zachwycilo mnie nowozelandzkie przedszkole! moj synek (ma 23 mies.) byl dzis
pierwszy dzien przez 2 godziny sam w przedszkolu. prawie nie zauwazyl, ze sie
z nim zegnalam. tak byl zajety od samego poczatku
tyle sie dzialo! zadnego
plakania, czy chowania sie za noga mamy. wczesniej bylismy w tym
przedszkolu,aby sie oswoil i zeby zapoznac sie z rozkladem dnia.
warunki w przedszkolu sa ze tak powiem - domowawe. na 6 dzieci przypada 1
opiekunka, dzieci robia co chca: maluja, tancza, biegaja przebrane za
krolewny, bawia sie w piachu itp. bardzo indywidualne podejscie do kazdego.
zadnego siedzenia na sile w kolku, czy pokrzykiwania przez panie na dzieci -
nie ruszaj, nie wolno itp. luz blus, ale dzieciaki, o dziwo, zdyscyplinowane i
grzeczne. bardzo podoba mi sie tez to w jaki sposob te panie opiekuja sie
dziecmi. one im sluza (pomoca, rada, sa rozjemcami itp.) lub sa partnerami w
zabawach. nie ma pokrzykiwania z daleka znudzonej pani: nie bij stefanka, nie
depcz trawki itp. to przedszkole po prostu jest dla dzieci! to jest mile i
przyjazne dzieciakom miejsce. urzekla mnie ta normalnosc...
a moze mam szczescie, ze trafilam do takiego swietnego miejsca? moze nie
wszystkie przedszkola tu sa takie fajne?
a moze w pl przedszkola tez juz nie wygladaja jak ja pamietam swoje z
dziecinstwa? po jakims czasie nawet je polubilam, ale pamietam pierwsze chwile
niemilo, no i nienawidzilam tego siedzenia w kolku pod przymusem i tego, ze
kazali mi siedziec przy stole az zjem wszystko i zmuszali do mleka, ktorego
nie lubilam...
jak teraz jest w pl z przedszkolami/zlobkami? pewnie beatrix cos moze powiedziec.
