Miłość do muzyki?

[pdh6]

Ponieważ to forum muzyczne, stwierdziłam, że wątek jest w sam raz odpowiedni,
by założyć go w tym miejscu. Zastanawia mnie fenomen ludzi piszących o
muzyce. Ludzi słuchających muzyki i piszących o niej, jest naprawdę dużo.
Lecz ludzie słuchający muzyki dzielą się dla jednych na ludzi słuchających
muzykę, dla innych, tych drugich, na ludzi odłuchujących muzykę. Bardzo dużo
z osób odsłuchujących muzykę pisze o niej bardzo, bardzo duzo. Zazwyczaj nic
takiego, co rzeczywiście o danej muzyce napisać by należało,ponieważ
słuchający ją przysłuchują się jej tylko pobieżnie, bez zapatrzenia w tekst,
czyli pomysł autora, który komponując się z muzyką tworzy coś, czego
poszukują ci pierwsi, wsłuchujący się w muzykę, czyli kwintesencję muzyki.
Kwintesencja muzyki może być dla nich czymś, co trudno uchwycić bezpośrednio,
stykając się z muzyką tylko w sposób odsłuchujący. Odsłuchiwanie muzyki
polega na czymś, co stosują odsłuchujący, czyli na potraktowaniu muzyki/-
wykonawcy w sposób bardzo bezpośredni, czyli z góry zakładając, iż danego
zespółu/- wykonawcy muzyki nie jest w stanie wysłuchać w odpowiednim
skupieniu, toteż nieprzychylne nastawienie jest dla niego podstawą wyrabiania
opinii i nosnikiem informacji- nieprzychylnych i negatywnych- przekazywanych
innym, polecając im tym samym taką samą postawę odbiorczą w stosunku do
danego zespołu. I tutaj zastanawa mnie pewna myśl, która głosi, że
najtrudniej jest opisać swój zachwyt nad danym wykonawcą lub zespołem.
Dlaczego? Czy dlatego, że tak trudno jest nam przekonać się do tego, by
sięgając po nowy album lub produkt zespołu wychodzic z założenia, że może
okazać się czymś, czego poszukiwalismy i w pewnym stopniu/-lub do pewnego
stopnia zaspokoic nasze wobec tego oczekiwanie? Dlaczego tak łatwo jest
powiedzieć po prostu, że dana muzyka jest do bani. A może do bani są ci
rozpisujący się i muzykę odsłuchujący, którzy mają negatywne nastawienie do
jakiejkolwiek muzyki, zanim włączą "play"?

[Gość: vince]

mam wrazenie, ze dotykasz interesujacych kwestii, ale sposob w jaki je wyrazasz
jest troche zbyt zawily, przynajmniej jak dla mnie.
Jesli bylabys w stanie to zredagowac w nieco mniej skonwolutowanym stylu to
sadze, ze byloby wiecej chetnych do dyskusji.

[pdh6]

Zbyt zawiły , kwestie najbardziej mnie frapujące wyjaśniłam niżej, w
podpunktach. Ale masz rację, został chyba jeszcze jeden pominięty podpunkt
bezpośrednio łączący się z tematem wątku : czy miłość do muzyki nakazuje
ludziom krytykować muzykę?
Nie jestem osobą, która narzuca innym swoją opinię. Kazdy, kto zechce
przeczytac wątek i wyrazić w nim swój udział za pomocą umieszczenia w nim
swojej opinii sam powinien według własnego "widzimisię" odnieść się do tego co
przeczytał i według własnego "widzimisię" ustosunkować do tematu. Na tym chyba
polega dyskusja. Kawę na ławę można by gdzie indziej, w przedszkolu, wtedy
sprawa byłaby prosta i nie byłoby dyskusji, a na forum dyskusyjnym chodzi o to,
by dyskusja była.
A może wątek powinny poprowadzić osoby, które załapały początek i który wydaje
im się na tyle klarowny, by w jego temacie nie miały problemu z wypowiedzeniem
się? Proponowałabym nawet jedną osobę, która sama stwierdziła, że początek
napisany jest przystępnie. Wątpię jednak, by wiedziała, że to o jej opinii
mowa.

[Gość: As]

Wywód mętny i niejasny, a początek zapowiadał się ciekawie.

[pdh6]

wybacz Asie, to co sam napisałeś w komentarzu do mojego tekstu, można uznać za
komntarz mętny i niejasny. Bo co tutaj jest mętne i niejasne? To, że napisałam,
iz ludzie dzielą się na:
1)ludzi słuchajacych muzykę i ludzi muzykę odsłuchujących
2)zazwyczaj- nie uogólniam, daleka jestem od uogólniania- ludzie odsłuchujący
muzykę, mają do niej właśnie takie podejście- odsłuchać , skomentować, postawić
kropkę, tudziez wykrzyknik, by podkreślić wartość swojej wypowiedzi na temat
muzyki, którą skomentowali po odsłuchaniu. Mam na myśli ludzi uznających się za
znawców i śmiało dających temu wyraz.
3)następnie pisałam o podejściu do muzyki. Zwróciłam uwagę na trudność, jaką
sprawia pozytywne nastawienie do muzyki, które znacznie ułatwia wyważenie
opinii na temat danej muzyki, ponieważ subiektywni znawcy zostali przeze mnie
skrytykowani za zbyt subiektywne podejście ich opinie są przynajmniej dla mnie
mało znaczące
4)na koniec postawiłam pytanie- dlaczego tak im trudno nie oceniać jej przez
pryzmat swoich emocji,które muzyka w nich wywołuje. Skoro nastawieni są
nieprzychylnie do muzyki zanim ją usłyszą można przypuszczać , że emocje, które
muzyka w nich wywołuje będą niepozytywne. Dlaczego jest im trudno zmienić do
muzyki nastawienie? Mam na myśli oczywiście osoby, które w swoich osądach
kierują się wysoce_zawyżoną samooceną.
Jest to wątek dla tych, którzy lubią sobie popisać i poroztrząsać sprawy. Nikt
nikogo nie wyprasza ani nie zaprasza tym bardziej, zwłaszcza, jeśli do
powiedzenia ma kilka niejasnych słów. No bo co to znaczy- wywód? To nie jest
żaden wywód, napisałam to, co w danej chwili uważałam za stosowne, by w wątku
znalazło się i ułatwiło lub naswietliło lub pomogło uchwycić sens tematu.
Niektórzy temat podchwycili. Najwidoczniej oni zrozumieli o co chodzi.

