"The Wall" - arcydzieło czy arcykaszana?

[Gość: aimarek]

Nie ma chyba drugiej tak kontrowersyjnej płyty w dziejach muzyki rockowej.
Dla jednych to wybitny album, kamień milowy w dziejach rocka, dla innych
najbardziej napuszona płyta w historii, tak pompatyczna, że aż kiczowata. Dla
jeszcze innych to przykład, że nawet średnią płytę można wspaniale wypromować
i sprzedać w wielkich ilościach. A co Wy myślicie?

[Gość: gtta]

Powiem tak. To moja ulubiona płyta Pink Floyd, a mam ich sporo ( a słyszałem
jeszcze więcej... )

[Gość: gtta]

Aaaaaaaaa właśnie... A jakie jest Twoje zdanie ?

[Gość: gtta]

Aaaaaaaaa właśnie... A jakie jest Twoje zdanie ?

[Gość: Pedro]

A ja uważam że arcykaszana a Pink Floyd skończył się dla mnie wraz z "Wish you
were here". The wall powoduje u mnie odruch wymiotny a final cut właśnie
dokładnie to co w tytule - czyli wywołuje chęć ostatecznego pocięcia się
żyletką...

The Wall to patos porównywalny tylko z Meat Loafem...

P.

[Gość: Szczeny]

Gość portalu: Pedro napisał(a):

> A ja uważam że arcykaszana a Pink Floyd skończył się dla mnie wraz z "Wish
you
> were here". The wall powoduje u mnie odruch wymiotny a final cut właśnie
> dokładnie to co w tytule - czyli wywołuje chęć ostatecznego pocięcia się
> żyletką...
>
> The Wall to patos porównywalny tylko z Meat Loafem...
>
> P.
Wiesz co Pedro?
Jaki koniec Pink Floyd... a The Division Bell, a Pusle.... Floydzi zeszli ze
sceny NIEPOKONANI, a The Wall jest genialnym koncept - albumem i tyle

[gumiguta]

Moim zdaniem ktoś, kto krytykuje muzykę Pink Floyd to tak naprawdę nie lubi
muzyki...Czytałam inne wypowiedzi na temat owej hipotetycznej kaszany Watersa
i zauważyłam stwierdzenie, że za dużo w niej teatralności...domyślam się, że
taka opinia o sztuce powstała pod wpływem nowych nurtów i tendencji... w
opiniach słuchaczy...może ktoś pomylił Pink Floyd z zespołem "Ich.. i tak
dalej"...
Muzyka Watersa jest dla ludzi wrażliwych i nie schematycznych...Mozna jej
słuchac wiele razy i za każdym razem inaczej ją przeżywać...w sumie : mnie się
jeszcze nie znudziła...Trochę wyobraźni i gotowe...wcale nie trzeba słuchać
tekstów, które czasem mogą rozpraszać...

[Gość: aimarek]

gumiguta napisała:

> Moim zdaniem ktoś, kto krytykuje muzykę Pink Floyd to tak naprawdę nie lubi
> muzyki...Czytałam inne wypowiedzi na temat owej hipotetycznej kaszany
Watersa
> i zauważyłam stwierdzenie, że za dużo w niej teatralności...domyślam się, że
> taka opinia o sztuce powstała pod wpływem nowych nurtów i tendencji... w
> opiniach słuchaczy...może ktoś pomylił Pink Floyd z zespołem "Ich.. i tak
> dalej"...
> Muzyka Watersa jest dla ludzi wrażliwych i nie schematycznych...Mozna jej
> słuchac wiele razy i za każdym razem inaczej ją przeżywać...w sumie : mnie
się
> jeszcze nie znudziła...Trochę wyobraźni i gotowe...wcale nie trzeba słuchać
> tekstów, które czasem mogą rozpraszać...

Przyznam, że niewiele zrozumiałem z Twojej wypowiedzi. Dlaczego nielubienie PF
jest wg Ciebie równoznaczne z nielubieniem muzyki? Nie dopuszczasz takiej
myśli, że po prostu ludzie mają różne gusta? Ja np. cenię sobie niektóre
dokonania PF, ale inne- jak np. "The Wall" wywołują u mnie drgawki. Czy to
znaczy, że jestem człowiekiem schematycznym i niewrażliwym?

[Gość: aimarek]

gumiguta napisała:

> Moim zdaniem ktoś, kto krytykuje muzykę Pink Floyd to tak naprawdę nie lubi
> muzyki...Czytałam inne wypowiedzi na temat owej hipotetycznej kaszany
Watersa
> i zauważyłam stwierdzenie, że za dużo w niej teatralności...domyślam się, że
> taka opinia o sztuce powstała pod wpływem nowych nurtów i tendencji... w
> opiniach słuchaczy...może ktoś pomylił Pink Floyd z zespołem "Ich.. i tak
> dalej"...
> Muzyka Watersa jest dla ludzi wrażliwych i nie schematycznych...Mozna jej
> słuchac wiele razy i za każdym razem inaczej ją przeżywać...w sumie : mnie
się
> jeszcze nie znudziła...Trochę wyobraźni i gotowe...wcale nie trzeba słuchać
> tekstów, które czasem mogą rozpraszać...

