muzyka dla inteligentów

[adas313]

> Jaka według was jest muzyka prawdziwej inteligencji?

Moim zdaniem... nie ma czegoś takiego.

Tytułem uzasadnienia:

- Ludzie mają różne gusta - jedni wolą rocka progresywnego, inni jazz jeszcze
inni tylko klasyczną. A jeszcze inni słuchają muzyki tylko lekkiej łatwej i
przyjemnej (czy to jakiś lżejszy rock, pop, czy latino), bo traktują ją jako
środek relaksu. Co to ma wspólnego z inteligencją, erudycją czy wykształceniem?
Moim zdaniem nic.

- Co to jest muzyka "dla wymagającego słuchacza"? Tak na dobrą sprawę by móc
ocenić "jakość" (jakkolwiek definiowaną) muzyki to trzeba by mieć jakieś
wykształcenie muzyczne... choćby parę lat ogniska. To z kolei wymaga określonych
zdolności, które nie określają jednoznacznie inteligenta. Można być zdolnym
muzycznie niewykształciuchem, można być inteligentem z drewnianym uchem.

- Podział mainstream - underground (a jeszcze lepiej Sztuka - komercha) jest dla
mnie podziałem trochę sztucznym i prawdę mówiąc... snobistycznym.

Undergroundowy i do tego wyrażający twórców (no, tu już mamy Sztukę!) jest np.
punk rock, który jak na moje uszy jest łomotem. Mainstreamowe są jakieś hip-hopy
czy inksze dicho, które jak na moje uszy... też jest łomotem, a przecież jest
komercyjne ;o)

Oczywiście upraszczam i uzłośliwiam, ale dla mnie takie szufladkowanie nie ma
większego sensu.

[Gość: liverpuker]

Jak widzę niektórych really ruszyło, zwłaszcza tych, co nie mają
racji Bycie kimś i słuchanie czegoś w związku z tym byciem kimś
jest dość typowe i niezależnie od wszystkiego nie można wyzbyć się
przynależności do określonych kręgów, muzycznych tudzież innych.

[adas313]

O oświecony, może najpierw sam odpowiesz na swoje pytanie?

Postawiłeś (bardziej socjologiczny niż muzyczny) problem "Co to jest muzyka dla
inteligencji?" po czym wysłałeś na serwer szereg postów w rodzaju "ja słucham",
"mnie kręci" itp. z których wypływa dość oczywisty wniosek "muzyka dla
inteligencji to taka jakiej ja słucham", a stąd z kolei taki, że sam do niej
(przynajmniej we własnym mniemaniu) należysz.

Broń Boże nikt Ci nie odmawia prawa do zaliczania samego siebie do tejże grupy
społecznej, ale z tym niestety idą w parze pewne zobowiązania - takie jak choćby
zdolność podjęcia rzeczowej dyskusji...

Padły w tym wątku argumenty podważające sens szukania takich więzi o jakie się
pytasz (ktoś bardzo przytomnie wskazał na brak definicji takiego pojęcia jak
"inteligencja") - nie wdałeś się w żadną polemikę z takowymi.

Pojawiały się próby kojarzenia inteligencji z muzyką klasyczną - nie odniosłeś się.

Użyłeś bardzo fajnego pojęcia "jakość muzyki" - co to dla Ciebie jest? Nie bój
się używać fachowej zaawansowanej terminologii muzycznej - najwyżej nie zrozumiemy.

Całość dyskusji podsumowujesz w podobnym stylu: wiesz kto nie ma racji (a jaka
jest racja?), związki muzyka - bycie kimś jednak są (na jakiej podstawie?) no i
nie można się wyzbyć przynależności do pewnych kręgów - tak samo jakby słuchanie
czegoś było czymś w rodzaju przynależności do kasty.

coraz lepszy ten wątek

[Gość: Hania]

Każdy niespełniony intelektualista ma wreszcie okazję się wybełkotać.

