Frank Zappa

[Gość: mile-widzialny]

Lubię Zappę jak wymiata na gitarze, nie jak robi kabaret. Którą płytę
polecicie ?

[brovaar]

Najsłynniejsza chyba jest "apostrophe", ale ja bardzo lubię "sheik yerbouti".
pozdr

[Gość: Banan]

Chyba najlepiej bedzie zabrac sie za "Shut up and play yer guitar" i "Guitar"
Do tego mozna jeszcze dorzucic "Roxy and elsewhere", "One size fits all" i
wspomniane wczesniej albumy.

[brovaar]

Świetny jest jeszcze kawałek "freak out" z płyty 'freak out'.

[pirx13]

ja bym polecał Hot Rats wspaniałe rockowo - jazzowe granie, baardzo ciekawe w
warstwie muzycznej, a i w jednym utworze wokalnie pojawia się stary znajomy
Zappy Captain Beefheart

[brovaar]

A propos Captain Beefhearta jest to bardzo ciekawy wykonawca (kumpel Zappy ze
szkolnej ławy zresztą). Najlepsza z płyt jakie słyszałem to "trout mask
replica"(czy jakoś). Pokręcone frazowanie nagrane jakby
półprofesjonalnie. "spotlight kid" Beehearta na ten przykład jest bardzo
bluesowy. "trout mask replica" nie jest z pewnością freejazzowy, ale blisko
blisko.

[Gość: Marcel]

Gość portalu: mile-widzialny napisał(a):

> Lubię Zappę jak wymiata na gitarze, nie jak robi kabaret. Którą płytę
> polecicie ?
Zgadzam się. Zappa to był genialny gitarzysta. Natomiast jego kabarety mnie nie
interesują.

[Gość: Swordfish]

Szkoda, że nie lubisz płyt "kabaretowych". No trudno! Ale do rzeczy. Płtę Hot
Rats juz ci ktoś polecił. Posłuchaj sobie płytki Ship Arriving Too Late To Save
A Drowning Witch. Wymiatanie na gitarach, że aż miło! Gra tam Steve Vai. Na
solowych płytach głównie uprawia onanizm gitarowy, a tam grał po prostu jak mu
Mistrz kazał. Na okładce przy nazwisku Stefka Waja Zappa napisał: impossible
guitar parts. Niech to będzie rekomendacją.

[brovaar]

Gość portalu: Swordfish napisał(a):

> Szkoda, że nie lubisz płyt "kabaretowych". No trudno! Ale do rzeczy. Płtę Hot
> Rats juz ci ktoś polecił. Posłuchaj sobie płytki Ship Arriving Too Late To
Save
>
> A Drowning Witch. Wymiatanie na gitarach, że aż miło! Gra tam Steve Vai. Na
> solowych płytach głównie uprawia onanizm gitarowy, a tam grał po prostu jak
mu
> Mistrz kazał. Na okładce przy nazwisku Stefka Waja Zappa napisał: impossible
> guitar parts. Niech to będzie rekomendacją.

Ja gry Vaia nie nazwałbym onanizmem. Człowiek udowodnił co można jeszcze zrobić
na polu muzyki gitarowej, która swoją drogą dogorywa i trąci popyliną (np.
Satriani). Fakt, że "show" jaki robi swoją osobą jest raczej śmieszny niż
fajny, ale jak inaczej zachęcić widzów, żeby przychodzili tłumnie. Przecież jak
dawał koncert w Wawie to na widowni siedzieli głównie gitarzyści i to na
dodatek dość znani. pozdrawiam

[tiresias]

należy także polecić wspólny produkt Beefhearta i Franka - płytę Bongo Fury -
znakomite, częściowo live granie.
osobiście lubię 'kabaret' Zappy, kwestia gustu (miał niezwykle ciekawe teorie
na wiele rzeczy, np. podatki, politykę, religię itp (The Real FZ Book -
Ochiogrosso)
niektórzy krytykują serię 6 podwójnych albumów "You Can't Do That on Stage
Anymore' ale zawierają one doskonały przegląd twórczości mojego ulubionego
muzycznego i nie tylko, geniusza.
cześć Jego pamięci...

Dlaczego nie lubię..

[Gość: mile-widzialny]

Dlaczego nie lubię kabaretu Franka Zappy ? To proste. Poniewaz nic nie rozumiem
( nie chodzi o jezyk). To są "kity" z innego kregu kulturowego dla mnie
zupełnie nieczytelne. Postacie, stwierdzenia, kawały ogólnie znane Amerykanom z
TV i polityki. Dlatego mnie to nie bawi. To tak jak przetłumaczyć gościowi z
New Jersey teksty Kazika. Powie,że fajne ale kontekstu nie załapie. Ale muza w
tle oczywiście rewelacja.