Przyznam, że niewiele zrozumiałem z Twojej wypowiedzi. Dlaczego nielubienie PF
jest wg Ciebie równoznaczne z nielubieniem muzyki? Nie dopuszczasz takiej
myśli, że po prostu ludzie mają różne gusta? Ja np. cenię sobie niektóre
dokonania PF, ale inne- jak np. "The Wall" wywołują u mnie drgawki. Czy to
znaczy, że jestem człowiekiem schematycznym i niewrażliwym? No może jestem, ale
może po prostu moja wrażliwość jest ukierunkowana na inny rodzaj doznań
muzycznych, mniej przeładowanych i skromniejszych w formie? Pozdrawiam.

[Gość: Carola]

Gość portalu: aimarek napisał(a):

> gumiguta napisała:
>
> > Moim zdaniem ktoś, kto krytykuje muzykę Pink Floyd to tak naprawdę nie lub
> i
> > muzyki...Czytałam inne wypowiedzi na temat owej hipotetycznej kaszany
> Watersa
> > i zauważyłam stwierdzenie, że za dużo w niej teatralności...domyślam się,
> że
> > taka opinia o sztuce powstała pod wpływem nowych nurtów i tendencji... w
> > opiniach słuchaczy...może ktoś pomylił Pink Floyd z zespołem "Ich.. i tak
> > dalej"...
> > Muzyka Watersa jest dla ludzi wrażliwych i nie schematycznych...Mozna jej
> > słuchac wiele razy i za każdym razem inaczej ją przeżywać...w sumie : mnie
>
> się
> > jeszcze nie znudziła...Trochę wyobraźni i gotowe...wcale nie trzeba słucha
> ć
> > tekstów, które czasem mogą rozpraszać...
>
> Przyznam, że niewiele zrozumiałem z Twojej wypowiedzi. Dlaczego nielubienie
PF
> jest wg Ciebie równoznaczne z nielubieniem muzyki? Nie dopuszczasz takiej
> myśli, że po prostu ludzie mają różne gusta? Ja np. cenię sobie niektóre
> dokonania PF, ale inne- jak np. "The Wall" wywołują u mnie drgawki. Czy to
> znaczy, że jestem człowiekiem schematycznym i niewrażliwym? No może jestem,
ale
>
> może po prostu moja wrażliwość jest ukierunkowana na inny rodzaj doznań
> muzycznych, mniej przeładowanych i skromniejszych w formie? Pozdrawiam.

co za drgawki co za zyletki co wy wygadujecie albo nie rozumiecie ze THE WALL
JEST OSOBISTA WALKA A ZARAZZEM PRZEPROSZENIEM SAMEGO SIEBIE ZA TO ZE ZYJE SIE Z
BOKU A NIE Z KIMS


cAROLKA

The Wall

[Gość: Carolina]

tego sie nie da opisac ani wyrazic slowami co sie czuje gdy dorasta sie przy
tak dojrzalej muzyce dziekuje Watersowi za HEY YOU!

[Gość: Miecio]

Gość portalu: aimarek napisał(a):

> Nie ma chyba drugiej tak kontrowersyjnej płyty w dziejach muzyki rockowej.
> Dla jednych to wybitny album, kamień milowy w dziejach rocka, dla innych
> najbardziej napuszona płyta w historii, tak pompatyczna, że aż kiczowata. Dla
> jeszcze innych to przykład, że nawet średnią płytę można wspaniale wypromować
> i sprzedać w wielkich ilościach. A co Wy myślicie?


Zdecydowanie arcydzieło. I mysle ze duzo większe kontrowersje budzi Final Cut
niz the Wall.
A jak ktoś uważa ze Ściana jest pompatyczna to ma uszy z betonu.

[cze67]

Oj Mieciu, Mieciu...

[Gość: Miecio]

cze67 napisał:

> Oj Mieciu, Mieciu...


Ale konkretnie to o co Ci chodzi???
Czy tak sobie westchnąłes?

[cze67]

Gos´c´ portalu: Miecio napisa?(a):

> Ale konkretnie to o co Ci chodzi???
> Czy tak sobie westchna˛?es?

Tak sobie, Mieciu, westchnalem, tak sobie...

[Gość: Miecio]

cze67 napisał:


> Tak sobie, Mieciu, westchnalem, tak sobie...

Bo już myślałem ze masz cos przeciwko the Wall))

[Gość: cze67]

Gos´c´ portalu: Miecio napisa?(a):

> cze67 napisa?:
>
>
> > Tak sobie, Mieciu, westchnalem, tak sobie...
>
> Bo juz˙ mys´la?em ze masz cos przeciwko the Wall))

Hmmm... odpowiem tak, kiedys byla dla mnie wazna plyta, czesto jej sluchalem,
uwazalem za znakomita, film takze obejrzalem kilkakrotnie. Bylem zachwycony i
zachlysniety. Potem nastapil przesyt, i trwa on do tej pory. Ta cala otoczka
wokol plyty, te przezycia Watersa wtloczone w te plyte, ta pompatycznosc
wreszcie (bo jest tam ona, jest) stala sie dla mnie nie do zniesienia. Nie
znudzila mnie moze muzyka, jeno to co po niej pozostaje po przesluchanie. Jak
to mowia - muzyka przeraza i zabija. Oczywiscie, w muzyce musi byc przezycie,
to jedna z podstawowych rzeczy przy wyborze tego a nie innego zespolu czy
wykonawcy, ale w The Wall zespol, czytaj: Waters nieco przesadzil z uzytymi
srodkami, te krzyki, to walenie telewizorem o sciane, to budowanie muru, staly
sie dla mnie zbyt teatralne. Wiecej tu przedstawienia niz muzyki. Wiecej teatru
niz duszy. Ot co...
Ale, ale... Ale ostatnimi czasy lapie sie na tym, ze chetnie bym jej jeszcze
raz posluchal. W koncu minelo sporo czasu, nieprawdaz? Ile to bedzie? 10 lat? A
moze nawet bym ja nabyl droga kupna?

