Sting "Sacred Love"

[Gość: bogdan]

autor artykułu głosi absurdalną tezę, że sens wydawania płyty
jest tylko wtedy, kiedy jest to arcydzieło. A ja bardzo chętnie
usłyszę nawet przeciętną płytę Stinga - z tej prostej przyczyny,
że przeciętny Sting to i tak poziom Himalajów w porównaniu z
większością twórców popu, a dwa, że osłuchały mi się wszystkie
jego wcześniejsze płyty i każda nowość jest mile widziana.

[Gość: tym_czas]

Gość portalu: bogdan napisał(a):

> autor artykułu głosi absurdalną tezę, że sens wydawania płyty
> jest tylko wtedy, kiedy jest to arcydzieło. A ja bardzo
chętnie
> usłyszę nawet przeciętną płytę Stinga - z tej prostej
przyczyny,
> że przeciętny Sting to i tak poziom Himalajów w porównaniu z
> większością twórców popu, a dwa, że osłuchały mi się wszystkie
> jego wcześniejsze płyty i każda nowość jest mile widziana.

Tak własnie
Amen

[Gość: piotrek]

jestem zbulwersowany i uwazam, ze Pan Stankowski powinien raczej
recenzowac np.: konserwy miesne, a nie muzyke.... Byc moze plyta
nawiazuje do znanych nastrojow i sprawdzonych wzorcow, ale w
przypadku artysty jakim jest Sting takie nawiazanie zawsze
pozostaje najwyzszym poziomie. Posiadam wiekszosc plyt Stinga,
rowniez te niewydane w Europie i za kazdym razem sluchajac ich
potrafie odnalezc cos nowego i niepowtarzalnego.
Artykul opisujacy "Sacret Love", jest pelen sprzecznosci, puenta
natomiast sugeruje, ze pisanie recenzji szczegolnie tak
nielogicznych rowniez nie powinno miec miejsca.... Calosc stawia
Pana Sankowskiego w nienajlepszym swietle, obnaza jego
powierzchownosc i brak wyczucia dobrego smaku. Ubolewam nad
faktem, ze w Waszej redakcji pracuja tak malo kompetentni ludzie.

[vulture]

Oczywiście, że nie można zakładać, że płyta musi być genialna, żeby można było
ją pokazać światu. Oczywiście, po wielkich artystach oczekuje się wielkich
płyt, ale po gównie, jakie nagrywa ostatnio Sting, nie oczekuję już niczego.

Największe badziewie roku.

[Gość: desperac]

Płyta jest strasznie słaba jak na Stinga. Nic ciekawego, słabe
kompozycje. Badziewie. I jest z tego powodu smutno bo to jeden z
moich faworytów. Jak to powiedział jeden znany redaktor: "kryzys
wieku średniego". Oby nie skończył się permanentną bezpłodnością
artystyczną.

[pirx13]

właściwie miałem się już nie wypowiadać na temat Stinga ale pan redaktor
Sankowski zaskoczył mnie tym:
"Stingowi udało się zabłysnąć w ostatnich latach dwa razy. Raz, gdy na swojej
poprzedniej płycie "Brand New Day" umieścił wykonany w duecie z Farhatem
Bouallagui hipnotyczny, bardzo mocno zabarwiony arabskimi i tanecznymi
brzmieniami utwór "Desert Rose". Po raz drugi całkiem niedawno, gdy zaśpiewał
razem z Craigiem Davidem "Rise And Fall" w dużej mierze oparte na swojej
własnej piosence "Shape Of My Heart". Pozostałe jego produkcje wypadały, co tu
ukrywać, cokolwiek blado."

hmm no ciekawa teza hehe chyba mam wrecz przeciwne zdanie, a tak na marginesie
to czy to jest ten sam Sankowski, ktory pisywał kiedyś w 'tylko rocku"?

[Gość: atds]

Świat ze Stingiem Pana Roberta Sankowskiego jest jednym z
najbardziej niezrozumiałych tekstów recenzujących muzykę , z
jakim się spotkałem. Co autor ma na myśli pisząc:"Sam Sting jest
w świetnej formie......... . I dobrze, tylko nie za bardzo
wiadomo po co. Bo "Sacred love" to przyjemna dla ucha,stonowana
w dużej mierze refleksyjna, ale przy okazji pozbawiona
jakiegokolwiek napięcia i emocji płyta".
Przecież to jest bezsensowny bełkot albo tekst napisany przez
człowieka, który chce coś napisać , ale nie za bardzo wie co.
W artykule sprzeczność goni sprzeczność, a teza końcowa jest
zupełnym zaprzeczeniem tworzenia muzyki i wydawania płyt , a
może nawet tworzenia wszelkich dóbr kultury.