[Gość: braineater]

Gdybyś precyzyjnie sformułował różnice pomiędzy 'odsłuchiwaniem'
a 'słuchaniem', to dyskusja by się mogła ciekawie rozwinąc. Bo co znaczy
odsałuchiwanie? Że np w trakcie słuchania jadę rowerem albo czytam ksiązkę? Bo
to robie praktycznie ciągle i jakoś nie widzę różnicy w moim odbiorze muzyki
(przy rowerze fakt, głosne dyszenie czasami mi zakłóca prawidłowy odbiór.
Pisac mi się tez o muzyce zdarza, z tym że z jednym zastrzeżeniem - raczej nie
pisze o tym co mi się nie podoba bo nie widze sensu takiego pisania, bo mówiąc
prosto, zje..ie jakiejkolwiek płyty, nawet genialnej, jest zajęciem nie
wymagającym żadnego wysiłku intelektualnego a wywołuje niepotrzebne spory z
ludźmi, którym dany materiał akurat się podoba. Mogę powiedzieć (As nie bij,
że Faith no more mi się nie podoba ale to tyle, nie zamierzam twierdzić że to
szit, łajno albo muzyka dla głuchych - bo po co obrażać?
Pozdrowienia

[pdh6]

Od odsłuchujących muzykę osób aż roi się na tym forum i dlatego narzeka się, że
jest na nim nieciekawie. Słuchające muzykę osoby nie wypowiadają się na forum
pośród osób odsłuchujących muzykę, aby nie narazić się na niepotrzebne
strzępienie klawiatury, ponieważ osobom tym znana jest ich własna opinia na
temat muzyki (zazwyczaj rózni się ona od skrajnych opinii osób, które słuchają
sobie muzyki i piszą o niej w sposób lekceważący), oraz pomiędzy tymi osobami
ich opinie znane są wzajemnie, a osobom, którym swoja opinia na temat muzyki
nie wystarcza i sięga po opinie innych, opinia osób słuchajacych, czyli
nazwijmy to jasno -znających się na muzyce- jest obojętna, czy wręcz szkodząca
ich własnemu spojrzeniu /-osądowi na daną muzykę. Ośmielam się więc stwierdzić,
że osoby, które przebywają na tym forum na muzyce nie znają się- chociaż nie
dotyczy to wszytskich osób piszących negatywne opinie, jednak większość z nich
pisze bardzo skrajne wnioski. I temat ten można uznać przeciwko osobom, które
porządne forum zmieniają w wysyp opinii skrajnych i negatywnych "z zasady".
Protestuję.

[Gość: Modway]

Wow...Niezły wywód;]
Wydaje mi się, że rozumiem, o co Ci chodzi, jednak sama ujęłabym to nieco
inaczej... W tym, co piszesz jest dużo racji. Mówisz o powierzchownym słuchaniu
muzyki, to znaczy o nie wsłuchiwaniu się w daną muzykę, w słuchaniu jej
pobieżnie i bardzo szybko, bez zgłębiania faktycznego przesłania kompozytora...
Myślę jednak, że taki sposób 'traktowania' muzyki odnosi się niemal wyłącznie
do ludzi słuchających techno lub inną tego rodzaju siekę [nie chcę nikogo
urazić; moje zdanie]. No bo jak wsłuchać się w łomot?? Nie wspominając już o
tekście, którego zresztą zazwyczaj nie ma. Jest jeszcze kwestia "przebojów".
Jestem miłośniczką muzyki przez duże M [nie będę się rozpisywać, co to oznacza;
powiem tylko, że techno, pop, hip-hop, a nawet metal i inne tego typu wynalazki
odpadają]. Rozmawiając z ludźmi kochającymi, albo inaczej - czującymi muzykę w
sposób podobny do mojego, dochodzę do wniosku, że bardzo często utwór, który od
razu wpada nam w ucho i wręcz trudno sobie wyobrazić, co mogłoby nam się w nim
nie podobać, przestaje nam się podobać po bardzo krótkim czasie; więcej,
dosłownie nie możemy tego słuchać. Tak dzieje się często w przypadku przebojów
popowych itd., przebojów tzw. "jednego sezonu" albo jeszcze krócej...Ale nie
tylko. Natomiast zdarza się równie często, ze słysząc coś pierwszy raz, po
prostu nie możemy znieść tych dźwięków...Dopiero później, gdy [jeśli] sami
sięgniemy po to raz jeszcze, coś w tej muzyce zaczyna nas intrygować...I tak, z
każdym kolejnym odsłuchaniem bardziej kochamy daną muzykę. To jest chyba jedno
z najpiękniejszych doświadczeń, jakich dostarcza nam Muzyka. Muzyka przez duże
M. No bo...jakoś nie mogę sobie wyobrazić podobnego zgłębiania utwórów Britney
Spears czy innych tego typu "artystów"... Nie chcąc nikomu ubliżyć - po prostu
NIE DA SIĘ. Koniec kropka.
Dlatego droga pdh6, postaraj się może sprecyzować, czy Twoja teza uderza w
rodzaje muzyki [wielbicieli rodzajów muzyki], czy też mówisz ogólnie o ludziach
słuchających...odsłuchujących...cokolwiek:]
Pozdrawiam

[Gość: pegasus]

co ty mozesz wiedziec o muzyce techno i jej fanach!!!
naprawde czlowieczku malo wiesz, wiec sie lepiej o tym nie wypowiadaj...

[Gość: Modway]

...Buah))
Coś wiem, bo znam ludzi słuchających tej muzyki. Niektórzy z nich sa moimi
znajomymi, ale to wyjątki; jak wiadomo wyjątek jest potwierdzeniem reguły
Poza tym nie mówię o wszystkich ludziach słuchających tego typu muzyki, ale o
najbardziej widocznych jej przedstawicielach, o których moje zdanie już znasz
Nie traktuj tego jak atak.
Pozdr

[grrrg]

Duże M jak Megalomania?