[Gość: aimarek]

Gość portalu: cze67 napisał(a):

> Gos´c´ portalu: Miecio napisa?(a): >
> Hmmm... odpowiem tak, kiedys byla dla mnie wazna plyta, czesto jej sluchalem,
> uwazalem za znakomita, film takze obejrzalem kilkakrotnie. Bylem zachwycony i
> zachlysniety. Potem nastapil przesyt, i trwa on do tej pory. Ta cala otoczka
> wokol plyty, te przezycia Watersa wtloczone w te plyte, ta pompatycznosc
> wreszcie (bo jest tam ona, jest) stala sie dla mnie nie do zniesienia. Nie
> znudzila mnie moze muzyka, jeno to co po niej pozostaje po przesluchanie. Jak
> to mowia - muzyka przeraza i zabija. Oczywiscie, w muzyce musi byc przezycie,
> to jedna z podstawowych rzeczy przy wyborze tego a nie innego zespolu czy
> wykonawcy, ale w The Wall zespol, czytaj: Waters nieco przesadzil z uzytymi
> srodkami, te krzyki, to walenie telewizorem o sciane, to budowanie muru,
staly
> sie dla mnie zbyt teatralne. Wiecej tu przedstawienia niz muzyki. Wiecej
teatru
>
> niz duszy. Ot co...
> Ale, ale... Ale ostatnimi czasy lapie sie na tym, ze chetnie bym jej jeszcze
> raz posluchal. W koncu minelo sporo czasu, nieprawdaz? Ile to bedzie? 10 lat?
A
>
> moze nawet bym ja nabyl droga kupna?

Oooo, kolega z ust mi to wyjął

[Gość: rafał]

W pełni popieram,mam takie same odczucia.
Pierwszy raz słuchałem The Wall w roku kiedy pojawiła się na zachodzie, chyba
1979(?).Wkoło dogorywająca epoka Gierka a tu taka muzyka!.I słowa i muzyka
dosłownie powaliły mnie.Płyta(y) naturalnie winylowa,przepiękne opracowanie
graficzne.To coś zupełnie innego niż współczesny kompakt.Po kilku latach
jeszcze rozkosz oglądania filmu "The Wall".
Po tym wszystkim nastapił etap znużenia i płytą i muzyką Pink Floyd.Teraz po
kilkunastu latach stwierdzam że to jednak film z B. Geldofem w roli głównej był
arcydziełem, bardziej niż sam album.
pozdrawiam

[saluto]

Gość portalu: Miecio napisał(a):


>
> Zdecydowanie arcydzieło. I mysle ze duzo większe kontrowersje budzi Final Cut
> niz the Wall.
> A jak ktoś uważa ze Ściana jest pompatyczna to ma uszy z betonu.

Ja uważam że Ściana jest z pustaków ))))))

[Gość: aimarek]

Nie powiedziałbym, że "Final Cut" jest kontrowersyjne- nie znam zbyt wielu
osób, które miałoby dobre zdanie na temat tej płyty. Dla mnie to popłuczyny
po "The Wall", płyta pozbawiona wyrazu i bardzo niefajna. A "The Wall"? Mam do
tego albumu sentyment, bo to płyta, która otworzyła mi uszy na nieco
ambitniejszą muzykę (wcześniej słuchałem takich rzeczy, że aż wstyd się
przyznawać). Ale gusta z czasem się zmieniają. W tej chwili "The Wall" jest dla
mnie symbolem tego co uważam za najgorsze w muzyce późnego PF: patosu, nadęcia,
rzekłbym- nadmuchania. Na tle wcześniejszych dokonań Floydów: "Piper At The
Gates...", czy doskonałego "Dark Side...", "The Wall" to dla mnie porażka.

Nudy na pudy...

[Gość: ugugunan]

Witam!

The Wall mnie najzwyczajniej w świecie nudzi... Wolę wcześniejszych,
bezpretensjonalnych Floydów... Ściany nie potrafię strawić za jednym
podejściem... Koncepcja albumu zupełnie mi nie wchodzi... Jest to rzadko
spotykany przerost formy nad treścią i treści nad formą w jednym *-)... Poza
tym nie czuję na tej płycie świerzości i geniuszu towarzyszących chociażby
również konceptualnym: Animals, Dark Side... czy Wish You...

Arcykaszana to za mocno powiedziane *-)... Na mnie robi jednak nieodparte
wrażenie płyty wymęczonej, zrobionej na siłę... Słucham jej fragmentarycznie i
sporadycznie... Nie lubię się mocować kiedy to nie jest konieczne...

Przyznaję jednak, że magia The Wall działa na masową wyobraźnię - promocja na
pewno maczała w tym palce... *-)

PZDR. dla miłośników Pink Floyd...

[Gość: Miecio]

Gość portalu: aimarek napisał(a):


> W tej chwili "The Wall" jest dla
>
> mnie symbolem tego co uważam za najgorsze w muzyce późnego PF: patosu,
nadęcia,
>
> rzekłbym- nadmuchania. Na tle wcześniejszych dokonań Floydów: "Piper At The
> Gates...", czy doskonałego "Dark Side...", "The Wall" to dla mnie porażka.


