Generacja "NIC"

[loveletter]

Co sądzicie o tym tekście? Dopiero dzisiaj go przeczytałem i mam trochę
mieszane uczucia, ale muszę go jeszcze całego przetrawić. Może to niezupełnie
muzyczny wątek, ale tekst napisał członek jednej z kapel, które akurat są na
topie, więc coś tam z muzyką ma wspólnego.
No więc?

[Gość: Maciej]

To CKOD sa na topie? Smieszy mnie to, ze zespol, który uwaza sie za antysystemowy i undergoundowy jest reklamowany w Gazecie Wyborczej, a jego plyty mozna kupic w kazdym sklepie muzycznym i Empiku. Poza tym co to znaczy, ze sa na topie? Np w moim srodowisku nie ciesza sie oni zbyt wielkim powazaniem a na topie sa za to: Skrewdriver, No Remorse, Brutal Attack, Pluton Svea i Kolovrat.

[mallina]

duzo slow, rozpisal sie..ale naprawde musial?

[Gość: As]

mallina napisała:

> duzo slow, rozpisal sie..ale naprawde musial?

Pewnie od wiersza nieźle płacą w Wybiórczej. A z samego grania cżłowiek nie
wyżyje. A i popularność zespołu wzrasta - CKOD - ach, to ci od "generacji NIC".
Czyli same plusy.

[Gość: paradna]

Chciałbym poradzić chłopakom z C.K.O.D., że zamiast spędzać czas na murku przy
CPN-ie i prowadzić przeintelektualizowane rozmowy przy piwie powinni poszukać
roboty. Dobre chęci nie wystarczą. Z drugiej strony, na co liczy człowiek
wybierający się na Filozofię?

[Gość: janek0]

loveletter napisał:

> Co sądzicie o tym tekście? Dopiero dzisiaj go
przeczytałem i mam trochę
> mieszane uczucia, ale muszę go jeszcze całego
przetrawić. Może to niezupełnie

nie czytałem, ale jeśli jest to na takim poziomie jak
"odpowiedzi", to lepiej żeby się p. Wandhcowicz (czy jak
mu tam) zajął solfeżem, co mu swoją drogą dobrze zrobi

[Gość: janek0]

przeczytałem, i jednak poziom odpowiedzi jest znacznie
niższy. koleś ma sporo racji niestety. a solfeż swoją
drogą mu nie zaszkodzi.

[mallina]

szybko janku czytasz
)))

[Gość: janek0]

mallina napisała:

> szybko janku czytasz

osiem minut z szukaniem. lata praktyki (a jak szybko
kiedyś prawo rodzinne przeczytałem

[Gość: qwerty]

Gość portalu: janek0 napisał(a):

> a jak szybko kiedyś prawo rodzinne przeczytałem - 300 s w jedną noc
tak, a rano na pewno poszedles na egzamin i dostales piatke...

[Gość: janek0]

heh, zauważam ironie. wierz czy nie, ale tak własnie
było. bo całą resztę materiału (ca 800 s. - tak, tak)
mialem opanowaną b. dobrze.

[Gość: janek0]

thread sie robi coraz bardziej offtopic, wiec powiem, ze
zdawalem spiewająco

[mallina]

naja, kazdy ma inne talenty

[Gość: janek0]

mallina napisała:

> naja, kazdy ma inne talenty
niestety, nie każdy może być michałem wiśniewskim.=

[mirabilis]

Ja tez dopiero ostatnio to przeczytałam. Tekst jest dla mnie więcej niż
zrozumiały. Jestem przedstawicielką późniejszego pokolenia lat 80 i studiuję...
filozofię. Teoretycznie różnica pomiędzy nami powinna być niewielka, ale jest
inaczej. Ja nie mam żadnego uczucia, że możemy coś zmienić, stworzyć (a może
odtworzyć?) kulturę. Wystarczy się rozejrzeć... Trzeba by stworzyć jakiś
pozytywny snobizm (nie wiem czy to jest dobre słowo, ale jakoś nie mogę znaleźć
innego). Kiedyś przedstawicielom Cyganerii coś takiego się udało, ale czy
współcześnie jest to możliwe? Zauważmy, że tamci artyści też mieli "żołądek"
przeciwko sobie, ale została wytworzona (wytworzyła się?) taka atmosfera, że na
prawdę wielu chciało "cierpieć z nimi głód". Współcześnie tego nie czuć, ja
tego nie czuję. Musiałby pojawić się ktoś, kto zarazem prezentowałby wysoki
poziom artystyczny i byłby w stanie odnieść na prawdę masowy sukces - taka
polska Nirvana, może wtedy te "wymagania" (o których wspomina autor) ludzi
zwiększyłyby się?
Ja, chociaż wciąż czekam, coraz bardziej zanurzam się w pesymiźmie...

[loveletter]

tak właśnie myślałem, że będziecie podzielać z grubsza odczucia Wandahowicza.
I ja się z nim po trosze zgadzam, przynajmniej co do generalnej oceny sytuacji:
większość społeczeństwa jest na takim, a nie innym poziomie, do którego starają
się dopasować media. Idol Klient jest na piedestale. Jeśli jemu się
program/artysta/cokolwiek nie podoba to znaczy, przynajmniej przyjmując za
główne kryterium
wyniki sprzedaży, że niedobry... Mam tu na myśli oczywiście sprzedaż czasu
antenowego,
powierzchni gazetowej itp.
Do tego aspiracje większości naszych rówieśników sprowadzają się do dobrego
wozu,
dużej chaty itd. To znów bardzo pokrywa się z tym co duża część starszych od
nich wymaga, stąd
być może bierze się ten brak wyraźnej międzypokoleniowej "dziury" (pisze o tym
zresztą Lizut w dzisiejszej Wyborczej).


