Na dzień dobry informacja - rock rolniczy żyje i ma się dobrze. IRA od zawsze
była dla mnie czołowym reprezentantem tego gatunku. Przez chwilę było lepiej,
gdy w tej kapeli grał mało znany gitarzysta, który skomponował prawie cały
XXI wieczny repertuar tej nieco przykurzonej kapeli. Ale koledzy go
zrestrukturyzowali, biorąc dwóch kolejnych weteranów sceny (Gładysza z Human
i młodszego Bracichowicza z Mafii). No i znowu nie jest dobrze. Co z tego, że
Gadowski potrafi śpiewać. Co z tego, że kapela gra równo. Jakoś to wszystko
jest mało energetyczne. Zmęczenie materiału jest czymś najgorszym, co może
dopaść kapelę rockową. Gadowski i koledzy po prostu muszą grać, bo nic innego
nie potrafią. A nigdy nie wnieśli niczego odkrywczego do polskiego rocka.
Ale - publiczności się podobało. Tak jak samo jak Blady Pank.
Co by o Janku Bo nie powiedzieć - choćby wypił flaszkę z gwinta tuż przed
koncertem i wciągnął kokę wszystkimi częsciami ciała, nie wpłynie to na jego
grę. Bo to dobry muzyk był i jest. Blady Pank wie, co to koncert rockowy i
umie urozmaicać nawet swoje najbardziej oklepane kawałki. A ich wieśniacki
imidż zawsze był cudny (ech, szkoda że Mścisławski odszedł ze swoimi różowymi
spodniami). Swoją drogą, to ciekawe że Janek mając od niedawna 50 lat na
karku, wygląda z odległości 20 m tak samo jak w roku 1982. Moc rokendrola?
Pod koniec występu na scenie objawił się koleś, bez trudu udający wokalnie
Louisa A. i Elvisa P. Janek Bo dzielnie go wspomagał choreograficznie, a
Janusz P. na szczęście wtedy taktownie nie śpiewał.
Dziwi mnie jednak , że tak dużo ludzi ciągle słucha LP. Ale w końcu jesteśmy
krajem rolniczym
.