A te pózne PF to który: Animals czy już Wish you were here? Czy tylko the Wall
i Final Cut moze który nie ma nic z nadęcia?? Bo po odejściu Watersa nie było
juz PF. Kolega się czepia.

[Gość: aimarek]

Gość portalu: Miecio napisał(a):

> A te pózne PF to który: Animals czy już Wish you were here? Czy tylko the
Wall
> i Final Cut moze który nie ma nic z nadęcia?? Bo po odejściu Watersa nie było
> juz PF. Kolega się czepia.

Teraz to kolega się czepia. Moim zdaniem balonik o nazwie Pink Floyd (w
kształcie świni zresztą) nadmuchiwany był już na "Atom Heart Mother", choć to
przecież raczej wczesny PF i płyta mimo wszystko jest świetna. Na "Dark Side"
panowie zdołali zapanować nad swymi płucami i wyszła im fantastyczna
płyta. "Wish" też jest niezłe. "Animals" mnie się już nie podoba (może to
właśnie przez te balony...nie wiem). I jeszcze jedno..."Final Cut" nie ma nic z
nadęcia??? A utworki, takie jak "Gunners' Dream" czy "Hero's Return"??? Mnie
się wydaje, że trudno o bardziej pompatycznie kiczowate kawałki w całej
twórczości Floydów (no może jednak by się znalazło parę...).

[Gość: As]

Gość portalu: Miecio napisał(a):

Bo po odejściu Watersa nie było
> juz PF. Kolega się czepia.


Był był, i to na dodatek całkiem lepszy niż ten z czasów "The Wall".
Uważasz że bluźnię Mieciu czy mam może "kamienne uszy" ?

pzdr

[Gość: Miecio]

Gość portalu: As napisał(a):


> Bo po odejściu Watersa nie było
> > juz PF. Kolega się czepia.
>
>
> Był był, i to na dodatek całkiem lepszy niż ten z czasów "The Wall".
> Uważasz że bluźnię Mieciu czy mam może "kamienne uszy" ?



Wyczuwam prowakacje w Twoich słowach i nie powinienem własciwie nic pisac ale
napisze
1. O "betonowych uszach" napisałem w stosunku do swierdzenia iz the Wall to
kaszana a nie o PF bez Watersa. Dla mnie Final Cut był ostatnia płytą PF a Ty
masz prawo uważać inaczej.
2. Podejrzewam ze jestes w podobnym wieku do mnie i dziwi mnie ze w swojej
młodosci nie przezywałes fascynacji the Wall. Nigdy nie zapomne jak biegłem po
lekcjach w technikum do domu aby chociaż fragment Ściany posłuchać i zapomniec
o szarym swiecie. Niebardzo wiedziałem jeszcze wtedy o czym tak naprawde jest
ta płyta ale to nie było ważne -odnajdywałem sie tam- byłem osamotnionym
człowiekiem którego nikt nie rozumiał i czułem sie jak Pink. Ilez razy zegnałem
sie z życiem przy Goodbye Cruel World albo przeżywałem "orgazm" przy solowce w
Comfortably Numb. Pamietam jak dorwałem krążącą po Polsce kasete video z tym
filmem - co prawda zawiedziony bo film do tej płyty juz dawno sobie nakręciłem
w głowie. I tak jak wiekszość z piszących w tym watku nie słuchałem tej płyty
wiele lat- ba, podejrzewam ze nawet bym jej w całości nie zdzierżył dzis- ale
to co przezyłem przy niej, nie pozwala mi powiedzieć nic więcej tylko
ARCYDZIEŁO.
3. Wcale nie uważam tej płyty za najwybitniejszą. I pewnie ciężko by mi było
taką jedną wskazać ale na pewno Saucerful of Secrets i Ummagumma do tej pory są
inspiracja dla zespołów (taki Paranoid Android Radiohead to przeciez Saucerful
of Secrets). Wish you Were Here tez jest wspaniały a Meddle i Echoes z tej
płyty znam na pamięć. Po prostu najwybitniejszy zespół na swiecie zespół
którego ostatnią płytą było Final Cut. A sto razy bardziej wole Pros and Cons
of Hitchhiking albo Amused to Death Rogera Watersa niz ten zespół co po
odejściu basisty nazwał sie Pink Floyd.
4. Amen.

[Gość: As]

Gość portalu: Miecio napisał(a):

>
>
> Wyczuwam prowakacje w Twoich słowach i nie powinienem własciwie nic pisac ale
> napisze
> 1. O "betonowych uszach" napisałem w stosunku do swierdzenia iz the Wall to
> kaszana a nie o PF bez Watersa. Dla mnie Final Cut był ostatnia płytą PF a Ty
> masz prawo uważać inaczej.

Co też niniejszym czynię.

> 2. Podejrzewam ze jestes w podobnym wieku do mnie

Mylisz się, jestem trochę młodszy a być może nawet więcej niż trochę.

i dziwi mnie ze w swojej
> młodosci nie przezywałes fascynacji the Wall.

Co prawda jeszcze jestem młody ale w "latach szczenięcych" ale już nie
popelinowych fascynowało mnie zupełnie inne granie, i te fascynacje zostały mi
do dziś. Mogłeś o tym poczytać w moich innych wypowiedziach więc nie będę się
powtarzał.

>> 3. Wcale nie uważam tej płyty za najwybitniejszą.

