Ulver

[aerie_avariel]

Perdition City.
Slucham, slucham... i czuje gleboka potrzebe wyrazenia swojego zachwytu:
WYRAZAM SWOJ ZACHWYT!
Jaka ich plyta jest jeszcze warta poznania?

[negatywista]

Oczywiście najlepszą płytą Ulver jest "Themes from William Blake - Th Marriage
of Heaven and Hell" - jeśli podobało ci się "Perdition City" to
przy "Themes..." będziesz orbitował w ekstazie.

[Gość: ajron men]

a folk skandynawski albo black metal ci pasi?
Bo Garma stylistycznie mocno nosi i poza jego niesamowitym głosem kolejne płyty
róznią się dosyć mocno.
pierwsza, black metalowo - folkowa, druga bardzo folkowa, akustyczta, surowa,jak
zawodzenie norweskich drwali, trzecia powrót do blacku (w końcu wywodzą się z
blackowego zagłebia).
Następna od której bliżej do Perdition City niż poprzednich -"The Marriage of
Heaven and Hell" inspirowana klimatem poezji i postacią Wiliama Blake'a jest tak
samo trudna do ogarnięcia jak źródło inspiracji, dużo elektroniki z metalowego
sztafażu niewiele zostało, chociaż gościnnie wystąili na niej muzycy z
norweskiej blackowej sceny.
Chyba od tej powinieneś kontynuować dalszą znajomość z ulverem.
albo od epki "metamorphosis" (pisownia chyba oryginalna jak i tytuł też chyba)
klimaty zblizone

[aerie_avariel]

Po pierwsze: jestem kobietą
Po drugie: dzieki za informacje! Mam ogromna ochote na kontynuacje!
Zaczne chyba od The Marriage of Heaven and Hell, bo Blake'a znam dosyc dobrze,
ten tekst oczywiscie tez.
I jak sobie pomysle: Blake + Ulver to mnie przechodza dreszcze!

O folku skandynawskim tudziez black metalu pojecie mam, hum, srednie.
Moja dusza jest stanowczo grunge'owa.
Kiedys zakochalam sie w Opeth, potrafie nawet zagrac kilka jego kawalkow.
Widze wiec, ze to pole do eksploracji.
Pozdrawiam
aerie

[Gość: adas]

Garm to także (miedzy innymi) Arcturus. Polecam "La Masquerade Infernale",
reszta niekoniecznie.
Jeśli ""Perdition City", to ciśnie sie na usta: Massive Attack
aha, wcześniejsze (przed Wiliam Black...) rzeczy Ulver to płyty okołoblackowe,
mi nieznane

[dreaded88]

Osobie zafascynowanej "Perdition City" odradzałbym w zasadzie "Nattens
Madrigal"

Warto zainteresować się, obok wymienionych, EP-ką "A Quick Fix For Melancholy".