Ok. Wesoło nie jest. Ale coś mi tu nie pasuje... O ile dobrze zrozumiałem
Wandahowicza to chodzi mu o to, że tego typu zjawisko pojawiło się dopiero
teraz - odkąd nastały wolnorynkowe (w miarę..) stosunki.
Hej, gdzie tam! Nikt mi nie wmówi, że to teraz nagle brzydki rynek wyprał
biedne młode głowy z wyższych niż czysto konsumpcyjne zainteresowań, kazał
tylko się uczyć uczyć, jeszcze się trochę uczyć i wszystko dokładnie w tym
kierunku jakiego wymaga
popyt, a potem jeść, dużo jeść, to co nam reklamują i prać, jak najwięcej prać,
najlepiej
w proszku Omo-Dosia Super2000 z atomowymi granulkami.

Czy PRL był taki zajebiście uduchowiony i antykonsumpcyjny? E tam. Podłoże,
jestem
o tym przekonany, było zbliżone - tyle, że trudniej było te konsumpcyjne
zachcianki
realizować.
A co do tych zbyt wyluzowanych, do granic możliwości, czyli zasadniczo do
granic totalnej
obojętności wobec wszystkiego "co nas nie dotyczy" - ci też nie wyskoczyli jak
Filip z konopi po 89.
Mnie się wydaje, że takie prawdziwe antykonsumpcyjne podejście do życia i pewne
zaangażowanie w sprawy niedotyczące tylko własnej kieszeni, to raczej cecha
charakteru. Antykonsumpcyjne czyli nie nastawione jedynie na zysk i pobicie
przeciwnika.

NIEMOŻLIWA więc jest radykalna zmiana takiego stanu rzeczy, bo w każdym
pokoleniu istnieje jedynie
pewien odsetek, z grubsza stały, osób o tej cesze.
Po prostu większość ludzi NIE POTRZEBUJE czegoś więcej ponad zaspokojenie
swoich "fizjologiczno-przyjemnościowych"
pragnień. I są szczęśliwi jeśli one zostaną zaspokojone. Gdyby jakimś cudem
mieli więcej
kasy to nie zaczęliby nagle chodzić do teatru czy cieszyć się każdym drgnieniem
perfekcyjnie
szarpniętej struny.. oj nie.

Myślę - i wcale nie jest to jakiś tam specjalny pesymizm - że z taką sytuacją
jaka jest należy się stoicko pogodzić. Po prostu przyjąć to "na klatę" i
robić swoje - zawsze znajdzie się wystarczająco dużo ludzi by ten margines
kulturalno-intelektualny był na tyle szeroki, że będzie tam można swobodnie
oddychać.

Mirabilis napisała, że mogłoby to zmienić jedynie pojawienie się naszej
polskiej Nirvany. Trochę w to wątpię - nie wiem czy oglądałaś taki film o
historii grunge w Seattle, zdaje się,
że jego tytuł to "hype". Tam wyraźnie było widać, że cała ta antykonsumpcyjność
została bardzo
szybko odarta z ideologii, oczyszczona z tych niewygodnych fragmentów - bywało,
że ostał się
z niej jedynie charakterystyczny ubiór, modny przez dwa czy trzy sezony. Edd
Vader wspominał w tym filmie
że spodnie wzorowane na ich portkach za kilka dolarów widział później w
jakichś butikach za kilkaset...
Chcę przez to powiedzieć, że jedynie dla pewne odsetka młodych ludzi grunge był
prawdziwie muzycznym czy wręcz duchowym doświadczeniem, dla reszty była to
MODA. A dlatego, że Seattle stało
się modne - nagle mainstream zrobił się taki bardzo w stylu underground. W
żadnym wypadku nie należy z tego wysnuwać wniosku, że Cobain i reszta jakimś
cudem zaszczepili ducha awangardy w 90% słuchających. To się nigdy nie stało.
Na razie

[mirabilis]

W wielu momentach zgadzam się z tobą, ale sądzę, że pominąłeś bardzo ważną
kwestię: to nie jest tak, że media po prostu odpowiadają na zapotrzebowanie, bo
media w durzej częsci to zapotrzebowanie kształtują... Popatrz na Stany, tam
też funkcjonują na rynku takie Britney Spears, ale takie zespoły jak SOAD też
mogą spokojnie pojawić się na rynku. W polsce jest inaczej wyobrażasz sobie w
telewizii publicznej CKOD? Nie, oni promują ich troje, Paschalską itp. Zgadzam
się z tobą, że wszędzie jest masa ludzi ograniczających tylko do bezmyślnej
egzystencji, ale czy w mediach tylko to ma być widać? Jeżeli żeczywiście w tym
społeczeństwie większość to bezguścia (a pewnie tak jest), to niech
przynajmniej będzie wiadomo, że nie mają gustu... Piasałam o czymś w rodzaju
snobizmu, chodzi o to żeby promować w sztuce sztukę, a nie kicz i jescze przy
tym mówić, że jest wszystko cacy i w dodatku spychać tych "szczerych" na
margines.
A to że Nirvana stała się towarem... wydaje mi się poniekąt normalne, wielu
ludzi to konformiści, ale przynajmniej w Stanach czy Wielkiej Brytani poziom
muzyczny jest znacznie wyższy i bardzo często modne są grupy reprezentujące
jednak jakiś poziom artystyczny. Fakt, że zespoły grające alternatywną muzykę
mają zbliżone szanse na sukces (również komercyjny) co wykonawcy popowi wydaje
mi się pewną niezbędną normą, która mam nadzieję będzie kiedyś obowiązywała w
Polsce.
Pozdrawiam

[homohedonistus]

mirabilis napisała:

> Fakt, że zespoły grające alternatywną muzykę
> mają zbliżone szanse na sukces (również komercyjny) co wykonawcy popowi
wydaje
> mi się pewną niezbędną normą, która mam nadzieję będzie kiedyś obowiązywała w
> Polsce.

