O piątorzędnych cechach płciowych

[zamek]

Na początek maleńka powtórka z anatomii. Cechy płciowe dzielimy z uwagi na
ich bezpośredni wpływ na płciowość osobnika. Najważniejsze - pierwszorzędne -
to organy związane z wydzielaniem hormonów determinujących płeć.
Drugorzędowe - zewnętrzne organy płciowe. Trzeciorzędne - cechy płci
niezwiązane z determinującymi ją organami, ale wywołane przez hormony
płciowe: zarost czy sylwetka. Dalsza systematyka już jest moja: ponieważ
żyjemy w czwartorzędzie, zatem wszystkie cechy w czambuł są czwartorzędne
Wreszcie mianem piątorzędnych określam te cechy kulturowe, którymi w sposób
tyleż śmieszny co natrętny co poniektórzy przedłużają sobie zapewne nazbyt
ich zdaniem skromne cechy drugo- i trzeciorzędne. Do takowych należy m.in.
dźwięk wydawany przez oksydowaną rurę wydechową stuningowanego samochodu albo
babskie przechwałki odnośnie cen i ilości zakupionych szmatek - i temu
podobne.
Ostatnia moja obserwacja wykazała istnienie cech piątorzędnych u audiofilów.
Przejawia się to w podkreślaniu na każdym kroku, ileż to się ma wykonań tego
samego utworu. Wszyscy mają mieć tego świadomość i oczywiście bić ogonkami o
ziemię z podziwu dla zbieracza, jakoż również obdarzać go uwielbieniem i
pożądliwością (to, oczywiście, płeć przeciwna). Oto przykład - szef fonoteki
mojej uczelni, nabożnie zachłyśnięty podziwem dla Mahlera i Wagnera, których
utwory występują w fonotece w kilku różnych wykonaniach. Tymczasem o Bouleza,
Stockhausena czy choćby poczciwego Berlioza trudno się doprosić...
Z uprzejmą zgryźliwością łączę serdeczne pozdrowienia

[inezja21]

Witam.Coś w tym jest chyba,bo nasza uczelnia z kolei szaleje na punkcie
Pendereckiego i jego wykonań.Każdy rok akademicki jest tym zasmrodzony.

[dobiasz]

1. Audiofilia.
2. Kolekcjonowanie różnych wykonań tego samego utworu.
3. Niekompetencja wyrażająca się w przedkładaniu własnego gustu nad dobro
prowadzonej instytudji, w wykonaniu szefa Twojej fonoteki.

No dobrze, ale gdzie tu związek? Bo ja np. jeśli zauważam korelację to raczej
odwrotną - większość audiofili, których spotkałem, nawet nie wiedziała, kto gra
na tych ich płytach (choć oczywiście wiedzieli jaki model gąbki na mikrofon
został użyty).

- - -
Dobiasz

[bwv1004]

dobiasz napisał:

> Bo ja np. jeśli zauważam korelację to raczej
> odwrotną - większość audiofili, których spotkałem, nawet nie wiedziała, kto
gra
> na tych ich płytach (choć oczywiście wiedzieli jaki model gąbki na mikrofon
> został użyty).

Żarcik (zaczerpnięty z audiofilskiego forum), o różnicy między melomanem a
audiofilem:

W pokoju audiofila kupa sprzetu i jedna plyta (Chesky Audiophile Sampler?), u
melomana jeden sprzet (mini-wieza!!!) i kupa plyt.

D

[dobiasz]

bwv1004 napisał:

> W pokoju audiofila kupa sprzetu i jedna plyta (Chesky Audiophile Sampler?), u
> melomana jeden sprzet (mini-wieza!!!) i kupa plyt.

))

Raz się dałem nabrać na Chesky Records. Nie spodziewałem się, że z "Czterech pór
roku" można zrobić taką ramotę. Szkolne orkiestry miewają więcej polotu.

- - -
Dobiasz

[crannmer]

bwv1004 napisał:

> Żarcik (zaczerpnięty z audiofilskiego forum), o różnicy między melomanem a
> audiofilem:
>
> W pokoju audiofila kupa sprzetu i jedna plyta (Chesky Audiophile Sampler?), u
> melomana jeden sprzet (mini-wieza!!!) i kupa plyt.
>
To nie zart, a opis dosc bliski prawdzie. Jedyny jego blad to to, ze audiofil
posiada kilka samplerow audiofilskich z muzyka nagrana tak, aby jak najmniej
absorbowala swoja ekspresja i jak najbardziej pozwalala skoncentrowac sie na
niuansach dzwiekowych. Stad popularnosc gwiazd w rodzaju Sarah K. czy Cassandra
Willson, a takze plyt w stylu strasznie popularnej w pewnych kregach Cantate
Domino (bezbledne technicznie nagranie amatorskiego choru wykonujacego bez
polotu strasznie nudne kawalki).