Ja również, dla mnie najlepszy jest Animals zaś drugie miejsce trzyma Wish You
Were Here. A The Wall i Dark Side są moim zdaniem przereklamowane. Ale nie
jestem też znowu taki "be" bo np. The Final Cut nie uważam za badziewie jak
wielu fanów PF, sądze że to średni album z paroma udanymi kompozycjami.

A sto razy bardziej wole Pros and Cons
> of Hitchhiking albo Amused to Death Rogera Watersa niz ten zespół co po
> odejściu basisty nazwał sie Pink Floyd.

Solowego Watersa nie znam co mnie nawet w pewnym sensie cieszy.
Zaś 2 płyty nagrane po jego odejściu uważam za niezłe ale też nie wybitne.

> 4. Amen.

Jak Ty po krześcijańsku, to ja po indiańsku:
Howgh

[Gość: Miecio]

Wszystko pięknie i ładnie ale:


> Mylisz się, jestem trochę młodszy a być może nawet więcej niż trochę.

Po czym wnosisz takie spostrzezenia?

> fascynowało mnie zupełnie inne granie, i te fascynacje zostały mi
> do dziś. Mogłeś o tym poczytać w moich innych wypowiedziach więc nie będę się
> powtarzał.

No widzisz, a ja uważam ze np 10 najciekawszych płyt które wymieniłes w innym
wątku wcale nie jest takim "zupełnie innym graniem".

> Solowego Watersa nie znam co mnie nawet w pewnym sensie cieszy.

A tego to juz nie rozumiem.
SAmoograniczanie i uprzedzenia muzyczne to straszna wady. I taka dziecinada.

[Gość: As]

Gość portalu: Miecio napisał(a):

> Wszystko pięknie i ładnie ale:
>
>
> > Mylisz się, jestem trochę młodszy a być może nawet więcej niż trochę.
>
> Po czym wnosisz takie spostrzezenia?

No skoro piszesz że w czasach licealnych słuchałeś The Wall - ale czy to znaczy
że to były czasy kiedy wyszło The Wall? No bo jeśli tak to jesteś sporo
starszy, a jeśli nie to sam już nie wiem.

>
> > fascynowało mnie zupełnie inne granie, i te fascynacje zostały mi
> > do dziś. Mogłeś o tym poczytać w moich innych wypowiedziach więc nie będę
> się
> > powtarzał.
>
> No widzisz, a ja uważam ze np 10 najciekawszych płyt które wymieniłes w
innym
> wątku wcale nie jest takim "zupełnie innym graniem".

Chodzi mi o to że szeroko pojęty "rock progresywny" poznałem troszkę później
niż tzw "ciężkie granie".

>
> > Solowego Watersa nie znam co mnie nawet w pewnym sensie cieszy.
>
> A tego to juz nie rozumiem.
> SAmoograniczanie i uprzedzenia muzyczne to straszna wady. I taka dziecinada.

Zawsze byłem trochę dziecinny. Natomiast co do twórczości solowej pana RW to
zaważył tutaj osobisty stosunek do artysty, co zresztą mi się rzadko zdarza. Po
prostu koleś mnie wkurza i tyle, nie odpowiada mi jego postawa jako człowieka.
Ale nie powiedziałem ze nigdy się nie zapoznam z solową twórczością RW, po
prostu od paru dobrych lat wyraźnie nie mam na to ochoty, jest tyle innych
ciekawych płyt do poznania.

[Gość: Miecio]

Gość portalu: As napisał(a):


> No skoro piszesz że w czasach licealnych słuchałeś The Wall - ale czy to
znaczy
>
> że to były czasy kiedy wyszło The Wall? No bo jeśli tak to jesteś sporo
> starszy, a jeśli nie to sam już nie wiem.

A jak napiszę ze w podtstawówce słuchałem Mozarta- "Requiem" to znaczy ze
jestem stary jak Wawel?))

[Gość: As]

Gość portalu: Miecio napisał(a):

> Gość portalu: As napisał(a):
>
>
> > No skoro piszesz że w czasach licealnych słuchałeś The Wall - ale czy to
> znaczy
> >
> > że to były czasy kiedy wyszło The Wall? No bo jeśli tak to jesteś sporo
> > starszy, a jeśli nie to sam już nie wiem.
>
> A jak napiszę ze w podtstawówce słuchałem Mozarta- "Requiem" to znaczy ze
> jestem stary jak Wawel?))

No dobra, może potraktowałem Cię zbyt staro ale zaletą forum jest to że i
tak nigdy nie poznamy swojego wieku.

miodzio

[Gość: macieg]

Ja mam uszy jak betonowy słoń, a i tak twierdzę że powinno się to puszczać
niemowlakom w kołysce do snu

[mallina]

a ja tam lubie "the wall"
jak slucham tej plyty to skupiam sie jedynie na muzyce i nie przesuwaja mi sie
przed oczyma fragmenty filmu..wobec czego moze sie gdzies tam mur budowac a i
tv rozwalac, ktos chlastac zyletka tez..
slucham muzyki i niektore kawalki z tej plyty robia na mnie wrazenie i juz..
ale nie jest to moja ulubiona plyta floydow, co nie oznacza ze uwazam iz jest
zla..
ciekawe czy jest jaks plyta (jakiejkolwiek kapeli) ktora by sie wszystkim
podobala? nie ma...

