrożek są mi znani z wczesnego Porter Bandu... Przyznam, iż mocno nurtuje
mnie to wydawnictwo, które jest już ponoć dostępne w wersji kompaktowej...

[Gość: Lukas]

Ja sluchalem (pobieznie i jakis czas temu co prawda) i jakos nie powalila mnie
na kolana swoja "progresywnoscia",ale jak na polskie warunki jest świetna.To sa
troche inne rejony niz SBB czy Exodus,nie jestem do konca pewien czy
progresywne...hard rockowo-psychodeliczne raczej (z tego co pamietam),ale
Lesniewski to mial w Tylko Rocku taka manie nazywania "progresywnym"
wszystkiego co wtedy (poczatek lat 70.) wyszlo i jest malo znane.Mimo to warto
sie oczywiscie z plyta zapoznac.Jesli chodzi o Polske to rockowa czołowka.

[teddy4]

Drogi Ugu,
NURT nie był zespołem progresywnym. Brzmi to tak, jakby kol. Cwynar i Mrożek
usłyszeli od kogoś o psychodelii i próbowali stworzyć sami coś, co być może
inni uznają za psychodelę.Płyta jest dziwaczna, co nie znaczy że jest dobra.
Szybko się zestarzała. I nie pomógł nawet fakt przepuszczenia bassu przez
fuzz.
W tamtym czasie grano w Polsce ciekawszą muzę (1974-75). I nie chodzi tylko o
SBB. Nawet Grechuta grał wtedy po raz ostatni z sensem.

[Gość: kosiak]

Zgadzam sie z Teddym4. SBB, Niemen, Dżamble, Grechuta z okresu "Korowodu" byly
na pewno lepsze.

[Gość: pindolek duli duli]

a Zdrój Jana?- kiedys to slyszalem i mi sie podobalo- wyszlo cos na cd- jakas
reedycja? pewnie nie....

AS - uwaga!!!!

[teddy4]

Gość portalu: pindolek duli duli napisał(a):

> a Zdrój Jana?- kiedys to slyszalem i mi sie podobalo- wyszlo cos na cd- jakas
> reedycja? pewnie nie....

Widzisz? Czyli nie tylko ja słyszałem Zdrój Jana!

[Gość: ddd]

no fajnie koles- a maja jakas plytke?

[teddy4]

Gość portalu: ddd napisał(a):

> no fajnie koles- a maja jakas plytke?

W latach 1970-73 ciężko było wydać płytę tak andergrandowej kapeli.Pzdr.

[Gość: pindolek duli duli]

ale ja pamietam jak przez mgle ze w latach 80-tych chyba w trojce leciala jakas
ich plyta- a moze to bylo tylko pare nagran- bo mialem na kaseciaku przez
dluzszy czas i bylo to swietne..to w takim razie skad ich znasz? z nazwy czy z
muzyki?

[teddy4]

Gość portalu: pindolek duli duli napisał(a):

> ale ja pamietam jak przez mgle ze w latach 80-tych chyba w trojce leciala
jakas
>
> ich plyta- a moze to bylo tylko pare nagran- bo mialem na kaseciaku przez
> dluzszy czas i bylo to swietne..to w takim razie skad ich znasz? z nazwy czy
z
> muzyki?

Z muzyki. Pierwszy raz ich usłyszałem w filmie animowanym, do którego zrobili
podkład. Naprawdę wyprzedzali swój czas. Nie dało się ich porównać z niczym
wówczas istniejącym. Jest o nich parę zdań w encyklopedii Gnoińskiego i
Skaradzińskiego. Nagrania żadne NIGDY się nie ukazały - przynajmniej nic mi o
tym nie wiadomo. Ale muza mogła przetrwać na starych taśmach (być może nawet
szpulowych).Aha - tytułu filmu nie pamiętam.