Nie rozumiem jak to może być normą. Wydawało mi się, że muzyka alternatywna z
zasady jest mało komercyjna i jej miejsce nie jest pomiędzy gwiazdami pop.
Także muzykom nie zależy chyba na odniesieniu sukcesu na miarę Britney Spears,
a na dotarciu do ludzi myślących i czujących podobnie jak oni. Ludzie, których
nie interesuje to co jest obecnie modne, wykazują aktywność wykraczającą poza
włączenie telewizora lub radia, więc dotrą do tego co ich kręci. A czy ktoś kto
słucha muzyki tzw. alternatywnej musi odczuwać dyskomfort z powodu, że jego
ulubiony zespół nie ma szans na sukces? Czy poczuje się lepiej gdy zobaczy go w
telewizji lub usłyszy w radiu?

A teraz coś z zupełnie innej beczki...

- Jesteśmy niezależni!
- Od kogo?
- A to zależy.

[mirabilis]

homohedonistus napisał:

>Wydawało mi się, że muzyka alternatywna z
> zasady jest mało komercyjna
Zgadzam się, że za cel nie stawia się tam odniesienie sukcesu komercyjnego, ale
nie sądzę, żeby naczelną zasadą było: nie-odniesienie sukcesu komercyjnego. Np
wczesna Metallica, gdyby grała tylko w małych klubikach, to prawdopodobnie ich
muzyka nie dotarłaby do Polski i niedotarłaby do tych "myślących podobnie".

> A czy ktoś kto
> słucha muzyki tzw. alternatywnej musi odczuwać dyskomfort z powodu, że jego
> ulubiony zespół nie ma szans na sukces?
Pewnie nie, ale może dany zespół wolałby zając się tylko muzyką zamiast przy
okazji dorabiać gdzieś na boku. Niestety bycie muzykiem też jest sposobem na
zarobek. Może to w pewnym sensie psuje artyzm, ale powołując się na przykład
alternatywnych kapel zachodnich nie sądzę. Nie mam żadnego problemu z tym, żę
dany zespół odniósłby sukces komercyjny, jeżeli są na pradę dobrzy to wręcz
powinni odnieść sukces.

>Ludzie, których
> nie interesuje to co jest obecnie modne, wykazują aktywność wykraczającą poza
> włączenie telewizora lub radia, więc dotrą do tego co ich kręci.

Wcześniej pisałam o snobiźmie, ale to już elitaryzm... Uważasz, że "średniacy"
nie zasługują albo są niegodni żeby słuchać ambitniejszych utworów? Czy trzeba
myśleć podobnie, żeby słuchać CKOD? Nie uważam za normalne fakt, że żeby
dotrzeć do takich kapel trzeba się "natrudzić" (wiem z własnego doświadczenia):
najlepiej mieć internet (niestety nie wszystkich stać na taki "luskus"), albo
jeździć po całej Polsce na koncery tylko po to żeby wysłuchać danego zespołu,
naturalnie można też mieć te utwory drogą "podziemną", ale one generalnie mają
dość kiepską jakość (może znasz jeszcze jakieś inne drogi poza radiem i
tlewizją, bo te wykluczyłeś). Mam pytanie: w imię czego?
Pozdr.

[homohedonistus]

mirabilis napisała:

> Pewnie nie, ale może dany zespół wolałby zając się tylko muzyką zamiast przy
> okazji dorabiać gdzieś na boku. Niestety bycie muzykiem też jest sposobem na
> zarobek. Może to w pewnym sensie psuje artyzm, ale powołując się na przykład
> alternatywnych kapel zachodnich nie sądzę. Nie mam żadnego problemu z tym, żę
> dany zespół odniósłby sukces komercyjny, jeżeli są na pradę dobrzy to wręcz
> powinni odnieść sukces.
>

Oczywiście, że najlepiej gdy się robi to co się lubi, a jeszcze przy okazji
zarabia pieniądze. Ale ile może być tych alternatywnych kapel odnoszących
sukces. Każda takowa będzie wyjątkiem, a nie regułą.

Co to oznacza dobrzy? Bo tak uważa kilku zacnych krytyków i część "wyrobionych"
słuchaczy. Sukces komercyjny odnosi się wtedy, gdy tak uważają osoby kupujące
płyty.


> Wcześniej pisałam o snobiźmie, ale to już elitaryzm... Uważasz,
że "średniacy"
> nie zasługują albo są niegodni żeby słuchać ambitniejszych utworów? Czy
trzeba
> myśleć podobnie, żeby słuchać CKOD? Nie uważam za normalne fakt, że żeby
> dotrzeć do takich kapel trzeba się "natrudzić" (wiem z własnego
doświadczenia):
>
> najlepiej mieć internet (niestety nie wszystkich stać na taki "luskus"), albo
> jeździć po całej Polsce na koncery tylko po to żeby wysłuchać danego zespołu,
> naturalnie można też mieć te utwory drogą "podziemną", ale one generalnie
mają
> dość kiepską jakość (może znasz jeszcze jakieś inne drogi poza radiem i
> tlewizją, bo te wykluczyłeś).