[Gość: Kosa]

Gdyby to była produkcja innej grupy, możebym miał inna opinię. Dla mnie Pink
Floyd to herosi rocka, a The Wall to zwykła komercja..., lubię ją więc znacznie
mniej niż inne płyty. Od Mistrzów wymagamy więcej,...chyba??
Pozdrawiam.

[Gość: Argus]

Pink Floyd jest jednym z tych nielicznych zespołów w którym każdy etap twórczości wydaje mi się być fascynujący na swój sposób.Od pierwszego,przez rewelacyjną "Ummagummę" po "The Final Cut"-zresztą należę do tych osób,które uwielbiają i ten album."The Wall"- jak się komus niepodoba,niech nie słucha.Prosta recepta.A obiektywnie-absolutna klasyka,która do dziś jest aktualna.

[Gość: aimarek]

Gość portalu: Argus napisał(a):

."The Wall"- jak się komus niepodoba,niech nie słucha.Prosta recepta.A
> obiektywnie-absolutna klasyka,która do dziś jest aktualna.

No ale co to znaczy "obiektywnie"? Jeśli ktoś mówi, że płyta jest aktualna to
jest obiektywny, a jeśli mówi, że nieaktualna to subiektywny? W sumie tak tylko
się czepiam... W ogóle mam wrażenie (i może nie dotyczy to akurat Ciebie), że
dla wielu ludzi "The Wall" to świętość, której nie można krytykować. A forum
jest po to by właśnie podyskutować, prawda? Tak czy siak pozdrawiam.

[Gość: Argus]

Jeżeli dla tak wielu ludzi to świętość-to coś to oznacza.Jeżeli coś jest klasyką-to można tego nie lubić,może się nie podobać-ale chodzi o to żeby się chociaż na szacunek zdobyć.Ja na przykład nie lubię The Beatles -ale bardzo ich szanuję za to co zrobili dla muzyki. Może powinieneś też tak pomyśleć o "The Wall"-bo dzięki niej wielu ludzi sięgneło po wcześniejsze albumy Pink FLoyd.I to też jest argument.też pozdrawiam.

składanka kaszanka?

[sharleena]

kupiłam ostatnio tę dwupłytową 'składankę' chciaż nie jestem zwolenniczką
takich kompilacji
jest tam kilka wstawek z die wand
nawet nieźle sie słucha - co mnie bardzo zdziwiło
zespół od albumów koncepcyjnych w pigułce - chyba nieźle zrobiona jest ta
składanka, co??

[Gość: aimarek]

Gość portalu: Argus napisał(a):

> Jeżeli dla tak wielu ludzi to świętość-to coś to oznacza.
Jeżeli coś jest klasyk
> ą-to można tego nie lubić,może się nie podobać-ale chodzi o to żeby się
chociaż
> na szacunek zdobyć.

Eeeee, nie kumam. Jeśli jakąś płytę uważam za kiepską, to niby za co mam ją
szanować? Za to, że innym się podoba? I kto lub co decyduje o tym, że jakaś
płyta jest klasyką lub nie jest?

[Gość: ja]

Ojej... Jak sie wszyscy czepiaja. Ja tam, moze mlody szczeniak, ale wychowalem
sie na Phloydach - na "Dark Side..." i "The Wall" wlasnie. I te dwie uznaje za
najlepsze. Kazdy moze powiedziec co innego - alright, swiete, stare, niepisane
prawo - tylko klasyka i tak bedzie klasyka - Mozart taki - niby nic
szczegolnego dla muzyki nie zrobil (rozwijanie dwu wzorow matematycznych w
nieskonczonosc to chyba niezbyt wiele...), ale dodal do tego troche wlasnej
inwencji, w rekurencji pozmienial kilka ziaren, wprowadzil pewne zawirowania i
co? Prawie wszyscy goscia do dzis wyslawiaja... I ja szanuje, choc to nie moja
muza (lubie klasyke, czy - jak wolicie - muze powazna - ale inna). Jesli chodzi
o przeladowanie srodkami stylistycznymi w "Scianie"- tam przeciez sa trzy, moze
cztery uklady grane w kolko. Dziwne brzmienia i robienie z muzy teatru? A co
dzis robia najlepsi? Chocby Lechu Mozdzer (zarowno jazz, jak i np. "A Midsummer
Night's Dream"). Zapakowanie zbyt wielu przezyc? A czy nie na tym polega
muzyka? Okey-dokey, mozna zapuscic sie w rejony minimalizmu - a jakze,
znajdziemy i tam mnostwo wartosciowych pozycji, ale nie tedy (chodzi o
ucieczke, nie minimalizm) droga. Wall jest po prostu muza rozpisana na cala
orkiestre - przy czym nie wiem, czy Waters nie zrobil tego lepiej (a na pewno
inaczej - przy czym - chyba znacznie przystepniej dla tych, ktorzy tu
najostrzej krytykuja - sprobujcie, coz szkodzi - ciekawym reakcji) na "Amused
to death" - chyba najlepsza jego plytka (solowa, o'coz).
Dobra, nie marudze juz - by podsumowac - "The Wall", doskonaly moze nie jest,
zgoda, ale jedna z najlepszych plyt w historii rocka (nie tylko progresywnego),
obok, oczywiscie, innych plyt Pinka Flojda.

