Zmierzch idoli

[kondoreus]

.
coraz częściej pojawiają się głosy dotyczące znanych, lubianych i szanowanych
zespołów traktujące o tym, że to "już nie ten sam zespół którym się kiedyś
zachwycaliśmy". proponuję zebrać tu swoick ulubieńców, ktorych kiedyś
mogliście słuchać godzinami, a których obecne dokonania sprawiają że was od
nich "odrzuca". jaka płyta na to wpłynęła i czemu?
.

[Gość: As]

Na pewno Lady Pank - ostatnią lubianą przeze mnie płytą jest "Łowcy Głów" a
najnowsze wydawnictwo tylko mnie utwierdza w przekonaniu że ten zespół to już
nie to samo co kiedyś.

Z zagranicy:
Jeszcze jedna plyta w stylu "By The Way" i zaliczę Red Hot Chili Peppers do
takiej kategorii zespołów.

[Gość: JJJ]

Jethro Tull po 3 obejrzanych koncertach w Polsce - 1977, 1999 i 2000.
Co tutaj porównywać z trasami po USA w 1972 i 1973 roku. Emeryci.

[haribo_goldbaren]

Jimi Page po wspolpracy z jakims nigersem do filmu, badziewna przerobka
Kashmir. Po kiego grzyba Page tak dal ciala, nie wiem, ale stracil w moich
oczach caly dorobek jaki wypracowal.I kiedys wystep na jakims festiwalu MTV z
Limp Bizkit. Dno, smutek i cisza nad upadlym artysta

[Gość: JJJ]

znowu się zaczyna, ale czy mógłby Pan sprecyzować z jakim "nigersem"
i do jakiego filmu? Kiedy stał się "upadłym artystą"? A słuchał Pan
Jimiego Hendrixa w wesołej piosence "Three Little Bears"?

[Gość: As]

To była uwspółcześniona wersja "Kashmiru" nagrana przez J. Page'a i "artystę"
znanego niegdyś jako Puff Daddy (obecnie Puff Diddy). Nagrano ją zdaje się do
filmu "Godzilla", ale może się mylę. Utwór w nowej wersji nosił nazwę "Come
With Me".

[Gość: JJJ]

Nie zaczynajmy kolejnych monologów. Może chciał się zabawić - w końcu jest
już w R&R Hall Of Fame. Prawie każdy artysta nagrywał kiedyś pastisze.
Co w takim razie trzeba by napisać o Franku Zappie? Jak on przerobił
Stairway To Heaven?

[humbak]

Pudło. Puff Daddy-> P. Diddy-> Sean Combs. TAk ta przemiana przebiegała. W jego
życiu nie zmieniło to chyba nic.

[kondoreus]

.
hehe - Puff... po prostu stara się doścignąć Prince'a w ilości zmienianych nazw
.

[humbak]

Ale Prince to zrobił chyba raz, z okresem przejściowym. Poza tym dokonał raczej
więcej.

[kondoreus]

.
może jestem w błedzie ale z tego co pamiętam to potem zwał się Sign (czy jakoś
tak) z czego póxniej zrobił sobie sam znaczek. takie miałem wspomnienia ale
ja to już stary jestem więc ewentualne przeinaczenia i pomyłki proszę mi
wybaczyć
a dokonań jego to nie komentuję i nie porównuję bo twórczość znam sladowo
.

[humbak]

Znacz, wiem,że się przez pewien czas nie podpisywał jeno znczek dawał. Nie
wiedziałem, że rak się zwał. To będzie chyba Symbol, ale też nie jestem pewny.

[jesster]

Tak, to był Symbol. Smieszne było jak się żenił to jego narzeczona biedna nie
mogąc wymówić imienia swojego przyszłego męża musiała wskazać na naszyjnik z
rzeczonym symbolem.
Nie lubię głosu Prince'a ale szanuję go za to że się wypiął na firmy płytowe.
A wracając do wątku, to tak naprawdę moi wszyscy idole zaczynają powoli
przebrzmiewać-Metallica, Ironi, na Sepulturę jestem juz za stary . Nie można
być wiecznie odkrywczym a w nieskończoność to i "Schodów do Nieba" nie da się
słuchać. Tym bardziej że taki zespół jak Ironi nie weźmie sobie nagle gościa z
samplerem, Dickinson raczej nie zacznie rapować, nie należy się po nich raczej
spodziewać drastycznego poszerzenia instrumentarium. Czy to się nam podoba, czy
nie, rock oparty na gitarach, perkusji i wokalu umiera. Czas na inną muzykę,
aczkolwiek myślę że sama gitara nie zginie, bo na utalentowanych muzyków zawsze
jest popyt.

[haribo_goldbaren]

Gość portalu: JJJ napisał(a):

> znowu się zaczyna, ale czy mógłby Pan sprecyzować z jakim "nigersem"
> i do jakiego filmu?
Ladnie ci juz inni koledzy odpowiedzieli, i co ma sie znowu zaczynac. Nie
mysl ze ja tak specjalnie zdenerwowac ciebie, to napisalem. Moim zdaniem to
byla jedna z wiekszych muzycznych prostytucji i niszczenie legendy.

[kondoreus]

.
jak dla mnie porażką na całej linii są ostatnie studyjne dokonania panów spod
szyldu DeepPurple. bardzo lubię ten zespół i nawet jeśli wcześniej bywały
gorsze albumy to potrafiłem doszukać się w nich jakichś pozytywów,
utwierdzających mnie w przekonaniu że zespół ten zasługuje na szacunek. lecz
płyta "bananas" zbiła mnie z tropu. poczawszy od okładki przez cały materiał na
niej zawarty czułem rozczarowanie.
.