Bo meloman slucha muzyki, a audiofil sprzetu

Kiedy dawno temu zapytany, jakiego najlepszego zestawu zdazylo mi sie sluchac,
odpowiedzialem w swej naiwnosci:
dwukanalowo - Stradvari i Stainway w Hamburger Musikhalle
szesciokanalowo - Kings's Singers, tamze
wielokanalowo - organy (Stellwagen) kosciola sw. Jakuba w Lubece (organy
Schnittgera w kosciele sw. Jakuba w Hamburgu tez nie sa wiele gorsze)
Na takie diktum zostalem przez obecnych audiofili potraktowany jak skrzyzowanie
idioty z wariatem.
=8-O

Pozdr.

C. (HAV-(human audiofility virus)-pozytywny, ale choroba jeszcze nie w stanie
ostrym)

[crannmer]

Niech pomysle.
Np. Wariacji Goldbergowskich mam:
Gould (1957)
Gould (koncertowe z Salzburga, pozne piedziesiate)
Gould (1982)
Gaede Trio (trio smyczkowe 1998)
jakies nieznane wykonanie na klawesynie

9 Symfonie Beethovena:
Karajan (nie liczy sie, bo dalem potrzebujacemu w prezencie)
Wand (wykonanie standardowe, miara dla innych)
Herreweghe (nie liczy sie, bo za slabe wykonanie sprzedane)
Gardiner (ujdzie, ale Wand zdecydowanie dojzalszy i bardziej absolutny)

Die Kunst der Fuge:
Gould (niekompletne)
Modern String Quarter
Savall (na orkiestre kameralna)
7 saxofonow (nazwy zespolu nie znam)

Poza tym trzy wydania Pasji Janowej, po dwa Osteroratorium, Mszy h-moll,
cokilku kantat, Mesjasza i wielu innych. Albowiem nie kazdy pierwszy zakup
danego utworu jest trafny.

Czy podpadam pod klasyfikacje?

POzdr.

C.

[dobiasz]

crannmer napisał:

> Niech pomysle.
> Np. Wariacji Goldbergowskich mam:

Wyliczanki? Czemu nie

Goldbergowskie: Frisch (cymesik z Alphy), Gould x2, Leonhardt, Pinnock, Tureck

Pasja Janowa: Gardiner, Harnoncourt (1995, 2000), Kuijken, Suzuki, Schreier

Msza h-moll: Gardiner, Herreweghe (1988, 1998), Jacobs, Leonhardt, Rifkin, Schreier

Pasja Mateuszowa: Furtwaengler, Gardiner, Harnoncourt 1970, Harnoncourt 2000,
Herreweghe 1984, Herreweghe 1998, Klemperer, McCreesh, Suzuki, [Mendelssohn
arr.] Spering, Schreier
i z wyjątkiem Klemperera i Furtwanglera, których traktuję jak sympatyczne
zabytkowe kurioza, żadnej innej z nich bym się nie pozbył.

Beethoven - kompletne symfonie: Gardiner, Brueggen, Katsaris (aranżacja
fortepianowa Liszta), Norrington, Rattle

Mahler:
- Druga: Haitink, Klemperer, Kubelik, Maazel, Solti, Wit, Chailly, Sinopoli,
Bernstein,
- Piąta: Boulez, Maazel, Mehta, Mitropoulos, Rattle, Wit,

Mozart - Requiem: Gardiner, Harnoncourt (stary, a pojawiło się nowe nagranie i
chętnie posłucham), Herreweghe, Karajan, Koopman, Malgoire, Savall

Wagner - kompletny Ring: Boulez, Janowski, Solti

Dla równowagi dodam, że nie jestem audiofilem

Natomiast coby nie zostawiać tej wyliczanki bez jakiegoś komentarza: Dla mnie
znanie jednego wykonania dzieła to jest tak, jak znanie tylko jednej
inscenizacji jakiejś sztuki. Jeśli była zrobiona "po bożemu", bez skrótów,
ingerencji etc. to może nawet mamy jakiś pogląd na to, co rzeczywiście napisał
autor. Ale jeśli trafiliśmy np. na Romeo+Juliet Baza Luhrmanna, to możemy dojść
do wniosku, że ten Szekspir to pisał głodne kawałki o wojnach gangów w Verona
Beach w Kalifornii. Na tym polega piękno muzyki poważnej, że z jednego dzieła
różni wykonawcy wyciągną różne wartości. I często jest tak, że te różne wartości
potrafią być równie dobre, choć momentami przeciwstawne. Ja osobiście wolę
kolejne dobre (choć inne) wykonanie dobrego i znanego mi dzieła, od dzieła
nowego, ale kiepskiego.