[Gość: Maciek]

Kicz w Pink Floydach , niestety pojawil sie po odejsciu Watersa. "A
momentary... " jest bardzo przecietne, a na "Division Bell" pare kawalkow do
niczego sie nie nadaje ( cala plyte ratuje 5 kawalkow).
Co do The Wall, to to jest taki album, ze albo sie podoba albo nie. Ja moge go
sluchac non stop, najlepiej przy zgaszonym swietle. Podobnie jest z "The pros
and cons...", dla mnie to najlepsza plyta, a niektorzy jej nie trawia.

[Gość: JARO]

Jezeli jest sie prawdziwym fanem Pink Floyd to trudno o objektywizm . The Wall
moze sie podobac lub nie ale napewno nie jest arcykaszana.Jezeli chodzi o
Watersa to skoro tworzyl wiekszosc materialu Pinkow to dla mnie jego solo plyty
to tak jak PINK FLOYD tylko ,ze w innym skladzie.Material na pierwsza plyte
Watersa byl napisany juz w czasie The Wall mogl rownie dobrze byc wydany pod
nazwa Pink Floyd i napewno dostalby inne recenzje.Najwazniejsza jest i tak
muzyka a nie kto ja firmuje.Pozdrawiam.

[Gość: dedalus]

"The Wall" była piątą płytą Floydów, która trafiła w moje ręce - po "The
Dark Side of the Moon", "Wish You Were Here", "Ummagumma" i "The Division
Bell" - i póki co ostatnią. Z nielicznymi wyjątkami jest to płyta skandalicznie
pretensjonalna, siląca się na morały rodem z konfesjonału (nie obrażam tym, mam
nadzieję, niczyich uczuć religijnych), z tekstami jakby pisanymi przez ucznia
podstawówki, płyta, która zabiła Pink Floyd. Przeklinam do dzis pana Watersa,
że musiał tego swojego knota upubliczniać. see you on the dark side of the moon

[Gość: camel]

Chyba gościu przesadziłeś ...

[Gość: Martel]

Waters ma talent do tworzenia nadętych pompatycznych dzieł, które służą do
jego "rozprawienia się" z duchami przeszłości (wojna, śmierć ojca itp.).
"The Wall" jest początkiem końca tego człowieka, jako artysty, który coraz
częściej odcina kupony od tego albumu (The Wall w Berlinie, The Wall w wersji
koncertowej itd.). Poza tym chyba trochę zazdrości swoim byłym kolegom, że
potrafią na swoje koncerty przyciągnąć całkiem spore autytorium oraz tego, że
(dla Rogera niestety) nie sprawdzilo się jego powiedzenie: "Pink Floyd to ja!".

[Gość: ms]

nie wiem jakie kryteria stosujecie w opiniach
jedni mówią że za komercyjna jest, inni że zbyt przeaładowana osobistymi
uczuciami, ktoś, że przerost formy nad treścią i na odwrót, czym uradowany,
że za teatralna itd.
Zawężanie wypowiedzi RW oraz ekspresji jego wyobraźni w przedsięwzięciu pt "The
Wall"
do muzyki, do przesłania, czy do teatralności, lub przedsięwzięca komercyjnego
uniemożliwia dyskusję o zjawisku. Zjawisko zaś stało się kultowe i zintegrowało
ludzi, wywarło wielki wpływ na muzykę, a także na hm, moralność i światopogląd
wielu. W takim ujęciu wielkość zjawiska jest niezaprzeczalnym faktem.
Na tej płycie największe wrażenie estetyczne wywarła na mnie piosenka "Goodbye
Blue Sky"
Poza tym bliski mi chyba - pozostał - sarkazm i niechęć do świata, prezentowana
przez Watersa, wyłączywszy jednak zgorzknienie i patos.

[teddy4]

Gdy ukazała się "The Wall" byłem zachwycony. Słuchałem jej na okrągło i uznałem
to za rzecz zupełnie bez znaczenia, że Waters tak bardzo zdominował swoich
kolegów (?). Ale nawet wtedy nie wszystkie piosenki uznawałem za wybitne. Nie
przemawiały do mnie "Mother" , "Vera Lynn" i prawie cała czwarta część. Mówię
oczywiście tylko o muzyce. Po ponad 20 latach uważam "The Wall" za zbyt rozdętą
i pompatyczną ale nie tak dramatycznie złą jak "The Final Cut". "Comfortably
Numb", "Hey You" i "Run like hell" to z kolei wybitne kawałki. Zresztą grane
zarówno przez obecny PF jak i Watersa (czasami).
Reasumując - od czasów "The Wall" Waters nie nagrał żadnej porywającej
muzyki.Zresztą PF też - ale ich płyty przynajmniej dobrze brzmiały.

[Gość: xamel]

kilka uwag do dyskusji jako ktos stojacy absolutnie z boku
(ani fan ani antyfan)

widac ze wszyscy uwazacie PF za supergrupe herosow rocka
itp, i to chyba dobrze ze wypowiadaja sie takie osoby w
sposob krancowo rozny (i hate - i love) bo wlasnie fani
zepsolu moga ocenic najlepiej - ale nie udawajcie ze
jestescie przy tym obiektywni !!!
subiektywizm az bije z wypowiedzi (absolutna klasyka ? a
kto pamieta scene z przystanku Alaska gdzie gral koncert
jakis mlody heros gitary ktory twierdzil ze nie bylo
muzyki gitarowej przed 90 rokiem ?)