Zostałem oskarżony o elitaryzm. Prawie się obraziłem Nie twierdzę, że ktoś tam
nie jest godny żeby słuchać "ambitniejszej" muzyki, tylko po prostu nie chce
takiej słuchać i ma do tego prawo. Czy jeżeli taka osoba będzie katowana dzień
i noc którąś dobrą kapelą alternatywną, nagle zapała wielką miłością do niej? Z
tego co się orientuję Ich3 nie miało z początku poparcia masowych mediów, a
jednak zdobyło wielką popularność. Ludzie chcą tego słuchać. Takie są realia
Podkreślam też, że nie oceniam czy to dobrze czy źle. Muzyka jakiej słucham
uważana jest w pewnych kręgach za synonim złego gust. I bardzo mi z tym dobrze.

Zgadzam się, że nie jest łatwo dotrzeć do takich zespołów, a pieniądze
faktycznie ułatwiają życie. Nie mogę sobie jednak wyobrazić sytuacji, gdy idę
do sklepu i mogę bez problemu kupić to czego szukam, włączam telewizor a tam
zupełnie coś innego niż teraz. Być może już się do tego przyzwyczaiłem
(mentalność niewolnika?).

Pozdrawiam.

[mirabilis]

Sorki za ten elitaryzm...
Mi by bardzo odpowiadało, gdyby można było dostać większość takich płyt bez
problemu. Bardzo bym się też cieszyła, gdyby np na mtv były programy o
alternatywnych kapelach, pokazyjące ostrzejsze granie. Nie mówie, że w czasie
największej oglądalności (to by zresztą nie przeszło), ale choćby późnym
wieczorem.
Co do gustów, już wcześniej pisałam, że moim zdaniem sytuacja jest do
poprawienia. Myślę, że jest pewnien związek między tym co się ludziom puszcza,
a tym czego oni potem słuchają. Naturalnie możesz oponować twierdząc, że wielu
ludzi słucha czegoś zgoła odmiennego. Zgoda jest wielu indywidualistów, ale też
wielu konformistów i wielu ludzi, którzy nigdy nie mieli styczności z czymś
ambitniejszym. Sama za młodu słuchałam Roxette do momentu jak jakiś pewien
człowiek (prawdopodobnie ze zwykłej litości) pokazał mi "inny świat", to brzmi
cholernie patetycznie (za co przepraszam), ale dla mnie to było coś. Zresztą
myślę, że w wielu przypadkach to właśnie przypadek odegrał dużą rolę.
Pisałeś coś na temat wolności wyboru muzyki. Całkowicie się pod tym podpisuję
tylko byłoby świetnie, żeby ludzie rzeczywiście ten wybór mieli, a kiedy
stykasz się propagowaną kulturą to tam trudno dostrzeć coś poza ich troje,
Paschalską, ew. ambitniejszym popem typu Garou, Cohen itp (swoją drogą dobre i
to). Na prawdę nie dużo oczekuję tylko o ten wybór chodzi...
Pozdr.

[homohedonistus]

Masz rację. Taki wybór to żaden wybór. Sam już zapominam jak to ze mną było.
Gdybym kiedyś w telewizji nie zobaczył retransmisji z Jarocina (M.Staszczyk w
koszulce z napisem FUCK OFF - mocna rzecz jak się ma te 10-12 lat), dziś pewnie
nie wykraczałbym poza Big Cyca, chociaż nie ukrywam że ich pierwsza płyta to
było coś w tamtych czasach (a może to tylko nostalgia). Dobra dość tych
wspomnień. To były inne czasy. A teraz? Jest przecież wielu ludzi, którzy
jednak jeszcze słuchają rzeczy, które nie mieszczą się w kanonie proponowanym
nam obecnie. Może nie jest jeszcze tak źle, żeby nie mogło być gorzej?

Pozdrawiam

[mirabilis]

U mnie też początki były podobne. Pamiętam jeszcze za czasów "ery Nirvany"
chodziłyśmy razem z kunpelami i śpiewałyśmy po ulicach "Rape me")) Mój
pierwszy kontakt z Rage against... miał miejsce na jakimś zimowisku, nikt nie
miał ich kasety, ale pare osób słyszało, a takie dwie dziewczyny znały
fragmenty na pamięć i nam śpiewały - tak poznałam "Killing in the name"))))

[homohedonistus]

Ech, być znowu młodym

[Gość: Niech]

Mam ich gleboko w [----] i wstydze sie, ze sam bylem mlody. Na szczescie krotko.

[homohedonistus]

Kolega się wstydzi, że był piękny i młody, a teraz jest już tylko piękny.

[Gość: Niech]

Blad. Bylem piekny i mlody, a teraz jestem tylko mlody.

[homohedonistus]

...nie wiem co napisać... poddaję się... przegrałem... zachowam się jednak jak
na prawdziwego mężczyznę przystało. Wezmę się w garść i pójdę się upić.

[Gość: Niech]

Na strofie!!!

[homohedonistus]

Dziękuję.