[pdh6]

Ile da się, o tym jeszcza sama będziesz mogła przekonać się, sama tego nie
doświadczyłam, jednak patrząc na coraz większą popularność muzyki techno, a
przynajmniej na jej w pewnym momencie większą popularność (podbój dyskotek i
wszelkiego rodzaju pubów, w których to miejscach bardzo chętnie puszczano
szybkie rytmy)można przypuszczać, że dużo łagodniejsza muzyka, jaką wykonuje
Britney cieszyć się może wsród słuchaczy preferujacych inne brzmienie niz
muzyka techno nie mniejszym powodzeniem, niż muzyka techno wśród swoich
wielbicieli. Oczywiście, muzyka techno to nazwa umowna dla wszystkich
dudniących rytmów (-techno dance, dance techno, czy jakichkoilwiek innych z
techno końcówką), muzyka techno i każda muzyka, z którą się wiąże
przypuszczalnie ma mniejsze grono odbiorców, niż na przykład muzyka typu
Britney, czy diametrlanie różniąca się i skrajnie różna od muzyki Britney, ale
jakże szlachetna-muzyka metalowa.
Kwestii muzyki przez duże M nie ma potrzeby wyjaśniać, dla każdego znaczy co
innego. Dla technomana bedzie to techno. Dla pop miłośniczki muzyka Britney.
Dla Ciebie nie bedzie to ani mzuyka hip-hopowa ani żadna, którą przytoczyłaś
powyżej. Kwestia muzyki przez duże M to rzecz umowna, podobnie jak rodzaj
emocji, którą wywołuje muzyka, i którą nazywa się miłością do muzyki. Nie ważna
jest jednak miłość do muzyki w obliczu tego, jaką mamy opinię o niej, zanim
jeszcze posłuchamy jej od początku do końca. Nie ważna jest wtedy rola, jaką
odegra, kiedy odsłuchujemy ją, jeśli z góry skarzemy na swoją negatywną opinię
i określimy jasno wszem i wobec i w sposób,jaki często ma miejsce na forum.
Wystarczy tylko podejrzeć opinie co bardziej rozgorączkowanych komentujących.
Bardzo rzadko natknąć się można, by wypowiadający się kierował się kulturą,
chociaż pewnie zupełnie niepotrzebnie wkraczam już w zarzewia dyskusji na dany
temat, która w krótkim czasie zmienia się w jatkę między jej uczestnikami. To
takze świadczyć może o tym, że rozpoczynający dyskusję na dany temat muzyki
rozpoczynają ją po to, by w bezpardonowy sposób wyrazić swoją opinię i pokłócić
się po swoim trzecim wpisie. Nie jest to więc sytuacja o której piszesz, a
która moze świadczyć o miłości do muzyki- odsłuchiwanie muzyki może dostarczać
nam coraz więcej przyjemności zarówno przy pierwszym odsłuchiwaniu jak i przy
kolejnym, a nawet entym odsłuchiwaniu tego samego utworu, bo mimo tego, że jest
to ten sam utwór, to przecież to co wpływa na to w jaki sposób daną muzykę
odbieramy, zmienia się. Nic nie jest takie samo przez taki sam czas. Nawet
upodobanie do muzyki, o którym piszesz, decyduje, który utwór podoba Ci się
tego dnia, a który będzie podobał Ci się jutro czy pojutrze. Nie wprowadza
Ciebie to jednak w nastrój skory do kłótni z tego powodu, ze utwór który
podobał Ci się wczoraj, już dzisiaj nie podoba Ci się i dlatego uważasz, że
jest taki, że powiesić się tylko na nim. Prawda?
Z kolei słuchający muzyki, czyli potrafiący ją docenić, bo interesujący się
całokształtem twórczosci danego wykonawcy potrafią do tego samego wykonawcy i
jego nowych pomysłów podchodzić z niezmiennym zainteresowaniem i nawet z
aprobatą. Nie interesują ich zażarte, przepojone zjadliwymi uwagami o danym
artyście dyskusje. Na ich podejście nie ma wpływu przeczytanie opinii osoby,
która uważa wyrażenie swojej opinii za konieczne i natychamistowe i jak
najbardziej zjadliwie. Dla nich muzyka jest czymś kojącym, czymś co potrafi
sprawić, że zapomną o tym, że na temat muzyki można w ogóle rozmawiać. Nie jest
dla nich tematem pierwszorzędnych dyskusji. Tematem pierwszarzędnych dyskusji
jest dla nich natomiast- co zrobić, by zapobiec szerzeniu się na przykałd
ignorancji i aroganctwa na forum. Od wątków przepełnionych podobymi emocjami
trzymają się z daleka.
Chyba wyjaśniłam róznice między odsłuchującymi a słuchającymi. Po szerszy
zakres informacji na ten temat, na temat wątku ogólnie,odsyłam wyżej.
Pozdrawiam również.

[Gość: maryn]

no tak.sa rozne rodzaje muzyki,rozne wymagania,rozne gusta.i wlasnie czesto
jest tak ze to co w jakims okresie zycia nie podoba nam sie,jakis czas pozniej
odkryte wtornie nabiera innego znaczenia.intryguje jak to okreslila modway...mi
sie wydaje ze muzyka jest bardzo indywidualna sprawa bo kazdy inaczej czuje.dla
kazdego jest ona czyms innym.az dziwne jest to jak bardzo sie miedzy soba
roznimy choc przeciez jestesmy tego samego gatunku.troche ciezko sie polapac w
tej wypowiedzi pdh6 dlatego nie wiem czy w ogole na temat pisze:] ale zgadzam
sie z tym ze nie mozna z gory zakladac ze cos jest do bani.na wstepie samym
wiedziec juz czy cos sie podoba czy nie nawet tego nie sluchajac...tylko...to
teoretycznie sie z tym zgadzam.w praktyce wyglada to troche inaczej.nie
potrafie czuc hiphopu jakikolwiek by on nie byl.nie rozumiem go,nudzi mnie i
meczy.ale przyznam ze zdarza sie-choc rzadko-ze slowa sa calkiem sensowne.w
roznych gatunkach lubie rozne rzeczy.rozna muzyka wzbudza we mnie rozne
emocje.i to jest wlasnie piekne.ta roznorodnosc...i to jak muzyka wplywa na
nastroj i zycie.od dolka do euforii.to chyba najskuteczniejszy i najlepszy
narkotyk.sporo jest smiecia w muzyce niestety bo do tego fachu zabieraja sie
ludzie ktorzy sie na tym nie znaja czasem...ale to tak na marginesie.chcialam
jeszcze powiedziec tylko ze nie zawsze wazne sa w muzyce slowa.ale to chyba
wiadomo.czasem sa tylko pretekstem.czesto kiepskie slowa przeszkadzaja we
wlasciwym odbiorze muzyki ale czasem sa kompletnie nieistotne.roznew wymagania
muzyczne.jedni sa wybredni inni maja dosc rozbudowane gusta muzyczne.i trudno
miec pretensje o te subiektywne i czesto w odczuciu innych niesprawiedliwe
sady.troche szkoda w sumie...