[Gość: jabollo]

Wyrazy współczucia dla pana Roberta Sankowskiego za ignorancję i
zupełne niezrozumienie tego, czym jest "błysk" Stinga.

Do wszystkich Fanow muzyki Stinga!

[Gość: szymexez]

Coz, Sting znow zaskakuje... Wszyscy spodziewaja sie po
nim "romantycznych ballad"... a On ciagle sie zmienia. Tym razem
nagral plyte zywsza, wrecz taneczna, ale niebywale
dopracowana. "Sacred Love" jest znacznie lepsza od "Brand New
Day" i ustysfakcjonuje kazdego milosnika jego muzyki...

Wszystkich fanow tworczosci Stinga mam zaszczyt zaprosic do,
dzialajacego od roku, Autoryzowanego Polskiego Fan Clubu
Stinga "... Nothing Like Sting" i na powiazana z nim najlepsza
stingologiczna strone: www.sting.tawerna.art.pl Wpadnijcie na
nasze forum! Czekamy!
Pozdrawiam!
szymexez

Zwykłe podlizywanie się, zamiast szczerej krytyki.

[Gość: desperac]

[Gość: Ginger]

Wlasnie wrocilam z paryskiego koncertu Stinga w dniu premiery
Sacred Love. Nie ukrywam ze po pierwszym przesluchaniu plyty w
ucho wpadly mi 2-3 utwory. Ale Sting to nie Britney czy
Christina, zeby wpadac w ucho. Swego mistrzostwa, zarowno On jak
i pozostali muzycy, dowiodl na scenie. Rewelacja.

[Gość: [e-mail]]

przepraszam Pana bardzo... zawsze Pan słucha płyty tylko jeden
raz i to z sąsiedniego pokoju? Aby na pewno Pan zna dwie
ostatnie (tylko) "produkcje", czy też conajmniej 8 nie licząc
drogi z The Police"?... Chyba Pan lekcji nie odrobił, bo takiej
płytkiej recenzji dawno nie czytałem. Krytyka choćby negatywna
zasługuje na dobry warsztat. Ten tymczasem ma lepszy Sting,
jako muzyk niż Pan jako "bywalec". Chciałbym swoją drogą
usłyszeć coś pańskiego, oryginalnego, bez czego świat jakoś
obejść by się nie mógł. Powodzenia, jeszcze Pan zdąży ha ha.
Żądłem czy piórem?

[Gość: patrycja]

nie wiem czemu, ale odnosze niejasne wrazenie, ze ten pan przesluchal plyty
najwyzej raz. a jezeli uwaza, ze nagranie z Craigiem Davidem bylo "blyskiem" w
tworczosci Stinga, to troche chyba czegos innego po Stingu oczekuje niz wszyscy
znajacy sie na muzyce Stinga ludzie. wspolczuje.
poza tym recenzja polega na powtarzaniu w kolko tego samego. spodziewalam sie
czegos ambitniejszego, nawet jezeli niepochlebnego, to chociaz uzasadnionego. a
z tej recenzji ktos, kto nie slyszal jeszcze plyty nie wyciagnie nic sensownego.

[Gość: balda]

Ja bardzo przepraszam, ze osmielam sie poprawic Pana Redaktora
(podobno specjaliste od lat w dziedzinie muzyki), ale w Desert
Rose zaspiewal w duecie ze Stingiem CHEB MAMI, co wie kazde
dziecko we Francji, a Farhat Bouallaghi zrobil jedynie aranzacje
smyczkow. Proponuje nie ufac wlasnej specjalistycznej
wszechwiedzy i sprawdzac informacje na wyklejkach ))))

[Gość: Stingolog]

Moim zdaniem to bardzo dobra płyta, z ciekawymi tekstami
(dlaczego nikt nie zwraca na nie uwagi????), ogromną
ilością "smaczków", pokazująca dojrzałość muzyczną Stinga...
Trzeba jej posłuchać kilka-kilkanaście razy a potem wydawać
sądy...A miłych i łatwych przebojów to szukajcie u boysbandów,
Sting to jednak coś więcej, on naprawdę ma coś do powiedzenia.
Amen!

parę słów o recenzji...