kto mi narzuci klasyzycm scianki ?
niewatpliwie odkryciem dla mnie jest informacja ze
floydzi mieli lepsze plyty - uslyszalem ze ta jest
swietna (moze najlepsza?) posluchalem i ... odechcialo mi
sie sluchac pozotalych
teraz moze sie przelamie - ale szczerze mowiac wcisnalem
ich gdzies do szufladki w okolicach manic street ...
czasem mozna posluchac ale zeby wzbudzala jakies emocje ??
(heh prawdziwi fani roka juz mnie krzyzuja

dla mnie w pewnym sensie klasyczny jest South of Heaven
Slayera - kto chce o tym porozmawiac ??
i jakie argumenty uzyje ktorych nie mozna obrocic przeciw
the Wall ?
ze mniej ludzi zna south ? znaczy sie totalna komercha z
tej sciany !!!

ogolnie rzecz biorac fajnie sie was czyta ale proponuje
zrezygnowac z przedrostka arcy (tzn niech zostanie dzielo
lub kaszana) oraz klasyka i obiektywizm

aha btw fajnie ze ludzie ktorzy ubustiaja PF potrafia
spojrzec trzezwo na niektore plyty - ja tam swoj ulubiony
zespol gloryfikuje nawet przy okazji kiepskiej plyty

No apparent motive, just kill and kill again...

[ugugunana]

Gość portalu: xamel napisał(a):

> ogolnie rzecz biorac fajnie sie was czyta ale proponuje
> zrezygnowac z przedrostka arcy (tzn niech zostanie dzielo
> lub kaszana) oraz klasyka i obiektywizm
>
> aha btw fajnie ze ludzie ktorzy ubustiaja PF potrafia
> spojrzec trzezwo na niektore plyty - ja tam swoj ulubiony
> zespol gloryfikuje nawet przy okazji kiepskiej plyty

Zupełnie subiektywnie uważam, że "Divine..." to kaszanka... Wolę "South..."

PZDR. Ugugunan - stosujący się do zaleceń... *-)

[cze67]

Gos´c´ portalu: xamel napisa?(a):

> kilka uwag do dyskusji jako ktos stojacy absolutnie z boku
> (ani fan ani antyfan)
>
> widac ze wszyscy uwazacie PF za supergrupe herosow rocka
> itp, i to chyba dobrze ze wypowiadaja sie takie osoby w
> sposob krancowo rozny (i hate - i love) bo wlasnie fani
> zepsolu moga ocenic najlepiej - ale nie udawajcie ze
> jestescie przy tym obiektywni !!!
> subiektywizm az bije z wypowiedzi (absolutna klasyka ? a
> kto pamieta scene z przystanku Alaska gdzie gral koncert
> jakis mlody heros gitary ktory twierdzil ze nie bylo
> muzyki gitarowej przed 90 rokiem ?)
>
> kto mi narzuci klasyzycm scianki ?
> niewatpliwie odkryciem dla mnie jest informacja ze
> floydzi mieli lepsze plyty - uslyszalem ze ta jest
> swietna (moze najlepsza?) posluchalem i ... odechcialo mi
> sie sluchac pozotalych
> teraz moze sie przelamie - ale szczerze mowiac wcisnalem
> ich gdzies do szufladki w okolicach manic street ...
> czasem mozna posluchac ale zeby wzbudzala jakies emocje ??
> (heh prawdziwi fani roka juz mnie krzyzuja
>
> dla mnie w pewnym sensie klasyczny jest South of Heaven
> Slayera - kto chce o tym porozmawiac ??
> i jakie argumenty uzyje ktorych nie mozna obrocic przeciw
> the Wall ?
> ze mniej ludzi zna south ? znaczy sie totalna komercha z
> tej sciany !!!
>
> ogolnie rzecz biorac fajnie sie was czyta ale proponuje
> zrezygnowac z przedrostka arcy (tzn niech zostanie dzielo
> lub kaszana) oraz klasyka i obiektywizm
>
W pewnej gazecie naczelny powiedzial dziennikarzowi- przypierdol, ale tak
wiesz, obiektywnie... Nie kumam Twego wywodu o obiektywizmie. Ja piszac to co
pisze, pisze SUBIEKTYWNIE, to moje zdanie i tyle. Nie zauwazylem, zeby ktos sie
tu krygowal i twierdzil ze jest OBIEKTYWNY...

[pennyroyal]

cudo.INSPIRACJA.przełom.Arcydzieło.

[Gość: soso]

Dla mnie to 4+ ale tylko jezeli patrzymy na konwencje, czasy i PF generalnie.
Fajne zalozenie i koncepcja wiekszej calosci.
Z drugiej strony:
Oklepany temat i naiwne teksty. Muzycznie troche nie starczylo weny ale jakos
wszystko sie trzyma. Jak zwykle u PF kilka efektownych trikow helikopterowych
czy innych nagran z ulicy powoduje, ze czasami chce sie uslyszec to raz
jeszcze. Niestety, muzyka sie postarzala szybciej niz inne produkcje i czasami
przebiera sie palcami by juz sie skonczylo.
Wiem, ze sa napalency, ktorzy gasza wszystkie swiatla i 'przezywaja' trzymajac
za reke znudzana dziewczyne, ktora w ramach wlasnych uczuc do sluchajacego
przytakuje, ze jest to wybryk geniuszu. Jednak ja osobiscie bardziej przychylam
sie do ludzi, ktorzy staja na ziemi i widza cala tandete tego wytworu. Sporo
komercji i ograniczone atrakcje. Brzmieniowo takze bardzo juz starenkie.

pzdrw

soso