[pdh6]

Wydaje się, że zrozumiałaś/-es prawidłowo. Nie można z góry zakładać. Nawet
tego, że muzyka- odwracając temat do góry nogami- spodoba się nam, jednak warto
mieć chyba nieco pozytwniejsze nastwienie od negatywnego? Zawsze jest pretekst
do mniejszego rozczarowania się muzyką, w sumie można powiedzieć "muzyka jak
muzyka. nie oceniam jej pod wpływem swojego nastroju, a nastawienia". Na to
warto zwrócić uwagę, przy wydawniu swojej opinii. Nastrój zazwyczaj bywa bardzo
nietrwały, natoamiast muzykę można przewijać i puszczać, puszczać i
przewijać...Dlatego nie piszę o nastroju na muzyke, ale o nastawieniu się na
nią, o nastawieniu do niej. Bez wpływu na to, jaka będzie przed
włączeniem "play", nie zmieni to naszego podejścia względem muzyki, względem
muzyki jako całoksałtu. Bo piszę o muzyce jako całokształcie i abstrachuję od
dzielenia jej na gatunki, teksty, ścieżki dźwiękowe.
Swoją drogą, chyba nikt po muzykę nie sięga bezwiednie? Jest coś, co kieruje
nas w stronę muzyki tej, a nie innej. Ciekawa jestem, od czego to nakierowanie
zależy, nie dla wszystkich słowa w tekście przedstawiają taką samą wartość, jak
linia melodyczna, sama zwracasz uwagę, że nie to jest najwazniejsze.

[braineater]

czołem pdh
Wreszcie rozjasniłaś nieco wątek i moge się więcej poprodukować
Wydaje mi sie, tak jak podejrzewam i tobie, że nie ma co podchodzić do muzyki,
a zresztą do każdej chyba sztuki, z jakimś z góry określonym nastawieniem. To
jest przyzwyczajenie, nader ciężkie do pozbycia, bo wiadomo, że jeśli jakas
płyta danego wykonawcy ci nie podeszła, to raczej cięzko będzie wziąść nań
kredyt zaufania, gdy wypuści nowy album. Ale zawsze chyba warto choćby dac
jedną szansę na spokojne przesłuchanie materiału, próbę zrozumienia czemu ci
kolesie grają tak a nie inaczej i ewentualnie spróbować zrozumieć, czemu mi
akurat się to nie podoba. Groźne w tym jest, że z wszystkich stron dostajemy
zaestawy gotowych odpowiedzi w stylu "Britney to muza dla lasek w
różach" "Metalica to ch..ówa, czysta komercha" itp (przykłady takie raczej
luźne, nie z moich uprzedzeń) Dośc często w związku z tym, pojawia się
wewnetrzny przymus przyklaśnięcia takiej opinii, dopisania swoich 3ch groszy do
pogrążenia danego artysty. Tylko, że ja w sumie nie wiem po co. Nie podoba mi
się coś, to to kompletnie olewam, nie produkuję się, że to złe i fe, że nudne i
nijakie, tylko idę sobie poszukac jakiejś muzy, która mnie kręci i którą będę
mógł szczerze pochwalić. Oczywiście odchył w drugą stronę jest także - chwalic
nieprzytomnie to, co chwalą wszyscy - patrz, dla mnie chociażbby niezrozumiały
zachwyt nad Lao Che, czy Kapelą ze Wsi Warszawa. Ale ok - wierzę, że są ludzie,
którym sie to naprawdę podoba, ale z drugiej strony nie potrafie uwierzyć, że
jest ich aż tylu. I tu mógłbym puscić dłuższy wywód o wtórności, nudzie i
skomercjalizowaniu w wykonaniu w/w kapel tyle, że nie ma to sensu. Wierzących
nie da się przekonać, a niewierzący i tak wiedzą swoje. Tu z muzyką bywa
podobnie jak z religią i polityką. Poglądy w tych 3ch dziedzinach są
najczęsciej tak mocno związane z indywidualną konstrukcją psychiczną odbiorcy,
że nie ma sensu jakakolwiek dyskusja, mająca na celu je zmienić. Wyznawca na
zawsze pozostaje wyznawcą, jesli nawet wszystkie racjonalne argumenty
przemawiaja akurat przeciw.

[pdh6]

Właśnie o tym piszę: o zestawie gotowych odpowiedzi, jak to nazwałeś, czyli
akurat o tym, czego należałoby w muzyce szukać samemu. A tak poza tym to:
czołem . I jeszcze, sądzę, że miłość do muzyki raczej nie "kręci", miłość do
muzyki albo się ma albo się jej nie ma, a powyższe stwierdzenie, o kręceniu się
muzyką jest, moim skromnym zdaniem, domeną ludzi, którzy lubią się pokręcić w
rytm muzyki i pójść dalej (np. po to, by wygłosić opinię, żę "muzyka ta kręciał
mnie, ale przestała, nie wiem czemu, pewnie dlatego, ze była "wiadomojaka").
Wywód o nudności, skomercjalizowaniu kapel, które wymieniasz umieść proszę w
innym wątku, nie zaśmiecaj tego, bo ten nie jest o komercjalizowaniu się, ale
jest zupełnie o czym innym, jeżeli i to mam wyjasniać, o czym, odsyłam do
swoich wcześniejszych wpisów znajdujących się powyżej- niestety nie będę się
powtarzać, chociaż wiem doskonale, o czym piszę wyżej.
Kwestia, którą poruszyłeś, a mianowicie indywidualna konstrukcja odbiorcy. W
rozwinięciu wątku raczej nie poruszam indywidualnej konstrukcji psychicznej
odbiorcy, bo nie dzielę odsłuchujących i słuchajacych indywidualnie, jednak
starama się zwrócić uwagę na to, z czego wynika ich indywidualne podejści do
muzyki- z nastawienia, które może być stricte indywidualne. Jednak o
preferowaniu róznego rodzaju muzyki oraz różnych kapel nie ma mowy w tym wątku,
ponieważ ten temat nie mieści się w ramach zagadnienia. No, a poza tym,
dyskusji nie poruszam po to, by jakiekolwiek gusta odbiorcy mogły ulec
zamianie, lub żeby na jakiekowliek wpłynąć. Chciałam jednak zwrócić na to
uwagę. No więc zwróciłam.
Dzięki poza tym, że mogłeś poprodukować się trochę Znacznie to ułatwiło
sprawę wglądu w Twoje pojęcie tematu. Niech będę Ci dzięki.