[Gość: Elen]

Gdyby Sting naprawdę pisał 'pod publiczkę', kierował się tym, co
już sprawdzone i co lubi publiczność, to na BND i SL mielibyśmy
same ballady typu 'Shape of my heart' czy 'Fields of Gold'. Ale
tak nie jest, a to dlatego, że każda płyta Stinga to włąśnie
wyzwanie, poszukiwanie czegoś nowego.
Nie zgodze sie też, że płyta nie ma 'napięcia' czy klimatu - jak
dla mnie jest to ten sam klimat jaki był obecny na koncercie z
płyty 'All This Time' (nagrywany 11 wrzesnia 2001) - ma tę samą
energię, dramaturgię, ale też paradoksalnie nadzieję.
Nie rozumiem też, jaki wyznacznik przyjął autor recenzji przy
okresleniu 'zabłysnął'... Popularność, obecność w mediach? Odkąd
jest to wyznacznikiem jakości muzyki? Przynajmniej dla kogoś kto
zajmuje się nią 'profesjonalnie'?
No i oczywiście, skoro mowa o profesjonalizmie, jak to juz ktoś
zauważył, Sting 'Desert Rose' śpiewał w duecie z Chebem Mami...

[Gość: szymexez]

Przeciez wiemy, ze mamy racje. Nie warto dyskutowac ze "znawcami"... Sluchajmy
tej muzyki!
Jesli chcecie prowadzic dalej dyskujse zapraszam na forum NLS!

Wszystkich fanow tworczosci Stinga mam zaszczyt zaprosic do, dzialajacego od
roku, Autoryzowanego Polskiego Fan Clubu Stinga "... Nothing Like Sting" i na
powiazana z nim najlepsza stingologiczna strone: www.sting.tawerna.art.pl
Wpadnijcie na nasze forum! Czekamy!
Pozdrawiam!
szymexez

[Gość: ja]

A kto to jest Sting?

Desert Rose to duet z Chebem Mami

[Gość: V]

j.w.

[Gość: patrycja]

a propos 'blado wypadajacej' dzialalnosci Stinga : 'Until', ktore zdobylo Zloty
Glob i bylo nominowane do Oskara.
w ogole pikus. kazdy tak umie. chcialabym, zeby dalej Sting tak 'blado wypadal'.

[Gość: Junak]

Ostatnio "Gazeta Wyborcza" (bo to chyba jej portal...) reklamuje
sie podnioslym haselkiem: "nam nie jest wszystko jedno". Otoz po
przeczytaniu tej pseudorecenzji odnosze inne wrazenie - wszystko
jedno kto i jak recenzuje plyte, byle tylko wypelnic puste
miejsce. Dla mnie te kilka zdan pana Sankowskiego to czysta
chaltura, w dodatku hybiona i z bledami... Az sie dziwie, ze
przeczytalem takiec cos wlasnie na stronach gazety. Autor
recenzji wykazal sie ignorancja wobec czytelnikow i samej
plyty... proponuje zatem zignorowac ten tekst i poszukac
prawdziwej, dobrej recenzji. Mi i tak jest wszystko jedno bo
uwazam ze Sacred Love to plyta na prawede dobra. Polecam.

[zenna]

Widzieliscie moze recenzje na stronie Stinga?
www.sting.com/main.html
Co prawda trudno sie bylo spodziewac tu specjalnie negatywnych sadow

Ale mnie tez jest wszystko jedno, co tam ktos o tej plycie napisze. Uwazam ja
za bardzo dobra, a teksty, jak zawsze u Stinga - wspaniale. Te z szerszym
przeslaniem sa szczegolne; najbardziej jednak trafiaja do mnie "Dead Man's
Rope" i "The Book of My Life". (Lubie ten sitar pobrzekujacy w "The Book" )

[Gość: panalek]

za drogo

[Gość: roxanne]

Jeżeli pan Sankowski uważa, że nowa płyta Sting'a
jest "pozbawiona emocji...Równie dobrze mogłaby w ogóle nie
powstać" to radzę posłuchać jeszcze raz, bo najwyraźniej nie
zrozumiał pan zawartego w niej przesłania.
Może lepiej powiedzieć, że niektóre utwory, np Inside lub
Whenever I Say Your Name są za trudne dla przeciętnego odbiorcy,
którego zadowala taneczna pioseneczka o miłości,a przecież
uczucia można wyrazić w bardziej wyrafinowany, łagodny sposób,
czego dowodem jest właśnie ta płyta.

[Gość: jws]

A ci co nie lubią Stinga moga zawsze posłuchać sobie Ich Troje
lub innej głupawki.

[Gość: leland]

Im dłużej słucha się tej płyty tym bardziej się podoba. Uwielbiam szczególnie
Never Coming Home i Stolen Car. No i ten niesamowity Jason Rebello...