[loveletter]

mirabilis napisała:


> media w durzej częsci to zapotrzebowanie kształtują... Popatrz na Stany, tam
> też funkcjonują na rynku takie Britney Spears, ale takie zespoły jak SOAD też
> mogą spokojnie pojawić się na rynku. W polsce jest inaczej wyobrażasz sobie w
> telewizii publicznej CKOD? Nie, oni promują ich troje, Paschalską itp.


hej Mirabilis, trochę mi się już oczy kleją ale chyba jeszcze dam radę odpisać
A zastanawiałaś się DLACZEGO w Stanach czy WB jest miejsce dla tylu dobrych
kapel?
.
.
.
.
?
CZy to dlatego, że tam mają lepszy gust (co próbujesz sugerować)? Ależ skąd!
Chodzi tylko i wyłącznie o to, że tam, szczególnie w Stanach jest znacznieeeeee
większy rynek. Wyobraź sobie, że powstaje jakaś kapela, zresztą obojętne,
chodzi mi o jakiegoś twórcę, którego dzieła są tak awangardowe i trudne w
odbiorze, że liczba osób, która jest w stanie go docenić jest bardzo mała.
Jeśli ten ktoś urodzi się w Stanach to ma naprawdę spore szanse by znaleźć na
tyle liczną rzeszę odbiorców, że będzie w stanie żyć ze swojej sztuki.
Jeśli natomiast urodzi się w Polsce to jego szanse na wybicie się są marne.
Oczywiście pomijam jakieś cudowne zbiegi okoliczności, mam raczej na myśli to,
że ta reguła będzie prawdziwa w dużej liczbie przypadków.
Nie mam też na myśli samej liczby odbiorców, ale ich siłę nabywczą - fakt, że
wielu z nich jest gotowych kupić płytę danego wykonawcy. U nas ta gotowość
(wynikająca z możliwości) jest znacznie niższa (średnio) więc rynek płytki.
I dlatego większość zespołów tworzących, może dodam - profesjonalnie w tym
kraju gra taką a nie inną muzykę: MASOWĄ.

"Fakt, że zespoły grające alternatywną muzykę mają zbliżone szanse na sukces
(również komercyjny) co wykonawcy popowi wydaje mi się pewną niezbędną normą,
która mam nadzieję będzie kiedyś obowiązywała w Polsce."

myślę, że będzie
na razie
aha - a dostałaś w końcu tego maila z linkami?

[mirabilis]

W tym co piszesz jest sporo racji, ale mi chodzi o coś w rodzaju ... "średniej
krajowej" (wiem, że to słowo brzmi dziwnie). Oni mają tam shit, ale mają też na
prawdę świetne kapele i średnio (jeżeli chodzi o poziom artystyczny) "są na
plusie", potrafią też o to zadbać. Dlatego u nich rozwinęła się
swoista "kultura muzyczna", a w zasadzie wiele subkultur, ale ważne jest to, że
oni dają im przestrzeń niezbędną do rozwoju. W tym artykule było napisane, że
czasami trudno wygrać z żołądkiem i w tym coś jest. Jasne, tak jak zauważyłeś
nasz rynek jest mniejszy, więc jest mniej potencjalnych odbiorców, ale nie do
przesady to 40 mln kraj... Po prostu uważam, że fajnie by było, gdyby ktoś
kontrolował (ograniczał) ilość kiczu w telewizji. Może to zajedzie jakimiś
teoriami socjologicznymi, jednak sądzę, że za dużo shitu w mediach może masowo
psuć gust. Nie chcę przez to powiedzieć, żę jeżeli będą puszczać samą ambitną
muzykę, to wszyscy będą mieli dobry gust. Chodzi mi o pewien odsetek (o
tą "średnią"), chciałabym żeby wyglądał troszkę inaczej.

Coś dostałam, otworzyło mi się, ale nic nie mogłam ściągnąć, więc chciałam
zacząć od strony głównej, ona się otwiera, niestety powoli, bardzo powoli.
Szczerze mówiąc codziennie sobie obiecuję, żę usiądę w nocy, kiedy będzie
mniejszy tłok, i pościągam, ku mojej rozpaczy rzadko mogę zająć kompa w nocy i
nie na długo((

[Gość: dziobakowa]

a ten gość z seattle nazywa się ed vedder i mówił o swojej sztruksowej kurteczce. wiem, czepiam się...

jeżeli chodzi o twórców altrnatywnych i popularnych, to według wszelkiej logiki, na twórczość tych pierwszych zawsze będzie mniejsze zapotrzebowanie. krzywa gaussa obowiązuje w każdym przypadku - tego, co średnie jest zawsze najwięcej...

e, ja chyba nie lubię manifestów.

[wielkie_nic]

trąci demagogią, jak w każdym manifescie. koleś pisze oczwiście o zjawiskach,
które znam z własnego życia, ale forma jest dla mnie nie do przyjęcia.
brakowało tylko stwierdzeń w stylu: "zbliża się koniec kultury" albo "przed
nami przepaść a za nami ściana... dokąd więc iść?"

moim zdaniem ta "Generacja Nic", czyli moje pokolenie, pada ofiarą własnej
filozofii. przecież najgorszą obelgą, jaką można wypowiedzieć o jakimś
wydarzeniu artystycznym, jest słowo "komercha". jakby śmiertelnym grzechem było
sprzedawać swoją twórczość. tzn. że co? że każdy "prawdziwy" artysta musi być
jak Norwid chociażby? przecież Norwid właśnie na to narzekał, że nie miał
publiczności. on był bez wątpienia "niekomercyjnym" artystą, tyle że niechcący.
no, więc kto chciałby od czasu do czasu przymierać głodem i kończyć życie w
przytułku dla bezdomnych, co?

natomiast wrażenie, że nie da się nic zrobić bierze się wg mnie stąd, że
wszyscy, ktorzy zaczynają "coś tworzyć" prędzej czy później wchodzą w tryby tej
rynkowej machiny, a to wystarcza, żeby chorobliwie antykomercyjna Generacja Nic
postawiła ich po drugiej stronie muru. po prostu wyrzeka się ich (co widać np.
w niektórych wcześniejszych postach, których autorzy zarzucają CKOD
hipokryzję). ludzie Generacji Nic, mają zamknięte usta, bo żeby coś powiedzieć,
musieliby pójść na kompromis z tą "komercyjną rzeczywistością", a to byłaby
przecież potworna herezja. lepiej tkwić w "undergrondzie" i tworzyć sztukę dla
krewnych (ciotek, wujków i innych takich)...