[Gość: Swordfish]

brovaar napisał:

> Ja gry Vaia nie nazwałbym onanizmem. Człowiek udowodnił co można jeszcze
zrobić na polu muzyki gitarowej, która swoją drogą dogorywa i trąci popyliną
(np. Satriani). Fakt, że "show" jaki robi swoją osobą jest raczej śmieszny niż
fajny, ale jak inaczej zachęcić widzów, żeby przychodzili tłumnie. Przecież jak
dawał koncert w Wawie to na widowni siedzieli głównie gitarzyści i to na
dodatek dość znani. pozdrawiam

Nie mam zamiaru nikogo urazić, ale dla mnie wszyscy metalowi gitarzyści są
onanistami. Liczy sie dla nich tylko technika i szybkość. Za grosz wyobrażni,
tylko odgrywanie wyuczonych patentów. I do tego ta wioska na scenie. Najwieksi
gitarzyści obecnych lat są totalnym przeciwstawieniem się tego modelu.
Popatrzcie na Freda Fritha, Roberta Frippa, Marka Ribota czy Richarda
Thompsona. Oni nie tylko są fenomenalnymi technikami, ale do tego są Muzykami.

[brovaar]

Gość portalu: Swordfish napisał(a):

>
> Nie mam zamiaru nikogo urazić, ale dla mnie wszyscy metalowi gitarzyści są
> onanistami. Liczy sie dla nich tylko technika i szybkość. Za grosz wyobrażni,
> tylko odgrywanie wyuczonych patentów. I do tego ta wioska na scenie.
Najwieksi
> gitarzyści obecnych lat są totalnym przeciwstawieniem się tego modelu.
> Popatrzcie na Freda Fritha, Roberta Frippa, Marka Ribota czy Richarda
> Thompsona. Oni nie tylko są fenomenalnymi technikami, ale do tego są
Muzykami.

Forum jest po to, aby wyrazić swoje opinie, więc nikt się (a przynajmniej ja)
nie obraził. Z gitarzystów, których szanowny kolega wymienił bardzo cenię sobie
dwóch panów: Fritha (My Funny Valentine to musthave) i Marca Ribota.
Ale "wioskę" na scenie odgrywał też pan Ribot. Wystarczy zajrzeć do koncertów
z "Yo! I killed your god!" (chyba). Ribota fenomenalnym technikiem bym nie
nazwał, a raczej gitarzystą charakterystycznym. Fakt, że ma klasyczne
wykształcenie o niczym nie świadczy. Frith jak najbardziej. Wolę szczerze Vaia
z debilną czapką na głowie niż naprutego faceta z worami pod oczami walącego po
strunach w rytm tańca św. Wita. Wiocha jak wiocha. Pochodzę z wsi więc nie
widzę w tym wyrażeniu aż takiego ładunku pejoratywności. Zgadzam się, że
technika to nie wszystko, ale moim zdaniem Steve oprócz niemalże cyrkowemu
opanowaniu instrumentu ma wielką łatwość w przekazywaniu emocji muzyką. Nie
wiem na ile znasz jego twórczość. Nie jestem jego zażartym fanem, ale nie
odrzuca mnie z powodu "wioski" na scenie, bo uważam, że nie jest to zbyt dobry
argument przeciw muzykowi. Sama muzyka jest ważniejsza i mówi sama za siebie, a
nie kolor ciuchów czy wycięte kółko na tyłku.

[Gość: Frank]

Padło już sporo propozycji... ja dorzucę jeszcze:
Waka/Jawaka, The Grand Wazoo, Sleep Dirt...
Szkoda, że nie lubisz, jak to napisałeś "kabaretów",
bo np. Joe's Garage jest "odlotową" płytą, nieprawdopodobną jako całość
i jest na niej trochę świetnego "wymiatania".

