A moze: Ja ciebie kocham! Świat się zmienia ...

[mimbla.londyn]

Ja ciebie kocham! Ach, te słowa

Tak dziwnie w moim sercu brzmią.

Miałażby wrócić wiosna nowa?

I zbudzić kwiaty, co w nim śpią?



Miałbym w miłości cud uwierzyć,

Jak Łazarz z grobu mego wstać?

Młodzieńczy, dawny kształt odświeżyć,

Z rąk twoich nowe życie brać?



Ja ciebie kocham! Czyż być może?

Czy mnie nie zwodzi złudzeń moc?

Ach nie! bo jasną widzę zorzę

I pierzchającą widzę noc!



I wszystko we mnie inne, świeże,

Zwątpienia w sercu stopniał lód,

I znowu pragnę - kocham - wierzę -

Wierzę w miłości wieczny cud!



Ja ciebie kocham! Świat się zmienia,

Zakwita szczęściem od tych słów,

I tak jak w pierwszych dniach stworzenia

Przybiera ślubną szatę znów!



A dusza skrzydła znów dostaje,

Już jej nie ściga ziemski żal -

I w elizejskie leci gaje,

I tonie pośród światła fal!

[nu-nua]

Piękny wiersz, aczkolwiek osoba tak kochająca może.... . Zachowam
przemyslenia dla siebie.

Robota anioła stróża - Maria Pawlikowska-Jasnorzew

[tropem_misia1]

ska.

Robota anioła stróża - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska


Gonił cię mój anioł stróż po świecie, o mój Drogi,
biegł wciąż za tobą przez lasy, przez łany,
potrącał cię ku mnie, zapędzał cię do mnie,
ciągnął za obie ręce, spychał z prostej drogi �
o miłości coś szeptał, bredził nieprzytomnie,
pachniał jak wytężone białe nikotiany...

Siedzący noc całą przy tobie na warcie
krzyczał głosem jak trąby złote i waltornie,
to znów o łaskę twoją modlił się pokornie,�
zbawienie własne diabłom rzucał na pożarcie! �
Wreszcie ciebie ślepego, ciebie niechętnego
zawiódł przemocą do mego pokoju,
gdzie siedziałam płacząca, Pan Bóg wie dlaczego,
jak to się zdarza czasami. �
Wpuścił cię naprzód, sam został za drzwiami,
zatańczył w trumfie jakiś taniec boski �
potem twarz zakrył szatą srebrnobiałą,
zamyślił się pełen troski �
i jęknął z przerażenie nad tym, co się stało.

Twardowski - Jest ...

[mimbla.londyn]

jest miłość trudna
jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia
jest przewidująca
taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby
niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach
jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie
jest miłość wariatka egoistka gapa
jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem
jest miłość co była ciałem a stała się duchem
i ta co nie odejdzie -

[kogucik.2972]

No proszę, zamiast z wierszydłami do mnie, to mi tu konkurencję robią Cześć wszystkim ! Ja tylko tak przelotem..

[blind_as_a_bat]

Pan Twardowski na kogucie w jednym kapciu, w drugim bucie.

...

[blind_as_a_bat]

Tu i tam, i tam, i tam, i tu
Tam i tu, i tu, i tu, i tam
Tam i jeszcze tam, i jeszcze tu
Tu i jeszcze tu, i jeszcze tam
Tu i jeszcze tam
Tam i jeszcze tu
Tu i jeszcze, jeszcze, jeszcze tam

Cudu wszechświata nocny ład
Niewysłowiony bukiet gwiazd
Każda z gwiazd samotna
Każda z gwiazd samotna
Wszystkie razem zaś:
Wiszący ogród, promienny park!

Każdy z nas samotny
Każdy z nas samotny
Czemuż, czemuż więc
- my, gwiezdne dzieci -
W gwiazdozbiór piękny,
przepiękny wręcz

Nie skupimy serc?

StEd

Każda z gwiazd samotna ?