- - -
Dobiasz

[inezja21]

Jesli chodzi o mnie to nie będe wyliczać bo nie chcę się chwalić.To, że mamy z
ojcem prawie wszystkie możliwe wykonania koncertu skrzypcowego Brahmsa nie
świadczy o tym, że jestesmy chorzy na umyślke tylko o praktyczności.Nie licząc
innych utworów, którymi dysponujemy w wielu egzemplarzach.
Oświadczam,,że gdyby pozwalały mi czas i pieniądze,w te pędy zgromadziłabym
wszystkie możliwe wykonania symfonii Szostakowicza i słuchałabym ich całymi
godzinami.Chęc chwalenia się to inna sprawa.Miałam przyjaciółkę która za cel
stawiała sobie pobić rekord w płytach z kolekcji z Gouldem i innych. Dlamnie to
było bardziej popisywanie się kasą a nie pasja.

[zamek]

inezja21 napisała:

> Chęc chwalenia się to inna sprawa.(...) Dla mnie to
> było bardziej popisywanie się kasą a nie pasja.
I właśnie o to biega...

[bwv1004]

zamek napisał:

> inezja21 napisała:
>
> > Dla mnie to
> > było bardziej popisywanie się kasą a nie pasja.
> I właśnie o to biega...
>

Ale audiofil nie popisuje się kasą przez kupowanie płyt. Audiofila nie stać na
płyty. Audiofil wydaje kasę (realizując swą pasję, oczywiście) w inny sposób.
Audiofil spłukuje się na kosmiczny gramofon z zawieszeniem magnetycznym, na
lampowy wzmacniacz (lub wzmacniacze, najlepiej przedwzmacniacz w jednym klocku,
do tego 4 wzmacniacze mocy - po dwa na kanał bo bi-amping), przedwzmacniacz do
gramofonu, na kolumny za przerażające pieniądze oraz z pewnym obrzydzeniem na
CD player (też za sumę 5-cyfrową najlepiej). Dołóżcie do tego kable głośnikowe
(oczywiście kierunkowe ), kable łączące elektronikę, kondycjonery sieciowe,
ręcznie kute z granitu podstawki na kolumny, i ustroje akustyczne do
przystosowania pokoju. Tylko milionera stać na jeszcze na płyty. Tym bardziej,
że jak wiadomo CD brzmią fatalnie, więc audiofil musi uganiać się za winylem. O
który trudno, dużo czasu potrzeba na uganianie się. Czyż nie lepiej siąść z
przyjaciółmi audiofilami i porrównywać brzmienie 10 różnych kabli głośnikowych?

Bach-Werke-Verzeichnis :))))

[zamek]

Chwyciłeś byka za rogi i bezbłędnie opisałeś piątorzędne cechy płciowe
audiofila, którego to ja haniebnie pomyliłem z płytofilem. Wszystkim
zainteresowanym gratuluję, przepraszam i dobranoc

[kanarek2]

Piękne
(tak to przeczuwam, bo nie rozumiem połowy słów. Np. czy kolumna to samica
winyla?)

Pozdrawiam,
k.

[bwv1004]

kanarek2 napisała:

> (tak to przeczuwam, bo nie rozumiem połowy słów.

I tak się powstrzymywałem. Np. napisałem podstawki a nie standy, kable a nie
interkonekty...

A na serio, posiadanie 30 wykonań tego samego utworu może nie zawsze ma sens,
ale możliwość wybrania spośród 30, to coś co chciałbym mieć. A czego w PL IMHO
brakuje. Byłem parę dni temu w dużym sklepie płytowym w Madrycie. Zaznaczam, że
sklep nie był specjalistyczny klasyczny/poważny, nazywał się Madrid Rock. Ale
miał dział klasyczny/poważny. Wszedłem, popatrzyłem, i zapłakałem. Don
Giovanniego zacząłem liczyć ale przy 20 straciłem rachubę. Nie mówię, że było
wszystko, nie było na przykład (lub nie znalazłem) Pasji Bacha pod Herreweghe,
ale wybór był powalający... Kiedy u nas tak będzie?