[Gość: pindolek duli duli]

a slyszalem o tym filmie ale nie widzialem- tez nie pamietam tytulu....no to
wielka szkoda ze nie da sie posluchac..pzdr

[Gość: luukasz4]

A film nie nazywal sie "Zegnaj paro" ? Cos o kolejkach.

[Gość: As]

Teddy - co to za zespół którego nagrań nie można posłuchać? Dla mnie grupa
która nie zostawiła po sobie żadnej spuścizny nagraniowej po prostu nie
istnieje.

[Gość: kosiak]

Tak film sie nazywal "Żegnaj paro" - zrealizowal go w 1974r. Ryszard
Antoniszczak, wapółzałożyciel Zdroju, autor tekstów, w grupie udzielający się
na instrumentach perkusyjnych. Na "plycie" (pocztowce dzwiekowej) ukazalo sie
jedno jedyne nagranie: "Kiedy będę żałował". To i osiem innych powinny
znajdować się w taśmotece Polskiego Radia.

Nurt, Zdrój Jana i inni

[Gość: mak]

Co do Nurtu to ich płyta jest połączeniem dziwnych poszukiwań ( pseudo
awangardowych nawet na czas w jakim powstała ), a piosenki harcerskiej. I
prawdę mówiąc jest to raczej słaby LP. Natomiast Zdrój Jana podobno pozostawił
po sobie nagrany koncert, który chciała wydać firma Yesterday. Niestety, ale
byli muzycy tej grupy nie wyraźili zgody ! i pomysł upadł. Słyszałem też, że
ostatnio grupa się reaktywowała, więc może coś się jeszcze ich pojawi. Jedno
jest pewne, że Polskie Radio dysponuje niesamowitym muzycznym archiwum, w
których na pewno znajdują się również utwory Zdroju Jana. A jeżeli chodzi o
polską muzykę progresywną to oprócz Niemena polecam płyty SBB, a z
wcześniejszych LP " Krywań, Krywań " Skaldów, o którym Leśniewski napisał, że
jest to jedna z pięciu najlepszych płyt nagranych w Polsce i trudno się z tym
nie zgodzić !, LP " Korowód " M.Grechuty, LP " Mrowisko " Klanu oraz " Cień
wielkiej góry " Budki Suflera, a także co może być zaskoczeniem dla wielu drugą
płytę Tadeusza Wożniaka, że suitą " Odcień ciszy ".

[Gość: Kosiak]

mak znakomite przyklady! Jak moglem zapomniec o Skaldach i Wozniaku!?!?

[Gość: mak]

Niestety, ale nie mieliśmy tej progresywnej muzyki zbyt dużo. Poza wymienionymi
można jeszcze wskażać kilka nagrań Romualda & Romana i na tym chyba koniec.
Przyczyn tego jest kilka, ale najważniejsze to chyba brak dostępu do nowości
muzycznych ( choć dzięki Kaczkowskiemu nie było tak źle do końca ),
profesjonalnego sprzętu i przeciętnych umiejętności samych muzyków ( wyjątek to
właśnie Niemen, Skaldowie i SBB ). Także polityka Polskich Nagrań oraz środków
masowego przekazu powodowała, że aby dobrze żyć z muzyki należało iść na
ustępstwa ( stąd drugi popowy nurt w twórczości Skaldów ). I tak naprawdę to
jedynie Niemen ( może poza LP " Postscriptum " ) do końca pozostał progresywny.
Jednak z perspektywy czasu należu uznać nasze próby w tym gatunku muzyki za
udane, czego najlepszym dowodem jest fakt, że płyty Niemena i SBB do dziś robią
wrażenie, a LPs Grechuty " Korowód " i Skaldów " Krywań, Krywań " wręcz
zachwycają niepowtarzalnością brzmienia. Ten ostatni jest bardzo ceniony przez
fanów progresywnego grania we Włoszech. Tak jak już napisałem wiele perełek
muzycznych z tamtego okresu spoczywa w Archiwach PR, więc miejmy nadzieję, że
kiedyś ujrzą światło dzienne.