[adas313]

No, człowiek sfrustrowany, nie ma gdzie odreagować, ma tyle do powiedzenia
światu, ale nikt nie chce słuchać.

Ten wątek wprost spadł mi z nieba ;o)

[Gość: Hania]

Ale czy czujesz się przez to bardziej inteligentny, jak koledzy
wyżej?

[adas313]

Ani bardziej ani mniej.

[archi_joa]

Witam
Po przeczytaniu Waszych postów odniosłam wrażenie, że zgadzam się tylko z jedną
osobą... ale cóż, bywa
Po pierwsze: moim zdaniem nie istnieje (a przynajmniej nie powinno się wtłaczać
muzyki w takie ramy) pojęcie muzyki dla inteligencji. Dlaczego tak sądzę? Według
mnie przynależność do inteligencji wiąże się przede wszystkim z
wszechstronnością, otwartością, akceptacją świata z całą jego gamą
kolorystyczną, umiejętnością rozmowy i dyskusji z każdym, traktowaniem każdego
na równi ze sobą (zarówno profesora, jak i sprzątaczki). Zatem ludzie z tzw.
inteligencji (nie jest to dla mnie równoznaczne z wyższym wykształceniem) są
otwarci na różne gatunki muzyczne, literackie, teatr, film, animację i każdą
inną rozrywkę (czasem nawet dla tzw. mas) i akceptują te wszystkie formy
twórczej działalności. Wiedzą bowiem, z czego wynika ta różnorodność. Moim
zdaniem jest to efekt różnych potrzeb, funkcji, jakie ma określony gatunek
spełniać. Ja np. w zależności od nastroju, tego, czego oczekuję (nastrojowości,
intelektualnej rozrywki, poprawy humoru, wyszukanych form) słucham skrajnie
różnej muzyki nie oceniając jej kategoriami "dla inteligentów", "dla mas" ani
"dobra", "zła".
życzę rzeczowej dyskusji
stiudenka (wiem, wiem, chcę wyjść na inteligentną a nie wyszło...bywa

[Gość: liverpuker]

Popisałamże, popisałam. A wiesz że taka akceptacja wszystkich jak
leci form twórczej działalności to artystyczna grafomania i
niedouczenie? Trudno nazywać intelektualistą kogoś, kto z niekłamaną
przyjemnością wrzuca sobie do Winampa naraz Boney M i Lecha Janerkę.

[tenebre]

Trudno nazywać intelektualistą kogoś, kto z niekłamaną
> przyjemnością wrzuca sobie do Winampa naraz Boney M i Lecha
Janerkę.


O kurczę - rozumiem, że jeśli w zmieniarce CD mam Johna Zorna i
zaraz potem Abbę to moje IQ jest bliskie 0...

Natychmiast idę się pociąć!

a kto to jest inteligent?

[Gość: ???]

Myślałem że inteligent to ktoś mądry a nie wymądrzający się jak parę
ofiar tutaj...

[aurelia_aurita]

ten wątek jest zajebisty!
CAŁY
zaraz dodam go do ulubionych

[theagata]

Gość portalu: liverpuker napisał(a):

> Jaka według was jest muzyka prawdziwej inteligencji?

przykuwająca uwagę wzbudzająca emocje skłaniająca do myślenia, to
jest dokładnie taka muzyką którą lubię ja i inni inteligentni
słuchacze kierujący się własnym wysublimowanym gustem muzycznym

[Gość: liverpuker]

theagata napisała:

> Gość portalu: liverpuker napisał(a):
>
> > Jaka według was jest muzyka prawdziwej inteligencji?
>
> przykuwająca uwagę wzbudzająca emocje skłaniająca do myślenia, to
> jest dokładnie taka muzyką którą lubię ja i inni inteligentni
> słuchacze kierujący się własnym wysublimowanym gustem muzycznym
>

Dokładnie. Grunt to się nie wstydzić swej przynależności.