[braineater]

Kapele wrzucone w wątek, były takim sobie abstrakcyjnym przykładem, więc
spokojnie można podstawić X i Y zamiast nazw i wtedy wracamy na obszar
teoretycznych dywagacji.
A kwesti psychologii odbioru, nie da sie ,moim zdaniem w żaden sposób pominąc,
bo miedzy innymi z tejże psychologii wynika właśnie czy
jesteśmy 'odsłuchującymi' czy 'słuchającymi'. 'Odsłuchujący' byłby więc osobą z
powierzchownym podejściem do zagadnienia, nie szukającym w muzyce niczego po za
potwierdzeniem własnych apriorycznych założeń, człowiekiem niezdolnym do
zdziwienia się, do wyszukiwania w dźwiękach czegoś własnego, osobistego. Taki
człowiek zadowoli się dowolną składanką typu 'the best of' i muzykę, będzie
traktował jak tapetę lub też gustowny landszafcik, który sobie po prostu wisi
(leci) i nikogo nie drażni.
"Słyszący" - hmm tu z doprecyzowaniem jest nieco gorzej, ponieważ każde z nas
słyszy co innego, i czego innego w muzyce szuka i oczekuje od niej. Można
słuchać w sposób jak dla mnie niezrozumiały, czyli preferowany przez ludzi
którzy grają na jakimś instrumencie i potrafią się podniecać, że w tej a tej
solówce są takie a takie nutki, układy palców itd - jak dla mnie to juest
morderstwo, rozkładanie muzyki na atomy, ale podejrzewam, że też troszke zawisć
przeze mnie przemawia, bo sam tak nie potrafię
druga opcja, znów wymagająca sporych kompetencji, czyli słuchanie muzyki pod
względem kompozycji, skonstruowania danego utworu. Jak rozłożone sa napiecia,
które instrumenty wywołują taki nastrój itd. To już mi bliższe, ale to tez
chyba nie jest zdrowe podejście.
No i opcja trzecia, chyba najlepsza, wejście w muzykę całym sobą, pozwolenie na
to by autor utworu robił z nami co chce i jak chce, poddawanie się wszystkim
nastrojom generowanym przez dźwięki. I to chyba najfajniejsze jest, bo po
pierwsze wracamy do rytualnych, wręcz religijnych źródeł muzyki, a po drugie
racjonalna analiza nie rozwala nam przyjemności słuchania.
Tyle, że cły czas mam wątpliwości, czy twój podział nie jest ciut za bardzo
dogmatyczny, bo najpewniej jest jednak tak, że wszyscy po trochu jestesm y
zarówno odsłuchującymi jak i słyszącymi. Są dźwięki które prowokują nas do
zaangażowania się i są takie, które pozostawiają zupełnie obojętnymi. I na to
chyba nie da się nic poradzić, bo to, powtórzę, kwestia indywidualnej
psychologii odbioru.
Pozdrowienia

[pdh6]