PS. Joe's Garage jest płytą - krótko mówiąć - o świecie bez muzyki (taki
orwellowski pomysł), jak sam Franek pisał: "nie należy się z tego śmiać, bo są
przecież państwa, w których już dzisiaj zabroniono ludziom tańczyć"... więc w
tym świecie przyszło żyć Joemu, chłopakowi z ambicjami muzycznymi,
który sklecił zespół i po kryjomu w garażu zaczęli żempolić, to historia
ludzi chcących grać muzykę, a wciągniętych w tryby "popieprzonego" świata.
Nie jest to płyta "zaangażowana", ubrana w lekkość niesamowitego poczucia
humoru Zappy jest poprostu "ciągnięciem druta" z mechanizmów panujących we
współczesnym "szołbiznesie" i nie tylko, polecam...
Ale się qrka rozpisałem...., ale o Zappie - jak napisał jeden z krytyków -
Woodym Allenie gitary, można długo...

[remulak]

Gość portalu: Frank napisał(a):


> PS. Joe's Garage jest płytą - krótko mówiąć - o świecie
bez muzyki (taki
> orwellowski pomysł), jak sam Franek pisał: "nie należy
się z tego śmiać, bo są
> przecież państwa, w których już dzisiaj zabroniono
ludziom tańczyć"... więc w
> tym świecie przyszło żyć Joemu, chłopakowi z ambicjami
muzycznymi,
> który sklecił zespół i po kryjomu w garażu zaczęli
żempolić, to historia
> ludzi chcących grać muzykę, a wciągniętych w tryby
"popieprzonego" świata.
> Nie jest to płyta "zaangażowana", ubrana w lekkość
niesamowitego poczucia
> humoru Zappy jest poprostu "ciągnięciem druta" z
mechanizmów panujących we
> współczesnym "szołbiznesie" i nie tylko, polecam...







Pozostając w klimatach i określeniach a la Zappa - moim
zdaniem Joe's Garage na CD ma dwa oblicza: pierwsza płyta
jest o ciągnięciu druta, druga o dawaniu dupy. Taka
metafora szołbiznesu.

PS. Tak sobie czasem myślę, co powiedziałaby moja Matka,
gdyby znała angielski...

[aric]

Moja ulubiona, i nie wiem dlaczego to Brodway The Hard Way. Lubię też Sleep
Dirt. I wiele wiele innych, ale wymienianie tego jest bez celowe. Był Wielki i
zawsze będzie. Ale ciągle podkreślał w swoich wypowiedziach, że przede
wszystkim jest kompozytorem a nie gitarzystą.

[poyeb]

POYEB NIE BĘDZIE ORYGINALNY I WSKAŻE PŁYTY HOT RATS I WAKA/JAWAKA JAKO TE OD
KTÓRYCH WARTO ZACZĄĆ PRZYGODĘ Z ZAPPĄ-GITARZYSTĄ. ZACZĄĆ, NIE SKOŃCZYĆ.

POYEB RADZIŁBY JEDNAK SPRÓBOWAĆ PRZEKONAĆ SIĘ DO FRANKOWEGO POCZUCIA HUMORU -
KOLEGA FRANCISZEK PISAŁ TEŻ SPORO NA TEMATY UNIWERSALNE I ZROZUMIAŁE DLA
KAŻDEGO - CHOĆBY NA PIERWSZEJ PŁYCIE. A JAK SIĘ NIE SPODOBA TO GO CRY ON
SOMEBODY ELSE'S SHOULDERS...

POYEB NIE BYŁBY SOBĄ, GDYBY NIE POLECIŁ ZAPOZNANIA SIE Z WĄTKAMI EROTYCZNYMI,
OBFICIE REPREZENTOWANYMI W DYSKOGRAFII ZAPPY. OCZYWIŚCIE JEŚLI KOLEGA UKOŃCZYŁ
18 LAT...

[tiresias]

szczególnie uprawianie seksu z niemieckimi urządzeniami gospodarstwa domowego -
Cy- Borg (Joe's Garage)
więc kolega Poyeb jednak żyje ....pzdr

[Gość: ksenia]

poyeb napisał:


> POYEB NIE BYŁBY SOBĄ, GDYBY NIE POLECIŁ ZAPOZNANIA SIE Z WĄTKAMI EROTYCZNYMI,
> OBFICIE REPREZENTOWANYMI W DYSKOGRAFII ZAPPY. OCZYWIŚCIE JEŚLI KOLEGA
UKOŃCZYŁ
> 18 LAT...

jeśli chodzi o powyższe to chyba trzeba zacząc od Thing Fish )))

[tiresias]

tak, ale chyba tylko w warstwie fabularnej
muzycznie to raczej jedna wielka powtórka z tym melodeklamatorem, który mnie
jednak nieco irytuje

[Gość: ksenia]

odniosłam to tylko do wątków erotycznych ))