[mimbla.londyn]

"(...)Jeszcze zdążymy w dżungli ludzkości siebie odnaleźć
Tęskność zawrotna przybliża nas
Zbiegną się wreszcie tory sieroce naszych dwu planet
Cudnie spokrewnią się ciała nam(...)"

Cóż po ludziach, czym śpiewak dla ludzi

[blind_as_a_bat]

Do samotności


Samotności! do ciebie biegnę jak do wody

Z codziennych życia upałów;

Z jakąż rozkoszą padam w jasne, czyste chłody

Twych niezgłębionych kryształów.


Nurzam się i wybijam w myślach nad myślami,

Igram z nimi jak z falami;

Aż ostygły, znużony, złożę moje zwłoki-

Choć na chwilę - w sen głęboki.


Tyś mój żywioł: ach, za cóż te jasnych wód szyby

Studzą mi serce, zmysły zaciemniają mrokiem,

I za cóż znowu muszę, na kształt ptaka-ryby,

Wyrywać się w powietrze słońca szukać okiem?


I bez oddechu w górze, bez ciepła na dole,

Równie jestem wygnańcem w oboim żywiole.


Adam Mickiewicz

Jestem z nimi



P/S. Dobre zdjecia robisz.

Jak się nazywa ...

[mimbla.londyn]

Jak się nazywa to nie nazwane
jak się nazywa to co uderzyło
ten smutek co nie łączy a rozdziela
przyjaźń lub inaczej miłość niemożliwa
to co biegnie naprzeciw a było rozstaniem
wciąż najważniejsze co przechodzi mimo
przykrość byle jaka
jak chłodny skurcz w piersi
ta straszna pustka co graniczy z Bogiem
to że jeśli nie wiesz dokąd iść
sama cię droga poprowadzi

Jan Twardowski

[mimbla.londyn]

Znowu przyszła do mnie samotność
choć myślałem że przycichła w niebie
Mówię do niej:
- Co chcesz jeszcze, idiotko?
A ona:
- Kocham ciebie


Jan Twardowski

p.s.
co do p.s. to dziekuje

[blind_as_a_bat]

Inna cisza

Znajdą się inni. Nie ci sami.
Zrobią co tamci. Lecz inaczej.
Jest taka prawda która kłamie
aby oszczędzić nam rozpaczy.

Są takie słowa powtarzane
tak długo aż w nie ktoś uwierzy
ale z tak zasianego ziarna
to kto i jakie plony zbierze?

Zmieniają nas pory roku.
Inna cisza po burzy
inna po śpiewie skowronków

Tadeusz Śliwiak

P/S. Co do p.s. to ja dziekuje. EOT

[mimbla.londyn]

Obiecaliśmy sobie ogród

po którym chodzi deszcz wysoki

gdzie rosną porzeczki i groch o siedmiu sercach

a trafi się i pokrzywa



Obiecaliśmy sobie ogród

przyrzekliśmy trzymać się ziemi

bo niebo jest martwe i nic w nim nie rośnie

a tu i wróbel przyleci

świerszcz pomuzykuje



Jeśli wykopiemy z ziemi wielki kamień

to niech zostanie — będzie nam pod głowę

przyłożymy ucho — posłuchamy co w środku

czy hucząca rzeka

czy stuk końskich kopyt



Obiecaliśmy sobie ogród

w dwóch jednakich słowach

Raj — to za dużo

wystarczy nam jabłoń





Tadeusz Śliwiak

[mimbla.londyn]

A moze: Świat się zmienia ?

[kolorowa_skarpetka]

świat sie zmienia na lepsze
jak jest zdzir w l. mnogiej? zdzirowie?

[blind_as_a_bat]

Jest tylko TA zdzira

POŻEGNANIE


Zerwałem tę gałązkę wrzosu
Wspomnieniem będzie jesień ścięta
Rozłączą nas wyroki losu
Przeszłości woń gałązka wrzosu
O tym że czekam cię pamiętaj

Guillaume Apollinaire, tłum. Julia Hartwig