Rozumiem, jednak nie chodziło nawet o abstrakcyjny przykład, nie wspominając
już o tym,ze na pewno nie chodziło o dawanie przykładu .
Kwestia psychologii, to- jak powiedziałam, względnie napisałam kwestia
indywidualna, jednak moim zdaniem przynaleznosć do grupy odsłuchującej czy
wsłuchujacej się w muzykę może zależeć nie tyle od preferencji sposobu
słuchania muzyki, co na przykład przynależności do danej grupy osób, która ma
określony stosunek do muzyki.Wiadomo, że więcej osób znajdzie się w tej grupie,
w której jest więcej osób mających określone podejście do muzyki, to jest
większosć decyduje o tym, jakie podejście ma się, lub przynajmniej ku jakiemu
podejściu skłania i chociaż dalsze dywagacje na temat ondywidualnycego
podejscia i preferencji do muzyki jest kwestią do dalszego rozstrzygania, to
jednak sądzę, że ogólnie, abstrachując od indywidualnych, psychologicznych
predyspozycji odbioru danej muzyki, z grubsza jej odbiorców mozna podzielić na
dwie, względnie trzy grupy, o których mowa nieco wyżej (tudzież niżej, w
okolicacH umiejscawiania swoich wpisów straciłam nieco orientację ).
Recepta na odsłuchanie muzyki jest prosta- włączasz i gotowe. Mogę się jedynie
podpisać pod tym, co napisałeś.
Co do drugiej grupy ludzi preferujących podejście do muzyki bardziej
bezpośrednie, w założeniu bliższego obcowania z nią, niż osoby właczające się
tylko w rytm muzyki,również w pełni zgadzam się. Jednak uważam, iż te osoby,
które potrafiłyby uchwycić sens kompozycyjny utworu i ideę wdrożoną w jego
przygotowanie nie muszą szczycić się posiadaniem kompetencji, w znaczeniu, iz
nie muszą posiadać upoważnienia, by opinię o muzyce mogły wyrażać. Ponieważ,
to, dzięki czemu mają bezpośredni kontakt z muzyką, o jakim pisałam nieco wyżej
nie wynika w żadnym wypadku z posiadania jakichkolwiek kompetencji, lecz z
posiadania tego, co pozwala im mieć bepośredni kontakt w muzyką, czyli tego,
czego właściwie nie da się nazwać prostym słowem- jakimkolwiek słowem.
Piszesz dalej, o rozkałaniau muzyki na atomy. To jest bardzo piękna sprawa,
ponieważ gdyby nie miała miejsca w jakimkolwiek wypadku komponowania utworów,
nie powstałyby na przykład utwory Mozarta, które słynęły z tego, że ścieżka
melodyczna jest dosć skomplikowana i dopwiero rozbió jej na części pierwsze, to
jest nuty kompozycyjne pozwalały na prześledzenie nie tylko całego utworu, ale
takze toku myslowego samego kompozytora (który, jak warto przypomnieć w tym
miejscu, spisywał swoje kompozycje na bieżąco,praktycznie i w praktyce bez
przerwy, komponując zawiłe i skomplikowane frazy twórcze, których rozgryzienie
nawet współczesnych kompozytorów przyprawia o zawroty głowy). Dobrze, to tak na
marginesie, w kwestii, hmm, nie napisałabym "piodniecania się" muzyką, ale
dotarcia właściwie do istoty jej dźwięku, do pełni jej brzmienia,które czuje
się od końcówek włosów, aż po same koniuszki palców, z których, na przykład w
przypadku gitarzystów "spływa muzyka" na instrument.
Wsłuchiwanie się w muzykę pod względem kompozycyjnym można zostawić
profensjonalistom i rozumiem, że będą mieli swoje zapatrywanie się na wartości
włożone w skomponowanie się słów i muzyki, jednak dla mnie bedzie miało to
mniejsze znaczenie, ponieważ będzie to ich zapatrywanie się, które wynikać
będzie z tego, iż do nich należy wsłuchiwanie się w muzykę, a nie odsłuchiwanie
jej, a więc podejście na które składa się nie tyle ich nastawienie do muzyki,
co również kompetencje, które podważyć może jedynie ich niesolidna opinia.Nie
znaczy to, że nastawiać się będę na odsłuchiwanie muzyki tylko dlatego, że
wsłuchiwanie się należy profesjonalistyom orzekajacym, czy dany rytm brzmi
zgodnie ze słowami piosenki, bo nie chodzi przecież o suchą analizę muzyki,
tylko o wywoływanie przez nią jakihś emocji, a o to u poddajacych wiecznej
analizie osób raczej trudno.O, i w tym momencie mogę podkleic kawałek Twojego
wpisu, o tym, że poddawanie analizie tego, co słuchamy psuje całą spontaniczny
odbiór, jaki wywiązuje się między słuchającym a słuchanym.
Mój podział jest dogmatyczny, ponieważ jak napisałam, podzieliłam ludzi
umownie, według tego, jakie opinie można zaobserwować było na forum, a które
wychodziły od ludzi mających raczej kiepskie pojęcie na temat tworzenia i
zaangazowanie w tworzenie muzyki, dla nich po porstu jest to jeszcze jeden
powód by napisać i oznajmić "jak bardzo się nudzę", czyli dac upust swojemu
nastrojowi w danym momencie. Bo nie wierzę, że muzyka takim osóbom skłonna
jest, puszczana chocby z przypadku, poprawić nastrój, a przecież często właśnie
po to puszcza się muzykę, by odczuć przyjemność, ale nie analizować jej.
Analizowana przyjemnosć przestaje być przyjemnością, podobnie jak dawkowanie
jej, w rozsądnych ilościach odczuwa się tyle samo przyjemności, w
przeciwieństwie do , na przykład- ponieważ w tym wypadku mówimy o muzyce, a
raczej o konkretnym podejściu do niej- przedawkowywania jej, kiedy po pewnym
czasie uwaga odpływa od słyszanej rzeczy, /-muzyki, wykonawcy dlatego, aby
przyjemnosć mogła być przyjemnością, dlatego na przykałd nie zawsze zwraca się
uwagę na to, co akurat słyszymy i nie znaczy to, ze muzykę lub to co słyszymy
(dźwęki na przykałd, o których wpsominasz)odsłuchujemy, czyli mamy "ot, takie
sobie znudzone podejście".I może dlatego, z przedawkowania, po pewnym czasie
dźwięki nie budzą w nas większych emocji. No i tutaj, na zakończenie wniosek
wprost przeciwny do Twojego- wzystko to kwestia dawkowania. Sa ludzie, którzy
muzyki słuchają non stop. A są takie osoby, które tylko pod wpływem potrzeby
włączają "play" - i potrafią czerpać przyjemność, która także może być rzecza
umowną. Bo nie wszystko co dawkuje się może dostarczyć takiej samej skali
wrażeń. I jeszcze- nie wszystkie dźwięki odziałowuja takamo, ale to wiąże się
chyba z odczuwaną skalą przyjemności, czego odczuwanie, tu się zgodzę, jest
kwestią indywidualnej kwestii odbioru.
No i również pozdrawiam.

[anaesthetic]

pdh6, o ile cię dobrze zrozumiałam, to zarzucasz odsłuchującym, że wypowiadają
swoje negatywne sądy o muzyce, która im się nie podoba, bez uprzedniego
dokładnego wsłuchania się. Owszem, masz trochę racji, bo niektórzy zbyt
pochopnie odmawiają jej wszelkich wartości, czasem bez zastanowienia i
wskazania, co konkretnie im się nie podoba. Po prostu piszą, że jest do bani i
już. Cóż, mają do tego prawo, ale jak napisał braineater, nie ma sensu zjechać
płyty która się nie podoba i kogoś obrażać, kto akurat w takiej muzyce gustuje,
skoncentrujmy się lepiej na opisywaniu tego, co nam się podoba.

Moim zdaniem wszyscy jesteśmy po części odsłuchującymi i wsłuchującymi się.
Trudno wymagać od ludzi, żeby cały dzień analizowali wszystko, co usłyszą w
radio. Odsłuchiwanie samo w sobie nie jest złe, służy poznawaniu nowości i
wyszukaniu czegoś dla siebie, co nazwiemy sobie Muzyką przez duże M i czym
będziemy się zachwycać.

Dla jednego jakaś muzyka będzie przez małe m, a dla kogoś innego przez duże M,
ale to jest tylko i wyłącznie ich subiektywne zdanie. Czy można uzurpować sobie
prawo sądzenia, która muzyka jest dobra a która nie, czy w każdej muzyce można
znaleźć coś wartościowego, co nas powali na kolana, jeśli tylko dostatecznie
długo będziemy się w nią wsłuchiwać i analizować? Myślę, że nie, nie ma też
większego sensu w zmuszaniu się do słuchania czegoś, co się nie podoba tylko po
to, żeby ewentualnie znaleźć coś dobrego. Niech każdy słucha czego chce, a
takie forum to właśnie miejsce na wymianę mniej albo bardziej przemyślanych
(subiektywnych) opinii, oczywiście lepiej by było, gdyby były bardziej
przemyślane...