[mój nick nie ma nic wspólnego z Generacją Nic, chociaż rocznikowo i po
części "duchowo" zaliczam się do niej]

[Gość: Niech]

Pokolenie "nyc" ma zawsze swoich fanow. Zawsze ktos bedzie mial wrazenie, ze
brakuje mu bodzcow, zachety, perspektyw. Ale spojrzcie na Janka Muzykanta. Nie
gral za kase, nie udostepnial utworow dla reklam, nie pisal bzdetow dla
dziennikow - tylko, kurcze, gral. Zagrajcie i wy.

[homohedonistus]

Gość portalu: Niech napisał(a):

> Pokolenie "nyc" ma zawsze swoich fanow. Zawsze ktos bedzie mial wrazenie, ze
> brakuje mu bodzcow, zachety, perspektyw. Ale spojrzcie na Janka Muzykanta.
Nie
> gral za kase, nie udostepnial utworow dla reklam, nie pisal bzdetow dla
> dziennikow - tylko, kurcze, gral. Zagrajcie i wy.

I skończcie tak jak Janko Muzykant.

[Gość: as]

homohedonistus napisał:
>
> I skończcie tak jak Janko Muzykant.


Do pieca na 3 zdrowaśki ??

eee, coś mi się poplątało ...

[Gość: Niech]

No coz, taki wybor. Albo nic albo na trzy zdrowaski. No, albo kumpel w GW i
muzyka do reklam - ale to przeciez tez jest nic.
PS. Zgon w mlodym wieku zdarza sie i dzisiaj - ale delikwent (wbrew pozorom)
nie staje sie uczestnikiem pokolenia nic.

[ydorius]

Nie lubię takich tekstów.
Są za bardzo prawdziwe. To znaczy, żeby nie było, że
omdlałem i się waśnie ocknąłem, tak mnie ta prawda
poraziła. Nie, tego typu teksty są prawdziwe w inny sposób.
W większości nie sposób się z nimi nie zgodzić. Oprócz
fragmentu o znajomych ze studiów, którzy zamiast się
rozwijać się zwijają intelektualnie, bo muszą jest mowa o
"nas". "Moje pokolenie", "moja generacja", "my"... Nie
sposób zweryfikować, nie sposób zaprzeczyć...
W tym sensie za bardzo prawdziwe. Bo stereotypowe. A nie
ma nic bardziej prawdziwego od stereotypów. Oprócz
przysłów być może.

Wychodziłoby na to, ze należę do Pokolenia Nic. Moim
zdaniem taka kategoryzcja to zwykłe pójście na łatwiznę.
Ja sam, osobiście, bez pośredników konsumuję to, na co
mam ochotę, co sie ze mną nie kłóci. Prawie nie oglądam
telewizji, bo nie znajduję rzeczy, którym warto czas
poświęcić. Rzadko właczam radio, gdyz ani muzyka, ani
podawane informacje do mnie nie trafiają. Czytam te
gazety, od których oczekuję pewnego poziomu wypowiedzi
(tzn, żeby artykuły na dane tematy nie zajmowały sześciu
rozstrzelonych linijek...). I tak dalej.
Narzekanie na "Tamtych", którzy budują gusta, konstruują
programy telewizyjne, organizują wyścigi szczurów itd. to
zdjęcie z siebie samego konieczności, tak, konieczności,
decydowania o własnym guście... "Jest mi źle, bo oni..."
Kapitalizm ma przynajmniej to dobre (choć daleko mi do
tego, by być jego piewcą, oj daleko ), że człowiek ma
rzeczywisty wybór. Pytanie tylko, czy zechce mu się
poszukać, czy weźmie co dają i będzie narzekał, że mu w
mózg, w kieszeń, w plecak, w dom i w telewizor wtłaczają...

Ot. I tyle.

.y.

P.S. Dzięki ludziom obecnym tu, na tym forum sięgnąłem po
Sigur Rós, Mum, Mogwai, New Order, Boards of Canada, DJ
Shadow i z pięćset innych rzeczy. Część mi nie przypadła
do gustu, te wymienione tak... Ale nie mam zbyt wielkiej
szansy usłyszeć tego w radio, czy zobaczyć w TV... Nie
promuje się, a jednak jest... Dziwne, prawda? Dziwne jak
na pokolenie nic...

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[Gość: dziobakowa]

czy wy naprawdę tego nie widzicie?? nie zauważyliście, że to jest rewolucja? TO. TUTAJ. i TERAZ. że to właśnie wy jesteście tą rewolucją?? słysząc ludzi, którzy narzekają, że żyją w czasach straconych, mam ochotę bardzo głośno roześmiać im się w twarz. zmieniacie wszystko i mówicie, że nie możecie zmienić nic... jeżeli ktoś nie widzi, że żyje w czasach, które wywracają cały świat do góry nogami i ustawiają go od nowa, to...



to my jesteśmy rewolucją. tu. teraz. tą klawiaturą...



i odpowiadając na zarzuty, które na pewno się pojawią - ja się nie zachłystuję wirtualnymi możliwościami sieci. ja je rozumiem. i nie są one wcale wirtualne...