[Gość: JJJ]

Może tak jak i Jimmy Page mają dość "odcinania kuponów" od Child In Time
czy Fools? Bo przecież nie zapomnieli, jak się komponuje i gra?

[humbak]

Pytanie, czy są w stanie stworzyć coś nowego i choć w miarę świeżego?

[Gość: JJJ]

Sądzę, że potrafiliby skomponować niejeden utwór nawiązujący stylem
i formą do ich najlepszych osiągnięć. Tylko nie pasowałoby to do dzisiejszej
mody, czy dzisiejszych trendów w muzyce.

[kondoreus]

.
nie oczekiwałem po tym albumie by był powielaniem starych wzorcow, ale by był w
dobrym, starym stylu. słuchając DP nie oczekuję nadążania za panującymi
trendami ale dobrej, rzetelnej muzyki. widac panowie mają inną koncepcję, która
jednak do mnie osobiście nie przemawia.
.

[humbak]

Ale ile lat można grać to samo? Przecież nawet jeśli gra się rewelacyjnie, to
jest jakby się zjadło własny ogon. Bez sensu.

[kondoreus]

.
ja osobiście od pewnych zespołów oczekuję że ciągle będa niezmienne. mam tu na
mysli np DP, TheCure, IronMaiden itd... (ale to już chyba mogłaby być osobna
dyskusja nt tego czy zespoły powinny ciągle się rozwijać i poszukiwać nowych
brzmień, stylów itp).
.

[humbak]

A może po prostu w pewnym momencie skończyć?

sprostowanie

[Gość: JJJ]

Oczywiście - Jimmy Page nie jest rentierem Child In Time czy Fools. Za duży
skrót w wypowiedzi.

[Gość: rockfanka]

Niestety musze przyznac ze moj ongis ulubiony band Dream Theater juz mnie nie
elektryzuje tak jak kiedys. W zasadzie od plyty Falling into infinity to co
robia zaczyna mnie bardziej smucic niz cieszyc a rozpoznawanie poszczegolnych
utworow robi sie coraz bardziej klopotliwe. Dawniej ich kompozycje to byly male
arcydzielka, teraz wszystko sie zlewa w jakas taka bezbarwna calosc. Mam
wrazenie ze chlopaki sie pogubili troche w tym co maja grac. Prog rock, thrash,
pop ?Porwali sie na zrobienie arcyprogrockowego albumu i wyszedl gniot - mam na
mysli Scenes from a memory. Wiem ze wiele osob od tego zaczelo sluchac DT i
pewnie w tym momencie obrazilam ich najglebsze uczucia, ale takie moje zdanie.
Przeladowana watkami i solowkami plyta, a co najgorsze te cukierkowate
fragmenty. Naprawde wstyd za muzykow tej klasy.
Nie powiem aby ich ostatnie dokonanie studyjne mnie od nich calkiem odrzucalo.
To ciezki album co mi sie podoba ale na pewno odrzuca mnie produkcja Train of
thought - garazowe brzmienie jest zabojstwem dla tego rodzaju muzyki.
A na dodatek DT olali nas w tym roku.

Dream Theater - polemika

[Gość: As]

Dla mnie to co napisałaś jest czystą herezją. "Scenes From A Memory" to
najwybitniejsza płyta tej grupy, najlepiej brzmiąca, najlepiej zaaranżowana,
skonstruowana, zagrana i zaśpiewana (to ostatnie szczególnie ważne przy
przeciętnym wokaliście jakim jest pan LaBrie). No i niesamowicie wciągająca
jeśli chodzi o warstwę literacką. Fakt, od tej płyty zaczęła się moja
fascynacja tym zespołem, ale już wcześniej znałem "Space Dye-Vest" i
płytę "Images And Words" (przesłuchaną pobieżnie).
Uważam że od "Scenes From A Memory" zaczął się najlepszy artystycznie okres ich
działalności. Z okresu poprzedniego jak dla mnie nagrali tylko jeden naprawdę
godny uwagi album - właśnie "Images And Words".
Płyta następna czyli "Six Degrees Of Inner Turbulence" to znów jedna z
najbardziej trudnych i experymentalnych płyt jeśli chodzi o ciężkie granie jaką
słyszałem. Jak dla mnie ociera się o geniusz, choć ciężko wchodzi.
A dzieło najnoesze? Świetny, ciężki album, a zarzutów o garażowym brzmieniu nie
rozumiem - to przecież nie "St. Anger".

[Gość: rockfanka]

Prezentuje swoje zdanie, nie mysle nic udowadniac. Wiem ze dla wiekszosci w tym
i Ciebie to sa herezje, lecz czy wiekszosc ma zawsze racje ? Moim ulubionym
albumem jest A Change of seasons, po nim Images and words. Zwroc tez uwage na
album Awake - ciezkie granie, ale brzmi znakomicie. Gdyby ToT brzmial podobnie,
bylby moim faworytem choc brak na nim takich perelek jak Erotomania czy Voices.
Czemu? Pomysly sie chyba pokonczyly.

Podobne herezje glosi recenzent Gitary i Basu, Piotr Nowicki.
www.gitaraibas.com.pl/ Dzial Archiwum, recenzje plyt.

Nie zgadzam sie z nim w 100%, ale tez wole Liquid Tension Experiment. To
dopiero granie.

[Gość: As]

Cóż, "A change of seasons" i "Awake" nigdy nie robiły na mnie specjalnego
wrażenia-to już wolę album debiutancki, nagrany z innym wokalistą.
Zatem podpiszmy protokół rozbieżności
Tego serwisu "gitara i bas" nie znałem, przejrzę niebawem.

[Gość: rockfanka]

"Opinion'a like an ass - everybody's got their own" rzekl Bill Bruford
Podpisuje niniejszy protokol, aczkolwiek debiutancki album DT lubie choc rzadko
slucham.