[pdh6]

Właściwie zarzucam im, że czegoś takiego, jak "wsłuchania się" w ich wypadku w
ogóle nie ma miejsca, zanim jeszcze cokolwiek nawet "odsłuchają", co nie jest
bez znaczenia dla odbioru (który jak wiadomo, zalezy głównie od nastawienia). I
znowu kwestia muzyki przez duże, czy małe "M". Chyba to także nie ma znaczenia
dla kogoś, kto muzyke traktuje w sposób bezpośredni, jako element naturalny
swojego otoczenia? Dopiero podział na muzykę z dużej czy z małej litry zaczyna
uświadamiać im, ze istnieją podziały, dla jednych muzyka przez duże "em", dla
innych muzyka po prostu płynie i jest w tym jej niepostrzezonym płynięciu coś
wspaniałego. A dla jeszcze innych muzyka pisana przez duże M jest po prostu
pretekstem do jej zauważenia i najczęściej degradowana do muzyki przez m-uzyke,
poprzez założenie sobie z góry, iż właśnie, by napisać o muzyce coś "od siebie"
należy mieć do niej, hm, podejście nieco kontrowersyjne.
Co do przemyślanych wpisów, wolna ręka tym, którzy nie mają na to ochoty.
Zarówno do napisania swoich przemysleń na temat muzyki jak i zmiany nastawienia
jest się najtrudniej przekonać. Ale i o tym nie omieszkałam wspomnieć na
początku. Dlaczego tak trudno jest nawiązać do swoich pozytywnych odczuć
związanych z muzyką, lub nawet do odczuć negatywnych, ale na sposób pozytywny,
czyli kulturalnie.Opinia w ten sposób napisana nie byłaby pretekstem do
żarliwych dyskusji, chociaz takowe są jak najbardziej pożądane zwłaszcza na
forum dyskusyjnym, jednak niech będą dalekie od tego, co w przeważającej ilości
prezentuje się na forum. Chociaz, jak napisałaś, lub może to tylko ja
uzupełniam- nikogo nie zmusi się do napisania swoich przemyśleń. Łatwiej nie
przemyśliwać i zakląć sobie. Na forum,

To zależy od...

[ianek70]

...wszystkiego.
Jest tyle utworów i wykonawców, ile uszu i odbiorców. I odwrotnie.
Nie można dzielić słuchaczy na wsłuchujących a odsłuchujących, bo każdy słyszy
coś innego w zależności od swoich doświadczeń, przyzwyczajeń, oczekiwań itd,
które są inne dla każdego.
Na przykład.
Ja bardziej lubię the Smiths dla muzyki, niż dla tekstów, więc wolę ich
piosenki szybkie i rockowe. Dla mnie, świetny czarny humor ich tekstów jest
swego rodzaju dodatkiem, choc wiem, że dla większości prawdziwych fanów słowa
są ważniejsze, i oni chętniej słuchają wolnieszych, subtelniejszych utworów.
Nie jestem wielkim wielbicielem Leonarda Cohena, ale lubię, i mnie najbardziej
wzruszają teksty bo śpiewa o takich intymnych sprawach, z którymi ja (i pewnie
większa część facetów) mogę otożsamiać. Czy starzy hipisi bardziej doceniają
jego muzykę? Kto wie...
Uwielbiam The Fall, i nie mogę wytłumaczyć dlaczego.
Czasami ogólne wrażenie jest najważniejsze - smutek Portishead, brutalność Big
Black. Całość. Nieważne, jak się słucha ważne tylko, co słyszesz.
Jakiś przebój Toni Braxton, dla mnie totalny prostacki obciach, ale z powodów
osobistych wzrusza.
A jak się słucha artystów obcojęzycznych, to co z ich przekazem? Uwielbiam
Rammstein, ale jak kupuję płytę, to od razu wyciągam słownik i żałuję, że i tak
nie rozumiem zbyt wiele. Cocteau Twins - Liz Fraser nie śpiewała w żadnym
języku ale "Beatrix" jest najpiękniejsza piosenka na świecie.
Jeśli Europejczyk słucha Cypress Hill, to subtelności nie wyłapuję, tak samo,
jak kiedy Amerykanin słucha Dizzee Rascala.
Wiadomo jaki świetny tekściarz z Kazika, moje zdanie co do najlepszych utworów
Kultu zmieniło się w ciągu lat - bo lepiej teraz znam język polski, czy
dlatego, że lepiej znam piosenki i teraz znaczą coś dla mnie?
Gdyby Snoop Doggy Dogg posłuchał Pokahontaz, to by nie wiedział o co chodzi nie
tylko dlatego, że nie rymują po kalifornijsku, ale i dlatego, że nie zna
kontekstu. Ja też nie rozumiem każdego słowa, ale śledziłem scenę (nie
fanatycznie) od pewnego czasu i wiem o co im chodzi muzycznie.
Każdy forumowicz ma zapewnie inne poglądy dotyczące tych wszystkich wykonawców,
każdy z innych powodów.
Odpowiedź równie niejasna, jak pytanie bo gdyby można było wyrażać słowami to,
co wyraża się muzyką, to muzyka byłaby zbędna.
Poza tym, jest po 23.00 i to był długi weekend

[pdh6]