[homohedonistus]

Ogłaszam przerwę w rewolucji. Wchodzi ona w życie z chwilą obecną (22:27),
trwać będzie do poniedziałku. Za chwile wyłączę komputer, pójdę do kuchni,
otworzę lodówkę, wyjmę butelkę, poszukam otwieracza, znajdę go, poszukam
butelki, znajdę ją i otworzę, napiję się złocistego napoju i pójdę spać, bo
rano muszę wcześnie wstać. Czego wam nie życzę.

P.S. Rewolucja nie zając.

[mirabilis]

Problem jest taki, że w naszych działaniach brak koordynacji. Spójrz na dresy,
na punki, na sikn-headów, na nas, walczących przy pomocy klawiatury i wielu
innych. Mam wrażenie, że przyświecają nam nieco inne cele i używamy (jakby to
napisać?) ... drastycznie różnych środków do ich osiągnięcia. Jeżeli w tej
rewolucji chodzi o to, że My wszystko zmieniamy, to nic nowego: "wszystko
płynie", jak mawiał Heraklit, ale to jeszcze nie jest rewolucja... "Z pewną
nieśmiałością" zasugeruję, że mogła ci się pomylić rewolucja z naturalnymi
zmianami, chyba, że przez swój post chciałeś .... ogłosić rewolucje... No w
takim razie Wodzu prowadź))

[homohedonistus]

The show must go on.

Zawieszenie broni pomiędzy systemem a zbuntowaną młodzieżą przeszło do historii.

Problem polega na tym, że My jako tacy nie istniejemy. Nie ma Nas. Bo co nas
łączy? To, że żyjemy w tym samym czasie, w tym samym kraju? Jakiś bliżej
nieokreślony antykonsumpcjonizm? Negacja otaczającej nas rzeczywistości? To
chyba za mało, aby mówić My - generacja.
A jakie są nasze cele? Jakie są nasze działania? Jakich to zmian dokonaliśmy i
jakich to niewątpliwie dokonamy? Kto jest naszym wrogiem? Co chcemy osiągnąć? O
co nam w ogóle chodzi? I co ja, do cholery, robię przy komputerze w nocy z
niedzieli na poniedziałek?

Przecież możemy myśleć i mówić głośno co nam się podoba, a co nie. Możemy
czytać książki, słuchać muzyki, chodzić do kina, albo nie jak nie ma na co, a
nawet chodzić do teatru, jak ktoś lubi. Możemy nie oglądać telewizji, nie
słuchać radia, nie czytać gazet. Możemy spotykać się razem, pić alkohol,
narzekać, że nam źle, albo cieszyć się jak jest nam dobrze. Możemy rozmawiać o
wszystkim i o niczym. Możemy mówić wzniosłe rzeczy, albo pieprzyć głupoty.
Możemy olewać modne lokale i pić browary na ławkach w parku. Możemy żyć jak
chcemy. Po co nam do tego jakaś rewolucja, manifesty?

A bo nam źle jest?

A wódz może sobie nas prowadzić. Najlepiej na Kowno. Będzie chociaż śmiesznie.

[Gość: dziobakowa]

nie mam zamiaru nikogo nigdzie prowadzić ani rewolucji ogłaszać. bo ogłaszać jej nie trzeba. wiecie, moim zdaniem cała różnica między rewolucją, a [naturalnymi zmianami] polega na CZASIE. jeżeli wszystko zmienia się w takim tempie, w jakim się zmienia, to można to nazwać rewolucją. co niniejszym czynię.

a fakt [którego jestem świadoma i tłumaczyć mi tego nie trzeba], że ludzie w moim wieku nie tworzą pokolenia w dosłownym sensie, jest tej rewolucji częścią. bo wydaje mi się, że w sieci o wiele większe znaczenie ma jednostka, indywidualność, niż tworzenie grupy. po co tworzyć grupę, jeżeli można pogadać z tysiącem rozproszonych [osobnych], na całym świecie...

a kolejnym argumentem za tym, że to, co się dzieje jest rewolucją właśnie, jest fakt, że [luka pokoleniowa] to teraz jakieś 15 lat. nie 25, nie 30. zdecydowana większość ludzi spoza [naszego]* przedziału wiekowego traktuje to, co dla [nas] jest naturalne, jak coś całkowicie egzotycznego i obcego. ilu znacie 40, 45-latków, którzy orientują się jako-tako w tym wszystkim?... i wydaje mi się, że [my] będziemy mieli jeszcze większy problem, żeby nadążyć za [naszym] młodszym rodzeństwem...

*wszystkie [nas] i [my] użyte tylko i wyłącznie z braku lepszego odpowiednika słów [ludzie w wieku 20-30 lat]...

[mirabilis]

Sorki, wy tak na poważnie potraktowaliście mojego poprzedniego posta? Pytam z
ciekawości, bo sądziłam, że ironia była w nich aż za nadto wydoczna...
Ale tak poważnie. Jak byś scharakteryzowała tą rewolucję. Z twoich wypowiedzi
wynika, że jest to rewolucja dltego, że kolejne pokolenie różni się od
poprzedniego i że te zmiany zachodzą bardzo szybko. Ale ja tu nie widzę
specjalnie znamion rewolucji (ślepa jestem czy co?), bo co to kolejne pokolenie
ma takiego rewolucyjnego do powiedzenia. To, że kolejne pokolenia różnią się od
siebie jest czymś dla mnie naturalnym, a tempo tych zmian... wystarczy spojrzeć
na historię - np kolejne epoki z biegiem czasu coraz szybciej były zmieniane
przez kolejne, można powiedzieć, że te naturalne zmiany nabierają prędkości.
Chyba to jest kwestia odniennego rozumienia pojęcia rewolucji... Dla mnie musi
tkwić coś jeszcze w rewolucji, np w rewolucji seksualnej wiodomo było o co
chodzi, a zmiany miały wymiar powszechny (naturalnie w tym kręgu kulturowym) i
w pewien sposób nieodwracalny (nawet jeżeli teraz nie robi się z tego
takiego "chalo"). Dla mnie te zmiany muszą coś wnieść, a kryterium czasowe dla
mnie jest co najwyżej warunkiem koniecznym, a nie wystarczającym.
Niemniej, tak szczerze, nie czuję się jakoś specjalnie mądra w ty temacie (jest
on dość problematyczny), więc możę spróbuj sprecyzować i ukazać to z szerszej
pewspektywy, może wtedy będzie coś więcej widać
Pozdr.

Generacja 'MALI, GŁUPI, PIJANI'

[homohedonistus]

Na poważnie potraktowałem posta dziobakowej. Cieszę się, że to był tylko
fałszywy alarm. Powracam więc do picia piwa, czyli do tego co umiem robić
najlepiej. Wyjdzie to na zdrowie nie tylko mi. Klawiaturę jako narzędzie walki
sprzedam, a pieniądze przepiję.

Spotkajmy się w miejscu, które jest otwarte 24 godziny na dobę. Czego sobie i
wam życzę.

[Gość: xl]

albo gramy punk rocka w buntowniczym zespole albo popisujemy sie w gazecie- troche konsekwencji kolego muzyku!

[Gość: Maciej]

Jaki bunt? CKOD to bunt? Punk rock to bunt? Moze byl, ale 10-15 lat temu. Zespol CKOD to typowe narzedzie Systemu, które ma przyciagac niezadowolona i zbuntowana mlodziez aby niezwiazala sie z naprawde alternatywna i antysystemowa scena. CKOD poprzez koncerty i plyty promuja takie wartosci i zachowania , jakie sa na reke Systemowi. Nie jest wiec dziwne, ze sa tak bardzo propagowani przez Gazete Wyborcza i inne media. Prawdziwie podziemna muzyka spotyka sie na lamach takich szmatlawców jedynie z krytyka, pelna w dodatku klamstw, przemilczen i przeinaczen.
Przy okazji: dzisiaj 9 rocznica smierci Iana Stuarta (o ile wiecie kto to byl), zgladzonego przez System, wlasnie za to ze stworzyl silna i prezna scene muzyczna wroga Systemowi. On tez zaczynal w zespole punk rockowym (koniec lat 70-tych), ale gdy punk przeszedl na pozycje przyjazne wladzom on sie nie poddal i stworzyl cos niepowtarzalnego i jedynego w swoim rodzaju, organizacje polityczno-muzyczna - Blood & Honour.
Hail Ian Stuart! See you in Valhalla!

BLOOD & HONOUR WALKA TRWA!

[wazi]

ludzie, porąbało was? o jakiej rewolucji wy gadacie? tak, "rewolucja" pod egidą
największego krajowego dziennika to dopiero byłaby rewolucja. cała ta gadka o
Generacji Nic prowadzona na łamach GAZETY traci merytoryczny sens i zaczyna
trącić jakąś strategią marketingową (patrz: książka Masłowskiej i zespół CKoD).
a my dajemy tak sobą manipulować, bo jesteśmy Generacja Kupa.

[loveletter]

Gość portalu: Maciej napisał(a):

> Jaki bunt? CKOD to bunt? Punk rock to bunt? Moze byl, ale 10-15 lat temu. Zesp
> ol CKOD to typowe narzedzie Systemu, które ma przyciagac niezadowolona i zbunto
> wana mlodziez aby niezwiazala sie z naprawde alternatywna i antysystemowa scena
> . CKOD poprzez koncerty i plyty promuja takie wartosci i zachowania , jakie sa
> na reke Systemowi. Nie jest wiec dziwne, ze sa tak bardzo propagowani przez Gaz
> ete Wyborcza i inne media. Prawdziwie podziemna muzyka spotyka sie na lamach ta
> kich szmatlawców jedynie z krytyka, pelna w dodatku klamstw, przemilczen i prze
> inaczen.
> Przy okazji: dzisiaj 9 rocznica smierci Iana Stuarta (o ile wiecie kto to byl),
> zgladzonego przez System, wlasnie za to ze stworzyl silna i prezna scene muzyc
> zna wroga Systemowi. On tez zaczynal w zespole punk rockowym (koniec lat 70-tyc
> h), ale gdy punk przeszedl na pozycje przyjazne wladzom on sie nie poddal i stw
> orzyl cos niepowtarzalnego i jedynego w swoim rodzaju, organizacje polityczno-m
> uzyczna - Blood & Honour.
> Hail Ian Stuart! See you in Valhalla!
>
> BLOOD & HONOUR WALKA TRWA!

OK. O ile jestem się w stanie zgodzić, że CKOD to nie jest jakoś specjalnie buntownicza kapela, to z całą pewnością wolę ich od tego co prezentujesz Ty i twoja ideologia. Nie mam co do tego naaaaaaaaaajmniejszych wątpliwości.
Mimo wszystko pozdrawiam, ale w Valhalli to się chyba nie zobaczymy

p.s
a walka trwa, no pewnie, trwa że hej, wszyscy walczą aż się potem zalewają, ale dalej walczą, bo czemu nie walczyć, walka to jest to co tygryski lubią najbardziej, fight, fight, fight, fight

aha. gdyby ktoś nie wiedział o co koledze biega to proszę: www.bloodandhonour.com/ianmem.html

Wyślijmy Maćka do Valhalli

[homohedonistus]

Boże! ty widisz i nie grzmisz.