Długi, jednak owocny w przemyślenia .
Podział, którego dokonałam dla mnie jest umowny. Nie zaliczam nikogo ani do
wsłuchujacych się w muzyke, ani do odsuchujacych muzyki, bo istnieje jeszcze
jedna grupa zupełnie neutralna, czy jednozancznie obbojętna- i nijak nie da się
jej zaliczayć ani do jednej grupy, ani do drugiej, słowem- zarówno opinie
pierwszych jak i drugich są dla nich nieinteresujace, z prostego powodu-
ponieważ w muzyce nie znajdudą dla siebie impulsu do podzielenia się z innymi
swoją opinią. Ale to na przykałd nie znaczy, że nie mogłyby zająć się na
przykład przeglądaniem forum muzycznego, by zorientować się, co dla jednych
stanowi grunt wyrabiania swojej opinii,a co dla innych może stanowić
trzęsawisko chybionych pomysłów i wrażeń. Według mnie, po przeczytaniu Twojej
odp. mogę śmiało ustawić się w tej trzeciej grupie- bo chociaż daleko mi do
klasyfikowania muzyki i podziału na dobrą i złą, to jednak nie omieszkuję
przynajmniej uzmysławiając sobie, czy muzyka, którą słyszę jest przyjemna czy
nie. A więc zaryzykuję i stwierdzę, że trzecia grupa, która wyłania się
spomiędzy tych dwóch grup nie należy ani do wsłuchujących się, ani do
odsłuchujących, czyli znaczy to, że podejście osób do muzyki znajdujących się w
tej grupie jest nacechowane dystansem, z nastawieniem na wyłączne czerpanie
przyjemności ze słyszanej muzyki, bez przymusu jej analizowania, czyli oceny
tego, co się słyszy przez pryzmt swojego podejścia. Chociaż wiadomym jest, że
muzyki w tym wypadku, której słuchanie nie będzie sprawiać przyjemności, nie
będzie słuchało się, co nie znaczy, że będzie ignorowało się ją, z pewnością
wyłączy się ją bezwiednie, bez szkody dla muzyki i naszej opinii o niej. Bo
skoro nikt nie zmusza nas do słuchania muzyki, to chyba znaczy, ze muzyka
której nie lubię nie przeszkadza nam? A przynajmniej nie do tego stopnia, by
wywoływać w nas reakcje pozbawione racjonalnych przekaźników mowy (swego czasu
zasłynął na forum wątek składający się ze słówek niecenzuralnych oraz samych
tylko dxwięków onomatopeicznych). Skoro więc nie podoba mi się, wyłączyć mogę i
nie zawracać sobie nie tylko głowy, ale i nie zakłócać swojego dobrego
samopoczucia tym, że narzucam sobie słuchanie czegoś, co nie sprawia mi
przyjemności. A skoro nie sprawia- wyłączam. A skoro wyłączam, znaczy to, że
nie jest to dla mnie. A skoro nie jest dla mnie, nie znaczy to, że nie jest dla
kogo innego. Co jako słuchacz dobierajacy muzyke do własnych potrzeb szanuję i
jednocześnie rozumiem pomysł autora muzyki, który dla swojej łasnej
samorealizacji potrzebował wyprodukować właśnie coś takiego.
No i, a propos pglądów na wykonawców, polecam załozenie wątku, z pewnoscia
wiele osób zauwazy go i wypowie się szerzej w tym temacie. Może ja tekaże będę
jednaz tych osób, kóre co nieco miałyby do powiedzenia na temat wykonawców, o
których wspominasz.

[acrobat4]

"Lecz ludzie słuchający muzyki dzielą się dla jednych na ludzi słuchających
muzykę, dla innych, tych drugich, na ludzi odłuchujących muzykę."

Bardzo dobrze powiedziane. W sumie dla ogromnej masy ludzi (czyt. odsłuchującyh)
ważna jest muzyka i to, by była ona miła, lekka i przyjemna... A tekst?? Zbyt
skomplikowane, by się w niego zagłębiać.

[pdh6]

Zazwyczaj muzyczka, przeznaczona do odsłuchwania a więc nie zamyślania się nad
nią z zasady wyposażona jest w tekst prosty i nieskomplikowany, co nie
przeszkadza tym, którzy w swoim zamiarze mieli po prostu "zjechanie" po prostej
usłyszanej muzyki, a więc w sposób bardzo prosty i nieskomplikowany. Więc w
rzeczywsitości, nie ma w zagłębianie się w tekst służący jedynie do odsłuchania
niczego skomplikowanego. Problemem skomplikowanym jest to, by zagłębić się w
tekst skomplikowany i jest to zbyt skomplikowane dla ludzi słuchajacych muzyki
nieskomplikowanej.
Chyba dobrze zrozumiałam Twoją wypowiedź, podobnie jak Ty mój wpis umieszczony
na samym początku.
Pzdr.

[Gość: gender_bender]

chyba zrozumiałem... (?)

W zasadzie zgadzam się z Tobą: sam jestem raczej słuchającym, nie odsłuchującym...

Lubię np. wiedzieć o czym są teksty piosenek, mogę wtedy ocenić jak się
uzupełniają w przekazie muzyka i słowa.
Lubię znać biografie artystów, motywy (jeśli jakieś specjalne były) napisania
danej piosenki - wszystkie szczegóły, które pozwalają bardziej zrozumieć czym
dny utwór jest w rzeczywistości.
Lubię rozmawiać o muzyce, dzielić się wrażeniem jakie na mnie wywiera...

Muzyka w zasadzie pełni różne funkcje:
- niektórzy wymagają, żeby uwalniała od myślenia, relaksowała, itp. Ci nie
potrzebują słuchać, wystarczy "odsłuchiwanie";
- inni szukają w niej zachęty do myślenia, inspiracji, rozważań filozoficznych
itp. Ci "słuchają".

W zasadzie obydwa podejścia są słuszne.
Pozdrawiam.

[pdh6]

Ocena, czy słowa/- tekst piosenki uzupełniają się z melodią danego utworu to
także subiektywna ocena. Dla większości osób większość utworów ma tekst i
melodię nieuzupełniającą się. Dla mniejszości te dwa elementy w tych samych
utworach brzmią dość zgranie i uzupełniają się. I w zasadzie obydwa podejścia
to rzecz subiektywna. Zarówno odsłuchiwanie jak i wsłuchiwanie się w muzykę.
Jest to w obydwu przyapdkach sprawa jak najbardziej słuszna, bo na przykład nie
wykluczone, że osoby odsłuchujące muzykę doskonale odnajdują to, czego szukają
wsłuchujacy się w muzykę w czymś innym. Kwestia tylko krzywdzącego wydawania
opinii na temat muzyki odsłuchiwanej i przekazywanej osobom, które o danej
muzyce nie mają zadnego pojęcia. W tym wypadku pozostaje albo poddanie i
poleganie na opinii osoby, która tą opinię wydała, albo zainteresowanie się
blizej tym, co bezpośrednuio wiąże się i wpływa na jakość muzyki. Na przykład
elementami inspiracji, zainteresowań i próby połączenia, uzupełnienia ich z
muzyką w całość.
Co do funkcyjności muzyki, pierwszy podpunkt rozbiłabym na dwa inne:
-uwolnienie od myślenia i jest to sposób na relaks,
i
-odsłuchiwanie i komentowanie dla samej mozliwości wydania komentarza,
co do drugiego podpunktu zgodziłabym się z nim. Poszukiwanie w muzyce czegos
nowego, czego nie usłyszało się, nie dostrzegło za pierwszym razem jest bardzo
ważne i bardzo.. ispirujące.
Pozdrawiam.